Η Βόρειος Κορέα αποσύρει τους δύο πυραύλους Musudan από την ανατολική ακτή. - From HEIL GAP ( or mind the GAP)

http://heilgap.wordpress.com/2013/05/07/%CE%B7-%CE%B2%CF%8C%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%BF%CF%81%CE%AD%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%83%CF%8D%CF%81%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B4%CF%8D%CE%BF-%CF%80%CF%85%CF%81%CE%B1/

From HEIL GAP ( or mind the GAP)

AFP – Η Βόρειος Κορέα μετακίνησε τη Δευτέρα τους δύο προγραμματισμένους για δόκιμη πυραύλους από την ανατολική ακτή της χώρας, ενώ οι Αμερικανοί αξιωματούχοι πιθανολογούν σε μια πιθανή αποκλιμάκωση πλέον των πρόσφατων εντάσεων μεταξύ Πιονγκγιάνγκ και της Σεούλ.

Τον περασμένο μήνα ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι προειδοποιούσε τη Βόρεια Κορέα  ότι θα ήταν ένα «τεράστιο λάθος» η εκτόξευση των πυραύλων μέσου βεληνεκούς.  Οι προοπτικές μιας δοκιμής είχε ωθήσει την Σεούλ, Ουάσινγκτον και το Τόκιο στα όρια τους, ειδικά μετά από τις σχεδόν δύο μηνών απειλές για επίθεση κατά της Νότιας Κορέας και των Ηνωμένων Πολιτείων.

Η κίνηση αυτή της Β. Κορέας να μετατοπίσει τους πυραύλους της ακολούθησε μετά από την μείωση της επιθετικής ρητορικής από την Πιονγκγιάνγκ.

Ένας Αμερικανός αξιωματούχος, μιλώντας υπό τον όρο της ανωνυμίας, είπε ότι οι πύραυλοι είναι κινητοί και το γεγονός ότι εχουν μετακινηθεί δεν παρέχει ουδεμία καμία εγγύηση ότι δεν θα δημιουργηθεί πρόβλημα στο μέλλον …. “Είναι πρόωρο να το γιορτάσουμε ως καλή είδηση”, δήλωσε ένας άλλος αξιωματούχος των ΗΠΑ, ο Daniel Russel, ο ανώτερος διευθυντής Υποθέσεων της Ασίας στο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας. Ωστόσο, ένας τρίτος αξιωματούχος των ΗΠΑ, επίσης μιλώντας υπό τον όρο της ανωνυμίας, είπε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν πιστεύουν ότι οι πύραυλοι έχουν πάει σε μια εναλλακτική τοποθεσία εκτόξευσης.

Οι πύραυλοι Musudan έχουν εύρος στόχου 3.000 έως 3.500 χιλιόμετρα (1.900 σε 2.200 μίλια) και δεν έχουν δοκιμαστεί στο παρελθόν.

Στη Σεούλ, Άμυνας της Νότιας Κορέας Υπουργείο αρνήθηκε να επιβεβαιώσει οποιαδήποτε κίνηση των πυραύλων, λέγοντας ότι  παρακολουθεί ακόμα τις δραστηριότητες πυραύλων της Βόρειας Κορέας.

“Έχουμε πει ότι θα είμαστε σε θέση να μιλήσουμε δημοσίως, όταν η Βόρεια έχει αποσύρει εντελώς τους πύραυλους της “, δήλωσε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Kim Min-seok.

Οι εξελίξεις αυτές στη Βόρεια Κορέα είναι πιθανό να συζητηθούν κατά τη διάρκεια συνάντησης μεταξύ του Προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα και του Πρόεδρου της Νότιας Κορέας Park Guen-hye στο Λευκό Οίκο την Τρίτη, όπου θα έχουν γεύμα εργασίας ακολουθούμενο από μια κοινή συνέντευξη Τύπου.

Ενώ … οι Ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Νότια Κορέα λένε ο  Kenneth Bae (ο οποίος καταδικάστηκε την περασμένη Πέμπτη) μπορεί να έχει συλληφθεί για τη λήψη φωτογραφιών των παιδιών που λιμοκτονούν.

Φυσικά οι ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων καισυνεταιράκια του George Sorros …. ποτέ  δεν θα αναφέρουν ότι τα παιδιά στην βόρειο Κορέα λιμοκτονούν εξ αιτίας του εμπάργκο που επιβάλλουν στην χώρα οι Δυτικοί!

Με τη συνεχώς διαφαινόμενη απειλή της πείνας έρχεται και η διαφαινόμενη απειλή της επανάστασης των πολιτών.

Όταν όμως οποιαδήποτε κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο να αντικατασταθεί, σχεδόν πάντα θα επιτίθεται προκειμένου να διατηρήσει την εξουσία και τον έλεγχο, ανεξάρτητα από το κόστος.

Οι κυρώσεις, όπως αυτές υλοποιούνται σήμερα από τη Δύση κατά της Βόρειας Κορέας, στην άκρη της εθνικής πείνας, θα μπορούσαν να αποσταθεροποιήσουν εξ ολοκλήρου τη χώρα.

Αλλά ποιος θα μιλήσει ;;;;;;;

Η Διεθνής Αμνηστία το γνωστό παρακλάδι του State Department με εκτελεστική διευθύντρια της στις ΗΠΑ , την γνωστή αμερικανίδα Suzanne Nossel ;;;;

Η Suzanne Nossel για όσους δεν γνωρίζουν , είναι ο συντάκτης στο περιοδικό Εξωτερικών Υποθέσεων το 2004 , του άρθρου με τίτλο « Smart Power » στο οποίο επινόησε τον ομώνυμο όρο που η υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον έχει κάνει σήμερα ένα καθοριστικό χαρακτηριστικό της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.

Βλέπε :  http://en.wikipedia.org/wiki/Suzanne_Nossel

Πριν ένα μήνα … οι εντάσεις, συμπεριλαμβανομένων των απειλών της Βόρειας Κορέας για επίθεση κατά αμερικανικών βάσεων στον Ειρηνικό, είχαν αναστατώσει την ελληνική ΒΛΑΚΟ-σφαιρα … τόσο πολύ …. μα τόσο πολύ … που κάποιοι … λίγο ήθελαν ακόμη … για να γράψουν ότι είδαν κάποιο βορειοκορεάτικο πύραυλο να πέφτει …. κατά μεριά … ακρόπολη !

Άλλοι πάλι επαΐοντες  … μετάφεραν τον ναύσταθμο του Norfolk ….

από τη Virginia στις ανατολικές ακτές ΗΠΑ του Ατλαντικού  ωκεανού  ….  κοντά στην βόρεια Κορέα στον Ειρηνικό !

Έτσι …. για τις ανάγκες του άρθρου τους ….. χα, χα, χα …..  !!!!!!!!

Φυσικά άπαντες «παρέλειψαν εντέχνως» να σας ενημερώσουν ότι : (όπως έγραφα τότε και στον καλό φίλο μου Αλέξανδρο στα «ανάλεκτα ψυχής»)

α) ο πόλεμος στην Κορέα δεν έληξε ποτέ …

β) Η Αμερική δεν διαθέτει χρήματα για πόλεμο … και ότι ένας νέος πόλεμος θα ήταν καταστροφικός για την καριέρα του Χουσεΐν Μπάρακ Ομπάμα

γ) “Η Βόρεια Κορέα δεν ήθελε να αυτοκτονήσει αυτό που πρόκειται να κάνει είναι να  φτάσει σε ένα οριακό σημείο όπου μπορεί να διαπραγματευτεί κάποια ειρηνευτική συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες”.

δ) Η ανταλλαγή απειλών μεταξύ των δύο ανταγωνιστών στην Κορεατική Χερσόνησο συνεχίζεται, αλλά η ουσία του εκφοβισμού διαφέρει εντυπωσιακά ….

Η Πιονγκγιάνγκ κάνει την μια τρομακτική κίνηση μετά την άλλη, απειλώντας με πλήρη διπλωματική ρήξη με τη Νότια Κορέα , σε ένα «τελικό» πόλεμο με τη Σεούλ και ακόμη και μια πυρηνική επίθεση κατά των στρατιωτικών βάσεων των ΗΠΑ στην περιοχή.

Όμως, οι δυνατότητες και τα αποθέματα της Βόρειας Κορέας είναι περιορισμένες και οι ΗΠΑ τα γνωρίζουν όλα αυτά πολύ καλά, πληροφορούμενες καθημερινά από ένα αόρατο δορυφορικό μάτι για τυχόν ύποπτες δραστηριότητες.

Και παρακάτω συμπλήρωνα :

6) “Αυτό που πρέπει να καταλάβουν οι άνθρωποι είναι ότι η κυβέρνηση της Βόρειας Κορέας – η Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας – έχει επανειλημμένα υποβάλει στις Ηνωμένες Πολιτείες τέσσερις βασικές αρχές για διαπραγματεύσεις. Η μια  είναι να υπογραφεί μια συνθήκη ειρήνης για τον τερματισμό του Πόλεμου της Κορέας – οι περισσότεροι άνθρωποι δεν το συνειδητοποιούν αυτό, τουλάχιστον στην χώρα μας την Ελλάδα, ότι μετά το τέλος του πολέμου το 1953, οι Ηνωμένες Πολιτείες αρνήθηκαν να υπογράψουν οποιοδήποτε είδος συνθήκη ειρήνης…  το μόνο που έχουν υπογράψει ήταν ανακωχή “.

“Η Βόρεια Κορέα έχει επανειλημμένα ζητήσει μια συνθήκη ειρήνης, την απο-στρατιωτικοποίηση της χερσονήσου, καθώς και διμερείς συνομιλίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες για τη μείωση των εντάσεων“.

Η εκεχειρία που υπεγράφη 27, Ιουλίου του 1953, έπρεπε να μετατραπεί σε μια συνθήκη ειρήνης, ώστε «να επιτευχτεί μια τελική ειρηνική διευθέτηση.»

Η έλλειψη μιας συνθήκης σημαίνει ότι ο πόλεμος θα μπορούσε να επαναληφθεί ανά πάσα στιγμή.

Βέβαια η Αμερική όπως δήλωσε ο G. Elich, μέλος του think tank «Policy Institute» για τη συμβουλευτική επιτροπή στην Κορέα, είπε στο RT ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ενδιαφέρονται για την κατάρρευση του Βορρά, καθώς οι ΗΠΑ πιστεύουν ότι κατόπιν θα μπορούν να δημιουργήσουν στρατιωτικές βάσεις ακριβώς στα σύνορα με την Κίνα,…  δηλαδή να περικυκλώσουν και αυτό το έθνος ».

Κλείνοντας με :

Εν τω μεταξύ, η ύπαρξη μιας «πολεμοχαρούς» Βόρειας Κορέας …. δικαιολογεί δυνάμεις γύρω της ….  την δύναμης πυρός του Ειρηνικού αρκετά κοντά στο σχεδόν κοντά, για να τσουρουφλίσουν την Κίνα.

Μια “επικίνδυνη” Λ. Δ. Κορέας  είναι επίσης χρήσιμη στη διατήρηση της Ιαπωνίας μέσα στην τροχιά συμφερόντων των ΗΠΑ.

Είναι, επίσης, μια άλλη δικαιολογία «Αυτή τη φορά για την ειρηνίστρια Ιαπωνία για να ενισχύσει το ήδη τρομερό οπλοστάσιο της.»

Αλλά για ποιον να γράψεις Αλέξανδρε και ποιος πρόκειται να καταλάβει ;;; HEIL GAP ( or mind the GAP) ….

Θα μου πείτε τώρα …. και γιατί να ενδιαφερθεί για κάτι ο έλληνας ;;; ( Χμ… εδώ μιλάμε για την πλειοψηφία … δηλαδή αυτή με το ε μικρό … και όχι για την μειοψηφία δηλαδή για τους Έλληνες !!!!!!!)

Πωλείται ο ΟΠΑΠ … μάλλον πουλήθηκε πλέον! …. Θα ακούσατε πολλά για την χρηματοδότηση των αθλητικών σωματείων μέσω ΟΠΑΠ …

ΒΕΒΑΙΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ δεν ΗΤΑΝ ΠΟΛΛΑ (729 εκ.) για το 33% της επιχείρησης …. ΕΝΩ ΜΟΝΟ ΤΟ 2012 ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥ ΑΝΕΡΧΟΝΤΑΝ ΣΕ … 505 εκατ. ευρώ ! … Χα, χα, χα

Συν τοις άλλοις, η αγοράστρια εταιρεία Emma Delta … ( που ελέγχεται από τον Τσέχο Jiri Smejc και τον Γιώργο Μελισσανίδη γιο του γνωστού μεγιστάνα της ελληνικής ναυτιλίας Δημήτρη Μελισσανίδη ) …. σχεδιάζει επέκταση της ηλεκτρονικά  online παιχνίδια και βίντεο λαχεία …

Χμ …. Δυο τρία άρθρα από μερικούς ανθρώπους στο διαδίκτυο που αντέδρασαν στην πώληση παρωδία … μερικά λόγια στην βουλή ….και αυτό ήταν όλο!

Είχαν προηγηθεί βεβαία (ως συνήθως φέτος) κάποια άρθρα κατά της χρυσής αυγής για να προσανατολιστεί ο κοσμάκης … τα ξέρετε τώρα … όταν ο λαθροκαμινης αποφάσισε να απαγορεύσει εκδήλωση τους  … είναι γνωστά άλλωστε ….

Βέβαια πέρυσι … η αντίστοιχη χρυσή αυγή … ήταν το ΚΚΕ ….

Θυμάστε πιστεύω « ότι αυτό έφταιγε πάντα » … χα, χα, χα … για τους εργάτες της χαλυβουργίας … για τις απεργίες στα λιμάνια …  γιατί η χωρά έγινε σκ@τ@ και δεν πάταγο τουρίστας στην ακρόπολη …

Φέτος …. Ως φαίνεται το αλλάξαμε …. κάθε μνημόνιο και διαφορετικός φταίχτης … Χα, χα, χα

Και ο ελληνικός λαός ;;;;;;;;;;

Τι ρόλο δηλαδή παίζει εδώ ο ελληνικός λαός ;;;;;;;;;;

Δικαιολογείται να αδρανεί ;;;;;;;

Ο ελληνικός λαός σίγουρα θα μπορούσε να ακυρώσει την πώληση μποϋκοτάροντας τον νέο ΟΠΑΠ… και μη συμμετέχοντας σε κανένα από τα παιχνίδια του !!!!!!!!

Θα το κάνει όμως ;;;;;;;;

Μάλλον όχι !!!!!!!!!

Επόμενη μεγάλη πώληση ;;;; Η ιδιωτικοποίησή της ΔΕΠΑ (αερίου ) … που  αναμένεται αργότερα αυτό το μήνα !!!!!!! …  (άραγε ποιος θα την αρπάξει ;;;; το ξανθό γένος της Gazprom ;;;;)

Όποιας και να την αρπάξει την ΔΕΠΑ δεν τρέχει τίποτα … ατιμωρησία …. το πολύ- πολύ … κάποιος -κάπου – κάποτε … να αρπάξει δυο – τρεις καρπαζιές σαν τον κωστα χατζιδάκη ( με το χ … μικρό …. Μη τον μπερδεύουμε τώρα τον μεγάλο μας  ΜΑΝΟ με τις π%τ@νες ) και να τρέχουν οι χαφιέδες να τον γλυτώσουν !!!!!!

Και αναμένονται … οι ιδιωτικοποιήσεις των εταιρειών υδάτων !

Γράφαμε πριν τρία χρόνια κάπου στο διαδίκτυο  : «Ο ΕΤΑΙΡΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΥΔΑΤΩΝ και των ορυκτών πόρων στην Αμερική έχει αφαιρέσει πολλά από αυτά που ήταν διαθέσιμα από το δημόσιο ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΑΓΑΘΑ, και μαζί με την απελευθέρωση της παραγωγής της ενέργειας … έχει οδηγήσει σε τεράστια αύξηση του κόστους της ηλεκτρικής ενέργειας . Μόνο για ΤΑ ΤΙΜΟΛΟΓΙΑ των ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΘΕΝΤΩΝ τοπικών “ΕΥΔΑΠ” η αύξηση ανήλθε στο οκτακόσια τοις εκατό (800%)!!!»

 

Και μας απαντούσαν οι αναγνώστες μας :

10% Η ΜΙΖΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ !!!!!!!!!!!

ΤΙ ΛΕΕΙ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ Joseph Stiglitz ΤΕΩΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ, ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ( ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ).  

“ΒΗΜΑ ΠΡΩΤΟ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

ΑΥΤΟ ΣΤΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΟΠΟΥ ΣΤΟΥΣ ΕΘΝΙΚΟΥΣ ΗΓΕΤΕΣ ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΑΙ ΠΡΟΜΗΘΕΙΕΣ ΤΟΥ 10% ΣΕ ΜΥΣΤΙΚΟΥΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ ΣΕ ΕΛΒΕΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΜΕ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ   ( ΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ )ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ ΜΕΡΙΚΩΝ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΔΟΛΑΡΙΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΩΛΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ .

ΔΩΡΟΔΟΚΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΚΑΘΑΡΗ ΚΑΙ ΑΠΛΗ “

ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ ΤΩΡΑ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ “ΑΝΑΓΚΑΙΕΣ” ΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΙ “ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ” ΟΛΑ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ;

 

The.History.of.the.Money.Changers.htm

Professor Joseph Stiglitz, former Chief Economist of the World Bank, and former Chairman of President Clinton’s Council of Economic Advisers, goes public over the World Bank’s, “Four Step Strategy,” which is designed to enslave nations to the bankers. I summarize this below,

Step One: Privatization.

This is actually where national leaders are offered 10% commissions to their secret Swiss bank accounts in exchange for them trimming a few billion dollars off the sale price of national assets. Bribery and corruption, pure and simple.

ΚΛΕΦΤΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ !!!!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ

Αυτά για σήμερα ….

HEIL GAP ( or mind the GAP)

 

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ (1945 – 2013)

http://iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=11943:leyterhs-vogiatzhs&catid=104:2010-07-14-16-10-32&Itemid=314

Της ΟΛΓΑΣ ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ

«Όταν πεθάνω θέλω να συζητούν για το έργο μου...»
Για μας, τους έφηβους της μεταπολίτευσης, ο Λευτέρης Βογιατζής που αποχαιρετούμε σήμερα από το θεατράκι της οδού Κυκλάδων έως την ταφή του στοΑ' Νεκροταφείο στις 5 το απόγευμα, ήταν ο δικός μας «Κάρολος Κουν».
Στην πραγματική ζωή δεν ισχύει το ουδείς αναντικατάστατος.

Όχι, στις σημερινές συνθήκες μπορούμε με ειλικρίνεια να πούμε, ότι μας λείπει ο Μάνος Χατζηδάκις, ο Κάρολος Κουν, ο Βασίλης Ραφαηλίδηςκαι τώρα θα μας λείψει αφάνταστα ο Λευτέρης Βογιατζής.
Tον θυμάμαι στα μέσα της δεκαετίας του 1970 να παίζει « Λυσιστράτη» μ' έναν ανδρικό θίασο, σκηνοθετημένο από τον Σπύρο Ευαγγελάτο και μετά «Βατράχους», πάλι υπό την μπαγκέτα του ίδιου, σκαρφαλωμένη στα ορεινά του αρχαίου Ωδείου της Πάτρας, μέρες εξετάσεων , βραδιές Ιουνίου, μαγικές, με τον ενθουσιασμό και την ορμητικότητα της ηλικίας αλλά και του καιρού του ίδιου.
Τον ξανασυναντάω φοιτήτρια πια, καλοκαίρι του 1980, στο δροσερό «Αλσος Παγκρατίου» με την υπόλοιπη τρελοπαρέα της «Ελεύθερης Σκηνής», να συμμετέχει στο ξαναζωντάνεμα της Επιθεώρησης, απολαυστικός κωμικός στο νούμερο «Mια απελπισία, μια συζήτηση» αλλά και στο τραγούδι του Κηλαϊδόνη «Vellow thlipsis", και το Μάρτιο του 1981 δίπλα στην Ελλη Λαμπέτη, στην τελευταία της παράσταση, τη «Σάρα», στο Super Star της Αγίου Μελετίου, σε μια συγκινητική ερμηνεία, σκηνοθετημένη από τον Παντελή Βούλγαρη.
Εκτοτε, ως σκιά του, παρακολουθώ αυτόν τον «σιωπηλό παράξενο καλλιτέχνη» από την «Σκηνή» του 1981, που ιδρύει μαζί με τους άλλους άξιους, τον Βασίλη Παπαβασιλείου, Αννα Κοκκίνου, Τάσο Μπαντή, Σμαράγδα Σμυρναίου, Δημήτρη Καταλειφό και Ράνια Οικονομίδου, έως το 1987 που η ομάδα διαλύεται και παίρνει ο καθένας δρόμους χωριστούς, αλλά και από το 1988 που ιδρύει μόνος του τη «Νέα Σκηνή» έως τον περσινό του «Αμφιτρύωνα» του Μολιέρου στην Επίδαυρο, που ξέραμε όλοι ότι παράλληλα, έδινε μάχη για τη ζωή του, μπαινοβγαίνοντας στο νοσοκομείο του Αργους.
Η τελευταία του παράσταση στο θεατράκι του Οδού Κυκλάδων ήταν το «Θερμοκήπιο» του Πίντερ(2011), έργο που ξαναδούλευε επί μήνες για να το παρουσιάσει και φέτος, αλλά τον πρόλαβαν τα άλλα...
Δεν ήταν δημοφιλής ο Λευτέρης Βογιατζής. Ούτε λαϊκός καλλιτέχνης με την έννοια του συρμού. Δεν κολάκευε ούτε το σινάφι του, ούτε το κοινό του (ακόμα και το παθιασμένο), ούτε τους ηθοποιούς που συνεργαζόταν.
Ηταν δύσκολος και εμμονικός. Εμμονικός με τον κόσμο του, έναν κόσμο που έπρεπε κι εσύ να ανακαλύψεις, αλλιώς σε πέταγε απ' έξω.
Επρεπε να ψάξεις κι εσύ για την πολύτιμη ύλη που κρύβεται εν σπέρματι στα μεγάλα κείμενα, τα κλασικά και τα σύγχρονα. Αυτόν τον κόσμο, τον θεατρικό, τον έφτιαχνε κάθε φορά εξ αρχής κι αυτή ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση αλλά και έκπληξη για μας, τους απλούς θεατές , που κάθε φορά αντικρίζαμε τον «μη λειτουργικό», ακατέργαστο χώρο της «Οδού Κυκλάδων» (μια παλιά αποθήκη με κολώνες που διασπούσαν τη σκηνή), να μεταμορφώνεται μαγικά.
Αυτό το ξαναγκρέμισμα κάθε σαιζόν της σκηνής, ήταν ουσιαστικά το πρώτο μάθημα. Ο Βογιατζής μας καθιστούσε απτό το γεγονός ότι το «πραγματικά μεγάλο» ανακαλύπτεται και υπάρχει όταν ξεφλουδίσεις τα πράγματα, όταν φτάσεις στην ουσία τους. Ο μινιμαλιστικός του χώρος λοιπόν, μπορούσε να πάρει τα χίλια πρόσωπα, αλλά κάτι τέτοιο ήθελε δουλειά, αυτοσυγκέντρωση, θυσία. Και από τον καλλιτέχνη και από τον θεατή.
Ο Βογιατζής ήταν αυστηρός, ένας ασκητής του θεάτρου , ένα πρόσωπο Καβαφικό που δεν σύρθηκε από τον λαϊκισμό της δεκαετίας του 1980, ούτε απέκτησε συνάφεια με το νεοπλουτισμό της δεκαετίας του 1990 έως τις παραμονές της κρίσης. Ο Βογιατζής διακονούσε το «λιτό θέατρο», τη «λιτή ζωή» με την πλούσια σκέψη, την αποδοχή της δημιουργικής «θλίψης» που δεν αποξενώνει τον άνθρωπο, αλλά τον κοινωνικοποιεί με όρους προσωπικής αξιοπρέπειας και ατομικής ευθύνης. Απόδειξη γι αυτά, αποτελεί το σύνολο της καλλιτεχνικής του εργασίας, αλλά και οι μαθητές του, που δεν «έπαιξαν» με την μεγαλομανία των τηλεοπτικών εμφανίσεων και των lifestyle περιοδικών και αντέχουν ακόμα πάνω στο σκληρό θεατρικό σανίδι.
Για τον Λευτέρη Βογιατζή ίσχυαν πάντα όσα έγραψε ο μεγάλος Αλεξανδρινός:
«Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς:
μην την εξευτελίζεις μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες...πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ' εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών την καθημερινή ανοησία,
ως που να γίνει μια ξένη, φορτική...»

ΟΛΓΑ ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ

ΥΓ. ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Στο θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1973, στο ρόλο της Γιαγιάς, στον Κυριακάτικο Περίπατο του Ζορζ Μισέλ, σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη. Ακολούθησαν συνεργασίες με τον Σπύρο Ευαγγελάτο, την Έλλη Λαμπέτη και την Ελεύθερη Σκηνή, σε μια προσπάθεια ανανέωσης της επιθεώρησης. Τα χρόνια αυτά, έπαιξε πολλούς ρόλους του κλασικού κυρίως ρεπερτορίου, μεταξύ άλλων: τον Άλφρεντ, στις Ιστορίες από το Δάσος της Βιέννης του Χόρβατ, την επώνυμη ηρωίδα στη Λυσιστράτη του Αριστοφάνη, τον Ευρυπίδη στους Βατράχους του Αριστοφάνη, τον Ταρτούφο, στον Ταρτούφο του Μολιέρου κ.ά.
Το 1981 ίδρυσε την Εταιρία Θεάτρου Η Σκηνή, με τη συνεργασία έξι ακόμα ηθοποιών.
Από το 1982 έως το 1987 σκηνοθέτησε και έπαιξε στα έργα: Η Σπασμένη στάμνα του Χάινριχ φον Κλάιστ, Οι Αγροίκοι του Κάρλο Γκολντόνι, Συμφορά από το πολύ μυαλό του Αλεξάντερ Γκριμπογέντοφ, Σε φιλώ στη μούρη... του Γιώργου Διαλεγμένου, για το οποίο τιμήθηκε με το βραβείο σκηνοθεσίας Κάρολου Κουν το 1987.
Το 1988 ίδρυσε τη θεατρική ομάδα Νέα Σκηνή, όπου με τη συμμετοχή νέων ηθοποιών παρουσίασε συστηματικά έργα που καλύπτουν το τρίπτυχο: κλασικό έργο, σύγχρονο έργο αιχμής και νεοελληνικό έργο. Το 1989 σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στον Θείο Βάνια του Άντον Τσέχωφ (Βάνιας) και το 1991 στο έργο του Τόμας Μπέρνχαρντ Ρίπερ, Ντένε, Φος (Φος), που ανέβηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα.
Παράλληλα, το 1989, στην απαρχή της ενασχόλησής του με το αρχαίο ελληνικό δράμα, ιδρύει το Εργαστήριο Αρχαίου Δράματος, σκηνοθετώντας την Αντιγόνη του Σοφοκλή. Μία Αντιγόνη κλειστού χώρου, όπου κυριάρχησε «η ένταση του τραγικού ψιθύρου». Με τους μαθητές του συνεχίζει τη διερεύνησή του στις απαρχές του ελληνικού θεάτρου, ανεβάζοντας την αναγεννησιακή κρητική κωμωδία Κατσούρμπος του Γεωργίου Χορτάτζη.
Επιστρέφοντας στους επαγγελματίες ηθοποιούς, το 1995, ανεβάζει ένα ακόμα σύγχρονο ελληνικό έργο, τη σατιρική κωμωδία των Δημήτρη Κεχαΐδη - Ελένης Χαβιαρά Με δύναμη από την Κηφισιά. Ακολουθούν επιτυχημένες παραστάσεις όπως: Ο Μισάνθρωπος του Μολιέρου (1996), Ελένη του Ευριπίδη (1996) σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά, η πολυβραβευμένηΝύχτα της κουκουβάγιας του Γιώργου Διαλεγμένου (1998), Οι Πέρσες του Αισχύλου (1999) και Τέφρα και σκιά του Χάρολντ Πίντερ (2000). Το 2001 ανεβάζει για πρώτη φορά στην Ελλάδα Σάρα Κέην, το Καθαροί πια, όπου κρατά τον ρόλο του Τίνκερ. Το 2003, σκηνοθετεί το έργο της Λούλας Αναγνωστάκη Σ' εσάς που με ακούτε και για δεύτερη φορά έργο της Σάρα Κέην, το Crave (Λαχταρώ).

Ακολουθεί το 2004 ένας δεύτερος Μολιέρος (Το Σχολείο των γυναικών) και τον επόμενο σκηνοθετεί και παίζει σ' ένα ακόμα έργο του Γιώργου Διαλεγμένου, το Bella Venezia, για το οποίο αποσπά το βραβείο Κριτικών Θεάτρου και Μουσικής Κάρολος Κουν. Το 2006 κλείνει το Φεστιβάλ Επιδαύρου με την Αντιγόνη του Σοφοκλή σε νέο ανέβασμα, ενώ το καλοκαίρι του 2007 η ίδια παράσταση ανοίγει το Φεστιβάλ Επιδαύρου.
Το 2007 ανεβάζει και πρωταγωνιστεί στην Ήμερη του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι. Ακολουθούν τρία θεατρικά έργα: το Ύστατο σήμερα του Χάουαρντ Μπάρκερ, το Θερμοκήπιο του Χάρολντ Πίντερ και Ο Τόκος του Δημήτρη Δημητριάδη, τα οποία σκηνοθετεί και ανεβάζει ο ίδιος στο ανακαινισμένο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων, που αποτελεί τη θεατρική του στέγη.
Τον Αύγουστο του 2012 αποθεώνεται στην Επίδαυρο μετά το τέλος της πρεμιέρας του Μολιερικού Αμφιτρύωνα, που έμελλε να είναι και το τελευταίο έργο που σκηνοθέτησε. Τον Απρίλιο του 2013 θα επανερχόταν στη σκηνή του Θεάτρου της οδού Κυκλάδων με το Θερμοκήπιο του Χάρολντ Πίντερ, με ανανεωμένο καστ και τον ίδιο να ερμηνεύει τον ρόλο του Ρουτ. Η πρεμιέρα είχε προγραμματιστεί για τις 8 Απριλίου, αλλά λόγω αδιαθεσίας του οι παραστάσεις ακυρώθηκαν.
Οι εμφανίσεις του στον κινηματογράφο υπήρξαν λιγοστές. Συμμετείχε σχεδόν αποκλειστικά σε ταινίες του Νίκου Παναγιωτόπουλου, με τον οποίο τον συνέδεε μεγάλη φιλία (Τα οπωροφόρα της Αθήνας, Αθήνα-Κωνσταντινούπολη, Beautiful people, Ονειρεύομαι τους φίλους μου, Η γυναίκα που έβλεπε τα όνειρα, Βαριετέ, Μελόδραμα). Έπαιξε, επίσης, στις ταινίες Ανατολική Περιφέρεια του Βασίλη Βαφέα, Ρόζα του Χριστόφορου Χριστοφή και Ακροπόλ του Παντελή Βούλγαρη.

Τρίτη 7 Μαίου 2013

Για για μια εξόρυξη που δεν θα γίνει ποτέ - Ιερισσος Σάββατο 25 Μαϊου

http://epitropesdiodiastop.blogspot.gr/2013/05/25.html

Από soshalkidiki

Οι Επιτροπές Αγώνα Χαλκιδικής και Θεσσαλονίκης ενάντια στην εξόρυξη χρυσού σας καλούν σε συναυλία συμπαράστασης στον αγώνα των κατοίκων ενάντια στην καταστροφή του τόπου τους. 

Η συναυλία θα γίνει το Σάββατο 25 Μαΐου 2013, στην πλατεία της Ιερισσού – ώρα έναρξης 8.30 μμ. 

Η συναυλία αυτή δεν πραγματοποιείται μόνο για να θυμίσει την καταστροφή του Κακκάβου, αλλά και για να θυμίσει σε όλους μας την καταστροφή της δικαιοσύνης. Για 17η ημέρα σήμερα, δύο συμπολίτες μας συνεχίζουν να είναι προφυλακισμένοι με...
πολιτική εντολή, κι όπως δηλώνουν οι δικηγόροι τους, κατασκευασμένες κατηγορίες.

Στην Ελλάδα του 2013…

… οι αστυνομικές δυνάμεις εισβάλλουν καταδρομικά σε σπίτια τα ξημερώματα, παραβιάζοντας πόρτες και συλλαμβάνοντας πολίτες μπροστά στα μάτια των ανήλικων παιδιών τους.

… κατασκευάζονται ένοχοι με σκοπό, όχι την απόδοση δικαιοσύνης, αλλά την ενοχοποίηση και καταστολή ενός δυναμικού κοινωνικού κινήματος.

… ξεπουλιέται η δημόσια περιουσία και οι φυσικοί πόροι σε πολυεθνικές και μεγαλοεργολάβους.

… οι «επενδύσεις» προωθούνται με κάθε κόστος: καταστροφή του περιβάλλοντος, βιασμός της αλήθειας, καταστρατήγηση συνταγματικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Στη καταστολή, στην αστυνομική και δικαστική αυθαιρεσία, και στην κρατική τρομοκρατία, απαντάμε με ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΕΝΟΤΗΤΑ και ΑΓΩΝΑ. Γιατί δεν μας μένει τίποτα άλλο που να αξίζει να ακουμπήσουμε πάνω του.

ΠΑΣΟΚ: Η «μαύρη τρύπα» του Γιώργου με αριθμούς

http://attikanea.blogspot.gr/2013/05/blog-post_2636.html




ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Γιάννης Μακρυγιάννης, Γιώργος Πετρίδης, Δημήτρης Μαρκόπουλος

Το αστρονομικό ποσό των 270 εκατ. ευρώ μέσα σε μία οκταετία διαχειρίστηκε η ηγεσία του κ. Γιώργου Παπανδρέου στο ΠΑΣΟΚ με τα οικονομικά του Κινήματος να έχουν υποστεί ό,τι υπέστη και η χώρα περίπου την ίδια περίοδο: την ολοκληρωτική χρεοκοπία και το παρεπόμενο αδιέξοδο.

Η ηγεσία Παπανδρέου «κατάφερε» να παραδώσει εντελώς άδεια τα ταμεία του κόμματος και να φέρει το ΠΑΣΟΚ στη δυσάρεστη θέση να χρωστά τεράστια ποσά όχι μόνο στις τράπεζες, αλλά και σε πλήθος κόσμου: από εργαζόμενους και ιδιοκτήτες των κτιρίων που ενοικιάζει το ΠΑΣΟΚ έως προμηθευτές κάθε λογής, που τρέχουν στην Ιπποκράτους καθημερινά μήπως και περισώσουν κάτι.

Εάν όντως αληθεύουν οι πληροφορίες για τα ευρήματα των ελέγχων, το κόμμα ίσως βρεθεί εκτεθειμένο και στις δικαστικές αρχές. Κι αυτό διότι σημαντικό μέρος των ποσών οι αρμόδιοι το διέθεταν χωρίς καν ή με πλημμελή παραστατικά.

Είναι δε σε τέτοιο βαθμό αποκαρδιωτική η κατάσταση και τόσα τα σημεία και τέρατα που εντοπίστηκαν, ώστε οι έξι εταιρείες που ανέλαβαν τον έλεγχο των οικονομικών του ΠΑΣΟΚ εισηγήθηκαν κάποια στιγμή στην ηγεσία του κόμματος να μην εκδώσουν καν επίσημο πόρισμα (!), αλλά να περιοριστούν σε ένα γενικόλογο ενημερωτικό σημείωμα, πράγμα που δεν έγινε βεβαίως δεκτό.

Από όσα κατάφεραν τελικά να βρουν και να διασταυρώσουν οι ελεγκτές, προκύπτει μαύρη τρύπα περίπου 115 εκατ. ευρώ, για την οποία η σημερινή ηγεσία σηκώνει τα χέρια ψηλά και καλεί την προηγούμενη να αναλάβει τις ευθύνες της. Ο κ. Γιώργος Παπανδρέου παρέλαβε στις αρχές του 2004 ένα κόμμα σε μάλλον μέτρια, αλλά όχι οικτρή οικονομική κατάσταση. Η ηγεσία του κ. Κώστα Σημίτη είχε αφήσει ένα τραπεζικό χρέος περίπου 12 εκατ. ευρώ και κάποια χρέη σε προμηθευτές, όχι μεγάλου ύψους πάντως. Στην οκταετία έως και το 2011 -ο κ. Παπανδρέου αποχώρησε από την αρχηγία τον Μάρτιο του 2012- το ΠΑΣΟΚ έλαβε σε τακτικές και έκτακτες επιχορηγήσεις, λόγω εκλογικών αναμετρήσεων, ένα ποσό που ξεπέρασε τα 140 εκατ. ευρώ. Είναι ενδεικτικό ότι το ετήσιο ύψος της επιχορήγησης το τελευταίο διάστημα είχε ήδη φτάσει τα 22,5 εκατ. ευρώ. Την ίδια περίοδο και μόνο από τις συνδρομές των μελών σε κορυφαίες διαδικασίες, όπως οι εκλογές για την ανάδειξη προέδρου το 2004 και το 2007, τα ποσά ανήλθαν σε πολλά εκατομμύρια ευρώ, όπως και οι οικονομικές ενισχύσεις από στελέχη, βουλευτές και φίλους του κόμματος, ειδικά πριν από την εκλογική νίκη του 2009.




Εφιαλτικά χρέη σε τράπεζεςΟι άνθρωποι του κ. Παπανδρέου, όμως, δεν έμειναν στη διαχείριση αυτών των τεράστιων ποσών. Αρχισαν τον δανεισμό από τις τράπεζες - κατάφεραν να συνάψουν δάνεια με έξι ιδρύματα! Συνολικά εκτιμάται ότι το ΠΑΣΟΚ έλαβε περί τα 120 εκατ. ευρώ τη συγκεκριμένη οκταετία, όλα με ενέχυρο τις μελλοντικές κρατικές επιχορηγήσεις, δηλαδή με... αέρα κοπανιστό. Ακόμη κι αν το ΠΑΣΟΚ δεν έχανε τα 3/4 της παραδοσιακής εκλογικής του δύναμης, και άρα το ύψος των ενισχύσεων που λάμβανε επί δεκαετίες, θα ήταν αδύνατον να ξεχρεώσει τα δάνεια, ενώ με τον τρόπο που λειτουργούσε είναι μαθηματικά βέβαιο ότι τα χρέη θα αυξάνονταν. Παρότι λοιπόν είχε τεράστια ποσά στη διάθεσή της η ηγεσία Παπανδρέου, άφησε μια εφιαλτική οικονομική κατάσταση στο κόμμα στις αρχές του 2012: τραπεζικά χρέη ύψους 116 εκατ. ευρώ, απλήρωτους τους εργαζομένους στο κόμμα για περίπου έναν χρόνο, απλήρωτα ενοίκια και προμηθευτές, με τα συνολικά χρέη αυτών των περιπτώσεων να ξεπερνούν, σύμφωνα με υπολογισμούς, τα 5 εκατ. ευρώ. Επίσης, κλειστά γραφεία σε όλη την Ελλάδα, χιλιάδες απλήρωτοι λογαριασμοί νομαρχιακών και τοπικών οργανώσεων σε ενοίκια, κοινόχρηστα, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ κ.λπ.




Τι βρήκαν οι εταιρείεςΤον έλεγχο στα οικονομικά του ΠΑΣΟΚ διενήργησαν οι διεθνούς κύρους εταιρείες Grant Thornton, Ernst & Young, KPMG, Deloitte Touche, PwC Greece και το Σώμα Ορκωτών Λογιστών. Ολες σήκωσαν ψηλά τα χέρια βλέποντας το χάος με τις υποτιθέμενες διαδικασίες που ακολουθούσαν οι αρμόδιοι στο ΠΑΣΟΚ για τα οικονομικά. Είναι ενδεικτικό ότι η οικονομική υπηρεσία του Κινήματος είχε δημιουργήσει μία υποτυπώδη φόρμα, ένα περίπου πρόχειρο χαρτί, στο οποίο αναφέρονταν το ποσό και ο παραλήπτης και πέραν αυτών ουδέν. Κάπως έτσι, χωρίς άλλα παραστατικά, διακινήθηκαν τεράστια ποσά - και μάλιστα στο όνομα τριών συνεργατών του κ. Παπανδρέου:
■ Η ιδιαιτέρα του πρώην πρωθυπουργού κυρία Κατερίνα Καλογεροπούλου έλαβε, υπογράφοντας απλώς τη συγκεκριμένη φόρμα, διάφορα ποσά κατά περιόδους συνολικού ύψους 1,411 εκατ. ευρώ με την αιτιολογία «για ανάγκες γραφείου προέδρου»!

■ Ο κ. Νίκος Αθανασάκης έλαβε συνολικά 800.000 ευρώ - και μάλιστα τα 300.000 από αυτά μόλις έναν μήνα προτού παραδώσει ο κ. Παπανδρέου την αρχηγία στον κ. Ευάγγελο Βενιζέλο.

■ Ο πρώην γενικός διευθυντής του κόμματος και υπεύθυνος για τα οικονομικά κ. Ροβέρτος Σπυρόπουλος ήταν εκείνος που ενέκρινε τις δαπάνες πάσης φύσεως, συχνά σε «μπακαλόχαρτα».

Οι δύο τελευταίοι έχουν κληθεί επισήμως και με επιστολές από τον νυν διευθυντή του κόμματος κ. Νίκο Σαλαγιάννη να προσκομίσουν παραστατικά ή να επιστρέψουν τα χρήματα ώστε να κλείσει η χρήση των ποσών. Και οι δύο όμως απέφυγαν να απαντήσουν, τηρώντας έτσι αρνητική στάση σε οποιονδήποτε έλεγχο.

Τεράστιοι είναι και οι μισθοί σε έναν ευρύ κύκλο συνεργατών του κ. Παπανδρέου, συνοδευόμενοι από ανάλογα υψηλά μπόνους, με τη μορφή εξόδων κίνησης. Ο έλεγχος έδειξε μέση αμοιβή τουλάχιστον 8.000 ευρώ τον μήνα για τους συνεργάτες του. Αξίζει να σημειωθεί πως ο πρώην διευθυντής του κόμματος κ. Γιάννης Παπακωνσταντίνου, που είχε κατηγορηθεί για την υπόθεση των ομολόγων, πληρωνόταν κανονικά από το κόμμα έως την τελευταία ημέρα παραμονής του κ. Παπανδρέου στην ηγεσία. Στα περίεργα καταγράφεται και η περίπτωση ενός γραφίστα Μ. που ελάμβανε επί μήνες έξοδα ταξιδιού (εισιτήρια και ξενοδοχείο) στη Θεσσαλονίκη, ενώ δεν είναι λίγες οι δαπάνες που χρεώθηκαν στο κόμμα για εκδηλώσεις που διαπιστώθηκε ότι δεν έγιναν ποτέ.

Ο έλεγχος έδειξε ευκολία στη διάθεση των χρημάτων και έλλειψη χρηστής διαχείρισης. Υπηρεσίες και υλικά χρυσοπληρώνονταν, την ώρα που στην κανονική αγορά κόστιζαν ακόμα και το 1/5, όπως λένε άνθρωποι που έχουν δει τιμολόγια και δαπάνες. Για παράδειγμα, το ΠΑΣΟΚ πλήρωνε για πάρκινγκ 8.000 ευρώ τον μήνα όταν τις ίδιες θέσεις θα μπορούσε να τις αγοράσει με λιγότερα από τα μισά λεφτά, σύμφωνα με τα όσα ισχύουν στο κέντρο της Αθήνας.


Η Lexus και τα ταξίδιαΕιδικά για τα ταξίδια του προέδρου και των συνεργατών του τα ερωτήματα είναι πολλά. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, είναι ενδεικτική η πληθώρα τιμολογίων που έφτασαν στην Ιπποκράτους τον Ιανουάριο του 2010, όταν το ΠΑΣΟΚ κλήθηκε να πληρώσει 622.444 ευρώ. Συγκεκριμένα, εκδόθηκαν πέντε τιμολόγια σε διάστημα μόλις πέντε ημερών: το πρώτο στις 4/1 στο Βελιγράδι (για συναντήσεις με την ηγεσία της Σερβίας) ύψους 132.456 ευρώ, το δεύτερο στις 5/1 στη Μυτιλήνη για τον εορτασμό των Θεοφανείων (ήταν μαζί με τον κ. Νίκο Σηφουνάκη) ύψους 125.789 ευρώ, το τρίτο στις 7/1, ύψους 106.963 ευρώ, το τέταρτο την ίδια ημέρα (!) ύψους 137.896 ευρώ, και το πέμπτο στις 8/1 ύψους 119.340, όλα με την αιτιολογία «μετακινήσεις προέδρου και συνεργατών»! Στις 15 Ιανουαρίου ο κ. Παπανδρέου φεύγει για την Ξάνθη, προκειμένου να εγκαινιάσει διάβαση με τη Βουλγαρία, όπου συναντάται με τον Βούλγαρο πρωθυπουργό Μπόικο Μπορίσοφ, ενώ δυο μέρες μετά μεταβαίνει στην πυρόπληκτη Ηλεία μαζί με τον τότε Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Δημήτρη Χριστόφια. Ο υπερκινητικός Ιανουάριος κλείνει με επίσκεψη του ΓΑΠ στο Στρασβούργο για τη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης.Αλλες πληροφορίες αναφέρουν ότι το ΠΑΣΟΚ πληρώνει ακόμα και σήμερα τη Lexus του κ. Παπανδρέου, η οποία έχει αγοραστεί με leasing, παρότι ο ίδιος είναι και βουλευτής, καθώς και τις βενζίνες, αφού κάθε μήνα φτάνει σχετικό τιμολόγιο στην Ιπποκράτους!

Καλά πληροφορημένες πηγές λένε επίσης ότι το συμβόλαιο για την ενοικίαση των κεντρικών γραφείων ανέφερε περισσότερα τετραγωνικά από όσα είναι πραγματικά το κτίριο της Ιπποκράτους, ακριβώς για να δικαιολογηθεί το αρχικό ενοίκιο των 67.000 ευρώ μηνιαίως - έπεσε στα 35.000 ευρώ μετά τις διαπραγματεύσεις προ μηνών. Οι δαπάνες αφορούσαν κάθε είδους εξοπλισμό, προμήθεια και υπηρεσία. Είναι χαρακτηριστικό ότι υπήρχε συμβόλαιο για τη διαχείριση της ιστοσελίδας του κόμματος με εξωτερικό συνεργάτη -παρότι το ΠΑΣΟΚ είχε εκατοντάδες υπαλλήλους- με ένα εξωφρενικό ποσό. Οι επιτελείς του κ. Βενιζέλου μάλιστα αναγκάστηκαν να κλείσουν την παλιά σελίδα και να φτιάξουν ένα νέο site με την εθελοντική συνεργασία στελεχών του κόμματος ώστε να γλιτώσουν το κόστος. Ανάλογη γαλαντομία επεδείκνυε η προηγούμενη ηγεσία και σε κάθε είδους τεχνολογία, με εκατοντάδες ηλεκτρονικές συσκευές να κυριαρχούν σε όλα τα γραφεία, συχνά χωρίς να υπάρχει κάποια αδήριτη ανάγκη.



«Αγνοούνται» πάνω από 4 εκατ. ευρώΕπίσης οι ελεγκτές, για παράδειγμα, δεν βρήκαν ποτέ πού πήγαν τα 2 εκατ. ευρώ που συγκεντρώθηκαν στις εκλογές για τον πρόεδρο το 2004, καθώς το ένα εκατομμύριο των μελών και φίλων του Κινήματος που υποτίθεται ότι ψήφισαν κατέβαλαν από 2 ευρώ έκαστος. Επίσης, ουδείς γνωρίζει τι συνέβη με τα χιλιάδες ακαθάριστα κουπόνια οικονομικής ενίσχυσης, τα οποία μόνο για την περίοδο 2007-2010 υπολογίζονται στα 2,6 εκατ. ευρώ.


Μετακόμιση μέσα στο καλοκαίριΜονόδρομο θεωρούν συνεργάτες του κ. Βενιζέλου τη μετακόμιση του ΠΑΣΟΚ σε ένα πιο φτηνό, λειτουργικά και «σεμνό» κτίριο. Μάλιστα εισηγούνται στον πρόεδρο του κόμματος η μετακόμιση να γίνει εντός του καλοκαιριού, ενώ αποκλείουν την επιστροφή στη Χαριλάου Τρικούπη. Ως γνωστόν, το ΠΑΣΟΚ βρέθηκε προ της έξωσης πέρσι από την Ιπποκράτους λόγω απλήρωτων ενοικίων -οι οφειλές είχαν φτάσει τα 578.000 ευρώ-, ενώ κάποια στιγμή τα χρέη προς τον ιδιοκτήτη του κτιρίου στη Χ. Τρικούπη είχαν φτάσει τα 100.000 ευρώ!

Υστερα από συμβιβασμούς και την καταβολή κάποιων ενοικίων επήλθε κάποια ηρεμία, όμως είναι σαφές ότι το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να πληρώνει για τόσο μεγάλα και τόσα πολλά κτίρια - ακόμη και μετά τη μείωση του ενοικίου της Ιπποκράτους περίπου στο μισό, καθώς αρχικά κατέβαλλε 67.000 ευρώ μηνιαίως! Επίσης κτίρια όπως εκείνο των διεθνών σχέσεων στην Πλάκα -με υπεύθυνη την κυρία Πωλίνα Λάμψα- εγκαταλείπονται.








Βενιζέλος - Γιώργος σε τροχιά διάσπασης χωρίς επιστροφήΣύγκρουση του πρώην με τον νυν πρόεδρο του Κινήματος πυροδότησε η χρεοκοπία, οδηγώντας σε οριστικό ξεκαθάρισμα των σχέσεων των δύο ανδρών - Το παρασκήνιο και οι πιέσεις Βενιζέλου για απόδοση ευθυνών

Χωρίς γυρισμό είναι, σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές στο ΠΑΣΟΚ αλλά και συνεργάτες του κ. Ευάγγελου Βενιζέλου, η σύγκρουση για τα οικονομικά του κόμματος και τη μαύρη τρύπα των 115 εκατ. ευρώ που άφησε ο κ. Γιώργος Παπανδρέου στον διάδοχό του, οδηγώντας το Κίνημα στη χρεοκοπία.

Το χάσμα που άνοιξε φαίνεται όντως να είναι αγεφύρωτο, καθιστώντας τη συνύπαρξη των κυρίων Βενιζέλου και Παπανδρέου στο ίδιο κόμμα σχεδόν αδύνατη όταν έρθει η ώρα, πιθανότατα μέσα στον Μάιο, να συζητηθεί στα συλλογικά όργανα -άρα και δημόσια- το πόρισμα των ελεγκτικών εταιρειών που εντόπισαν τις τεράστιες σπατάλες και την κακοδιαχείριση στο ΠΑΣΟΚ την οκταετία 2004-2011. Ηδη η πρώτη επαφή των δύο ανδρών την περασμένη Τρίτη για το θέμα αυτό εξελίχθηκε σε δημόσια άγρια σύγκρουση, με ανταλλαγή σκληρών ανακοινώσεων που έβριθαν από ευθείες βολές, υπονοούμενα και απειλές. Πολλοί εκτιμούν ότι στην πραγματικότητα έχει δρομολογηθεί η διάσπαση με την έξοδο των παπανδρεϊκών από το ΠΑΣΟΚ και την επιλογή του κ. Βενιζέλου να ξεκαθαρίσει οριστικά τους λογαριασμούς του με το βαρύ παρελθόν του Κινήματος.

Για άλλους η διαμάχη για τα οικονομικά του ΠΑΣΟΚ είναι απλώς η αφορμή ή και το πρόσχημα για να εκδηλωθούν ανοιχτά η σοβούσα κρίση και η παρασκηνιακή ρήξη που υπάρχουν ουσιαστικά μεταξύ της σημερινής ηγεσίας και των παπανδρεϊκών δυνάμεων οι οποίες αμφισβητούν, άλλοτε ευθέως και άλλοτε στις κουίντες, τις επιλογές Βενιζέλου.
Σε κάθε περίπτωση, η σύγκρουση έχει και τις δύο πτυχές: αφορά στην ουσία της υπόθεσης με τα οικονομικά, αλλά εκτείνεται και στις αμιγείς εσωκομματικές ισορροπίες και τις πολιτικές διαφορές των δύο πλευρών. Κατ’ αρχάς, ο κ. Βενιζέλος εκτίμησε από την πρώτη ημέρα που ανέλαβε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ότι το πρόβλημα με τα οικονομικά θα εξελισσόταν σε γάγγραινα, με κίνδυνο να εκθέσει και τον ίδιο. Με το ΠΑΣΟΚ να χρωστά πάνω από 120 εκατ. ευρώ σε τράπεζες, εργαζομένους και προμηθευτές και τεράστια ποσά να έχουν διατεθεί χωρίς παραστατικά, γνώριζε ότι οι νομικές συνέπειες -εξαιτίας προσφυγών στη Δικαιοσύνη από ενδιαφερομένους ή και από έλεγχο των οικονομικών εισαγγελέων- είναι ένας υπαρκτός κίνδυνος, αν όχι προ των πυλών της Ιπποκράτους. Διέβλεπε επίσης και τον εξής κίνδυνο: να μην αντιμετωπίσει ο ίδιος το πρόβλημα, αλλά να κατηγορηθεί αργότερα από τον διάδοχό του ότι κουκούλωσε την υπόθεση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε πολιτικό, νομικό και προσωπικό επίπεδο.


Το πολιτικό παρασκήνιο Η επιλογή του κ. Βενιζέλου να φτάσει στα άκρα τη σύγκρουση για την οικονομική χρεοκοπία του ΠΑΣΟΚ έγινε οριστική και αμετάκλητη όταν διαπίστωσε ότι υπάρχουν εσωκομματικές κινήσεις υπονόμευσής του από την πλευρά πιστών στον κ. Παπανδρέου στελεχών. Οι αρχικές ανησυχίες του κ. Βενιζέλου άρχισαν να γίνονται έντονες μέχρι και εφιαλτικές όταν διαπίστωσε ορισμένα πράγματα και κάποιες ενέργειες που είχαν, κατά την εκτίμησή του, οργανωμένο αντιηγετικό χαρακτήρα, όπως η συγκρότηση της «Κίνησης των 75», στην οποία πρωταγωνιστούν οι κύριοι Μιχάλης Καρχιμάκης, Γρηγόρης Νιώτης και Παντελής Οικονόμου. Η συγκεκριμένη κίνηση ασκεί από τις παραμονές του πρόσφατου συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ έντονη κριτική στην ηγεσία και διαφοροποιείται ανοιχτά από κεντρικές επιλογές της. Οι επιτελείς του κ. Βενιζέλου θεωρούν επίσης ότι το γραφείο του κ. Παπανδρέου, στο οποίο προΐσταται η στενή συνεργάτιδά του κυρία Ρεγγίνα Βάρτζελη, «περιθάλπει» διαφωνούντες βουλευτές και στελέχη της εσωκομματικής αντιπολίτευσης. Το θέμα μάλιστα φαίνεται ακόμη βαθύτερο.

Ο κ. Βενιζέλος πιστεύει ότι οι παπανδρεϊκοί τον θεωρούν προσωρινή, μεταβατική και αναλώσιμη λύση για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, τον αντιμετωπίζουν όπως περίπου παλαιότερα και τον κ. Κώστα Σημίτη, δηλαδή ως «αναγκαία και αναπόφευκτη παρένθεση» και ως εκ τούτου δεν του αναγνωρίζουν πραγματική εξουσία, ούτε φυσικά το δικαίωμα να αμφισβητεί την περίοδο και τα πεπραγμένα του κ. Παπανδρέου. Εκτιμά δηλαδή ότι αργά ή γρήγορα θα βρει μπροστά του το παπανδρεϊκό μπλοκ, το οποίο φαίνεται να ανασυγκροτείται με την πάροδο του χρόνου και να επιδιώκει καθοριστικό ρόλο και λόγο στο κόμμα. Υπό αυτό το πρίσμα, ο πρόεδρος του Κινήματος επιδιώκει με το ξεκαθάρισμα των οικονομικών λογαριασμών να λύσει και τις πολιτικές του διαφορές με το παρελθόν, πολύ περισσότερο από τη στιγμή που θεωρεί την παρουσία του κ. Παπανδρέου στην πολιτική ζωή της χώρας «διαρκές βάρος» για το ΠΑΣΟΚ, που δεν του επιτρέπει να ξανακερδίσει τους ψηφοφόρους του. O κ. Βενιζέλος θέλει να ακυρώσει οποιαδήποτε προσπάθεια υπονόμευσής του από τους παπανδρεϊκούς, τους οποίους θεωρεί υπεύθυνους, μαζί με τον ίδιο τον πρώην πρωθυπουργό, για την κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ.

Από την άλλη, η πλευρά Παπανδρέου θεωρεί ανοίκειο το άνοιγμα του θέματος με τα οικονομικά και κατηγορεί την ηγεσία ότι επιδιώκει ένα «μικρό και ελεγχόμενο», από τον κ. Βενιζέλο, ΠΑΣΟΚ. Τα στελέχη της ωστόσο προσπαθούν να τηρήσουν χαμηλούς τόνους, αναμένοντας τις κινήσεις της ηγεσίας.

Ορισμένοι πάντως πιστεύουν ότι η τωρινή σύγκρουση θα είναι μοιραία και για τους δύο, έστω κι αν αναγνωρίζουν ότι το δίκιο είναι με το μέρος του κ. Βενιζέλου, που βρέθηκε να κουβαλά τη δυσβάσταχτη κληρονομιά του κ. Παπανδρέου. Εκτιμούν ότι ο πρώην πρωθυπουργός θα απαξιωθεί ολοκληρωτικά με την ιστορία των οικονομικών του ΠΑΣΟΚ και άρα δεν υπάρχει πιθανότητα ύστερης δικαίωσης, ούτε φυσικά δρόμος επιστροφής του στο πολιτικό προσκήνιο. Οσο για τον κ. Βενιζέλο, σημειώνουν ότι θα βρεθεί με ακόμη μικρότερο κόμμα, αδύναμο να διεκδικήσει σημαντικό ρόλο στην πολιτική ζωή.

Τις τελευταίες ημέρες ωστόσο ακούγονται και φωνές εντός και εκτός του ΠΑΣΟΚ που καλούν σε «ψυχραιμία» και «υπομονή», ζητώντας να πέσουν οι τόνοι της αντιπαράθεσης, μήπως τελικά εξευρεθεί κάποια λύση που θα γεφυρώσει τις δύο πλευρές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης λένε ότι πρέπει να υπάρξει μια παράταση στην εξέταση του όλου θέματος, έστω μέχρι το τέλος Ιουνίου, όταν και λήγει η θητεία του οικονομικού εισαγγελέα κ. Γρηγόρη Πεπόνη.


ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ

Μοίρασε και 400 εκατ. ευρώ σε ΜΚΟ-φαντάσματαΕργα που ποτέ δεν παραδόθηκαν, πληρώθηκαν όμως επί υπουργίας Γιώργου Παπανδρέου 2002-2004, ερευνά το υπουργείο Εξωτερικών

Δεν του έφταναν του Γιώργου Παπανδρέου οι δυσάρεστες εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ με τους ελέγχους για κακή διαχείριση στα χρόνια της προεδρίας του, έχει και νέους μπελάδες.

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, σε εξέλιξη βρίσκεται διαχειριστικός έλεγχος για την περίοδο υπουργίας του μεταξύ 2002-2004 σε ό,τι αφορά τα χρήματα που δαπανήθηκαν σε ΜΚΟ από την Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συ­νερ­γασίας του υπουργείου Εξωτερικών (ΥΔΑΣ).

Οι έλεγχοι αρχικά έγιναν σε επίπεδο ορκωτών ελεγκτών -για πρώτη φορά στην ιστορία- στο υπουργείο Εξωτερικών και ήδη υπάρχουν ευρήματα. Πρόκειται για μια σειρά έργων-φαντασμάτων που ενώ πληρώθηκαν από το Δημόσιο προς ΜΚΟ, τελικά ποτέ δεν παραδόθηκαν, με αποτέλεσμα να καρπώνονται τις ωφέλειες φίλοι, συγγενείς και γνωστοί πολιτικών προσώπων, χωρίς να έχουν προσκομίσει τα αναγκαία παραστατικά.

Ο έλεγχος αφορά ποσά άνω του 1 δισ. ευρώ σε ΜΚΟ - σε ό,τι αφορά την περίοδο του Γιώργου Παπανδρέου το ποσό αγγίζει περίπου τα 400 εκατ. ευρώ. Ειδικότερα, αν και οι έλεγχοι αφορούν συνολικά την περίοδο 2002-2009, οι πρώτες πληροφορίες εκ μέρους των ελεγκτών δείχνουν πως το μείζον πρόβλημα υπήρξε στη διετία 2002-2004, όταν ο κ. Παπανδρέου ήταν υπουργός Εξωτερικών.

Τότε η δαπάνη προς ΜΚΟ και γενικότερα προς αναπτυξιακή βοήθεια προς τρίτες χώρες πραγματοποίησε τεράστιο άλμα, ενώ θα πρέπει να σημειώσουμε πως διαχειριστής της ροής χρήματος υπήρξε ο στενός συνεργάτης και φίλος του τέως πρωθυπουργού κ. Αλεξ Ρόντος. Ο τελευταίος υπήρξε γενικός διευθυντής της ΥΔΑΣ και ο άνθρωπος που γνωμοδοτούσε για όλα τα κονδύλια προς ΜΚΟ. Υστερα από εντολή του υπουργού Εξωτερικών κ. Δημήτρη Αβραμόπουλου στα τέλη του 2012, οργανώθηκε ο έλεγχος στην ΥΔΑΣ, και μάλιστα με διαγωνισμό ώστε να μπουν ορκωτοί λογιστές και να «ξεψαχνίσουν» τα ποσά που δαπανήθηκαν.

Στα 196 προγράμματα στα οποία γίνεται εκκαθάριση για πρώτη φορά, οι μισές ΜΚΟ που συμμετείχαν σε αυτά δείχνουν να «μπάζουν» καθώς δεν υπάρχουν καν τιμολόγια και παραστατικά για τις δράσεις που το υπουργείο Εξωτερικών έκανε. Αυτή τη στιγμή μάλιστα σε εξέλιξη βρίσκονται 116 έλεγχοι ΜΚΟ, ενώ έπειτα από εισήγηση του νυν γενικού διευθυντή της ΥΔΑΣ κ. Αντώνη Ζαΐρη συντάχθηκε κοινή υπουργική απόφαση του κ. Αβραμόπουλου και του κ. Γιάννη Στουρνάρα ώστε νομοθετικά να κατακυρωθούν οι έλεγχοι και να επιτραπεί η εμπλοκή της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικής Επιθεώρησης.

Ξαφνικά, λοιπόν, η Ελλάδα βρέθηκε να συμβάλλει με τα χρήματα των φορολογουμένων σε περιοχές απομακρυσμένες όπως η Αϊτή, σε αφρικανικές χώρες, σε προγράμματα για νάρκες στην Ασία κ.λπ. Επίσης για τα λεφτά που δόθηκαν για προμήθειες τροφίμων, ρουχισμό και άλλα είδη ανάγκης για πρόσφυγες ή ευπαθείς ομάδες ουδέποτε υπήρξαν τιμολόγια. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, το υπουργείο Εξωτερικών θα απαιτήσει την επιστροφή των χρημάτων από όσους δεν μπορούν να τα δικαιολογήσουν με παραστατικά και τιμολόγια.

Πηγή