Μέρκελ-Σόιμπλε παίρνουν πίσω τα 540 δις ευρώ που δάνεισαν οι γερμανικές τράπεζες και επιστρέφουν στο μάρκο!

http://www.kourdistoportocali.com/articles/19678.htm

Από την Ιόλη Πιερίδη

Πλησιάζει το τέλος της ανήθικης νομισματικής ένωσης γράφει οW. Munchau στους Financial Times και δεν εννοεί τίποτε λιγότερο από τους τίτλους τέλους της Ευρωζώνης.

“Τους τελευταίους οχτώ μήνες πριν ξεσπάσει η κυπριακή κρίση, πολλοί μου υπενθύμιζαν συχνά, αρκετές φορές με ένα μειδίαμα, μια πρόβλεψη που είχα κάνει στα τέλη του Νοεμβρίου του 2011. Σε αυτές εδώ τις σελίδες, είχα διακηρύξει ότι οι ηγέτες της ευρωζώνης έχουν 10 μέρες να σώσουν το ευρώ. Πιστεύω εδώ και καιρό ότι είναι αδύνατο για τη Γερμανία, τη Φινλανδία και την Ολλανδία να είναι μαζί σε μια νομισματική ένωση με την Κύπρο, την Ελλάδα και την Πορτογαλία. Είτε οι δύο πλευρές θα συμφωνήσουν να προσαρμοστούν με πιο συμμετρικό τρόπο, πολιτικά και οικονομικά ή το πείραμα αυτό θα λάβει τέλος.
Η πρόβλεψη που έκανα το Νοέμβριο του 2011 και την οποία επαναλαμβάνω και σήμερα, είναι ότι κάποια μέρα πιθανότητα θα λήξει, αν και η μέρα αυτή μπορεί να είναι ακόμα μακριά. Δεν μπορώ να αποκλείσω την πιθανότητα οι διάφορες κυβερνήσεις να κάνουν τελικά το σωστό, αλλά τρία χρόνια διαχείρισης της κρίσης οδηγούν σε άλλο συμπέρασμα. Με την τρέχουσα πολιτική, θα αναγκαστούν δύναμη για να συνεχίσουν να πηγαίνουν ενάντια στα συμφέροντα των λαών. Δεν χρειάζεται να είσαι ευρωσκεπτικιστής για να καταλήξεις ότι μια τέτοια νομισματική ένωση είναι και βαθύτατα ανήθικη…”

Δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Forsa που διενεργήθηκε για λογαριασμό του περιοδικού Stern και του ιδιωτικού τηλεοπτικού δικτύου RTL το 54% των Γερμανών δεν εμπιστεύεται τις υποσχέσεις της καγκελαρίου Μέρκελ περί της ασφάλειας των τραπεζικών καταθέσεων στην Γερμανία.

Τι συμβαίνει στην σημερινή  Γερμανία αδέλφια και ο πολύς Σόιμπλε δεν καταφέρνει να πείσει ούτε καν τους συμπολίτες του για το μέλλον της Ευρωζώνης; Ποιά είναι η πραγματική διάσταση της κρίσης και πως αντιλαμβάνονται η καγκελάριος Μέρκελ και ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας την κρίση;

Σύμφωνα λοιπόν με αποκλειστικές πληροφορίες του “Κουρδιστού Πορτοκαλιού” για το δίδυμο Μέρκελ-Σόιμπλε, κρίση είναι τα 540 δις ευρώ που έχουν δανείσει οι γερμανικές τράπεζες στις τράπεζες του Νότου και τώρα επιχειρούν με βίαιο τρόπο να τα πάρουν πίσω.

Έπρεπε να δοθούν αυτά τα ιλιγγιώδη δάνεια; Με χρηματοπιστωτικούς όρους όχι, μια και δεν ήταν –όπως αποδείχθηκε-διασφαλισμένη η επίστροφή τους. Δόθηκαν όμως τα μυθικά αυτά ποσά για να ενισχυθούν  οι γερμανικές εξαγωγές στην υπόλοιπη Ευρώπη. Πάμε παρακάτω: Τόσο η Μέρκελ, όσο και η Σόιμπλε, γνωρίζουν ότι η πορεία προς την διάλυση της Ευρωζώνης είναι μη αναστρέψιμη. Το μόνο που απασχολεί πλέον την ηγεσία της Γερμανίας είναι να μαζέψουν τον τραχανά που έχουν απλώσει και στη συνέχεια να επιστρέψουν στο μάρκο καβάλα στο άλογο!

Αυτό είναι το σενάριο και για να τα καταφέρουν δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο!
«Συμπεριφερθήκαμε στους Κυπρίους σαν να ήταν όλοι συμμορίτες και γκάνγκστερ», δήλωσε ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ και εξέφρασε για αυτό τον αποτροπιασμό του.

Καλή η διαπίστωση αλλά όποιος πήγε την Τρίτη σε υποκατάστημα ελληνικής τράπεζας στην Αθήνα αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα, θα διαπίστωσε τον τρόμο στα πρόσωπα των υπαλλήλων των τραπεζών όταν τους ζητούσες να κάνεις ανάληψη! Οι Έλληνες αθόρυβα σηκώνουν τα λεφτά τους από τις τράπεζες και σ΄ αυτή την κατεύθυνση ο νεαρός επικεφαλής τoυ Eurogroup-διάδοχος του Γιουνκέρ- δεν παύει να ρίχνει λάδι στη φωτιά.

Και δεν είναι μόνο αυτός!

Ένα νέο σχέδιο νόμου της ΕΕ θα προβλέπει πως είναι δυνατό να επιβάλλεται στους μεγάλους ανασφάλιστους καταθέτες να συμμετέχουν σε μελλοντικές διασώσεις τραπεζών, δήλωσε την Τρίτη η εκπρόσωπος του Ευρωπαίου Επιτρόπου, Μισέλ Μπαρνιέ, διευκρινίζοντας, ωστόσο, ότι οι καταθέσεις κάτω από 100.000 ευρώ θα προστατεύονται.
«Στην πρόταση της Κομισιόν, η οποία συζητείται, δεν αποκλείεται καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ να μπορούν να γίνονται εργαλεία για να χρησιμοποιούνται σε διασώσεις εκ των ένδων,» δήλωσε η Σαντάλ Χιούζ κατά τη διάρκεια τακτικής ενημέρωσης των δημοσιογράφων.
«Δεν είναι επ' ουδενί δυνατό να συμμετέχουν στη διάσωση καταθέτες ποσών κάτω των 100.000 ευρώ, είτε τώρα είτε στο μέλλον», πρόσθεσε.Με αυτά και με τ΄ άλλα οι Έλληνες πολίτες αρχίζουν να αναρωτούνται πότε θα έλθει για την Ελλάδα η “ματωμένη Δευτέρα”. Εκείνο δηλαδή το long weekend  που θα είναι αφιερωμένο στο κούρεμα των καταθέσεων στις ελληνικές τράπεζες.

Ο ΔΙΩΤΗΣ ΣΤΕΛΝΕΙ ΦΥΛΑΚΗ ΤΟΝ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (και εκθέτει όσους προσπάθησαν να τον φυγαδεύσουν).

http://olympia.gr/2013/03/26/%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CF%89%CF%84%CE%B7%CF%83-%CF%83%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CF%86%CF%85%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%B5%CE%BF/ 

Νέα τροπή στην υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ δίνει μια σειρά από μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που αντάλλαξαν ο πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ Γιάννης Καπελέρης με το Γιώργο Παπακωνσταντίνου για το επίμαχο στικάκι.

Τα email που παρουσίασε στην προανακριτική Επιτροπή της Βουλής ο κ. Καπελέρης αντηλλάγησαν ανάμεσα στον ίδιο και τον κ. Παπακωνσταντίνου στις αρχές Ιουλίου του 2011, Όταν δηλαδή ο κ. Παπακωνσταντίνου είχε ήδη “μετακομίσει” από το Υπουργείο Οικονομικών στο Υπουργείο Περιβάλλοντος άλλα από ότι φαίνεται συνέχιζε να ασχολείται 
ενεργά με το θέμα της λίστας Λαγκάρντ.

Από τη συγκεκριμένη αλληλογραφία προκύπτει επίσης ότι για την ύπαρξη της λίστας Λαγκάρντ γνώριζαν τόσο ο πρώην Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, όσο και πρώην διοικητής της ΕΥΠ Κωνσταντίνος Μπίκας.

Αναλυτικά ο κ. Διώτης κατέθεσε στην Επιτροπή 8 μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου :

Στο πρώτο email με ημερομηνία 3 Ιουλίου, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου καλεί τον κ. Διώτη στο σπίτι του για φαγητό.

Ο κ. Διώτης απαντά στις 7 Ιουλίου, λέγοντας : “ευχαριστώ για την πρόσκληση αλλά λόγοι Ανεξάρτητοι από την θέληση μου δεν μου επέτρεψαν να έρθω”.

“Να είσαι καλά θα σε πάρω να τα πούμε”, του απαντά ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ενώ επανέρχεται με επόμενο email :

Περάσαμε καλά κρίμα που δεν μπόρεσες να έρθεις. Πήρες το στικάκι που σου έστειλα;”
“Ναι, αλλά δεν είμαι και ο καλύτερος σε αυτά. Έχει γίνει ήδη επεξεργασία; Έχουμε ήδη συζητήσει με τον Κώστα”, είναι η απάντηση του επικεφαλής του ΣΔΟΕ.

“Ποιον Κώστα; Είχα δώσει στον Καπελέρη να ελέγξει καμία 30ρια ονόματα. Σου θυμίζω το άλλο θέμα που έχει πάει στον ΕΙΣΑΓΓΕΛΈΑ”, ανταπαντά ο Γιώργος Παπακωνταντίνου.

“Τον Μπίκα εννοώ, μου είπε ότι μιλήσατε και μίλησε και με τον Πρωθυπουργό , το άλλο θέμα το παρακολουθώ”, είναι η απάντηση του κ.Διώτη

“Ναι, μιλήσαμε και του είπα ότι έχεις τα στοιχεία”, απαντά ο κ. Παπακωνσταντίνου.

real.gr – Πρώτο θέμα

About these ads

Με ένα στρατό από Ράμπο θα ανοίξουν οι κυπριακές τράπεζες. Η G4S αναλαμβάνει δράση!

http://www.kourdistoportocali.com/articles/19691.htm

Kι ενώ ο Πολ Κρούγκμαν στο blog του στους NYTimesκάνει λόγο για έξοδο από το ευρώ,  (η οποία τεχνικά μπορεί να υλοποιηθεί εάν παραμείνουν για μερικές μέρες ακόμη κλειστές οι κυπριακές τράπεζες) στην Κύπρο ετοιμάζονται να αναλάβουν δράση οι Ράμπο για να ανοίξουν οι τράπεζες!

Η εταιρεία G4S, o μεγαλύτερος διεθνής όμιλος εταιρειών παροχής λύσεων ασφαλείας, ειδικευμένος να αναλαμβάνει επιχειρηματικές δραστηριότητες όπου οι κίνδυνοι σε ασφάλεια και προστασία θεωρούνται απειλές στρατηγικής σημασίας, θα αναλάβει την προστασία των τραπεζών στην Κύπρο την Πέμπτη όταν αυτές θα ανοίξουν.

Τηλεγράφημα του ειδησεογραφικού πρακτορείου Reuters αναφέρει ότι η εταιρεία η οποία προσφέρει ήδη υπηρεσίες Χρηματαποστολών (Μεταφορές χρημάτων και αξιών, διαχείριση αξιών, διαχείριση ΑΤΜ κ.τ.λ στις κυπριακές τράπεζες, θα προσφέρει φύλακες για τις τράπεζες, περιλαμβανομένου της Τράπεζας Κύπρου και της Λαϊκής Τράπεζας, οι οποίες έχουν το μεγαλύτερο αριθμό καταθετών στην Κύπρο και δεν έχουν πρόσβαση στα χρήματά τους επειδή οι τράπεζες δεν είναι ανοικτές εδώ και μια βδομάδα.

Σύμφωνα με τον Τζον Αργυρου, διευθυντή του κυπριακού παραρτήματος της G4, είπε ότι οι 750 υπάλληλοι της εταιρείας στην Κύπρο εργάζονται όλο το βράδυ, και με τη συνοδεία της Αστυνομίας, τροφοδοτούν τις Αυτόματες Ταμειακές Μηχανές στις τράπεζες.

«Η ζήτηση έχει τετραπλασιαστεί και είναι περισσότερη από ό,τι μπορούμε να προσφέρουμε. Δεν έχουμε κλείσει από την μέρα που άρχισε η κρίση», ανέφερε ο κ. Αργυρού, προσθέτοντας ότι δεν έχει ξαναδεί κάτι τέτοιο στον τομέα των εταιρειών υπηρεσιών ασφάλειας.

Ανέφερε ότι από την μέρα που άρχισε η κρίση, η εταιρεία λαμβάνει τηλεφωνήματα από πελάτες για συστήματα ασφαλείας ή χώρους για να μπορέσουν να φυλάξουν την περιουσία τους γιατί οι τράπεζες παραμένουν κλειστές. Η εταιρεία επίσης χρησιμοποιείται ως ενδιάμεσος κρίκος για την μεταφορά χρημάτων από το εξωτερικό για πληρωμή μισθών και προμηθευτών και αντλεί από τα δικά της αποθέματα για να προσφέρει εγγυήσεις για πληρωμές στο εξωτερικό, και λειτουργεί κατά τρόπο σαν τράπεζα.

Το επόμενο τεστ για την G4 θα είναι η ανάπτυξη 180 άτομα – προσωπικό ασφαλείας στις τράπεζες για να βοηθήσουν στο αναμενόμενο κύμα πελατών που θα απαιτούν τα χρήματά τους καθώς και απαντήσεις.

Το προσωπικό της εταιρείας, είπε, θα είναι έξω από τα υποκαταστήματα των τραπεζών για τον έλεγχο των ουρών και θα είναι σε επικοινωνία με την Αστυνομία. «Θα είμαστε εκεί για να κάνουμε τους τραπεζικούς να νιώθουν ασφάλεια όπως και τους πελάτες», ανέφερε.

Φιλελεύθερος

Η υποχρέωση “δωρεάς” οργάνων και οι παραβιάσεις του συντάγματος, του Ευρωπαϊκού και του διεθνούς δικαίου

http://justiceforgreece.wordpress.com/2013/03/26/%CE%B7-%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%87%CF%81%CE%AD%CF%89%CF%83%CE%B7-%CE%B4%CF%89%CF%81%CE%B5%CE%AC%CF%82-%CE%BF%CF%81%CE%B3%CE%AC%CE%BD%CF%89%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-%CF%80-2/

Δρ. Ν. Δημητρίου Θ. Ορφανίδη, Προέδρου Πρωτοδικών Αθηνών  

Α. Εισαγωγή

Ο Ν. 3984/2011 είναι ένας « υγιής «οργανισμός». Υπό την έννοια ότι, ενσωματώνει στην εθνική έννομη τάξη, την ευγενή επιδίωξη της Οδηγίας 2010/53/ΕΕ, για θέσπιση κοινών προτύπων, μεταξύ των Κρατών – Μελών, σχετικά με την ποιότητα και ασφάλεια των ανθρώπινων οργάνων που προορίζονται για μεταμόσχευση.

Ωστόσο, επωάζει ένα « καρκινικό κύτταρο » : Το άρθρο 9 παρ. 2, το οποίο ενεργοποιείται από την 1.6.2013. Επίκειται μία νομική «καρκινογένεση». Εξίσου επιβλαβής, τόσο για τον νομικό «οργανισμό», όσο και για τον ανθρώπινο. 

Β. Το πρόβλημα

1. Τι προβλέπει η Οδηγία

Στο πλαίσιο του ανωτέρω σκοπού, η οδηγία και ο νόμος καλύπτουν την δωρεά ανθρωπίνων οργάνων.Κατά την έννοια της οδηγίας, την οποίαν ο νόμος, εν προκειμένω, ορθά ενσωματώνει, « δότης » είναι κάθε άνθρωπος που προβαίνει στη δωρεά ενός ή περισσότερων οργάνων, είτε κατά τη διάρκεια της ζωής του, είτε μετά το θάνατό του.

Όπως σημειώνεται στο σημείο 21 της αιτιολογικής έκθεσης της οδηγίας « στην  Ένωση συνυπάρχουν πολλά διαφορετικά πρότυπα όσον αφορά τη συγκατάθεση στη δωρεά,  περιλαμβανομένων των συστημάτων στα οποία πρέπει να υπάρχει η ρητή συγκατάθεση για τη δωρεά οργάνου και των συστημάτων στα οποία η δωρεά μπορεί να γίνει αν δεν υπάρχει ένδειξη αντίρρησης στη δωρεά.  Για να γίνεται δυνατή η έκφραση της προσωπικής απόφασης στο θέμα αυτό,  ορισμένα κράτη μέλη έχουν δημιουργήσει ειδικά μητρώα στα οποία οι πολίτες μπορούν να καταγράφουν την επιθυμία τους όσον αφορά τη δωρεά οργάνων.  Η παρούσα οδηγία δεν επηρεάζει τα ποικίλα συστήματα συναίνεσης που ήδη λειτουργούν στα κράτη μέλη ».

Τόσο από το εν λόγω σημείο, όσο και από το σώμα της οδηγίας, προκύπτουν τα ακόλουθα : 

α ) η οδηγία δεν αποσκοπεί στο να επέμβει στην έννομη τάξη των Κ-Μ και να επιβάλλει έναν ενιαίο τρόπο συγκατάθεσης στην δωρεά, είτε κατά την διάρκεια της ζωής του προσώπου, είτε μετά τον θάνατό του και

β ) ανεξαρτήτως του τρόπου, συγκατάθεση στην δωρεά, πρέπει να υπάρχει. Τόσο στην περίπτωση της δωρεάς εν ζωή, όσο και στην μετά θάνατον.

Εξάλλου, σύμφωνα με το σημείο 19 της αιτιολογικής έκθεσης, « Η φιλαλληλία αποτελεί σημαντικό παράγοντα της δωρεάς οργάνων.  Για να εξασφαλισθεί η ποιότητα και η ασφάλεια των οργάνων, τα προγράμματα μεταμόσχευσης οργάνων πρέπει να βασίζονται στις αρχές της εθελοντικής και μη αμειβόμενης δωρεάς.  Αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία,  δεδομένου ότι η παραβίαση των ανωτέρω αρχών ενδέχεται να εγκυμονεί σοβαρότατους κινδύνους.  Αν το όργανο δεν προσφέρεται εθελοντικάκαι/ή αποφέρει οικονομικό κέρδος,  μπορεί να τεθεί σε κίνδυνο η ποιότητα της διαδικασίας δωρεάς, δεδομένου ότι η βελτίωση της ποιότητας ζωής ή η σωτηρία της ζωής ενός ανθρώπου δεν αποτελεί τον κύριο ή τον μοναδικό επιδιωκόμενο σκοπό ».

Συνεπώς, σκοπός της οδηγίας, τον οποίον τα Κ-Μ, υποχρεούνται να υλοποιήσουν, με τα δικά τους μέσα, είναι να επέρχεται η μεταμόσχευση, εφόσον αυτή συνιστά την πραγματική βούληση του προσώπου. Κατ’ επέκτασιν, ακόμα και σε ένα σύστημα μη ρητής συγκατάθεσης, ο νόμος ενσωμάτωσης της οδηγίας, δεν επιτρέπεται να οδηγήσει στον, κατ’ ουσίαν, αποκλεισμό της διερεύνησης της αντίρρησης στην δωρεά. 

2. Τι προβλέπει ο νόμος για το ενήλικο θανόν πρόσωπο

Σύμφωνα με το άρθρο 9 παρ 2 του Ν. 3984/2011, η αφαίρεση ενός ή περισσότερων οργάνων από ενήλικο, θανόν πρόσωπο πραγματοποιείται εφόσον, όσο ζούσε, δεν είχε εκφράσει την αντίθεση του σύμφωνα με την παράγραφο 3 « και κατόπιν συναίνεσης της οικογένειας του ».

.

Από την διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με τα ανωτέρω, προκύπτει ότι, από 1.6.2013 και εντεύθεν, κάθε ενήλικο πρόσωπο στην Ελλάδα καθίσταται δότης εκ του νόμου. Καθίσταται, δηλαδή, δωρητής του εαυτού του, χωρίς καν να έχει περάσει από το μυαλό του η σκέψη και, εάν έχει περάσει, χωρίς να την έχει εξωτερικεύσει, είτε καταφατικά, είτε αρνητικά, έστω εμμέσως ! Σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου, η πρόβλεψη ισχύος από 1.6.2013 αποσκοπεί στην ενημέρωση των πολιτών, μέσω σχετικής εκστρατείας. Μέχρι την στιγμή που συντάσσεται αυτό το άρθρο (μέσα Μαρτίου 2013) καμμία ενημερωτική εκστρατεία δεν έχει εκδηλωθεί. Σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου, « Στον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων τηρείται αρχείο όπου καταχωρίζονται οι δηλώσεις των πολιτών περί αντίθεσης τους στην αφαίρεση οργάνων τους μετά θάνατον. Κάθε ενήλικος πολίτης μπορεί να αποστέλλει στον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων σχετική δήλωση του, με βεβαιωμένο το γνήσιο της υπογραφής. Για τη δήλωση δεν απαιτείται συγκεκριμένος τύπος, αρκεί να συνάγεται ρητά και αβίαστα η ακριβής βούληση του προσώπου. Η δήλωση αυτή είναι ελεύθερα ανακλητή. Η ανάκληση γίνεται με νεότερη δήλωση ανάκλησης, η οποία αποστέλλεται ομοίως στον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων. Η αρχική δήλωση διαγράφεται από το αρχείο και θεωρείται ως μη γενόμενη ». Τέλος, σύμφωνα με την παρ. 5 του άρθρου «Η αφαίρεση οργάνων από θανόντα δότη διενεργείται μετά την επέλευση του θανάτου, κριτήριο για την οποία είναι η νέκρωση του εγκεφαλικού στελέχους, σύμφωνα με τα ευρέως αποδεκτά και σύγχρονα δεδομένα της επιστήμης, όπως ορίζεται στην απόφαση του ΚΕ.Σ.Υ. περί διάγνωσης του εγκεφαλικού θανάτου (απόφαση 9 της 21/20.3.1985). Με απόφαση του Υπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης καθορίζεται επακριβώς το κριτήριο επέλευσης του θανάτου, κατόπιν γνώμης του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας (ΚΕ.Σ.Υ.). Με όμοιο τρόπο θεσπίζεται “Κώδικας Πρακτικής”, σχετικά με τη διαδικασία διάγνωσης και επιβεβαίωσης του εγκεφαλικού θανάτου».

.

Ωστόσο, ακόμα και ενημερωτική εκστρατεία να υπάρξει και παρά την πρόβλεψη της παρ. 5 ως άνω, η διάταξη της παρ. 2, δεν παύει να αντίκειται στο Σύνταγμα, στο ενωσιακό και στο διεθνές δίκαιο, διότι, παραβιάζει την θεμελιώδη αρχή του δικαίου της ιδιωτικής αυτονομίας και αυτοδιάθεσης. Δημιουργεί δε τον κίνδυνο να μετατραπεί η Ελλάδα σε χώρα «παραγωγής» και διάθεσης ανθρωπίνων οργάνων από εγκληματικές οργανώσεις.

 

 

Γ. Η αντισυγματικότητα του άρθρου 9 παρ. 2 Ν. 3984/2013

 

Αποτελεί στοιχείο της ελευθερίας του ανθρώπου να αποφασίσει να προβεί σε δωρεά και μάλιστα του εαυτού του. Η ελευθερία του ανθρώπου είναι ύψιστο έννομο αγαθό. Ως εκ τούτου, μόνο σε ιδιαίτερα εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί να την περιορίσει ο νομοθέτης και μάλιστα, στο πεδίο της ιατρικής, σε περιπτώσεις που αφορούν στο ίδιο το πρόσωπο και όχι σε σχέση με κάποιο άλλο, τρίτο (1).

Η ελευθερία του ατόμου πλήττεται όταν προσβάλλεται ουσιαστικά η αξιοπρέπειά του και η προσωπικότητά του. Πτυχή της αξιοπρέπειας και της προσωπικότητας του είναι – μεταξύ άλλων – η υγεία και η σωματική ακεραιότητα 

2. Σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 1 Σ, ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου, αποτελούν πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας. Η εν λόγω διάταξη, αποτελεί την βασική κατεύθυνση ερμηνείας των διατάξεων που κατοχυρώνουν τα θεμελιώδη δικαιώματα(3). Κατά την συντριπτικώς επικρατούσα άποψη, ο νομοθέτης δεσμεύεται από τα θεμελιώδη δικαιώματα και κατά την διαμόρφωση του ιδιωτικού δικαίου(4).

.

Συνεπώς, η προστασία της ανθρώπινης υπόστασης εδράζεται σε ένα δικαίωμα αυτοκαθορισμούτου ανθρώπου. Πρόκειται για το δικαίωμα να διαθέτει τη ζωή του για τον ίδιο, να ανήκει στον εαυτό του(5). Αυτοκαθορισμός της ζωής υπάρχει, όταν υφίσταται πραγματική εξουσία αυτοκαθορισμού(6). Η ανωτέρω διάταξη, οδηγεί σε ετεροκαθορισμό της ζωής του ατόμου. Συνιστά αντισυνταγματική νομοθετική παρέμβαση στην ιδιωτική αυτονομία. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η ευγενής πρόθεση να σωθούν οι ζωές ασθενών, ευτελίζεται σε πρόσχημα.

.

Ως εκ τούτου, το ανωτέρω άρθρο θα ήταν σύμφωνο με το σύνταγμα, εάν ήταν διατυπωμένο, ως ακολούθως : « Παρ. 2 :  Η αφαίρεση ενός ή περισσότερων οργάνων από ενήλικο, θανόν πρόσωπο πραγματοποιείται εφόσον, όσο ζούσε, είχε εκφράσει την συμφωνία του » και « Παρ 3 : Στον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων τηρείται αρχείο όπου καταχωρίζονται οι δηλώσεις των πολιτών περί συμφωνίας τους στην αφαίρεση οργάνων τους μετά θάνατον. Κάθε ενήλικος πολίτης μπορεί να αποστέλλει στον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων σχετική δήλωση του, με βεβαιωμένο το γνήσιο της υπογραφής. Για τη δήλωση δεν απαιτείται συγκεκριμένος τύπος, αρκεί να συνάγεται ρητά και αβίαστα η ακριβής βούληση του προσώπου. Η δήλωση αυτή είναι ελεύθερα ανακλητή. Η ανάκληση γίνεται με νεότερη δήλωση ανάκλησης, η οποία αποστέλλεται ομοίως στον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων. Η αρχική δήλωση διαγράφεται από το αρχείο και θεωρείται ως μη γενόμενη ».

.

Επισημαίνεται ότι, στην διάταξη της παρ. 2, η φράση «και κατόπιν συναίνεσης της οικογένειάς του », στο αρχικό σχέδιο νόμου δεν υπήρχε καν. Προσετέθη με το  άρθρο 55 παρ. 4 του Ν. 4075/2012. Αλλά και η προσθήκη αυτή δεν αποκαθιστά την συνταγματική τάξη. Πρώτον, διότι σύμφωνα με τα ανωτέρω, δεν αλλάζει το γεγονός ότι ο νομοθέτης καθιστά το σύνολο των πολιτών υποχρεωτικά «δωρητές». Δεύτερον, διότι δεν αποτρέπει τον σοβαρότατο κίνδυνο, που ανωτέρω επισημαίνουμε και, κατωτέρω, αναπτύσσουμε.

 

Δ. Η αντίθεση του άρθρου 9 παρ. 2 του Ν. 3984/2011 στο δίκαιο της ΕΕ

 

Ήδη, ανωτέρω, έχει καταστεί σαφές ότι, με το εν λόγω άρθρο του νόμου, δεν ενσωματώνεται ορθά η οδηγία 2010/53/ΕΕ στην εθνική έννομη τάξη : Η οδηγία απαιτεί έκφραση της συμφωνίας του δωρητή και όχι τεκμήριο συναίνεσης. Εν προκειμένω, το τεκμήριο συναίνεσης, δεν αποτελεί επιτρεπτό μέσο του εθνικού νομοθέτη, προς υλοποίηση του σκοπού της οδηγίας. Δεν παρέχει ισχυρότερη προστασία. Αντιθέτως, αναιρεί, την όποια προστασία της ατομικής ελευθερίας, καθόσον, ουσιαστικά, καθιερώνει υποχρέωση δωρεάς και μάλιστα του εαυτού εκάστου εξ ημών. Περαιτέρω, η ίδια η αιτιολογική έκθεση της οδηγίας, εφιστά την προσοχή του εθνικού νομοθέτη, ως προς την τήρηση του ενωσιακού δικαίου : Στο σημείο 19 αυτής, λαμβάνει χώρα αναφορά στον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ ( ΧΘΔ/ΕΕ ) και ειδικά, στο άρθρο 3 παρ. 2γ. Το άρθρο φέρει τίτλο « Δικαίωμα στην ακεραιότητα του ανθρώπου ». Σύμφωνα με την παρ. 1 « κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στην σωματική και διανοητική ακεραιότητά του ». Σύμφωνα με την παρ. 2 « στο πεδίο της ιατρικής και της βιολογίας πρέπει να τηρούνται τα εξής : – η ελεύθερη και εν επιγνώσει συναίνεση του ενδιαφερομένου, σύμφωνα με τον νόμο ». Με την υποχρέωση «δωρεάς», ως άνω, ελεύθερη και εν επιγνώσει συναίνεση του ανθρώπου, δεν υπάρχει.

 

 

Ε. Η αντίθεση του άρθρου 9 παρ. 2 του Ν. 3984/2011 στο διεθνές δίκαιο

 

Η Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και την Βιοϊατρική ( Σύμβαση του Oviedo ), αποτελεί εσωτερικό δίκαιο, βάσει του Ν. 2619/1998. Από τις διατάξεις των άρθρων 1, 5, 6, 8, 17 και 20 της Σύμβασης προκύπτει ότι: α ) πρέπει να προστατεύεται η σωματική ακεραιότητα του ανθρώπου ως όντος, β ) κάθε επέμβαση στον άνθρωπο, στα πλαίσια της ιατρικής επιστήμης, πρέπει να τυγχάνει της ελεύθερης συναίνεσής του. Συνεπώς, δεν επιτρέπεται να τεκμαίρεται, ούτε να επιβάλλεται νομοθετικά, είτε άμεσα, είτε έμμεσα. Επιπροσθέτως, το ΕΔΑΔ έχει κρίνει, επί τη βάσει του άρθρου 3 της ΕΣΔΑ, πως το Κράτος, δεν μπορεί να επιβάλλει αναγκαστικά μέτρα σε βάρος του πολίτη, στην ιδιωτική του σφαίρα, εκτός εάν πρόκειται για ιατρική αναγκαιότητα. Αυτή, όμως, πρέπει να αφορά στο ίδιο το πρόσωπο(7). Κάθε περαιτέρω λέξη, ως προς την αντίθεση της επίμαχης διάταξης του Ν. 3984/2011 κρίνεται ως περιττή.

 

ΣΤ. Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΗΣ ΤΡΩΣΗΣ ΤΗΣ ΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

 

Στην ελεύθερη αγορά, η εμπορευματοποίηση της ιατρικής φροντίδας είναι επιτρεπτή. Αλλά, όχι απεριορίστως. Ο νομοθέτης παρεμβαίνει για να αποτρέψει το εμπόριο ανθρωπίνων οργάνων, δηλαδή, την επίτευξη κέρδους από την πώληση τους. Αυτού του είδους την εμπορευματοποίηση την απαγορεύει το αξιακό σύστημα του ελληνικού συντάγματος. Την απαγορεύει το δίκαιο της ΕΕ : Στην αιτιολογική έκθεση της οδηγίας ( σημείο 19 ), γίνεται μνεία του άρθρου 21  της Σύμβασης του Oviedo. Την απαγορεύει το διεθνές δίκαιο, με το άρθρο 21 της Σύμβασης του Oviedo : «Απαγορεύεται η μετατροπή του ανθρωπίνου σώματος και των μερών του καθεαυτών, σε πηγή κέρδους» (παρ. 2, δεύτερο εδάφιο )

.

Την απαγορεύει και ο Ν. 3984/2011. Ωστόσο, προκύπτει το ερώτημα, αν η απαγόρευση αυτή είναι αποτελεσματική και αποτρεπτική, όπως, παγίως απαιτεί το ενωσιακό δίκαιο. Με τα άρθρα 35 και 36, κατ’ επιταγήν του άρθρου 23 της Οδηγίας, ορίζονται τα σχετικά αδικήματα και οι ποινές. Στο άρθρο 35 προβλέπονται ο πλημμεληματικός χαρακτήρας των αδικημάτων και ανάλογου χαρακτήρα ποινές. Το άρθρο 36 είναι κακουργηματικού χαρακτήρα, καθώς αναφέρεται στην σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, με σκοπό την τέλεση αποκόμισης κέρδους από την εμπορία των ανθρωπίνων οργάνων. Εντάσσεται στην ίδια την φύση του αδικήματος : Εμπορία ανθρωπίνων οργάνων, δεν μπορεί να είναι  υπόθεση ενός – δύο ή τριών εγκληματιών. Κατά την άποψή μας, η ποινική αντιμετώπιση εξασθενεί, ακριβώς, λόγω του άρθρου 9 παρ. 2 : Αφ΄ ής στιγμής κάθε πολίτης καθίσταται υποχρεωτικά «δότης», παραβιάζεται το δικαίωμα αυτοκαθορισμού και αυξάνεται ο κίνδυνος να πληγεί στον πυρήνα του, το έννομο αγαθό της ανθρώπινης σωματικής και διανοητικής ακεραιότητας. Στην περίπτωση που ο οποιοσδήποτε πολίτης, από την 1.6.2013 και μετά, π.χ. τραυματισθεί βαρύτατα ή ακόμη και λιγότερο βαρειά, σε ένα τροχαίο, λόγω της τεκμαιρόμενης συναίνεσής του, είναι πολύ πιθανό, να μην καταβληθούν οι ενδεικνυόμενες προσπάθειες ανάνηψής του. Αυξάνονται οι πιθανότητες να μην αναζητηθούν, πραγματικά, οι οικείοι του, για να συναινέσουν στην αφαίρεση των οργάνων του. Αυξάνονται οι πιθανότητες, η εγκληματική οργάνωση, καλυπτόμενη από την υποχρεωτικότητα της «δωρεάς», να ενεργήσει ευχερέστερα. Συνέπεια της ευχερέστερης αυτής δράσης θα είναι η ιδιαίτερη δυσχέρανση του έχοντος έννομο συμφέρον, να αποδείξει τους ισχυρισμούς του περί ανθρωποκτονίας από πρόθεση ( γιατί όχι ; ), με κίνητρο την εμπορία ανθρωπίνων οργάνων. Επίσης, θα δυσχερανθεί ιδιαίτερα, να αποδείξει ότι, ουδείς είχε απευθυνθεί στον ΕΟΜ, προς διαπίστωση, εάν το θανόν ενήλικο πρόσωπο, είχε στείλει επιστολή μη συμφωνίας αφαίρεσης των οργάνων του.

.

Με μία τέτοια διάταξη, σε καιρούς κρίσης και υποχώρησης του κοινωνικού κράτους, το κίνητρο και της αθέμιτης  εμπορευματοποίησης θα καταστεί ακόμη πιο ισχυρό. Το επακόλουθο, ενδέχεται να είναι, η καταβολή, εξαιρετικά σημαντικών ποσών στις εγκληματικές οργανώσεις, για να αποκτηθούν, το γρηγορότερο δυνατόν, ανθρώπινα όργανα. Επίσης, υφίσταται κίνδυνος στοχοποίησης προσώπου, λόγω ιατρικής καταλληλότητάς του προς μεταμόσχευση.

 

 

Ζ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

 

Τα θεμελιώδη δικαιώματα, αποτελούν πρωτίστως, αμυντικά δικαιώματα του πολίτη, έναντι επεμβάσεων της δημόσιας εξουσίας(8). Με το άρθρο 9 παρ. 2 του Ν. 3984/2011, ο νομοθέτης υποκαθιστά ανεπίτρεπτα την ελεύθερη βούληση του ατόμου, ειδικά όταν αυτό βρίσκεται σε αντικειμενική αδυναμία άσκησής της. Εξ’ άλλου, τα θεμελιώδη δικαιώματα τριτενεργούν στις μεταξύ των ιδιωτών σχέσεις(9). Συνεπώς, ισχύει αυτό που ο διετύπωσε ο αμερικανός δικαστής Cardozo, σε μία απόφασή του, ήδη απότο 1914 : «Every human being of adult years and sound mind has a right to determine what shall be done with his own body; and a surgeon who performs an operation without his patient‘s consent commits an assault(10 )».

 

1.   BVerfG Beschluss, 2 BvR 2270/96; FamRZ 1998, 895 = NJW 1998, 1774

2.   Σύγκρ. ΑΠΟλ. 13/1999, Δ/ΝΗ/40, 753, ΕΦ ΔΩΔ 24/2006, ΝΟΜΟΣ, ΠΠΡ ΑΘ 6806/2004, ΝΟΜΟΣ

3.   Belling/Ορφανίδης : Η δράση των θεμελιωδών δικαιωμάτων στο ιδιωτικό δίκαιο, ΝοΒ 53, Απρίλιος 2005, Τεύχος 4, σελ. 41.

4.   BVerfGE 92, 158, Canaris, Jus, 1989, 161 ff., Singer, Vertragsfreiheit, Grundrechte und der Schutz des Menschen von sich selbst, JZ 95, 1133 (1136)

5.      BVerfGE, 35, 202 – Lebach, Orfanidis, Eigentumsproblematik und Mitbestimmung hinsichtlich der Europäischen Verfassung, Peter Lang, 2006, 182, με περαιτέρωπαραπομπές.

6.      Damm, Imperfekte Autonomie und Neopaternalismus – Medizinrechtliche Probleme der Selbstbestimmung in der modernen Medizin, MedR, 2002, Heft 8, 375 ff.

7.      ΕΔΑΔ, 24.9.92, Bd 244, 25-26

8.      BVerfGE 7, 198, 204, BVerfGE 50, 290, 337, BVerfGE 68, 193, 205, Belling/Ορφανίδης,ό.π., 41.

9.      Αναλυτικά, Belling/Ορφανίδης, ό.π., 41 επ. Σημειώνεται ότι η τριτενέργεια είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα της νομικής επιστήμης, των τελευταίων 63 ετών

10    Damm, ,ό.π. 377 

 

πηγή dikastis.blogspot.gr

.

Δείτε εδώ  και άλλους λόγους για τους οποίους ο συγκεκριμένος νόμος παραβιάζει το Σύνταγμα και το διεθνές δίκαιο καθώς και μερικά βίντεο με εγκεφαλικά νεκρούς ανθρώπους που ζουν και βασιλεύουν. 

.

Σχετικό: ΨΗΦΙΣΜΑ : Ανίσχυρος ο καινούργιος νόμος για τις μεταμοσχεύσεις

Οι ενέσεις αισιοδοξίας, ο φαύλος κύκλος της ύφεσης... - του Σταύρου Λυγερού

http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=blogitem&eid=3849&id=218385

ΟΛΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ότι η ελληνική κοινωνία έχει περιέλθει σε μια κατάσταση ασταθούς ισορροπίας. Στις αρχές του 2013, οι διαβεβαιώσεις ότι η Ελλάδα παραμένει στην ευρωζώνη και η εκταμίευση των δόσεων είχαν, με την αμέριστη βοήθεια των κατεστημένων ΜΜΕ, δημιουργήσει ένα κλίμα σχετικής αισιοδοξίας. Η αισιοδοξία αυτή έχει πια εξανεμισθεί. Οι πολίτες άρχισαν να βλέπουν στην τσέπη τους τα επώδυνα μέτρα που ψηφίσθηκαν το φθινόπωρο του 2012. Και βεβαίως η περαιτέρω αφυδάτωση της αγοράς πολλαπλασιάζει τα οικονομικά και κοινωνικά ερείπια. Αν και οι τρεις κυβερνητικοί εταίροι ομολογούν πια ότι η κοινωνία έχει εξαντλήσει τα όρια αντοχής της, συνεχίζουν απτόητοι στην ίδια γραμμή. Η πλήρης εξάρτησή τους από την τρόικα το μόνο που τους επιτρέπει είναι να διαπραγματεύονται λεπτομέρειες. Το γεγονός ότι χρειάσθηκε ο ίδιος ο πρωθυπουργός να διαπραγματευθεί με τους απεσταλμένους της Τρόικας καταδεικνύει και θεατρικά ποιος αποφασίζει ακόμα και για τις λεπτομέρειες. Πνευματική εικόνα Κάθε ρύθμιση που χαλαρώνει έστω και ελάχιστα τον ασφυκτικό κλοιό που βιώνουν εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις και νοικοκυριά είναι καλοδεχούμενη. Δεν πρόκειται, όμως, να σπάσει τον φαύλο κύκλο της ύφεσης στον οποίο έχει εγκλωβισθεί η ελληνική οικονομία. Η κυβέρνηση προσπαθεί να καλλιεργήσει την εντύπωση ότι τα δύσκολα είναι μέχρι τον Ιούνιο κι ότι από το δεύτερο εξάμηνο θα αρχίσει σταδιακά η ανάκαμψη. Τίποτα, ωστόσο, δεν δικαιολογεί αυτή την εκτίμηση. Το μικρό πρωτογενές πλεόνασμα για το οποίο επαίρεται η κυβέρνηση είναι πλασματικό, αφού προκύπτει από το γεγονός ότι το Δημόσιο συνεχίζει την άτυπη μερική στάση πληρωμών στο εσωτερικό. Αν και εισέπραξε τη μεγάλη δόση, εξόφλησε μόνο ένα μικρό ποσοστό των οφειλών του προς ιδιώτες και όχι το σύνολο, όπως είχε δεσμευθεί. Οι συγκυβερνώντες δηλώνουν ότι δεν πρόκειται να υπάρξουν νέα μέτρα. Ακόμα κι αν παραβλέψουμε ότι η διαβεβαίωση έχει δοθεί και έχει παραβιασθεί πολλές φορές την τελευταία τριετία, υπάρχει στη γωνία η ρήτρα αυτόματης δημοσιονομικής προσαρμογής. Η κυβερνητική διαβεβαίωση ότι η ρήτρα δεν θα ενεργοποιηθεί, επειδή δεν θα υπάρξουν αποκλίσεις, είναι ελάχιστα πειστική. Η συνεχιζόμενη ύφεση καθιστά αναπόφευκτη τη δημοσιονομική απόκλιση και ως εκ τούτου αναπόφευκτα θα καταστούν τα νέα μέτρα τον Ιούνιο. Με άλλα λόγια, κατά πάσα πιθανότητα θα αναπαραχθεί ο φαύλος κύκλος. «Ουκ αν λάβοις» Η αυξανόμενη υστέρηση στα έσοδα δεν είναι συγκυριακό φαινόμενο. Η μεγάλη αύξηση των φόρων σε συνθήκες ύφεσης δεν λύνει το πρόβλημα. Δεν είναι μόνο ότι η μείωση του όγκου συναλλαγών μειώνει και τα έσοδα από τη σχετική φορολογία. Είναι και το γεγονός ότι για ένα ολοένα και πιο μεγάλο ποσοστό οφειλετών ισχύει το «ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος». Παρά το γεγονός πως η κυβέρνηση έχει υψώσει τον πέλεκυ πάνω από το κεφάλι όσων οφείλουν στο Δημόσιο, η κατάσταση σ’ αυτό το επίπεδο δεν αναμένεται να βελτιωθεί. Το πρόβλημα δεν αντιμετωπίζουν μόνο μισθωτοί και συνταξιούχοι, αλλά και μικροεπιχειρηματίες και ελεύθεροι επαγγελματίες, οι οποίοι κατά κανόνα πλήρωναν και συνεχίζουν να πληρώνουν πολύ λιγότερους φόρους απ’ όσους αντιστοιχούσαν στα πραγματικά εισοδήματά τους. Τα οφέλη αυτών των στρωμάτων από τη συστηματική και πολύχρονη φοροδιαφυγή, ωστόσο, κατά κανόνα είχαν επενδυθεί κυρίως σε ακίνητα και παραλλήλως είχαν χρηματοδοτήσει ένα υψηλότερο βιοτικό επίπεδο. Ενα μικρό μέρος μόνο ήταν αποταμιευμένο. Ανεξαρτήτως της ηθικής πτυχής, λοιπόν, ούτε κι αυτά τα μεσαία στρώματα είναι πάντα σε θέση να ανταποκριθούν στα αυξημένα φορολογικά βάρη. Συχνά, ο μόνος τρόπος είναι να ρευστοποιήσουν ακίνητη περιουσία. Οποιος, όμως, επείγεται να πουλήσει, εάν βρει αγοραστή, θα το κάνει σε εξευτελιστικές τιμές. ...και το φάσμα της κατάρρευσης Η ΠΕΡΙΡΡΕΟΥΣΑ ατμόσφαιρα επιδεινώνει περαιτέρω την κατάσταση. Η διάψευση της αρχικής ελπίδας για διέξοδο από την κρίση επηρεάζει αρνητικά και τη συμπεριφορά εκείνων που ακόμα μπορούν να σηκώσουν τα φορολογικά βάρη τους. Η σκοτεινή προοπτική ωθεί αρκετούς να μην πληρώνουν με σκοπό να διατηρήσουν ένα χρηματικό απόθεμα ασφαλείας για τις δύσκολες ημέρες που έρχονται. Επίσης, μικροεπιχειρηματίες και επαγγελματίες, που βρίσκονται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, προτιμούν να διακινδυνεύουν μην κόβοντας αποδείξεις, ή και να μην αποδίδουν το ΦΠΑ, επειδή είναι ο μόνος τρόπος για να κρατήσουν το κεφάλι τους έξω από το νερό. Οι ίδιοι λόγοι ωθούν ολοένα και περισσότερες επιχειρήσεις και νοικοκυριά να μην εξυπηρετούν τα δάνειά τους, γεγονός που αποσταθεροποιεί το τραπεζικό σύστημα. Η μεγάλη μερίδα της δόσης που προορίζεται να το ανακεφαλαιοποιήσει θα καλύψει τις απώλειές του από το διπλό «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων. Το πρόβλημα, όμως, για το τραπεζικό σύστημα δεν πρόκειται να λυθεί. Κι αυτό επειδή η συνεχής διόγκωση των «κόκκινων δανείων» ουσιαστικά τείνει να δημιουργήσει μια μαύρη τρύπα. Σ’ αυτές τις συνθήκες, ο στόχος για παραγωγή πραγματικού πρωτογενούς πλεονάσματος καθίσταται σισύφειο έργο. Ακόμα κι αν τελικώς επιτευχθεί, θα επιτευχθεί με ακραία δυσανάλογο οικονομικό και κοινωνικό κόστος. Παρά και τις εσωτερικές κριτικές για τη λανθασμένη συνταγή, η τρόικα επιμένει στην αυστηρή τήρηση δεσμεύσεων και στόχων, οι οποίοι είναι από εξαιρετικά δύσκολο έως αδύνατον να τηρηθούν. Χωρίς «κούρεμα» του ελληνικού χρέους που έχουν στα χέρια τους η ΕΚΤ και οι χώρες-μέλη και χωρίς ένα σχέδιο μεγάλων επενδύσεων, που θα πείσει και τους ιδιώτες ότι η Ελλάδα εισέρχεται σε φάση ανάκαμψης, η ελληνική οικονομία είναι καταδικασμένη. Ολα δείχνουν ότι η Ελλάδα έχει εισέλθει σ’ έναν δρόμο χωρίς επιστροφή, ότι η σημερινή δυναμική οδηγεί σε κάποιου είδους κατάρρευση.

Οι χαμένες ζωές των... άλλων - του Σάββα Καλεντερίδη

http://www.dimokratianews.gr/content/14517/%CE%BF%CE%B9-%CF%87%CE%B1%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CE%B6%CF%89%CE%AD%CF%82-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CF%89%CE%BD

Την Κυριακή 17 Μαρτίου 2013 ο πρωθυπουργός της Ελλάδας έκανε μια κίνηση που μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στα τεκταινόμενα στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο, υπό την προϋπόθεση ότι αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο μιας ευρύτερης στρατηγικής και δεν αποτελεί απλά μια συμβολική κίνηση ή κίνηση ευκαιρίας!

Αναφερόμαστε στην παρουσία και την ομιλία που έκανε ο Αντώνης Σαμαράς στην εκδήλωση τιμής και μνήμης για τη συμπλήρωση 70 χρόνων από την ημέρα που έφυγε το πρώτο τρένο με Θεσσαλονικείς Εβραίους για τα κρεματόρια του Αουσβιτς – Μπίργκεναου.

Εκτιμάμε ότι η κίνηση αυτή μπορεί να επηρεάσει τους γενικότερους σχεδιασμούς στην Α. Μεσόγειο και στα Βαλκάνια, γιατί γίνεται σε μια περίοδο που οι σχέσεις Τουρκίας - Ισραήλ και εβραϊκού παράγοντα συνεχίζουν να προβληματίζουν τους αναλυτές για το κατά πόσον αυτές έχουν διαρραγεί σε βάθος ή διατηρούνται οι υπόγειοι ισχυροί δεσμοί που ανάγονται στην προνομιακή σχέση και την προστασία που προσέφερε η οθωμανική εξουσία στους Εβραίους, τους οποίους δέχτηκε να φιλοξενήσει, μάλιστα, μεταξύ άλλων πόλεων και στην κατεχόμενη Θεσσαλονίκη, από το 1492, όταν εκδιώχτηκαν από την Ισπανία.

Να σημειωθεί ότι οι δεσμοί αυτοί ισχυροποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της επικράτησης των Νεοτούρκων, της Γενοκτονίας των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής και της περιόδου που ακολούθησε της επικράτησης του Μουσταφά Κεμάλ, όταν οι Εβραίοι και οι λεγόμενοι «ντονμέδες» -που εν τω μεταξύ αναχώρησαν από τη Θεσσαλονίκη με την απελευθέρωση της πόλης από τον ελληνικό στρατό αλλά και με την ανταλλαγή των πληθυσμών- μαζί με άλλες οικογένειες της Τουρκίας πήραν τη θέση της επιχειρηματικής τάξης, που ως τότε ήταν σε μεγάλο βαθμό στα χέρια των χριστιανών, Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων.

Εχουν σημασία, λοιπόν, η παρουσία και ο λόγος του κ. Σαμαρά στην προαναφερθείσα τελετή, και για στρατηγικούς λόγους αλλά και για λόγους αρχής, αφού η Ελλάδα θα πρέπει να αποτελεί φωτεινό παράδειγμα και προπύργιο ανθρωπισμού και να πρωταγωνιστεί με τις πολιτικές αλλά και με τις εν γένει ενέργειές της στους αγώνες που γίνονται για την καταδίκη των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, κορυφαίο των οποίων είναι οι Γενοκτονίες.

Πιστεύουμε, όμως, ότι η υπόθεση της βάρβαρης δολοφονίας των 50.000 Εβραίων της Θεσσαλονίκης από τους ναζί, καθώς και το όλο ζήτημα του Ολοκαυτώματος, θα μπορούσαν να υποστηριχτούν καλύτερα και να έχουν ακόμα περισσότερους υποστηρικτές, αν ο Ελληνας πρωθυπουργός, έστω και σε μια αποστροφή της ομιλίας του, αναφερόταν και στο ζήτημα της Γενοκτονίας των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής και καλούσε τους Εβραίους, αν όχι να συστρατευτούν, έστω να υποστηρίξουν τους Αρμενίους, τους Ασσυρίους και τους Ελληνες στον αγώνα που κάνουν για την αναγνώριση της Γενοκτονίας!

Αλλωστε οι Εβραίοι, ως ανάδελφο έθνος, γνωρίζουν περισσότερο από τον καθένα πόσο σημαντικές είναι οι συμμαχίες για την αντιμετώπιση και την εξουδετέρωση κινδύνων και απειλών, όπως οι πολιτικές που προκαλούν εθνοκαθάρσεις και γενοκτονίες!

Η ως άνω εκδήλωση, μάλιστα, ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για τον πρωθυπουργό, που εκπροσωπεί την Ελλάδα και το ελληνικό έθνος, να εξασφαλίσει την υποστήριξη του πανίσχυρου εβραϊκού παράγοντα, αφού ήταν παρών ο πρόεδρος του Παγκόσμιου Ισραηλιτικού Συμβουλίου Ρόναλντ Λόντερ, ο οποίος επίσης δεν έκανε καμία αναφορά αλληλεγγύης στους απογόνους των Ελλήνων της Θράκης, του Πόντου και της Ανατολής, που υπέστησαν το έγκλημα της γενοκτονίας από τους Τούρκους.

Πιστεύουμε ότι όταν πολεμάς τον ρατσισμό και τον ναζισμό θα πρέπει να αναδεικνύεις κάθε στιγμή την ισότητα των ανθρώπων, των φυλών και των εθνών σε όλα τα ζητήματα και κυρίως στο ζήτημα της Γενοκτονίας, ενώ θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι δύσκολα βρίσκει κανείς εξήγηση για την απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στα θύματα του τουρκικού ρατσισμού, που, όπως είναι τοις πάσι γνωστό, ενέπνευσε τον Χίτλερ.

Ελπίζουμε ότι αυτό θα αποτελέσει μέλημα ειδικά εκείνων που έχουν αναλάβει τον κεντρικό σχεδιασμό της προσέγγισης Ελλάδας - Ισραήλ και εβραϊκού παράγοντα, για να γίνει πιο αποδοτική αυτή η σχέση αλλά και για να σβήσουν οι οδυνηρές μνήμες του απώτερου αλλά και του πρόσφατου παρελθόντος, όταν βλέπαμε το Ισραήλ αλλά και τον εβραϊκό παράγοντα, που ένιωσε κυριολεκτικά στο πετσί του τη Γενοκτονία, να συμπορεύονται και να στηρίζουν σε όλα τα επίπεδα τη γενοκτόνο Τουρκία, ακόμα και στο ζήτημα του εξαγνισμού της από τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που έκανε επί των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής.

Τέλος, πιστεύουμε ότι η επίδειξη επιλεκτικής ευαισθησίας για τις χαμένες ζωές των Εβραίων, αγνοώντας στην ουσία τις αδικοχαμένες ζωές των άλλων, συνιστά στην ουσία μια πράξη που μπορεί κι αυτή να χαρακτηριστεί ιδιοτύπως ρατσιστική, η οποία φυσικά δεν υπηρετεί τον ιερό σκοπό της συστράτευσης της παγκόσμιας κοινωνίας εναντίον κάθε φύσεως και μορφής ρατσισμού!

Οι ελληνορωσικές σχέσεις από το '21 μέχρι σήμερα

http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=352846
Του ΦΟΙΒΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ

Η προσφυγή σήμερα της Κύπρου στη Ρωσία για βοήθεια, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα που θα έχει, ανάγεται σε μία ιστορία αιώνων. Από τότε που οι Ρώσοι έγιναν ομόδοξοι των Ελλήνων, άρχισε και ένα είδος «συγγένειας» και συνεργασίας μεταξύ τους.

«Η θρησκευτική ομοδοξία και το άσπονδο μίσος προς τους Τούρκους συνέδεαν πάντοτε Ελληνες και Ρώσους», έγραψε ένα πρόσωπο που έδρασε στην περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης του '21, ο Σπύρος Τρικούπης.

«Στη διάρκεια της δουλείας τους -συνεχίζει ο Τρικούπης- οι Ελληνες ναύτες έβρισκαν πολλά οφέλη υπό τη ρωσική σημαία, οι έμποροι είχαν σημαντική προστασία στην πατρίδα τους και όσοι μετανάστευσαν στη Ρωσία αποκτούσαν άσυλο -πολλές φορές μάλιστα τιμές και πλούτη. Παραδόσεις, Αποκαλύψεις και Αγαθάγγελοι προφήτευαν ότι σωτήρας της Ελλάδας θα ήταν το Ξανθό Γένος, ενώ οι συχνοί και συνήθως νικηφόροι πόλεμοι των Ρώσων κατά των Τούρκων αναπτέρωναν τις ελπίδες για την απελευθέρωση».

Η Φιλική Εταιρεία, που είχε ιδρυθεί στην Οδησσό, σε ρωσικό έδαφος, για να ενθαρρύνει το πνεύμα της εξέγερσης στην Ελλάδα, μιλούσε ότι βρισκόταν υπό την καθοδήγηση μιας άγνωστης και ανύπαρκτης Υπέρτατης Αρχής, αφήνοντας να υπονοηθεί ότι επρόκειτο περί της Αυλής του τσάρου Αλεξάνδρου Α'.

Ολα συνηγορούσαν ότι η Ελληνική Επανάσταση του 1821 είχε ξεσπάσει, με επίσημη ημερομηνία έναρξης την 25η Μαρτίου, με τη συγκατάνευση και υποκίνηση της Ρωσίας.

Οι λόγοι γι' αυτή την πεποίθηση, στο εσωτερικό της Ελλάδας και το εξωτερικό, στην Ευρώπη, ήταν πολλοί.

Ψευδαισθήσεις

Πρώτον, η κυριαρχούσα παλιά ιδέα ότι η Ρωσία θ' απελευθέρωνε την Ελλάδα.

Δεύτερον, η δημιουργία της Φιλικής Εταιρείας στη Ρωσία.

Τρίτον, ο προσεταιρισμός των Ρώσων προξένων στην Ελλάδα.

Τέταρτον, η έντονη παρουσία του Ιωάννη Καποδίστρια, ως αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών στη Ρωσία, που εθεωρείτο εκπρόσωπος της Ελλάδας.

Πέμπτον, η έναρξη της Επανάστασης στο Ιάσιο της Μολδαβίας από τον υπασπιστή του τσάρου, Αλέξανδρο Υψηλάντη, που είχε χάσει το δεξί του χέρι στη μάχη της Δρέσδης, στο πλευρό των ρωσικών δυνάμεων.

Ομως τα φαινόμενα απατούσαν· τα πράγματα δεν ήταν καθόλου έτσι. Ο τσάρος έβλεπε με βαθιά δυσπιστία τις λαϊκές εξεγέρσεις σε οποιοδήποτε σημείο του κόσμου. Φοβόταν ότι θα μπορούσαν να βρουν μιμητές στη Ρωσία, όπου επικρατούσε ένα απολυταρχικό, καταπιεστικό καθεστώς. Και πράγματι, οι Δεκεμβριστές στη Ρωσία, μια ανάλογη φιλελεύθερη μυστική οργάνωση, έβλεπε στην Ελληνική Επανάσταση ελπίδα και κίνητρο για την αλλαγή και την ανατροπή της τυραννίας.

Οπως αναφέρει και ο Αγγλος φιλέλληνας Τζορτζ Φίνλεϊ, αυτόπτης μάρτυρας της ελληνικής περιπέτειας, όταν οι Ελληνες άρχισαν την Επανάσταση ήταν βαθιά πεπεισμένοι ότι η Ρωσία θα τους βοηθούσε. Πολλές ενέργειες του τσάρου Αλέξανδρου το δικαιολογούσαν. Αλλά όποια και αν ήταν η επιθυμία του Ρώσου αυτοκράτορα, ο πολιτικός ρεαλισμός «επικράτησε του αισθήματος». Οι ηγεμόνες της Ευρώπης, που είχαν συστήσει την Ιερά Συμμαχία (Ρωσία, Αυστρία, Πρωσία), φοβούνταν γενική εξέγερση των εθνών. «Οι μονάρχες συνεταράσσοντο υπό πανικού φόβου λαϊκών κινημάτων και η κρίσις των πολιτικών ανδρών διεταράσσετο από την πεποίθηση ότι τα ανακτοβούλια και τα έθνη επεδίωκαν αντιθέτους σκοπούς».

Ενα μέρος του ρωσικού λαού είχε την έντονη επιθυμία να πάρει τα όπλα κατά του σουλτάνου στο πλευρό των Ελλήνων επαναστατών, που ήταν ομόθρησκοί τους. Αλλά η αντιδραστική πολιτική του Ρώσου αυτοκράτορα και η αστυνομική καταπίεση «εκώλυον πάσαν ενεργόν ανάπτυξιν φιλελλήνων εν Ρωσία».

Πράγματι, φιλέλληνες ήρθαν και πολέμησαν στην Ελλάδα από τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, εκτός της Ρωσίας.

Χρηματικές και άλλες ενισχύσεις έγιναν από πολίτες Καθολικούς και Διαμαρτυρόμενους, που ζούσαν με το όραμα της Αρχαίας Ελλάδας, αλλά Ρώσοι Ορθόδοξοι δεν κατόρθωσαν να έρθουν και να ενισχύσουν τον ελληνικό Αγώνα.

Ετσι η Ελληνική Επανάσταση απέκτησε ένα μοναδικό χαρακτήρα εκείνης της περιόδου, αφού ένα μικρό καταπιεσμένο έθνος διεκδικούσε ολομόναχο, ανάμεσα σε αντιδραστικές αυτοκρατορίες, την ελευθερία του ή το θάνατό του («Ελευθερία ή θάνατος», ένα σύνθημα που είχε ακουστεί και στη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης). Και η Επανάσταση αυτή είχε μεγάλη διάρκεια και αντοχή, παρ' όλες τις εσωτερικές έριδες και διαμάχες.

Ο Αγγλος Φίνλεϊ, με την προσωπική του ματιά, μας προσφέρει και μια δική του ερμηνεία ότι «η Ελληνική Επανάστασις ήτο εμφαντικώς έργον του λαού. Οι ηγέτες εν γένει απεδείχθησαν ακατάλληλοι διά την θέσιν την οποίαν κατείχον, αλλ' ο λαός ουδέποτε ελιποψύχησεν εις τον αγώνα και από την ημέρα όπου επήρε τα όπλα κατέστησε παν αντικείμενον της ζωής δευτερεύον εμπρός εις την νίκην της Ορθοδόξου πίστεως και την αποκατάστασιν της εθνικής ανεξαρτησίας».

Στη λαϊκή συνείδηση υπήρχε πάντα η Ρωσία σαν μια χώρα εν δυνάμει φιλικά διακείμενη προς την Ελλάδα. Αν και η επίσημη κρατική πολιτική της Ρωσίας διαπραγματεύτηκε, από την εποχή της Ελληνικής Επανάστασης, με την Αγγλία την τύχη και το μέλλον της Ελλάδας, άλλοτε θετικά και άλλοτε αρνητικά. Αυτό επαναλήφθηκε και αργότερα μεταξύ Τσόρτσιλ και Στάλιν, στη Μόσχα, το φθινόπωρο του 1944.

Στα τέλη του 1798 οι Κωνσταντινουπολίτες, χριστιανοί και μουσουλμάνοι, χαιρέτισαν με ατελείωτες ζητωκραυγές την πρώτη ρωσική ναυτική μοίρα που πέρασε από τον Βόσπορο στο Αιγαίο Πέλαγος, κατευθυνόμενη στα Επτάνησα. Οι Ρώσοι πάντα επιθυμούσαν μια ναυτική βάση στις θερμές θάλασσες της Μεσογείου. Αυτό ζήτησε η Σοβιετική Ενωση (το διάδοχο σχήμα της Ρωσίας) από την Ελλάδα και την Τουρκία μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Στον «υπαρκτό»

Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917, πολλοί Ελληνες έβρισκαν ένα νέο αποκούμπι στις επαγγελίες της Σοβιετικής Ρωσίας, για έναν κόσμο χωρίς ιμπεριαλιστές δυνάστες, για μια κοινωνία της ισότητας, της δικαιοσύνης και της ανθρωπιάς.

Οπως οι Ελληνες της Φιλικής Εταιρείας επέστρεφαν από τη Ρωσία για να κηρύξουν τις αρχές της Ελληνικής Επανάστασης, τώρα, μετά το 1917, Ελληνες σπουδασμένοι στη Σοβιετική Ενωση επέστρεφαν στη χώρα τους για να κηρύξουν τις αρχές της νέας κοινωνικής επανάστασης.

Πολλοί από αυτούς μαζί με το όραμά τους χάθηκαν κατά τις εκκαθαρίσεις του Στάλιν.

Αλλά προσπάθειες για ανάπτυξη διακρατικών σχέσεων δεν έλειψαν. Ο Ρώσος πρεσβευτής Ραντιόνοφ συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό Σοφούλη στις αρχές του 1946 και ζήτησε την ανάπτυξη των εμπορικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών, υποστηρίζοντας ότι οι ρωσικές εξαγωγές θα διευκολύνονταν πολύ αν η ελληνική κυβέρνηση συμφωνούσε να παραχωρήσει μια ναυτική βάση επισκευής σ' ένα μικρό νησί των Δωδεκανήσων, «για τα σοβιετικά εμπορικά πλοία».

Οι Αμερικανοί και οι Αγγλοι ανησύχησαν με το ρωσικό αίτημα.

Βέβαια τότε ήταν μια άλλη ιστορική εποχή, διαφορετική κάπως από το σήμερα.

Από την εποχή της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, μόνο τώρα διαφαίνεται ότι οι ελληνορωσικές σχέσεις, σε διακρατικό επίπεδο, μπορούν να αναπτυχθούν σε θερμότερη βάση. Και αυτό εξαρτάται κυρίως από τη στάση της Ρωσίας απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο.

Στα βήματα του Καλιγούλα

http://kostasxan.blogspot.gr/2013/03/blog-post_908.html

Ένα απ’ τα βίτσια του ρωμαίου αυτοκράτορα Καλιγούλα ήταν να κόβει τα κεφάλια απ’ τα ωραία αγάλματα των θεών της Ελλάδας και να τ’ αντικαθιστά με το δικό του.

Και, γιατί όχι, μπορεί να πουν κάποιοι. Μήπως, σύμφωνα με τα ρωμαϊκά θέσμια, δεν ήταν θεός! Που του αποδίδονταν μάλιστα και θεϊκές τιμές. Που, όποιος τις αρνιόταν, είχε δυσμενέστατες συνέπειες, μέχρι και καταδίκη σε θάνατο!..

Ή μήπως ο ημιπαράφρων και αμοραλιστής εκείνος αυτοκράτορας συμπεριφερόταν διαφορετικά απ’ τους «δικούς μας» άφρονες και αμοραλιστές εφιάλτες;

Που, αναρριχώμενοι στις εξέδρες των εθνικών γιορτών, αξιώνουν να τους επιδαψιλεύονται, για λογαριασμό των ηρώων, απ’ τη στρατευμένη και την μαθητιώσα νεολαία, τιμές! …

Και μάλιστα ερήμην των γονιών τους, τους οποίους κρατούν, με τα γκλομπς και τ’ ασφυξιογόνα των γενίτσαρων γερμανοτσολιάδων τους, σε απόσταση ασφαλείας. Έτσι ώστε να μην ακούνε τη φωνή της ιερής οργής και αγανάκτησης του λαού…

Για φαντασθείτε να ξαναγύριζαν κάποιοι Έλληνες του απώτερου αλλά και του πρόσφατου παρελθόντος.

Και να βρίσκονταν μπροστά σ’ αυτή την υπερβάλλουσα ασέβεια, απέναντι στην πατρίδα και όλα τα ιερά και τα όσια…

Για φαντασθείτε τι θα έλεγε στους σημερινούς και απάτριδες ο μέγιστος των ποιητών, Όμηρος, που είχε πει το περίφημο, «εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρης»! Αφού αυτό, που καλύτερα ξέρουν είναι το «προδίδειν και αμύνεσθαι περί… πάρτης». Στο βωμό της οποίας θυσιάζουν και πατρίδα και πατριώτες…

Ή, αν ξαναγύριζε ο μέγιστος των φιλοσόφων Σωκράτης, που είπε το επίσης περίφημο, «πατρός τε και μητρός… απάντων τιμιώτερον και σεμνότερον και αγιότερον εστίν η πατρίς»! Και, με τον θυμόσοφο τρόπο του, να στεκόταν μπροστά στους εθελόδουλους δοσίλογους και να τους ρωτούσε:

Αλήθεια, ποια σχέση μπορεί να έχετε εσείς με τους ήρωες;

Που μες στη βαρυχειμωνιά της τουρκοκρατίας «σαν λύκοι ετρέχαν στα βουνά με χιόνια κι αγριοκαίρια, για να μη ζούνε στο ζυγό»! Όταν εσείς έχετε φορέσει σε πατρίδα στην Ελλάδα την αγχόνη της χρεοκρατίας. Προκειμένου να εξαφανίσετε πατρίδα και λαό της απ’ τον παγκόσμιο χάρτη και το προσκήνιο της ιστορίας!

Βασικά στοιχεία του ελληνικού πολιτισμού είναι το ήθος και η λογική.

Κι εσείς έχετε συντρίψει και κατεδαφίσει όλα τα ηθικά και λογικά εχέγγυα του πολιτισμού μας. Κάνοντας νόμο και καθεστώς τον αμοραλισμό και τον παραλογισμό. Θέλοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο να εκβαρβαρώσετε τους Έλληνες και να τους μεταβάλετε σε ανερμάτιστη μάζα. Έρμαιο στη βουλιμία του κανιβαλικού ναζισμού και του αδηφάγου τοκογλυφικού σιωνισμού…

Ο όρκος των αρχαίων Αθηναίων ήταν να παραδίδουν την πατρίδα μεγαλύτερη και όχι μικρότερη. Όπως είναι το δικό σας αδιάντροπο ιδεώδες.

Φαντάζεσθε πώς θα έβλεπαν το σημερινό προδοτικό σας καθεστώς οι Μαραθωνομάχοι, οι Σαλαμινομάχοι και οι Θερμοπυλομάχοι, που πολέμησαν και πέθαναν για την πατρίδα, «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι»!

Σε αντίθεση με κάποιους από σας, που δίνετε όρκους μειοδοσίας και προδοσίας. Προφανώς πειθόμενοι τοις τοκογλύφων χρήμασι….

Και προπάντων να ξανάρχονταν οι αγωνιστές του ’21, την επέτειο της εξέγερσης των οποίων τολμάτε να καπηλεύεστε:

Αλήθεια, πώς θ’ αντιμετώπιζε ο Γέρος του Μοριά τους σύγχρονους, προσκυνημένους Νενέκους, που φιγουράρουν πάνω στις εξέδρες των επισήμων;

Ή τι θα τους κανοναρχούσε ο Καραϊσκάκης με την αθυρόστομη γλώσσα του;

Αν άκουγε τις εθνοκαπηλικές μπουρδολογίες, με τις οποίες συνηθίζουν να επιστέφουν τις μασκαράδικες, στις εθνικές γιορτές, παρουσίες τους; Τη στιγμή, που μεταβάλουν τις μέρες της εθνικής έξαρσης και ανάτασης, σε μέρες εθνικής ντροπής και καταισχύνης!

Αλλά, βέβαια, ποιος θα επέτρεπε να φτάσουν, μέχρι την εξέδρα των επισήμων κάποιοι σαν το Σωκράτη ή τον Κολοκοτρώνη ή τον Καραϊσκάκη;

«Εκάς οι βέβηλοι»! Μακριά ο λαός! Μαζί με την πνευματική και πολεμική δόξα των Ελλήνων….

Ζούμε στον αστερισμό των δοσιλόγων, των γραικύλων και των Νενέκων! Και οι εθνικές μας γιορτές, τα τελευταία χρόνια, είναι αφιερωμένες, όχι στον ηρωισμό, αλλά στον κλιμακούμενο δοσιλογισμό.

Ο οποίος ζει και βασιλεύει στο όνομα του αμοραλισμού και του παραλογισμού του Καλιγούλα!…

παπα-Ηλίας
Επικοινωνία με τον συντάκτη