ΕΚΤΑΚΤΟ - ΡΑΓΔΑΙΕΣ ΚΑΙ ΑΚΡΩΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ - του Κ.ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

http://attikanea.blogspot.gr/2013/05/blog-post_879.html

Ραγδαίες και άκρως επικίνδυνες εξελίξεις βρίσκονται στα σκαριά, και τις αμέσως επόμενες μέρες –κυριολεκτικά μέρες – θα πάρουν τη μορφή ανεξέλεγκτης χιονοστιβάδας…


του Κ.ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ


Οι νύχτες είναι ήδη γκαστρωμένες, τα εφιαλτικά σχέδια βρίσκονται ήδη σε πλήρη εξέλιξη, και μια επικίνδυνη Λερναία Ύδρα με τρία μέτωπα, θα βάλει εν πολλοίς τη σφραγίδα της, στις δρομολογούμενες γεωπολιτικές εξελίξεις.


Το πρώτο μέτωπο…
Είναι αυτό που αφορά στις εξελίξεις στη γειτονική μας πλην άρρηκτα δεμένη με μας Συρία. Οι εξελίξεις με την απαγωγή των δύο μητροπολιτών μόνο τυχαίες δεν μπορούν να θεωρηθούν, και από μόνες τους είναι αποκαλυπτικές των επικίνδυνων σχεδίων που δρομολογούνται.
Αναφορικά με αυτό το γεγονός, έχει αξία τρία πράγματα να επιχειρήσουμε να αναδείξουμε, χωρίς περιστροφές και χωρίς καθόλου μα καθόλου να μασήσουμε τα λόγια μας...



Πρόκειται για μια σύγκρουση πολιτισμών, και
δεν επελέγη καθόλου τυχαία το θέατρο της Συρίας, για να τεθεί σ εφαρμογή αυτό το εφιαλτικό νεοταξίτικο σενάριο. Στη Συρία δε χτυπιέται μονάχα ο Χριστιανισμός αλλά στήνεται το πιο βρώμικο πογκρόμ εναντίον της Ελληνορθοδοξίας.
Ένα άθλιο και ελεεινό πογκρόμ με πρωταγωνιστές τόσο τα αιματοβαμμένα χέρια του ισλαμοφασισμού, όσο (και αυτό δεν πρέπει να μας διαφεύγει) και τον δήθεν προστατευτισμό των Ρώσων «φίλων» που εποφθαλμιούν τα Ελληνορθόδοξα κεκτημένα στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.


Με αφορμή αυτή τη δολοφονική αθλιότητα που συντελείται στη Συρία, ξεβρακώθηκαν κυριολεκτικά οι προσκυνημένοι στη Νέα Τάξη θρησκευτικοί και πολιτικοί ταγοί του τόπου μας.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης σιωπά, συμβιβασμένος και παραδομένος απόλυτα σε θρησκειολογικές και διαθρησκευτικές λαθροχειρίες. Παραιτήθηκε ολοκληρωτικά από το ρόλο του πνευματικού ηγέτη και περιορίστηκε σ αυτόν του άβουλου και παθητικού θεατή των εξελίξεων. Πρόκειται για μια φυσιογνωμία που ουδόλως υπηρετεί το θεσμικό του ρόλο. Που αρνείται πεισματικά να τιμήσει την ύψιστη για την Ελληνορθοδοξία θέση του και μετατρέπεται σε βουβή και άβουλη Φιλιππινέζα σ αυτή την επικίνδυνη γεωπολιτική σκακιέρα που βρίσκεται σε πρωτοφανή αναταραχή.
Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, επιβεβαιώνει γι ακόμη μια φορά το ρόλο του προσκυνημένου ιεράρχη, που αντί να απαιτήσει ακόμη και από την πολιτεία να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, αποσύρθηκε βουβός στο άθλιο παρασκήνιο της προσωπικής του συνενοχής, με θύμα το στοχοποιημένο Ελληνισμό και την ορθοδοξία.
Και φυσικά το τελευταίο κομμάτι στο πάζλ της αθλιότητας, παραμένει η δωσίλογη πολιτική ηγεσία του τόπου. Βουτηγμένη μέχρι το λαιμό στον επικίνδυνο γενιτσαρισμό, το μόνο με το οποίο ασχολείται είναι το πώς θα υπηρετήσει καλύτερα τα γραμμάτια ντροπής που έχει υπογράψει, δολοφονώντας τον Ελληνισμό και αδιαφορώντας πλήρως για το αίμα που χύνεται και τα συμφέροντα του Ελληνισμού που διακυβεύονται στη γειτονική Συρία.


Το βρώμικο σχέδιο το οποίο μπήκε στην τελική του φάση με την επίθεση που δέχτηκε η Κύπρος και το οποίο περιγράψαμε εκτενώς σε σχετικό μας άρθρο με τίτλο: «Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΗΔΗ»,εισέρχεται πλέον στην τελική και πιο επικίνδυνη φάση του.


Το δεύτερο μέτωπο…
Είναι αυτό το κλασικό κι χιλιοδοκιμασμένο σενάριο της πλανητικής τρομοκρατίας που αναβιώνει και πάλι μετά την επίθεση στη Βοστώνη,μια επίθεση που εκ των πραγμάτων προκύπτει πως κλιμακώθηκε με την απόλυτη συνέργια και συνενοχή των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, και φυσικά χρησιμοποιείται σαν μία πρώτης τάξεως ευκαιρία, όχι μονάχα για τις δρομολογούμενες νέες ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις από τους Αμερικανοσιωνιστές φονιάδες του πλανήτη, αλλά και για την κλιμάκωση σχεδίων επικίνδυνου αυταρχισμού και μαζικής καταστολής, ιδιαίτερα στην Ευρώπη που μαστίζεται από την κρίση και εν όψει πιθανολογούμενων λαϊκών εξεγέρσεων.


Ήδη μια κολοσσιαία άσκηση καταστολής πανευρωπαϊκής εμβέλειας με στόχο τον εχθρό λαό και με την κωδική ονομασία «ΔΙΚΤΥΟ ΑΤΛΑΣ», βρίσκεται στο στάδιο της τελικής της προετοιμασίας. Δείτε περισσότερα γι αυτό το θέμα στο σχετικό μας άρθρο με τίτλο:«ΔΙΚΤΥΟ ΑΤΛΑΣ ΤΗΣ Ε.Ε ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ».


Αυτό το επικίνδυνο πάζλ ειδικά για τη χώρα μας,συμπληρώνεται και από την επικίνδυνη και απόλυτα χορογραφημένη συνύπαρξη του κλιμακούμενα αναδυόμενου Νεοναζισμού από τη μια και των επικίνδυνων ισλαμοφασιστών εισβολέων που δρουν ανεξέλεγκτα στη χώρα. Δείτε περισσότερα στο σχετικό μας άρθρο με τίτλο: «Ο ΝΕΟΝΑΖΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ… Ο ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ»


Το τρίτο μέτωπο…
Είναι αυτό που σχετίζεται με τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις και τα διαδραματιζόμενα στο θίασο των κατοχικών ανδρεικέλων.
Η όποια «δυναμική» μπορεί να αποπνέεται από τις όποιες επικοινωνιακέςφιέστες, καταρρίπτεται την αμέσως επόμενη στιγμή…
Η ενορχηστρωμένη επικοινωνιακή καταιγίδα του ψεύδους και της εξαπάτησης, καταρρίπτεται μπροστά στην αμείλικτη πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά οι πολίτες…
Και ο επικίνδυνος θίασος των γερμανοτσολιάδων συνειδητοποιεί πως καθημερινά γίνεται όλο και πιο πιθανό, ένα τυχαίο γεγονός να τους φέρει αντιμέτωπους με την ανεξέλεγκτη οργή των πολιτών, που κανείς πλέον δε μπορεί να προδιαγράψει ποια στιγμή και με τη τρόπο θα ξεσπάσει…


Το εφιαλτικό έργο τους συνεχίζεται ακάθεκτο, και οι υποτιθέμενοι λεονταρισμοί των επί μέρους πρωταγωνιστών, το μοναδικό στο οποίο αποσκοπούν, είναι στη χορογραφημένη μαζική κοινωνική εξαπάτηση.


Όχι… Δεν ήταν καθόλου αξιοπρεπής και καθόλου έντιμη η εμφανιζόμενη ως διαφοροποίηση του «έντιμου»Ρουπακιώτη που πάτησε πόδι στην τροπολογία Μανιτάκη.
Και δεν ήταν έντιμη,γιατί οι πραγματικά έντιμοι πολιτικοί, δεν υπηρετούν με τη συμμετοχή τους και με το έργο τους το έργο μιας κατοχικής κυβέρνησης σε βάρος του ίδιου τους λαού…
Και φυσικά δεν ήταν έντιμη γιατί η εν λόγω τροπολογία θα επανέλθει δριμύτεροι εν ευθέτω χρόνο αφού λειτουργήσει πρώτα όσο μπορεί να λειτουργήσει ο επικοινωνιακός αντιπερισπασμός μιας ελεγχόμενης «διαφωνίας» που εν πολλοίς υπηρετεί και δόλιους σχεδιασμούς για να τροφοδοτήσει διεργασίες με στόχο την αναδιανομή της κυβερνητικής πίτας.


Η υπογραφή λοιπόν του«έντιμου» Ρουπακιώτη βρίσκεται κάτω από διατάγματα θανάτου με τα οποία δολοφονείται καθημερινά η Ελληνική κοινωνία στο Γκεσταπίτικο κάτεργο στο οποίο μετέτρεψαν ολόκληρη την επικράτεια.


Όχι… Δεν είναι καθόλου αξιοπρεπής και καθόλου έντιμη η εμφανιζόμενη ως ασυμβίβαστη διαφοροποίηση του Βενιζέλου και του ΠΑΣΟΚ για την υποτιθέμενη τροπολογία που αφορά στον καρκίνο της ανεργίας.
Και φυσικά δεν είναι καθόλου έντιμη και καθόλου αξιοπρεπής η στάση ενός εξουσιολάγνου και αδίστακτου ανδρείκελου που η ιστορία θα τον καταγράψει με τα πιο μελανά χρώματα στο βιβλίο των εφιαλτών εθνοκτόνων, και που γι ακόμη μια φορά διψάει για ακόμη μεγαλύτερη εξουσία και για να το πετύχει δε διστάζει μπροστά σε οποιονδήποτε πολιτικό θεατρινισμό.


Δεν δικαιούνται λοιπόν να υποδύονται τον έντιμο ούτε ως μασκαράδες οι πραγματικοί μασκαράδες που δε δίστασαν να περάσουν τη θηλειά στο λαιμό της Ελληνικής κοινωνίας στο όνομα της ψευδεπίγραφης «σωτηρίας» της.



Αυτό το επικίνδυνο παιχνίδι εντυπώσεων, πρέπει να αποκαλύπτεται.
Οι πρωταγωνιστές του πρέπει να ξεβρακώνονται άμεσα, μέχρι να έρθει η στιγμή που θα παραδοθούν στοπ οργισμένο πλήθος για την μοναδική τιμωρία που τους αξίζει για το έγκλημα που διέπραξαν…


«ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ»



Πηγή

Χάος πάλι στις Σκουριές. Ολοι στην υπηρεσία του Εμίρη.

http://olympia.gr/2013/05/12/%CF%87%CE%AC%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%AC%CE%BB%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B9%CF%82-%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%AD%CF%82-%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%85%CF%80%CE%B7%CF%81/

Εμπόλεμη ζώνη θυμίζουν και σήμερα οι Σκουριές.

Νέες συγκρούσεις των αστυνομικών δυνάμεων με διαδηλωτές που αντιδρούν στην επένδυση χρυσού.

Προσήχθησαν τρείς γυναίκες, επειδή διαδήλωσαν έξω από το εργοτάξιο της 
εταιρείας, καταγγέλλουν εκπρόσωποι της επιτροπής αγώνα.

Άλλες δύο γυναίκες τραυματίστηκαν ευτυχώς ελαφρά.

Στην περιοχή Καρατζά Λάκος, όπου είναι σε εξέλιξη οι εργασίες της εταιρείας για το φράγμα αποβλήτων, σημειώθηκαν επεισόδια.

Σύμφωνα με τους αντιδρώντες στο σημείο είχαν συγκεντρωθεί περισσότερα από 500 άτομα που απωθήθηκαν από τις διμοιρίες των ματ.

Καταγγέλλουν παράλογη χρήση χημικών και δακρυγόνων.

Από την πλευρά τους πηγές της αστυνομίας κάνουν λόγο για απρόπλητη επίθεση των διαδηλωτών σε βάρος των αστυνομικών.

Προς το παρόν επιβεβαιώνουν τις 3 προσαγωγές. Δεν επιβεβαιώνονται οι τραυματισμοί.

Ποιοί βγήκαν παγανιά στα δημοσιογραφικά γραφεία;

http://zoornalistas.blogspot.gr/2013/05/blog-post_12.html

Ισως να είμαστε εκτός κλίματος καθώς ο Ολυμπιακός κέρδισε το Κύπελλο ενώ το βράδυ πάει για την ευρωπαική κούπα στο μπάσκετ, αλλά όταν δημοσιογράφοι ξυλοκοπούνται επειδή σε κάποιους τραμπούκους δεν αρέσουν αυτά που γράφονται, δεν μπορούμε να κάνουμε ότι δεν βλέπουμε. Και εξηγούμεθα. Γράφαμε πριν από λίγες ημέρες (εδώ κι εδώ ) για τον ξυλοδαρμό τουΓιώργου Στασινόπουλου της αθλητικής εφημερίδας Γαύρος μέσα στα δημοσιογραφικά γραφεία από τρεις φουσκωτούς.
Το μυστήριο του ξυλοδαρμού και τα ερωτήματα που ανέκυψαν απαντώνται (εν μέρει) από μια ανάρτηση στις 06/5 στο σάιτ «Χάρος 7» όπου μεταξύ άλλων αναφέρεται:
«***Eίναι μερικές φορές αδέρφια που βγαίνω από τα ρούχα μου ακόμα και με "δικα μας" παιδιά, που.. 
δεν καταλαβαίνω πως τη βλέπουνε έτσι και γράφουνε αυτά που γράφουνε. Ο Γιωργάκης ο Στασινόπουλος, τον ξέρω τόσο καιρό από το ΓΑΥΡΟ το σάιτ που ήτανε και τις τελευταίες μέρες δεν το πάει... καλά το έργο. Όλο κριτική και χολή για την ομάδα μας και τους παίκτες μας!
Και κάθεται ο Γιωργάκης και μας γράφει για το αν έχει η ομάδα ή δεν έχει πλάνο, αν έχει ή δεν έχει καλούς παίκτες. Σιγά ρε... Γεμίσαμε ειδικούς!
*** Σε ρώτησε εσένα ρε Στασινόπουλε η διοίκηση να καταθέσεις κανένα πλάνο ή κανένα αεροπλάνο;
*** Αντί για κριτική και ψιλομαγκιές, στηρίξτε την ομάδα, βοηθήστε να γυρίσει ο κόσμος στο γήπεδο! Βλέπετε οι δημοσιογράφοι πως τον έχετε κάνει τον κόσμο, ειδικά τον δικό μας... Μην το παρατραβάτε λοιπόν το σκοινάκι!
Γιατί από την ΘΥΡΑ 7 χτυπάει καμπανάκι...»

Τα συμπεράσματα δικά σας...

Επίσης στις 09/5 αναφερόμενο σε ιδιοκτήτες ΜΜΕ και εκδότες εφημερίδων έγραφε ο Χάρος της 7 :
«Ο ΧΑΡΟΣ 7 είναι οργισμένος με κάποιους που το παίζουν Ολυμπιακάρες και το μόνο που κάνουν είναι να δημιουργούν πρόβλημα στην ομάδα και δίνει το λόγο του ότι όλους αυτούς τους «κυρίους» θα τους βάλει στη θέση τους…»

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα σχόλια που ακολουθούν τις συγκεκριμένες αναρτήσεις

Υ.Γ: Τεράστιες είναι οι ευθύνες όλων εκείνων εκδοτών, δημοσιογράφων και λοιπών παρατρεχάμενων που προσδέθηκαν σε προεδρικά άρματα και έδωσαν γην και ύδωρ σε συλλογικές - οπαδικές «οντότητες». Και μιλάμε για μια κατάσταση που κρατάει χρόνια αλλά δυστυχώς θεωρείται ακόμη από πολλούς απόλυτα φυσιολογική...

Οποιο ναζιστικό γουρούνι της βουλής αρνηθεί την γενοκτονία των Ποντίων, των Ιώνων, των Αρμενίων ή των Κυπρίων, θα τιμωρηθεί.

http://olympia.gr/2013/05/12/%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF-%CE%BD%CE%B1%CE%B6%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%B3%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%AE%CF%82-%CE%B1/

Είτε από την τακτική είτε την λαϊκή δικαιοσύνη.

Επί κυβερνήσεως Λουκά Παπαδήμου το υπουργείο Δικαιοσύνης είχε προετοιμάσει νομοσχέδιο, στο οποίο υπήρχε διάταξη που ποινικοποιούσε την άρνηση των γενοκτονιών και των εγκλημάτων πολέμου. Αυτό στην πράξη σήμαινε ότι, αν περνούσε αυτή η διάταξη, όποιος στην Ελλάδα αμφισβητούσε ή αρνιόταν τη διάπραξη των Γενοκτονιών που αναγνωρίστηκαν από τη Βουλή των Ελλήνων θα είχε να αντιμετωπίσει την ελληνική Δικαιοσύνη και τις ποινές που προέβλεπε ο συγκεκριμένος νόμος.

Τότε, με κάποιον άγνωστο σ’ εμάς τρόπο, η πληροφορία αυτή έφτασε στην τουρκική πρεσβεία και από κει στην τουρκική κυβέρνηση. Πάντως, 
υπάρχουν πληροφορίες -που χρήζουν διερεύνησης- ότι βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου, που δεν εκλέγονται στη Θράκη, συναντήθηκαν με τον Τούρκο πρέσβη στην Αθήνα και συζήτησαν το θέμα.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, ακολούθησε παρέμβαση της Τουρκίας προς την Ελλάδα σε ανώτατο κυβερνητικό επίπεδο και η εν λόγω διάταξη μπήκε στο… συρτάρι.

Τώρα, εν όψει της εκρηκτικής ανόδου των ποσοστών της Χρυσής Αυγής, το υπουργείο Δικαιοσύνης έχει έτοιμο νόμο προς ψήφιση από τη Βουλή των Ελλήνων, με τον οποίο ποινικοποιείται, εκτός των άλλων, η άρνηση των γενοκτονιών και των εγκλημάτων πολέμου.

Τη φορά αυτή, όπως πληροφορούμαστε, και πάλι εκπρόσωποι του ελληνικού λαού στο Κοινοβούλιο κινούνται συντονισμένα για να αποτρέψουν την ψήφιση της συγκεκριμένης διάταξης, με το σκεπτικό ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί από εθνικιστικούς κύκλους…

Δηλαδή οι βουλευτές αυτοί επιδιώκουν η διάταξη να ποινικοποιεί μόνο την άρνηση των εγκλημάτων του ναζισμού, δηλαδή τη Γενοκτονία των Εβραίων, και να μην ποινικοποιείται η άρνηση της Γενοκτονίας των Αρμενίων και των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας, που, σημειωτέον, έχουν αναγνωριστεί από τη Βουλή των Ελλήνων.

Το 1925 ο Γεώργιος Βαλαβάνης, διακεκριμένος λόγιος, συγγραφέας και δημοσιογράφος της εφημερίδας «Αρητιάς», που εκδιδόταν στην Κερασούντα ως την ανταλλαγή των πληθυσμών, συνέγραψε ένα βιβλίο, το οποίο αποτελεί σημείο αναφοράς της μελέτης της Γενοκτονίας του ποντιακού Ελληνισμού. Φυσικά, υπάρχει και το πολύτομο έργο του καθηγητή Κώστα Φωτιάδη, η έκδοση του οποίου από τη Βουλή έχει «σκαλώσει» στα γρανάζια της γραφειοκρατίας.

Επειδή όμως μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι το έργο του κ. Φωτιάδη, που γράφτηκε σχετικά πρόσφατα, είναι δυνατόν να εξυπηρετεί κάποιους… εθνικιστικούς σκοπούς, εμείς αναφερόμαστε στο βιβλίο του αείμνηστου Γεωργίου Βαλαβάνη «Σύγχρονος Γενική Ιστορία του Πόντου», το οποίο, όπως προαναφέραμε, γράφτηκε το 1925, δηλαδή μόλις λίγα χρόνια μετά τη σφαγή των Ελλήνων του Πόντου από τους Νεοτούρκους και τους κεμαλικούς, στις σελίδες του οποίου αναφέρεται ο αριθμός των 353.000 νεκρών Ελλήνων του Πόντου.

Στο βιβλίο, λοιπόν, αυτό,υπάρχουν ντοκουμέντα Αμερικανών και άλλων δυτικών διπλωματών, πολιτικών και διανοουμένων, που μιλούν για το έγκλημα κατά της ανθρωπότητας που τελέστηκε εναντίον του Ελληνισμού του Πόντου, και αποτελούν περίτρανη απόδειξη της Γενοκτονίας!

Αν, λοιπόν, δεν έχουν πειστεί βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου για το έγκλημα της Γενοκτονίας, καλό είναι να προμηθευτούν το προαναφερθέν βιβλίο, που ανατυπώθηκε από τις εκδόσεις των Αδελφών Κυριακίδη, και μετά να επανεξετάσουν τη στάση τους.

Αν, πάλι, έχουν ήδη πειστεί και παρ’ όλα αυτά θεωρούν ότι η αναγνώριση, οι προσπάθειες για διεθνοποίηση αλλά και η ποινικοποίηση της άρνησης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας μπορούν δυνάμει να χρησιμοποιηθούν για εθνικιστικούς λόγους, βλάπτοντας τα συμφέροντα της Ελλάδας και τις σχέσεις με τη γείτονα Τουρκία, θα πρέπει με γενναιότητα να βγουν και να το πουν στον ελληνικό λαό και ιδιαίτερα στους απογόνους των σφαγιασθέντων Ελλήνων της Θράκης, του Πόντου και της Ανατολής, οι οποίοι είναι ιδιαίτερα…προοδευτικοί και πάντως καλύτεροι συνομιλητές από τον Τούρκο πρέσβη!

Εμείς απλά να αναφέρουμε ότι, σύμφωνα με ανθρώπους της νομικής επιστήμης και του εισαγγελικού χώρου, με τους οποίους συνομιλήσαμε για το θέμα, η εξαίρεση της Γενοκτονίας των Αρμενίων και των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας από τη διάταξη τη συνιστά μεροληψία υπέρ της Τουρκίας και είναι απαράδεκτη νομικά και πολιτικά, ενώ μας δήλωσαν ότι οι εν κρυπτώ συνεννοήσεις Ελλήνων βουλευτών με τον Τούρκο πρέσβη για τέτοια ζητήματα θα ενέπιπταν στις αρμοδιότητες του εισαγγελέα Εθνικής Ασφάλειας, σε περίπτωση που είχε υιοθετηθεί σχετική πρόταση που είχαμε κάνει από αυτήν εδώ τη στήλη, στις 11 Μαρτίου 2012.

Τέλος, να υπογραμμίσουμε ότι οι προσπάθειες συγκάλυψης και άρνησης μιας γενοκτονίας, για όποιον λόγο κι αν γίνονται, είναι επίσης έγκλημα κατά της ανθρωπότητας,αφού οι προσπάθειες αυτές αποτελούν εξ αντικειμένου -και ανεξαρτήτως προθέσεων- την τελευταία φάση της τελεσθείσης Γενοκτονίας, ενώ ανοίγουν διάπλατα τον δρόμο για την επόμενη – όρα εν εξελίξει γενοκτονία των χριστιανών της Συρίας!

Σημείωση: Όταν ήδη είχε ολοκληρωθεί η συγγραφή του άρθρου, πληροφορηθήκαμε ότι μετατίθεται ο χρόνος κατάθεσης του νομοσχεδίου, αφού ο υπουργός Επικρατείας κ. Δ. Σταμάτης και ο γ.γ. της κυβέρνησης, κ. Τ. Μπαλτάκος, έκριναν ότι πρέπει να υπάρξει περαιτέρω χρόνος για διαβούλευση, πριν ολοκληρωθεί η σύνταξή του. Θα περιμένουμε!

Σάββας Καλεντερίδης

Ερχεται η Γιάννα να σαρώσει τις πολιτικές παράγκες. Βιβλίο-σοκ για τους Έλληνες πολιτικούς!

http://www.kourdistoportocali.com

Πυκνώνουν τα σημάδια που θέλουν την Γιάννα Αγγελοπούλου να ετοιμάζει την απόλυτη επιστροφή στην ελληνική πολιτική ζωή, κάτι για το οποίο το "Κουρδιστό Πορτοκάλι" είχε μιλήσει εδώ και μήνες....
Μετά την αγγλική έκδοση του βιβλίου τηςMy Greek Drama το οποίο παρουσιάζει εκτενώς το Πρώτο Θέμα, είχαμε πριν από μερικές μέρες ακόμη μια βράβευση  στις Ηνωμένες Πολιτείες από το Διοικητικό Συμβούλιο του Ελληνοαμερικανικού Συμβουλίου (AHC) της Καλιφόρνια. Αυτή τη φορά το βραβείο«Αριστείο 2013» της AHC, επέδωσε στην “Lady G” ο Μάικλ Δουκάκης, σε μια  εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο Omni στο κέντρο του Λος Άντζελες.

Όλο αυτό το διάστημα σχεδίαζε μεθοδικά τις κινήσεις της με “έδρα” το Χάρβαρντ αλλά και το Ίδρυμα του Μπιλ Κλίντον. 
Με τους Κλίντον η οικογένεια Αγγελοπούλου διατηρεί πολύ στενή σχέση πράγμα που της εξασφαλίζει πρόσβαση σε ένα πολύ ισχυρό λόμπυ του αμερικανικού κατεστημένου. Καρπός αυτής της σχέσης και το Global Public Leaders Program, το οποίο δεν είναι τίποτε άλλο από ένα παγκόσμιο πρόγραμμα υποστήριξης εκλεγμένων ηγετών, ώστε να μπορέσουν να συνεχίσουν να προσφέρουν και μετά την αποχώρηση από το αξίωμα τους. 
Σε δηλώσεις που είχε κάνει από κοινού με τον Μπιλ Κλίντον, η κυρία Αγγελοπούλου υπογράμμισε «την ανάγκη αξιοποίησης του πολιτικού και διανοητικού κεφαλαίου ανθρώπων, που έχουν ασκήσει ηγεσία στον τόπο τους και έχουν με τη στάση και το έργο τους, τη δράση και τα αποτελέσματά της, σημαντικά προσφέρει. Με πολλούς τρόπους, επισήμανε το κεφάλαιο αυτό είναι πολυτιμότερο από τα χρήματα. Είναι ένα πρόγραμμα, σημείωσε «προκειμένου εκλεγμένοι ηγέτες με σημαντική προσωπικότητα να έχουν τη δυνατότητα να υπηρετούν το κοινό καλό από άλλες θέσεις».

Η Γιάννα ποτέ δεν έκρυψε τις πολιτικές της φιλοδοξίες, αλλά και την αδυναμία της στο παγκόσμιο power game. Ο συνδυασμός αυτού τους πάθους με την διάθεση του Θόδωρου Αγγελόπουλου για προσφορά γέννησαν το «Αθήνα 2004».
Στα χρόνια που μεσολάβησαν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, η Γιάννα είχε να αντιμετωπίσει κάθε άλλο παρά αμελητέους αντιπάλους, με πρώτη από όλους την ελληνική κακοδαιμονία. Ήταν αυτή που θα μετέτρεπε τα έργα της Ολυμπιάδας σε σκελετούς και ερείπια του πρόσφατου ένδοξου παρελθόντος σε συνδυασμό με μια έντονη οσμή σκανδαλολογίας. Ο έτερος αντίπαλος θα ήταν πιο προσωπικός και αφορά την νικηφόρα μάχη που έδωσε με τον καρκίνο.  
Τέσσερις μήνες μετά τους Ολυμπιακούς και ενώ βρίσκεται με την οικογένειά της στο σπίτι της στοΓκστάαντ, η σιδηρά Γιάννα είναι για πρώτη φορά αντιμέτωπη με τη θνητότητά της. Κάποια δημοσιεύματα της εποχής κάνουν λόγο για «ολυμπιακή υπερκόπωση», η ίδια όμως επιβεβαιώνει  στο ΒΗmagazino τη σοβαρή περιπέτεια υγείας της: «Τότε για πρώτη φορά σκέφτηκα: “Μπόρεσες και τα έβγαλες όλα πέρα και τώρα κινδυνεύεις να φύγεις...». Πάλεψε με την ασθένεια, «όπως παλεύουν κάθε μέρα εκατομμύρια άνθρωποι», τη νίκησε, αλλά δεν την άφησε πίσω της: «Θέλω να το θυμάμαι και με πονάει να το θυμάμαι» λέει, σε μια βαθιά εξομολογητική στιγμή της. 
Η σιδηρά κυρία “κλείστηκε” στην οικογένειά της και αφοσιώθηκε στο μεγάλωμα των παιδιών της για τα οποία έχει κάθε λόγο να είναι υπερήφανη. Ο νεαρός Παναγιώτης Αγγελόπουλος, πήρε το πτυχίο του από την Σχολή Οικονομικών Σπουδών του Χάρβαρντ, παρουσία των ευτυχισμένων γονιών του οι οποίοι καμάρωναν έναν φλογερό “επαναστάτη” και όχι ένα μαμόθρευτο.

Μόνο που η ταύτιση της Γιάννα με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν την έκανε διόλου ευτυχή και απαντώντας με επιστολή στην εφημερίδα “Δημοκρατία” η οποία αναπαρήγε σχετικό άρθρο του Κασιμάτη στην “Καθημερινή” σημείωνε:«Διαβάζοντας το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας σας, η μόνη σκέψη που μου έρχεται, είναι ότι ίσως για τα ευφάνταστα σενάρια φταίει ο καύσωνας. Εύχομαι πάντως καλή πορεία στο εκδοτικό εγχείρημα όλων σας»,

Στο μεταξύ η ίδια ποτέ δεν έκυψε την αγωνία της για όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια.«Μελαγχολώ με όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα...» επαναλάμβανε στους συνομιλητές της στη διάρκεια των 3 τελευταίων μνημονιακών ετών. Και να που όπως όλα δείχνουν πλησιάζει η ώρα για την μεγάλη επιστροφή.
Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του «Κουρδιστού Πορτοκαλιού» οι Αμερικανοί βλέπουν στο πρόσωπο της Γιάννας τον δικό τους άνθρωπο που θα μπορούσε να ανατρέψει την γερμανική διείσδυση στην Ελλάδα. Κι αυτό καθώς το αμερικανικό κατεστημένο είναι έντονα προβληματισμένο με όλα όσα συμβαίνουν στη χώρα μας και την επιρροή της γερμανικής ισχύος σε πολιτικά και επιχειρηματικά τζάκια. Οι Αμερικανοί δεν είναι διατεθειμμένοι σε μια χώρα στην οποία υπάρχει η φημολογία για πλούσια κοιτάσματα μαύρου χρυσού να αφήσουν μόνους τους Γερμανούς να κάνουν παιγνίδι. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικές οι αντιγερμανικές-αντιναζί αναφορές της Γιάννας Αγγελοπούλου στο πρόσφατο άρθρο της στην Huffington Post: "Το 1940, τα στρατεύματα του Μουσολίνι εισέβαλαν στην Ελλάδα. Οι πολίτες επιστρατεύτηκαν απέκρουσαν τους Ιταλούς και τους ανάγκασαν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους, εξαπολύοντας μια πρωτοφανή αντεπίθεση.
Τον Απρίλιο του 1941, η Αθήνα έπεσε τελικά στις δυνάμεις του Άξονα, μετά από πολύμηνες μάχες. Η ιδιαίτερη πατρίδα μου, η Κρήτη ωστόσο, δεν έπεσε. Όταν Γερμανοί αλεξιπτωτιστές προσγειώθηκαν στην Κρήτη, οι γενναίοι υπερασπιστές του νησιού αμύνθηκαν με ό, τι μέσο είχαν στη διάθεσή τους. Και ήταν ελάχιστα, σε στρατιωτικό επίπεδο. Έλληνες κάτοικοι της Κρήτης, όπως ο πατέρας μου, πολέμησαν μαζί με Βρετανούς, Αυστραλούς και Νεοζηλανδούς, προκαλώντας σημαντικές απώλειες στις δυνάμεις του Άξονα, με αποτέλεσμα οι Γερμανοί να εξαπολύσουν για πρώτη φορά τόσο εκτεταμένες αεροπορικές επιδρομές.
Η μάχη της Κρήτης ήταν τελικά ήττα, με στρατιωτικούς όρους. Αποτελεί όμως ένα φωτεινό παράδειγμα των καλύτερων στιγμών της Ελλάδας. Πολίτες που ενώθηκαν και συνασπίστηκαν, έδωσαν τη ζωή τους για να υπερασπιστούν το σπίτι τους."

H Γιάννα έπειτα από πολύωρες συζητήσεις με τους Κλίντον και μετά και από παροτρύνσεις του ζεύγους του πρώην πλανητάρχη και της Χίλαρυ, είναι αποφασισμένη να επιστρέψει δυναμικά στην πολιτική ζωή του τόπου με την δημιουργία πολιτικού φορέα.

Γ.Κοντογιώργης: Η Μέση Εκπαίδευση στη δίνη της κομματοκρατίας και των δυνάμεων κατοχής (video)

http://olympia.gr/2013/05/12/%CE%B3-%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%B7%CF%82-%CE%B7-%CE%BC%CE%AD%CF%83%CE%B7-%CE%B5%CE%BA%CF%80%CE%B1%CE%AF%CE%B4%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%B4/

About these ads

Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΥΡΩ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ - ΤΟΥ ΣΤΑΘΗ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ

http://iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=12002:debate-on-euro&catid=58:oikonomiki-politiki&Itemid=182

...ΚΑΙ ΑΡΘΡΟ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΣΤΟ ΕΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗ ΣΑΡΑ ΒΑΓΚΕΝΚΝΕΧΤ, ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ DIE LINKE ("Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ")

Οπως ήταν αναμενόμενο, οι δηλώσεις τουΟσκαρ Λαφοντέν υπέρ μιας συντεταγμένης διάλυσης του ευρώ, και της άμεσηςαποχώρησης Ελλάδας και Κύπρου, άνοιξαν μια έντονη συζήτηση επί του θέματος στην γερμανική Αριστερά, και κυρίως στη βασική της έκφραση, το κόμμα «Η Αριστερά», πιο γνωστό ως Ντι Λίνκε (Die Linke).

Μπορούμε πολύ συνοπτικά και σχηματικά να διακρίνουμε τρεις τάσεις στην ως τώρα μορφή που έχει πάρει η διαπάλη των απόψεων εντός του κόμματος.

Κατ’αρχήν μια σειρά από αρνητικές, έως απαξιωτικές αντιδράσεις, κυρίως από την δεξιά τάση του Ντι Λίνκε, που εκφράζεται κύρια από το «Φόρουμ Δημοκρατικός Σοσιαλισμός» και έχει ως βάση τα ανατολικογερμανικής προέλευσης στελέχη του κόμματος. Σ’αυτήν πρόσκειται και η μια εκ των δύο προέδρων του κόμματος Κάτια Κίπινγκ. Από αυτήν την πλευρά ακούστηκε με τον πιο ηχηρό τρόπο το «ναι στο ευρώ» ως συστατικό στοιχείο της πολιτικής του Ντι Λίνκε καθώς και ο χαρακτηρισμός των απόψεων του Λαφοντέν ως «εθνικιστικές» και επηρεασμένες από τις αντι-ευρω απόψεις του νεοϊδρυθέντος δεξιού κόμματος «Εναλλακτική για τη Γερμανία».

Οι αριστερές απόψεις εξέφρασαν μια στήριξη με διαβαθμίσεις και διαφοροποιήσεις στον Λαφοντέν, αποδεχόμενες την ουσία της ανάλυσής του για την δομή της ευρωζώνης, και αντιμετωπίζοντας το θέμα της εξόδου από το ευρώ είτε ως λύση ανάγκης για τις χώρες που έχουν πληγεί περισσότερο από την κρίση, είτε προβάλλοντας το σύνθημα «όχι ευρώ πάση θυσία», είτε συνδυάζοντας αυτές τις δύο τοποθετήσεις. Σ’αυτό το πλαίσιο κινείται σε γενικές γραμμές η παρέμβαση της Σάρα Βάγκενκνεχτ, από τις πιο γνωστές προσωπικότητες της γερμανικής Αριστεράς, που είναι σήμερα αντιπρόεδρος του κόμματος και αναπληρωτής πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας, που παρουσιάζουμε σήμερα στην Ισκρα.

Τέλος μεγάλο βάρος έχει η τοποθέτηση αυτού που θα χαρακτηρίζαμε ως «κομματικού κέντρου», που εξέφρασε με τον πιο εύγλωττο τρόπο ο άλλος πρόεδρος του κόμματος, και ηγετική μορφή του συνδικαλιστικού κινήματος, Μπεντ Ρίξινγκερ. Ο Ρίξινγκερ απέρριψε την άποψη του Λαφοντέν για διάλυση του ευρώ αλλά αρνήθηκε κατηγορηματικά να την εξισώσει με εθνικισμό ή με τον δεξιό ευρωσκεπτικισμό της «Εναλλακτικής για τη Γερμανία». Πρόκειται για «κριτική από τα αριστερά» τόνισε, αποδεχόμενος την ανάγκη ανοίγματος της συζήτησης πάνω σ’αυτό το θέμα.

Θα επανέλθουμε σύντομα με μεταφράσεις άλλων κειμένων σ’αυτήν την άκρως ενδιαφέρουσα καικρίσιμη για την πορεία της Αριστεράς συζήτηση που διεξάγεται στην «κοιλιά του κτήνους» της μερκελοκρατούμενης Ευρωπαϊκής Ενωσης.

ΣTAΘΗΣ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗΣ

Στη συνέχεια η Iskra παραθέτει το άρθρο της Σάρα Βάγκενκνεχτ, αντιπροέδρου του Die Linke, για τη συζήτηση περί του ευρώ στη γερμανική Αριστερά:

ΕΥΡΩ-ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

ΟΧΙ ΣΕ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΣΤΟ ΕΥΡΩ

Tης ΣΑΡΑ ΒΑΓΚΕΝΚΝΕΧΤ*

Την τελευταία εβδομάδα κατηγορήθηκα από διάφορα μέσα ενημέρωσης ότι δεν διαχωρίζω αρκετά τη θέση μου από το νεοϊδρυθέν κόμμα «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AFD). Από την άλλη πλευρά, είδαμε θέσεις που βλέπουν με σκεπτικισμό το μέλλον της ζώνης του ευρώ να κινούνται προς την κατεύθυνση του AFD. Και τα δύο είναι λάθος.

Ας αρχίσουμε με το AFD: Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το AFD είναι ένα δεξιό συντηρητικό κόμμα που ιδρύθηκε με ένα σκληρό νεοφιλελεύθερο προφίλ. Πολλοί από τους ιδρυτές του υποστηρίζουν εδώ και χρόνια τη μείωση των μισθών και τις κοινωνικές περικοπές στη Γερμανία. Ο ιδρυτής του κόμματοςΜπερντ Λούκε ήταν το 2005 ένας από τους υπογράφοντες της έκκλησης για «μεγαλύτερη συγκράτηση των μισθών» στη Γερμανία. Το AFD δεν θέλει υψηλότερους φόρους για τους εκατομμυριούχους αλλά περισσότερες φορολογοαπαλλαγές για τους πλούσιους. Ένας από τους εκπροσώπους τους καλεί τους ανέργους και τους συνταξιούχους να παραιτηθούν από το δικαίωμα ψήφου.Για όλους αυτούς τους λόγους, το AFD δεν μπορεί σε καμμία περίπτωση να αποτελέσει επιλογή για όσους έχουν ένα ελάχιστο επίπεδο κοινωνικών απαιτήσεων. Αυτά είπα στην συνέντευξή μου στο κανάλι NTV, στην οποία δυστυχώς έγιναν πολύ επιλεκτικές αναφορές.

Υπάρχει μόνο ένας σημείο όπου το AFD έχει πράγματι υποτιμηθεί από την Αριστερά: είναι η κριτική που ασκεί στην ευρωπαϊκή πολιτική της Μέρκελ. Όταν οι εκπρόσωποι του AFD τονίζουν ότι η υποτιθέμενη διάσωση του ευρώ είναι στην πραγματικότητα μια διάσωση των τραπεζών, όταν απαιτούν οι ιδιώτες επενδυτές, και όχι οι φορολογούμενοι, να πληρώσουν τις ζημίες και όταν ζητούν ένα κούρεμα του χρέους των χωρών που πλήττονται από την κρίση, τότε βρίσκονται στις θέσεις που η Αριστερά υποστηρίζει εδώ και καιρό. Η απόφαση για την Ευρώπη του συνέδριου του AFD στηρίζεται στο γεγονός ότι το ευρώ βλάπτει τον Ευρωπαϊκό Νότο, γιατί στερεί από αυτές τις χώρες την δυνατότητα της άμυνας έναντι της γερμανικής εξαγωγικής επίθεσης μέσω της υποτίμησης του νομίσματος. Αν το AFD εννοεί ότι οι συναλλαγματικές ισοτιμίες που θα έχουν αφεθεί στα χέρια των κερδοσκόπων θα βελτιώσουν τις συνθήκες διαβίωσης στη νότια Ευρώπη, τότε πρέπει να ασκηθεί κριτική σ’αυτήν την άποψη ως οικονομικά περιπετειώδη. Οχι όμως ως «ρατσιστική» ή «σοβινιστική».

Δεν έχουμε κανέναν λόγο να χαϊδεύουμε ένα νεοφιλελεύθερο κόμμα όπως το AFD στην προεκλογική μας εκστρατεία. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να του επιτεθεί κανείς, εκεί όπου είναι ευάλωτο, δηλαδή στις αντικοινωνικές και αντιδημοκρατικές θέσεις του. Αντίθετα, αστήρικτες προσβολές που δεν μπορούν να κατανοήσουν τον κόσμο και περισσότερο αποτελούν ένδειξη της δικής μας ανασφάλειας βοηθούν το AFD αντί να του προκαλούν ζημιά.

«Ανατολικογερμανοποίηση»

Σχετικά με τη συζήτηση για το νόμισμα: στο ευρώ έχει πάντα ασκηθεί κριτική από τα αριστερά. «Όλοι αναγνωρίζουν ότι με το ευρώ θα αυξηθούν οι δυνατότητες εξαγωγών της Γερμανίας. Αν είναι όμως έτσι, τότε θα πληγούν στη συνέχεια επιχειρήσεις σε άλλες χώρες. Δεν γίνεται διαφορετικά. Αυτό σημαίνει ότι θέλουμε να αυξηθούν οι γερμανικές εξαγωγές και να αποδυναμωθεί με αυτόν τον τρόπο η βιομηχανία στην Πορτογαλία, την Ισπανία και σε άλλες χώρες. Αυτές οι χώρες θα «ανατολικογερμανοποιηθούν»[1]επειδή δεν θα μπορούν να αντέξουν αυτήν την πίεση των εξαγωγών μας. Αυτό είναι ένα από τα προβλήματα που οδηγούν σε περαιτέρω κατακερματισμό εντός της Ευρώπης. (...) Πρόκειται για ένα ευρώ των τραπεζών και των εξαγωγικών επιχειρήσεων, και όχι των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων που εξαρτώνται από την εσωτερική αγορά, όχι ένα ευρώ των εργαζομένων », αυτά είχε δηλώσει ο Γκρέγκορ Γκύζι, πρόεδρος τότε του ΚΔΣ[2], στις 23 Απριλίου 1998 στη γερμανική Βουλή. Κατά την ψηφοφορία, οι βουλευτές του PDS καταψήφισαν τη δημιουργία του ευρώ και κρατούσαν πανό με το σύνθημα "Ευρώ, έτσι όχι"!

Πόσο άσχημα θα πήγαιναν τα πράγματα τότε πραγματικά κανείς δεν μπορούσε να το φανταστεί. Οι οικονομικές και πολιτικές ελίτ της Γερμανίας εκμεταλλεύτηκαν τους ελαττωματικούς κανόνες λειτουργίας της ευρωζώνης και εξαπέλυσαν με την Ατζέντα 2010[3] μια άνευ προηγουμένου επιχείρηση μισθολογικού και κοινωνικού ντάμπινγκ. Ενώ οι Γερμανοί εργαζόμενοι και άνεργοι υποβλήθηκαν στην αναγκαστική δίαιτα των μεταρρυθμίσεων Χαρτς 4, τα εξαγωγικά πλεονάσματα της χώρας εκτινάχτηκαν. Χωρίς τη δυνατότητα νομισματικής υποτίμησης, οι χώρες της ευρωζώνης που βρέθηκαν αντιμέτωπες με την προέλαση των γερμανικών εξαγωγών ήταν ανίσχυρες. Το αποτέλεσμα ήταν η αύξηση των ελλειμμάτων στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών με τη Γερμανία. Αυτά τα ελλείμματα χρηματοδοτήθηκαν με δάνεια. Οι τράπεζες επωφελήθηκαν, συμπεριλαμβανομένων σε όχι ασήμαντο βαθμό και των γερμανικών. Από αυτές τις ανισορροπίες προέκυψε μια οξεία κρίση, όταν, ως αποτέλεσμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης, επιδεινώθηκαν αισθητά οι πιστωτικές συνθήκες για τις χρεωμένες εταιρείες και τράπεζες και, κατόπιν, για τα ίδια τα κράτη που βρέθηκαν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.

Φυσικά ήταν και είναι δυνατή μια εποικοδομητική αντιμετώπιση της κρίσης. Το Ντι Λίνκε έχει υποβάλλει προτάσεις σ’αυτήν την κατεύθυνση – από τον πανευρωπαϊκό φόρο ακίνητης περιουσίας έως την άμεση χρηματοδότηση του δημόσιου τομέα από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Και φυσικά, οι ανισορροπίες θα μπορούσαν επίσης να αντιμετωπισθούν από την πλευρά της Γερμανίας: οι χώρες της νότιας Ευρώπης δεν χρειάζονται τη νομισματική υποτίμηση εάν η Γερμανία αντιστάθμιζε την επί σειράν ετών μείωση που υπέστησαν οι μισθοί και το κράτος πρόνοιας με μεγαλύτερες των απωλειών αυξήσεις των πραγματικών μισθών, των συντάξεων και των κοινωνικών παροχών. Αυτό είναι το πρόγραμμα της Αριστεράς. Εαν τίθετο σε εφαρμογή, κανείς δεν θα σκεφτόταν μια πιθανή διάλυση της νομισματικής ένωσης και τα εναλλακτικά σενάρια.

Δικτατορία της τρόικας

Η γερμανική κυβέρνηση ακολουθεί ως γνωστόν μια διαφορετική πορεία. Εκβιάζει τις χώρες που πλήττονται από την κρίση με το δίλημμα: ή εγκαταλείπετε το ενιαίο νόμισμα ή παίρνετε «δάνεια έκτακτης ανάγκης»που σας υποτάσσουν στη δικτατορία της τρόϊκας που αποτελείται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Κανένας από αυτούς τους θεσμούς δεν διαθέτει δημοκρατική νομιμότητα. Όλοι επιβάλλουν λυσσαλέες περικοπές μισθών και παροχών, καθώς και ιδιωτικοποιήσεις, ως προϋπόθεση για τη χορήγηση δανείων. Η πολιτική της γερμανικής κυβέρνησης δεν αναμένεται να αλλάξει αν μετά τις επόμενες εκλογές, η Μέρκελ σχηματίσει κυβέρνηση με τον Στάινμπρουκ ως αντιπρόεδρο. Σε τελευταία ανάλυση, το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα πάντα συμφώνησε με τους βάναυσους όρους της φερόμενης ως πολιτικής διάσωσης του ευρώ.

Μέχρι στιγμής, οι χώρες θύματα της κρίσης στέκονται σχετικά ανίσχυρες μπροστά στον εκβιασμό και έχουν αποδεχθεί όλα τα προγράμματα περικοπών ελλείψει εναλλακτικών λύσεων. Όλο και περισσότεροι όμως στις εν λόγω χώρες αναρωτιούνται πόσο καιρό θα συνεχίσουν να αποδέχονται τέτοιου τύπου επιβολή. Τα ποσοστά ανεργίας άνω του 25% και τα ποσοστό ανεργίας των νέων από 50 έως 60% αποτελούν σαφείς ενδείξεις ότι μια τέτοια πορεία δεν μπορεί να συνεχιστεί. Δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα το 72% των Ισπανών δεν έχει εμπιστοσύνη στην ΕΕ. Πριν από πέντε χρόνια το ποσοστό ήταν μόλις 23%. Ένα ευρώ υπό αυτές τις συνθήκες είναι αντι-ευρωπαϊκό, γιατί καταστρέφει κάθε υποστήριξη για το ευρωπαϊκό σχέδιο.

Στην Κύπρο, το πρώην κυβερνών αριστερό κόμμα ΑΚΕΛ έχει ήδη ζητήσει την έξοδο από το ευρώ. Στην Ιταλία, η κίνηση πέντε αστέρια του Μπέπε Γκρίλο προτείνει να μπορεί ο λαός να αποφασίσει για την παραμονή ή την έξοδο από τη νομισματική ένωση. Εν όψει αυτών των εξελίξεων, δεν μπορεί το Die Linke να συνεχίσει να μεταθέτει το ερώτημα του τι συμβαίνει όταν δεν είναι σε θέση να εφαρμόσει τις δικές της ιδέες για την επίλυση της κρίσης. Στο πλαίσιο αυτό, είναι δόκιμη η συζήτηση σχετικά με μια συντεταγμένη μέσω ελέγχου των ροών κεφαλαίου έξοδο από το ευρώ αρκετών χωρών, διότι μια τέτοια πολιτική θα μπορούσε τουλάχιστον να αποτρέψει το να βρεθούν τα νομίσματα στο έλεος της κερδοσκοπίας. Δεν αποτελεί επομένως έκπληξη το γεγονός ότι μια ελεγχόμενη έξοδος από το ευρώ συζητείται εδώ και καιρό ως οιονεί μέτρο αυτοάμυνας για σε προοδευτικούς επιστημονικούς κύκλους. Ο Πέτερ Βαλ και ο Αντρέας Φιζάν έγραψαν στα τέλη του 2012 στο περιοδικό Sozialismus: «Εάν καταστεί αναγκαίο, η προσωρινή ευλυγισία του ευρώ μέσα από διακριτές περιφερειακές συναλλαγματικές ισοτιμίες ή η δημιουργία πλαισίων διακύμανσης των τιμών είναι νόμιμες. Όταν αυτό συμβαίνει με ομαλό και συντονισμένο τρόπο, οι αρνητικές επιπτώσεις θα μπορούσαν να είναι περιορισμένες και το κόστος χαμηλότερο από μια χαοτική διάλυση της ζώνης του ευρώ»[4]. Στην ίδια κατεύθυνση κινούνται αριστεροί οικονομολόγοι όπως ο Χάϊνερ Φλάσμπεκ ή ο διευθυντής του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ Βόλφγκανγκ Στρέεκ, που ήταν στο περιβάλλον του σοσιαλδημοκράτη πρώην καγκελάριου Γκέρχαρντ Σρέντερ, καθότι δεν διαφαίνεται σήμερα καμμιά προοπτική μιας κοινωνικής και δημοκρατικής Ευρώπης εντός της ευρωζώνης. Το Ντι Λίνκε δεν πρέπει να εγκρίνει αυτήν την άποψη, αλλά δεν είναι καλό για την εικόνα του να καταγγέλει την αγωνία για την κοινωνική καταστροφή στη Νότια Ευρώπη ως «εθνικιστική» και «αντι-ευρωπαϊκή».

Κατόπιν νηφάλιου προβληματισμού μπορεί να αποδειχθεί ότι το σύνθημα «ναι στο ευρώ με οποιοδήποτε τίμημα» βρίσκεται εντός των συντεταγμένων του πολιτικού συστήματος δεξιότερα από το συνθήμα «ευρώ, έτσι όχι». Η άνευ όρων δέσμευση στο ευρώ ικανοποιεί ιδιαίτερα εκείνους που έχουν επωφεληθεί περισσότερο από τη νομισματική ένωση - τους ιδιοκτήτες των τραπεζών και των εξαγωγικών επιχειρήσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι η πρωτοβουλία από νεοφιλελεύθερους λομπίστες «κοινωνική οικονομία της αγοράς του μέλλοντος» χρησιμοποιεί για να διαφημίσει το ευρώ μια μελέτη του Ιδρυματος Μπέρτελσμαν που το PDS είχε απορρίψει για βάσιμους λόγους το 1998.

*Πρώτη δημοσίευση στη εφημερίδα Junge Welt, 7 Μαϊου 2013

Μετάφραση: Στάθης Κουβελάκης

---

* Αντιπρόεδρος του Ντι Λίνκε και αναπληρωτής πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας.

[1] Η βιομηχανική, και γενικότερα η παραγωγική υποδομή της πρώην Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας καταστράφηκε ακαριαία όταν ο Χέλμουτ Κολ αποφάσισε την ισοτιμία του ανατολικογερμανικού με το δυτικογερμανικό μάρκο, με πρόσχημα τη διασφάλιση των καταθέσων των Ανατολικογερμανών.

[2] Το ΚΔΣ (PDS) - Κόμμα του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού – αποτελεί την μετεξέλιξη του πρώην κυβερνώντος κόμματος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας SED. Ενοποιήθηκε το 2007 με την δυτικογερμανική οργάνωση WASG (Εκλογική Εναλλακτική για την Εργασία και τη Δικαιοσύνη), που αποτελείτο κυρίως από συνδικαλιστές που είχαν αποχωρήσει από το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα μετά τις νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις του Σρέντερ, με αποτελέσμα την δημιουργία του Ντι Λίνκε (ΣτΜ).

[3] H Ατζέντα 2010 είναι ένα σύνολο νεοφιλελεύθερων μέτρων που πήρε επέβαλλε μεταξύ 2003 και 2005 η κυβέρνηση συνασπισμού σοσιαλδημοκρατών και πρασίνων υπό τον Γκέρχαρτ Σρέντερ. Η καρδιά τους αφορά την «ελαστικοποίηση» των εργασιακών σχέσεων, τις δραστικές περικοπές στα επιδόματα ανεργίας (αυτό το κομμάτι είναι γνωστό και ως Χαρτς 4) και σε άλλες παροχές. Επαιξε καθοριστικό ρόλο στην καθήλωση του εργατικού κόστους και τη συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους που γνώρισε η Γερμανία τη δεκαετία του 2000.

[4] Andreas Fisahn, Peter Wahl, «Europa neu denken, nicht von oben oktroyieren » προσβάσιμο στοhttp://www.jura.uni-bielefeld.de/lehrstuehle/fisahn/veroeffentlichungen/2012/Sozialismus_Heft_11_2012_Fisahn_Wahl.pdf

Κυριακή 12 Μάη 2013

Δύο Ελληνόπουλα του Χάρβαντ στην ομάδα που ανακάλυψε την τεχνική να βλέπουν οι τυφλοί τους πίνακες ζωγραφικής!

 http://www.kourdistoportocali.com/articles/20962.htm

Από τους Γεωργία Μολώση, Γιώργο Λαμπρόπουλο

«Σε μια εποχή που η τεχνολογία και η επιστημονική σκέψη χρησιμοποιούνται κατά κόρον με σκοπό την καταστροφή, είναι πολύ σημαντικό να υπάρχουν προσπάθειες χρήσης ριζοσπαστικών τεχνολογιών, όπως είναι η τρισδιάστατη εκτύπωση, με σκοπό τη δημιουργία...»

Μέσα από ανάγλυφους πίνακες ζωγραφικής σε τρισδιάστατη εκτύπωση και με βοηθητικά ηχητικά μηνύματα θα μπορούν στο εξής οι τυφλοί να «δουν» και να «ακούσουν» όσα έχει να τους πει η τέχνη, μια αισθητική απόλαυση σχεδόν άγνωστη στο σκοτεινό κόσμο τους μέχρι σήμερα.

Η ομάδα του Midas Touch (από αριστερά προς δεξιά): Ααρόν Πέρεζ, Κωνσταντίνος Ταραμπάνης, Βάιος Τριανταφύλλου, Ρισάβ Μουκέρτζι 

Πρόκειται για μια πρωτοποριακή τεχνολογία με το συμβολικό όνομα Midas Touch (στα ελληνικά, το Αγγιγμα του Μίδα), την οποία ανέπτυξαν τέσσερις δευτεροετείς φοιτητές του Χάρβαρντ, στο πλαίσιο του διαγωνισμού πολιτισμικής επιχειρηματικότητας που διοργάνωσε για πρώτη φορά στην ιστορία της η πρυτανεία του Πανεπιστημίου.

Ανάμεσά τους και δύο Ελληνες, ο Βάιος Τριανταφύλλου (πάνω φωτό, γιος της εκλεκτής δημοσιογράφου Ελένης Κοχαιμίδου και του Κώστα Τριανταφύλλου) και ο Κωνσταντίνος Ταραμπάνης, οι οποίοι και εμπνεύστηκαν το όλο εγχείρημα. Το πρώτο τους μοντέλο έγινε πάνω στο έργο «The son of man» του Ρενέ Μαγκρίτ. Η ομάδα τους ήταν η μοναδική προπτυχιακή ανάμεσα σε 70 μεταπτυχιακές και εξελέγη ήδη μεταξύ των 10 πρώτων φιναλίστ, σ' ένα διαγωνισμό που ολοκληρώνεται αυτές τις ημέρες. Ανεξάρτητα, πάντως, από το τελικό αποτέλεσμα, το Midas Touch έχει ήδη προκαλέσει τεράστια απήχηση, τόσο στον αμερικανικό Τύπο όσο και σε μουσεία, ιδρύματα, πολιτιστικούς φορείς και σχολές τυφλών, που εκδηλώνουν ενδιαφέρον για τη χρήση της νέας τεχνολογίας. Το έπαθλο για τους νικητές του διαγωνισμού θα είναι η χρηματοδότηση για τη σύσταση εταιρείας και την εμπορική προώθηση του προϊόντος τους.

Στη συνέντευξη που μας παραχώρησε ο 19χρονος Βάιος Τριανταφύλλου, απόφοιτος του Κολλεγίου Αθηνών, ο οποίος σπουδάζει με υποτροφία στο τμήμα Μηχανολόγων-Μηχανικών του Χάρβαρντ, εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το Midas Touch και τους λόγους για τους οποίους επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν «την τεχνολογία για την ίδια την κοινωνία και όχι για την καταστροφή της»...

Τρισδιάστατα μοντέλα του πίνακα στον ηλεκτρονικό υπολογιστή από διαφορετικές γωνίες * Εξήγησέ μας, βήμα προς βήμα, τη διαδικασία εκτύπωσης ενός ανάγλυφου πίνακα ζωγραφικής, αλλά και της εισαγωγής των βοηθητικών ηχητικών μηνυμάτων.

- Η τρισδιάστατη εκτύπωση ξεκινάει με την κατασκευή ενός σχεδίου στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Αυτό γίνεται με τη βοήθεια λογισμικού, στο οποίο σχεδιάζουμε το περίγραμμα του πρωτότυπου πίνακα σε ακριβή κλίμακα και το εκβάλλουμε, χρησιμοποιώντας την αντίστοιχη εντολή, σε τρεις διαστάσεις. Στη συνέχεια στέλνουμε το μοντέλο στον τρισδιάστατο εκτυπωτή, ο οποίος χρησιμοποιεί κυρίως πλαστικό, τοποθετώντας λεπτές στρώσεις υλικού, τη μία πάνω στην άλλη, ώσπου να πάρουν τη μορφή του μοντέλου που σχεδιάσαμε. Παράλληλα, κατασκευάζουμε τις εσοχές για την τοποθέτηση των αισθητήρων, οι οποίοι συνδέονται με έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή. Μέσω αυτού εκπέμπονται τα ηχητικά μηνύματα με τις εντολές που δίνουν οι αισθητήρες.

Να καταστήσουμε σαφές, πάντως, ότι αυτή τη στιγμή το ύψος και οι καμπύλες που δίνονται στο κάθε δισδιάστατο μοντέλο είναι αυτές που κατά την υποκειμενική μας άποψη αντιπροσωπεύουν την πραγματική του μορφή στις τρεις διαστάσεις. Αρα, δεν υπάρχουν αντικειμενικά οι τρεις διαστάσεις στο μοντέλο μας. Επίσης, δεν έχουμε δημιουργήσει διακριτές αποχρώσεις, καθώς κάτι τέτοιο δεν θα είχε νόημα για τους τυφλούς ανθρώπους. Στον ιδιαίτερο κόσμο τους, άλλωστε, ταιριάζει γάντι η άποψη που διατύπωσε ο Καντ στην «Κριτική της Κριτικής Ικανότητας», πως η αισθητική κρίση πρέπει να ασχολείται μόνο με τη μορφή, δηλαδή -για παράδειγμα- με το σχήμα ή τη διάταξη της εικόνας και πως κάθε λογικό περιεχόμενο, όπως το χρώμα, δεν θα πρέπει να λαμβάνεται υπ' όψιν.

* Εχετε ολοκληρώσει το πρώτο έργο, τον πίνακα του Ρενέ Μαγκρίτ. Τι σας οδήγησε στην επιλογή του συγκεκριμένου έργου για την πρώτη δοκιμή σας;

- Αυτός ο πίνακας είναι συμβολικός για μας, γιατί το πρόσωπο του ανθρώπου που απεικονίζεται δεν μας είναι ορατό, παρ' όλο που ξέρουμε πως βρίσκεται πίσω από το μήλο, πως δηλαδή υπάρχει, κατά τον ίδιο τρόπο που οι τυφλοί άνθρωποι δεν μπορούν να δουν τον πίνακα, παρ' όλο που γνωρίζουν ότι υπάρχει. Ετσι, κάνοντας τον πίνακα ανάγλυφο, εμφανίζουμε τα χαρακτηριστικά του προσώπου του πίσω από το μήλο, ώστε να μπορέσουν οι τυφλοί άνθρωποι να το «δουν».

* Πες μας μερικά λόγια για την ομάδα σου. Τι σπουδές κάνει ο καθένας και πώς προέκυψε η συμμετοχή στο διαγωνισμό;

- Αρχικά, η ιδέα αναπτύχθηκε από εμένα και το συγκάτοικό μου, Κωνσταντίνο Ταραμπάνη, φοιτητή Μοριακής και Κυτταρικής Βιολογίας. Ο Κωνσταντίνος, ως μαθητής, είχε δουλέψει εθελοντικά στη Σχολή Τυφλών Θεσσαλονίκης και είχε αποκτήσει κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι τυφλοί άνθρωποι αντιλαμβάνονται τον κόσμο, ενώ εγώ είχα το επιστημονικό και τεχνικό υπόβαθρο για την ανάπτυξη της ιδέας. Επειδή όμως η υλοποίηση ενός λειτουργικού πρωτοτύπου απαιτούσε πολύωρη ενασχόληση και περαιτέρω τεχνικές γνώσεις, στην ομάδα εντάχθηκαν και άλλοι δύο συγκάτοικοί μας, ο Ρισάβ Μουκέρτζι και ο Ααρόν Πέρεζ, οι οποίοι σπουδάζουν Πληροφορική και Μηχανολογία αντίστοιχα.

* Εχετε παρουσιάσει το μοντέλο σας σε τυφλούς; Ποιες ήταν οι αντιδράσεις τους;

- Πριν από δύο εβδομάδες παρουσιάσαμε την εργασία μας σε ένα σεμινάριο, το οποίο αποτελούσε μέρος της προετοιμασίας μας εν όψει του τελικού. Παρούσα στην αίθουσα ήταν μία τυφλή κοπέλα της ηλικίας μας, η οποία εξέφρασε μεγάλο ενδιαφέρον για τη δουλειά μας και μας είπε πως ανυπομονεί να δοκιμάσει το πρωτότυπο που θα κατασκευάσουμε. Την ερχόμενη εβδομάδα θα επισκεφθούμε τη σχολή τυφλών της Βοστόνης, ώστε να τους παρουσιάσουμε το προϊόν μας και να το δοκιμάσουν.

* Τι πιστεύεις πως ήταν αυτό που προκάλεσε τέτοια απήχηση στον Τύπο;

- Πιστεύω πως η ανταπόκριση οφείλεται στην αρχή που διέπει το εγχείρημά μας, δηλαδή τη χρήση αναπτυγμένης τεχνολογίας, με σκοπό την πρόοδο μέρους του κοινωνικού συνόλου. Σε μια εποχή που η τεχνολογία και η επιστημονική σκέψη χρησιμοποιούνται κατά κόρον με σκοπό την καταστροφή, είναι πολύ σημαντικό να υπάρχουν προσπάθειες χρήσης ριζοσπαστικών τεχνολογιών, όπως είναι η τρισδιάστατη εκτύπωση, με σκοπό τη δημιουργία. Ο καθένας να εφαρμόζει τις γνώσεις και τα προσόντα του προς όφελος όλων και όχι μόνο για το δικό του.

* Τι άλλες εφαρμογές θα μπορούσε να έχει το Midas Touch;

- Αρχικά σκοπός μας ήταν η εκπαίδευση της κοινότητας των τυφλών ανθρώπων πάνω στην τέχνη, και συγκεκριμένα στους πίνακες ζωγραφικής. Η ίδια ιδέα θα μπορούσε να εφαρμοστεί για την απεικόνιση, σε μικρή κλίμακα, αγαλμάτων ή και κόμικς για μικρά παιδιά, πάνω στα οποία έχουμε ήδη αρχίσει να δουλεύουμε. Οι ανάγλυφες αναπαραστάσεις θα μπορούσαν να ενταχθούν σε μουσεία και να παρουσιάζονται μαζί με τα πρωτότυπα. Εξάλλου, θεωρούμε ότι και για τους ανθρώπους που έχουν όραση το έργο μας αποτελεί μία διαφορετική προσέγγιση στην τέχνη, μετατρέποντας την αντίληψη ενός πίνακα από παθητική σε διαδραστική εμπειρία.

* Σας έχουν γίνει εμπορικές προτάσεις;

- Αυτή τη στιγμή δεν έχει οριστικοποιηθεί κάποια συνεργασία, αλλά είμαστε ήδη σε επαφή με μουσεία, ιδρύματα και σχολές τυφλών, οι οποίες εκφράζουν ενδιαφέρον για τη δουλειά μας.

Σημείωση: Αν κάποιος φορέας ή μουσείο από την Ελλάδα ενδιαφέρεται για το Midas Touch, μπορεί να ζητήσει περισσότερες πληροφορίες στην ηλεκτρονική διεύθυνση: vaiostriantafyllou @college.harvard.edu.

EΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΩΡΑ; (6) ― ΈΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ! - Του ΤΑΚΗ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

http://iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=12000:ti-kanoume-tora-6&catid=58:oikonomiki-politiki&Itemid=182

Ενώ το ρεύμα κατά της Ευρωχούντας των Βρυξελλώνθεριεύει σε ολόκληρη την Ευρώπη, με τη μεγάλη πλειοψηφία των λαών τη Ευρωζώνης, σύμφωνα με το τελευταίο Ευρωβαρόμετρο, να μην εμπιστεύεται πια την ΕΕ, στην Ελλάδα που έχει ίσως υποστεί τις μεγαλύτερες καταστροφές εξαιτίας της ένταξής της, τόσο στο παρελθόν[1] όσο και σήμερα, η Αριστερά μας δεν τολμά να θέσει όχι θέμα εξόδου από την ΕΕ αλλά ούτε καν από το Ευρώ! Το μεγαλύτερο κόμμα της Αριστεράς έφθασε να γίνει και αξιωματική αντιπολίτευση κάνοντας υποσχέσεις για ακύρωση των μνημονίων μέσα στην Ευρωζώνη, τη στιγμή που δεν υπήρχε σοβαρός οικονομολόγος στον κόσμο να πιστεύει ότι αυτό ήταν δυνατό. Αυτό άλλωστε αποδείχθηκε αργότερα με την Κύπρο, όπου άρκεσε να κλείσει η Ευρωχούντα για μερικές μέρες τη στρόφιγγα της ρευστότητας και να τελειώσουν οι ηρωισμοί. Όμως, οι οικονομικοί «εγκέφαλοι» του ΣΥΡΙΖΑ δεν το έβλεπαν αυτό, ενώ ο υποψήφιος «τσάρος της οικονομίας» του κόμματος, από τη πρώτη μέρα της κρίσης μέχρι σήμερα, συναγωνιζόταν τους τοποτηρητές της Χούντας στην Ελλάδα στην κατατρομοκράτηση του Ελληνικού λαού για τη καταστροφή... του Νώε που θα ακολουθούσε την έξοδο από το Ευρώ. Και αυτό, τη στιγμή που έγκυροι, ακόμη και ορθόδοξοι,οικονομολόγοι στο εξωτερικό υποστήριζαν ότι η έξοδος από το Ευρώ ήταν το ελάχιστο για να αποφευχθεί η καταστροφή —άποψη με την οποία δεν συμφωνώ, εάν η έξοδος από την ευρωζώνη δεν συνοδεύεται και με ταυτόχρονη έξοδο από την ΕΕ. Και έρχεται σήμερα ο Πρόεδρος του Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών Ifo του Μονάχου (ίσως το εγκυρότερο Γερμανικό οικονομικό Ινστιτούτο) να δηλώνει ότι «η Ελλάδα θα είχε σήμερα ξεπεράσει την κρίση, αν την άνοιξη του 2010 είχε χρεοκοπήσει και αποχωρήσει από την Ευρωζώνη»—πρόταση που είχαμε κάνει από το χειμώνα του ίδιου έτους (Ε, 28/2/2010).

Όσοι λοιπόν ισχυρίζονται ότι «δεν κουνιέται φύλλο», από δήθεν... ψυχολογικούς ή παρόμοιους λόγους,απλά ασεβούν σε βάρος ενός λαού που βρέθηκε στη μεγαλύτερη ίσως κρίση της σύγχρονης Ιστορίας του, χωρίς μια Αριστερά που θα μπορούσε να ηγηθεί ενός παλλαϊκού αγώνα για να την ξεπεράσει, αλλά, αντίθετα, με το μεγαλύτερο μέρος της να τον αποπροσανατολίζει και να τον εκφοβίζει, σε αγαστή σύμπνοια με τις συστημικές δυνάμεις. Και κυρίως, όταν είναι τέτοια η φύση της σημερινής κρίσης, με τη πολυπλοκότητα που χαρακτηρίζει τα αίτιά της και τη ριζικότητα των μέτρων που απαιτούνται για την υπέρβασή της που χωρίς μια εμπνευσμένη και ριζοσπαστική αριστερή ηγεσία να συγκροτήσει ένα παλλαϊκό μέτωπο (αντίστοιχο του κατοχικού ΕΑΜ) για την έξοδο από την ΕΕ και την αυτοδύναμη οικονομία, αυτό είναι αδύνατο. Οι συστημικές δυνάμεις, από μόνες τους, ήταν πολύ εύκολο να εκμεταλλευθούν τον κίνδυνο του αγνώστου που ενείχε η έξοδος από την ΕΕ για να τρομοκρατήσουν τη πλειοψηφία. Πόσο μάλλον όταν είχαν και τη συμπαράσταση της «Αριστεράς» και της σχετικής με αυτήν διανόησης, πέρα από τους συστημικούς ακαδημαϊκούς και κονδυλοφόρους. Όταν, όπως αποκαλύφθηκε τελευταία, η Ευρωχούντα ξοδεύει 3 εκ. Ευρώ από τα λεφτά των φορολογούμενων για να διαφημίζεται η ανάγκη για την ΕΕ μέσα από ανώνυμα “τρολλς” στο διαδίκτυο, που επεμβαίνουν ως δήθεν πληροφορημένοι ή “αντικειμενικοί” πολίτες για να συκοφαντούν ή να διαστρεβλώνουν κάθε αντίθετη γνώμη και τους υποστηρικτές της (Daily Telegraph, 3/2/2013), μπορεί κάποιος να αντιληφθεί τι αγώνα έχει να αντιμετωπίσει εάν θα ήθελε να εναντιωθεί στο “ρεύμα”, από συστημικές δυνάμεις αλλά και από δήθεν “προοδευτικές”.[2]

Και αν ρωτήσει κανένας τους εγκέφαλους του ΣΥΡΙΖΑ γιατί πρέπει ο λαός να εξαθλιωθεί με τη μαζική ανεργία, την οποία, εκτός από τα πληρωμένα παπαγαλάκια, κανένας δεν προβλέπει ότι θα πάψει να είναι μαζική στο μέλλον (εκτός βέβαια αν μετατραπεί σε άθλια χαμηλόμισθη, μερική ή περιστασιακή, απασχόληση), την φτωχοποίηση τεράστιου τμήματoς των λαϊκών στρωμάτων και τον εξαναγκασμό των εκπαιδευμένων νέων σε αναγκαστική μετανάστευση, η απάντηση που δίνουν είναι ότι αυτό που προσπαθεί το κόμμα τους είναι «να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των εργαζομένων σε συμμαχία με τους εργαζόμενους στις άλλες χώρες της Ε.Ε. ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό». Και μέχρι βέβαια να αναπτυχθεί παρόμοιο πανευρωπαϊκό κίνημα μέσα στην ΕΕ, που κανένας δεν βλέπει σήμερα στον βαθύ ορίζοντα, η απάντηση δίνεται με …ευχές του τύπου “γενικός ξεσηκωμός’’, ενώ οι άλλοι γύρω αυτοκτονούν, πεινούν ή μεταναστεύουν…

Όμως η λύση υπάρχει: το παλλαϊκό μέτωπο που προτάθηκε με τα παρακάτω άμεσα αιτήματα.

1.   Τη μονομερή ταυτόχρονη έξοδο από την Ευρωζώνη και την ΕΕ ―όχι με δικολαβισμούς του τύπου «ρήξη και αποδέσμευση» από την ΕΕ σε...τρία τέρμινα που χρησιμοποιεί τμήμα της Αριστεράς, γιατί η παραμονή στην ΕΕ με δραχμή θα είναι ακόμη πιο καταστροφική από τη σημερινή κατάσταση.

2.   Ακύρωση όλων των δανειακών συμβάσεων, Μνημονίων και σχετικών Νόμων με παράλληλη ολοκληρωτική στάση πληρωμών των τοκοχρεολυσίων (δηλαδή μονομερή διαγραφή του χρέους).

3.   Αναγκαστική απαλλοτρίωση χωρίς αποζημίωση του κοινωνικού πλούτου που έχει περιέλθει, μέσα από τη διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων, στην ιδιοκτησία των ξένων και ντόπιων ελίτ.

4.   Επανεισαγωγή της δραχμής και μερική υποτίμησή της με παράλληλα μέτρα ώστε να μην πληγούν τα λαϊκά εισοδήματα από τις συνέπειές της.

5.   Μόνιμοι αυστηροί κοινωνικοί έλεγχοι στην κίνηση αγαθών, κεφαλαίων και υπηρεσιών.

6. Επαναφορά μισθών και συντάξεων στα προμνημονιακά επίπεδα με παράλληλη επαναπρόσληψη των απολυμένων στον δημόσιο τομέα, που θα αναδιοργανωθεί ορθολογικά, στο πλαίσιο της γενικότερης αναδιάρθρωσης της οικονομίας με βάση την αρχή της αυτοδυναμίας.

7.   Κοινωνικοποίηση των Τραπεζών και των στρατηγικών κλάδων παραγωγής, συμπεριλαμβανομένων όλων των κλάδων που καλύπτουν βασικές ανάγκες,

8.   Γενική καταγραφή κινητής και ακίνητης περιουσίας, συμπεριλαμβανομένων των καταθέσεων στο εξωτερικό και επιβολή δραστικού «προοδευτικού» φόρου μεγάλης περιουσίας.

9.   Δημιουργία ενός πραγματικά λαϊκού συστήματος Υγείας, Εκπαίδευσης και Κοινωνικών Υπηρεσιών που θα καλύπτει τις λαϊκές ανάγκες και θα ελέγχεται από τα λαϊκά στρώματα.[3]

Αλλά θα χρειαστεί να επανέλθω για τις γεωπολιτικές επιπτώσεις παρόμοιου προγράμματος με στόχο την οικονομική αυτοδυναμία.

[1] Βλ. Η Ελλάδα ως Προτεκτοράτο της Υπερεθνικής Ελίτ, (Γόρδιος 2010) Μέρος δεύτερο

[2] Θύμα παρόμοιας προσωπικής συκοφαντικής εκστρατείας από διαδικτυακό κουκουλοφόρο με το ψευδώνυμο Omadeon είχε πέσει πέρυσι και η στήλη

[3] Βλ. Έκκληση για ένα Λαϊκό Μέτωπο Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης

* Μια πιο σύντομη εκδοχή του άρθρου αυτού, λόγω των περιορισμών χώρου της στήλης, δημοσιεύθηκε στην «Kυριακάτικη Ελευθεροτυπία» την Κυριακή 12 Μάη 2013

Γιατί τόσοι λίγοι τραπεζίτες πήγαν στη φυλακή για το ρόλο τους στην κρίση;

http://www.antinews.gr/2013/05/12/215574/

Το έγκλημα, ενίοτε, έχει ασυνήθιστα κοινωνικά οφέλη. Το 2010, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Σάο Πάολο φιλοξένησε μια έκθεση των έργων που είχαν κατασχεθεί από διάφορους  απατεώνες και λαθρεμπόρους ναρκωτικών. Μερικά από τα έργα ανήκαν στην βραζιλιάνικη τράπεζα Banco Santos, που είχε καταρρεύσει το 2005. Μετά την εκκαθάριση της τράπεζας, ο Edemar Cid Ferreira έχασε τη συλλογή έργων τέχνης του και το σπίτι του, καταδικάστηκε για «εγκλήματα κατά του εθνικού χρηματοπιστωτικού συστήματος» και της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και καταδικάστηκε σε 21 έτη στη φυλακή.
Καλώς ή κακώς, πολλοί άνθρωποι θα ήθελαν να δουν περισσότερους τραπεζίτες πίσω από τα κάγκελα για το ρόλο τους στην ανατίναξη του χρηματοπιστωτικού συστήματος της Δύσης. Στη Βρετανία ούτε ένας ανώτερος τραπεζίτης δεν αντιμετώπισε ποινική δίωξη για την αποτυχία του οργανισμού του. Κάποιοι αντιμετώπισαν τη μικρότερη κύρωση, να μην μπορούν να δουλέψουν σε άλλη τράπεζα ή εταιρεία, ή συμφώνησαν με τις ρυθμιστικές αρχές να μην το πράξουν. (Οι πολιτικοί έχουν προτείνει την εισαγωγή ενός «αδιαμφισβήτητου τεκμηρίου», ότι οι διευθυντές μιας χρεοκοπημένης τράπεζας θα πρέπει να αποκλείονται αυτόματα από τη διεύθυνση άλλων τραπεζών, εκτός αν μπορούν να αποδείξουν ότι δεν ήταν ευθύνη τους).
Στην Αμερική, η Ομοσπονδιακή Εταιρεία Ασφάλισης Καταθέσεων έχει καταθέσει πάνω από 40 μηνύσεις εναντίον στελεχών και διευθυντών αποτυχημένων οργανισμών, από το 2010, ενώ αναμένονται περισσότερες. Αλλά οι εισαγγελείς έχουν κάνει ελάχιστες ποινικές διώξεις εναντίον υψηλόβαθμων τραπεζιτών. Η αμερικανική κυβέρνηση εξασφάλισε την πρώτη καταδίκη ανώτερου τραπεζίτη, ενός υπαλλήλου της Credit Suisse που κατηγορείται ότι κακοδιαχειρίστηκε κάποιους ενυπόθηκους τίτλους, μόλις τον Απρίλιο. Ο Κareem Serageldin θα καταδικαστεί τον Αύγουστο.

Η εισαγγελική συστολή των βρετανικών και αμερικανικών αρχών έρχεται σε αντίθεση με την πιο σκληρή προσέγγιση που ακολούθησαν οι προκάτοχοί τους και άλλες Αρχές. Κατά τη διάρκεια της αμερικανικής κρίσης αποταμίευσης-και-δανείων στη δεκαετία του 1980, περισσότεροι από 800 τραπεζίτες φυλακίστηκαν. Μια δεκαετία αργότερα, οι διευθυντές της Barings, μιας βρετανικής τράπεζας που κατέστρεψε ο αγύρτης χρηματιστής Νικ Λίσον, είχαν αποκλειστεί από την κατοχή διευθυντικών θέσεων, παρά το γεγονός ότι δεν είχαν άμεση σύνδεση με το λάθος του. Άλλες χώρες, όπως η Ισλανδία και η Γερμανία, έχουν υιοθετήσει μια πιο σθεναρή προσέγγιση σε αυτή την κρίση.
Ορισμένες από τις διαφορές αυτές φαίνεται να οφείλονται στην πολιτική βούληση. Στην Αμερική, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση αφιέρωσε σημαντικούς πόρους για την διερεύνηση της απάτης κατά τη διάρκεια της κρίσης αποταμίευσης-και-δανείων. Ο William Black, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μισούρι στο Κάνσας Σίτι  ο οποίος ασχολήθηκε με το θέμα, έχει καταθέσει στους βουλευτές ότι οι ρυθμιστικές αρχές έχουν δώσει στο FBI ελάχιστη βοήθεια κατά τη διάρκεια της τρέχουσας κρίσης.
Η Ισλανδία κατάφερε να συγκεντρώσει μια ειδική ομάδα με πάνω από 100 ερευνητές που έχουν κερδίσει καταδικαστικές αποφάσεις εναντίον στελεχών της Glitnir, μιας  τράπεζας που κατέρρευσε, και ετοιμάζονται να απαγγείλουν κατηγορίες εναντίον άλλων υψηλόβαθμων τραπεζιτών και επιχειρηματιών, όπως τα αφεντικά άλλων δύο μεγάλων τραπεζών της Ισλανδίας. Στην Ισπανία, η συμπεριφορά 90 περίπου πρώην τραπεζικών στελεχών και μελών της διοίκησης είναι υπό διερεύνηση. Επισφαλείς συμφωνίες, δάνεια με ευνοϊκούς όρους για τους εαυτούς τους, παράτυπα πακέτα μισθών και συντάξεων, «χρυσές» χειραψίες και υπερβολικά ποσά για την παρουσία σε συναντήσεις ισχυρών, είναι όλα υπό εξέταση.
Υπάρχουν επίσης διαφορές στις νομοθεσίες που μπορούν να εφαρμοστούν. Ο κύριος λόγος που οι αμερικανικές και βρετανικές ρυθμιστικές αρχές προβάλουν ως δικαιολογία για τη σπανιότητα των διώξεων είναι ότι έχουν αγωνιστεί για να συνδέσουν την αδικία περισσότερο με την τράπεζα, όπως με το σκάνδαλο LIBOR, και όχι με εκείνους που τη διαχειρίζονται. Ένας άλλος λόγος είναι ότι γενικά δεν είναι παράνομο να καταστρέψεις μια τράπεζα λόγω ανικανότητας (αν και Βρετανοί και Γερμανοί πολιτικοί συζητούν την εισαγωγή ποινικών κυρώσεων για την απερίσκεπτη διαχείριση).
Το όριο για να χτυπηθούν οι τραπεζίτες είναι χαμηλότερο σε ορισμένα μέρη και υψηλότερα σε άλλα. Στην Γερμανία, την Ελβετία και την Αυστρία, για παράδειγμα, έχουν μια ελαστική έννοια που ονομάζεται Untreue, ή παραβίαση της εμπιστοσύνης, η οποία ορίζεται ως παρέκκλιση συμπεριφοράς που προκαλεί πραγματική ζημιά στον οργανισμό. Από όταν άρχισε η κρίση, οι γερμανοί εισαγγελείς έχουν κατηγορήσει τραπεζίτες σε επιχειρήσεις όπως οι WestLB, BayernLB, HSH Nordbank και η Sal Oppenheim για αδικήματα, περιλαμβανομένων και του Untreue.
Στη Βραζιλία, η νομοθεσία είναι ακόμα αυστηρότερη. Θεωρούν τα στελέχη και τους διευθυντές των τραπεζών (ακόμα και τους μετόχους τους) προσωπικά υπεύθυνους να επιστρέψουν τα χρέη των χρεοκοπημένων τραπεζών, ακόμη και όταν δεν αποδειχθεί σφάλμα.
Ωστόσο, η επιβολή αυστηρότερων προτύπων ευθύνης έχει κόστος. Θα ανέτρεπε μια παράδοση τους αγγλικού και αμερικανικού δικαίου, στην οποία τα δικαστήρια αποφεύγουν μια δεύτερη απόφαση για ειλικρινείς αλλά επιχειρηματικές αποφάσεις. Ο Heinrich Honsell, καθηγητής νομικής, θεωρεί τη χρήση του Untreue σε πρόσφατες εμπορικές υποθέσεις ανησυχητικό φαινόμενο. «Δεν είναι σωστό να ποινικοποιήσουν λάθη αμέλειας», λέει. «Πολύ σύντομα οι δικαστές θα πρέπει να μας πουν πώς να διαχειριστούμε τον κίνδυνο». Οι αντίπαλοι της ιδέας ενός νόμου ενάντια στην απερίσκεπτη διαχείριση προειδοποιούν ότι το αποτέλεσμα θα είναι να αποθαρρύνουν την ανάληψη κινδύνων κάθε είδους. Αλλά αν η τιμωρία για την ανικανότητα των ανθρώπων προχωρήσει τόσο, οι ρυθμιστικές αρχές θα μπορούσαν να γίνουν ακόμα πιο σκληρές. Η συνοπτική απόδοση δικαιοσύνης δεν είναι επιθυμητή. Κάποια δικαιοσύνη είναι.

http://www.economist.com/news/finance-and-economics/21577064-why-have-so-few-bankers-gone-jail-their-part-crisis-blind-justice

Η Παιδεία στον βωμό των Πανελλαδικών Εξετάσεων - Του Δημήτρη Χρυσικόπουλου, Αντιπροέδρου του Πατριωτικού Μετώπου.

Η Παιδεία στον βωμό των Πανελλαδικών Εξετάσεων. 

Του Δημήτρη Χρυσικόπουλου, Αντιπροέδρου του Πατριωτικού Μετώπου.  

Η εξαγγελία της ΟΛΜΕ για την έναρξη απεργιακών κινητοποιήσεων που μπορεί να οδηγήσουν στην αναβολή ή ακόμα και στη ματαίωση των πανελλαδικών εξετάσεων αλλά και οι άμεσες αντιδράσεις καταδίκης της απεργίας, εκ μέρους όλων των συνιστωσών του συστήματος είναι ένα γεγονός που αναμφίβολα εγείρει ερωτηματικά και προκαλεί σκέψεις. 

Είναι από τις λίγες περιπτώσεις όπου μία απεργιακή κινητοποίηση δε σχετίζεται άμεσα με μισθολογικά κριτήρια. Αφορμή στάθηκαν οι εκ νέου περικοπές από τη τρόικα στο κεφάλαιο «παιδεία» και που τη φορά ετούτη σχετίζονται με την απόλυση 10.000 αναπληρωτών και τη μετάθεση κατά το δοκούν 4.οοο μονίμων εκπαιδευτικών. Οι δάσκαλοι δε γκρινιάζουν ούτε για τους μισθούς τους (που όπως για όλους έτσι και για αυτούς είναι πλέον μισθοί πείνας), ούτε για τη πρόθεση της κατοχικής κυβέρνησης να προσθέσει επιπλέον ώρες στο πρόγραμμα εργασίας τους. 

Αντιστέκονται στην απομάκρυνση συναδέλφων τους, δηλαδή έμψυχου δυναμικού που απαξιώνει τους εκπαιδευτικούς θεσμούς και που θα οδηγήσει ακόμα περισσότερο τη δημόσια παιδεία σε μαρασμό και απαξίωση. 

Στην απόφαση της ΟΛΜΕ, η δοσίλογοι της τριπροδοτικής κυβέρνησης (ΝΔΠΑΣΟΚΔΗΜΑΡ) απαντούν με την έκδοση φύλλων πορείας και τον ωμό εκβιασμό απόλυσης όσων δεν υπακούσουν στις εντολές. Αξίζει να σημειωθεί ότι η μόνη παράταξη που δε στήριξε την απόφαση της ΟΛΜΕ ήταν το ΠΑΜΕ, αποδεικνύοντας (για άλλη μια φορά) το ρόλο του ΚΚΕ σαν αυτόν της κρυφής εφεδρείας του συστήματος. 

Όμως και η αντιπολίτευση, από τον αριστερό ΣΥΡΙΖΑ μέχρι ακόμα και τη φασιστική ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, έτρεξαν με ταχύτητα φωτός προκειμένου να πάρουν το μέρος των κακόμοιρων παιδιών που λιώνουν από το άγχος και την αγωνία, καταδικάζοντας και αυτοί με τη σειρά τους, μαζί με τα συστημικά βοθροκάναλα και τις κωλοφυλλάδες τους δασκάλους.     

Ξαφνικά ένα ολόκληρο σύστημα συντάσσεται απέναντι στους εκπαιδευτικούς, τους οποίους εννοείται ότι, δε φοβάται. Αυτό που φοβάται όμως είναι την εικόνα της διάλυσης που μπορεί να ξεσηκώσει τις εκατοντάδες χιλιάδες μαθητών και φοιτητών. 

Το δικό μου μήνυμα προς τους μαθητές που ετοιμάζονται να δώσουν τον δικό τους αγώνα στον στίβο των πανελλαδικών εξετάσεων αλλά και στους γονείς που με κόπο και θυσίες στέκονται δίπλα στα παιδιά τους είναι το εξής: 

Σκέψου ότι πάνω από τις πανελλαδικές εξετάσεις υπάρχουν σήμερα πολύ πιο σοβαρά θέματα για το μέλλον σου. 

Σημασία δεν έχει εάν οι εξετάσεις θα γίνουν τώρα ή σε έναν μήνα. Σημασία έχει σε τι πανεπιστήμιο θα φοιτήσεις, ποια τα εφόδια που θα λάβεις, ποια θα είναι η ικανότητα των γονιών σου να σε στηρίζουν τα επόμενα χρόνια, σε ποιο σχολείο θα μάθουν γράμματα τα μικρότερα αδέρφια σου, εάν θα καταφέρεις να εργαστείς αξιοποιώντας τις γνώσεις που έλαβες και θα λάβεις ή εάν (όπως έχουν τα πράγματα σήμερα) αυξήσεις κατά μία μονάδα τις εκατοντάδες χιλιάδες ανέργων νέων της πατρίδας μας.  

Εάν το όνειρο σου είναι δεν είναι να σπουδάσεις για να κάνεις ύστερα από λίγα χρόνια δουλειές του ποδαριού, προκειμένου να πληρώνεις μετά βίας τα τσιγάρα και το κινητό σου, τότε στάσου στο πλευρό των δασκάλων σου και αγωνίσου μαζί τους για ένα καλύτερο σύστημα παιδείας.  

Η παιδεία είναι η μόνη μας ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Και όπως είναι γνωστό, τίποτα δε χαρίζεται. Όλα κερδίζονται με αγώνες…

Πατριωτικό Μέτωπο
Πολιτικό Κίνημα Άμεσης Δημοκρατίας
Συνδεδεμένο Μέλος της Ευρασιατικής Ένωσης 

Γραφεία Αθηνών:
Διδυμοτείχου 15-17,
10444, Κολωνός, Αθήνα
Τηλ. 2105141413, Φαξ: 2105141442
Τηλ. Προέδρου: 6980292626 http://www.pamet.gr pametopo@gmail.com

«Αλληλέγγυον»
Συνεταιριστικό Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης

Κεντρικό:
Αγίας Σοφίας 50
10444, Κολωνός, Αθήνα
Τηλ. 2105141443, Φαξ: 2105141442www.allilegion.gr