ΦΟΒΕΡΟ: ΔΑΚΡΥΣΕ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΜΕΘΟΔΙΟΥ ΚΑΙ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΣΤΟ ΜΠΟΥΡΓΚΑΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ!

http://indobserver.blogspot.gr/2013/03/blog-post_5148.html

 ΓΙΑ ΚΑΚΟ ΣΗΜΑΔΙ ΚΑΝΟΥΝ ΛΟΓΟ ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ

Εκατοντάδες πιστοί συρρέουν στον Ιερό Ναό των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου στο Μπουργκάς, για να ασπαστούν την εικόνα της Παναγίας της Κασπερόφσκαγια, η οποία δάκρυσε.

Σύμφωνα με τον προϊστάμενο του Ναού το γεγονός συνέβη την πρώτη Κυριακή πριν την Σαρακοστή, όταν αποφάσισε να πάρει μερικές εικόνες του Ναού για να κάνει υπαίθρια θεία λειτουργία.

"Μεταξύ των εικόνων ήταν και η Ρωσική Παναγία Κασπερόφσκαγια την οποία μας είχαν δωρίσει όταν χτίστηκε η Εκκλησία", ανέφερε ο π. Πέτρος.

Ενώ συμπλήρωσε: "Το απόγευμα της Κυριακής όταν πήγα να την μεταφέρω, είδα ότι από τα μάτια της Παναγίας να τρέχουν δάκρυα! Τότε είπα κακό σημάδι!".

Ο π. Πέτρος αμέσως ενημέρωσε τον Μητροπολίτη για το θαυμαστό γεγονός, το οποίο έγινε αμέσως γνωστό στην περιοχή.

"Τα δάκρυα της Παναγίας με φοβίζουν, διότι μπορεί κάτι να μας περιμένει", υπογράμμισε ο π. Πέτρος.

Να αναφερθεί ότι η εικόνα της Παναγίας της Κασπερόφσκαγια θαυματουργεί από τον 16ο αιώνα, όταν την έφεραν από την Ρώσια Σέρβοι πρόσφυγες στην Τρανσυλβανία.

Επίσης οι κάτοικοι της Οδησσού πιστεύουν ότι η απελευθέρωση της πόλης από τους Βρετανούς, κατά την διάρκεια του πολέμου της Κριμαίας του 1854, οφείλεται στην Παναγία την Κασπερόφσκαγια.

από τονΙβάν Ζεκόφ για την romfea.gr

Μπορίς Μπερεζόφσκι: ο «Ρασπούτιν της μετα- Σοβιετικής Ρωσίας»

http://www.antinews.gr/2013/03/24/209601/

Από πωλητής αυτοκινήτων έγινε «βασιλιάς» του Κρεμλίνου και εξόριστος δισεκατομμυριούχος στη Βρετανία. Ο Μπορίς Μπερεζόφσκι, ο οποίος έπαιζε για ένα διάστημα σημαντικό ρόλο σε σχεδόν κάθε σημαντική απόφαση της μετα-Σοβιετικής Ρωσίας, βρέθηκε νεκρός στο Λονδίνο.

Ένας μαθηματικός, με τους πολιτικούς υπολογισμούς, ο Μπερεζόφσκι απέκτησε πολλούς εχθρούς κατά τη διάρκεια της καριέρας του, με σημαντικότερο τον Βλαντίμιρ Πούτιν, τον άνθρωπο που βοήθησε να πάρει την εξουσία. Σε μια χώρα με πλούσια ιστορία από δικαστικές ίντριγκες και με τη φήμη της αδιαφάνειας στο Κρεμλίνο, πολλοί τον παρομοίαζαν με έναν σύγχρονο Γκριγκόρι Ρασπούτιν.

Στον Μπερεζόφσκι οφείλεται κατά ένα μέρος η πολιτική διάσωση του Μπόρις Γέλτσιν και η «διαμόρφωση» του Πούτιν σε πρόεδρο με τη βοήθεια του χρήματος και των μέσων ενημέρωσης, ενώ, είχε κατηγορηθεί τότε – επισήμως ή όχι – για τα σκοτεινά επεισόδια που ακολούθησαν την πτώση του από το Κρεμλίνο. Ο Μπερεζόφσκι είχε κατηγορηθεί ανεπίσημα από τις ρωσικές αρχές για κάποιες δολοφονίες, όπως με τη δηλητηρίαση του Αλεξάντερ Λιτβινένκο στο Λονδίνο το 2006, ενώ και ο ίδιος επέζησε από απόπειρες δολοφονίας.

Το 1994, το αυτοκίνητο του Μπερεζόφσκι ανατινάχθηκε, σκοτώνοντας τον οδηγό του. Το 2007, είπε ότι η βρετανική αστυνομία τον είχε προειδοποιήσει για ένα σχέδιο δολοφονίας του. Ο θάνατός του σε ηλικία 67 ετών, μπορεί να είναι μόνο η αρχή ενός νέου μυστηρίου. Η βρετανική αστυνομία είπε ότι δεν έχει εξιχνιάσει ακόμα την υπόθεση, αν και πολλοί κάνουν λόγο για αυτοκτονία. Ο Μπερεζόφσκι γεννήθηκε στη Μόσχα στις 23 Γενάρη του 1946. Μετά την αποφοίτησή του από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Ξυλείας της Μόσχας το 1967, πήρε ένα πτυχίο στη φυσική και τα μαθηματικά και κέρδισε την ένταξη στην αριστοκρατική Ακαδημία Επιστημών. Ένας άγριος αντίπαλος του κομμουνισμού, ο Μπερεζόφσκι έχτισε το όνομά του με την αύξηση των πωλήσεων αυτοκινήτων στη δεκαετία του 1990, δημιουργώντας μια μεγάλη οικονομική αυτοκρατορία που βασίζεται στον οικονομικό κολοσσό LogoVAZ, με ρίζες στην επιχείρηση των πωλήσεων αυτοκινήτων.

Ως φίλος της οικογένειας του Προέδρου Μπόρις Γέλτσιν, χρηματοδότησε το 1996 την εκστρατεία επανεκλογής του, όντας παράλληλα μέλος του διοικητικού συμβουλίου ενός κεντρικού τηλεοπτικού δικτύου. Ήταν τότε που ο ηγέτης του Κομμουνιστικού Κόμματος Γκενάντι Ζουγκάνοφ τον σύγκρινε με τον Ρασπούτιν. Ο Γέλτσιν τον αντάμειψε με μια θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας και βοήθησε στην ειρηνευτική συμφωνία που τερμάτισε τον πρώτο πόλεμο με τους τσετσένους επαναστάτες.

Πολλοί λένε ότι έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανάδειξη του Πούτιν. «Παρουσίασε τον Πούτιν στο ρωσικό κατεστημένο της εποχής εκείνης, τον έφερε στον στενό κύκλο του Μπόρις Γιέλτσιν και ήταν ο πρώτος που πίστεψε ότι από αυτόν τον γραφειοκράτη θα μπορούσε να προκύψει ένας διάδοχος» αναφέρει ο σχολιαστής Σεργκέι Παρκομένκο. Αλλά ο Μπερεζόφσκι έκανε πολλά λάθη από την πρώτη θητεία του Πούτιν και μετακόμισε στη Βρετανία, όπου του δόθηκε άσυλο. Προστατευμένος από τις ποινικές υποθέσεις για τις οποίες είχε καταδικαστεί με χρόνια φυλάκισης ερήμην του και για τις οποίες ο ίδιος θεωρούσε ότι είχαν πολιτικά κίνητρα, πολεμούσε τον Πούτιν για μια δεκαετία από το Λονδίνο. Συνεργάστηκε με άλλους εξόριστους, κατηγορώντας το ρωσικό κράτος για δολοφονίες και καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Οι ρωσικές αρχές προσπάθησαν να απορρίψουν τους ισχυρισμούς αυτούς, παρουσιάζοντάς τον ως έναν γραφικό κακό που έκανε ο ίδιος τα εγκλήματα για τα οποία τις κατηγορούσε. Η περιουσία του Μπερεζόφσκι μειώθηκε, όταν έχασε 6 δις δολάρια σε νομική μάχη πέρυσι με τον ιδιοκτήτη της Chelsea Football Ρομάν Αμπράμοβιτς, έναν πρώην προστατευόμενό του που κατηγόρησε ότι χρησιμοποιεί την εξουσία του Κρεμλίνου για να τον τρομάξει και να πουλήσει τα περιουσιακά του στοιχεία φτηνά. «Όταν έχασε τη δικαστική διαμάχη έπεσε σε βαθιά κατάθλιψη», δήλωσε ο Αλεξέι Βενεντίκτοφ, διευθυντής του ραδιοφώνου Ekho Moskvy. Ο Μπερεζόφσκι παραμένει μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα.

reuters

Στην κόψη του ξυραφιού η Κύπρος. Η λαίμαργη Ρουμάνα θέλει διαρκώς νέα κόλπα!

http://www.kourdistoportocali.com/articles/19620.htm

Δεν είμαστε σε αχτίνα συμφωνίας με την τρόικα,δήλωσε πριν από λίγο στο ΚΥΠΕ ανώτερο στέλεχος της κυπριακής πλευράς, το οποίο θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του. Ο ίδιος αξιωματούχος, απέδωσε την υπάρχουσα κατάσταση αποκλειστικά στην άκαμπτη στάση της εκπροσώπου του ΔΝΤ, η οποία όπως μας λέχθηκε χαρακτηριστικά, «κάθε μισή ώρα προβάλλει και νέες απαιτήσεις».

Η ώρα του Bank Run. Στη Μεγαλόνησο η αρχή του ντόμινο

http://olympia.gr/2013/03/24/252327/

Η διεθνής αρθρογραφία μπορεί να μην πηγαίνει το θέμα σε πολύ μεγάλο «βάθος», σίγουρα όμως δεν διαφωνεί στα «σημεία».
Και ορισμένες από τις αναλύσεις που δημοσιεύτηκαν τις τελευταίες ημέρες είναι χαρακτηριστικές.
Το «Forbes» έγραψε:
«Όλοι πλέον συμφωνούν ότι ο υπουργός Οικονομικών Hank Paulson μπάλωσε πρόχειρα την κρίση της Lehman Brothers. Τουλάχιστον όμως είχε δικαιολογία.
Συγκριτικά, η ομάδα των αξιωματούχων της Ε.Ε. – της οποίας ηγείται η Γερμανία – που σχεδίασαν την τραπεζική διάσωση της Κύπρου δεν έχει δικαιολογία.
Αν και είχαν χρόνια για να σκεφτούν τις επιλογές τους (τα προβλήματα της Κύπρου σχετίζονται στενά με αυτά της Ελλάδας και ήταν εδώ και καιρό σχεδόν το ίδιο εμφανή), επέλεξαν μια ‘‘λύση’’ που αντιστοιχεί πιθανότατα στην πιο ανεξήγητα ανεύθυνη απόφαση που έχει ληφθεί για την τραπεζική εποπτεία στον προηγμένο κόσμο από τη δεκαετία του 1930.
Αποδυνάμωσαν έτσι – ενδεχομένως με καταστροφικό τρόπο – τον βασικό πυλώνα διατήρησης της σύγχρονης τραπεζικής: την ασφάλεια των καταθέσεων. Αυτό εγείρει ερωτήματα αναφορικά με την ασφάλεια των καταθέσεων σε όλη την Ε.Ε. και ενθαρρύνει τη φυγή καταθέσεων όχι μόνο στις πιο “οικονομικά προβληματικές” χώρες, όπως η Ελλάδα και η Ισπανία, αλλά ακόμα και στην Ιταλία και τη Γαλλία.
Θα βάζαμε στοίχημα ότι η προχειρότητα της κυπριακής διάσωσης έχει εξασφαλίσει πως η αγωνιώδης ασθένεια που ταλανίζει το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης εδώ και τέσσερα χρόνια θα παραταθεί.
Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε απλά. Η απόλυτη πηγή της οικονομικής ασθένειας της Ευρώπης είναι η Γερμανία. Το γερμανικό χρηματοοικονομικό κατεστημένο ήταν συνένοχο από την αρχή στο “φούσκωμα” ορισμένων από τις “φούσκες” που έπληξαν τις χώρες. Τώρα, όχι μόνο αποποιείται τον ρόλο της στα αίτια, αλλά, με το να επιβάλει λιτότητα σε εθνικές κυβερνήσεις και με το να αρνείται να επιτρέψει μεγαλύτερο πληθωρισμό του ευρώ, απλώς στρίβει το μαχαίρι στις πληγές αυτών των χωρών».

Η ώρα του bank run
Ο νομπελίστας οικονομολόγος Κρούγκμαν πρόσθεσε γράφοντας στο μπλογκ του πως «ως αντάλλαγμα για τη διάσωση, η Κύπρος πρέπει να επιβάλει μεγάλο “κούρεμα” – δηλαδή απώλειες – σε όλους τους καταθέτες των τραπεζών της. Μπορούμε κάπως να καταλάβουμε γιατί το κάνουν: η Κύπρος είναι ένας φορολογικός παράδεισος, ιδιαίτερα για τα κεφάλαια των Ρώσων επιχειρηματιών. Αυτό σημαίνει ότι έχει έναν τεράστιο, υπερμεγέθη τραπεζικό τομέα και μια διάσωση χωρίς “κούρεμα” θα θεωρούνταν ως διάσωση όχι μόνον της Κύπρου, αλλά και των Ρώσων.
Το μεγάλο πρόβλημα, όμως, είναι πως δεν επιβάλλεται μόνο στις μεγάλες ξένες καταθέσεις το ‘‘κούρεμα’’. Η απομείωση για τις μικρές εγχώριες καταθέσεις είναι πιο περιορισμένη, αλλά παρά ταύτα σημαντική. Είναι σαν οι Ευρωπαίοι να κρατούν μια πινακίδα “neon”, η οποία γράφει στα ελληνικά και τα ιταλικά: καιρός να τρέξετε προς τις τράπεζές σας».
Τα τρία λάθη
Στο ίδιο θέμα εστιάζει και ο «Economist», με άλλον τρόπο: «Η κυπριακή κυβέρνηση προτίμησε να “διασκορπίσει” τον “πόνο” παρά να εξαλείψει τους καταθέτες που δεν είναι κάτοικοι της Κύπρου και να θέσει σε κίνδυνο τις μακροπρόθεσμες προοπτικές της ως offshore οικονομικού κέντρου για ρωσικό και άλλο χρήμα. Όποια και αν ήταν η λογική της, η απόφαση είναι λάθος για τρεις λόγους.
1 Ο πρώτος είναι ότι “ξαναξυπνά” τον κίνδυνο μετάστασης της κρίσης, από άλλο μέρος της ευρωζώνης. Οι καταθέτες είχαν καταφέρει μέχρι τώρα να βγουν γενικά αλώβητοι από την οικονομική κρίση. Τώρα όμως πρέπει να υποστούν “bail in” και ορισμένοι από αυτούς κατά παράβαση της ρητής υπόσχεσης που είχαν λάβει ότι μπορούν να είναι σίγουροι πως θα πάρουν πίσω τα χρήματά τους ακόμα και αν καταρρεύσει μια τράπεζα».
2 Το δεύτερο λάθος της συμφωνίας έχει να κάνει με τη δικαιοσύνη. «Μπορεί κανείς να διαφωνήσει με τις αρχές του “κουρέματος” των μη εξασφαλισμένων καταθετών. Μπορεί επίσης να υποστηρίξει ότι πρέπει πρώτα να πληρώσουν όλοι στις κυπριακές τράπεζες προτού πληρώσουν οι φορολογούμενοι άλλων χωρών.
Όμως δεν υπάρχει καμία ηθική αναγκαιότητα να “φάνε ξύλο” οι Κύπριες χήρες και να μείνουν αλώβητοι οι ομολογιούχοι πρώτης εξασφάλισης των τραπεζών, όπως φαίνεται ότι γίνεται σ’ αυτή την περίπτωση. Ούτε να επιβληθούν απώλειες σε επενδυτές κρατικών ομολόγων στην Κύπρο. Ούτε να προστατευθούν οι καταθέτες στις ελληνικές μονάδες των κυπριακών τραπεζών, όπως επίσης γίνεται σ’ αυτή την περίπτωση. Η ευρωζώνη μπορεί να χρησιμοποιήσει τον “μανδύα” της δικαιοσύνης για να καλύψει αυτή τη διάσωση, όμως δείχνει μια εξαιρετικά επιλεκτική αντιμετώπιση».
3 Το τρίτο λάθος είναι στρατηγικό, σύμφωνα με τον «Economist», που θεωρεί ότι η κυπριακή συμφωνία δεν έχει κανέναν ειρμό. Όπως επισημαίνει, η ευρωκρίση έμεινε για λίγους μήνες σε αδράνεια, χάρη κυρίως στην ετοιμότητα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να παρέμβει προκειμένου να βοηθήσει τις προβληματικές χώρες. Το τίμημα για τη βοήθεια αυτή είναι ότι η ΕΚΤ θα επιμείνει οι χώρες να ενταχθούν σε πρόγραμμα διάσωσης. «Το πολιτικό τίμημα της ένταξης σε πρόγραμμα διάσωσης μόλις ανέβηκε, και έτσι το δίκτυο ασφαλείας στην ΕΚΤ φαίνεται λίγο πιο… αδύναμο», σχολιάζει ο «Economist».

Έσπασε ο κανόνας
Στο ίδιο μήκος κύματος και οι τράπεζες. Έκθεση της Societe Generale σημειώνει ότι η απόφαση για την Κύπρο «έσπασε τον βασικό κανόνα, διαταράσσοντας την εμπιστοσύνη πάνω στην οποία στηρίζεται όλο το τραπεζικό και οικονομικό σύστημα». Ίσως είναι η πυροδότηση του νέου κύκλου της κρίσης, σημειώνει η τράπεζα, που την περασμένη Πέμπτη σε άλλη έκθεσή της επέμενε ότι η κρίση στην Ευρωζώνη δεν είχε τελειώσει και ότι περίμενε νέα αναταραχή μέσα στην άνοιξη.
Η Morgan Stanley σε σημείωμα του οικονομολόγου της Joachim Fels τόνιζε: «Θεωρώ ότι δημιουργείται ένα ανησυχητικό προηγούμενο με πιθανές συστημικές συνέπειες εάν οι καταθέτες και σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης φοβηθούν ότι θα έχουν και αυτοί κάποιο ‘‘κούρεμα’’ στις καταθέσεις τους στο μέλλον».
Ο σύμβουλος της Goldman Sachs Vladimir Dlouhy, πρώην υπ. Οικονομικών της Τσεχίας, έγραψε: «Καταλαβαίνω ότι οι εκλεγμένοι πολιτικοί στη Γερμανία και τη Βόρεια Ευρώπη απαιτούν να θυσιαστεί κάποιος. Ωστόσο, όταν δέχεσαι μία λύση που ουσιαστικά δημεύει το 10% των καταθέσεων, τότε δημιουργείς ένα πολύ επικίνδυνο προηγούμενο. Εάν η κρίση ενταθεί και άλλο, τότε, Θεός φυλάξοι, θα προσπαθήσουν να πάρουν και το 50%». L1 από topontiki.gr

Aδελφέ Κύπριε, μόνο έτσι δεν θα γίνεις another brick in the wall

http://www.kourdistoportocali.com/articles/19622.htm

Από τον Βασίλη Μπόνιο

Ποιος μπορεί να νικήσει έναν βλοσυρό τύπο, ο οποίος για να μπορεί να αποδεχτεί την δική του πραγματικότητα, την καθημερινότητα της ζωής του, φαντασιώνεται ότι το αναπηρικό του καροτσάκι είναι οθρόνος πάνω στο οποίο κάθεται ο Παγκόσμιος Κυβερνήτης; 

Πως μπορεί να αισθάνεται ένα πολιτικό αγρίμι που ενώ ήταν έτοιμος να καβαλήσει στην ηγεσία του κόμματος των Χριστιανοδημοκρατών, στις 12 Οκτωβρίου του 1990, ο 31χρονος βοηθός τοπογράφου Ντίτερ Κάουφμαν έβγαλε από το δερμάτινο μπουφάν του ένα 38άρι περίστροφο τύπου Smith &Wesson και πυροβόλησε τρεις φορές προς το μέρος του. Δύο από τις σφαίρες πέτυχαν τον Σόιμπλε, η μία στη δεξιά παρειά και η άλλη στη σπονδυλική στήλη, ενώ η τρίτη τραυμάτισε έναν από τους σωματοφύλακές του. Ο δημοσιογράφος και φίλος του Χανς-Πέτερ Σιτζ, που ήταν παρών, ανακαλεί στη μνήμη του το περιστατικό: «Αρχικά νόμιζα ότι έσκασαν δύο μπαλόνια, που ήταν άφθονα στην αίθουσα, μέχρις ότου είδα τον Σόιμπλε να σωριάζεται δίπλα μου και να ψελλίζει “δεν αισθάνομαι το πόδι μου”».

Σε καμία περίπτωση δεν αναζητούμε την εύκολη λύση του “για όλα φταίνε οι Γερμανοί”. 

Δεν μπορούμε άλλωστε να διαγράψουμε από την μνήμη μας τα εκατοντάδες νομικά γραφεία της Κύπρου τα οποία ζούσαν πουλώντας υπηρεσίες σε πάσης φύσεως λαμόγια που επιχειρούσαν να στήσουν υπεράκτιες εταιρείες, η αναζητούσαν κάθε είδους συμβουλές για να φυγαδεύσουν το μαύρο χρήμα από μπίζνες πάσης φύσεως. 

Ανάμεσά τους και χιλιάδες Ελλαδίτες επιχειρηματίες, ιδιώτες, αεριτζήδες, μιζαδόροι, μεσάζοντες, δικηγόροι, μεγαλογιατροί, πολιτικοί, σκουπίδια. Γενικότερα. 

Στο κόλπο αυτού του είδους των νομικών εταιρειών είχαν μπει ακόμη και  κορυφαίοι  πολιτικοί της Κύπρου, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν την πολιτική τους εξουσία για να στηρίξουν τις νομικές τους εταιρείες. Η Κύπρος υπήρξε τις τελευταίες δεκαετίες δημοφιλής προορισμός αυτού που λέμε βρώμικου χρήματος. Καθόλου τυχαία δεν βρέθηκαν στο νησί της Αφροδίτης μερικοί από τους Έλληνες επιχειρηματίες που πρωταγωνίστησαν σε μεγάλα οικονομικά σκάνδαλα. 

Η ελίτ του εγχώριου υποκόσμου που ζούσε καμουφλαρισμένη πίσω από επιδεικτικά σταυροκοπήματα και δωρεές στην Εκκλησία καθόλου τυχαία δεν έστησε τα “κεντρικά γραφεία” η κάποιο “υποκατάστημα” της σκοτεινής μπίζνας στην Κύπρο. 

Οι Κύπριοι αντί να σεβαστούν την γεμάτη αίμα και δάκρυ ιστορία τους, αντί να διδαχθούν από εκείνη και να χαλυβδώσουν τις ψυχές, το νου και το σώμα τους με σπαρτιατική  παιδεία αφέθηκαν στο κωλομπαρίζειν. Πως είναι δυνατόν ένα μισοφαγωμένο νησί να μην ζητά, για παράδειγμα, από τα νέα κορίτσια να υπηρετούν στον στρατό του;  Γιατί το κάνει το Ισραήλ και δεν τον κάνει η Κύπρος η οποία έχει ακόμη νωπές τις πληγές από τις σφαίρες  στα κορμιά των ηρώων της Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού;

Γιατί οι αδελφοί Κύπριοι μαλθακίστηκαν τόσο εύκολα; 

Γιατί επέτρεψαν στα παιδιά τους να εκμαυλισθούν από τις  σειρήνες του νεοπλουτισμού; Γιατί λησμόνησαν τόσο γρήγορα την οσμή του αίματός τους; Τους νεκρούς, τους αγνοούμενους, τις μανάδες που βιάσθηκαν από τους Τούρκους πριν σφαγιασθούν; Δεν είναι μοιραίο λαός που δεν διδάσκεται από τις εθνικές τραγωδίες του, να τις βιώνει ξανά και ξανά;

Γιατί οι αδελφοί Κύπριοι αφέθηκαν στο να αντιγράψουν το ελληνικό μοντέλο των διεφθαρμένων και διαπλεκόμενων πολιτικών -οι οποίοι ακόμη και σήμερα (τώρα) υποδέχονται στα σπίτια και στα γραφεία τούς πολυεθνικούς μιζαδόρους; 

Πως επέτρεψαν στον εαυτό τους να γίνουν αυτό που περιέγραψε ένας Βρετανός διπλωμάτης στον δημοσιογράφο Γιάννη Αγγέλη: Πρέπει να καταλάβετε, ότι δεν υπάρχει τίποτα το παράξενο σ’ αυτή την διαδικασία. «Θυμηθείτε πως γίνεται το κυνήγι. Τα «σκυλιά» πολιορκούν το θήραμα μέχρι να το φέρουν εκεί που το θέλει ο κυνηγός για να το χτυπήσει. Όσο πιο καλά εκπαιδευμένα είναι τα «σκυλιά» τόσο πιο γρήγορα παρασύρουν το θήραμα στον τόπο που πρέπει. Αφού πριν το εξαντλήσουν βέβαια και αφού καταφέρουν να αποκλείσουν κάθε δυνατή διέξοδο. Γιατί δεν αναγνωρίζεται αυτή την διαδικασία σε ότι γίνεται τώρα στην Κύπρο ;…».   

Ακριβώς έτσι έχουν τα πράγματα αγαπητοί Κύπριοι αδελφοί. Και τώρα έχετε δύο “επιλογές”: Hνα κλειστείτε σαν τον Έρικ του Another Brick In The Wall στον προσωπικό σας τοίχο η να γίνει η Κύπρος Κούγκι.

(Ο τοίχος των Pink Floyd δεν έχει άμεση σχέση με την εκπαίδευση και τις σχέσεις του μαθητή - δασκάλου.

Το concept του άλμπουμ αφορά έναν άνθρωπο, τον Pink, ο οποίος θέλοντας να προφυλαχτεί και επειδή έχει κουραστεί από όσα συμβαίνουν γύρω του, αποφασίζει να χτίσει έναν τοίχο, ο οποίος τον απομoνώνει από τον εαυτό του και τον κόσμο γύρω του. Στο τέλος όμως τα λεγόμενα "σκουλίκια", σιγά σιγά καταλαμβάνουν το μυαλό του και τον μετατρέπουν σε μια φασιστική μηχανή. Όλα τα γεγονότα της ζωής του, που περιλαμβάνουν την μητέρα του, την άδοξη ερωτική σχέση του, τον θάνατο του πατέρα του στον πόλεμο, καθώς και οι υπερκαταπιεστικοί δάσκαλοι στο σχολείο οδήγησαν την δημιουργία του τοίχου, του οποία τα τούβλα είναι τα συμβάντα της ζωής του που τον αποτελούν. Αυτή είναι η σημασία του Another Brick In The Wall.)

Aυτή είναι η μία επιλογή. Η δική τους επιλογή. Αυτή θα σας προτείνουν σήμερα τα σκυλιά του Σόιμπλε. 

Η άλλη είναι η δική σας (ηρωική) επιλογή. Να επιστρέψετε στην λίρα, και αν χρειασθεί να πεθάνετε γι΄αυτή, αφού επιστρέψετε τα δις ευρώ στους Ρώσους ολιγάρχες στο ακέραιο.Επιλέξτε στην προσωπική σας απόπειρα Εξόδου από το  Μεσολόγγι να έχετε σύμμαχο την Ρώσικη Μαφία ακόμη και την Ιταλική Μαφία, αν χρειασθεί. Mόνο έχοντας πανίσχυρες Μαφίες στο πλευρό σας θα τρομάξετε την Μαφία των Βρυξελλών.

Μόνο με ισχυρές Μαφίες στο πλευρό σας και την λίρα ως επιλογή (τουλάχιστο για τις εγχώριες συναλλαγές) μπορείτε να τρομάξετε το βλοσυρό ανθρωπάκι που γαντζώνεται με μανία στο καουτσούκ των τροχών του. 

Κι αν η μαλθακία σας στέρησε (και μας στέρησε) από σπουδαίους πολιτικούς ηγέτες πάρτε εσείς –ο καθένας μας-την ζωή στα χέρια σας και αν χρειασθεί ας γίνει η Κύπρος Κούγκι. Αύριο κιόλας. 

Μόνο έτσι το βλοσυρό "στριμωγμένο" ανθρωπάκι θα αισθανθεί δέος από την αποφασιστικότητά σας να πεθάνετε (να πεθάνουμε) αν χρειασθεί, παρά να γίνουμε γιουσουφάκια στις ορέξεις του. 

Ε, κάτι τέτοιο με τον Δημήτρη Σαρρή και τον Γιάννη Στουρνάρα σε ρόλο διαπραγματευτών δεν μπορεί να είναι πειστικό. Ας στείλουμε καλύτερα στις Βρυξέλλες την Παλόμα-απολογούμαι στο κορίτσι.

Σε εξέγερση κάλεσε το Λαό ο Σ. Βιτάλης, Πρόεδρος του Πατριωτικού Μετώπου, στο Δημοβούλιο Πολιτών.

Αθήνα, 24 Μαρτίου 2013

Σε εξέγερση κάλεσε το Λαό ο Σ. Βιτάλης, στο Δημοβούλιο Πολιτών.

Σε εξέγερση κάλεσε τον ελληνικό Λαό στην ομιλία του στο Δημοβούλιο Πολιτών, ο Πρόεδρος του Πατριωτικού Μετώπου, κ. Σταύρος Βιτάλης.

Ο Πρόεδρος του Κινήματος, στο πλαίσιο της Διημερίδας του Δημοβουλίου, (πρωτοβουλία του Κινήματος Άμεσης Δημοκρατίας, Συντονιστής του οποίου είναι ο Γιώργος Κόκκας, και το οποίο έγινε στις 23 και 24 Μαρτίου στην Αθήνα), αναφέρθηκε διεξοδικά στο Νέο Σύνταγμα Άμεσης Δημοκρατίας που κατέθεσε στο Λαό το ΠΑΜ και εξήγησε με λεπτομέρειες «πως αυτό μπορεί να μετατραπεί σε «όπλο», για το χτύπημα της Νέας Τάξης, των τοκογλύφων και του σάπιου και διεφθαρμένου κομματικού συστήματος που κυβερνά τον τόπο».

Στο Δημοβούλιο, στο οποίο μίλησαν επίσης ανώτατοι δικαστές και ακαδημαϊκοί, όπως επίσης και ο κ. Τονίνι, εκπρόσωπος του ιταλικού Κόμματος των Πέντε Αστέρων του Πέπε Γκρίλο, ο κ. Βιτάλης, άσκησε δριμύτατη κριτική κατά των αριστεροδέξιων εξουσιαστικών συστημάτων. Τα οποία αναπαρήγαγαν και θα συνεχίσουν να αναπαράγουν τα ίδια αδιέξοδα, στα οποία με δική τους εγκληματική ευθύνη, οδήγησαν τη χώρα.

«Είναι ώρα να αλλάξουμε σελίδα στην Ελλάδα, να στείλουμε στη φυλακή τους επίορκους πολιτικούς και να πάρουμε τη δικαιοσύνη, την άμυνα, την ασφάλεια αλλά και το δικαίωμά μας να ανακαλούμε όποτε εμείς ο Λαός κρίνουμε τους πολιτικούς από τη θέση τους. Καθώς και το δικαίωμά μας, να παράγουμε νομοθετικό έργο, όπως γίνεται εδώ και 200 χρόνια στην Ελβετία του Ιωάννη Καποδίστρια, όπως έγινε πρόσφατα στην Ισλανδία», υπογράμμισε μεταξύ άλλων ο Πρόεδρος του ΠΑΜ.

Πατριωτικό Μέτωπο
Πολιτικό Κίνημα Άμεσης Δημοκρατίας
Συνδεδεμένο Μέλος της Ευρασιατικής Ένωσης 
Γραφεία Αθηνών:
Διδυμοτείχου 15-17,
10444, Κολωνός, Αθήνα
Τηλ. 2105141413, Φαξ: 2105141442
Τηλ. Προέδρου: 6980292626
http://www.pamet.gr
pametopo@gmail.com

«Αλληλέγγυον»
Συνεταιριστικό Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης

Κεντρικό:
Αγίας Σοφίας 50
10444, Κολωνός, Αθήνα
Τηλ. 2105141443, Φαξ: 2105141442
www.allilegion.gr
allilegion@gmail.com

"Κι όσο για μας σ' ένα καλύβι...γεια σου Τζαβέλα, γεια σου Γέρο του Μοριά...βράδυ-πρωί θα λιώνουμε μολύβι...για την τιμή και για τη λευτεριά"...

"Τα υπάρχοντα σχεδόν κατασχεμένα...το δυάρι, το παλιό σου Ι.Χ...είναι σήματα σαν κρυπτογραφημένα...που σε μπάζουν σε μια αλλιώτικη εποχή..." (video)

Η μεταπολεμική Ελλάδα σε ένα αριστούργημα πεντέμισι μόλις λεπτών του Μίκη και του τεράστιου Κώστα Τριπολίτη...

Κακά μαντάτα: Έκτακτη εισφορά 3 τοις χιλίοις στις καταθέσεις ζητεί και η Μαδρίτη!

http://attikanea.blogspot.gr/2013/03/3_7034.html

Η ισπανική κυβέρνηση θα ζητήσει από τις υγιείς τράπεζες της χώρας να συνεισφέρουν εκτάκτως το ποσό των 2 δισ. ευρώ, μέσω των καταθέσεων σε αυτές, στο Ταμείο Εγγύησης Kαταθέσεων, με σκοπό να βοηθηθούν περί τους 300.000 επενδυτές, οι οποίοι αγόρασαν τραπεζικά ομόλογα υψηλού ρίσκου και έχασαν χρήματα κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης.

Εδώ και πέντε ...χρόνια, όταν η ισπανική οικονομία έμπαινε σε μια μακροχρόνια κρίση, οι τράπεζες πώλησαν σύνθετα προϊόντα υψηλού επενδυτικού ρίσκου, αξίας 8 δισ. ευρώ.Πολλοί από τους επενδυτές που τα αγόρασαν χρησιμοποίησαν για το σκοπό αυτό τις καταθέσεις τους, νομίζοντας ότι είναι τίτλοι χαμηλού ρίσκου.

Όπως δήλωσε την Παρασκευή ο υπουργός Οικονομικών της Ισπανίας Λουίς Ντε Γκίντος, «το Ταμείο Εγγύησης Καταθέσεων θα ζητήσει από όλα τα χρηματοιπιστωτικά ιδρύματα να κάνουν μια έκτακτη συνεισφορά ύψους τριών ευρώ για κάθε 1.000 ευρώ που υπάρχουν σε λογαριασμούς καταθέσεων. Αυτό σημαίνει ότι θα συγκεντρωθεί ένα ποσόν ύψους 2 δισ. ευρώ».

Πάντως, διευκρίνισε ότι οι μικρότερες και πιο αδύνατες τράπεζες θα εξαιρεθούν από την παραπάνω έκτακτη εισφορά.


Πηγή

Επιτέλους ... άκουσαν: Τρομάζει η «Ιερή Συμμαχία» Τσίπρα-Καμμένου το σάπιο πολιτικό και τραπεζικό κατεστημένο !!!

http://stoxasmos-politikh.blogspot.gr/2013/03/blog-post_624.html

  

Πραγματικά χαίρομαι, όταν –σπανίως πρέπει να παραδεχτώ- πολιτικοί ακούν με προσοχή τις απαιτήσεις της κοινωνίας! Τον Σεπτέμβριο που μας πέρασε, είχα γράψει ότι ο Τσίπρας και ο Καμμένος, πρέπει να αφήσουν κατά μέρους τις όποιες διαφορές τους και να δημιουργήσουν έναν αντιμνημονιακό πυλώνα, ως το «αντίπαλο δέος» του διεφθαρμένου , σάπιου και υποδουλωμένου πολιτικού συστήματος, που άγει και φέρει την Ελλάδα, ανάλογα με τις απαιτήσεις των σύγχρονων αποικιοκρατών!

Με μια ανάλογη φωτογραφία , έδινε το στίγμα της επιθυμίας της κοινωνίας μέσα από τον τίτλο : 

Στο άρθρο αυτό «Ανίερη Συμμαχία» ... ελλείψει «Ιερής»!!!«Ανίερη Συμμαχία» ... ελλείψει «Ιερής»!!!

Στο άρθρο αυτό [ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΔΩ] κατέληγα με την φράση «Τι άλλο πρέπει να πάθει ο Eλληνας και η Ελληνίδα για να .. συμμορφωθεί επιτέλους η Αντιπολίτευση σε τούτη εδώ τη χώρα»;

Σας προτείνω να το διαβάσετε ανεπιφύλακτα, διότι κατά την ταπεινή μου άποψη, αποτέλεσε το έναυσμα έτσι ώστε να ξεκινήσει από τότε μια διαδικασία προσέγγισης των δύο αντιμνημονιακών κομμάτων της Αντιπολίτευσης και ένα έναυσμα για τον ΣΥΡΙΖΑ να αφήσει επιτέλους τις περίεργες κορώνες που κατά καιρούς εκστομίζουν τα στελέχη του, ανακόπτοντας την ανοδική του πορεία, με διάφορες αψυχολόγητες ανοησίες που ουδόλως απασχολούν την κοινωνία σήμερα!

Τις τελευταίες εβδομάδες, είναι κάτι παραπάνω από προφανές ότι ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξάρτητοι Ελληνες επιχειρούν μια προσέγγιση σε μια σειρά σοβαρών, κρίσιμων ζητημάτων, με αφετηρία την αντιμετώπιση των αιτίων και παρενεργειών της σοβαρότατης κρίσης στην Κύπρο.

Η προσέγγιση αυτή, έχει στην κυριολεξία αναστατώσει τους υποτακτικούς της Μέρκελ στην Ελλάδα καθώς και την Τρόικα «Εσωτερικού»!

Εχει προκαλέσει σωρεία συνεδριάσεων από τους Γκαουλάϊτερ και τους Τραπεζίτες που έχουν εισβάλει και καταλάβει την Τράπεζα της Ελλάδος, προκειμένου να βρουν τρόπο να το αντιμετωπίσουν!

Στις αμέσως επόμενες μέρες και εβδομάδες, θα γίνουμε θεατές μιας εντυπωσιακής μεταστροφής στην πολιτική των δύο κομμάτων της Αντιπολίτευσης και φυσικά, σωρεία από λάσπη στον ανεμιστήρα κατά των κυρίων Τσίπρα και Καμμένου από τα τσοντοκάναλα που καβάλησαν το δημόσιο αγαθό που λέγεται ραδιοτηλεοπτικές συχνότητες, προκειμένου να μας πείσουν ότι ο γάιδαρος πετάει και λέγεται ... «Σουλεϊμάν»!!!!

Την διαφαινόμενη αυτή σύμπραξη ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝ.ΕΛΛ, την έκανε σήμερα Σάββατο, πρωτοσέλιδο και το newsbomb.gr ! [ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ]

Νεκρός στο μπάνιο του ο διάσημος Ρώσος ολιγάρχης Μπερεζόφσκι, αντίπαλος των Πούτιν-Αμπράμοβιτς!

http://www.kourdistoportocali.com/articles/19618.htm

Νεκρός στο σπίτι του στο Σάρεϊ του Λονδίνου βρέθηκε ο εξόριστος ρώσος δισεκατομμυριούχος Μπόρις Μπερεζόφσκι, πολέμιος του Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος εγκατέλειψε τη Ρωσία το 2000.

Άγνωστες είναι οι συνθήκες θανάτου του κροίσου, ο οποίος είδε την περιουσία του να μειώνεται μετά την άνοδο του Βλαντιμίρ Πούτιν στην εξουσία. Eίχε πρόσβαση στο Κρεμλίνο επί των ημερών του πρώην προέδρου Μπόρις Γέλτσιν και αργότερα έγινε δεινός επικριτής του B. Πούτιν.
Ρωσικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν την είδηση του θανάτου του, επικαλούμενα συγγενείς του Μπερεζόφσκι και τον ρώσο δικηγόρο του.

Πέρυσι έχασε στο δικαστήριο στην νομική διαμάχη με τον ιδιοκτήτη της Τσέλσι Ρομάν Αμπράμοβιτς σε μια δίκη που είχε χαρακτηριστεί ως η πιο ακριβή στα χρονικά της Βρετανίας. 
Σε ρόλο ενάγοντα, ο Μπερεζόφσκι επιτέθηκε διεκδίκησε αποζημίωση ύψους 3 δισ. στερλινών από τον Αμπράμοβιτς, τον οποίο κατηγόρησε για εξαπάτηση και εκβιασμό στην υπόθεση πώλησης μετοχών του ρωσικού πετρελαϊκού ομίλου Sibneft ωστόσο το Ανώτατο Δικαστήριο του Λονδίνου απέρριψε τις κατηγορίες, χαρακτηρίζοντας τον Μπερεζόφσκι ως πλήρως αναξιόπιστο μάρτυρα.

Μία ανάρμοστη σχΕ.Ε.ση

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=24/03/2013&id=352425

Του ΚΩΣΤΑ ΜΕΛΑ, Οικονομολόγος

Ο Κώστας Βεργόπουλος εδώ και πολλά χρόνια καταθέτει στο δημόσιο διάλογο σε σειρά θεμάτων οικονομικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος. Η συμμετοχή του στο δημόσιο διάλογο συνοδεύεται πάντοτε από συστηματικές αναλύσεις, αλλά κυρίως από εύστοχες προβλέψεις. Η βαθιά γνώση της οικονομικής ιστορίας και της ιστορίας των οικονομικών θεωριών αποτελεί τη στέρεη βάση του Βεργόπουλου, σε αντίθεση με τις συγκυριακές και απαγωγικές, άνευ επιστημονικής αξίας αποφάνσεις των αυτο-ανακηρυγμένων σημερινών οικονομολόγων.

Στο βιβλίο του «Η ανάρμοστη σχέση: Ελλάδα - Ευρώπη» (εκδόσεις Πατάκη, 2012) επανέρχεται σε ένα ζήτημα που από χρόνια μελετά σε βάθος. Η προσοχή του για τα ευρωπαϊκά και ελληνοευρωπαϊκά θέματα είναι απόρροια όχι μόνο της σημασίας τους, αλλά επίσης του βαθμού ευρωπαϊκής συνείδησης. Ο Βεργόπουλος είναι γνήσιο τέκνο του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Μάλιστα, της πιο ενδιαφέρουσας συνιστώσας αυτού του μοναδικού φαινομένου (το οποίο, δυστυχώς, με το χρόνο κατάντησε συνώνυμο του «εργαλειακού ορθολογισμού», της «φιλοσοφίας της ιστορίας», του «στείρου νομικισμού»), της υλιστικής κριτικής σκέψης, η οποία οραματίζεται συνεχώς την ανοικτή και ελεύθερη δημοκρατική κοινωνία, χωρίς προκαθορισμένα ντετερμινιστικά όρια και θέσεις περί τέλους της ιστορίας.

Είναι Ευρωπαίος πολίτης, καθόσον υπερασπίζεται τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, αλλά κυρίως τη δημοκρατία και το σύμφυτο με αυτήν κοινωνικό κράτος. Οι κριτικές του τοποθετήσεις για το εγχείρημα της νομισματικής και οικονομικής ενοποίησης των ευρωπαϊκών χωρών προέρχονται από τη μοναδική ευρωπαϊκή οπτική του, για την οποία νοιάζεται περισσότερο από όλους τους υποτιθέμενους ευρωπαϊστές, που στην ευρωπαϊκή ενοποίηση δεν βλέπουν παρά μόνο μία ακόμη ευκαιρία να μεγιστοποιήσουν τα οφέλη των ισχυρών.

Το πρόγραμμα της ευρωπαϊκής ενοποίησης, όσο ιδεαλιστικό και αν ήταν, κατευθυνόταν πάντοτε από την κορυφή προς τη βάση. Οι ευρωπαϊκές πολιτικές ελίτ πάντοτε λειτουργούσαν στα μουλωχτά, παρακάμπτοντας τους ευρωπαϊκούς λαούς. Σήμερα όμως τα πράγματα έχουν χειροτερεύσει: δεν είναι μόνο από την πλευρά της Γερμανίας και της Ε.Ε. η ενθάρρυνση τεχνοκράτες να κυβερνούν χώρες παρακάμπτοντας τις δημοκρατικές διαδικασίες, αλλά μέσω αυτών επιχειρείται η επιβολή πολιτικών που οδηγούν σε γενικευμένη φτωχοποίηση, υπογραμμίζει ο Βεργόπουλος, θέτοντας τα πράγματα στην αληθινή τους διάσταση.

Ο Βεργόπουλος από πολύ νωρίς ήταν μεταξύ εκείνων που είχαν επισημάνει τον αντινομικό χαρακτήρα του κοινού νομίσματος, με τη μέχρι σήμερα δομή του, και τις σαρωτικές συνέπειες για τις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας και όχι μόνο. Η αρχιτεκτονική του ευρώ, από την ιδρυτική του πράξη, δεν του επέτρεπε να διασφαλίζει το ρόλο που παίζουν όλα τα υπόλοιπα νομίσματα παγκοσμίως. Οι παράδοξες δεσμεύσεις πάνω στις οποίες χτίστηκε το ευρώ αντί να προστατεύουν τις χώρες-μέλη από τις οικονομικές κρίσεις, τις αφήνουν απροστάτευτες, δυσκολεύοντας περαιτέρω την κατάστασή τους. Ο ρόλος της ΕΚΤ, η έλλειψη αναδιανεμητικών μηχανισμών, ο δραματικός περιορισμός των εργαλείων μακροοικονομικής πολιτικής στην Ευρωζώνη εκθέτουν τις οικονομίες των χωρών που είναι απροστάτευτες στις εξωτερικές ή εσωτερικές διαταράξεις. Σήμερα όλα είναι φανερά και πάνω στο τραπέζι. Οι ελλείψεις και οι θεσμικές αδυναμίες του ευρώ διακρίνονται πλέον διά γυμνού οφθαλμού.

Η οικονομική και νομισματική ένωση της Ε.Ε. ήταν ένα μέσο προς επίτευξη ενός σκοπού, όχι αυτοσκοπός. Οι Ευρωπαίοι ψηφοφόροι αναγνωρίζουν, υπό τις τρέχουσες διευθετήσεις, ότι το ευρώ υπονομεύει τους σκοπούς για τους οποίους υποτίθεται ότι δημιουργήθηκε. Ο σημερινός μονομερής σφετερισμός πόρων των χωρών του Νότου από τον ευρωπαϊκό Βορρά είναι σαφής απόδειξη ότι η αρχιτεκτονική του ευρώ βρίσκεται στα όριά της.

Αυτή την απλή αλήθεια, σημειώνει ο Βεργόπουλος, είναι δυνατόν να μην την αντιλαμβάνονται οι ιθύνοντες; Η Ευρώπη βεβαίως έχει ανάγκη από διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, αλλά όχι μέσω λιτότητας. Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στις θεσμικές διευθετήσεις της Ευρωζώνης και όχι οι μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό των κρατών είναι εκείνες που θα έχουν το μέγιστο αποτέλεσμα. Με τον τρόπο αυτό, η ανάρμοστη και άγονη σχέση Ελλάδας (Νότου) - Ευρώπης θα μπορούσε να αποβεί γόνιμη.

Αυτό που δεν θα έχει αποτελέσματα, τουλάχιστον για τις περισσότερες από τις χώρες της Ευρωζώνης, είναι η εσωτερική υποτίμηση -δηλαδή η μείωση μισθών και τιμών-, επειδή κάτι τέτοιο αυξάνει το χρέος για τα νοικοκυριά, τις επιχειρήσεις και τις κυβερνήσεις (των οποίων τα χρέη είναι σε ευρώ). Η εσωτερική υποτίμηση, σε συνδυασμό με τη λιτότητα και την κοινή αγορά (που διευκολύνει τη φυγή κεφαλαίων και την αιμορραγία των τραπεζικών συστημάτων), είναι ένας τοξικός συνδυασμός.

Ενώ οι Ευρωπαίοι ηγέτες αναγνωρίζουν ότι, χωρίς ανάπτυξη, το χρέος θα συνεχίσει να αυξάνεται, ότι η λιτότητα είναι κατά της ανάπτυξης. Πέρασαν χρόνια χωρίς να διατυπωθεί στρατηγική για την ανάπτυξη, παρόλο που τα συστατικά της είναι γνωστά: πολιτικές που θα αντισταθμίζουν τις εσωτερικές ανισορροπίες της Ευρώπης και το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας. Αυξήσεις μισθών στη Γερμανία και πολιτικές που θα προωθούν τις εξαγωγές και την παραγωγικότητα στις περιφερειακές οικονομίες της Ευρώπης. Οι ηγέτες της Ευρώπης ορκίζονται επανειλημμένως πως κάνουν ό,τι είναι αναγκαίο για να σωθεί το ευρώ. Αλλά η Γερμανία απορρίπτει κάθε πολιτική με μακροπρόθεσμα αποτελέσματα.

Ο Βεργόπουλος αναλύει ακόμη την αυξανόμενη αντιπαλότητα μεταξύ των ευρωπαϊκών εθνών. Επειτα από συνοπτική ανασκόπηση την περίοδο του 1930, υποστηρίζει ότι η ευρωπαϊκή ενοποίηση ήταν, και είναι, μεγάλη πολιτική ιδέα. Αλλά αντί να ενισχύσει την αλληλεγγύη εντός της Ευρώπης, σπέρνει τη διχόνοια ανάμεσα στις χώρες. Με την επέκταση των πολιτικών λιτότητας και ύφεσης στην Ευρώπη, διαμορφώνεται μοιραία πλαίσιο οξυνόμενης αντιπαλότητας μεταξύ των εθνών, που εξωθεί σε επιθετικές «εθνικές λύσεις» εις βάρος των συνεταιριστικών. Η Γερμανία διαχειρίζεται την Ευρωζώνη ως επαρχία της. Η διαχείριση δεν γίνεται μόνο μέσω της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής, αλλά και στο συμβολικό-ιδεολογικό επίπεδο, κάτι που καθιστά τις εξελίξεις επικίνδυνες από τη στιγμή που η πολιτική παραδίδεται στον ηθικισμό. Το πρότυπο του ικανότατου Γερμανού αντιπαρατίθεται συνεχώς με τον τεμπέλη, διεφθαρμένο του Νότου. Ηδη η συνοχή μεταξύ των εθνών της Ευρώπης έχει διαρραγεί και είναι άγνωστο αν θα επουλωθούν οι πληγές στο προσεχές μέλλον.

Κλείνοντας, στο βιβλίο υπάρχουν επίσης προτάσεις για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. Η αναδιάρθρωση των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας αποτελεί το ζητούμενο. Σύμφωνα με τον Βεργόπουλο, το πρόβλημα της βιώσιμης και διατηρήσιμης ανάπτυξης δεν ταυτίζεται με αυτό του μεγέθους της χώρας, αλλά ούτε με κάποια εξειδίκευση της οικονομίας. Δεν ταυτίζεται με την εκβιομηχάνιση, ούτε με τη βαριά βιομηχανία. Υπάρχουν σήμερα βιώσιμες οικονομίες χωρίς ιδιαίτερες επιδόσεις είτε στην ελαφρά είτε στη βαριά βιομηχανία. Η βιώσιμη ανάπτυξη διασφαλίζεται με οικονομικά υποδείγματα στους τομείς ενέργειας, υπηρεσιών, νέων τεχνολογιών, γεωργικών προϊόντων υψηλής ποιότητας, βιολογικών καλλιεργειών. Το βιβλίο πρέπει να διαβαστεί, αλλά, ακόμη περισσότερο, να προκαλέσει προβληματισμό για τα καυτά ζητήματα που εγείρει τόσο από την ευρωπαϊστική σκοπιά όσο και από την ευρωσκεπτικιστική.

ΚΥΠΡΟΣ: ΤΙΤΛΟΙ ΤΕΛΟΥΣ; - Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

http://iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=11429:kipros-titloi-telous&catid=81:kivernisi&Itemid=198

ʽΌταν ο Ιμπραήμ αποβιβάστηκε στην Πελοπόννησο και η ελληνική επανάσταση απειλήθηκε με αφανισμό, φώναξαν τον Κολοκοτρώνη να «καθαρίσει». «Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους», ήταν το σύνθημα του Γέρου του Μωριά.

Δεν ξέρουμε αν μπορεί να σωθεί η Κύπρος και τι μπορεί να σωθεί πια, είμαστε όμως βέβαιοι ότι δεν μπορεί η Κυπριακή Δημοκρατία να επιβιώσει ενός Προέδρου που πρόδωσε και κατέστρεψε το κράτος του δεκαπέντε ημέρες μετά την εκλογή του. Αυτό είναι παγκόσμιο ρεκόρ. Είναι δυνατόν να μην έχει απαιτηθεί με όλα τα μέσα, από όλους, ακόμα κι από το δικό του κόμμα, αν έχει ίχνος πατριωτισμού και αξιοπρέπειας, η παραίτησή του και αυτός ο άνθρωπος, μαζί με τον απερίγραπτο Υπουργό Οικονομικών, να διαπραγματεύονται με τους Ευρωπαίους ή τους Ρώσους τη «σωτηρία» της χώρας του από την καταστροφή που ο ίδιος προκάλεσε; Αν δεν θέλουν να το κάνουν αυτό ας φωνάξουν οι Κύπριοι τον Σόιμπλε να τους διοικήσει απευθείας. Καλύτερα θα τα κατάφερνε.

Είναι δυνατόν να θέλουν οι Κύπριοι να σωθούν και να μην έχουν ακόμα συγκροτήσει ένα πολιτικό κέντρο ικανό να ηγηθεί του «υπέρ πάντων αγώνος», ένα παλλαϊκό μαζικό κίνημα, με μια υψηλού επιπέδου τεχνοκρατική στήριξη οικονομική, επικοινωνιακή, νομική, γεωπολιτική;

Πρέπει σήμερα κιόλας να διώξουν τον Αναστασιάδη από το Προεδρικό Μέτωπο και η καινούρια ηγεσία να κάνει μια έκκληση στους ευρωπαϊκούς λαούς (και προς τον ρωσικό) και τον ανθρωπισμό τους εξηγώντας ότι ήδη κατεστράφη, με τις αποφάσεις του Eurogroup, του ΔΝΤ, της Κομισιόν και της ΕΚΤη οικονομία ενός μικρού, δοιχτομημένου και ημικατεχόμενου κράτους-μέλους της ΕΕ, ότι απειλείται ακόμα και η επιβίωση του κυπριακού λαού και η ασφάλεια του κράτους του. Να ζητήσει η Λευκωσία έκτακτη σύγκλιση του Συμβουλίου της ΕΕ με αντικείμενο την καταστροφή της. Φυσικά ήταν πρόβλημα η υπερδιόγκωση του τραπεζικού τομέα στην Κύπρο και η ακόμα μεγαλύτερη στο Λουξεμβούργο και τη Μάλτα. Αλλά η δολοφονία δεν μπορεί να θεωρηθεί θεραπεία!

Ο κυπριακός τραπεζικός τομέας είναι αδύνατο να σωθεί. Ας σωθεί τουλάχιστο το κυπριακό κράτος. Να χρεωκοπήσουν κανονικά οι τράπεζες χωρίς να φορτωθεί το κράτος ένα τεράστιο για τα δεδομένα του δάνειο. Να μη χρησιμοποιηθεί ούτε λεπτό από το ταμείο αλληλεγγύης ή τα ασφαλιστικά ταμεία για τη σωτηρία των τραπεζών.

Στη συνέχεια επισημαίνουμε μερικά σημεία που αφορούν την εξελισσόμενη ταχύτατα κυπριακή κρίση. Αυτό όμως που μας τρομάζει περισσότερο είναι η αδυναμία συγκρότησης επαρκούς κατανόησης της πολύ σύνθετης κατάστασης σε οποιοδήποτε σημείο του κρατικού και πολιτικού συστήματος της Κύπρου και της Ελλάδας. Ακόμα κι αν εμείς κάνουμε λάθος στη μια ή την άλλη εκτίμησή μας, διερωτώμεθα γιατί κανείς αρμόδιος, σε Κύπρο και Ελλάδα, να βγαίνει να πει κάτι που να κάνει νόημα, να εξηγεί τι προσπαθούμε να κάνουμε και πως

Μερικά σημεία για το κυπριακό

1.   Τη μεγαλύτερη ίσως προδοσία της ιστορίας του γνωρίζει αυτές τις μέρες ο ελληνικός λαός. Το κυπριακό κράτος έχει προδοθεί στο κέντρο και στην κορυφή του, όπως και το ελληνικό. Μετατρέποντας το ʽΌχι (που επέβαλε προς στιγμήν η αυθόρμητη λαϊκή αντίδραση) σε Ναι, το κυπριακό κράτος (η ύπαρξη του οποίου είναι προϋπόθεση ασφαλούς και αξιοπρεπούς επιβίωσης του ελληνισμού στο νησί) θα οδηγηθεί σε αυτοκατάργηση, της οποίας πολύ δύσκολα θα επιβιώσει και το ελληνικό κράτος. Θα διατηρηθούν οι ταμπέλες «Ελληνική Δημοκρατία», «Κυπριακή Δημοκρατία», θα εξαφανιστεί όμως το περιεχόμενό τους. ʽΗδη, όλοι οι διεθνείς παίκτες τοποθετούνται στο αύριο της μη ύπαρξης Ελλάδας και παίρνουν θέσεις για τον διαμοιρασμό των ιματίων Κύπρου και Ελλάδας. Ο ελληνικός λαός και τα κράτη του συνθλίβονται, όπως η Πολωνία του 1939, οικονομικά ανάμεσα στη Γερμανία και τις «αγορές», γεωπολιτικά ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισραήλ.

2.   ʽΌπως και σε όλες τις περιπτώσεις εφαρμογής του δόγματος «Σοκ και Δέους», ο εκβιασμός στηρίζεται σε ένα επείγον δίλημμα. Στην περίπτωσή μας λένε, πρέπει να ανοίξουν οι τράπεζες την Τρίτη και μέχρι τότε να έχει βρεθεί λύση. Αν δεν ανοίξουν τις τράπεζες, απαιτώντας βιώσιμο σχέδιο σωτηρίας όχι μόνο τραπεζών, αλλά και κράτους και απειλώντας, σε ενάντια περίπτωση, με χρεωκοπία, oι Κύπριοι δεν αναλαμβάνουν σπουδαίο κίνδυνο, γιατί έχουν ήδη υποστεί σε μεγάλο βαθμό χρεωκοπία (Θα πρέπει βέβαια να εξετάσουν όλες τις κινήσεις τους σχολαστικά από πλευράς ευρωπαϊκού δικαίου, πρέπει, όσο είναι δυνατόν, να παραμείνουν εντός ορίων ευρωπαϊκού δικαίου).

Δεν είναι όμως καθόλου βέβαιο πως ο τραπεζικός τομέας σε όλη την Ευρώπη, οι περίφημες «αγορές» θα απορροφήσουν ομαλά την κατάσταση. Αν επιπλέον προχωρήσουν σε πολιτική αντεπίθεση στην Ευρώπη, θα δημιουργήσουν και πολιτικό πρόβλημα στις ευρωπαϊκές ηγεσίες που τους επιτίθενται. Δυστυχώς όμως δεν έχουν εμφανισθεί ικανά υποκείμενα να χαράξουν και εφαρμόσουν στρατηγική.

Αν όμως αντίθετα η Κύπρος ανοίξει τις τράπεζες χωρίς εγγυημένο από την Ευρώπη σχέδιο που να εξασφαλίζει τη βιωσιμότητα του κράτους της, όχι των τραπεζών δεν θα έχει κράτος. Πριν ανοίξουν οι τράπεζες, οφείλει να έχει καταρτισθεί και συμφωνηθεί ολόκληρο το σχέδιο που θα επιτρέπει τη βιωσιμότητα του κυπριακού κράτους, ότι κι αν γίνει, ότι και αν απειληθεί, όσος χρόνος κι αν χρειαστεί.

3. Οι δυνάμεις που αντιτάχθηκαν στην αρχική απόφαση Αναστασιάδη, όπως το ΑΚΕΛ και η ΕΔΕΚ, οπισθοχωρούν πανικόβλητες υπό την πίεση των μνημονιακών, ακριβώς γιατί δεν κατάφεραν να αναπτύξουν ικανοποιητική στρατηγική. Τι νόημα έχει το λευκό, που επέτρεψε πρακτικά το ναι του Αναστασιάδη στις τελευταίες ψηφοφορίες (η υπόθεση κρίθηκε για μια ψήφο και επί ισοψηφίας οι «αντιμνημονιακοί» είχαν τη νικώσα ψήφο του Προέδρου της Βουλής) ʽΟσο για το ΔΗΚΟ ξαναγύρισε στη θέση που έχει από πολύ καιρό επιλέξει, όταν υποστήριζε την υποψηφιότητα Χριστόφια και, αργότερα, την υποψηφιότητα Αναστασιάδη.

4. Σε μια τόσο άσχημη κατάσταση κανείς δεν θα έπρεπε να απορρίψει εκ των προτέρων συμβιβασμούς, ακόμα και συμβιβασμούς που δεν θα δεχόταν υπό άλλες συνθήκες. Αλλά αυτό που προτείνεται σε Κύπρο (και Ελλάδα) δεν είναι συμβιβασμοί. Είναι η εθελούσια προσυπογραφή της καταδίκης τους και η ανάληψη προκαταβολικά της ευθύνης από μας. Είναι ήδη πολύ δύσκολο έως αδύνατο να αντιστραφεί η συντελεσθείσα σε Κύπρο και Ελλάδα καταστροφή, είναι δύσκολο να αποτραπεί ακόμα και η επερχόμενη, πολύ μεγαλύτερη. Αλλά για αυτό ακριβώς δεν χάνουμε απολύτως τίποτα ανθιστάμενοι. Μη ανθιστάμενοι ζημιώνουμε και κάθε μελλοντική, μακροχρόνια προοπτική.

5. ʽΌπως συνέβη πάντα, και στις πιο σκοτεινές εποχές του Γένους των Ανθρώπων και της ιστορίας των Εθνών, υπάρχουν κάποιοι που μένουν όρθιοι, διατηρώντας αναμμένη τη φωτιά του Προμηθέα. Αυτή είναι σήμερα η περίπτωση των βουλευτών Ζαχαρία Κουλία και Νίκου Κουτσού.

6. Το 2004, κορόιδευαν τον κυπριακό λαό λέγοντάς του ότι, αν ψηφίσει ʽΌχι στο σχέδιο Ανάν, θα προκαλέσει νέα «Μικρασιατική Καταστροφή». Καμία τέτοια καταστροφή δεν συντελέσθηκε. Σήμερα οι ίδιοι κάνουν το αντίστροφο. ʽΕχουν ήδη προκαλέσει την καταστροφή και ισχυρίζονται ότι θα την αποφύγουμε με ένα Ναι που θα μας αποτελειώσει.

7. Ο τραπεζικός τομέας της Κύπρου, στον οποίο στηριζόταν κυρίως η οικονομία της, έχει ήδη σχεδόν καταστραφεί και η προσπάθεια διάσωσής του είναι σχεδόν μάταιη (και ο τουριστικός τομέας είναι επίσης απίθανο να μην πληγεί). Τα ποσά και οι τεχνικές λύσεις που συζητώνται είναι άνευ αντικειμένου, οικονομετρικές ανοησίες, γιατί βεβαίως το κόστος από τις ανακοινώσεις του Eurogroup και το συνακόλουθο «πλήγμα εμπιστοσύνης», αλλά και τη συνεχιζόμενη συζήτηση περί του «υπέρογκου» του τραπεζικού τομέα είναι πιθανώς δεκάδες δισεκατομμύρια. Το Eurogroup (μαζί με το ΔΝΤ, την Κομισιόν και την ΕΚΤ) με τις αποφάσεις του έχει καλέσει σχεδόν επισήμως όποιον έχει λεφτά στις κυπριακές τράπεζες να τα πάρει και να φύγει. Για ποια σωτηρία συζητάμε;

8. Θα είναι εγκληματικό να διατεθούν τα λεφτά των Κυπρίων πατριωτών και των ασφαλιστικών ταμείων και των εσόδων των υδρογονανθράκων στη σωτηρία των τραπεζών, αν δεν μπορούν να σωθούν οι τράπεζες. Θα τα χρειαστεί ο κυπριακός λαός για να ζήσει.

9. Η μερική σωτηρία του τραπεζικού τομέα απαιτεί τουλάχιστο ισχυρή οικονομική και πολιτική στήριξη. Με την Ευρώπη όμως η κυπριακή ηγεσία δεν διαπραγματεύεται (για να διαπραγματευθεί θα έπρεπε οπωσδήποτε να απειλήσει) και με τη Ρωσία επίσης δεν προσπάθησε καν. ʽΟποια κριτική μπορεί και πρέπει να γίνει στη ρωσική πολιτική θάπρεπε να δοκιμάσουμε πρώτα σοβαρά αυτόν τον δρόμο και δεν το κάναμε. Η αποστολή Σαρρή στη Μόσχα σχεδιάστηκε για να μην πετύχει, όπως και το ταξίδι Παπανδρέου στη Ρωσία, τον Φεβρουάριο 2010. Αυτό δεν σημαίνει ασφαλώς ότι αν δοκιμάζαμε μια τέτοια πολιτική θα πετύχαινε. Αλλά δεν μπορούμε να κατηγορούμε τη Ρωσία γιατί αρνήθηκε κάτι που δεν προτείναμε.

10. Η Κύπρος, οι δυνάμεις που εκφράζουν τον κυπριακό λαό δηλαδή όφειλαν από τη πρώτη στιγμή να έχουν ζητήσει την παραίτηση Αναστασιάδη ή, τουλάχιστον, να τον θέσουν υπό κηδεμονία. Ταυτόχρονα όφειλαν, από την πρώτη μέρα της επίθεσης του Eurogroup, να προχωρήσουν σε μείζονα πολιτική αντεπίθεση σε όλη την Ευρώπη, εξηγώντας ότι αυτό είναι ένα πλήγμα κατά μιας μικρής χώρας, που καταργεί ουσιαστικά τη δημοκρατία στην Ευρώπη, αφού αποσυνθέτει, δεν ενισχύει το ευρωπαϊκό πολιτικό σχέδιο και με δεδομένο ότι ο κ. Αναστασιάδης εξελέγη με τη ρητή δέσμευση να κάνει τα αντίθετα από αυτά που έκανε. ʽΕτσι η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη έχει μείνει στο έλεος της έμφασης στο «κυπριακό πλυντήριο χρήματος», των κατηγοριών περί «ρωσικής ολιγαρχίας», ενώ ακόμη και ο Σόιμπλε έχει το θράσος να εμφανίζεται σε όλη την Ευρώπη ως «προστάτης των φτωχών» λέγοντας ότι δεν ήθελε το κούρεμα καταθέσεων κάτω των 100.000 ευρώ υπέρ του οποίου τάχθηκε ο Σαρρής, η Κομισιόν και η ΕΚΤ.

11. Το αυτό ισχύει και για την Ελλάδα. Μια σειρά προσωπικοτήτων από όλη την Ευρώπη, μεταξύ των οποίων οι Μανώλης Γλέζος, Μίκης Θεοδωράκης, Αλέξης Τσίπρας από την Ελλάδα, ο Λαφονταίν από τη Γερμανία, ο Μελανσόν από τη Γαλλία συνυπέγραψαν μια δραματική έκκληση για τη γενοκτονία του ελληνικού λαού και το μέλλον της Ευρώπης, με τον τίτλο «ʼΕκκληση για τη σωτηρία των λαών της Ευρώπης», ήδη από τον Οκτώβριο του 2011. Τι έγινε μετά; Τίποτα!

12. Οποιαδήποτε συμφωνία συναφθεί με την Ευρώπη πρέπει να πληροί τρεις προϋποθέσεις: να είναι πλήρης, όχι να αφήνει το μέλλον στην καλή θέληση των πιστωτών, να περιέχει ρήτρα αποφυγής καταστροφής και ρήτρα ανάπτυξης. Δηλαδή να αναλάβει η ΕΚΤ και η ΕΕ ότι θα παράσχουν τα αναγκαία κεφάλαια για αποφυγή κραχ αν, όταν ανοίξουν οι τράπεζες και εξαιτίας των ενεργειών τους, φύγει το μεγαλύτερο μέρος των κατατεθειμένων κεφαλαίων. Δεύτερο αναπτυξιακή βοήθεια, μέτρα προστασίας και διακοπή μνημονιακών πολιτικών, σε περίπτωση που η Κύπρος γνωρίσει υφεσιακή βουτιά και έκρηξη ανεργίας μετά την συνομολόγηση και εφαρμογή Μνημονίου.

Αν η Κύπρος δεν τα πάρει αυτά να προετοιμαστεί να γίνει Ισλανδία, χρεωκοπώντας κανονικά τις τράπεζες για να μη χρεωκοπήσει η ίδια ενδεχομένως εισάγοντας και εσωτερικό αρχικά μέσο πληρωμής, όχι με δική της πρωτοβουλία. Πρέπει να χρησιμοποιήσει και όλα τα θεσμικά εργαλεία που διαθέτει ως μέλος της ΕΕ, αλλά για να τα χρησιμοποιήσει, πρέπει προηγουμένως να έχει προχωρήσει σε πανευρωπαϊκή και παγκόσμια πολιτική-επικοινωνιακή αντεπίθεση. Κανονικά, οι κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου έπρεπε ήδη να έχουν ζητήσει σύγκληση έκτακτης συνόδου κορυφής της ΕΕ με θέμα «Η καταστροφή δύο μελών της Ευρωπαϊκής ʽΕνωσης από τα μέτρα που πήρε η ʽΕνωση για τη σωτηρία τους».

13. Κλείνοντας παραθέτουμε μια σειρά διεθνών ειδήσεων και δηλώσεων, που δεν νομίζουμε ότι χρειάζονται πολύ σχολιασμό:

- ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου τηλεφώνησε στον Ερντογάν να του ζητήσει συγγνώμη για το «Μαβί Μαρμαρά», παρουσία του αμερικανού Προέδρου Μπάρακ Ομπάμα (αναζητούνται τώρα οι νέοι «Κλαούζεβιτς» Ελλάδας και Κύπρου)

- η αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Βίβιαν Ρέντινγκ δήλωσε ότι «λυπάται» γιατί «οι ʽΕλληνες υποφέρετε», «παρόλο που δεν το αξίζετε». «ʼόμως», συνέχισε «είναι γεγονός και πρέπει να το περάσουμε μαζί για να βγείτε από την κρίση». Και πρόσθεσε «έχετε πρόβλημα με την τρόικα, όμως η τρόικα είναι δημόσιοι υπάλληλοι που κάνουν αναλύσεις. Τις αποφάσεις τις παίρνουν υπουργοί σας, ο υπουργός Οικονομικών».

- ο πρώην Καγκελλάριος της Γερμανίας Γκέρχαρντ Σρέντερ ζήτησε την επείγουσα ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή ʽΕνωση

Διαβάστε στη συνέχεια το προηγούμενο άρθρο του Δ. Κωνσταντακόπουλου για την επίσκεψη του Κύπριου ΥΠΟΙΚ στη Μόσχα:

ΣΕ "ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ" Ο ΣΑΡΡΗΣ ΣΤΗ ΜΟΣΧΑ;

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Πληροφορίες από ιδιαίτερα αξιόπιστες πηγές στη ρωσική πρωτεύουσα εγείρουν σοβαρά ερωτήματα ως προς το τι πήγε ακριβώς να κάνει ο Υπουργός Οικονομικών Μιχάλης Σαρρής στη Μόσχα για να ζητήσει και να πάρει ρωσική βοήθεια ή για να τη σαμποτάρει.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες αυτές, ο κ. Σαρρής συζητά μόνο την αναδιάρθρωση του προηγούμενου ρωσικού δανείου προς την Κύπρο, αφού ο κ. Αναστασιάδης δεν επιθυμεί να φύγει από τα πλαίσια της τρόικας. Δεν συζητά καν την ανακεφαλαιοποίηση των δύο προβληματικών τραπεζών, παρόλο που οι άτυπες ρωσο-κυπριακές συνομιλίες για το θέμα αυτό προχώρησαν ήδη πάρα πολύ στη Λευκωσία. Ο κ. Σαρρής δεν συζητά επίσης συμμετοχή της Ρωσίας στην εκμετάλλευση των κοιτασμάτων αερίου (φαίνεται ότι ανήκουν ήδη σε άλλους), ούτε και ενδεχόμενες διευκολύνσεις άλλης μορφής προς τη Ρωσία στη Μεσόγειο.

Η Μόσχα είναι έτοιμη να υποδεχθεί τον κ. Αναστασιάδη, αλλά, όπως σημειώνουν Ρώσοι αξιωματούχοι, μια τέτοια επίσκεψη θα είχε νόημα μόνο αν υπήρχε κάτι συγκεκριμένο.

Από την πλευρά τους οι Ευρωπαίοι και η Κομισιόν προτείνoυν στη Μόσχα να συμμετάσχει με κεφάλαια στη "διάσωση" της Κύπρου, αρνούνται όμως στους Ρώσους να συμμετάσχουν στη διαχείριση του προγράμματος, να γίνει δηλαδή η τρόικα "κουαρτέτο".

Τόσο οι προτάσεις Αναστασιάδη, όσο και οι προτάσεις Μπαρόζο χαρακτηρίζονται από Ρώσους αναλυτές ως κινούμενες στα όρια του προσβλητικού.

Το Κρεμλίνο είναι στο μεταξύ έξαλλο με τη συμπεριφορά του Βερολίνου και της ΕΕ και την αποφυγή συνεννόησης με τη Μόσχα.

Παρά την καταστροφή που έχει ήδη υποστεί με τις αποφάσεις του Eurogroup, του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της Κομισιόν, η πολιτική τάξη της Λευκωσίας, εν απολύτω εξαρτήσει αλλά και πανικώ τελούσα, και παρά την τεράστια λαϊκή πίεση που δέχεται, επιμένει να υπακούει πειθήνια στις εντολές των δυνάμεων ακριβώς που επετέθησαν στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Ταυτόχρονα, ισχυρότατες διεθνείς δυνάμεις που θέλουν να αποτρέψουν οποιαδήποτε συμφωνία με τη Ρωσία και παρέμβαση της Μόσχας, αλλά και ει δυνατόν να καταστρέψουν τις σχέσεις Ρωσίας και Κύπρου, οργάνωσαν τεράστια καμπάνια παραπληροφόρησης ως προς το πραγματικό περιεχόμενο των κυπρο-ρωσικών συνομιλιών και της ρωσικής πολιτικής στο θέμα, σε ΜΜΕ της Κύπρου, της Ελλάδας και της Ρωσίας.

Σάββατο 23 Μαρτίου 201
3