Τι πρέπει να ξέρετε για τα υποκαταστήματα της Κύπρου και Λαϊκής στην Ελλάδα

http://www.antinews.gr/2013/03/26/209840/

Την υπογραφή συμφωνίας για την απόκτηση όλων των καταθέσεων, δανείων και καταστημάτων στην Ελλάδα της Τράπεζας Κύπρου, της Cyprus Popular Bank (CPB) και της Ελληνικής Τράπεζας, συμπεριλαμβανομένων των δανείων και καταθέσεων των θυγατρικών τους στην Ελλάδα (leasing, factoring και Επενδυτική Τράπεζα Ελλάδος- IBG), έναντι συνολικού τιμήματος 524 εκατ. ευρώ ανακοίνωσε και επίσημα η Τράπεζα Πειραιώς.

Η συμφωνία καταρτίσθηκε σε συνέχεια πρότασης που υπέβαλε η Τράπεζα Πειραιώς,όπως αναφέρεται στην ανακοίνωσή της, για την εξαγορά του δικτύου καταστημάτων και των δραστηριοτήτων των τριών κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα, στο πλαίσιο σχετικής πρόσκλησης που απηύθυναν προς τις ελληνικές τράπεζες η ελληνική κυβέρνηση, η Τράπεζα της Ελλάδος και το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ).

Η συμφωνία διασφαλίζει τη σταθερότητα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, συνδράμει την Κύπρο στην αντιμετώπιση της κρίσης και εξασφαλίζει τους καταθέτες, πελάτες και υπαλλήλους των τριών κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα μετά τις πρόσφατες εξελίξεις,προστίθεται.

Με την ενσωμάτωση των δραστηριοτήτων αυτών, το συνολικό ενεργητικό του Ομίλου ανέρχεται σε 95 δισ. ευρώ με 1.660 καταστήματα και 24.000 υπαλλήλους.

Ο Όμιλος της Τράπεζας Πειραιώς, όπως τονίζεται στην ίδια ανακοίνωση, διαθέτει μακρά και αποδεδειγμένη εμπειρία απρόσκοπτης και ταχείας ενοποίησης τραπεζών, καθώς έχει πραγματοποιήσει με επιτυχία περισσότερες από 15 εξαγορές και συγχωνεύσεις τα τελευταία 15 χρόνια, γεγονός που ελαχιστοποιεί οποιονδήποτε κίνδυνο υλοποίησης. Η Τράπεζα Πειραιώς θα διαχειριστεί με ιδιαίτερη προσοχή τη διαδικασία ενσωμάτωσης των δραστηριοτήτων των τριών κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα, με παράλληλο στόχο τη δημιουργία αξίας και ευκαιριών για όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη.

Η συναλλαγή αποτελεί ένα ακόμη σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της αναδιάρθρωσης του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, διαδικασία στην οποία η Τράπεζα Πειραιώς έχει συμμετάσχει από την πρώτη στιγμή ως βασικός πυλώνας, συμβάλλοντας στην προσπάθεια για την ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας, σημειώνεται στην ανακοίνωση.

Χρηματοοικονομικοί σύμβουλοι της Τράπεζας Πειραιώς στη συναλλαγή αυτή ήταν η Barclays Bank PLC μέσω της επενδυτικής της Τράπεζας, η Deutsche Bank AG London Branch και η Lazard Freres.

Τα καταστήματα των τριών κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα θα επαναλειτουργήσουν από αύριο Τετάρτη 27 Μαρτίου 2013 και όλες οι συναλλαγές θα διενεργούνται κανονικά.

Οι καταθέσεις πελατών των ελληνικών καταστημάτων της Τράπεζας Κύπρου, της Cyprus Popular Bank (CPB) και της Ελληνικής Τράπεζας, ως γνωστό, δεν υπόκεινται σε οποιαδήποτε έκτακτη εισφορά ή «κούρεμα» που έχει αποφασισθεί στην Κύπρο.

Για οποιαδήποτε ερωτήματα οι πελάτες και καταθέτες μπορούν να απευθύνονται στο κατάστημα εξυπηρέτησής τους ή στο τηλέφωνο 182838/ +30 210 32 88000.

Τα «Νέα» δημοσιεύουν 8 ερωτήσεις – απαντήσεις για το τι γίνεται σ’ αυτή τη φάση. Συγκεκριμένα:

Εχω χρήματα στην Ελλάδα, στην Τράπεζα Κύπρου, στη Λαϊκή και στην ΕλληνικήΤράπεζα. Τι θα συμβεί με αυτά;

Τα χρήματα αυτά είναι απολύτως ασφαλή. Η μοναδική διαφορά είναι ότι πλέον εντάσσονται στοχαρτοφυλάκιο της Τράπεζας Πειραιώς και οι κάτοχοί τους είναι πελάτες της. Οπωςδιαβεβαιώνουν τραπεζικά στελέχη, όλα τα χρήματα που μέχρι πρότινος βρίσκονταν σελογαριασμούς που τηρούνται σε καταστήματα της Τράπεζας Κύπρου, της Cyprus Popular Bankκαι της Ελληνικής Τράπεζας στην Ελλάδα δεν θίγονται στο ελάχιστο και οι κάτοχοί τους έχουνπρόσβαση σε αυτά μέσα από το δίκτυο της Τράπεζας Πειραιώς.

Υπάρχει περιορισμός στις αναλήψεις που μπορώ να κάνω από τα καταστήματατων κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα;

Οχι. Από τη στιγμή που θα ανοίξουν τα καταστήματα τα οποία θα έχουν ενταχθεί στον όμιλο τηςΤράπεζας Πειραιώς, οι καταθέτες δεν θα έχουν κανέναν απολύτως περιορισμό για το τι θακάνουν με τα χρήματά τους. Αντίστοιχα, κανένας ειδικός περιορισμός δεν υπάρχει ούτε στιςαναλήψεις χρημάτων από ΑΤΜ, εκτός από τα ήδη υπάρχοντα όρια που έχουν βάλει οι τράπεζεςστους πελάτες τους.

Πληρώνω δάνειο σε κυπριακή τράπεζα στην Ελλάδα. Τι θα συμβεί με την οφειλήμου;

Από την ώρα που τα υποκαταστήματα των τριών κυπριακών τραπεζών πηγαίνουν στηνΠειραιώς, αντίστοιχα ολόκληρο το χαρτοφυλάκιο των οφειλών μεταφέρεται σε αυτήν. Με άλλαλόγια, όλα τα δάνεια – στεγαστικά και καταναλωτικά – και οι οφειλές σε πιστωτικές κάρτεςπερνούν στον όμιλο της Τράπεζας Πειραιώς. Αυτό σημαίνει ότι για του δανειολήπτες δενπροκύπτει κάποια αλλαγή ή διαφορά, καθώς από εδώ και στο εξής θα πληρώνουν στον όμιλοτης Τράπεζας Πειραιώς τις οφειλές τους δίχως, στην αρχή τουλάχιστον, να αλλάξουν ταδεδομένα ως προς το επιτόκιο ή τη διάρκεια της αποπληρωμής.

Η μισθοδοσία μου ή η σύνταξή μου κατατίθεται σε λογαριασμό κυπριακήςτράπεζας. Τι θα συμβεί στο τέλος του μήνα;

Από την ώρα που αποφασίστηκε ότι τα υποκαταστήματα των κυπριακών τραπεζών περνούνστην Τράπεζα Πειραιώς, λύνεται αυτόματα και το πρόβλημα που υπήρχε με την εκκαθάριση τωνμισθοδοσιών και την καταβολή των συντάξεων. Παρά το γεγονός ότι τα χρονικά περιθώριαείναι εξαιρετικά περιορισμένα, από τα πρώτα μελήματα του ομίλου της Τράπεζας Πειραιώς είναινα εξασφαλίσει την ομαλή διεξαγωγή των πληρωμών. Με άλλα λόγια, οι μισθοδοσίες και οισυντάξεις θα καταβληθούν στην ώρα τους.

Εχω στα χέρια μου επιταγές κάποιας από τις τρεις κυπριακές τράπεζες στηνΕλλάδα. Τι θα συμβεί με αυτές;

Θα εξαργυρωθούν κανονικά. Από την ώρα που τα καταστήματα ενσωματώνονται στον όμιλο τηςΠειραιώς, μπορεί να γίνει ο έλεγχος για τα υπόλοιπα των λογαριασμών εκείνων που έχουνεκδώσει τις επιταγές και έτσι να προχωρήσει η διαδικασία εκκαθάρισής τους. Συνεπώς, όσοιέχουν εκδώσει τις επιταγές αυτές δεν θα πρέπει να ανησυχούν για το ενδεχόμενο ναθεωρηθούν ακάλυπτες, ενώ όσοι τις έχουν στα χέρια τους θα μπορέσουν χωρίς πρόβλημα ναεισπράξουν τα χρήματά τους.

Είμαι εργαζόμενος στην Κύπρου, τη Λαϊκή ή την Ελληνική Τράπεζα στην Ελλάδα.Τι θα συμβεί με μένα;

Με βάση την πρόταση της Τράπεζας Πειραιώς, το σύνολο των περίπου 5.000 εργαζομένων στιςκυπριακές τράπεζες στην Ελλάδα θα ενσωματωθούν στον όμιλο. Αυτό σημαίνει ότι κανέναςεργαζόμενος δεν θα χάσει τη δουλειά του μέσα από τη διαδικασία αυτή. Αλλαγές ενδέχεταιόμως να υπάρξουν σε μισθολογικό επίπεδο, καθώς θα ισχύσουν οι συμβάσεις εργασίας τηςΠειραιώς και όχι τα οικονομικά δεδομένα που υπήρχαν στο παρελθόν.

Εχω χρήματα σε ελληνική τράπεζα στην Κύπρο. Τι συμβαίνει με αυτά;

Τα χρήματα που είναι κατατεθειμένα σε υποκαταστήματα ελληνικών τραπεζών στην Κύπρο δενκουρεύονται, αλλά υπόκεινται στους περιορισμούς περί κίνησης κεφαλαίων που θαεφαρμοστούν. Αυτό σημαίνει ότι οι καταθέτες δεν χάνουν χρήματα από τις οικονομίες τους, δενμπορούν όμως άμεσα να τις μεταφέρουν ξανά στην Ελλάδα ή σε όποια άλλη χώρα επιθυμούν.

Πότε θα ανοίξουν οι τράπεζες στην Κύπρο;

Την Πέμπτη, 28 Μαρίου θα ανοίξουν τελικά όλες οι τράπεζες στην Κύπρο. Παρά το γεγονός ότιαρχικά η Κεντρική Τράπεζα Κύπρου είχε ανακοινώσει ότι οι τράπεζες -πλην της Κύπρου και τηςΛαϊξής- θα άνοιγαν κανονικά σήμερα, τελικά η απόφαση άλλαξε και όλες οι τράπεζες θαανοίξουν την Πέμπτη, προκειμένου να γίνει πιο εύκολα η μετάβαση στα νέα δεδομένα στονχρηματοπιστωτικό κλάδο.

ΣΕ ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΓΑΛΑΤΑ, ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ ΤΟΥ 1954 - ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/2013/03/1954.html

Του Ἀρχιμ. Γαβριήλ Διονυσιάτου (+)

Σέ μία Ἐκκλησία τοῦ Γαλατά στήν Πόλη, ὅπου συχνάζουν οἱ ναυτικοί καί ταξιδιῶται ν’ ἀνάψουν τό κεράκι τους γιά τούς δικούς τους καί τό καλό ταξείδι πρός τίς φουρτουνιασμένες θάλασσες τοῦ Πόντου. Ἐκεῖ τή Μεγάλη Σαρακοστή τοῦ 1954  πῆγε νά λειτουργήση καί νά ξομολογήση τούς Χριστιανούς κάποιος Γέρων Πνευματικός*, γιά πρώτη φορά ἐπισκεπτόμενος τήν Πόλη.

Ὁ τακτικός ἐφημέριος, ἐξυπηρετῶν καί ἄλλην Ἐκκλησίαν εἰς γειτονικόν Ἁγίασμα, ἀφοῦ τόν κατετόπισε εἰς τά τοῦ Ἱεροῦ Βήματος, τοῦ ἔδωσε καί μερικές δεκάδες ὀνομάτων «ζώντων καί τεθνεώτων», τόν ὠδήγησε εἰς συνεχόμενον σκοτεινόν Παρεκκλήσιον, καί ἀφοῦ τοῦ ἔδειξε μικρᾶν κλίμακα ἀνερχομένην ἑλικοειδῶς τά κατηχούμενα τοῦ Ναοῦ, τοῦ εἶπεν ἐμπιστευτικῶς, ὅτι τόν περιμένουν ἐπάνω καμμιά δεκαριά ἄνθρωποι γιά νά ἐξομολογηθοῦν καί εἶναι ἀνάγκη ν’ ἀνεβῆ νά τούς ἐξομολογήση καί μεταλάβουν εἴτα εἰς τήν Λειτουργίαν, διότι ἐπείγονται νά φύγουν τό βράδυ μέ τό πλοῖον τῆς γραμμῆς, εἶναι ξένοι ἀπό μακρυά. Ἀνέβαινε ὁ Γέρων συλλογιζόμενος τό δύσκολον ζήτημα τῆς συνεννοήσεως μετ’ αὐτῶν, ἐφ’ ὅσον ἤσαν ξένοι ἀπό μακρυά΄ αὐτός δέ πλήν τῆς Ἑλληνικῆς δέν ἐγνώριζεν ἄλλην γλώσσαν.

Ἐκεῖ εἰς τό ἡμίφως τοῦ ὑπερώου διέκρινε δεκάδα ἀνδρῶν χωρικῶν μεγάλης ἡλικίας, οἵτινες εἰς τό ἀντικρυσμά τοῦ ἔβαλον ὅλοι μετάνοιαν καί ὁ γεροντότερος τοῦ εἶπεν εἰς ποντιακήν διάλεκτον:

«Ἠμεῖς Χριστιανοί, πάτερ, ἅ σόν Πόντον, καί λαλεύομεν (φιλοῦμεν) τά πόδα σου, νά ξαγουρεύουμεν καί μεταλάβομεν σήμερον καί ἀπές νά λέομεν στήν ἁγιωσύνην σου ντό θέλομεν ἕνα κι ἄλλον».

Εὐτυχῶς ὅτι ὁ Γέρων συναναστραφεῖς πρό ἐτῶν μετά Ποντίων προσφύγων ἐν Μακεδονία ἐνεθυμεῖτο ἀρκετά της ἀπηρχαιωμένης αὐτῆς ἑλληνικῆς διαλέκτου καί ἐννόησε τιήθελον, καί τί θά τοῦ ἔλεγον ἐξομολογούμενοι.

Ἔμαθε λοιπόν παρ’ αὐτῶν ὅτι ὁλόκληρον τό χωρίον τῶν εἶναι κρυπτοχριστιανοί ἀπό πολλῶν ἐτῶν, καί εἰς τήν ἀνταλλαγήν δέν τούς ἐπετράπη νά φύγουν εἰς τήν Ἑλλάδα, διότι τά «νεφούζια» τούς (ταυτότητες) ἤσαν μέ τουρκικά ὀνόματα, ὅτι στό φανερό εἶναι Ὀθωμανοί καί Τοῦρκοι, καί στό κρυφό εἶναι Χριστιανοί καί Ἕλληνες καί περιμένουν νά τούς γλυτώσει ὁ Θεός ἀπό τήν σκλαβιά. Στά φανερά λέγονται Χασάνηδες καί Μεμέτηδες, καί τά πραγματικά  ὀνόματά τους εἶναι Γεώργιος, Παναγιώτης κ.λ.π. Ἔχουν ἕνα δικό τους δῆθεν Χότζα, ἀλλά οὔτε περιτομή κάνουν, οὔτε ραμαζάνια καί Μπαϊράμια΄τουναντίον, μυστικά σέ ὑπόγειες Ἐκκλησίες ἑορτάζουν Χριστιανικά τό Πάσχα, τά Χριστούγεννα, τῆς Παναγίας.

Πρίν τῆς «ἀνταλλαγῆς» ἔπαιρναν Παπά ἀπό γειτονικά χωριά καί τούς βάπτιζε, τούς στεφάνωνε, τούς λειτουργοῦσε τίς μεγάλες ἑορτές καί μετελάμβανον.

Ἀλλά τώρα δέν ὑπάρχει πουθενά Παπάς καί ἀναγκαστικῶς ἔρχονται στήν Πόλη ἐκ περιτροπῆς γιά δουλειές δῆθεν καί γίνονται Χριστιανοί.

Ὁ Γέρων Πνευματικός τά ἤκουσε σαστισμένος, τοῦ ἐφαίνετο ὅτι διάβαζε συναξάρι τῆς ἐποχῆς τοῦ Διοκλητιανοῦ καί δέν ἠμποροῦσε νά συγκρατήση τά δάκρυα ἀπό τήν συγκίνηση.

Ἐξωμολογήθηκαν βιαστικά, καί ὅλοι μαζί κατέβηκαν ἀθόρυβα εἰς τό σκοτεινό Παρεκκλήσι, ἀπ’ ὅπου θά ἤκουον τήν Λειτουργίαν τῶν Προηγιασμένων, χωρίς κανείς νά τούς βλέπη. Καί ὅταν μετά τήν λῆξιν ἐμετάλαβον οἱ ἄλλοι ἐκκλησιαζόμενοι, ἐγένετο ἡ ἀπόλυσις καί ἔφυγε καί ὁ κανδηλάπτης, ἔμεινε δέ μόνος ὁ λειτουργός Πνευματικός μέ τόν γνωστόν σκοπόν τῆς ἐξομολογήσεως, τότε κλείσας ἔσωθεν τάς θύρας καί λαβῶν τά Ἅγια εἰσῆλθεν εἰς τό Βῆμα τοῦ Παρεκκλησίου καί ἐκάλεσε τούς μαρτυρικούς Κρυπτοχριστιανούς, ἴνα «μετά φόβου Θεοῦ, πίστεως καί ἀγάπης προσέλθωσι».

«Μεταλαμβάνει ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ, Γιορίκας-Γεώργιος, τό τίμιον καί πανάσπιλον καί ζωοποιόν Σῶμα καί αἷμα τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καί εἰς ζωήν αἰώνιον. Ἀμήν».

«Μεταλαμβάνει ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ, Ἀναστας- Ἀναστάσιος εἰς….».

Μετά τήν «Εὐχαριστίαν» καί τήν ἀπόλυσιν, εἶπον εἰς τόν Πνευματικόν: Πάτερ, νά κάνης μᾶς ἄλλον κι’ ἕναν χάριν, ἔχουμες ἀδά σήν Πόλιν καί τάς καρίδας (γυναίκας) καί τέσσαρα παιδία μοῦν, καί τό πουρνίν (αὔριον) νά βαπτίζης τά παιδία, νά μυρώνης τά, Πάτερ, κουρπᾶν Πάτερ*, ποῖσον τά Χριστιανούς. Ὁ Πουπᾶν ἀδά τῆς Ἐκκλησίας φοβόσκετεν, Πάτερ, τούς Τουρκάδες κ’ ἐβάπτιζε τά. Ντό νά κάνουμεν, Πάτερ, σεμέτερον τήν Ἑλλάδαν κι’ ἀφήνουν μας νά δεβαίνουμεν. Στό Χριστό καί στήν Παναγίαν τήν Σουμελᾶν ὁρκίζομεν σέ, Π΄τέρ, ποῖσον τό καλόν ἅ σέ μᾶς τά παιδία σου».

«Μά ὁ Παπάς ἀδά εἶπε μέ, πώς θά φύγετε τό βράδυν μέ τό παπόρ».

«Νά συγχωρέης μας, Πάτερ, λέομεν ψεματίας, ὡσάν νά λάσκομεν τές δουλεῖες μας. Ντό νά κάνουμεν, Πάτερ; Ὁ Θεόν νά λυπᾶται τά μετεραν τά βάσαναν».

Ἔμειναν σύμφωνοι νά ἔλθουν τό βράδυ μέ τάς γυναίκας καί τά παιδία, νά μείνουν στό δωμάτιο τοῦ Παπᾶ, ὁ ὁποῖος ὑπό μίαν πρόφασιν θά ἔλειπε, καί τήν νύκτα μυστικά θά γινόταν ἡ βάπτισις τῶν παιδιῶν κ.λ.π.

Ἦλθον τμηματικά καί μέ προφυλάξεις τό βράδυ πρός τό σουρούπωμα, ἕως ὅτου καθησυχάση ὁ κόσμος. Ἐξωμολογήθηκαν καί αἵ γυναῖκες, καί πρό τοῦ μεσονυκτίου ἐγένετο καί ἡ βάπτισις, τό μύρωμα καί ὁ Ἐκκλησιασμός τῶν παιδίων εἰς τό Παρεκκλήσιον.

Μετά τό νεοβάπτισμα κοιμηθήκανε ἐπάνω ὑπό τήν φύλαξιν μίας γυναικός, οἱ δέ ἄλλοι ἐξημερώθηκαν εἰς τόν Ναόν…  Ὁ Γέρων Πνευματικός τους ἔκαμε εὐχέλαιον, κατόπιν τούς ἔκανε καί παράκλησιν τῆς Παναγίας, καί ἐνόσω αὐτός ἐδιάβαζεν καί ἔψαλλεν, αὐτοί ὅλοι, ἄνδρες καί γυναῖκες γονατιστοί ἐψιθύριζον τό «Κύριε ἐλέησον» καί «Παναγία Θεοτόκε, σῶσον ἠμᾶς».

Ὅταν ἐξημέρωσε, τούς εἶπε νά μή φύγουν, νά πᾶνε νά ἡσυχάσουν καί τήν ἄλλην ἡμέραν τήν Παρασκευήν θά κάμη πάλιν Λειτουργίαν νά μεταλάβουν αἵ γυναῖκες καί τά νεοβάπτιστα παιδία. Τούς ἄφησε καί εἰσῆλθε εἰς τό Ἱερόν, ἴνα ρίψη ὀλίγον νερό εἰς τό πρόσωπόν του εἰς τόν «Νιπτήρα» καί ἀνανήψη ἐκ τῆς ἀγρυπνίας. Αὐτοί ἀνέβηκαν ἐπάνω καί σέ λίγο κατέβηκαν πάλιν δύο, οἱ γεροντότεροι καί τοῦ εἶπαν:

-«Ἀτώρα, Πάτερ, νά λέομεν σε έναν κι’ ἄλλον τά’ ἀμέτεραν τάς δουλείας. Τά πόδα σου νά λαλεύομεν, κουρμπᾶν Πάτερ, ν’ ἀκούης μας, σ’ ἐμέτερον τό χωρίον Πουπᾶν κι’ ἔχουμεν, ἀνάστασιν καί ξερομεν ἀδά στά τράντα χρονίας. Ντό ψυήν νά δίομεν σόν Θεόν, Πάτερ; Τά παιδία μοῦν ἀντρέβουν χωρίς Πουπᾶν, στεφᾶν ποῖον νά θέκη τά στό ἀφκάλ; Γκουρτσουλᾶν (οἱ καϋμένοι) παποῦδες μας καί χασταλῆδες (ἄρρωστοι) ποθαίνουν χωρίς Λειτουργίαν, Πάτερ. Ἄχ! Ἀφωρισμένον σκλαβίαν. Ἐνέγκαμεν, Πάτερ, ἕνα σακίν μικρό, χῶμα τεμέτερον τό κοιμητήρ, νά διαβάζης τό νά ρίξωμεν ἐκεῖ καί σήν τάφοιν του. Νά διής μας, Πάτερ, λειτουργίαν, νά δίομεν σαμέτερα τα παιδία, Πάσχα ἔρχετεν, Πάτερ, καί νά κάνης μας καί ἴνα ἀνάστασιν, ν’ ἀκούσουμε «Χριστός ἀνέστη». Πάτερ, κι’ ἀπές ἄς πεθάσκομεν».

Τούς εἶπεν ὁ Πνευματικός νά ἔλθουν πάλι καί τό βράδυ ὅλοι τους, ὅπως καί ἔγινε. Καί ἀφοῦ κοιμήθηκαν τά παιδία, τούς εἶπε ὅσα ἠδύνατο περί τῆς θρησκείας μας, τούς συνεβούλευσε νά εἶναι σταθεροί εἰς τήν πίστιν τοῦ Χριστοῦ καί νά ἔχουν εἰς αὐτόν τήν ἐλπίδα τους, ὅτι μία μέρα θά τελειώσουν τά βάσανά τους. Τόν διέκοπταν μέ ἐρωτήσεις σπαρακτικές: «Ντό κάνουν ταμέτερα τά παιδία, Πάτερ, στή Πατρίδα μας τήν Ἑλλάδα; Ντό κάνει ὁ Βασιλέαν ὁ Κωνσταντῖνον;…».

Τοῦ ξέφυγε καί τούς εἶπε μέ δάκρυα στούς ὀφθαλμούς ὅτι ὁ Κωνσταντῖνον ὁ Βασιλέαν ἀπέθανεν!….  Ὅλοι τους ἤρχισαν τά κλάματα, καί αἵ γυναῖκες περισσότερον νά κλαίγουν λέγοντας: «Ὁ Κωνσταντῖνον μας κι’ ἐπεθαίνει, ὁ Βασιλέαν μᾶς ζῆ, ὁ Κωνσταντῖνον μας θά παίρνη μας νά δεβαίνομεν στή Πατρίδα, ἀοῖκον λόγον χαπάρ κι’ ἔχουμε, Πάτερ».

Τούς καθησύχασε λέγοντας, ὅτι ὁ Θεός θά στείλη ἄλλον Κωνσταντῖνον νά τούς ἐλευθερώση καί νά τούς πάγη ὅπου αὐτός θέλει, καί μόνον ὑπομονήν καί ἐλπίδα νά ἔχουν καί ἀγάπη μεταξύ τῶν. Μετά κατέβηκαν στήν Ἐκκλησίαν καί ὁ Γέρων Πνευματικός ἀνέγνωσε τήν νεκρώσιμον ἀκολουθίαν μέ τά ὀνόματα των «τεθνεώτων» ἐπί τοῦ χώματος, ἔπειτα τούς ἔδωσε καί τό κλειδίον τοῦ ἄλλου δωματίου, ὅπου ἔμενεν αὐτός καί τούς ἔστειλε νά ξεκουραστοῦν, καί τό πρωί θά τούς ξυπνοῦσε ὁ ἴδιος.

Ὄρθρου βαθέος ἀνέβηκε καί τούς ἐξύπνησε, καί ἕως ὅτου αὐτοί ἑτοιμασθοῦν, ἔψαλλε τόν κανόνα τοῦ Μεγάλου Σββάτου «Κύματι θαλάσσης», κατέβηκαν καί αὐτοί καί ἀπό τά γράμματα κατάλαβαν, ὅτι θά τούς κάνη τήν Ἀνάστασιν.

Ἐκάλεσε τόν γεροντότερον καί τοῦ εἶπε νά πάρη ἀπό τό παγκάρι κηρία, ὅσες ψυχές εἶναι εἰς τό χωρίον τῶν καί νά μοιράση εἰς ὅλους ἀνά δέκα. Εἰσελθῶν δέ εἰς τό Ἅγιον Βῆμα καί φορέσας λευκά ἄμφια ἐξῆλθεν εἰς τήν ὡραίαν Πύλην μέ ἀναμμένη λαμπάδα καί εἶπε μέ φωνήν παλλομένην: «Δεῦτε λάβετε φῶς», «σεῦτε λάβετε φῶς», «δεῦτε λάβετε φῶς ἐκ τοῦ ἀνασπέρου φωτός καί δοξάσατε Χριστόν τόν ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν».

Τούς εἶπε καί ἤναψαν ὅλα τά κηρία, ἀνέγνωσεν ἔπειτα τό β΄ἑωθινόν «Διαγενομένου τοῦ Σαββάτου» καί μετά τό «Δόξα τή ἁγία καί ζωοποιῶ καί ἀδιαιρέτω Τριάδι….» ἔψαλλε τό «Χριστός ἀνέστη» ἐκ τρίτου. Καί ὄτε ἔστρεψε ἴνα εἴπη εἰς αὐτούς νά ψάλλουν καί αὐτοί, ὅλοι τους ἤσαν ἀγκαλιασμένοι καί ἔκλαιον καί κατεφιλοῦντο. Ἤρπασε καί αὐτός εἰς τάς ἀγκάλας τοῦ τά μικρά νεοφώτιστα καί τά ἐφίλησε, εἴτα τούς εἶπε παρηγορητικούς λόγους, ὅτι «καί τό Γένος θ’ ἀναστηθῆ μίαν ἡμέραν ὁλόκληρον, καί ἡνωμένον θά ἑορτάζη πλέον τήν Ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου, ὡς μία οἰκογένεια». Τούς συνέστησε ἔπειτα νά σβήσουν τά κηρία, καί ὅταν ὑπάγουν εἰς τό χωρίον τῶν τήν ἡμέραν τοῦ Πάσχα νά τά μοιράσουν εἰς ὅλους νά τά’ ἀνάψουν βαπτισμένοι καί ἀβάπτιστοι, νά ψάλλουν τό «Χριστός ἀνέστη», καί ὅτι ὅσοι εἶναι βαπτισμένοι καί στεφανωμένοι νά μεταλάβουν ἀπό τήν Ἁγίαν Κοινωνίαν, πού θά τούς δώση αὔριον νά πάρουν μαζί τους.

Ἕως ὅτου ξημερώση καλά, ἐδιάβαζεν εἰς ἐπήκοον πάντων τήν Ἀκολουθίαν τή Μεταλήψεως, εἴτα τήν συγχωρητικήν εὐχήν. Ὅλοι τους εἰσῆλθον εἰς τό Παρεκκλήσιον, ἀφ’ ὅπου ἤκουον τήν θείαν Λειτουργίαν. Εἰς τό τέλος μετέδωκε πρῶτον τά ἄχραντα Μυστήρια εἰς τά νεοφώτιστα παιδία, εἰς τάς γυναίκας ἔπειτα, καί κατόπιν εἰς τούς ἄνδρας.

Ἐκεῖνοι ἐδίσταζαν: «Ἴνεται, Πάτερ, ἕναν καί ἄλλον κοινωνίαν;»

«Γίνεται», τούς εἶπε, «Σῶμα Χριστοῦ μεταλάβετε, πηγῆς ἀθανάτου γεύσασθε».

Ὅλα ἔγιναν ἐν τάξει. Καί ὅταν μετ’ ὀλίγον ἀνέβηκε εἰς τό δωμάτιον καί ἐπρόκειτο νά χωρισθοῦν, ἴνα πρός τό ἑσπέρας φύγουν μέ τό πλοῖον, θρῆνος καί κλαυθμός καί ὀδυρμός πολύς, ἀλλά σιωπηλό κατέκλυσε τήν αἴθουσα: Αὐτοί δέν ἤθελον νά τόν ἀφήσουν, καί αὐτός δέν ἠμποροῦσε νά τούς ξεπροβοδίση πέραν τῆς Ἐκκλησίας, διότι φοροῦσε τά ράσα…. Καί ἡ …. Πολιτισμένη αὐτή χώρα δέν τά ἐπιτρέπει. «Νά λαλεύομεν σέ, Πάτερ…. Νά μνημονεύης, Πάτερ, ντό νά λέομεν σέ, Πάτερ;».

«Νά εἰπῆτε τάς εὐχᾶς μου στούς Χριστιανούς μας, νά εἶναι καλοί Χριστιανοί, νά πιστεύουν στόν Χριστόν μας καί στήν Ἑλλάδα μας καί ὁ Θεός θά τούς εὐλογή, ἡ Πατρίδα μας θά τούς σκέφτεται πάντοτε καί ἐγώ δέν θά σᾶς λησμονήσω ποτέ».

Καί πῶς νά τούς λησμονήση, ὅπου τά δάκρυα τῶν κατέβρεξαν τάς χείρας του, πῶς νά μήν ἐνθυμῆται τήν ἄκραν εὐλάβειαν τῶν καί τά περιστατικά τῶν, ὅμοια πρός τά τῶν Χριστιανῶν τῶν πρώτων αἰώνων, πῶς νά ξεχάση τήν κατακόμβην τοῦ Παρεκκλησίου τῆς Γοργοεπηκόου; Πάντοτε τούς ἐνθυμεῖται καί ἀρκεῖται ἤδη ἐν γήρει εἰς τό ψαλμικόν: «Μνήσθητι, Κύριε, τῆς ταλαιπωρίας τῶν πτωχῶν καί τοῦ σπαραγμοῦ τῶν πενήτων΄Κύριε, ἐπιφανόν τό πρόσωπόν σου καί σωθησόμεθα».

Πῶς νά λησμονήσω τά βάσανα τῆς ἐκλεκτῆς αὐτῆς Φυλῆς, πού βρέθηκε γεωγραφικῶς μεταξύ λαῶν  βαρβάρων τήν ψυχήν, λαῶν ἀνεπίδεκτων πραγματικοῦ πολιτισμοῦ, λαῶν μέ θηριώδη ἔνστικτα!…..

(*πρόκειται γιά τόν ἴδιο τόν γράφοντα)

(*κουρμπᾶν Πάτερ: ἅγιε Πάτερ)

ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ - Ἀρχιμ. Γαβριήλ Διονυσιάτου (+), ΠΗΓΗ

Έτσι θα μας φυλακίσουν ! Η παγίδα με τον ΑΦΜ

http://www.pentapostagma.gr/2013/03/etsi-tha-mas-fylakisoun-h-pagida-me-ton-afm.html

 

Ηλεκτρονική παγίδα στήνει στους πολίτες το υπουργείο Οικονομικών χρησιμοποιώντας τον ΑΦΜ, στον οποίο σύντομα θα «καθρεφτίζεται», εκτός από τη φορολογική κατάσταση, το σύνολο των χρεών προς το Δημόσιο και τις τράπεζες, η πλήρης περιουσιακή κατάσταση του φορολογουμένου μαζί με όλες τις δοσοληψίες που πραγματοποιεί καθημερινά.

Με τη νέα ηλεκτρονική εφαρμογή που ετοιμάζεται, η κάθε δημόσια υπηρεσία ή κάποιος ελεγκτής που έχει σχετική εξουσιοδότηση θα μπορεί να πληκτρολογεί όποιο ΑΦΜ επιθυμεί και με το πάτημα ενός κουμπιού να κάνει «φύλλο και φτερό» τα προσωπικά στοιχεία του φορολογουμένου, να βλέπει όλα τα ακίνητα που διαθέτει, τις καταθέσεις του και όλα τα εισοδήματά που εισπράττει. Θα μπορεί επίσης να βλέπει και τις δαπάνες που πραγματοποιεί ο κάθε πολίτης μέσω πιστωτικών καρτών.

Το σχέδιο-κρεμάλα περιγράφεται στο Μνημόνιο 3 που υπέγραψε πρόσφατα η κυβέρνηση. Στη σελίδα 31 παρουσιάζεται αναλυτικά το πώς θα λειτουργεί ο «Αριθμός δημοσιονομικής ταυτοποίησης». Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση δεσμεύεται ως εξής: «Μέχρι τον Ιούνιο του 2013, θα απαιτηθεί από όλα τα υπουργεία, τα οποία έχουν δημοσιονομική σχέση με φορολογουμένους, να χρησιμοποιούν τον κωδικό αριθμό ταυτοποίησης για τις χρηματοοικονομικές συναλλαγές τους με τους πολίτες. Περαιτέρω, μέχρι τον Ιούνιο του 2014 θα καθιερώσουμε μια κεντρική υπηρεσία η οποία θα ενοποιήσει και θα συνδέσει όλους τους διαφορετικούς αριθμούς ταυτοποίησης που χρησιμοποιούνται τώρα στις διάφορες κυβερνητικές υπηρεσίες».

Ο επονομαζόμενος ως «αριθμός δημοσιονομικής ταυτοποίησης» είναι το ΑΦΜ μας, μέσω του οποίου το Δημόσιο αλλά και τα ιδιωτικά ελεγκτικά γραφεία που προσλαμβάνει θα έχουν πρόσβαση στην περιουσιακή κατάσταση των πολιτών, στον μισθό, στη σύνταξη ή όποια άλλη αμοιβή εισπράττουν, στις κινήσεις στον τραπεζικό λογαριασμό αλλά και σε κάθε αγορά ή πληρωμή που γίνεται με πλαστικό χρήμα.

Συγκεκριμένα, το σχέδιο που αναπτύσσει το υπουργείο Οικονομικών έχει ως εξής:

-Προβλέπεται η δημιουργία ενός ηλεκτρονικού Μητρώου Τραπεζικών Λογαριασμών μέσω του οποίο το ΣΔΟΕ θα παρακολουθεί τις καταθέσεις και τις συναλλαγές που θα γίνονται ανά ΑΦΜ. Κάθε συναλλαγή θα καταγράφεται και θα παρακολουθείται κεντρικά, στη νέα βάση δεδομένων που θα δημιουργηθεί. Το σύστημα θα παρακολουθεί κάθε κίνηση των λογαριασμών. Πότε και πόσα δόθηκαν ή ελήφθησαν και από ποιους.

-Από τον Ιούνιο του 2013 θα απαιτείται η χρήση του Αριθμού Φορολογικού Μητρώου για τις συναλλαγές των πολιτών με όλα τα υπουργεία. Καμία οικονομική συναλλαγή πολίτη με το κράτος δεν θα πραγματοποιείται, αν οι υπηρεσίες δεν γνωρίζουν τον ΑΦΜ του. Συντάξεις, Πρόνοια, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, επιδόματα θα αντιστοιχίζονται με το ΑΦΜ του υπόχρεου.

-Τον Ιούνιο του 2014, ένας κρατικός φορέας θα συνδέσει όλους τους διαφορετικούς αριθμούς αναγνώρισης που χρησιμοποιούνται σήμερα σε διάφορες κυβερνητικές υπηρεσίες. Αριθμός Κοινωνικής Ασφάλισης (ΑΜΚΑ), Αριθμός Δελτίου Ταυτότητος, ΑΦΜ, όλοι οι αριθμοί μητρώου θα γίνουν ένας. Ολα αυτά θα συνδεθούν με το ΑΦΜ του φορολογουμένου.

Από το καλοκαίρι οι εφορίες δεν θα δέχονται πια πληρωμές με μετρητά. Ολες οι πληρωμές θα γίνονται υποχρεωτικά στις τράπεζες. Ηδη απαγορεύεται κάθε συναλλαγή μεταξύ ιδιωτών με μετρητά για ποσά 1.500 ευρώ και άνω. Οι αγοραπωλησίες με μετρητά περιορίζονται στο ελάχιστο, ενώ όλες οι χρηματοοικονομικές συναλλαγές θα περνάνε και θα καταγράφονται από τις τράπεζες,

Ουσιαστικά το υπουργείο Οικονομικών θα δημιουργήσει μία μεγάλη βάση δεδομένων ώστε όποτε καταχωρείται ένα ΑΦΜ να παρέχονται άμεσα τα στοιχεία του φορολογουμένου για:

-τους τραπεζικούς λογαριασμούς, τις επενδύσεις και τις μετοχές του,

-τα ακίνητα που απέκτησε ή πούλησε,

-τις πληρωμές και τις αμοιβές του,

-τις αγορές, τις εξόδους, τα ταξίδια κ.λπ.,

-τις συντάξεις, τα επιδόματα και τα βοηθήματα που λαμβάνει,

-τις οφειλές του στην Εφορία, στους δήμους, στα ασφαλιστικά ταμεία κ.λπ.,

-τα φάρμακα, τη νοσηλεία, τις ιατρικές εξετάσεις του,

-την οικογενειακή του κατάσταση, τους γονείς ή τα παιδιά του και εν γένει ό,τι συνδέεται με την ατομική του ταυτότητα.

Σήμερα υπάρχει μια σωρεία από εθνικούς αριθμούς ταυτοποίησης, με πολλά και διαφορετικά πρότυπα αριθμοδότησης: το πρότυπο του δελτίου ταυτότητας (για πολίτες άνω των 12 που μπορεί και να αλλάζει), ο εννιαψήφιος ΑΦΜ, ο ΑΜΚΑ - Αριθμός Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης που είναι η ταυτότητα εργασίας και ασφάλισης κάθε μέλους των εργαζομένων ή των συνταξιούχων και εξαρτάται από την οικογένειά τους στην Ελλάδα κ.λπ.

Ως το 2014 όλα αυτά θα έχουν συγχωνευθεί στο ΑΦΜ του πολίτη.


Η διπλή διάψευση του ΣΔΟΕ για τις καταθέσεις

Στη σκιά των δραματικών εξελίξεων με το «κούρεμα» των τραπεζικών καταθέσεων στην Κύπρο, το ΣΔΟΕ εξέδωσε πρόσφατα δύο απανωτές ανακοινώσεις για να επιβεβαιώσει το γνωστό σχέδιο για την ηλεκτρονική παρακολούθηση των τραπεζικών καταθέσεων των φορολογουμένων, αλλά και να διαψεύσει ότι αυτό το σχέδιο θα ξεκινήσει άμεσα! Το ΣΔΟΕ διευκρίνισε ότι δεν υπάρχει σχέδιο που θα εφαρμοστεί άμεσα.

Επιβεβαίωσε όμως την ουσία της είδησης λέγοντας ότι υπάρχει σχέδιο για «αυτοματοποιημένο σύστημα παροχής πληροφοριών από το τραπεζικό σύστημα, που εξετάζει το υπουργείο, προκειμένου να μην υπάρχουν καθυστερήσεις στα αιτήματα των ελεγκτικών Αρχών προς τις τράπεζες».

Οπως είχε αποκαλύψει η «κυριακάτικη δημοκρατία», το σύστημα παρακολούθησης τραπεζικών λογαριασμών θα ενεργοποιηθεί αφού ψηφιστεί η σχετική νομοθετική ρύθμιση, η οποία θα περιληφθεί στο επικείμενο φορολογικό νομοσχέδιο που θα κατατεθεί στη Βουλή τον ερχόμενο Απρίλιο. Οι τράπεζες, καθημερινά, θα αποστέλλουν στον Τειρεσία όλες τις κινήσεις που έγιναν στους λογαριασμούς που διατηρούν. Από τον server του Τειρεσία θα αποστέλλονται τα στοιχεία στον server της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων.


Στέλιος Κράλογλου


ΠΗΓΗ 

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2013/03/etsi-tha-mas-fylakisoun-h-pagida-me-ton-afm.html#ixzz2OfgODZbw

Economist: 21.657 χρωστάει ο κάθε Έλληνας στους δανειστές

http://www.periodista.gr/index.php/greece/item/2748-economist-21657-%CF%87%CF%81%CF%89%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%B5%CE%B9-%CE%BF-%CE%BA%CE%AC%CE%B8%CE%B5-%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B1%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B4%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AD%CF%82Τόσα χρωστάνε οι Ευρωπαίοι

“ 12.500 ευρώ χρωστάει ο Κύπριος ”

Στα ποσά που κάθε Έλληνας και Κύπριος χρωστάει στους δανειστές αναφέρεται ο Economist, σε νέο δημοσίευμα του, με αφορμή το πακέτο διάσωσης που συμφωνήθηκε για την Κύπρο. Η συμφωνία διάσωσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος της Κύπρου, που συμφωνήθηκε στις 25 Μαρτίου μεταξύΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ είναι το πέμπτο πακέτο διάσωσης στη ζώνη του ευρώ, τα τελευταία τρία χρόνια, υπενθυμίζει το αμερικανικό περιοδικό.

«Τα 10 δισεκατομμύρια ευρώ ή 12.500 ευρώ ανά άτομο στο νησί, είναι μικροσκοπικό ποσό σε σύγκριση με τις προηγούμενες συμφωνίες στην Ελλάδα, την Ιρλανδία την Πορτογαλία, και τη μερική διάσωση για τις τράπεζες της Ισπανίας», σχολιάζει ενώ υπενθυμίζει ότι μόνο τα δύο δάνεια προς την Ελλάδα ανήλθαν συνολικά σε 246 δις ευρώ, πάνω από το 110% δηλαδή του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, αναφέρει το άρθρο.

«Η συμφωνία με την Κύπρο είναι η πρώτη κατά την οποία επιβάλλεται φόρος στις τραπεζικές καταθέσεις της χώρας. «Ένα είναι σίγουρο», καταλήγει το δημοσίευμα. «Τα οικονομικά βάσανα του νησιού κάθε άλλα παρά πλησιάζουν στο τέλος τους. Στη συνέχεια ο Economist παρουσιάζει σε γράφημα την κατ' άτομο αναλογία του εξωτερικού δανεισμού διάσωσης σε κάθε μια από τις χώρες της ευρωζώνης που ζήτησαν βοήθεια. Σύμφωνα με αυτό προκύπτει ότι: κάθε Έλληνας πολίτης οφείλει στους δανειστές 21.657 ευρώ, κάθε Ισπανός 2.170 ευρώ, κάθε Πορτογάλος 7.306 ευρώ, κάθε Ιρλανδός 14.989 ευρώ και κάθε Κύπριος 12.500 ευρώ. Τα ποσά αυτά προκύπτουν αναλογικά σε σχέση με τον πληθυσμό της κάθε χώρας.

ΠΗΓΗ: kourdistoportocali.com

Η «νέα Γιάλτα» - του Γεωργίου Π. Μαλούχου

http://stoxasmos-politikh.blogspot.gr/2013/03/blog-post_7134.html

Με την υπόθεση της Κύπρου η Γερμανία κέρδισε μία ακόμα μάχη στην πορεία της προς την γερμανική «πολιτική» Ευρώπη που είναι και ο τελικός, επίσημα διακηρυγμένος στόχος της. Αυτό όμως κάθε άλλο παρά σημαίνει ότι θα κερδίσει τελικά και τον πόλεμο, ο οποίος, ουσιαστικά, ακόμα, δεν έχει καν ξεκινήσει. Ο δρόμος του Βερολίνου καθίσταται πλέον εφιαλτικός για όλο και περισσότερους λαούς ενώ το νέο γερμανικό μαξιμαλιστικό όραμα αγνοεί παντελώς τη γεωπολιτική ισορροπία, την κοινωνική και πολιτική ευρωπαϊκή πραγματικότητα όπως και την ιστορία άλλων δύο εγχειρημάτων γερμανικού ηγεμονισμού που κι εκείνα για καιρό έμοιαζαν να επικρατούν πριν τελικά καταβαραθρωθούν φέρνοντας μαζί τους το χάος.
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η διαιρεμένη, ηττημένη Γερμανία, έγινε κατά το ένα μέρος της τμήμα της Δύσης. Όμως, από τη στιγμή που επανενώθηκε και ιδίως από την ώρα που δημιουργήθηκε το κοινό νόμισμα, η Γερμανία βρίσκεται πάλι εκτός του δυτικού στρατοπέδου. Είναι  τώρα εκ νέου η παλιά Μεσευρώπη, η πλήρης αναβίωση της πρωσικής έμπνευσης Κεντροευρωπαϊκής Αυτοκρατορίας και, στρατηγικά, δεν είναι πλέον τμήμα της Δύσης, αλλά περισσότερο ανερχόμενο αντίπαλο δέος της. 
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο ο κόσμος «μοιράστηκε» με τη Συμφωνία της Γιάλτας. Όμως, από τότε έχουν αλλάξει πολλά αν όχι περίπου τα πάντα: το ψυχροπολεμικό δίλλημα «ελευθερία ή κουμουνισμός» δεν υπάρχει εδώ και καιρό, ενώ, τώρα, η Γερμανία δεν είναι πια η «ηττημένη», αλλά, μέσα από την κρίση χρέους στην ευρωζώνη αναδύεται ταχύτατα ως η μεγάλη νικήτρια ευρωπαϊκή δύναμη – εξέλιξη που λόγω της άκρατης γερμανικής επιθετικότητας δεν θα αντέξει στο χρόνο, αλλά που αυτή τη στιγμή πάντως συμβαίνει. ...

Τι γίνεται όμως με το νέο διεθνή καταμερισμό ισχύος που ασφαλώς έχει καταστεί και πάλι το μείζον, αν και ακόμα άδηλο, διεθνές ζήτημα από την ώρα που επιστρέψαμε εκ νέου στην κυριαρχία των εθνικών πολιτικών και στην ουσιαστική πτώση του κοινού ευρωπαικού οράματος που μετεξελίχθηκε σε μονομερή άσκηση γερμανικής βίας και έτσι πλέον προσλαμβάνεται; 
«Νεομεσοπόλεμος» στην Ευρώπη, Ιράν και Συρία
Όλα δείχνουν λοιπόν πλέον ότι διαμορφώνεται ένας «νεομεσοπολεμικός» κόσμος. Ότι βρισκόμαστε ήδη υπό το μιας νέας συμφωνίας για την αρχιτεκτονική ασφαλείας του κόσμου, μιας «νέας Γιάλτας». Αλλά με μία κρίσιμη διαφορά που θυμίζει περισσότερο τον μεσοπολεμικό παρά τον μεταπολεμικό κόσμο: ότι τα οριστικά πραγματικά δεδομένα δεν έχουν ακόμα διαμορφωθεί σε επίπεδο ζωνών επιρροής των δυνάμεων, καθώς, μεταξύ άλλων, σημειώνεται και μία πρωτοφανής ιδιαιτερότητα: η επιρροή σε επίπεδο οικονομικής ισχύος να μην αντιστοιχίζεται πια με στρατιωτική και γεωπολιτική ισχύ. Λ.χ., η Ελλάδα ανήκει σαφώς σήμερα στη γερμανική οικονομική σφαίρα. Όμως, τι γίνεται με τη γεωπολιτική θέση της Ελλάδας; Αφορά άραγε λιγότερο τους Αμερικανούς από ότι τους Γερμανούς;
Την ώρα που η ευρωζώνη ζει τις αναταράξεις της, η κατάσταση στη Συρία έχει καταστεί οριακή, όπως και στο Ιράν, για το οποίο η αμερικανική πλευρά εκτιμά ότι «πέρασε την κόκκινη γραμμή» για την κατασκευή πυρηνικών όπλων. Τα δύο αυτά δεδομένα, οδηγούν σαφώς τις ΗΠΑ στο κλείσιμο των εστιών έντασης που θα μπορούσαν να επιβαρύνουν τη Δύση στο άμεσα ορατό ενδεχόμενο σύγκρουσης. Ετσι, την περασμένη Παρασκευή το απόγευμα, την ώρα που η Κύπρος κυριολεκτικά έβραζε μέσα στο καζάνι μιας γεωπολιτικής τάξεως αναμόχλευσης των ισορροπιών Γερμανίας και Ρωσίας επί του κυπριακού ζητήματος, ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα βρισκόταν, γεωγραφικά τουλάχιστον, πολύ κοντά στην Κύπρο: ολοκλήρωνε την πρώτη του προεδρική επίσκεψη στο Ισραήλ. Η κατάληξη της επίσκεψης ήταν απροσδόκητη: οδήγησε, έπειτα από τρία ολόκληρα χρόνια, τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Νετανιάχου να ζητήσει τελικά συγνώμη από την Τουρκία για το επεισόδιο του Μαβί Μαρμαρά, όταν από ισραηλινά πυρά έπεφταν νεκροί εννέα Τούρκοι που επέβαιναν στο πλοίο προς την αποκλεισμένη από τους Ισραηλινούς Γάζα. Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι λίγες μόλις ημέρες πριν, ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν είχε εξαπολύσει μία πρωτοφανή επίθεση κατά των ισραηλινών. Μέσα σε λίγες ώρες, στο Ισραήλ είχαν αρχίσει να ακούγονται οι πρώτες φωνές για την ανάγκη συνεργασίας με την Αγκυρα στο ζήτημα του φυσικού αερίου, όπως εκείνη του Αλόν Λιέλ, πρώην υπουργού Εξωτερικών της χώρας. 
Υπό «κανονικές συνθήκες», η εξέλιξη αυτή θα είχε προκαλέσει μεγάλα ερωτηματικά στην Κύπρο που έχει στενή συνεργασία με το Ισραήλ σε θέματα ενέργειας και ασφάλειας, αλλά και στην Ελλάδα, που το ζήτημα την αφορά επίσης πολλαπλά, όχι μόνον έμμεσα, λόγω Κύπρου, αλλά και άμεσα, λόγω των κοιτασμάτων στην ελληνική ΑΟΖ. Πάντως, ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, μετά όμως από όλες αυτές τις εξελίξεις, επικοινώνησε με τον Ισραηλινό ομόλογό του και συναποφάσισαν την επιτάχυνση του διακυβερνητικού συμβουλίου Ελλάδας – Ισραήλ, κάτι στο οποίο η Ελλάδα θα έπρεπε να είχε εργαστεί πολύ περισσότερο, πολύ νωρίτερα. 
Η Κύπρος βράζει: χρεοκοπία και συνεκμετάλλευση  
Όμως, την περασμένη Παρασκευή το απόγευμα, οι συνθήκες κάθε άλλο παρά «κανονικές» ήταν: η Κύπρος ζούσε την πιο δύσκολη στιγμή της ιστορίας της μετά τον Αττίλα, ενώ η Ελλάδα έτρεμε το ενδεχόμενο της μετάδοσης της κρίσης αυτής όχι μόνον σε τραπεζικό επίπεδο, αλλά και ως προς την επίδρασή της στην ελληνική πολιτική και ίσως κοινωνική πραγματικότητα: ουσιαστικά, Αθήνα και Λευκωσία, βρέθηκαν όλες τις προηγούμενες ημέρες που ακολούθησαν το «όχι» της κυπριακής Βουλής στο Eurogroup πιο «μακριά» από ποτέ στα χρόνια της μεταπολίτευσης. Το θρίλερ της κυπριακής «διάσωσης» οδήγησε τα χαράματα της Δευτέρας 25 Μαρτίου στη συμφωνία του Eurogroup με την οποία η Κύπρος δεχόταν τελικά όλα όσα η Γερμανία και η τρόικα της επέβαλαν, με όρους ακόμα σκληρότερους από εκείνους που πριν από περίπου μία εβδομάδα είχε απορρίψει η κυπριακή βουλή.
Ολες εκείνες τις κρίσιμες για την Κύπρο ημέρες, η Ουάσιγκτον τήρησε μία εκκωφαντική σιωπή ως προς το ζήτημα. Γιατί όχι άλλωστε; Ούτε η Αθήνα ούτε η Λευκωσία φαίνεται ότι επιχείρησαν ορατά τουλάχιστον, να συνομιλήσουν σε βάθος με τους Αμερικανούς γι αυτό – τις τελευταίες μόνο ώρες πριν την εκπνοή του πρώτου γερμανικού τελεσιγράφου, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι φέρεται σε τηλεφωνική συνομιλία με τον πρόεδρο της Κύπρου Ν. Αναστασιάδη να είχε αναφερθεί σε ενδεχόμενο αμερικανικής παρέμβασης για τις υπό πτώχευση τράπεζες. 
Είναι άγνωστο αν και κατά πόσο υπήρξε πραγματικό ενδιαφέρον των ΗΠΑ για τις εξελίξεις που, μεταξύ άλλων, έχουν να κάνουν σε μεγάλο βαθμό και με την ενέργεια, είτε αυτή έπεφτε πια στα χέρια της Γερμανίας με παραμονή της Κύπρου στο ευρώ, είτε, στο ενδεχόμενο εξόδου, έπεφτε στα χέρια της Ρωσίας. Τότε, μία πολύ σημαντική παράμετρος φάνηκε στον ορίζοντα: το ορατό ενδεχόμενο οι ΗΠΑ να στηρίξουν τελικά την τουρκική άποψη για την κυπριακή ΑΟΖ και περί συνεκμετάλλευσης με τους τουρκοκύπριους, κάτι που δεν είχαν κάνει μέχρι τώρα. Αυτή εμφανίζεται ως η κύρια «παρενέργεια» για την Ελλάδα και την Κύπρο από το νέο μέτωπο που διαμορφώνεται εν όψει του Ιράν. Πάντως, η μακροσκοπική εικόνα είναι ότι, δυστυχώς, η Αθήνα, εδώ και πολλά χρόνια, φρόντισε με πολλούς τρόπους συστηματικά να ψυχράνει επί της ουσίας, για να μην πει κανείς σχεδόν να «παγώσει», τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, έρμαιη ενός αντιαμερικανισμού που ακόμα ζει και βασιλεύει άκριτα πολλές δεκαετίες μετά τον Εμφύλιο ευθέως εις βάρος των ζωτικών συμφερόντων της χώρας και διαπερνώντας οριζόντια το πολιτικό της φάσμα.
Η Ρωσία αναγνωρίζει τη Γερμανία ως μεγάλη δύναμη
Εν τω μεταξύ, λίγες ώρες πριν την αναχώρηση Ομπάμα από το Ισραήλ και μετά από τη συνάντηση κορυφής Ε.Ε. - Ρωσίας, η Μόσχα είχε πρακτικά αδειάσει την δραματικά προσφεύγουσα στο Κρεμλίνο Κύπρο, που ανύμπορη και πανικόβλητη έτρεχε τώρα πίσω στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο, υπό συνθήκες πολύ χειρότερες  από εκείνες επί των οποίων είχε ξεκινήσει τη «διαπραγμάτευση» μαζί τους. Αν και προγραμματισμένη πριν από το ξέσπασμα της κυπριακής κρίσης συνάντηση κορυφής μεταξύ «Ευρώπης» (επί της ουσίας Γερμανιας) και Ρωσίας, αυτή τελικά μονοπωλήθηκε από το ζήτημα της Κύπρου. Όμως, η ιστορικά αστήρικτη, λογικά ατελής και, κυρίως, πάντοτε στην πράξη διαψευσθείσα δοξασία για το «Μόσκοβο» που για αιώνες στοιχειώνει τη φαντασία πολλών και στην Ελλάδα και στην Κύπρο, ξέμεινε, όπως ήταν φυσικό, και πάλι στο πεδίο της φαντασίωσης: το «ξανθό γένος του βορρά», δεν κατέβηκε τελικά καβάλα στα… λιαρ τζετ για να «σώσει» κανέναν, όπως δεν κατέβηκε άλλωστε ούτε το 1974, την ώρα που η Κύπρος δεχόταν την εισβολή του Αττίλα. Ηταν απόλυτα αναμενόμενο: γι αυτή την περιοχή του κόσμου οι Ρώσοι ουδέποτε μπήκαν πραγματικά «στα χωράφια» των άλλων μεγάλων παικτών, από την εποχή των «Ορλοφικών», μέχρι σήμερα – για να μην ξεχάσει κανείς και τον φοβερό Εμφύλιο πόλεμο που υποδαύλισε η ΕΣΣΔ του Στάλιν στην Ελλάδα, την ώρα που η τότε νέα αρχιτεκτονική δομή ασφαλείας του κόσμου είχε ήδη καθοριστεί... 
Αντιθέτως, η Μόσχα όχι απλώς έκανε τώρα εκείνο που είχε λίγο πριν δηλώσει ο Ρώσος πρωθυπουργός Μεντβέντεφ, ότι δηλαδή «η Ρωσία δεν θα χαλάσει τις σχέσεις της με την Ε.Ε. για την Κύπρο», στέλνοντας άπραγο πίσω στη Λευκωσία τον Κύπριο υπουργό Οικονομικών Σαρρή, αλλά, επιπλέον, σύμφωνα με πληροφορίες, οι Ρώσοι φαίνεται ότι ζήτησαν και πήραν τη συναίνεση των Γερμανών για την εμπλοκή τους στο επίπεδο επενδύσεων στην ενέργεια στην Ελλάδα μέσω της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΠΑ – ο πρόεδρος της Γκαζπρομ Μίλερ, ερχόταν, εκείνη τη στιγμή, για δεύτερη φορά μέσα σε δέκα ημέρες στην Αθήνα, γεγονός που σίγουρα δεν θα έφερνε την Ελλάδα πιο κοντά στις ΗΠΑ, κάτι που, όσο κι αν δεν το αντιλαμβανόταν η ίδια, περισσότερο από ποτέ το είχε τώρα ανάγκη. Μένει πλέον να φανεί αν μετά το «κούρεμα» των ρωσικών καταθέσεων στην Κύπρο, «κούρεμα» πολύ μεγαλύτερο από εκείνο του αρχικού σχεδίου, η Ρωσία με κάποιο τρόπο θα αντιδράσει, και πόσο, ή αν αυτό το ζήτημα είχε «τακτοποιηθεί» οριστικά στη «σύνοδο κορυφής» Ρωσίας – Ε.Ε. την Πέμπτη. Αν δεν αντιδράσει το μέγεθος της ανταπόδοσης θα έχει υπάρξει μεγάλο.
Μια νέα Γιάλτα: τρεις μέρες που θα αλλάξουν τον κόσμο;
Κι έτσι, τελικά, μέσα σε λίγες ώρες, πολλά κομμάτια από το παράξενο αυτό παζλ αναδιατάχθηκαν και άρχισε να γίνεται φανερό ότι κάτι μεγάλο ίσως να εγκυμονείται. Τόσο μεγάλο, που θα μπορούσε να είναι ακόμα και μία «νέα Γιάλτα», ενόψει τόσο της μανίας της Γερμανίας να κυριαρχίσει στην Ευρώπη και την πιο πρόσφατη φάση αυτής της πορείας με τα γεγονότα της Κύπρου, όσο  και των νέων μετώπων για τις ΗΠΑ, όπως η από κοινού επίλυση του ζητήματος της Συρίας από τις μεγάλες δυνάμεις, ή η προετοιμασία για σύγκρουση Αμερικανών και Ισραηλινών με το Ιράν. Αλλωστε, στην επίσκεψή του στο Ισραήλ, ο Αμερικανός πρόεδρος δεν έκλεισε μόνον το μέτωπο Τουρκίας – Ισραήλ, αλλά και έκανε ένα πολύ μεγάλο βήμα μπροστά στο ζήτημα του Παλαιστινιακού κράτους επισκεπτόμενος και τον Παλαιστίνιο πρόεδρο Μαχμούτ Αμπας – κάτι που αντίστοιχό του δεν είχε γίνει ξανά. Ταυτόχρονα, το PKK, ανακοίνωνε κατάπαυση του πυρός: ήταν λοιπόν προφανές ότι οι ΗΠΑ είχαν πλέον λάβει την απόφαση να στηρίξουν την Τουρκία ενόψει μεγάλων μεταβολών στη Συρία ή στο Ιράν – άλλωστε ο ίδιος ο Νετανιάχου αναφέρθηκε στο ζήτημα της Συρίας ως κύρια αιτία που τον οδήγησε σε αυτή την απροσδόκητη «συγγνώμη». 
Δεν υπάρχει λοιπόν αμφιβολία ότι τις δραματικές τρεις αυτές ημέρες, ένας νέος διεθνής γεωπολιτικός καταμερισμός πρόβαλε πια στον ορίζοντα: ένας κόσμος στον οποίο οι ΗΠΑ διαμορφώνουν μια νέα διεθνή ισορροπία μπροστά σε αναμονή μεγάλων εξελίξεων και ένας κόσμος που η Γερμανία είχε ξεφύγει πια από το επίπεδο της ισχυρής οικονομικά χώρας της ευρωζώνης και είχε ανέλθει στο status της μεγάλης δύναμης η οποία συνομιλεί ως «Ευρώπη» με τη Ρωσία για θέματα όχι γερμανικά αλλά ευρωπαικά και με την Ουάσιγκτον να της αναγνωρίζει σιωπηρά και τη Μόσχα να της αναγνωρίζει έμπρακτα αυτό το status. 
Είναι όμως ασαφή ακόμα μια σειρά από πολύ σημαντικά ζητήματα: οι ΗΠΑ θα «καλύψουν», και, αν ναι, σε πιο βαθμό, πολιτικά τις τουρκικές απαιτήσεις στο Αιγαίο στα πλαίσια αυτής της νέας ισορροπίας; Η Ελλάδα θεωρείται πλέον «γερμανικός χώρος» από την Ουάσιγκτον, ή παραμένει και «συνομιλητής» των Αμερικανών και των Ισραηλινών στα σχετικά ζητήματα, στο βαθμό που την αφορούν, ή όλες τους οι αποφάσεις για την περιοχή θα παρθούν, τελικά, ερήμην της; Και τι μπορεί να κάνει γι αυτό;
Περιπλοκές και αντιφάσεις: η Ελλάδα και η Κύπρος μεταξύ ΗΠΑ, Γερμανίας και Ρωσίας
Η μεγάλη περιπλοκή έχει λοιπόν να κάνει με την αντίφαση ότι μέσα από την κρίση χρέους, η Ελλάδα και η Κύπρος, βρίσκονται πια κάτω από τη σφαίρα επιρροής της Γερμανίας – κι όχι της προσχηματικά αναφερόμενης ως «Ευρώπης». Όμως, μέσα από τη γεωπολιτική τους θέση και μέσα από τα δικαιώματά τους στην ενέργεια στην περιοχή, βρίσκονται και στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των ΗΠΑ και, φυσικά, της Ρωσίας. Η πραγματικότητα είναι ότι ουδείς στην Αθήνα γνωρίζει σε βάθος  και με επαρκή ασφάλεια το ποια ακριβώς νέα ισορροπία έχει διαμορφωθεί γύρω από την Ελλάδα και την Κύπρο στο «τραπέζι» μεταξύ Γερμανίας, Ρωσίας και ΗΠΑ. Ποιος είναι ο ακριβής καταμερισμός του ρόλου και, ίσως, και των ποσοστώσεων», για να μιλήσουμε με όρους «Γιάλτας», όπως αυτές αποτυπώθηκαν τότε στο περίφημο χειρόγραφο σημείωμα του Τσώρτσιλ. 
Το μόνο σίγουρο, είναι ότι μία «νέα Γιάλτα» υπάρχει: ή έχει ήδη διαμορφωθεί πλήρως, ή διαμορφώνεται σταδιακά αυτήν ακριβώς την ώρα, μέσα από τις δύο μεγάλες κρίσεις: του χρέους στην Ευρώπη και των ανακατατάξεων στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή, με κύριες παραμέτρους τόσο την ασφάλεια όσο και την ενέργεια. Πρέπει λοιπόν η Ελλάδα και η Κύπρος να βρουν γρήγορα τον τρόπο να ισορροπήσουν σε αυτή την εξαιρετικά δύσκολη και με πολλά «κρυμμένα χαρτιά» εξίσωση που η επίλυσή της θα καθορίσει το μέλλον της ίδιας, της Κύπρου, του ελληνισμού. Με καθαρό μυαλό, με μεγάλη διπλωματική εγρήγορση και απαλλαγμένες από τα στεγανά του παρελθόντος, η Ελλάδα και η Κύπρος, πρέπει να κάνουν ότι μπορούν για να μετέχουν  ως κράτη σε αυτό το νέο καταμερισμό που δείχνει να διαμορφώνεται. 
Τα πολλαπλά και αρτηριοσκληρωτικά στεγανά ιδίως εκείνα που επί δεκαετίες επικρατούν στην ελληνική πολιτική, πρέπει τώρα να πέσουν. Και οδηγός γι αυτό μπορεί να είναι οι γεωπολιτικές παρακαταθήκες του εθνάρχη Ελευθερίου Βενιζέλου, του ανθρώπου που σε καιρούς διεθνών μεταβολών διπλασίασε την Ελλάδα. Παρακαταθήκες που θεμέλιό τους είναι η σύνδεσή της με τη Δύση, στην οποία η Ελλάδα με δική της κυρίως ευθύνη εν πολλοίς απέτυχε μέχρι σήμερα αλλά πρέπει και μπορεί να προσπαθήσει ξανά, αλλά και παρακαταθήκες όπως αυτές αναδείχθηκαν το 1930 στο πεδίο των ελληνοτουρκικών σχέσεων, οι οποίες είναι σήμερα επίκαιρες εν μέρει και επειδή η Ελλάδα απέτυχε ως τώρα να εκπληρώσει το δυτικό της ρόλο. 
Οι αντοχές της γερμανικής Ευρώπης
Κάθε φορά που ο ελληνισμός λειτούργησε στο πλαίσιο των πραγματικών δυτικών συμφερόντων, δηλαδή εκείνων των ναυτικών κι όχι των κεντροευρωπαικών δυνάμεων, όπως το 1912-13, βγήκε ισχυρότερος. Κάθε φορά που τα  εγκατέλειψε, όπως το 1922 ή το 1974, υπέστη τραγωδίες. Τώρα, βρίσκεται εκ νέου μπροστά σε τέτοιου διαμετρήματος ερωτήματα καθώς, σήμερα ένας νέος κόσμος προβάλλει στον ορίζοντα. Επίσης, όλες οι ως τώρα προσπάθειες της Γερμανίας να εντάξει την Ελλάδα στη σφαίρα επιρροής της, οδήγησαν κι εκείνες σε καταστροφές, όπως έγινε με τον Εθνικό Διχασμό του 1915, ή, φυσικά, με τη βία του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Το ίδιο συνέβη και με τη Σοβιετική Ενωση, οδηγώντας, αμέσως μετά, στον Εμφύλιο Πόλεμο. 
Η γερμανική επικυριαρχία στην Ευρώπη δεν θα αντέξει για μία σειρά από λόγους, ανάμεσα στους οποίους ο κυριότερος είναι ότι έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με σειρά λαών και χωρών, έχοντας ήδη καταστήσει τη γερμανική Ευρώπη ανεπιθύμητη: όσο κι αν προσπαθεί για το αντίθετο το Βερολίνο, στην Ευρώπη υπάρχει ακόμα δημοκρατία και πολλές χώρες που δεν αντέχουν άλλο την πίεση της – απλώς η αντίδραση σε τέτοιου είδους «τευτονικές» κινήσεις δεν έρχεται από τη μία μέρα στην άλλη. Επιπλέον, μεγάλη θα είναι εν τέλει και η αντίδραση από τη Δύση, σε μια ολοκληρωτικά γερμανική Ευρώπη στην οποία οι περισσότερες χώρες είναι πια πλήρως υποταγμένες, ακόμα και η Γαλλία, ενώ η Βρετανία απουσιάζει. Αυτή η πραγματικότητα δεν είναι βιώσιμη ούτε μπορεί να γίνει δεκτή σε μέσο χρόνο όχι μόνον από τους ίδιους τους ευρωπαικούς λαούς, αλλά και από τις ΗΠΑ. Η γερμανική λογική της βίας και της ερημοποίησης που επικρατεί τα τρία τελευταία χρόνια συνιστά μια καθαρά εθνικιστική πολιτική του Βερολίνου, που κερδίζει διαρκώς οικονομικά, πολιτικά και θεσμικά από την κρίση την οποία το ίδιο τροφοδοτεί. Η γερμανική Ευρώπη μοιάζει σήμερα κυρίαρχη, αλλά αυτό δεν θα κρατήσει για πολύ, η νίκη της «Μεσευρώπης» δεν μπορεί, εκ των πραγμάτων, να διαρκέσει στο χρόνο, ούτε, πολύ περισσότερο, μπορεί να στηριχθεί πια στα όπλα. Οφείλουμε λοιπόν, έστω και τώρα, αν και χάσαμε ήδη πάρα πολύ χρόνο, να αντιληφθούμε τις δυναμικές της νέας αρχιτεκτονικής του κόσμου βλέποντας σε βάθος και να πάρουμε θέση. Να χτίσουμε, έστω και αργά, ουσιαστικές δυτικές, αξιόπιστες και σε βάθος συμμαχίες κι όχι για πολλοστή φορά απόμακρες φαντασιώσεις με το «Μόσκοβο», ή να δεχθούμε κι άλλο άφωνοι την ισοπεδωτική, καταστροφική για τον τόπο υποταγή στις επιταγές του ηγεμονικού Βερολίνου όπως συμβαίνει τρία χρόνια τώρα που η γερμανική Ευρώπη αναδύεται πρώτα απ’ όλα μέσα από την Ελλάδα. Το μέλλον, αν το προετοιμάσουμε σωστά, μπορεί να σχετίζεται ακόμα και με την επιστροφή στην πολιτική του Ελευθερίου Βενιζέλου το 1930 για την ελληνοτουρκική φιλία, εντός ενός πλαίσιου ευρύτερων μεταβολών στην περιοχή μας που καθίσταται πια το ενεργό σύνορο του δυτικού κόσμου. Σίγουρα πάντως, το μέλλον δεν μπορεί να είναι η τυφλή υποταγή στο Βερολίνο.