Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

http://olympia.gr/2013/05/18/%CE%BF-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CF%85%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%83-%CF%81%CE%B1%CF%84%CF%83%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%83-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CF%81%CF%89%CE%BD-%CE%BC%CE%B1/

Το ελληνικό έθνος βάλλεται από παντού και οι Έλληνες προσπαθούν να αντέξουν αξιοπρεπώς τα συνεχή χτυπήματα.

Οι μισθοί τους έχουν περικοπεί εξευτελιστικά, οι σκληροί φόροι τούς κατακλύζουν, η δαμόκλειος σπάθη της απώλειας της ιδιοκτησίας τους βρίσκεται πάνω από το κεφάλι τους.

Οι αγώνες και οι προσπάθειες τόσων χρόνων καταστράφηκαν μέσα σε τρία χρόνια.

Ναι, κάποιοι έφταιξαν, ναι, κάποιοι ξεπέρασαν το μέτρο και δεν σεβάστηκαν το κράτος και τους συμπολίτες τους.

Ναι, κάποιοι είναι κλέφτες, τεμπέληδες, επίορκοι.

Αλλά δεν είναι όλοι οι Έλληνες.

Οι Έλληνες είναι ένας περήφανος λαός, ένας λαός που διαχρονικά υπερασπίσθηκε τη δημοκρατία, την ελευθερία, ένας λαός που θυσιάστηκε για την πατρίδα του αλλά και για τη σωτηρία άλλων λαών.

Αυτή τη στιγμή, η δοκιμασία που υφίστανται οι Έλληνες μπορεί να συγκριθεί μόνο με την δοκιμασία που υπέστησαν …

οι Εβραίοι.

Κι αυτοί τόσο άδικα κυνηγήθηκαν, πολεμήθηκαν, υπέστησαν απίστευτα μαρτύρια, τραγικές διώξεις.

Κι όμως επέζησαν χάρη στην αξιοζήλευτη προσήλωσή τους στα ιδεώδη τους, στην ιστορία τους, χάρη στην πειθαρχία τους, στην αλληλεγγύη τους, στη πίστη και την αγάπη τους στην πατρίδας τους.

Αυτό το παράδειγμα των Εβραίων ακολουθούμε και θα συνεχίσουμε να ακολουθούμε ως λαός για να επιβιώσουμε.

Γι’ αυτό οι Έλληνες δεν επαναστατούν όπως θα ήθελαν οι καταστροφολόγοι και όλοι αυτοί που μας σπρώχνουν καθημερινά στο χάος.

Οι Έλληνες δεν επαναστατούν γιατί κάνουν υπομονή και κρατούν δυνατές μέσα στην καρδιά τους την αξία του έθνους τους, της πατρίδας τους, της θρησκείας τους, της ιστορίας τους, της γλώσσας τους.

Και θα επιβιώσουμε όπως επιβίωσαν και οι Εβραίοι, που μετά από τις ανελέητες διώξεις τους, μεγαλούργησαν.

UDemand

ΚΡΥΒΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ BLACKROCK! Αισιοδοξία & ψευδαισθήσεις: Ένα εφιαλτικό σενάριο για την ελληνική οικονομία

http://www.defencenet.gr/defence/item/%CE%B1%CE%B9%CF%83%CE%B9%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CE%BE%CE%AF%CE%B1-%CF%88%CE%B5%CF%85%CE%B4%CE%B1%CE%B9%CF%83%CE%B8%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CE%B5%CF%86%CE%B9%CE%B1%CE%BB%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%83%CE%B5%CE%BD%CE%AC%CF%81%CE%B9%CE%BF-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%AF%CE%B1

Πολύ σύντομα, οι Έλληνες φορολογούμενοι θα αναγκαστούν να χρηματοδοτήσουν τις τράπεζες με 50 δισ. ευρώ ώστε οι τελευταίες να μην πτωχεύσουν. Αργότερα, ίσως χρειαστούν άλλα 25 δισ. ευρώ. Οι διοικήσεις των τραπεζών καταβάλλουν μεγάλες προσπάθειες να πείσουν το επενδυτικό κοινό να συμμετέχει στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου με 10%, ώστε να παραμείνουν -δήθεν- ελληνικές. Στην πραγματικότητα επιδιώκουν να συνεχίσουν να τις διοικούν οι ίδιοι που τις έφθασαν έως εδώ! Με άλλα λόγια, εμείς βάζουμε το 90% της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου, αλλά το 10% θα ασκεί τη διοίκηση. Φανταστικό! Γιατί η έκθεση της BlackRock δεν δίνεται στη δημοσιότητα ώστε να μάθουμε κι εμείς, οι force ιδιοκτήτες, τον τρόπο με τον οποίον οι διοικήσεις των τραπεζών χορηγούσαν τα δάνεια;

H Τράπεζα της Ελλάδος που υποτίθεται ότι ασκεί ρυθμιστικό και εποπτικό ρόλο στις τράπεζες, δεν έχει καμία ευθύνη; Αν πραγματικά ασκούσε σωστά τα καθήκοντά της, θα είχαμε τραπεζικά φαινόμενα τύπου Λαυρεντιάδη;

Αυτό που πραγματικά αδυνατώ να αντιληφθώ δεν είναι ο παραλογισμός κάποιων «επενδυτών» που μέσα σε ελάχιστες ημέρες ανέβασε την τιμή της συστημικής Eurobank πάνω από 150% αλλά πότε και κάτω από ποιες συνθήκες επεμβαίνει η επιτροπή της κεφαλαιαγοράς προκειμένου να προστατεύσει το επενδυτικό κοινό. Μήπως η διοίκηση της τράπεζας γνωρίζει κάτι το οποίο οφείλει να γνωστοποιήσει στο επενδυτικό κοινό; Γιατί εγώ το μόνο που γνωρίζω είναι ότι η αξία των μετοχών θα εξανεμιστεί, αφού το 100% της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου θα γίνει από το ΤΧΣ.

Επίσης, πολλές φορές δεν αντιλαμβάνομαι τις δηλώσεις του κυρίου Στουρνάρα και τι επιδιώκει με αυτές. Από πού έβγαλε το συμπέρασμα ότι η Ελλάδα θα βγει στις αγορές το 2014; Άλλο αισιοδοξία και άλλο ψευδαίσθηση. Η Fitch μπορεί να αναβάθμισε τα σκουπίδια μας αλλά για πολύ καιρό θα παραμείνουν μέσα στον σκουπιδοτενεκέ και για έκτη συνεχή χρονιά η οικονομία μας οδεύει προς μεγάλη ύφεση!

Η αισιοδοξία είναι δημιουργική δύναμη. Η ψευδαίσθηση, καταστροφική και πολύ λυπάμαι γιατί κάποιοι καλλιεργούν μονίμως ψευδαισθήσεις. Υπάρχει βέβαια η πιθανότητα οι ίδιοι να ζουν με ψευδαισθήσεις. Αυτό βέβαια είναι το σενάριο εφιάλτης.

Σημείωση

Ο μέσος όρος διδασκαλίας των καθηγητών στις χώρες του ΟΟΣΑ είναι 658 ώρες τον χρόνο, στις ΗΠΑ 1068 και στην Ελλάδα μόλις 415! Η κυβέρνηση ζήτησε από τους καθηγητές να διδάσκουν επιπλέον μόλις δύο ώρες την εβδομάδα. Οι εν λόγω λοιπόν πνευματικοί ταγοί θέλησαν να παραδώσουν στους μαθητές το τελευταίο μάθημα σχετικά με την έννοια του λειτουργήματός τους μέσα στις πανελλαδικές εξετάσεις. Θαυμάστε τους!

[Το παραπάνω άρθρο υπογράφει ο Παύλος Παπαδάτος, επικοινιωνολόγος-οικονομολόγος και το αναδημοσιεύουμε από το real. gr, ακριβώς επειδή συνάδει με την ακλόνητη στάση αμφισβήτησης απέναντι στους "σωτήρες" δανειστές και τους εγχώριους πολιτικούς που τους εξυπηρετούν, την οποία κρατά από την πρώτη στιγμή της κρίσης το defencenet.gr - Ειδικά τώρα, που άρχισαν πλέον να μας κάνουν... ενέσεις αισιοδοξίας με το παραμυθάκι του "success story" της μνημονιακής Ελλάδας]

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Κατερίνα, δεν είναι μακριά η ώρα που οι κολασμένες ζωές μας θα τους κυνηγάνε ως το τέλος του κόσμου!

http://www.kourdistoportocali.com/articles/21132.htm

Από τον Βασίλη Μπόνιο

 

Όποιος σπέρνει ανέμους θερίζει θύελλες. 

Και η (ναζιστική) θύελλα που θα θερίσουν οι Σαμαράς, Πάστορας και Βενιζέλος δεν θάχει προηγούμενο.

Η περίφημη θεωρία των δύο άκρων του μοστράρουν κάθε τόσο συγκεκριμένοι ινστρούχτορες και παπαγαλάκια της συγκυβέρνησης δεν είναι τίποτε άλλο από μια μεταχειρισμένη τσιχλόφουσκα που μας ζητάνε να την μασήσουμε.

Όπως σωστά επεσήμανε η Κατερίνα Ακριβοπούλου η κυβέρνηση ήταν εκείνη που χρησιμοποίησε πρώτη τις φασιστικές μεθόδους επιβολής. Επιστράτευσε και έριξε λάσπη, ξύλο, χημικά και δακρυγόνα σε όσους τόλμησαν να απεργήσουν. Συκοφάντησε και προπηλάκισε με παρακρατικές μεθόδους όσους της αντιστάθηκαν. Χρησιμοποίησε δίχως φειδώ-και συνεχίζει να το κάνει -όλες τις γκαιμπελίστικες μεθόδους. 

Oι Σαμαράς, Βενιζέλος και Πάστορας είναι οι μέντορες του ολοκληρωτικού φασισμού.

Τα ίδια έκανε και η κυβέρνηση Παπανδρέου με τους Αγανακτισμένους. Ανηλέητο ξύλο και λάσπη. 

Το αποτέλεσμα είναι ο Παπανδρέου να τριγυρνάει σαν καταραμένη φιγούρα στις άκρες του πλανήτη για να διασωθεί από την βουβή οργή των θυμάτων του-όλων μας. 

Την ίδια τύχη θα έχουν και οι Σαμαράς, Βενιζέλος και Πάστορας οι οποίοι επιμένουν σε μια χρησιμοποιημένη και αποτυχημένη πατσαβούρα που είναι τα Μνημόνια για να λεηλατήσουν τις ζωές μας με τον πιο χυδαίο τρόπο. 

Όταν ακόμη και οι ίδιοι οι «κατασκευαστές» των μνημονίων αρχίζουν να πλακώνονται μεταξύ τους (βλέπε Σόιμπλε, Μπαρόζο, Λαγκάρντ, αμερικανό υπουργό οικονομικών) είναι κτηνωδία ο Στουρνάρας να θέλει να φορολογήσει τα χέρσα και τα βακούφια την στιγμή που ο ίδιος άνθρωπος στην εμετική προσπάθειά του να είναι αρεστός στον Σόιμπλε τσαλακώνει δίχως έλεος τις ζωές μας. Για τα πρόσφατα κατορθώματα του«τεχνοκράτη» υπουργού έγραφε ο Χρήστος Ιωάννου στην «Ελευθεροτυπία»

“Την ίδια όμως ώρα, οι ίδιοι άνθρωποι συνεχίζουν να αφήνουν αφορολόγητα τα κέρδη από τις μετοχές, τα οποία ουδέποτε φορολογήθηκαν στη χώρας μας, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει διεθνώς. Και όχι μόνο αυτό. Εχουν αφήσει να συντελείται μία άνευ προηγουμένου κερδοσκοπία στο Χρηματιστήριο -ειδικά στις τράπεζες-, η οποία συνοδεύεται, όπως όλες, από στοιχεία παραπλάνησης. Ισως η κυβέρνηση να νομίζει ότι αυτά γίνονται σε άλλη χώρα.

Η τρικομματική κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον κ. Σαμαρά μάς λέει απλά ότι ο Χ πολίτης αυτής της χώρας, ο οποίος έχει 10 στρέμματα βοσκοτόπια, ελάχιστης εμπορικής αξίας και μηδενικού εισοδήματος (δεν μπορεί ούτε να τα νοικιάσει σε εταιρείες με ανεμογεννήτριες), θα φορολογηθεί έστω με 10 ευρώ το στρέμμα, δηλαδή 100 ευρώ το χρόνο. Και κάθε χρόνο αυτά τα 100 ευρώ θα «σκοτώνουν» το σύνολο της ελάχιστης εμπορικής αξίας των βοσκοτόπων, συμπεριλαμβανομένου του «εσόδου» από την πώληση αγριόχορτων στις λαϊκές αγορές! Το μόνο που μένει στον «τσιφλικά» είναι να τα εξαφανίσει αλά Κόπερφιλντ.

Αντίθετα, αυτός που αγόρασε μετοχές της τάδε εταιρείας στα 13 ευρώ πριν από πέντε μήνες και τις πουλάει σήμερα στα 21 ευρώ, δηλαδή έχει πετύχει κέρδος 61%, δεν θα πληρώσει στο Δημόσιο από τα κέρδη. Επίσης, δεν θα πληρώσει ούτε ο μεγαλομέτοχος της ίδιας εταιρείας που θα την πουλήσει ολόκληρη.

Είναι αδιανόητο να έχει αυξηθεί η αξία των μετοχών στα 55 δισεκατομμύρια ευρώ σήμερα, από 25 δισ. ευρώ το 2012, αλλά το κράτος να μην έχει πάρει ούτε μισό ευρώ από τα κέρδη αυτά. Και είναι αδιανόητο αυτή η αύξηση να έχει πραγματοποιηθεί από 45.000 επενδυτές (από μια μικρή μειοψηφία που παραμένει αφορολόγητη), αφού τόσες είναι οι ενεργές μερίδες στο Χρηματιστήριο. 

Αλλά δεν είναι μόνον αυτό. Την ίδια στιγμή το κράτος δεν ρωτάει πού βρίσκουν τα λεφτά οι επενδυτές και αγοράζουν μετοχές. Ούτε τους επιχειρηματίες που ιδρύουν εταιρείες. Εκεί δεν υπάρχει «πόθεν έσχες». Μέχρι μερίσματα «αγοράζουν» οι επενδυτές για να δικαιολογήσουν διάφορα περιουσιακά στοιχεία, αλλά το κράτος ασχολείται με τη φορολόγηση των αγριόχορτων."

Αν με τέτοιους τύπους και με τους Τζαβάρα-Αμπαταζόγλου-Παναγιωταρέα, ο Σαμαράς πιστεύει ότι θα μακροημερεύσει στην εξουσία πλανάται πλάνην οικτράν.
Δεν μας αφορά ο ανύπαρκτος ΣΥΡΙΖΑ και οι συνιστώσες του. 

Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η βουβή οργή του λαού που δίχως βία ένα πρωί θα μετατρέψει τις ζωές των σημερινών πολιτικών δυναστών μας σε καταραμένες και το ανηλέητο κυνηγητό ανά τον πλανήτη δεν θάχει τέλος. 
Τρία χρόνια τώρα οι κυβερνήσεις (πολύ συγκεκριμένοι υπουργοί και πρωθυπουργοί) σπέρνουνμόνο μίσος, οργή, βία. Πλησιάζει η ώρα του θερισμού.
Πρόκειται για τους πολιτικούς σκελετούς της μεταπολίτευσης οι οποίοι είναι καρφιτσωμένοι στα μιζαδοτεφτέρια της  Siemens και οι οποίοι κυβερνάνε την χώρα με αυτό το άγος και τον τρόμο μέσα τους: Μην γίνει καμιά στραβή και μιλήσουν με στοιχεία εκείνοι που γνωρίζουν. 

Στο μεταξύ τρία χρόνια τώρα οι αχρείες κυβερνήσεις μας έφεραν σε πέρας τις παρακάτω υποχρεώσεις τους:

Οι μερακλήδες ολιγάρχες στις θέσεις τους, πιο δυνατοί από ποτέ. Οι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίεςεπίσης. Οι δημόσιοι υπάλληλοι, όλοι παρόντες. Οι κρατικοδίαιτοι συνδικαλιστές στις θέσεις τους, ξεπουλάνε τους αγώνες. Το κομματικό παρακράτος αλώβητο. Τα κρατικά κανάλια με τους βολεμένους κηφήνες ζουν και βασιλεύουν. Η χυδαία γραφειοκρατία ανίκητη. Το κομματικό κράτος πιο σκληρό από ποτέ. Οι συμμορίες στην Δικαιοσύνη ανέπαφες συνεχίζουν το έργο τους. Και το χειρότερο:  Στο βίαιο, χυδαίο και εκδικητικό παρακράτος ήρθε να προστεθεί και ο τρόμος που προκαλούν οι Ανεγκέφαλοι χρυσαυγίτες, οι υπηρέτες του συστήματος καταστολής. Πιο αναλυτικά>

Χρυσή Αυγή-Χαιλ Χιτλερ>18%
Άνεργοι, άστεγοι, πρεζάκια, πόρνες>2.500.000
Φατμαγκιουλ>40%
Μισθός βουλευτών> 8.000-10.000 ευρώ καθαρά
Διόδια εργολάβων>αύξηση 35%
Νταβατζήδες του Δημοσίου-μηντιάρχες>Στη θέση τους με νέα θαλασσοδάνεια
Ποινικά ελεγχόμενοι δημόσιοι υπάλληλοι>Ολοι παρόντες!
Κρατικά κανάλια>Ζωή ναχουν
Αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ>+50%
Τιμές στα σούπερ μάρκετ>+50%
Βόλεμα δικών μας παιδιών>95%
Ελληνες μετανάστες στη Γερμανία>Αύξηση 40%

Aν νομίζουν ότι μετά απ΄όλα αυτά θα την βγάλουν καθαρή, είναι πολύ γελασμένοι. Ευτυχώς σ΄αυτή τη συγκυρία η βουβή οργή του λαού έχει σύμμαχο το μίσος και την απέχθεια των Αμερικανών για τους Σαμαρά, Βενιζέλο και Πάστορα. 

Ακόμη κι αν ο Σαμαράς μοιράσει τις ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ σε Ρώσους και Αζέρους, δεν πρόκειται να διασωθεί. 

Για την ώρα η κυβέρνησή του επιχειρεί να ταίσει ακόμη πιο πολύ το θηρίο του ναζισμού (στα «δεξιά» της Χρυσής Αυγής ετοιμάζεται κι άλλο κόμμα) με το γελοίο επιχείρημα των δύο άκρων το οποίο κονιορτοποίησε η Ακριβοπούλου και μπράβο της. Ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και ο Πάστορας ταίζουν το κτήνος του φασισμού με τις επιλογές τους. Ο Σαμαράς μάλιστα έχει κάνει και μετεγγραφές φασιστοειδών στο κόμμα του. Δεν μπορεί όλα αυτά να μην έχουν αντίτιμο. Δεν μπορεί να έχεις σπείρει οργή και μίσος στο εσωτερικό της χώρας σου, να έχεις καταφέρει να βρίσκεσαι στην μπούκα Αμερικανών και Εβραίων και να περιμένεις να την βγάλεις καθαρή.

Οσο για την Μέρκελ για να δούμε αν θα καταφέρει να φθάσει ως τις γερμανικές εκλογές...

1. Η ΜΑΤΩΜΕΝΗ ΣΠΗΛΙΑ ΤΗΣ ΟΤΚΑΓΙΑ! 2.ΖΗΤΗΣΑΝ ΝΑ ΤΙΣ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΣΟΥΝ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΤΣΕΤΩΝ!!!

http://olympia.gr/2013/05/17/%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CE%BD%CE%B1-%CF%84%CE%B9%CF%82-%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%84%CF%8E%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%BF%CE%B9-%CE%AC%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%B5%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1/

Είναι από τις ιστορίες που σπας. Που δεν τη χωράει ο νους. Όσο “σκληρός” και να ‘σαι, λυγίζεις… και σε πιάνει το παράπονο, γιατί εσύ, δεν μοιάζεις με αυτούς! Γιατί εσύ τα ξέχασες όλα …

ΟΙ ΧΑΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ ΔΙΑΤΗΡΟΥΝΤΑΙ ΖΩΝΤΑΝΕΣ, ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ Η ΜΝΗΜΗ ΔΕΝ ΜΕΤΑΒΛΗΘΕΙ ΣΕ ΑΝΑΜΝΗΣΗ…

1.Η ΜΑΤΩΜΕΝΗ ΣΠΗΛΙΑ – ΟΤΚΑΓΙΑ

Η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, βρισκόταν μέσα σε μια σπηλιά, σε υψόμετρο 1800 μέτρων, για αυτό και ονομάστηκε “Μάγαρα” (μααρά στα τούρκικα σημαίνει σπηλιά). Οι Έλληνες τουρκόφωνοι την αποκαλούσαν και“Παχατζάκ Παναγιασί”, δηλαδή “η Παναγιά που κάνει τον άλλο να βλέπει”.

Προς ανάμνηση του προσκυνήματος της Παναγίας Μάγαρας, φιλοτεχνήθηκε και τοποθετήθηκε στον Ιερό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Ακριτοχωρίου, εικόνα της θεομήτορος, με πρωτοβουλία των Νικ. Μαυρίδη και Δημ. Παρασκευαίδη, κατοίκων του χωριού. Η εικόνα αγιογραφήθηκε στο εργαστήρι του Ιερού Ησυχαστηρίου Τιμίου Προδρόμου, Ακριτοχωρίου.

Ο ΡΑΦΕΤ ΠΑΣΑΣ, λυσσασμένος από την αποτυχία της μεγάλης επιχείρησης στην περιοχή της Σαμψούντας, στρά­φηκε καί προς τη γειτονική Πάφρα. Μα οι Ρωμιοί κάτοικοι τούτης της περιφέρειας αντιστάθηκαν το ίδιο ηρωικά με τούς Σαμψούντιους, για να ματαιώσουν τα σατανικά σχέδιά του. Καί εκεί, οι εκκαθαριστικές επιχειρήσεις δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα. Οι αντάρτες, σέρνοντας μαζί τους τα γυναικό­παιδα, ξέφυγαν από τον κλοιό καί ανέβηκαν στα ψηλά βουνά, πίσω από τις γραμμές τού τούρκικου στρατού.

Φρενιασμένος ό Ραφέτ πασάς, για μέρες ολόκληρες δεν μπορούσε να ηρεμήσει. Έκανε βόλτες νευρικές στο γραφείο του, μιλούσε δύσθυμα καί απότομα στον καθένα πού τον πλη­σίαζε καί ήταν έτοιμος ν’ αρπαχτεί με τον πρώτο τυχόντα πού θα του αντιμιλούσε. Μια μαύρη βαρυθυμία πλάκωνε για μέρες το Διοικητήριο κι ένας φόβος τύλιγε τούς επιτελείς του, ώσπου μια μέρα, κάποια πληροφορία πού πήρε τυχαία, τον έκανε ν’ αλλάξει ξαφνικά τη διάθεσή του καί να τρίβει τα χέρια του από χαρά: Στην περιοχή Ότκαγια του δυτικού Νεμπιέν, μέσα σε μια σπηλιά πού οι Ρωμιοί της περιφέρειας την έλεγαν «της Παναγίας ή μάγαρα», είχαν κρυφτεί εξακόσια γυναικόπαιδα της περιοχής καί εξήντα αντάρτες, με οπλαρχηγούς το Χατζή Γιώργη, τον καπετάν Κώστη καί τον καπετάν Παπάζογλου. Ήταν μια αναπάντεχη ευκαιρία για να χορτάσει την αιμοβόρα δίψα του.

Χωρίς να χάσει καιρό, πήρε στο τηλέφωνο τη στρατιω­τική διοίκηση της Πάφρας καί έδωσε αυστηρή διαταγή στο μπίμπαση Μεχμέτ Αλή να αφανίσει οπωσδήποτε καί γρήγορα τούς γκιαούρηδες πού τρύπωσαν στην απόκρημνη κου­φάλα του βουνού.

— Δε θα γλυτώσει κανείς, Ραφέτ πασά! Δε θα μείνει ούτε ό σπόρος τους! Θα τούς αποτελειώσω μέσα στη σφηκοφωλιά τους. Σού το υπόσχομαι! είπε ό Μεχμέτ Αλή ς καί κάλεσε αμέσως στο γραφείο του τον πιο αιμοβόρο Τούρκο υπαξιω­ματικό της περιοχής, τον Ταλίπ τσαούς.

Όταν παρουσιάστηκε μπροστά του ο τσαούσης, τού μί­λησε για την επίμονη διαταγή τού στρατηγού καί τού έδωσε την εντολή να εξοντώσει με κάθε μέσο τούς Ρωμιούς της σπηλιάς.

—  Να μην αφήσεις κανένα ζωντανό! κατέληξε αναψοκοκκινισμένος. Κανένα! Ακόμα καί τις γυναίκες, ακόμα καί τούς γέρους, ακόμα καί τα παιδιά!

— Μείνε ήσυχος, μπίμπαση έφέντη, είπε ό Ταλίπ τσαούς με μια άγρια λάμψη στα μάτια. Θέλω όμως μεγάλη δύναμη.

— Θα σού δώσω ό,τι θέλεις. Φτάνει να γίνει αυτό πού ζή­τησε ό πασάς: Να μη μείνει ρίζα από τούς γκιαούρηδες.

— Πόσους άντρες θα μού δώσεις;

—  Πεντακόσιους ζαπτιέδες καί πεντακόσιους οπλισμένους χωρικούς πού είναι μαθημένοι σ’ αυτές τις δουλειές.

— Καί θα έχω το κάθε δικαίωμα πού μού χρειάζεται;

—  Ναι! Θα έχεις την απόλυτη Ελευθερία κίνησης καί δρά­σης !

— Καί ριγάλο, αν πετύχω;

—  Πεντακόσιες λίρες από μένα καί όλα όσα βρεις πάνω στα κουφάρια των απίστων.

— Σύμφωνοι! Ετοίμασε τη δύναμη. Αύριο τα χαράματα ξεκινώ!

Την άλλη μέρα, πριν ακόμα φέξει, τα μπουλούκια των Τούρκων, φορτωμένα με τρόφιμα καί πυρομαχικά, με κεφα­λή τον Ταλίπ τσαούς, ξεκίνησαν από την πόλη με νταούλια καί ζουρνάδες, σα να πήγαιναν σε πανηγύρι. Όλοι οι Παφρενοί ξύπνησαν από το θόρυβο καί βγαίνοντας στα παράθυρα παρα­κολούθησαν το πέρασμα των ζαπτιέδων καί των άταχτων οπλοφόρων πού τραβούσαν προς τα έξω. Από στόμα σε στόμα μαθεύτηκε ό σκοπός της εκστρατείας καί οι Ρωμιοί της πόλης αναρρίγησαν ως τα κόκαλα, κλαίγοντας προκαταβολικά τη μοίρα των αδελφών τους πού κατέφυγαν στη σπηλιά της Πα­ναγίας.

Οι Τούρκοι επιδρομείς, έπειτα από αδιάκοπη πορεία, έ­φτασαν, κατά το μεσημέρι, μπροστά στις απόκρημνες πλα­γιές της οροσειράς τού δυτικού Νεμπιέν ντάγ. Προχώρησαν ακόμα, ώσπου βρέθηκαν κάτω από τούς πανύψηλους βράχους πού ορθώνονταν σαν ούρανοκρέμαστα φρούρια. Τα διψασμέ­να για ρωμαίικο αίμα μπουλούκια τού Ταλίπ τσαούς έζω­σαν ολούθε τούς απροσπέλαστους πέτρινους όγκους τού Οτκαγια καί μόλις τούς δόθηκε το σύνθημα, άρχισαν να σκαρ­φαλώνουν με προσοχή προς τη «μάγαρα της Παναγίας». Προχωρώντας έριχναν ντουφεκιές στον αέρα καί αμολούσαν βρισιές καί απειλές για να σπάσουν το ηθικό των ανταρτών:

Πίσω από τούς ζαπτιέδες ανηφόριζε ό ίδιος ό Ταλίπ τσα­ούς καί έδινε διαταγές. Σιμώνοντας αρκετά στη σπηλιά, έκα­νε χωνί τα χέρια του καί φώναξε δυνατά:

— Γκιαούρηδες, παραδοθείτε ! Είστε χαμένοι!

Αντί γι’ απάντηση, μια ομοβροντία ακούστηκε ξα­φνικά, απ’ τη μεριά της σπηλιάς πού έκανε να βράχια ν’ αντιδονήσουν. Την ίδια στιγμή δεκάδες τούρκικα κορμιά κύλησαν χτυπημένα στη χαράδρα!… Οι υπόλοιποι Τούρ­κοι καλύφτηκαν πίσω από τις πέτρες καί απάντησαν με βροχή από σφαίρες. Ανταλλάχτηκαν πυκνά πυρά πού αχολόγησαν για ώρα μέσα στα χάη των γκρεμών. Άναψε μια σκληρή μάχη. Οι Τούρκοι δεν κρατήθηκαν για πολύ καί άρχισαν να λυγίζουν. Οι αντάρτες βγήκαν από τούς κρυψώνες τους καί τούς αποπήραν. Τούς κυνήγησαν στον κατήφορο μέχρι τούς πρόποδες τού Οτκαγια καί μετά γύ­ρισαν στις θέσεις τους.

Ό Ταλίπ τσαούς φρένιασε καί ρίχτηκε πάνω στους ζα­πτιέδες βγάζοντας το μαστίγιο του:

— Κιοτήδες! Γομάρια! Να σκαρφαλώσετε γρήγορα στα βράχια καί να μου φέρετε αμέσως τα κεφάλια αυτών πού τόλμησαν να αντισταθούν!…

Οι σκορπισμένοι καί περίτρομοι Τούρκοι συγκεντρώ­θηκαν καί όρμησαν ξανά προς τον ανήφορο. Δίνοντας ό ίνας στον άλλο κουράγιο καί πυροβολώντας αδιάκοπα, προχώ­ρησαν προς τη σπηλιά. Μα φτάνοντας ως τα μισά τού δρό­μου, δέχτηκαν καί πάλι βροχή τα πυρά των Ρωμιών, έσπα­σαν αμέσως καί πισωγύρισαν. Πήραν τον κατήφορο πανι­κόβλητοι. όσο κι αν φώναζε καί τούς απειλούσε ό αρχηγός τους από κάτω.

Για ώρες ολόκληρες κατόπιν δέχονταν αδιαμαρτύρητα τις βρισιές καί τις απειλές του. ‘Ησύχασαν μόνο το βράδυ όταν ό Ταλίπ, εξαντλημένος ψυχικά καί σωματικά από τον άκαρπο αγώνα του, έπεσε να κοιμηθεί.

Την άλλη μέρα από τα χαράματα, άρχισε πάλι τις επι­θέσεις του καί τις εφόδους κινητοποιώντας όλη τη δύναμή του. Μα καί πάλι οι αποτυχίες διαδέχονταν ή μια την άλλη. Κάθε φορά οι άντρες του γύριζαν περισσότερο ντρο­πιασμένοι καί τρομαγμένοι.

Την τρίτη μέρα μπήκε ό ίδιος μπροστά καί εξόρμησε προς τη σπηλιά, αλλά το μόνο πράγμα πού κατάφερε να κάνει ήταν να πληγωθεί στον ώμο δύο φορές καί να χάσει δεκάδες ζαπτιέδες.

Οι μάταιες επιθέσεις συνεχίστηκαν καί την τέταρτη μέρα. Τέλος, απελπισμένος ολότελα καί τσακισμένος, αναγκάστηκε να βάλει κάτω το κεφάλι καί να ζητήσει ενισχύσεις από την Πάφρα.

Ό Μεχμέτ Άλής, μόλις άκουσε για την αποτυχία τού Ταλίπ τσαούς, αγανάκτησε φοβερά. Τού φάνηκε αδιανόητο να περάσουν τόσες μέρες χωρίς να συντριβούν οι άπι­στοι καί ανυπόμονος να εκτελέσει τη διαταγή τού Ραφέτ πασά, αποφάσισε να αναλάβει ό ίδιος την επιχείρηση. Για να είναι όμως σίγουρη ή επιτυχία του, πήρε μαζί του από την Πάφρα ένα ολόκληρο σύνταγμα στρατού καί τρία ορεινά πυροβόλα.

Φτάνοντας μπροστά στα βράχια της Παναγίας, περι­κύκλωσε την περιοχή σε ακτίνα δύο χιλιομέτρων καί έδω­σε σινιάλο στα πυροβόλα να βαρέσουν με πυκνούς κανο­νιοβολισμούς τις θέσεις των ανταρτών για να τούς τρομο­κρατήσουν καί να τούς ακινητοποιήσουν. Τα κανόνια βροντολόγησαν καί έκαναν τις χαράδρες καί τα γκρεμνά να αντιδονήσουν. Οι οβίδες έσκαγαν ολόγυρα στο στόμιο της σπη­λιάς καί στα κοντινά βράχια καί τίναζαν ακτινωτά στον αέρα κομμάτια από πέτρες.

Μετά από το μπαράζ τού πυροβολικού, ό Μεχμέτ ‘Αλής, διέταξε το σύνταγμά του να εξορμήσει. Οι Τούρκοι στρα­τιώτες ρίχτηκαν στον ανήφορο από διάφορα μονοπάτια, με αλαλαγμούς καί ντουφεκιές. Μα όταν σίμωσαν στη σπη­λιά, δέχτηκαν τα εύστοχα πυρά των Ρωμιών πού τούς έφραξαν το δρόμο. ‘Ακολούθησε ένα πανδαιμόνιο από πυρο­βολισμούς, φωνές καί αντίλαλους. Οι Τούρκοι όρμησαν κατά πάνω στους Ρωμιούς πολλές φορές για να τούς ξετρυπώσουν από τα ταμπούρια τους, μα δεν τα κατάφεραν.

Έπειτα από σκληρή καί αιματηρή μάχη τριών ωρών, αποδεκατισμένοι καί απελπισμένοι, λύγισαν καί πισωδρόμησαν. Οι αντάρτες τουφέκισαν όσους είχαν σκαρφαλώσει κοντά τους καί κατόπιν κυνήγησαν τούς υπόλοιπους πού κα­τρακυλούσαν πανικόβλητοι, χωρίς να δίνουν σημασία στις φωνές τού μπίμπαση καί των γιουσμπασήδων.

Η θραύση πού έκαναν τα βόλια τους στο ψαχνό, έσπειρε τον τρόμο στο σωρό των μουσουλμάνων, έτσι πού δε μπορούσε να τούς μαζέψει κανείς για πολλή ώρα.

Ό Μεχμέτ έγινε θηρίο από το κακό του. Δεν τον χω­ρούσε ό τόπος! Όλη την υπόλοιπη μέρα την πέρασε στη σκηνή του κάνοντας βόλτες καί βρίζοντας τούς πάντες καί τα πάντα. Δεν ήθελε να δει κανένα μπροστά του. Τη νύχτα πάλι δε μπόρεσε να κλείσει μάτι. Έσπαγε το κεφάλι του να βρει κάποιο τρόπο, οποιοδήποτε, για να ξεκάνει τούς τρε­λούς γκιαούρηδες πού έγιναν ένα με τα βράχια καί δε μπο­ρούσε να τούς ξεκουνήσει από κει!

Την άλλη μέρα επιχείρησε δεύτερη επίθεση με χειρότερα αποτελέσματα. Μετά τη μεσημεριάτικη ανάπαυση, ερεύνησε για πολλή ώρα την περιοχή καβάλα στο άλογό του καί στο τέλος βρήκε μια πιο κατάλληλη θέση για τα κανόνια του. Μια θέση απ’ όπου μπορούσε να σκοπεύει ίσια στο στόμιο της σπηλιάς. Πρόσταξε λοιπόν να κουβαλήσουν γρή­γορα εκεί τα πυροβόλα και να αρχίσουν αμέσως τις βολές. Την ίδια στιγμή έδωσε διαταγή να ετοιμαστεί και ο στρα­τός.

Έπειτα από λίγη ώρα, ένα ακόμα πιο φοβερό κανονίδι ξέσπασε πάλι καί τράνταξε τον τόπο. Τα τρία κανόνια, με τις μπούκες προς το στόχο τους, ξερνούσαν τις σιδερένιες μπάλες τη μια πάνω στην άλλη! Οι κάννες άναψαν καί τα στόμια κάπνιζαν αδιάκοπα σαν φουγάρα.  Η σπηλιά σφυροκοπιόταν μια ολόκληρη ώρα. Πολλά κομμάτια σπασμέ­νων βράχων έφταναν ως το εσωτερικό της, όπου ήταν κρυμμένα τα γυναικόπαιδα. Στα μεσοδιαστήματα πού στα­ματούσαν οι βολές, ακούγονταν κλάματα, φωνές καί τσιρίγματα. . . .

Μετά το γερό σφυροκόπημα, ό Μεχμέτ Άλής διέταξε να γίνει ή επίθεση τού στρατού. Έξαλλα τα μουσουλμανικά μπουλούκια σκαρφάλωσαν καί πάλι από διάφορες μεριές στους απότομους βράχους καί σίμωσαν στη σπηλιά. Μα οι αντάρτες πυροβολούσαν καί πάλι στο σωρό καί τούς σάρωναν. Τούς γκρέμιζαν κάτω από τα βράχια καί δεν τούς άφηναν να προχωρήσουν, παρά τις επανωτές εφόδους τους. Σε λίγη ώρα το αίμα έβαψε κόκκινους τούς βράχους καί οι χα­ράδρες γέμισαν πτώματα καί πληγωμένους πού βογγούσαν I

Παρ’ όλα αυτά ό μπίμπασης δεν παραιτήθηκε από το σκοπό του. Ή παθιασμένη επιμονή καί το άγριο πείσμα του τον κρατούσαν δυο νυχτοήμερα τώρα νηστικό καί άγρυπνο. Όλη την ώρα σκεφτόταν: Είχε δοκιμάσει όλους τούς τρόπους, όλα τα τεχνάσματα, τα πιο απίθανα σχέδια, ακόμα καί κείνα πού κόστισαν εκατόμβες στην επιχείρηση του, μα στο τέλος δεν κατάφερε τίποτε καί ή μόνη ελπίδα πού τού απόμεινε ήταν να πέσει το φρούριο από μόνο του. Να τελειώσουν, δηλαδή, τα βόλια των γκιαούρηδων καί να παραδοθούν. Πρόσταξε λοιπόν να συνεχιστεί ή μάχη καί το τουφεκίδι ως τη νύχτα.

Την άλλη μέρα, με τη νέα εξόρμηση του, είδε να πρα­γματοποιείται ή ελπίδα του: Οι Ρωμιοί, παρόλα τα τεχνάσματά τους, δε μπορούσαν να κρύψουν πια την έλλειψη πυρομαχικών.

Για πρώτη φορά χαμογέλασε καί βάλθηκε να τρίβει τα χέρια του από χαρά. Βρήκε επιτέλους το αδύνατο σημείο των διαβολεμένων Ρωμιών, πού τόσες μέρες δεν το είχε σκεφτεί, γιατί δε φανταζόταν ότι θα συναντούσε τέτοια γρανιτένια αντίσταση από μια χούφτα αντάρτες. Νόμιζε την επιχείρηση εύκολη καί σύντομη.

Το απόγευμα, τα απαντητικά πυρά των Ρωμιών αδυνάτισαν ακόμα πιο πολύ. Ήταν τόσο αραιά πού γέμισαν χαιρέκακη ικανοποίηση το Μεχμέτ Αλή. Ή αιμοβόρα ψυχή του αγαλλιούσε, καθώς σκεφτόταν ότι ή ώρα τού τέ­λους σίμωνε. Δεν κρατιόταν από τον ενθουσιασμό του.

Σε λίγο έδωσε διαταγή να σταματήσει το κανονίδι καί έστειλε ένα ντελάλη να καλέσει τούς αντάρτες να παραδο­θούν. Ό ντελάλης σίμωσε όσο μπορούσε πιο κοντά στη σπηλιά χτυπώντας το κουδούνι του καί, όταν είδε να στα­ματούν οι πυροβολισμοί, άρχισε να διαβιβάζει την πρόσ­κληση τού μπίμπαση.

Μετά από το λάλημά του, μια πολύωρη σιγή απλώθηκε σ’ όλη την έκταση τού Ότκαγια, πού τόσες μέρες την αντάριαζαν οι κραυγές, οι πυροβολισμοί καί ο δαιμονισμένος ορυμαγδός των κανονιών. Ό μπίμπασης περίμενε στην αρχή με σίγουρη πεποίθηση για την παράδοση των Ρωμιών. Όσο περνούσε όμως ή ώρα καί δεν έπαιρνε απάντηση, κυ­ριευόταν από νευρικότητα καί αγανάκτηση, ώσπου στο τέ­λος τον έπιασε μια τρελή αδημονία πού δε μπορούσε να τη συγκρατήσει. . . . Έκανε βόλτες έξω από τη σκηνή του καί κάθε τόσο ρωτούσε τούς αξιωματικούς του αν ήρθε καμιά είδηση. Εκείνοι πάλι, φοβισμένοι μήπως ξεσπάσει πάνω τους ή οργή του, προσπαθούσαν να τον βαυκαλίσουν με διάφορες ελπιδοφόρες προβλέψεις.

— Σίγουρα δεν θα έμεινε κανένας ζωντανός, Μπίμπαση έφέντη, γιαυτό δεν απαντούν, έλεγε ό υπασπιστής του.

—  Ναι, μα τότε γιατί δε φαίνονται οι γυναίκες;

— Μα φοβούνται να φάνουν! πρόσθετε καθησυχαστικά ένας γιούσμπασης.

— Θα τούς πετσοκόψω όλους! ξεφώνισε σε μια στιγμή έξαλλος ό Μεχμέτ. Με περιφρονούν! Με σκοτώνουν! Θα τούς μαδήσω τη ρίζα, τούς Γκιαούρηδες!

‘Ωστόσο ή άσπρη σημαία της παράδοσης αργούσε να φανεί. Στο τέλος ό μπίμπασης πίστεψε στο λόγο τού υπα­σπιστή του καί πρόσταξε να πάνε δυο – τρεις αξιωματικοί μαζί με το ντελάλη να δουν τί γίνεται εκεί πάνω. Προθυ­μοποιήθηκαν αμέσως ένας γιούζμπασης, ένας μιλαζίμ καί ό υπασπιστής. Οι τρεις άντρες προχώρησαν κάμποσο στον ανήφορο, από το μεγάλο ελικωτό μονοπάτι, για να φτά­σουν πιο γρήγορα. .Ό ντελάλης ακλουθούσε από κοντά. Σιμώνοντας στη σπηλιά, τον έβαλαν να καλέσει για τελευ­ταία φορά τούς Ρωμιούς να παραδοθούν. Ό ντελάλης υπά­κουσε καί χτύπησε το κουδούνι. Κατόπιν διαλάλησε την πρόταση των αξιωματικών.

Πέρασαν μόνο τρία λεπτά καί ή απάντηση ήρθε με μια ομοβροντία από πυροβολισμούς! Ό γιούσμπασης καί ό υπα­σπιστής πληγώθηκαν στον ώμο. Ό μιλαζίμ τη γλίτωσε καί κρύφτηκε. Τρομαγμένοι καί οι τέσσερις κατηφόρισαν γρή­γορα προφυλαγμένοι πίσω από τούς βράχους.

Ή πύρινη τούτη απάντηση, έκανε το μπίμπαση να αναπηδήσει στη θέση του καί να κυριευτεί από μια υστερική κρίση. Ξέσπασε σε ξεφωνητά καί μαλλιοτραβήγματα, σε κεφαλοχτυπήματα καί σε στροφές, σα να έχασε ολότελα τα λογικά του! Έσπασε ό,τι βρήκε μπροστά του, τσά­κισε το σπαθί του πάνω στο γόνατο, γκρέμισε τη σκη­νή του καί στο τέλος κυλίστηκε χάμω. Κραυγάζοντας καί Αφρίζοντας βάλθηκε να χτυπάει αδιάκοπα τη γή.

Όταν για μια στιγμή σταμάτησε καί άκουσε τούς πυρο­βολισμούς των ανταρτών να συνεχίζονται, ταράχτηκε ακόμα πιο πολύ. Τον έπιασε ένας δυνατός σπασμός μανίας καί συνέχισε να χτυπιέται πάνω στο χώμα. Τα χείλη του έτρε­μαν σα φύλλα λεύκας πού τα δέρνει βοριάς, ενώ τα μάτια του έβγαζαν αστραπές! Οι αξιωματικοί καί οι στρατιώτες τον περιτριγύρισαν νομίζοντας πώς τρελάθηκε.

Πέρασαν λίγα λεπτά ακόμα καί όταν επιτέλους μπόρεσε να αρθρώσει τη φωνή του, έδωσε διαταγή στα πυροβόλα να σφυροκοπήσουν ανελέητα καί χωρίς διακοπή το στόμιο της σπηλιάς! Να το κλείσουν με τις οβίδες! Κατόπιν διέταξε το στρατό να σκαρφαλώσει καί να φτάσει οπωσδήποτε στη σπήλια.

—Όποιος τολμήσει να γυρίσει πίσω, πριν να κυριευτεί ή σπηλιά, θα αποκεφαλιστεί σαν πρόβατο! ούρλιαξε.

Τα κανόνια βρόντησαν ξανά καί γέμισαν βοή καί βαριούς κρότους τον αέρα. Οι στρατιώτες χύθηκαν στον ανήφορο καί σκαρφάλωσαν καί πάλι στα μονοπάτια, μα πιο πάνω οι αντάρτες τούς τσάκισαν. Τα κορμιά των Τούρκων κυλούσαν χτυπημένα καί πάλι κατά δεκάδες στα γκρεμνά, μόλο πού ή κύρια μάζα προχωρούσε. Κοντά στη σπηλιά άναψε μια θανατερή μάχη σώμα προς σώμα. Άναψαν τα ντουφέκια, άναψαν οι ψυχές, το αίμα κυλούσε σα ρυάκι, μα οι αντάρτες δε λύγιζαν.

Ό Μεχμέτ Άλής, πού παρακολουθούσε τη μάχη με κομμένη την ανάσα, δεν κρατήθηκε καί ρίχτηκε καί κείνος στη φωτιά. Πήρε τον ανήφορο με το πιστόλι στο χέρι καί προχώρησε ουρλιάζοντας. Ξάφνου, πρόσεξε πώς τα ντου­φέκια των Ρωμιών σίγησαν. Σταμάτησε καί έστησε αυτί. Μόλις βεβαιώθηκε για το γεγονός, πρόσταξε να σταματή­σουν τα πυρά καί των στρατιωτών του. Ακολούθησε ολιγό­λεπτη σιγή. Οι Τούρκοι, με καρφωμένα τα μάτια τους στη σπηλιά, προσπαθούσαν να δουν τί θα κάνουν οι Ρωμιοί.

Σε λίγο παρατήρησαν ένα παράξενο Θέαμα πού τούς έκανε να παραλύσουν. Είδαν τούς αντάρτες, χωρίς προφύ­λαξη πια, να κινούνται ό ένας προς τον άλλο, να αγκαλιάζονται καί να φιλιούνται μεταξύ τους. Ύστερα τούς είδαν να μπαινοβγαίνουν στη σπηλιά καί να αποχαιρετούν τα γυ­ναικόπαιδα. Ταυτόχρονα ακούστηκαν γοερά κλάματα γυναι­κών καί παιδιών πού αντιδόνησαν στα φαράγγια.

Οι Τούρκοι τα είχαν χαμένα. Δεν καταλάβαιναν τί γί­νεται. Ήταν σά να βρίσκονταν μέσα σε εφιαλτικό όνειρο. Μόνο ό Μεχμέτ ‘Αλής σχημάτισε τη γνώμη πώς, επί τέ­λους, οι Ρωμιοί το αποφάσισαν να παραδοθούν καί γέμισε από χαρά. Μα δεν πρόλαβε να χορτάσει την ευχάριστη σκέψη του καί ξαφνικά, ακούστηκαν πυκνοί πυροβολισμοί από τη μεριά των ανταρτών! Έστρεψε το κεφάλι του καί κοίταξε τούς δικούς του. Κανείς δεν ήταν χτυπημένος! Παραξε­νεύτηκε. Οι πυροβολισμοί όμως εξακολούθησαν, ολοένα καί πιο αραιοί, ώσπου σταμάτησαν εντελώς. Τότε μόνο κατά­λαβε:

—Αυτοκτονούν τα σκυλιά! Τρέξτε να τούς προλάβετε ζωντανούς! Δεν έχουν πια βόλια. Ζωντανούς τούς θέλω! Ζωντανούς!. . .

‘Ακούγοντας τα ουρλιαχτά οι στρατιώτες, χύθηκαν προς τη σπηλιά. Την ίδια στιγμή, πάνω από ένα ψηλό βράχο πρόβαλε ένας αντάρτης πού στην κάννη τού ντουφεκιού του είχε δεμένο ένα άσπρο πανί. Το σήκωσε ψηλά, το κούνησε δυο τρεις φορές καί κατόπιν φώναξε:

— Τα γυναικόπαιδα παραδίνονται! Τα γυναικόπαιδα πα­ραδίνονται!. . .

‘Αμέσως κατόπιν έβγαλε το πιστόλι του, πυροβόλησε στο κρανίο του καί γκρεμίστηκε κάτω από το βράχο!. . .

Οι Τούρκοι σκαρφάλωσαν, ανεμπόδιστοι πια, στα καταράχια, καί φτάνοντας στο στόμιο της σπηλιάς, είδαν μπροστά τους τα πτώματα των ανταρτών αγκαλιασμένα. Τα τσαλαπάτησαν, πέρασαν από πάνω τους καί χίμηξαν μέσα. Σε τρία λεπτά ή σπηλιά έγινε κόλαση. Φωνές, στριγγλιές, ουρλιαχτά, κλάματα καί οιμωγές αντήχησαν στους σκοτεινούς θόλους της. Οι φριχτές σκηνές της βίας, της ατίμωσης, των οργίων καί του θανάτου διαδέχονταν ή μια την άλλη ώρες ολόκληρες! Οι κραυγές του πόνου, του σπαρα­γμού, της ντροπής καί της φρίκης Αντιλαλούσαν στα βάθη της σπηλιάς της Παναγίας, χωρίς τελειωμό!. . .

Όταν αργότερα, τα μπουλούκια των αποκτηνωμένων κακούργων κόρεσαν όλα τα βρωμερά καί βάρβαρα ένστικτά τους, έσυραν έξω από τη σπηλιά τα γυναικόπαιδα καί τούς γέρους πού ακόμα ήταν ζωντανοί, καί με κοντακιές καί λακτίσματα τούς κατέβασαν κάτω από το βράχο. Τούς μά­ζεψαν μπροστά στο μπίμπαση. Ό Μεχμέτ ‘Αλής στάθηκε κάμποση ώρα ακίνητος καί με σκοτεινιασμένα μάτια απολάμβανε την τρομάρα καί την εξαθλίωση των αξιοδάκρυτων πλασμάτων. Τέλος έδωσε διαταγή να τα οδηγήσουν στο κον­τινό τούρκικο χωριό Τσουκούρ. Ό ίδιος πήγε στην Πάφρα να αναγγείλει στο Ραφέτ τήν επιτυχία του

Ή απόσταση από το Οτκαγια στο Τσουκούρ ήταν μό­λις μια ώρα δρόμο. Κι όμως χρειάστηκε τρεις ώρες πορεία για να φτάσουν εκεί, γιατί το βάδισμά τους διακοπτόταν πολύ συχνά από τούς συνοδούς, πού χιμούσαν πάνω στο άφωνο καί παραδαρμένο πλήθος για να βιάσουν, να ξυλο­φορτώσουν ή να σκοτώσουν γυναίκες καί παιδιά! Όσο σί­μωναν στο Τσουκούρ, τόσο καί πιο πολύ αγρίευαν καί κό­ρωναν από τα σκοτεινά καί αξεδίψαστα ένστικτά τους. Καί όταν μπήκαν μέσα, οδήγησαν τούς αιχμάλωτους στην πλα­τεία. Εκεί, κάτω από τα μάτια των Τούρκων τού χωριού, έγινε σωστό μακελειό: Οι στρατιώτες έπεσαν πάνω στους γέροντες καί τούς άντρες καί τούς έσφαζαν με τον πιο άγριο τρόπο !. . . Κατόπιν άρχισαν να ατιμάζουν ομαδικά τις γυ­ναίκες καί τα κορίτσια καί να ντουφεκίζουν τα παιδιά. Ως να νυχτώσει συνεχιζόταν το αχαλίνωτο όργιο καί ή σφαγή. . .

Τήν άλλη μέρα το πρωί, έφτασε στο Τσουκούρ ό ίδιος ό Μεχμέτ ‘Αλής και διέταξε να κόψουν μπροστά στα μάτια του τα κεφάλια τριάντα αντρών, απ’ αυτούς πού σφάχτηκαν τήν προηγούμενη μέρα. Το μακάβριο έργο εκτελέστηκε χωρίς καμιά καθυστέρηση και τα κεφάλια μαζεύτηκαν σωρό στα πόδια του. . . Ό αιμοβόρος μπίμπασης διέταξε κατό­πιν να τα βάλουν στα τσουβάλια καί να τα φορτώσουν στα ζώα πού έφερε μαζί του για να τα μεταφέρει στην Πάφρα. Έτσι, ικανοποιημένος από τήν αποτρόπαια επιχείρηση του, γύρισε ,στην έδρα του. Από τήν Πάφρα έστειλε τα τσουβά­λια στη Σαμψούντα, στον προϊστάμενο του Ραφέτ πασά, σαν τρόπαιο της νίκης του στη σπηλιά της Παναγίας!

Τα γυναικόπαιδα πού απόμειναν ζωντανά, γύρω στα τρια­κόσια, διέταξε να τα φέρουν καί κείνα στην Πάφρα. Όταν έφτασαν στην πόλη, κλείστηκαν στη φυλακή, έμειναν εκεί μερικές μέρες καί ένα πρωί στάλθηκαν εξορία στην Πα­φλαγονία. Από τα υπολείμματα τούτα της μάγαρας τού Οτκαγια, έφτασαν στον προορισμό τους, τήν Κασταμονή, μονάχα ογδόντα τρία μισοπεθαμένα γυναικόπαιδα.

Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ TOT ΟΤΚΑΓΙΑ μαθεύτηκε σ’ όλη τήν πε­ριφέρεια της Πάφρας καί της Σαμψούντας. Οι Ρωμιοί πο­τίστηκαν με καινούργιο μίσος για τούς Τούρκους καί ρίχτη­καν στις μάχες με περισσότερο φανατισμό καί αυτοθυσία. Υπεράσπιζαν τα γυναικόπαιδα από το πλησίασμα των εχθρών καί συχνά έσπερναν τον τρόμο στους επιδρομείς με σκληρά αντίποινα. Μα οι δυνάμεις πού χρησιμοποιούσαν οι Τούρκοι ήταν μεγάλες καί έτσι οι Ρωμιοί αναγκάζονταν να αποσύρονται στα ψηλώματα καί να κρύβονται πάλι στις σπηλιές. Οι στρατιωτικές μονάδες, εφοδιασμένες με όλα τα σύγχρονα όπλα καί μέσα, έπεφταν στα άδεια χωριά καί τα έκαιγαν, έσφαζαν όσους έβρισκαν καί ρήμαζαν τον τόπο σαν θεομηνία.

Αφού χτένισαν τα χαμηλώματα καί τούς κάμπους, άρ­χισαν να πολιορκούν καί τις σπηλιές. Επί μέρες ολόκληρες προσπαθούσαν να μπουν μέσα για να οργιάσουν καί να σφά­ξουν. Οι λιγοστοί όμως αντάρτες με τα φτωχά πυρομαχικά τους, υπεράσπιζαν τα γυναικόπαιδα με τέχνη καί ηρωισμό, έδιναν άγριες μάχες καί συχνά έπεφταν μέχρι τον τελευταίο…

—————————————–

Μία άλλη περιγραφή διαβάζουμε στο βιβλίο του Αχιλ. Ανθεμίδη, «Τα απελευθερωτικά στρατεύματα του Ποντιακού Ελληνισμού 1912-24».

Οι σφαίρες των υπερασπιστών του σπηλαίου που υπεράσπιζαν οι πολεμιστές με εξακόσια και πλέον γυναικόπαιδα τελείωσαν. Άλλη λύση δεν υπήρχε παρά μόνο η παράδοση.

 «Υπάρχει κι άλλη λύση», φωνάζει ο αρχηγός Καραβασίλογλου Γιώργης. «Θα παραδώσουμε τα πτώματά μας στους Τούρκους. Θα σκοτώσει ο ένας τον άλλον για να σώσουμε τα γυναικόπαιδα».

 Κοιτάζονται τα παλικάρια ίσια στα μάτια. Η απόφαση είναι σκληρή, είναι απόφαση υπέρτατης θυσίας. Τη δέχονται όλοι, αφού θα σωθούν 650 περίπου γυναικόπαιδα. Δίνει το περίστροφο στον Ταγκάλ Γιώργη.

 «Θα μας σκοτώσεις όλους και αφού σηκώσεις άσπρη σημαία θα σκοτωθείς και εσύ».

Αγκαλιάζονται και φιλιούνται οι άγριοι πολεμιστές με δάκρυα στα μάτια. Οι θρήνοι των γυναικών και τα κλάματα των παιδιών έρχονται στ’ αυτιά τους σα μοιρολόγια. «Για την πίστη και την πατρίδα μας», λέει με συγκινητική και βροντερή φωνή ο αρχηγός.

 Ο Ταγκάλ Γιώργης πυροβολεί. Ο πρώτος υπερασπιστής του σπηλαίου πέφτει. Ύστερα άλλος κι άλλος κι άλλος. Φτάνει στα δύο του παιδιά, σταματάει λίγο, τα κοιτάζει κατάματα, βλέπει τα θαρραλέα μάτια τους και ύστερα ρίχνει. Δεν ξέρει πια τίποτα. Δε βλέπει. Ρίχνει συνέχεια. Ύστερα σταματάει για λίγο. Αρπάζει ένα άσπρο πανί το καρφώνει στο ξίφος του και το σηκώνει ψηλά.

 Οι Τούρκοι βλέποντας την άσπρη σημαία τους αλαλάζουν από τη χαρά τους.

 «Γιασασίν, γιασασίν, τεσλίμ γκιαουρλάρ», ακούγονται οι ζητωκραυγές τους. Πλησιάζουν οι Τούρκοι. Να, ένας τσετές ανεβαίνει κιόλας προς το σπήλαιο. Ο Ταγκάλ Γιώργης κοιτάζει την κάννη του περιστρόφου του και ύστερα πιέζει τη σκανδάλη. Ο τελευταίος των γενναίων υπερασπιστών πέφτει μαζί με τη λευκή σημαία του. Οι άντρες, οι Έλληνες, είναι όλοι νεκροί. Για την τύχη των γυναικόπαιδων το μόνο που μπορεί να ειπωθεί είναι ότι έγιναν έρμαια της άγριας βουλιμίας των βαρβάρων της Ανατολής. Και το ολοκαύτωμα αυτό έμεινε στην αφάνεια και διασώθηκε μόνο στην παράδοση.

 ————————————

Ένας μόνο έφτασε πρόσφυγας στην Ελλάδα, από τη σφαγή στη Ματωμένη Σπηλιά. Οι Τούρκοι  μετέφεραν τους 600 άμαχους της Παναγίας Μάγαρας στην τουρκική κωμόπολη Τσασούρ και από εκεί όσους επέζησαν από τα μαρτύρια που υπέστησαν στην πλατεία του χωριού, τους έστειλαν εξορία στην Κασταμονή, όπου και έφτασαν μόνο 83 άτομα. Ένας από τους επιζώντες ήταν και  ο 12χρονος τότε Κλαζίδης Βασίλης από το Ουτς Πουνάρ, που εγκαταστάθηκε μετά την ανταλλαγή  στον Βαθύτοπο Δράμας…

——————————————

2.ΖΗΤΗΣΑΝ ΝΑ ΤΙΣ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΣΟΥΝ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΤΣΕΤΩΝ!!!

Σε μια σπηλιά είχαν κρυφτεί ενενήντα πέντε γυναικό­παιδα πού τα προστάτευαν δεκαπέντε αντάρτες. Οι Τούρκοι πολεμούσαν με δύναμη ενός τάγματος για να την πλησιά­σουν, μα δεν τα κατάφερναν, γιατί ένας βαθύς γκρεμός τούς εμπόδιζε να φτάσουν ως το στόμιό της. Επί δέκα οχτώ μέ­ρες έριχναν αφειδώλευτα το καυτό μολύβι τους χωρίς να μπορέσουν να λυγίσουν την αντίσταση των δεκαπέντε πα­λικαριών. Τη δέκατη ένατη όμως μέρα, τα βόλια των ανταρτών τελείωσαν καί οι υπερασπιστές της σπηλιάς κυριεύ­τηκαν από μαύρη απόγνωση. Επί ώρες ολόκληρες ό νεα­ρός καπετάνιος δίσταζε να φανερώσει την τραγική κατά­σταση στους άμαχους. Στο τέλος, όμως, βλέποντας ότι δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς, τούς μάζεψε καί τούς είπε με θλιμμένη φωνή:

—’Αδέλφια, πρέπει να μάθετε τήν αλήθεια, όσο πικρή καί αν είναι. Τελείωσαν όλες οι σφαίρες καί είμαστε πιασμέ­νοι στα δίχτυα των Τούρκων.

Οι γυναίκες άκουσαν τήν κουβέντα τού καπετάνιου με απάθεια σα να τήν περίμεναν. Βλέποντάς τον μάλιστα να υποφέρει, βιάστηκαν να τού πουν με μια φωνή:

— Να μη μας παραδώσετε στους Τούρκους!

Ό καπετάνιος ξαφνιάστηκε.

— Μα πώς θα γίνει αυτό; Δεν ακούσατε τί σας είπα; Δεν έχουμε βόλια.

— Να μας σκοτώσετε! απάντησαν με ήρεμη αποφασιστικότητα.

Ό καπετάνιος έσκυψε το κεφάλι του συντριμμένος. Κάθισε σε μια άκρη καί σκέφτηκε. Ζύγισε τα υπέρ καί τα κατά. Κατόπιν κάλεσε τα παλικάρια του καί συζήτησε μαζί τους τη θέληση των γυναικόπαιδων να σκοτωθούν παρά να πέσουν στα χέρια των Τούρκων καί να ατιμαστούν. Συμφώνησαν όλοι πώς δεν τούς απόμενε άλλη λύση. Καί αποφάσισαν.

Έπειτα από λίγη ώρα ξετυλίχτηκε ή πρώτη σκηνή: Οι αντάρτες, με πρόσωπα πετρωμένα καί με μάτια πού γυάλιζαν  από τα συγκρατημένα δάκρυα, αράδιασαν το πλήθος έξω από τη σπηλιά, γυναίκες, γέρους καί παιδιά καί, βγά­ζοντας κατόπιν τα μαχαίρια τους, εκτέλεσαν τήν τρομερή απαίτηση των γυναικών! Όταν ξεψύχησαν καί τα ενενήντα πέντε γυναικόπαιδα, ακολούθησε ή δεύτερη σκηνή: Οι αντάρτες έσπασαν τα όπλα τους χτυπώντας τα πάνω στα βρά­χια καί κατόπιν πήδησαν κάτω στο γκρεμό καί σκοτώθη­καν .

Από το http://santeos.blogspot.gr/2013/02/blog-post_1210.html και http://pontiosakritas.blogspot.gr/2011/02/blog-post_4336.html

Antexoume

Αμερικανοί πεζοναύτες αποβιβάστηκαν ξαφνικά στο Ισραήλ!!!

http://hassapis-peter.blogspot.gr/2013/05/blog-post_8746.html

Όπως διαβάζουμε στην ιστοσελίδα defencenet.gr, 1800 Αμερικανοί πεζοναύτες, με 20 ελικόπτερα V-22 Osprey αποβιβάστηκαν στο ισραηλινό λιμάνι της Ερυθράς Θάλασσας Ειλάτ από το USS Kearsarge και το ερώτημα είναι αν θα κατευθυνθούν προς την Ιορδανία. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε...

ότι η έναρξη επιχειρήσεων από τους δυτικούς στην Συρία, είναι πολύ κοντά.

Οι Πεζοναύτες είναι εξοπλισμένοι με βαρύ υλικό (άρματα μάχης, ΤΟΜΑ κλπ), ενώ έχουν την κάλυψη ελοκοπτ;eρων AH-1W/Z Super Cobra.

Πρακτικά η κίνηση αυτή συμπίπτει με την άφιξη στην περιοχή των πέντε ρωσικών πολεμικών πλοίων του στόλου του Ειρηνικού Ωκεανού που καταπλέουν.

Στην ομάδα συμπεριλαμβάνονται το αντιτορπιλικό «Admiral Panteleyev», τα αποβατικά «Peresvet» και «Admiral Nevelsky», το δεξαμενόπλοιο «Pechenga», και το υποστηρικτικό  «Fotiy Krylov»

Από:  defencenet.gr

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΚΗΡΥΣΣΕΤΑΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ

http://www.agioritikovima.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=21913:an-imera-kiru&catid=91:leftmenu&Itemid=802

Ο Εμμανουήλ Παπάς συγκεντρώνει τους ηγουμένους όλων των μονών του Αγίου Όρους στις Καρυές και κηρύσσει την Επανάσταση.

Το μήνυμα της Επανάστασης του 1821 βρίσκει τον Αθω να δονείται από ενθουσιασμό. Η ατμόσφαιρα είναι ηλεκτρισμένη και τα πνεύματα εξημμένα. Η διάδοση της συγκλονιστικής είδησης του απαγχονισμού του Εθνομάρτυρα Πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄ (10 Απριλίου 1821), της τραγικής εκείνης μορφής της τόσο συνδεδεμένης με το Αγιον Όρος.Η αναγγελία της Επανάστασης στο Μωριά και η μόνιμη τούρκικη τυραννία, είναι ισχυρά εναύσματα για ν ανάψουν μεγάλη πυρκαγιά.

Στον πυρετό της Επανάστασης οι Μονές παραχωρούν στους επαναστάτες τα κανόνια τους, πυρομαχικά και τρόφιμα, ενώ μετατρέπουν τα χαλκιάδικα σε οπλουργεία. Η Ιερά Κοινότητα συντονίζει τις ενέργειες όλες, κι αυτή συγκεντρώνει τα χρήματα του αγώνα. Ταυτόχρονα καλεί τον Εμμανουήλ Παπά, που βρίσκεται από το Μάρτιο του ιδίου έτους στη Μονή Εσφιγμένου να παραλάβει τα τρόφιμα και τα πολεμοφόδια. Ήταν πολύ εντυπωσιακός ο ξεσηκωμός εκείνος και δεν επέτρεπε αμφιταλαντεύσεις.

Ένα θούριο ποίημα Αγιορείτη υμνογράφου, ψάλλει εναντίον του «αιμοβόρου τυράννου Σουλτάν χασάπη» και προσανατολίζει τις συνειδήσεις των επαναστατών στην ένδοξη Ιστορία τους:

Ναι, ω πατριώται μου, ας ορκισθώμεν
ή να νικήσωμεν ή να χαθώμεν
θάνατος ο ένδοξος ειν ίδιον ημών.
Γενναίοι οπλίται, μαζί πολεμείτε
τους τυράννους φωνείτε: σηκτίριν μπουρτά!
Ας επαναλάβωμεν κάθε φροντίδα
να ελευθερώσωμεν φίλην πατρίδα
ναι να ανακτήσωμεν την γην την πατρικήν 

8 χρόνια χωρίς τη Βίκυ Μοσχολιού...

http://www.sansimera.gr/biographies/145

Η Βίκυ Μοσχολιού γεννήθηκε στις 17 Μαΐου του 1943 στο Μεταξουργείο και έζησε τα παιδικά της χρόνια στο Αιγάλεω. Χρόνια στερημένα, αλλά γεμάτα αγάπη και μουσική, καθώς ο πατέρας της δεν αποχωριζόταν το γραμμόφωνο και την πλούσια συλλογή του από λαϊκά δισκάκια της εποχής.
Για να βοηθήσει την οικογένεια της, δεκατριάχρονο κοριτσάκι ακόμα, πιάνει δουλειά σε εργοστάσιο ως κορδελιάστρα. Πάντα, όμως, είτε ανάμεσα στις κλωστές και τα καρούλια, είτε στις ανθισμένες μυγδαλιές της Αγίας Βαρβάρας, η Βίκυ έχει ένα τραγούδι στο στόμα. Οι αυστηρών αρχών γονείς της, όμως, δεν της επιτρέπουν να δουλέψει νύχτα. Με την παρέμβαση της ξαδέρφης της, Έφης Λίντα, πείθονται τελικά και το 1962, Κυριακή του Πάσχα, η Βίκυ κάνει την πρεμιέρα της στο πάλκο, δίπλα στον Γρηγόρη Μπιθικώτση και τη Δούκισσα, στην Τριάνα του Χειλά.
Εκεί, δύο χρόνια μετά, την ακούει τυχαία ο Σταύρος Ξαρχάκος που αναζητά εκείνη την περίοδο μια νέα φωνή για να ερμηνεύσει το θρυλικό πλέον τραγούδι Χάθηκε το φεγγάρι στην ταινία Λόλα, με το Νίκο Κούρκουλο και την Τζένη Καρέζη. Είναι η αρχή μιας λαμπρής καριέρας, καθώς ακολουθούν αμέτρητες συνεργασίες, σχεδόν με όλους τους κορυφαίους συνθέτες και στιχουργούς: τον Σταύρο Ξαρχάκο, τον Γιάννη Σπανό, τον Γιώργο Ζαμπέτα, τον Απόστολο Καλδάρα, τον Δήμο Μούτση, τον Άκη Πάνου, τον Μίκυ Θεοδωράκη, τον Σταύρο Κουγιουμτζή, τον Βασίλη Τσιτσάνη, τον Μάρκο Βαμβακάρη.
Τα τρένα που φύγαν, Τα δειλινά, Οι μετανάστες, Τα αρχοντορεμπέτικα είναι μερικές μόνο επιτυχίες από το πλούσιο ρεπερτόριό της, που ξεκινά από το ρεμπέτικο και το λαϊκό για να καταλήξει στο ελαφρολαϊκό και το έντεχνο, γιατί η σπουδαία, ιδιαίτερη δωρική φωνή της με τη χαρακτηριστική βραχνάδα και τις απεριόριστες δυνατότητες δεν χώρεσε ποτέ ταμπέλες.
Στις αρχές της δεκαετίας του '60 η Βίκυ Μοσχολιού αρχίζει συναυλίες με το Σταύρο Ξαρχάκο και το Γρηγόρη Μπιθικώτση σ' όλη την Ελλάδα, ενώ το 1968 πραγματοποιεί με δικά της έξοδα την πρώτη μεγάλη συναυλία έλληνα καλλιτέχνη στην Κύπρο.
Το 1972 είναι η πρώτη λαϊκή τραγουδίστρια που εγκαταλείπει τα μεγάλα νυχτερινά κέντρα και τα υψηλά νυχτοκάματα για να κατέβει στην πλάκα, αρχικά στο Ζουμ και μετά στο Ζυγό, δημιουργώντας ένα εναλλακτικό τρόπο διασκέδασης, με άλλο ήθος και ύφος. Έξι συνεχείς σεζόν η Μοσχολιού τραγουδά στις μπουάτ Μούτση, Μαρκόπουλο, Θεοδωράκη και Σπανό και παράλληλα δισκογραφεί μερικά από τα σημαντικότερα τραγούδια της, όπως το Έτσι είναι η ζωή, Μια βραδιά στη Λάρισα, Μεσόγειος, Η Ρόζα η ναζιάρα, Άνθρωποι Μονάχοι.
Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι η Βίκυ Μοσχολιού εμφανίστηκε στο Κάρνεγκι Χολ της Νέας Υόρκης το Ρόαγιαλ Άλμπερτ Χολ του Λονδίνου και το θέατρο Ολυμπιά του Παρισιού. Γιατί με τη σεμνότητα και την απλότητα που την διακατείχε ελάχιστες φορές μιλούσε για τους θριάμβους της.
Την ίδια διακριτικότητα επέδειξε και στην προσωπική της ζωή, κρατώντας την πάντα μακριά από το φως της δημοσιότητας κι ας οργίαζε ο κοσμικός τύπος της εποχής για το φλογερό της ειδύλλιο με τον μετέπειτα σύζυγό της, για 18 ολόκληρα χρόνια, τον θρύλο των γηπέδων, Μίμη Δομάζο, με τον οποίο απέκτησε δύο κόρες.
Η Βίκυ Μοσχολιού πέθανε, χτυπημένη από την επάρατο νόσο, στις 16 Αυγούστου του 2005.

Το παγκόσμιο «colpo grosso» στην παιδεία για τη δημιουργία μιας κοινωνίας δούλων

http://ypogeia-drasi.blogspot.gr/2013/05/colpo-grosso.html

Η διαμάχη εκπαιδευτικών και κυβέρνησης συνεχίζεται και μας δίνει την ευκαιρία να ασχοληθούμε ακόμη μία φορά με τον παράγοντα παιδεία στην Ελλάδα αλλά και σε όλον τον κόσμο, μιας και τα πάντα πλέον προωθούνται σε παγκόσμιο επίπεδο (παγκοσμιοποίηση), προσαρμοσμένα ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία του κάθε λαού.

Η σχέση εκπαιδευτικών και εκπαιδευόμενων στις μέρες μας δεν είναι αυτή που θα έπρεπε να είναι. Οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί, άθελά τους ίσως, έχουν μπει στο «τρυπάκι» της προπαγάνδας μιας νέας εποχής. Δεν είναι αυτό που λέμε διδάσκαλοι όπως στην Αρχαία Ελλάδα, όπου ο δάσκαλος εκπαίδευε τον μαθητή έχοντας στο μυαλό του πως η γνώση δεν τελειώνει ποτέ και άρα τίποτα δεν πρέπει να διδάσκεται δογματικά, αλλά μέσω της συμμετοχής του μαθητή στην αναζήτηση της αλήθειας. Με λίγα λόγια οι μαθητές μάθαιναν να είναι δημιουργικοί, αυτάρκεις και πιστοί στα διαχρονικά ιδανικά των Ελλήνων, προκειμένου με θάρρος να αντιμετωπίζουν την όποια κακοτοπιά.

Σήμερα δάσκαλοι και καθηγητές έχουν υπαλληλοποιηθεί και μεταφέρουν στους νέους τις παγκοσμιοποιητικές θεωρίες. Από πού; Μα από τον ΟΗΕ, στον οποίο συνθέτονται εκπαιδευτικά προγράμματα και δίνονται σεμινάρια για το πώς πρέπει να διδάσκονται τα παιδιά σήμερα. «Χρειαζόμαστε μια νέα ηθική, χάριν της οποίας ο κάθε άνθρωπος θα συνειδητοποιήσει την σημαντικότητα της πρόκλησης που αντιμετωπίζουμε και θα αρχίσει να αναλαμβάνει δράση μέσω αλλαγών στον τρόπο ζωής και συμπεριφοράς», έχει πει ο αρχιυπάλληλος της παγκόσμιας διαπλοκής και ΓΓ του ΟΗΕ, Μπαν κι Μουν.

Οι αλλαγές αφορούν στον τρόπο σκέψης πάνω απ όλα της νεολαίας που δηλητηριάζεται με διεθνικιστικές «ευαισθησίες». Όλοι μαθαίνουν να είναι πειθήνια πρόβατα του συστήματος, ώστε όταν μεγαλώσουν να γίνουν δούλοι-υπάλληλοι του κράτους ή μιας μεγάλης εταιρείας και εν τέλει της παγκόσμιας κυβέρνησης σε έναν πλανήτη σοβιετικής απόχρωσης με όλα τα αγαθά συγκεντρωμένα σε πολυεθνικές. Δίνεται επομένως συγκεκριμένη παιδεία, βασισμένη σε «θεωριτικούρες» χωρίς παραινέσεις για δημιουργικότητα και έρευνα.

Όποιος δεν ακολουθεί τον «ρυθμό» και αποφασίσει να διαφοροποιηθεί, θα «αποκλείεται» από την κοινωνία. Οι μαθητές μαθαίνουν να αγαπούν μηχανικά και όχι ουσιαστικά το περιβάλλον, του οποίου η «προστασία» χρησιμοποιείται ως άλλοθι από τους πρωτομάστορες της παγκόσμιας διαπλοκής, προκειμένου να δικαιολογηθούν τα σκληρά μέτρα της Ατζέντα 21 (διαβάστε εδώ λεπτομέρειες).

Ιστορία, γλώσσα και πίστη καταπολεμούνται, φυσικά στο όνομα ενός δήθεν προοδευτισμού, ο οποίος δίνει ταμπέλα «εθνικιστή» ακόμα και στον αγνό πατριώτη. Στην καλύτερη περίπτωση ονομάζεται «ρομαντικός» ή «αιθεροβάμων». Οι μεγάλο-καθηγητές σε σχολεία και πανεπιστήμια «κατακεραυνώνουν» μαθητές και φοιτητές που «τολμούν» να ψάξουν εκτός κατεστημένης γνώσης για να βρουν πηγές που παραπέμπουν σε διαφορετικές απόψεις από αυτές των… «έγκυρων» συγγραφέων και επιστημόνων της καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων.

Εν τέλει μέσω της παιδείας, το σύστημα σχεδιάζει να δημιουργήσει μια κοινωνία δούλων που θα μάχονται υποτίθεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα οποία καταπατώνται καθημερινά από τους κοσμοεξουσιαστές, και στην πραγματικότητα θα μετατραπούν σε άβουλα όντα που θα άγονται και θα φέρονται αναπαράγοντας την «αλήθεια» της παγκοσμιοποίησης.

Όποιος μαθητής γράψει το παρόν άρθρο σε έκθεση πανελληνίων εννοείται θα μηδενιστεί «μετά πολλών επαίνων». Οι εντολές στους διορθωτές είναι συγκεκριμένες και αφορούν «ύμνους» για το «περιβάλλον», την «ειρήνη», την «αδελφοποίηση των λαών» και ό,τι άλλο υποδεικνύουν οι υπάλληλοι του ΟΗΕ με πραγματικό σκοπό την δημιουργία μιας παγκόσμιας κοινωνίας αχταρμά δίχως πολιτισμική ποικιλία, δημιουργική φαντασία και προτροπή ή διευκόλυνση της έρευνας αλλά με πλήρως ελεγχόμενη παιδεία.




ΠΗΓΗ 

Υπέρ των ισλαμοφασιστών κανιβαλων ψήφισε η Ελλάδα!

http://www.katohika.gr/2013/05/yper-ton-islamofasiston-kanivalon-psifise-i-ellada.html



Από τον Πάνο Κ. - Καταδικαστικη η αποφαση του ΟΗΕ εχθες για την κυβερνηση στην Συρια, η οποια και τάσσεται κατα του Ασσαντ και υπερ των “ανταρτων” και η οποια αποφαση απαιτει την αμεση αλλαγη καθεστωτως στην Συρια απο πολιτικο φορεα που στηριζουν τα κρατη του κολπου και τα οποια με την σειρα τους στηριζουν τους τρομοκρατες της αλ-καιντα που δρουν σαν δηθεν απελευθερωτικος στρατος στην Συρια(FSA) και προερχονται απο ολες τις γωνιες του πλανητη εκτος απο την Συρια!!!!!

Φυσικα η ελληνοφωνη κυβερνηση ψηφισε “ΝΑΙ”, αλλα ηταν κατι το αναμενομενο μετα τις δηλωσεις Αβραμοπουλου υπερ των ισλαμοφασιστων.
«Η Συρία πρέπει να πάρει το δρόμο του εκδημοκρατισμού» ανέφερε ο υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Αβραμόπουλος στη Βουλή, ξεκαθαρίζοντας ότι το καθεστώς του Ασαντ «έχει κλείσει το βίο του και πρέπει να αποχωρήσει».

The UN General Assembly has adopted a resolution calling for a political transition in Syria and condemning the government’s use of heavy weapons.http://www.bbc.co.uk/news/world-middle-east-22549349
ΠΗΓΗ

Υγεία: Γιατί πρέπει να πίνουμε το πρωί ζεστό νερό με λεμόνι!

http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2013/05/blog-post_9424.html

Ο τρόπος που ξεκινάς την μέρα σου είναι πολύ σημαντικός, δεν έχει σημασία αν είσαι μητέρα, εργάτης, επιχειρηματίας, αθλητής, το πρώτο πράγμα που κάνεις το πρωί έχει πολύ μεγάλη σημασία!

Μπορεί να σκέφτεσαι ότι το πρόγραμμα σου είναι πολύ φορτωμένο για ένα σωστό πρωινό...αλλά αν μπορείς να βρεις χρόνο μόνο για ένα πράγμα το οποίο μπορεί να βελτιώσει την υγεία σου ένα ποτήρι ζεστό νερό με το χυμό από μισό λεμόνι είναι ότι καλύτερο μπορείς να κάνεις για τον εαυτό σου.

Είναι πολύ απλό και τα οφέλη πολλά για να τα αγνοήσεις.


1) Ενισχύει το ανοσοποιητικό Τα λεμόνια είναι πλούσια σε βιταμίνη C και κάλιο. Η βιταμίνη C μας βοηθάει να καταπολεμήσουμε τα κρυολογήματα και το κάλιο διεγείρει τον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα, επίσης βοηθά στονέλεγχο της αρτηριακής πίεσης.

2) Τα λεμόνια είναι απίστευτα αλκαλική τροφή!!!

Μπορεί τα λεμόνια από μόνα τους να είναι όξινα αλλά μέσα στον οργανισμό μας γίνονται αλκαλικά (το κιτρικό οξύ δεν δημιουργεί οξύτητα στο σώμα όταν μεταβολίζεται). Όπως γνωρίζουμε ένα αλκαλικό σώμα είναι πραγματικά το κλειδί για καλή υγεία.

3) Βοηθά στην απώλεια βάρους: Τα Λεμόνια έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες, η οποίες βοηθάνε στη μείωση της πείνας. Επίσης, έχει αποδειχθεί ότι οι άνθρωποι που διατηρούν μια πιο αλκαλική δίαιτα χάνουν βάρος γρηγορότερα.

4) Ενισχύει την πέψη: Το ζεστό νερό χρησιμεύει για την τόνωση της γαστρεντερικής οδού. Τα λεμόνια και τα λάιμς έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε ανόργανα άλατα και βιταμίνες βοηθώντας στην αποβολή των τοξινών και στην λειτουργία του πεπτικού συστήματος.

5) Λειτουργεί ως φυσικό διουρητικό: Ο χυμός του λεμονιού βοηθάει στην αποβολήτων ανεπιθύμητων υλικών επειδή αυξάνει το ποσοστό ούρησης. Επομένως οι τοξίνες αποβάλλονται γρηγορότερα με αποτέλεσμα ένα υγιές ουροποιητικό σύστημα.6) Καθαρίζει το δέρμα: Η βιταμίνη C βοηθά στην μείωση των ρυτίδων και των κηλίδων. Το νερό με λεμόνι καθαρίζει τις τοξίνες από το αίμα, με αυτό τον τρόπο βοηθά στο να διατηρηθεί το δέρμα καθαρό.7) Ενυδατώνει το λεμφικό σύστημα:

Ένα ποτήρι ζεστό νερό με λεμόνι βοηθά στην πρόληψη της αφυδάτωσης (προφανώς). Όταν το σώμα είναι αφυδατωμένο (κόπωση των επινεφριδίων), δεν μπορεί να εκτελέσει όλες τις κατάλληλες λειτουργίες του, αυτό οδηγεί σε συσσώρευση τοξικών ουσιών, άγχος, δυσκοιλιότητα και ο κατάλογος συνεχίζεται.

Τα Επινεφρίδια είναι δύο μικροί αδένες που βρίσκονται πάνω από τα νεφρά, και μαζί με το θυρεοειδή δημιουργούν ενέργεια. Επίσης εκκρίνουν σημαντικές ορμόνες, συμπεριλαμβανομένης της αλδοστερόνης. Η αλδοστερόνη είναι μια ορμόνη που εκκρίνεται από τα επινεφρίδια που ρυθμίζει τα επίπεδα του νερού και τη συγκέντρωση των μεταλλευμάτων, όπως το νάτριο στο σώμα μας, βοηθώντας μας να παραμένουμε ενυδατωμένοι. Τα επινεφρίδια είναι επίσης υπεύθυνα για τη μείωση του άγχους.

Υιοθετώντας μόνο αυτή την πρακτική, πίνοντας ένα φλιτζάνι ζεστό νερό με λεμόνι το πρωί για ένα μήνα μπορεί να αλλάξει ριζικά η υγεία μας και να μας χαρίσει ενέργεια.Η συνταγή είναι πολύ απλή-ένα φλιτζάνι ζεστό (όχι καυτό) νερό και το χυμό από μισό λεμόνι.

πηγη

Η ΒΡΩΜΙΚΗ ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΨΕΥΤΡΑΣ ΑΝΤΖΕΛΙΝΑΣ ΤΖΟΛΙ. ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΛΠΟ ΜΕ ΤΑ ΠΑΝΑΚΡΙΒΑ ΤΕΣΤ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ. ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΥΣΤΕΡΙΑ

http://www.pentapostagma.gr/2013/05/antzelina-zoli-karkinos-stithous.html

Ήδη συζητείται ευρέως από φαρμακευτικούς αλλά και ιατρικούς παράγοντες στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Οι Αμερικανοί, μετά τα εμβόλια, βρήκαν τώρα τα πανάκριβα τεστ για την δήθεν πρόγνωση του καρκίνου σε άτομα που έχουν προδιάθεση. Το κόλπο είναι σατανικό, οι εμπνευστές του πανούργοι αλλά τουλάχιστον εδώ στην Ελλάδα, πρέπει να προσέξουμε αλλά όχι να πανικοβληθούμε επειδή κυρία Τζολί τα άρπαξε για να προμοτάρει τα μεγάλα ιδιωτικά κέντρα πρόγνωσης καρκίνου.

«Σε ένα τυχαιοποιημένο δείγμα, μία στις οκτώ γυναίκες εμφανίζει καρκίνο του μαστού. Από αυτές, ένα ποσοστό 10-15% θα έχει κληρονομικό καρκίνο. Το ποσοστό εμφάνισης κληρονομικού καρκίνου σε γυναίκες κάτω των 45 ετών είναι 25%. Ανάλογα με τη μετάλλαξη και με την ηλικία, μπορεί να επιλέξει μια γυναίκα εκτός από μαστεκτομήνα κάνει και ωοθηκεκτομή, αλλά αυτό θα πρέπει να το κάνει κοντά στην εμμηνόπαυση, δηλαδή στην ηλικία των 40-45 ετών, για να έχει τη δυνατότητα να τεκνοποιήσει μέχρι τότε» αναφέρει η μοριακή βιολόγος - γενετίστρια του ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος Φλωρεντία Φωστήρα.

Όσον αφορά το κόστος του τεστ, εξηγεί ότι είναι υψηλό όταν γίνεται στα ιδιωτικά εργαστήρια, αλλά στο Δημόκριτος, ανάλογα με την περίπτωση, κυμαίνεται μεταξύ 150 και 800 ευρώ.

Στα ιδιωτικά, φθάνει μέχρι και 2.000 ευρώ.

Άρα; Είναι πια ξεκάθαρο ότι έχουμε να κάνουμε με μια παγκόσμια καμπάνια που ήδη έχει δημιουργήσει υστερία. Παίζουν με τις ζωές μας. Όπως και με τα εμβόλια της γρίπης που τα αγοράσαμε και μετά σάπισαν στις αποθήκες. Την υπόθεση την παρακολουθούμε. Ειδικά σε ότι έχει να κάνει με τα κονδύλια του υπουργείου Υγείας, τα μεγάλα μοριακά κέντρα και τις χρηματοδοτήσεις.

πηγή

Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΟΥΣΤΑΤΗ: ΙΣΟΒΙΑ ΚΑΙ ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΕΞΥΜΝΟΥΝ ΤΟΝ ΧΙΤΛΕΡ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥΣ ΣΦΑΓΕΙΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ!

http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/2013/05/blog-post_9197.html

Συγχώρα μας Γέρο του Μωριά που δεν εφαρμόζουμε την ιερή παρακαταθήκη σου «ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ»!!!

Δεν θα ασχοληθούμε ιδιαίτερα με το (νέο) γαϊτανάκι που στήνεται από τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης για το (νέο) «ερωτικό καβγαδάκι» των δύο ακραίων πόλων που θρέφει το ανθελληνικό Σύστημα: Έχουμε ήδη γράψει αναλυτικά πού θέλουν να οδηγήσουν τον ελληνικό λαό. Όποιος θέλει να χαλάσει τον ύπνο του, ας το διαβάσει. Οι υπόλοιποι, μπορούν να συνεχίσουν να φανατίζονται και να παίζουν το βρώμικο παιχνίδι των εβραιομασωνικών - σιωνιστικών συμφερόντων.

Επίσης, έχουμε αναφερθεί πάμπολλες φορές στους χιτλερομουσολινικούς της «χρυσής αυγής»: Τέτοιοι είναι, όσο κι αν προσπαθούν να το κρύψουν.

Αμετανόητοι υμνητές των σφαγέων των παππούδων και πατεράδων μας. Προδότες του αισχίστου είδους, απόαυτούς που έσφαζαν στο γόνατο ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Παύλος Μελάς, ο Στρατηγός Παπάγος και άλλοι. Πρακτοράκια ανθελληνικών συμφερόντων, που προωθούν το εμφυλιοπολεμικό σχέδιο τωνμασωνοσιωνιστικών αφεντικών τους, προκειμένου να διαμελιστεί και να διαλυθεί η Ελλάς.

Παρότι λοιπόν οι παρακαταθήκες των πραγματικών Ελλήνων Ορθοδόξων Πατριωτών - Εθνικιστών είναι σαφείς(πρέπει δηλαδή να σφάζουμε αλύπητα τους συνεργάτες και υμνητές των σφαγέων του Ελληνισμού), εμείς διαφωνούμε με την θανατική ποινή: Προτείνουμε ΙΣΟΒΙΑ ΚΑΘΕΙΡΞΗ ΚΑΙ ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ σε αυτά τα άθλια υποκείμενα. Αν υπήρχε σοβαρό και τίμιο κράτος, που δεν έχει εξαρτήσεις από ΤΑ ΙΔΙΑ ανθελληνικά συμφέροντα με τους χιτλερομουσολινικούς, θα είχε ήδη πράξει τα δέοντα.

Κλείνοντας, οφείλουμε να σημειώσουμε το εξής; Όποιος δεν ενοχλείται από τις επικλήσεις στον μπάσταρδο εβραιογερμανοαυστριακό Χίτλερ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ! Το ξεκαθαρίζουμε κι εξηγούμαστε για να μην παρεξηγούμαστε! Δεν δικαιολογείται ΚΑΝΕΙΣ να εξυμνεί τον υπαίτιο μαρτυρικού θανάτου και φρικιαστικού ολέθρου εκατομμυρίων Ελλήνων!

Διαφορετικά, γιατί να μας πειράζει π.χ και το «Ζήτω ο Κεμάλ» που λένε κάποιοι άλλοι...συνωστισμένοι, έστω και με πλάγιο τρόπο; Αποχαυνωθήκαμε τόσο ως λαός που φτάσαμε στο σημείο να διαλέγουμε (!!!) τους σφαγείς μας;;; Εκεί καταντήσαμε...;    

Όχι στους φασίστες

http://www.antinews.gr/2013/05/17/216153/

Αυτή η φωτογραφία είναι από αιμοδοσία της Χρυσής Αυγής. Ο βουλευτής Ηλιόπουλος έχει σε τατουάζ τον ναζιστικό χαιρετισμό Sieg Heil σημαίνει «χαιρετίζω» τη νίκη και είχε υιοθετηθεί από τους ναζιστές μετά το 1930. Πρόκειται για έναν υποχρεωτικό και για τους πολίτες χαιρετισμό και προβλέπονταν μέχρι και ποινές κάθειρξης. Σήμερα έχει απαγορευτεί σε πολλές χώρες της Ευρώπης

Ξεφεύγει πλέον από τα όρια κάθε έννοιας δημοκρατικής διαδικασίας και ελευθερίας του λόγου, τα όσα συμβαίνουν στο ελληνικό, κοινοβούλιο, κι όχι μόνο, με πρωταγωνιστές βουλευτές της Χρυσής Αυγής, εκλεγμένους δηλαδή εκπροσώπους στο κοινοβούλιο,

Παρά το γεγονός ότι όπως έχουμε γράψει και παλιότερα, η μεταπολιτευτική δημοκρατία δεν διάγει τις καλύτερες ημέρες της και παρουσιάζει τραγικά στοιχεία παρακμής και σήψης, πλέον έχουμε να κάνουμε με ωμή παραβίαση της ελληνικής Δημοκρατίας.

Πριν λίγες ημέρες μέσα στη Βουλή ο θεωρητικός της Χρυσής Αυγής, Χ. Παπάς παραδέχθηκε ότι έχει γράψει ύμνους υπέρ του Χίτλερ και του εθνικοσοσιαλισμού, αυτού που αιματοκύλισε τον πλανήτη και προκάλεσες χιλιάδες νεκρούς στην Ελλάδα.

Είναι το ίδιο φασιστικό μπουμπούκι που είχε σηκώσει τη σημαία της Χούντας, το περίφημο πουλί. Κατά καιρούς στη Βουλή γίνεται ο κακός χαμός με απίστευτες ύβρεις και προκλήσεις από τους μπράβους της Χρυσής Αυγής που νομίζουν ότι βρίσκονται σε νυχτερινό κέντρο ή στα χαμαιτυπεία που συχνάζουν. Όμως, αυτό που έγινε σήμερα με τον βουλευτή Ηλιόπουλο έχει πλέον ξεπεράσει κάθε όριο. Πρόκειται για ναζιστική πρόκληση που δε μπορεί να περάσει έτσι και να μη γίνει τίποτε.

Ο βουλευτής Ηλιόπουλος, αφού έβρισε τους πάντες και ο αντιπρόεδρος της Βουλής, Γ. Δραγασάκης, ενεργοποίησε για πρώτη φορά το άρθρο 80 του κανονισμού για αποβολή βουλευτή που ξεφεύγει από τα όρια της ευπρέπειας, μαζί με άλλους συντρόφους του, φώναζαν Χάιλ Χίτλερ. Προφανώς περήφανοι για την ιδεολογική τους καταγωγή.

Μπορεί κάποιοι νοσταλγοί του ναζισμού να είναι περήφανοι που έχουν βρει εκπροσώπηση στο ελληνικό κοινοβούλιο. Μπορεί κάποιοι να πανηγυρίζουν που κάποιοι… λεβέντες, πρώην μπράβοι όπως ο κ. Ηλιόπουλος, να λένε «τα πράγματά με το όνομά τους». Η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, όμως, λέει όχι στους φασίστες, απ’ όπου κι αν προέρχονται.

Ειδικά λέει όχι στους νοσταλγούς των πιο μαύρων σελίδων της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Λέει όχι στους νεοναζιστές οι οποίοι τολμάνε να τραβάνε ακόμη και πιστόλια ή να απειλούν την ίδια τη δημοκρατία, όπως και όποτε γουστάρουν.

Είπαμε και παλιότερα. Είναι χίλιες φορές καλύτερη μια «κουτσή» δημοκρατία, παρά να κάνει κουμάντο μια φασιστική συμμορία, τυχάρπαστων ψευτόμαγκων.