Ερευνα GPO: Ποιοι κλάδοι είναι οι πρωταγωνιστές της φοροδιαφυγής

http://www.lykavitos.gr/2013/02/gpo_23.html

Οι γιατροί, οι τεχνίτες (ηλεκτρολόγοι κι υδραυλικοί), δικηγόροι, συμβολαιογράφοι και χώροι εστίασης, είναι κατά κύριο λόγο οι πρωταγωνιστές της φοροδιαφυγής στη χώρα μας, σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποίησε η GPO για λογαριασμό της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ). Παράλληλα οι ερωτώμενοι πιστεύουν ότι οι περισσότεροι από τους μισούς έλληνες φοροδιαφεύγουν συστηματικά, αλλά μόλις το 16,4% των ερωτηθέντων παραδέχεται ότι έχει φοροδιαφύγει.
Πρόκειται κυρίως για άνδρες (24,7%) και άτομα με εισοδήματα άνω των 2.000 ευρώ μηνιαίως (23,1%).Ωστόσο το 46,3% δηλώνει ότι έχει συμβάλει στο να φοροδιαφύγει κάποιος (μη ζητώντας π.χ. απόδειξη).Συγκεκριμένα για τις Μ.Μ.Ε. η κοινή γνώμη πιστεύει σε ποσοστό 34,9% ότι η φοροδιαφυγή σε αυτές είναι μεγάλη, το 39,5% ότι είναι μέτρια και το 22,1% μικρή.

Ταυτόχρονα 6 τους 10 περίπου (58,4%) θεωρούν ότι οι Μ.Μ.Ε. φοροδιαφεύγουν λιγότερο από τις μεγάλες εταιρίες.
Το 43,6% ρίχνει τις ευθύνες για τη φοροδιαφυγή στον επιχειρηματία, ωστόσο ένα 41,7% τις επιμερίζει τόσο στον καταναλωτή όσο και στον επιχειρηματία.
Επίσης οι ερωτώμενοι μικρομεσαίοι επιχερηματίες στην πλειοψηφία τους πιστεύουν ότι η παρούσα οικονομική κατάσταση δεν ευνοεί την ανάληψη επιχειρηματικής δράσης στην Ελλάδα (86,5%). Με σκοπό την αναζήτηση των κυριοτέρων προβλημάτων της ελληνικής οικονομίας, οι ερωτώμενοι δήλωσαν τα δύο σημαντικότερα προβλήματα σύμφωνα με τη γνώμη τους. Το ασταθές φορολογικό σύστημα (49,4%) και η γραφειοκρατία (48,2%) είναι τα σημαντικότερα προβλήματα της ελληνική οικονομίας για τους περισσότερους εκπροσώπους ΜΜΕ.

Αλλά σημαντικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας είναι η χαμηλή ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων/ υπηρεσιών (20,6%), η φοροδιαφυγή (20,2%), η χαμηλή ανταποδοτικότητα κρατικών υπηρεσιών (17%), το δημοσιονομικό έλλειμμα (15,5%) και η χαμηλή απασχόληση (12%). Επιπροσθέτως, οι συμμετέχοντες στην έρευνα δήλωσαν τα τρία κυριότερα προβλήματα στη λειτουργία των ΜΜΕ. Ως κυριότερα προβλήματα αναδείχθηκαν η έλλειψη ρευστότητας (61,6%), η υψηλή φορολογία (56,4%) και η χαμηλή καταναλωτική ζήτηση (46,8%). Επιπλέον προβλήματα των ΜΜΕ αποτελούν το υψηλό λειτουργικό κόστος (34,5%), ο έντονος ανταγωνισμός από φθηνότερα εισαγόμενα προϊόντα (26,9%) και ο έντονος ανταγωνισμός από μεγαλύτερες επιχειρήσεις (23,%).

Οι περισσότεροι εκπρόσωποι των ΜΜΕ δεν είναι ιδιαίτερα αισιόδοξοι για το μέλλον της επιχείρησής τους και το μέλλον της ελληνικής οικονομίας. Συγκεκριμένα το 39,6% είναι λίγο αισιόδοξο για το μέλλον της επιχείρησης του και το 40,7% είναι λίγο αισιόδοξο για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας. Τα αντίστοιχα ποσοστά για εκείνους που δεν είναι καθόλου αισιόδοξοι είναι 29,7% και 40,2% αντίστοιχα.
Το 66,6% του δείγματος δήλωσε πως δεν είναι καθόλου ικανοποιημένο από την οικονομική πολιτική που ακολουθείται στην Ελλάδα, το συγκεκριμένο ποσοστό είναι ελαφρώς αυξημένο ανάμεσα στις επιχειρήσεις με κύκλο εργασιών μικρότερο των 50.000 ευρώ.
Σχεδόν μοιρασμένες είναι οι απόψεις σχετικά με την επιβολή ενός ενιαίου φορολογικού συντελεστή με τις θετικές γνώμες να είναι το 52% του δείγματος. Η πλειοψηφία των ΜΜΕ δεν θα ήθελε να λειτουργούν τα καταστήματα τις Κυριακές (70,8%). Ο βαθμός ενημέρωσης των εκπροσώπων των ΜΜΕ για τα προγράμματα ενίσχυσης ρευστότητας στην αγορά είναι σχετικά χαμηλός. Το 27,3% δήλωσε πως δεν είναι καθόλου ενημερωμένο και το 32,1% δήλωσε πως είναι λίγο ενημερωμένο. Το 40% του δείγματος δήλωσε πολύ & αρκετά ενημερωμένο για τα προγράμματα ενίσχυσης ρευστότητας στην αγορά.

Το 74,4% του δείγματος δήλωσε πως έχουν προβεί σε αλλαγές στην οργάνωση και λειτουργία της επιχείρησης λόγω της παρούσας οικονομικής συγκυρίας. Το συγκεκριμένο ποσοστό είναι υψηλότερο του μέσου όρου για τις επιχειρήσεις με κύκλο εργασιών μεγαλύτερου των 150.000 ευρώ (81,6%). Για τις επιχειρήσεις που προέβησαν σε τέτοιες αλλαγές, οι περισσότερες δήλωσαν ότι μείωσαν τις δραστηριότητες της επιχείρησης (30,1%) και έκαναν απολύσεις (29,3%). Οι αλλαγές αυτές αφορούν επίσης μειώσεις μισθών (15,2%) και ελαστικοποίηση του ωραρίου εργασίας (10,7%). Παρ' όλα αυτά, το 68,2 των επιχειρήσεων δήλωσαν πως δεν σκέπτονται να προβούν σε μειώσεις μισθών ή απολύσεις προσωπικού στο επόμενο διάστημα.

- Η πλειοψηφία των εκπροσώπων ΜΜΕ πιστεύει ότι η παρούσα οικονομική κατάσταση δεν ευνοεί την ανάληψη επιχειρηματικής δράσης στην Ελλάδα.
- Το ασταθές φορολογικό σύστημα και η γραφειοκρατία είναι τα σημαντικότερα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας για τους περισσότερους εκπροσώπους ΜΜΕ.
- Τα σημαντικότερα προβλήματα στη λειτουργία των ΜΜΕ είναι η έλλειψη ρευστότητας, η υψηλή φορολογία και η χαμηλή καταναλωτική ζήτηση.
- Οι περισσότεροι εκπρόσωποι των ΜΜΕ δεν είναι ιδιαίτερα αισιόδοξοι για το μέλλον της επιχείρησής τους και το μέλλον της ελληνικής οικονομίας.
- Η πλειοψηφία του δείγματος δήλωσε πως δεν είναι καθόλου ικανοποιημένη από την οικονομική πολιτική που ακολουθείται στην Ελλάδα
- Η πλειοψηφία των ΜΜΕ δεν θα ήθελε να λειτουργούν τα καταστήματα τις Κυριακές

- Σχεδόν μοιρασμένες είναι απόψεις σχετικά με την επιβολή ενός ενιαίου φορολογικού συντελεστή
- Οι περισσότερες επιχειρήσεις είναι λίγο ή καθόλου ενημερωμένες για τα προγράμματα ενίσχυσης ρευστότητας στην αγορά.
- Η πλειοψηφία των επιχειρήσεων έχει προβεί σε αλλαγές στην οργάνωση και λειτουργία τους λόγω της παρούσας οικονομικής συγκυρίας. Για τις περισσότερες επιχειρήσεις οι αλλαγές αυτές αφορούσαν μείωση των δραστηριοτήτων της επιχείρησης και απολύσεις προσωπικού. Πιθανώς λόγω του ότι έχουν ήδη γίνει αλλαγές στις επιχειρήσεις, οι περισσότερες δεν σκέπτονται να προβούν σε μειώσεις μισθών ή απολύσεις προσωπικού στο επόμενο διάστημα.

Οι Αρχαίοι Αθηναίοι ήταν εξυπνότεροι από το σύγχρονο άνθρωπο.

http://hassapis-peter.blogspot.gr/2013/02/blog-post_5570.html

Αν Αθηναίος του 1000 π.Χ. ερχόταν πίσω στη ζωή σήμερα, το πιθανότερο είναι ότι θα ήταν ευφυέστερος από όλους εμάς, υποστηρίζει ο Dr. Gerald Crabtree, κορυφαίος γενετιστής του Πανεπιστημίου Stanford των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, πρόσφατη έρευνα του οποίου αποκαλύπτει ότι ο άνθρωπος, με την...

πάροδο του χρόνου γίνεται όλο και λιγότερο ευφυής.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του αυστραλιανού τύπου, ο Αμερικανός επιστήμονας υποστηρίζει ότι αναπόφευκτες αλλαγές στο γενετικό μας σύστημα, σε συνδυασμό με τεχνολογικές εξελίξεις, είχαν ως αποτέλεσμα να καταλήξουμε σε ένα ακρωτηριασμένο σώμα του πρώην εαυτού μας και πολύ λιγότερο ευφυείς από τους προγόνους μας.

Ο ίδιος θα πει ότι ο άνθρωπος βρισκόταν στην ακμή του όταν ήταν αναγκασμένος να παλέψει μ' όλες του τις δυνάμεις για να επιβιώσει, δεδομένου ότι τότε ήταν υποχρεωμένος να βασιστεί στο μνημονικό του, στο πρακτικό πνεύμα του και την ψυχολογική ισορροπία που του επέτρεπαν να εμπιστεύεται το ένστικτό του και να προσαρμόζεται στις περιστάσεις γρήγορα.

Ο σύγχρονος τρόπος ζωής, υποστηρίζει ο διακεκριμένος επιστήμονας, έχει άλλες απαιτήσεις από το σώμα και το μυαλό μας, η τεχνολογία όμως έχει αντικαταστήσει την ανάγκη να βασιζόμαστε στις φυσικές ικανότητες και τα ένστικτά μας.

Επίσης, οι βιομηχανοποιημένες τροφές, δεν είναι ακριβώς η καλύτερη επιλογή για το σύστημά μας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι Βρετανοί επιστήμονες ανακάλυψαν πρόσφατα ότι τροφές που περιέχουν υψηλά επίπεδα φρουκτόζης ενδέχεται να μειώσουν δραστικά το IQ μας.

Πηγή: ΑΜΠΕ

Από:  ethnos.gr

Οι αλήθειες του Τελώνη και του Φαρισαίου(Ουχ ειμί ώσπερ οι λοιποί των ανθρώπων)

http://proskynitis.blogspot.gr/2013/02/blog-post_2750.html

Στην αρχή του Τριωδίου η Εκκλησία μας έχει ορίζει να διαβάζεται η παραβολή του τελώνη και του Φαρισαίου. Ο Χριστός, απευθυνόμενος σε εκείνους που είχαν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και κατέκριναν τους άλλους, διηγείται την άνοδο δύο ανθρώπων στον ναό των Ιεροσολύμων και την προσευχή τους. Και οι δύο μίλησαν αληθινά για τον τρόπο που έβλεπαν τον εαυτό τους. Ο Φαρισαίος είπε στο Θεό και στους ανθρώπους ότι ήταν διαφορετικός από όλους τους αμαρτωλούς, ότι τηρούσε τον μωσαϊκό νόμο και δεν έμοιαζε ειδικά με τον τελώνη. Δεν ήταν άδικος, άρπαγας και μοιχός. Δεν αδικούσε δηλαδή τους ανθρώπους ούτε με τη σκέψη, ούτε με την πράξη, ούτε με τις επιθυμίες. Δεν άρπαζε τα αγαθά τους ούτε προσέβαλε την οικογενειακή τιμή και υπόληψή τους. Ο Φαρισαίος ανήκε στην τάξη των ευσεβών, των καθαρών, των τελείων εξωτερικά και σύμφωνα με το γράμμα του νόμου. Ο τελώνης έβλεπε την αμαρτωλότητά του και ενώπιον του Θεού ομολογούσε ότι δεν είχε τίποτε καλό να παρουσιάσει. Πενθούσε γι’ αυτό. Και παρακαλούσε το Θεό να τον ευσπλαχνισθεί. Από τους δύο αλήθειες η μία οδήγησε στην άφεση, την συγχώρεση, την δικαίωση. Η άλλη, η οποία είχε οδηγήσει τον Φαρισαίο στην αυτο-ύψωση, δεν έγινε αποδεκτή από το Θεό και ο Φαρισαίος κατακρίθηκε.

Πολλά μηνύματα διδασκόμαστε από την παραβολή. Και καθώς ξεκινά η προετοιμασία όλων μας για την Μεγάλη Τεσσαρακοστή η Εκκλησία πρωτίστως μας καλεί να δούμε την δική μας αλήθεια. Να εξετάσουμε τους εαυτούς μας και να παραδειγματιστούμε από την κατάκριση την οποία υπέστη ο Φαρισαίος.
Οι περισσότεροι άνθρωποι ή φοβούνται ή παραθεωρούν ή κατασκευάζουν την αλήθεια για τον εαυτό τους.
Η αλήθεια για τον εαυτό μας, για τη ζωή, για τους στόχους μας, για τις σχέσεις μας χρειάζεται γενναιότητα για να μπορεί να διακριβωθεί, αλλά και να γίνει αντικείμενο προβληματισμού ή αφορμή για μετάνοια και αλλαγή.Συνήθως φοβόμαστε την αλήθεια που δεν μας είναι ευχάριστη. Το ότι έχουμε πάθη. Το ότι φέρουμε μερίδιο ευθύνης για ό,τι συμβαίνει τη ζωή μας. Για τις επιλογές μας. Για το ότι η ζωή μας έχει όρια και τέλος. Για το ότι ο χρόνος περνά και μας λείπουν καταστάσεις ή αγάπη ή νόημα σε ό,τι κάνουμε και ιδίως στις σχέσεις μας με τους άλλους. Όλα αυτά δεν είμαστε έτοιμοι και φοβόμαστε να τα αντικρίσουμε. Γιατί ή θα μας πνίξουν οι ενοχές μας ή θα χρειαστεί να πάρουμε αποφάσεις, να ζητήσουμε άφεση και από το Θεό και από τους ανθρώπους, να κάνουμε καινούριες αρχές στη ζωή μας. Και οι άνθρωποι έχουμε μάθει στη συνήθεια. Μας βολεύει. Δεν αισθανόμαστε ότι μπορούμε να αλλάξουμε.
Άλλοτε πάλι παραθεωρούμε την αλήθεια. Αφηνόμαστε στον εκκοσμικευμένο τρόπο ζωής, στις επιλογές του πολιτισμού εντός του οποίου ζούμε. Συμπνιγόμαστε στις μέριμνες του βίου. Και έχουμε πολλές δυνατότητες να μην ακούσουμε και να μη δούμε τον εαυτό μας. Η εικονική μας πραγματικότητα. Οι υποχρεώσεις μας. Η αίσθηση ότι η ζωή μας είναι γεμάτη. Κυρίως η βεβαιότητα ότι έχουμε χρόνο, αλλά και η αίσθηση ότι η αλήθεια έχει να κάνει μόνο με τον παρόντα χρόνο και προσεγγίζεται μονάχα με ό,τι βλέπουμε, ό,τι ακούμε, ό,τι γευόμαστε, ό,τι απολαμβάνουμε και δεν χρειάζεται να γυρνούμε σε σχήματα του παρελθόντος, όπως νομίζουμε ότι είναι ο Θεός, η ηθική, η ενασχόληση με το τι θέλει και πώς αισθάνεται ο πλησίον μας και το πλήθος των πειρασμών που αντιμετωπίζουμε, μας κάνουν να αδιαφορούμε γι’ αυτή.
Άλλοτε, όπως ο Φαρισαίος, κατασκευάζουμε την δική μας αλήθεια.Αναγορεύουμε τους εαυτούς μας σε αυθεντίες. Μετρούμε τα πάντα με βάση το πώς νομίζουμε ή πώς θα θέλαμε να είναι και θεωρούμε ότι έχουμε βρει την αλήθεια. Την δική μας όμως αλήθεια. Δεν μπορούμε να σκεφτούμε με άλλα κριτήρια, όπως αυτά του λόγου του Θεού και της εκκλησιαστικής ζωής. Ο Φαρισαίος νόμιζε ότι η αλήθεια του ήταν αποδεκτή από το Θεό και τους ανθρώπους. Πίστευε σ’ αυτήν. Δεν μπορούσε να διακρίνει ότι μέσα από την αλήθεια του είχε διαγράψει την ταπείνωση, την αγάπη για τους άλλους και την ευθύνη την οποία θα έπρεπε να έχει για εκείνους. Αυτοδικαιώθηκε. Λησμόνησε ότι ενώπιον του Θεού, εκ των πραγμάτων, δεν υπάρχει τέλειος και αναμάρτητος. Λησμόνησε ότι χωρίς το Θεό τίποτε δεν μπορεί να πετύχει κανείς αυθεντικά. Και πίστεψε ότι ήταν «ουχ ώσπερ οι λοιποί των ανθρώπων» (Λουκ.18, 11). Και ευχαριστούσε το Θεό κιόλας γι’ αυτό.
Στην προβληματική μας στάση έναντι της αλήθειας συμβάλλει αποφασιστικά η λογική της σύγκρισης. Μας παρηγορεί το γεγονός ότι δεν είμαστε όπως οι άλλοι άνθρωποι. Ο καθένας μας χρησιμοποιεί στον εαυτό του ως άλλοθι το γεγονός ότι σε σχέση με τους άλλους είμαστε καλύτεροι ή δεν είμαστε τόσο άσχημα. Έχουμε πρόοδο. Έχουμε επιτυχίες. Έχουμε χαρίσματα. Έχουμε αυτάρκεια ενίοτε. Ότι στη διαφθορά και την κρίση του κόσμου εμείς αντέχουμε. Είμαστε διαφορετικοί. Και μπορεί να είναι αλήθεια. Ιδίως όσοι ανήκουμε στην Εκκλησία και αισθανόμαστε ότι προσπαθούμε να λειτουργούμε με γνώμονά μας την πνευματική πορεία, έχουμε την αίσθηση ότι σε σχέση με τους λοιπούς των ανθρώπων είμαστε πολύ καλύτερα. Και τολμούμε να πούμε ότι ο Θεός δεν θα μας λησμονήσει. Θα αναγνωρίσει τον κόπο μας και ότι θα μας ανταμείψει. Γι’ αυτό και δυσκολευόμαστε, για παράδειγμα, να κατανοήσουμε γιατί υφιστάμεθα δοκιμασίες στη ζωή μας, ενώ ενώπιον του Θεού είμαστε εντάξει. Και μπορεί κι αυτό να είναι αλήθεια. Μέσα όμως από τη σύγκριση λησμονούμε ότι ο Θεός δεν μας κρίνει με βάση τι είναι οι άλλοι, αλλά με βάση ποιοι είμαστε εμείς. Με βάση όχι την έλλειψη της κακίας, που είναι κι αυτή αμφίβολη, αλλά με βάση το πόσο προχωρήσαμε στο αληθινό νόημα της πνευματικής ζωής που είναι η ταπείνωση, η αγάπη και η εκζήτηση του ελέους και της ευσπλαχνίας του Θεού, όπως επίσης και της άφεσης που ζητούμε από Εκείνον και από όσους δυσκολέψαμε στη ζωή μας.
Ο τελώνης και η αλήθεια του αποτελούν ένα παράδειγμα που μας καλεί να ξαναδούμε τη ζωή μας. Την αλήθεια. Να μην εγκλωβιστούμε στην αλήθεια μας, αλλά να κρίνουμε του εαυτούς μας με βάση αυτό που θέλει ο Θεός. Και «εν τη ταπεινώσει» να αναφωνήσουμε το «ιλάσθητι», ακόμη κι αν ο πολιτισμός μας μάς λέει ότι δεν χρειάζεται. Και ας εφευρίσκει τρόπους για να μην μας αφήσει τελικά χρόνο και όψη, ώστε να δούμε αληθινά την καρδιά και την ψυχή μας. Το Τριώδιο προσφέρεται, μέσα από την λειτουργική ζωή, μέσα από την περισυλλογή, αλλά και τα ερωτήματα που θέτει, να μας δώσει την ευκαιρία να μας ξαναδούμε. Και να επαναπροσεγγίσουμε την αλήθεια του Θεού. Ή, καλύτερο, τον Θεό που είναι η Αλήθεια.

π.Θεμιστοκλή Μουρτζανού
themistoklismourtzanos.blogspot

Ο Κόντογλου, ο γιαπωνέζος και οι 1000 αγιογράφοι (!!!) στην χώρα των 1000 λιμνών…

http://olympia.gr/2013/02/22/%CE%BF-%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%BB%CE%BF%CF%85-%CE%BF-%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%80%CF%89%CE%BD%CE%AD%CE%B6%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-1000-%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CE%B3/

Έχουμε αναφερθεί και αντιγράψει πολλάκις αποσπάσματα από το συγγραφικό έργο, του μέγα Φώτη Κόντογλου. Σήμερα θα αναφερθούμε σε μία ιστορία που έτυχε να ακούσουμε στο ραδιόφωνο…

Ποιος είναι ο Φώτης Κόντογλου στην αγιογραφία; Είναι αυτός που ουσιαστικά ”αναστήλωσε” (θα λέγαμε καταχρηστικά) τη βυζαντινή τέχνη.  Αυτός που “σταμάτησε την επέλαση” της δυτικότροπης τέχνης που είχε “εισβάλει” στην Ελλάδα με την “χυμώδη” Παναγία και τα “στρουμπουλά” αγγελάκια. Αυτός ο γίγας ο ΕΝΑΣ, που θύμισε ακόμα και σε μοναχούς του Αγίου όρους, την ορθή τέχνη αγιογράφησης των εικόνων, και κυνηγήθηκε από “πιστούς και άπιστους” για τα πιστεύω του…

Ένας από τους πολλούς μαθητές του Κόντογλου, ήταν ο Πέτρος Σασάκι. Γιαπωνέζος Ορθόδοξος φοιτητής, πνεύμα ανήσυχο και ταξιδευτής, συναντά τον Κόντογλου και μυείται στην βυζαντινή αγιογραφία. Ο Πέτρος το 1968 φεύγει από την Ελλάδα και μετακομίζει στην Φινλανδία. Νυμφεύεται εκεί και κάνει με τη σύζυγό του 6 παιδιά. Στην Φινλανδία σήμερα υπάρχουν λίγο πάνω από 60.000 Ορθόδοξοι (μεταξύ αυτών 400-500 Έλληνες). Στην αρχή σιγά σιγά, ερασιτεχνικά θα μπορούσαμε να πούμε, οργανώνει μικρές ομάδες από μαθητές (κυρίως φοιτητές) και μαθαίνει τη βυζαντινή αγιογραφία, στην περιοχή του Κουόπιο και στο Όουλου. Αυτοί οι μαθητές μαθαίνουν σε άλλους και σήμερα στην Φινλανδία υπάρχουν 1000 Ορθόδοξοι που γνωρίζουν αγιογραφία!

Ο Πέτρος πέθανε μεγάλη Τρίτη του 1999 σε ηλικία μόλις 60 ετών, πριν ολοκληρώσει το έργο του στο τέμπλο του μοναστηριού Lintula. Έχει αφήσει πίσω του σπουδαίο έργο με αγιογραφίες σε εκκλησίες και στο μοναστήρι Lintula…

Antexoume

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ: ΤΟ ΞΕΣΚΕΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ

http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/2013/02/blog-post_549.html

Η προπαγάνδα των Σιωνιστών, των "Πεφωτισμένων", των Μασώνων και άλλων Νεοταξιτών αποκαλύπτεται σε αυτό το συγκλονιστικό βίντεο - ντοκουμέντο, στο οποίο μιλάνε και τραγουδιστές που έζησαν από πρώτο χέρι την πρώθηση συγκεκριμένων ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ "προτύπων" που πλασάρει η μουσική βιομηχανία. Δείτε το οπωσδήποτε:

Σήμερα η διάλεξη του Γιάννη Τριάντη στην “Ανοιχτή Τέχνη”

http://olympia.gr/2013/02/23/%CF%83%CE%AE%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B1-%CE%B7-%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%BE%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7-%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7-%CF%83%CF%84/

«Η Κρίση: Αίτια & Διέξοδος»

Σάββατο 23
Φεβρουαρίου, στις 7 μ.μ.
Είσοδος ελεύθερη

Ο Γιάννης Τριάντης, δημοσιογράφος-πολιτικός σχολιαστής στην Ελευθεροτυπία,τον Επενδυτή,
τα Επίκαιρα, θα μιλήσει για το θέμα που ταλανίζει και κατασυντρίβει την κοινωνία και την χώρα:
Τι συνέβη και η χώρα έφθασε στο σημείο να λοιδορείται σε παγκόσμιο επίπεδο, να 
αυτοκτονούν
καθημερινώς πολίτες της, να ζητιανεύουν, να κοιμούνται στους δρόμους;
Με ποιους τρόπους θα μπορέσει να αντιμετωπίσει αυτήν την καταστροφή που το τέλος της φαίνεται,
δυστυχώς, να εκτείνεται βαθειά στον χρόνο; Ο Γιάννης Τριάντης, έγκυρος, μαχητικός και διορατικός
δημοσιογράφος με πολυετή παρουσία στην δημόσια ζωή, θα αναφερθεί σε πρόσωπα και πράγματα
που οδήγησαν ταπεινωμένους τον λαό και την χώρα στο σημείο μηδέν.
Θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό.

*Ο Γιάννης Τριάντης διδάσκει
στα Σεμινάρια της «Ανοιχτής
Τέχνης» το μάθημα:
«Δημοσιογραφία και Πολιτική»

ΑΝΟΙΧΤΗ ΤΕΧΝΗ
Φιλελλήνων &
Ναυάρχου Νικοδήμου 2
Σύνταγμα, 105 57, ΑΘΗΝΑ
(1ος όροφος)
http://www.anoixtitexni.gr
info@anoixtitexni.gr
Τ: 210 32 27 188

Λίνκολν και Κένεντι: Δολοφονήθηκαν επειδή προσπάθησαν να πάρουν την εξουσία από τους τραπεζίτες!!!

http://www.pentapostagma.gr/2013/02/KENNENTY-linkoln-trapezites.html

Δήλωση του Αβραάμ Λίνκολν κατά την διάρκεια του Αμερικανικού Εμφύλιου Πολέμου:“Έχω δυο μεγάλους εχθρούς. Το στρατό των Νοτίων μπροστά μου και το στρατό των τραπεζιτών πίσω μου. Από τους δυο αυτούς εχθρούς ο χειρότερος είναι ο πίσω μου.” (!!!) 

Πότε έκανε αυτή τη δήλωση ο Λίνκολν;

Όταν κατά τη διάρκεια του Εμφύλιου οι τραπεζίτες που δάνειζαν το κράτος με 24% τόκο προσπάθησαν να τον αναγκάσουν να τους δίνει τόκο 36%. (!!)

Τι έκανε ο Λίνκολν; Απλά ενεργοποίησε το δικαίωμα που έχει κάθε κράτος να εκδίδει χρήμα. Έτσι ο Λίνκολν θαρραλέα άρχισε να τυπώνει δολάρια για τη χρηματοδότηση του πολέμου, σώζοντας τη χώρα του από τις μελλοντικές πληρωμές των υπέρογκων τόκων προς τις τράπεζες.

Και όλοι γνωρίζουμε τι απέγινε ο Λίνκολν λίγο καιρό μετά. Δολοφονήθηκε. Μετά τη δολοφονία του Προέδρου Λίνκολν το 1865 κανένας άλλος πρόεδρος των ΗΠΑ δεν τόλμησε να αρνηθεί να δανειστεί η χώρα από τους τραπεζίτες και να μη τους πληρώνει τόκο.

Ή για να ακριβολογούμε, ένας ακόμα Πρόεδρος των ΗΠΑ τόλμησε 100 χρόνια μετά τον Λίνκολν να το ξανακάνει, δηλαδή να μη δανειστεί η χώρα από τις τράπεζες αλλά να εκδώσει  χρήμα χωρίς τόκο, και ο οποίος και αυτός είχε την ίδια κατάληξη με τον Λίνκολν. Δολοφονήθηκε και αυτός λίγο καιρό μετά την απόφασή του. Ήταν ο Τζον Κένεντι.Αλλά για να καταλάβουν οι αναγνώστες μας πώς ακριβώς οι μεγαλοτραπεζίτες καταδυναστεύουν τις χώρες και τις οικονομίες πρέπει να τους εξηγήσουμε τα παρακάτω απίστευτα (ΝΑΙ – ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ) αλλά απόλυτα αληθινά πράγματα.

Ενώ το Σύνταγμα των ΗΠΑ δίνει το δικαίωμα στο Κογκρέσο να εκδίδει χρήμα, η Αμερικανική Κυβέρνηση έχει μεταφέρει το δικαίωμα της έκδοσης του χρήματος και μάλιστα με επιτόκιο στο ‘Federal Reserve’ το οποίο δεν είναι κρατικό αλλά ένα όργανο των μεγάλων τραπεζών που είναι και οι μέτοχοί του. Έτσι λοιπόν το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ τυπώνει στα πιεστήριά του το χρήμα που χρειάζεται η χώρα. Αμέσως μετά το δίνει στο ‘Federal Reserve’ δηλαδή στους τραπεζίτες, το οποίο ‘Federal Reserve’ το δανείζει πίσω στο Αμερικανικό κράτος με τόκο(!!!)

Έτσι για να καταλάβετε: Μόνο ο τόκος που πληρώνουν οι ΗΠΑ στις τράπεζες του ‘Federal Reserve’ για το Αμερικανικό χρέος φθάνει το χρόνο τα 400 δισεκατομμύρια δολάρια !!!

Προσέξτε:Πληρώνουν οι Αμερικανοί φορολογούμενοι 400 δισεκατομμύρια δολάρια τόκο στους τραπεζίτες για χρήματα που έχει τυπώσει το Αμερικανικό κράτος και τα έχει δώσει δωρεάν στους τραπεζίτες  (και οι οποίοι τους τα δανείζουν πίσω με τόκο) (!!!) Βλέποντας ο Πρόεδρος Κένεντι αυτήν την εξόφθαλμη αδικία για τον Αμερικανικό λαό, αποφασίζει το 1963 με το νόμο Νο:11110 να πάρει πίσω τις εξουσίες του ‘Federal Reserve’ και να τυπώσει και διανείμει χρήμα το ίδιο το κράτος παρακάμπτοντας τους τραπεζίτες.

Τύπωσε δισεκατομμύρια δολάρια για τα οποία το Αμερικανικό Δημόσιο δεν πλήρωνε κανένα τόκο στο Federal Reserve. Μάλιστα τα χαρτονομίσματα του Κένεντι έγραφαν επάνω ‘UNITED STATES NOTE’ αντί του ‘FEDERAL RESERVE NOTE’ που γράφεται πάντα. Αυτά τα ‘UNITED STATES NOTE’ χαρτονομίσματα αποτέλεσαν θανάσιμη απειλή για το Federal Reserve System και τους τραπεζίτες αφού τους αφαιρούσαν δισεκατομμύρια δολάρια τόκους. Πέντε (5) μήνες μετά το τύπωμα των άτοκων δολαρίων ο Πρόεδρος Κένεντι δολοφονήθηκε.

Μετά την δολοφονία του Κένεντι κανένας άλλος Πρόεδρος των ΗΠΑ δεν τόλμησε να κάνει χρήση του νόμου Κένεντι παρ’ότι ο νόμος αυτός ισχύει μέχρι σήμερα.(!!) Δηλαδή με το νόμο του Κένεντι  θα μπορούσαν οι ΗΠΑ τα περίπου 3 τρισεκατομμύρια δολάρια που τύπωσαν τα τελευταία 4 χρόνια να τα τύπωναν και να τα χρησιμοποιούσαν χωρίς καθόλου τόκο. Αντίθετα όμως τα τύπωσαν, τα έδωσαν στο  Federal Reserve (δηλαδή στους τραπεζίτες), για να τα δανειστούν στη συνέχεια με τόκο (!!!!)

Και για όσους είναι ακόμα δύσπιστοι ας μάθουν τι έλεγε ένας άλλος μεγάλος Αμερικανός Πρόεδρος, ο Τόμας Τζέφερσον (από τους δημιουργούς του Αμερικανικού θαύματος – του τότε, του αληθινού): “Εάν ποτέ στο μέλλον ο Αμερικανικός λαός επιτρέψει στους τραπεζίτες να ελέγξουν την έκδοση του χρήματος, οι χρηματοδοτικοί οργανισμοί που θα γιγαντωθούν, πρώτα με πληθωρισμό και μετά με ύφεση, θα στερήσουν από τους ανθρώπους την ιδιοκτησία τους  έως ότου τα παιδιά τους ξυπνήσουν άστεγα στη γη που οι πατεράδες τους κατέκτησαν».

Και για την ιστορία: Οι δολοφόνοι και του Λίνκολν (John Wilkes Booth) και του Κένεντι (Lee Harvey Oswald) δολοφονήθηκαν και οι δυο πριν προλάβουν να δικαστούν.

Γράφει ο ΕΠΤΑΝΗΣΙΟΣ



πηγη

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2013/02/KENNENTY-linkoln-trapezites.html#ixzz2LieFo9Cp

Μία μικρή τραπεζική ιστορία…

http://olympia.gr/2013/02/23/%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%81%CE%AE-%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1/

View this document on Scribd

ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ: 550 ΔΙΣ ΕΥΡΩ!

http://www.makeleio.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=11909:-550-&catid=4:2012-02-11-12-49-59&Itemid=2

Όχι πια άλλη κοροϊδία από τους τσαρλατάνους της πολιτικής ζωής. Κρύβουν το χρέος και μιλούν για ανάπτυξη οι...καραγκιοζοπαίκτες, σε ένα χρέος ατελείωτο!

του Μάκη Βραχιολίδη

vrachiolidis@yahoo.gr

Ο κ. Στουρνάρας στη συνεδρίαση της Βουλής (15 Φεβρουαρίου) απευθυνόμενος στον Α. Τσίπρα, του αποκαλύπτει –προφανώς κατά λάθος- ότι χρωστάμε 550 δις ευρώ στους δανειστές!

http://www.makeleio.gr/index.php?option=com_content&;view=article&id=11597:--video----------l550--r&catid=4:2012-02-11-12-49-59&Itemid=2

Δείτε και το σχετικό βίντεο:

Είναι χρέη από δάνεια που έχουν πάρει για λογαριασμό των τραπεζών και τα έχουν φορτώσει όλα στον λαό! 550 δις ευρώ!

Ας προετοιμαστούμε λοιπόν σύντομα για νέα μέτρα θανάτου! Και με δεδομένο ότι τα κρατικά ταμεία εμφανίζουν στο πρώτο δίμηνο του 2013 μειωμένα έσοδα κατά 183 εκατομμύρια ευρώ, τότε τα νέα μέτρα σφαγής του λαού, είναι απολύτως βέβαια. Και ο Σαμαράς συνεχίζει να ψεύδεται, υποσχόμενος ότι δεν θα μειωθεί άλλο ο κατώτατος μισθός! Όπως ακριβώς έγινε και προεκλογικά, έτσι και τώρα θα... τηρήσει τη δέσμευσή του!

Όταν επιμένουμε ότι αυτά τα πολιτικά σκύβαλα θα μετατρέψουν την Ελλάδα -κατ' εντολήν των δανειστών-σε Νότιο Σουδάν ή Σομαλία, να το θυμάστε. Κάτι ξέρουμε!

Ο Ι. Στουρνάρας λοιπόν, λέγει επακριβώς προς τον κ. Τσίπρα: «Πείτε μου ποια είναι η πρότασή σας. Πάτε σε ξένες χώρες, ζητάτε, μιλάτε. Πρόταση συγκεκριμένη το τι θα κάνουμε αν βγούμε απ' το Μνημόνιο. Ποιος θα μας δώσει αυτά τα 550 δισεκατομμύρια που έχουμε πάρει;»!

Το «γλώσσα λανθάνουσα αλήθεια λέγει» ισχύει στην περίπτωση του Στουρνάρα. Του ...ξέφυγε και παρουσίασε την πραγματικότητα την οποία προσπαθούν να κρύψουν οι πολιτικοί μας ταγοί, οι οποίοι πασχίζουν να εμφανίζουν το χρέος μας στα 300 δις ευρώ! Αποδεικνύουμε λοιπόν με ντοκουμέντα, ότι το χρέος της Ελλάδος προς τους δανειστές είναι 550 δις ευρώ.

Δείτε το 68 Δελτίο του Δημόσιου Χρέους όπως αυτό εκδόθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών και αφορά το χρέος μέχρι το τέλος του 2012.

Προσέξτε λοιπόν στη 2η σελίδα, το χρέος που γράφει: Λίγο περισσότερα από 305 δις ευρώ. Εδώ όμως έχει γίνει μια μεγάλη... λαμογιά: Κοιτάξτε στην δεύτερη στήλη που αναγράφει: «Ομόλογα εκδοθέντα στην αγορά εσωτερικού. Στις 30/9/2012 το ποσό ήταν 113, 904 δις ευρώ και ξαφνικά τον Δεκέμβριο πέφτει στα 81,67 δις ευρώ! Τεχνητή-πλασματική μείωση- λογιστικό κόλπο, προκειμένου οι επιτελείς του υπουργείου Οικονομικών να μην εγγράψουν το ποσό των 35 περίπου δις ευρώ από απλήρωτα ομόλογα τα οποία τα αντάλλαξαν. Εξαφάνισαν δηλαδή το ποσό αυτό των 35 (περίπου) δις το οποίο όμως εκ των πραγμάτων θα αναγκαστούν να το εγγράψουν στο χρέος μέσα στους επόμενους μήνες (στο Δελτίο του Δημόσιου Χρέους Μαρτίου ή Ιουνίου).

Η λογιστική αυτή απάτη έγινε σκοπίμως, εξαιτίας των 35 δις ευρώ που έλαβε η κυβέρνηση ως δάνειο από τους δανειστές τον περασμένο Δεκέμβριο και το οποίο χρησιμοποίησε για την περιβόητη ανακεφαλαίωση των Τραπεζών! Δεν ήθελαν λοιπόν να εμφανίσουν τα επιπλέον 35 δις ευρώ, στην προσπάθειά τους να δημιουργήσουν πλαστή εικόνα για την οικονομία της χώρας. Αυτό μπορεί να το συμπεράνει κανείς, κάνοντας με μια εύλογη ερώτηση: Πώς είναι δυνατόν το χρέος από τον Ιούνιο του 2012 που ήταν 303 δις ευρώ να εμφανίζει αύξηση μόνον 2,5 (περίπου) δις μέχρι τον Δεκέμβριο, όταν μάλιστα τον τελευταίο μήνα του 2012 λάβαμε δάνειο 35 δις ευρώ; Πήραμε δάνειο 35 δις ευρώ και το χρέος παρέμεινε στάσιμο; Η απάντηση είναι απλή: Η κυβέρνηση αντάλλαξε ομόλογα (ίσης περίπου αξίας με το δάνειο που πήρε) για να ισοσκελίσει τη διαφορά.

Συνεπώς, στα 305 δις ευρώ πρέπει να προσθέσουμε και τα 35 δις ευρώ του νέου δανείου Δεκεμβρίου, ώστε να είμαστε ακριβείς.

Άρα 305+35=340 δις ευρώ. Εάν σε αυτά τα 340 δις προσθέσουμε και τα 140 δις ευρώ από το δεύτερο πακέτο δανείου που πήγε στις Τράπεζες και το οποίο όπως αποκαλύψαμε σε προηγούμενο ρεπορτάζ της «Ε.Ω.» πήγε όλο στα ταμεία των Τραπεζών χωρίς να περάσει ούτε ένα ευρώ στην πραγματική οικονομία, τότε έχουμε: 340+140= 480 δις ευρώ.

Κρατήστε τα 480 δις ευρώ γιατί δεν τελειώσουμε, έχουμε συνέχεια. Για δείτε το Νο 66 Δελτίο Δημόσιου Χρέους του Υπουργείου Οικονομικών. Τον Μάρτιο του 2012 το χρέος ήταν 280 (περίπου) δις ευρώ, για να εκτοξευτεί στα 303 (περίπου) δις ευρώ. Αυτή η απότομη εκτόξευση των 23 δις ευρώ μέσα σε ένα τρίμηνο, οφειλόταν στα 23 από τα 93 δις ευρώ που είχαν λάβει οι Τράπεζες ως δάνειο, προκειμένου να το διαθέσουν στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και σε καταναλωτικά δάνεια. Ως συνήθως, οι Τράπεζες δεν έδωσαν πάλι φράγκο αλλά το χρέος πέρασε όλο στις πλάτες του λαού.

Άρα έχουμε 93-23=70 δις ευρώ. Και ο τελικός λογαριασμός χρέους, είναι: Τα 480 δις ευρώ που κρατήσαμε + 70= 550 δις ευρώ!!!

Ο Στουρνάρας συνεπώς είπε την αλήθεια, έστω και αν του ξέφυγε! Το χρέος της χώρας είναι 550 δις ευρώ!!!

"Ελεύθερη Ώρα"

Καιρός να πούμε το μεγάλο ΟΧΙ στα “ξένα αφεντικά”

http://www.antinews.gr/2013/02/23/205560/

Δεν είναι καθόλου κακό να ονειρεύεται μια χώρα ότι κάποια στιγμή θα βγει από την κρίση. Και φυσικά δεν είναι κακό ούτε η κυβέρνηση να κάνει όνειρα ότι σε λίγους μήνες θα δει φως στο τούνελ και φυσικά θα εδραιωθεί και η θέση της. Ο πρωθυπουργός, φημολογείται, εκτιμά ότι άμα περάσουμε τον κάβο των επόμενων 4-5 μηνών τότε από Σεπτέμβριο θα υπάρχουν ισχυρές ελπίδες ανάκαμψης. Προς τούτο, αρμόδιοι οικονομικοί παράγοντες, παραθέτουν τα στοιχεία της Κομισιόν που λένε ότι από το 2014 θα δούμε ανάκαμψη, έστω κι οριακή 0,6%. Επίσης, τονίζουν ότι από ύφεση 6,4% το 2012 φέτος θα κλείσει… μόλις στο 4,4%, αν και η αρχική πρόβλεψη έκανε λόγο για 4,2%.

Αν και δεν είναι να έχει κανείς εμπιστοσύνη στις προβλέψεις των χαρτογιακάδων, οσφυοκαμπτών τύπου ‘Ολι Ρεν, ας υποθέσουμε ότι θα πέσουν μέσα στα νούμερα και θα έχουμε πιάσει πάτο, θα έχουμε ξύσει το κάτω μέρος του βαρελιού και θα προσπαθούμε να βγάλουμε απ’ έξω το κεφάλι μας.

Είναι έτσι; Να ελπίσουμε ότι από το φθινόπωρο θα πάρει μπροστά η οικονομία και θα γυρίσει ανάποδα ο τροχός ή θα έρθουμε τον Σεπτέμβριο από τις διακοπές και θα λέμε πώς θα βγει ο χειμώνας; Εκτός κι αν όλοι περιμένουν τον πρώτο μήνα του φθινοπώρου πιστεύοντας ότι μετά τις γερμανικές εκλογές θα αποφασιστεί γενναίο κούρεμα του ελληνικού χρέους.

Τα πράγματα, ωστόσο, στην πραγματική οικονομία είναι εντελώς διαφορετικά. Δεν ξέρουμε αν το έχουν αντιληφθεί στην κυβέρνηση, ορισμένοι μεγαλόσχημοι παράγοντες και κάποιοι που κινούν τα νήματα ότι οι αντοχές της κοινωνίας έχουν ξεπεράσει το όριο. Μπορεί πολλές φορές να ακούμε ότι είναι θέμα χρόνου η έκρηξη στην κοινωνία, ωστόσο, δεν αντιλαμβανόμαστε ότι οι εκρήξεις δεν προαναγγέλλονται. Γίνονται μια φορά που κανείς δεν τον περιμένει.

Η κυβέρνηση πήρε ανάσα πριν τα Χριστούγεννα με την απόφαση για τη δόση – μαμούθ. Υποσχέθηκε, όμως, ρευστότητα στην αγορά, ανάπτυξη, θέσεις εργασίας. Ουσιαστικά μια διαφορετική ρότα από αυτή που είχε πάρει μέχρι τότε το καράβι.

Πέρασαν σχεδόν τρεις μήνες και τα αποτελέσματα είναι πενιχρά, για να μην πούμε μηδαμινά. Ούτε ανάκαμψη βλέπουμε, ούτε αύξηση της απασχόλησης, ούτε επιδοτήσεις και επιχειρηματική έκρηξη, ούτε καν ένα μικρό φωτάκι στο τούνελ.

Αντίθετα, βλέπουμε την ανεργία να ετοιμάζεται να αγγίξει το 30%. Ανθρώπους σε απόγνωση καθημερινά να αυτοκτονούν ή άλλους να φεύγουν από τη χώρα.

Χιλιάδες λουκέτα και δραματική πτώση της κατανάλωσης. 450.000 νοικοκυριά να μην έχουν ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ ΜΕΛΟΣ.

Η μεσαία τάξη να μην υπάρχει πια και να βλέπουμε απλά μια Ελλάδα με δύο πρόσωπα. Μερικές χιλιάδες οικογενειών να μην έχουν αγγιχτεί από την κρίση και να διάγουν βίο τρυφηλό και πολλά εκατομμύρια Ελλήνων να βρίσκονται μεταξύ φτώχειας κι εξαθλίωσης.

Και την ίδια στιγμή, η ρεμούλα στο δημόσιο τομέα συνεχίζεται. Στα νοσοκομεία γίνεται πάρτι από γιατρούς και προμηθευτές. Σκάνδαλα με μίζες δίνουν και παίρνουν. Κρατικοί αξιωματούχοι πολύ σύντομα θα κληθούν να αποδείξουν αν έχουν νόμιμα αποκτήσει όσα δηλώνουν στο πόθεν έσχες τους.

Δεν έχει γίνει ούτε μία απόλυση δημοσίου υπαλλήλου, ακόμη κι αν αυτός είναι επίορκος, ανίκανος ή… κλέφτης.

Δημόσιες υπηρεσίες πληρώνουν εκατομμύρια ευρώ για να ενοικιάζουν κτίρια ενώ υπάρχουν κρατικά ακίνητα που μένουν ανεκμετάλλευτα. Σήμερα η «Η» αποκαλύπτει ότι 8 Ανεξάρτητες Αρχές πληρώνουν 5 εκατ. ευρώ το χρόνο για νοίκια, παρά το γεγονός ότι έχει παρέμβει ο οικονομικός εισαγγελέας εδώ κι ένα χρόνο.

Για να μη μιλήσουμε για τις λίστες Λαγκάρντ, Λιχτενστάιν ή άλλες από τις οποίες περιμένουμε ματαίως πότε θα πληρωθούν φόροι ή πότε θα κληθούν τα λαμόγια που έβγαλαν λεφτά στο εξωτερικό ξεχνώντας να τα δηλώσουν.

Αντί ελπίδας και ανάπτυξης, βλέπουμε τα έσοδα να βουλιάζουν, πληρωμές να μη γίνονται από το κράτος και ήδη να ακούγονται οι πρώτες φήμες για νέα μέτρα σε περίπτωση που δεν πιαστούν οι στόχοι.

Για να μη μιλήσουμε για το άγος του φόρου ακινήτων που τον περιμένουμε να έρθει αλλά κανείς δεν ξέρει πώς θα τον πληρώσουμε.

Μέσα σε όλα αυτά έρχεται από βδομάδα η τρόικα και λέγεται ότι έρχεται με… άγριες διαθέσεις γιατί λέει δεν είναι ευχαριστημένη με τα αποτελέσματα της ελληνικής κυβέρνησης και θα μας κάνει συστάσεις. Θα ζήσουμε το Μάρτιο ένα ακόμη επεισόδιο από το δραματικό και ταυτόχρονα το κωμικό σενάριο των παζαριών «σου δίνω, μου δίνεις, υπογράφουμε».

Δεν πάει έτσι, όμως, άλλο η κατάσταση. Ας το καταλάβει η κυβέρνηση, ας το αντιληφθεί ο κ. Στουρνάρας. Ως εδώ και μη παρέκει. Φτάνουν πια οι εκβιασμοί, τα διλήμματα, οι ψεύτικοι τσαμπουκάδες και τα δήθεν παζάρια για συμφωνημένες ήδη πολιτικές. Αν δεν μπορούν να κάνουν κάποιοι τη δουλειά τους ας πάνε σπίτι τους να έρθουν ικανότεροι. Και δεν εννοούμε τον Τσίπρα μ’ αυτό. Όμως, επειδή οι κυβερνήσεις πέφτουνε αλλά η χώρα πάντα υπάρχει, ας δοθεί επιτέλους προτεραιότητα στη δεύτερη. Κι αν είναι ο καιρός να πούμε το μεγάλο ΟΧΙ στα ξένα αφεντικά, ας το κάνουμε τώρα. Για το καλό και του τόπου και της κυβέρνησης.

Α.Ψ. 

23 Φεβρουαρίου 1943: Η ματαίωση της πολιτικής επιστράτευσης από τον αθηναϊκό λαό

http://www1.rizospastis.gr/wwwengine/page.do?publDate=22/2/2004&id=4190&pageNo=11&direction=1

Η ματαίωση της πολιτικής επιστράτευσης

Διαδήλωση εναντίον της πολιτικής επιστράτευσης (5 Μάρτη 1943)

«Τις ημέρες εκείνες έκαναν σύναξη μυστική τα παιδιά και λάβανε την απόφαση, επειδή τα κακά μαντάτα πλήθαιναν στην πρωτεύουσα, να βγουν έξω σε δρόμους και σε πλατείες, με το μόνο πράγμα που τους είχε απομείνει: Μια παλάμη τόπο κάτω από τ' ανοιχτό πουκάμισο, με τις μαύρες τρίχες και το σταυρουδάκι του ήλιου. Οπου είχε κράτος κι εξουσία η Ανοιξη».

Οδυσσέας Ελύτης¹

Από τις πρώτες μέρες της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα το ζήτημα της επιστράτευσης ελληνικού πληθυσμού για τη χρησιμοποίησή του έμμεσα ή άμεσα υπέρ των πολεμικών σκοπών του άξονα απασχόλησε τόσο τις κατοχικές δυνάμεις όσο και τους ντόπιους συνεργάτες τους. Δύο περίπου μήνες από την πτώση της Αθήνας ο υπουργός Αμυνας της κυβέρνησης των κουίσλιγκ, υπό τον στρατηγό Τσολάκογλου, πρότεινε απευθείας στους Γερμανούς το σχηματισμό ελληνικής λεγεώνας που θα πολεμούσε στο πλευρό των γερμανικών στρατευμάτων και κατά της Σοβιετικής Ενωσης. Οπως προκύπτει από τα γερμανικά αρχεία, στις 14 του Ιούλη του 1941 ο επιτετραμμένος της γερμανικής πρεσβείας στην Αθήνα φον Γκρέβενιτς τηλεγραφούσε στο Βερολίνο, στον πρεσβευτή Αλτενμπουργκ, που εκείνες τις μέρες βρισκόταν στη γερμανική πρωτεύουσα, τα παρακάτω: «Ο Ελληνας υπουργός Εθνικής Αμυνας γερμανόφιλος στρατηγός Μπάκος μου ανακοίνωσε σήμερα, ότι η ιδέα συγκροτήσεως λεγεώνας με Ελληνες, που θα πολεμήσουν κατά της Ρωσίας, βρίσκει απήχηση σε ευρείς κύκλους του λαού. Σαν υπουργός του πολέμου επιθυμεί να πάρει αυτή την υπόθεση στα χέρια του...»². Η πρόταση Μπάκου δεν έμελλε τότε να καρποφορήσει για πολλούς λόγους, ένας εκ των οποίων ήταν και η άρνηση της Ιταλίας να δεχτεί τη συμμετοχή ελληνικών δυνάμεων στο πλευρό του άξονα, φοβούμενη προφανώς ότι αυτό θα επηρέαζε αρνητικά τους δικούς της σχεδιασμούς στο ελληνικό έδαφος. Πάντως, οι κουίσλιγκ δεν έπαψαν ούτε στιγμή να βρίσκονται σε ετοιμότητα προς εξυπηρέτηση του εν λόγω σκοπού και για το λόγο αυτό, τη στρατολογία δηλαδή των Ελλήνων για τους πολεμικούς σκοπούς του φασισμού, δεν άργησαν να συγκροτηθούν και οι πρώτες φασιστικές οργανώσεις. Τέτοιες οργανώσεις ήταν η ΟΕΔΕ (Οργάνωσις Εθνικών Δυνάμεων Ελλάδος), ΕΣΠΟ (Εθνική Σοσιαλιστική Πολιτική Οργάνωσις) κ.ά.^3.

Η απειλή της επιστράτευσης επανέρχεται

Αφίσα του 1943

Από τις αρχές του '43 το ζήτημα της επιστράτευσης απέκτησε επείγουσα σημασία για τους χιτλερικούς, δεδομένου ότι οι απώλειές τους στο σοβιετογερμανικό μέτωπο ήταν πολύ μεγάλες. Η χειμερινή επίθεση του Κόκκινου Στρατού είχε στεφθεί με επιτυχία και είχε κορυφωθεί με τη νίκη στο Στάλινγκραντ το Φλεβάρη του '43, με αποτέλεσμα τα γερμανικά στρατεύματα να χρειάζονται νέες δυνάμεις που μπορούσαν να αναζητηθούν στις κατακτημένες χώρες ή με την αποδέσμευση γερμανικών δυνάμεων που απασχολούνταν στα μετόπισθεν στον τομέα της παραγωγής ως εργάτες, υπό την προϋπόθεση ότι την εργατική τους δύναμη στα εργοστάσια θα αναπλήρωνε επιστρατευμένη εργατική δύναμη από τις χώρες που βρίσκονταν υπό κατοχή.

Στις 30 του Γενάρη του 1943 ο αντιστράτηγος Αλεξάντερ Λερ, στρατιωτικός διοικητής των γερμανικών στρατιωτικών δυνάμεων ΝΑ Ευρώπης, εξέδωσε μία διαταγή η οποία μεταξύ άλλων έγραφε⁴:

«1. (...) Κάθε κάτοικος της Ελλάδας ηλικίας 16-45 χρόνων είναι υποχρεωμένος, όταν το απαιτήσουν οι συνθήκες, να αναλάβει δουλιά για γερμανικές ή ιταλικές υπηρεσίες που του υποδείχτηκε. Ανδρικές εργατικές δυνάμεις είναι υποχρεωμένες να εργαστούν κι έξω από τον μόνιμο τόπο κατοικίας τους, αν χρειαστεί σε κοινότητες στρατοπέδευσης. 2. Η πρόσκληση για την ανάληψη της δουλιάς γίνεται άμεσα από τις γερμανικές υπηρεσίες ή μέσω των εντεταλμένων απ' αυτές ελληνικών υπηρεσιών, ιδιαίτερα των επιθεωρήσεων εργασίας και των δημάρχων... 4. Οποιος δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από τις παραγράφους 1 και 2 τιμωρείται με χρηματική ποινή απεριορίστου ύψους, φυλάκιση ή ειρκτή ή με στρατόπεδο αναγκαστικής εργασίας».

Το ζήτημα ήταν πάρα πολύ σοβαρό. Οι κάτοικοι της χώρας υποχρεώνονταν - εφόσον εφαρμοζόταν η διαταγή - να παρέχουν στις δυνάμεις κατοχής υπηρεσίες αδιευκρίνιστου περιεχομένου, χωρίς να αποκλείεται η χρησιμοποίησή τους για εργασία εκτός Ελλάδας.

Εργο του Γ. Σικελιώτη «Ο προδότης» (1943

Στις 19 του Φλεβάρη του ίδιου έτους ο Γκέμπελς δήλωνε: «Ο γερμανικός λαός δίνει το αίμα του, η υπόλοιπη Ευρώπη ας δώσει την εργασία της». Την επομένη, 20 του μηνός, στη γερμανική εκπομπή για την Ελλάδα υπήρχε η εξής ανακοίνωση: «Ο αρχηγός του τρίτου Ράιχ, Αδόλφος Χίτλερ, εκτιμών την γενναιότητα του ελληνικού λαού, την οποίαν επέδειξεν εις το πεδίον της μάχης, επιθυμεί να έχει τούτον συμπαραστάτην του εις την ιστορικήν πορείαν την οποίαν εχάραξεν διά την δημιουργίαν ενός νέου κόσμου και ζητεί προς τούτο την βοήθειάν του η οποία πρέπει να εκδηλωθή κατά τρόπον ενεργητικόν και θετικόν»⁵.

Οι παραπάνω δηλώσεις φανέρωναν πως δεν ήταν πολύ μακριά η στιγμή που η επιστράτευση θα αποτελούσε, πλέον, γεγονός. Κι όντως, δεν άργησε να γίνει κάτι τέτοιο. Το σχετικό διάταγμα της επιστράτευσης, στηριγμένο στη διαταγή του αντιστρατήγου Αλεξάντερ Λερ, προέβλεπε την επιστράτευση Ελλήνων πολιτών για εργασία στην υπηρεσία των κατακτητών. Επρόκειτο για την αποκαλούμενη εργατική επιστράτευση, συνέχεια της οποίας, φυσικά, θα ήταν η αποστολή επιστρατευμένων Ελλήνων εκτός συνόρων της Ελλάδας. Το διάταγμα, που έφερε την υπογραφή του στρατηγού Σπάιντελ, έλεγε:

«ΔΙΑΤΑΞΙΣ

30 Ιανουαρίου 1943

Περί γενικής υποχρεωτικής εργασίας του ελληνικού πληθυσμού

Επί τη βάσει της υπό του Φύρερ και Ανωτάτου Αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων χορηγηθείσης μοι εξουσιοδοτήσεως διατάσσω τα ακόλουθα:

Αρθρον 1ον. Εκαστος κάτοικος της Ελλάδος, ηλικίας από 16 μέχρι 45 ετών είναι υποχρεωμένος, εάν το απαιτήσουν αι περιστάσεις, ν' αναλάβη υποδεικνυομένην εις αυτόν εργασίαν διά γερμανικάς ή ιταλικάς υπηρεσίας. Ιδίως είναι υποχρεωμένος να παρουσιάζεται με ακρίβειαν εις την εργασίαν, να τηρή τας ώρας εργασίας και να παρέχη απόδοσιν εργασίας, ανταποκρινομένην προς τας σωματικάς του δυνάμεις. Οι άνδρες είναι υποχρεωμένοι να εργάζονται έξω του τόπου της μονίμου κατοικίας των συγκεκροτημένοι εις συμβιωτικάς ομάδας στρατοπέδου, εάν απαιτηθή το τοιούτον.

25 Φλεβάρη 1943. Το πρωτοσέλιδο του «Ριζοσπάστη» σε έκτακτη έκδοσή του

Αρθρον 2ον. Η πρόσκλησις προς ανάληψιν εργασίας γίνεται υπό των γερμανικών αρχών απ' ευθείας ή υπό των εντεταλμένων προς τούτο ελληνικών αρχών, ιδίως, Επιθεωρήσεων εργασίας, δημάρχων.

Αρθρον 3ον. Αι γερμανικαί υπηρεσίαι παρέχουν ανάλογον προς τας συνθήκας αποζημίωσιν και, εφ' όσον τούτο είναι δυνατόν, και τροφήν.

Αρθρον 4ον. Ο μη συμμορφούμενος προς τας εκ των άρθρων 1 και 2 απορρέουσας υποχρεώσεις, τιμωρείται με: 1) χρηματικήν ποινήν απεριορίστως ή 2) φυλάκισιν ή ειρκτήν ή 3) στρατόπεδον καταναγκαστικών έργων.

Αρθρον 5ον. Η παρούσα διάταξις τίθεται εν ισχύι από της ημέρας της κοινοποιήσεως αυτής.

Εφ' όσον έχουν εκδοθεί υπό υφισταμένων υπηρεσιών όμοιαι διατάξεις διά περιοχάς της αρμοδιότητος αυτών, αντικαθίστανται υπό της παρούσης.

Το άρθρον 2 δεν ισχύει διά τον διοικητήν του φρουρίου της Κρήτης

Ο Ανώτερος Στρατιωτικός Διοικητής της Νοτιανατολικής εντεταλμένος ταυτοχρόνως με την αρχηγίαν του στρατού»⁶.

Η οργάνωση της αντίστασης

Οταν το διάταγμα στάλθηκε, το βράδυ της 22ης του Φλεβάρη, για να δημοσιευτεί στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης, οι οργανώσεις των εργατοϋπαλλήλων του Εθνικού Τυπογραφείου ειδοποίησαν την ηγεσία του ΕΑΜ και του ΚΚΕ⁷. Ετσι το ΕΑΜικό κίνημα βρέθηκε σε ετοιμότητα ούτως ώστε να αποτρέψει τον τεράστιο κίνδυνο που απειλούσε το λαό.

Ολες οι ΕΑΜικές εφημερίδες ξεκίνησαν καμπάνια ενημέρωσης, το ίδιο και οι ΕΑΜικές οργανώσεις, από τη νεο-ιδρυμένη ΕΠΟΝ ως το Εργατικό ΕΑΜ, που έπαιξε κορυφαίο ρόλο στην κινητοποίηση των εργαζομένων.

Η μάχη ενάντια στη χιτλερική επιστράτευση άρχισε με τη συντονισμένη απεργία και διαδήλωση στις 24 του Φλεβάρη, όταν οι εργατοϋπάλληλοι σταμάτησαν την εργασία τους και χιλιάδες λαού κατέβηκαν στο κέντρο της Αθήνας για να διαδηλώσουν μπροστά στο πολιτικό γραφείο του κατοχικού πρωθυπουργού, Κ. Λογοθετόπουλου, στο Εργατικό Κέντρο και στο υπουργείο Εργασίας.

Τα θρυλικά χωνιά ξεσήκωσαν το λαό της Αθήνας για το συλλαλητήριο ενάντια στην πολιτική επιστράτευση στις 5-3-1943

Η ορμή του λαού ήταν ασυγκράτητη εκείνη τη μέρα, όπως άλλωστε και τις επόμενες. Ομάδες διαδηλωτών εισέβαλαν στα παλαιά ανάκτορα και κατέκλυσαν τα κυβερνητικά γραφεία, ενώ ο κύριος όγκος της διαδήλωσης κατευθύνθηκε στο υπουργείο Εργασίας - που τότε ήταν στη διασταύρωση των οδών Μπουμπουλίνας και Τοσίτσα. «Στη διαδήλωση - γράφει ο Β. Μπαρτζιώτας⁸ - πήραν μέρος 60-70 χιλιάδες αθηναϊκού λαού. Οταν αυτή έφτασε έξω από το υπουργείο Εργασίας μίλησαν αντιπρόσωποι του ΕΑΜ. Ανάμεσά τους και η ΕΠΟΝίτισσα Νίκη (πριν μία μέρα είχε ιδρυθεί η ΕΠΟΝ), η πρώτη ομιλήτρια της ΕΠΟΝ που ενθουσίασε τους νέους».

Μετά τις ομιλίες οι διαδηλωτές κατέλαβαν το υπουργείο κι έβαλαν φωτιά στα αρχεία του με τους καταλόγους των υποψηφίων προς επιστράτευση. Αυτό ήταν η αρχή. Την άλλη μέρα το πρωί ο «Ριζοσπάστης» σε έκτακτη έκδοσή του καλούσε το λαό να συνεχίσει τον αγώνα για να ματαιώσει τον κίνδυνο της πολιτικής επιστράτευσης. Στο κύριο άρθρο της εφημερίδας, υπό τον τίτλο «Κάτω η πολιτική επιστράτευση!» αναφερόταν χαρακτηριστικά:

«Η χθεσινή μαχητική διαδήλωση της Αθήνας, που εκφράζει πιστότατα το φρόνημα ολάκερου του ελληνικού λαού, ανεβάζει τον ελευθερωτικό αγώνα του σε ανώτερο σκαλοπάτι. Ο αγώνας αυτός είναι κείνος που έδωσε στο λαό μας ψωμί, που ματαίωσε ως τώρα την επιστράτευση. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος να ματαιώσει τα δολοφονικά σχέδια των τυράννων μας. Αυτοί με τη βοήθεια των εξωμοτών Λογοθετόπουλων, μη έχοντας άλλο δρόμο δεν θα παραιτηθούν από τα σχέδιά τους. Θέλουν να πεθάνουμε δούλοι για να τους δώσουμε τη νίκη. Κερδίσαμε μια μάχη, μα ο κίνδυνος της επιστράτευσης παραμένει απειλητικός. Χρέος, λοιπόν, του λαού είναι όχι μόνο να μη λύσει την επιφυλακή του, παρά να την εντείνει ακόμα πιο πολύ!»⁹.

Τις επόμενες μέρες θα ακολουθήσουν απεργίες εργαζομένων, υπαλλήλων του δημοσίου (όπως των υπαλλήλων της Τηλεφωνικής Εταιρίας) ενώ η νεολαία έδωσε το δικό της ξεχωριστό «παρών» με τους μαθητές στην πρώτη γραμμή, οι οποίοι συνέχιζαν την πολυήμερη αποχή τους από τα σχολεία, που την είχαν αρχίσει στις 22 του Φλεβάρη.

Στις 25 του Φλεβάρη - γράφει ο Π. Ανταίος¹⁰ - συνεχίστηκαν οι συγκεντρώσεις κατά ομάδες σχολείων. Το απόγευμα μετά από συγκέντρωση 6-7 σχολείων στο λόφο του Παγκρατίου τα παιδιά ξεκίνησαν τραγουδώντας τον ύμνο με συνθήματα κατά της επιστράτευσης, κρατώντας σε συναγερμό τη γειτονιά. Τότε τους ρίχτηκαν οι "γκλοριόζοι" με προτεταμένα τα περίστροφα και με φωνές - βία! βία! Μπροστά προχωρούσε ο μικρός μαθητής του 5ου Γυμνασίου Γιάννης Δρακόπουλος. Οι καραμπινιέροι ρίχτηκαν με λύσσα απάνω του μα το παιδί δε δείλιασε. Τότε τον πυροβόλησαν. Το αγόρι έπεσε στο δρόμο πληγωμένο βαριά. Τα άλλα παιδιά όρμησαν ασυγκράτητα πάνω στους Ιταλούς φασίστες που το 'βαλαν στα πόδια ντροπιασμένοι. Το ίδιο βράδυ στο Πολιτικό Νοσοκομείο που τον είχαν μεταφέρει, ο μικρός αγωνιστής ξεψύχησε. Ο πρώτος νεκρός μαθητής της Αντίστασης. Στις 26 του Φλεβάρη, μέρα Σάββατο, οι μαθήτριες της "Λεύτερης Νέας", ΕΠΟΝίτισσες τώρα, πήγαν συνταγμένες στο σπίτι του Δρακόπουλου στην οδό Ερεσού, κρατώντας στις αγκαλιές τους τα πρώτα λουλούδια της Ανοιξης. Ο κόσμος είχε βγει στα παράθυρα κι έκλαιγε. Αλλοι μαθητές εκείνη τη μέρα έγραψαν σε πολλά σημεία της οδού Ερεσού: Οδός Γιάννη Δρακόπουλου».

Κάθε μέρα η κατάσταση γινόταν όλο και πιο τεταμένη κι ο λαός αντί να κάμπτεται, μέρα με τη μέρα πολλαπλασίαζε τις εκδηλώσεις αντίδρασής κατά του μέτρου της πολιτικής επιστράτευσης. Ετσι το καθεστώς της ξένης κατοχής κατέφυγε ανοιχτά στη βία. Ο κατοχικός υπουργός Εσωτερικών, Α. Ταβουλάρης, ανακοίνωσε ότι οι συγκεντρώσεις θα διαλύονται με τη χρήση όπλων, το ιταλικό φρουραρχείο προειδοποιούσε ότι οι διαδηλωτές θα τιμωρούνταν με βαρύτατες ποινές και η γερμανική διοίκηση σε μια προσπάθεια να σπείρει τον τρόμο πραγματοποίησε στις 3 του Μάρτη παρέλαση μιας θωρακισμένης ταξιαρχίας. Λίγες ώρες μετά ο λαός και η νεολαία θα έδιναν σ' όλους αυτούς ένα μοναδικό μάθημα. Η δυναμική αναμέτρηση πραγματοποιήθηκε στις 5 του Μάρτη.

Η 5η του Μάρτη

«Η Επιτροπή Πόλης της ΚΟΑ - γράφει ο Β. Μπαρτζιώτας¹¹ - είχε την πληροφορία ότι στις 5 του Μάρτη 1943 ο Λογοθετόπουλος θα αναγγείλει επίσημα από το ραδιοφωνικό σταθμό ότι αποφασίστηκε η πολιτική επιστράτευση. Η ΕΠ της ΚΟΑ, που συνεδρίασε το πρωί της 4 του Μάρτη, αποφάσισε να απαντήσει επίσημα στους κατακτητές με την παλλαϊκή πανεθνική διαδήλωση της Αθήνας. Ο Νίκος Πλουμπίδης, μέλος τότε του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, έκανε την εισήγηση-πρόταση στη συνεδρίαση αυτή της ΕΠ της ΚΟΑ και έπαιξε σπουδαίο ρόλο στην οργάνωση και καθοδήγηση της ιστορικής διαδήλωσης της 5ης του Μάρτη 1943». Χωρίς αργοπορία, τα όργανα του αντιστασιακού κινήματος, οι ΕΑΜικές οργανώσεις, οι οργανώσεις του Εργατικού ΕΑΜ, της Πανυπαλληλικής, οι οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΕΠΟΝ κινητοποιήθηκαν για να ξεσηκώσουν το λαό. Ηδη από τις κινητοποιήσεις των προηγούμενων ημερών φαινόταν πως το σύνθημα της γενικής απεργίας είχε ωριμάσει σ' όλη την κατεχόμενη Ελλάδα και σε σύσκεψη του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ με τους γραμματείς των Οργανώσεων Αθήνας- Πειραιά, αφού έγιναν οι σχετικές με την κατάσταση διαπιστώσεις, δόθηκε η ανάλογη κατεύθυνση: Γενική πολιτική απεργία και παλλαϊκή διαδήλωση για τις 5 του Μάρτη με κεντρικό αίτημα τη ματαίωση της πολιτικής επιστράτευσης. «Από το μεσημέρι της Τρίτης 4 του Μάρτη - γράφει ο Ν. Πλουμπίδης σε σημείωμά του γραμμένο μέσα στη φυλακή στις 5/3/1954 - δεκάδες χιλιάδες λαϊκοί αγωνιστές βρίσκονταν σε πυρετώδη κίνηση. Τα τυπογραφεία και οι πολύγραφοι δούλευαν αδιάκοπα. Πλακάτ, σημαίες, συνθήματα ετοιμάστηκαν. Τα σχέδια πορείας του κάθε κλάδου καταστρώθηκαν. Χιλιάδες προκηρύξεις και τρυκ μοιράστηκαν. Οι συνδέσεις των διαφόρων κρίκων κανονίστηκαν. Τα χωνιά τότε εφευρέθηκαν και τέθηκαν σε εφαρμογή. Ολοι οι τομείς, όλα τα γρανάζια της πολύπλοκης και πολύπλευρης μηχανής τέθηκαν σε κίνηση κι άρχισαν ταχύτατα και κανονικά»¹².

Στις 5 του Μάρτη ξέσπασε η θύελλα. Η γενική απεργία υπήρξε καθολική. Ο λαός της Αθήνας και του Πειραιά βρίσκεται στους δρόμους. Τα πλακάτ υψώνονται με σύνθημα «Κάτω η επιστράτευση!». Οι δρόμοι γεμίζουν με χιλιάδες προκηρύξεις του ΕΑΜ και του ΚΚΕ. Ο «Ριζοσπάστης» εκείνη τη μέρα θα κυκλοφορήσει δύο φορές καλώντας το λαό σε συναγερμό έως τη νίκη.

Οι διαδηλωτές, που υπολογίζονται πάνω από 300 χιλιάδες, κατέλαβαν και πάλι το υπουργείο Εργασίας κι έκαψαν τις καταστάσεις εργατών που ήταν για επιστράτευση. Ο «Ριζοσπάστης» σε έκτακτη έκδοσή του την επομένη δίνει το κλίμα γράφοντας: «Αξέχαστος θα μείνει ο χθεσινός εθνικός συναγερμός του λαού μας στην Αθήνα και τον Πειραιά για τη ματαίωση της πολιτικής επιστράτευσης. Κυριολεκτικά δεν έμεινε άνθρωπος που έτσι είτε αλλιώς να μην πήρε μέρος. Οι εργάτες σταμάτησαν τις δουλειές, ενώθηκαν με τους απεργούς δημοσίους υπαλλήλους. Οι καταστηματάρχες κλείσανε τα μαγαζιά και όλοι οι Ελληνες ξεχύθηκαν από το πρωί στο δρόμο κουρελιάζοντας τις απαγορεύσεις των κατακτητών και των Λογοθετόπουλου-Ταβουλάρη... Από την πλατεία Κάνιγγος ίσαμε το δημαρχείο κι από το δημαρχείο ίσαμε το Σύνταγμα, από το Σύνταγμα ίσαμε το υπουργείο Εργασίας και μέχρι την Πλατεία Βάθης, σ' όλο αυτό τον τεράστιο χώρο - αληθινό θέατρο επιχειρήσεων - ατέλειωτες φάλαγγες διαδηλωτών εκινούνταν κι επάλευαν κι εσυγκρούονταν. Ασύλληπτες σκηνές μεγαλείου! Κατακτητές και προδότες, τάγματα καραμπινιέρων, λόχοι της Γκεστάπο, όλες οι δυνάμεις της Χωροφυλακής και της Αστυνομίας με αφάνταστη αγριότητα προσπαθούσαν να διαλύσουν τις διαδηλώσεις. Μα ο ασυγκράτητος χείμαρρος παρέσυρε κάθε εμπόδιο. Οι ζώνες των αστυνομικών, ντόπιων και ξένων, έσπαζαν η μία ύστερα από την άλλη. Κι από παντού ξεμύτιζαν διαδηλώσεις. Οι αντλίες στάθηκαν ανίκανες να μετακινήσουν τους ακίνητους όγκους της ανθρωποθάλασσας. Και χρησιμοποιήθηκαν όλα τα σύνεργα του θανάτου. Θωρακισμένα αυτοκίνητα, τανκς, πολυβόλα, όλμοι, χειροβομβίδες, τουφέκια, περίστροφα. Πάνω από μία ώρα άνοιξαν θεριστική βολή σ' όλο το χώρο από την οδό Σταδίου - πλατεία Κάνιγγος - υπουργείο Εργασίας - πλατεία Βάθης. Βαρούσαν στον ψαχνό με λύσσα ύαινας. Πολλά, πάρα πολλά τα θύματα»¹³. Ο «Ριζοσπάστης», σ' αυτή την έκτακτη έκδοση μιλούσε για 12 νεκρούς και πάνω από εκατό τραυματίες. Λίγες μέρες αργότερα στη δική της έκδοση η εφημερίδα του ΕΑΜ «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ» έδινε τον εξής απολογισμό¹⁴: «Οι δρόμοι της Αθήνας και του Πειραιά βάφτηκαν με αίμα. Κορμιά παλικαριών σωριάστηκαν κάτω. Δεκαεφτά νεκροί και εκατόν εξήντα πληγωμένοι καθιέρωσαν ακόμα μια φορά το αναφαίρετο της ζωής και της ελευθερίας ενός λαού που ξέρει να αγωνίζεται και να θυσιάζεται γι' αυτό και το επισφράγισαν ακόμα μία φορά με τη σφραγίδα του αίματος». Οι υπολογισμοί αυτοί όσον αφορά στις απώλειες των διαδηλωτών δεν επιδέχονται αμφισβήτησης. Νεότεροι, μάλιστα, μελετητές - μη προσκείμενοι στην ΕΑΜική πλευρά - αναφέρουν ότι οι νεκροί υπερέβαιναν τους 18 και οι τραυματίες υπολογίζονταν σε 135¹⁵.

Στη μάχη της 5ης του Μάρτη ξεχωριστή ήταν η παρουσία της ΕΠΟΝ, που της ανήκει μεγάλο μερίδιο από τη νίκη. «Στις διαδηλώσεις στις 5 του Μάρτη - γράφει η ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ στο πρώτο της φύλλο¹⁶ - είχαμε άπειρα παραδείγματα της μαχητικότητας, του ηρωισμού, της αυτοθυσίας της νέας γενιάς». Στο ίδιο φύλλο της εφημερίδας αναφέρονται θύματα που είχε η ΕΠΟΝ στη διαδήλωση ενώ εκφράζεται η εξής εκτίμηση για τη δράση της οργάνωσης σ' όλη τη διάρκεια του αγώνα κατά της πολιτικής επιστράτευσης: «24 Φλεβάρη και 5 Μάρτη! Να δύο ημερομηνίες που θα μείνουν ιστορικές. Κι αξέχαστες. Δυο μέρες που ο αθηναϊκός και πειραιώτικος λαός με τα νιάτα του αγωνίστηκε και σάρωσε τα σχέδια των καταχτητών και επέβαλε τη θέλησή του. Η νέα γενιά συμμετείχε σε πρωτοφανή όγκο και μαχητικότητα σ' αυτές τις μάχες. Η 5 του Μάρτη ακόμα αποτέλεσε το πρώτο βάφτισμα της "Ενιαίας Πανελλαδικής Οργάνωσης Νέων", ΕΠΟΝ. Μια μεγάλη διαδήλωση νέων κοριτσιών και παιδιών διέσχισε τους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας με κραυγές "ΚΑΤΩ Η ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ - ΕΠΟΝ, ΕΠΟΝ"».

Παρόμοιος λαϊκός ξεσηκωμός με αυτόν της Αθήνας και του Πειραιά πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη, στο Βόλο, στην Καλαμάτα, στη Σπάρτη, στην Κόρινθο και αλλού. Επρόκειτο για πραγματική πανελλαδική λαϊκή εξέγερση που είχε ως αποτέλεσμα η επιστράτευση τελικά να ματαιωθεί.

Τα μεσάνυχτα 5 προς 6 του Μάρτη ένα αυτοκίνητο της γερμανικής πρεσβείας στην Αθήνα παρέδωσε στις εφημερίδες που κυκλοφορούσαν νόμιμα και υπό τον έλεγχο των δυνάμεων κατοχής μια χαρακτηριστική ανακοίνωση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Δαμασκηνού, ο οποίος αναλάμβανε - ύστερα από συνεννόηση με τις γερμανικές αρχές κατοχής - να κατευνάσει τη λαϊκή έκρηξη, διαβεβαιώνοντας ότι θέμα πολιτικής επιστράτευσης δεν υπήρχε¹⁷. Διαβεβαίωση ότι «η επιστράτευσις αυτή δεν πρόκειται να γίνη» έδωσε και ο κουίσλιγκ Λογοθετόπουλος. Ο άνθρωπος που από το Νοέμβρη του 1942, όπως ο ίδιος παραδέχεται στα απομνημονεύματά του^18, διαπραγματευόταν με τους κατακτητές τους όρους της πολιτικής επιστράτευσης, το απόγευμα της 6ης του Μάρτη 1943 δήλωνε στον Τύπο: «Η κομμουνιστική οργάνωσις ΕΑΜ, παρασύρασα δυστυχώς και πολλούς δημοσίους υπαλλήλους και φοιτητάς, μη εισακούσαντας τας θερμάς μου συστάσεις, προκάλεσεν αναρχικάς συγκεντρώσεις ανά την πόλιν με σκοπόν να παρακωλύση την ελευθέραν κίνησιν και λειτουργίαν των δημοσίων καταστημάτων και του εμπορίου. Το αποτέλεσμα της άφρονος αυτής ενεργείας υπήρξεν η σύγκρουσις των τρομοκρατικών ομάδων με τα όργανα της τάξεως, τα οποία εκτελούντα τας δοθείσας αυστηράς εντολάς της κυβερνήσεως επανέφερον την τάξιν. Υπάρχουν, δυστυχώς, θύματα και πολλοί τραυματίαι. Διεπιστώθη ότι οι προκαλέσαντες τας χθεσινάς ταραχάς λεηλάτησαν καταστήματα, εισέδυσαν μέχρι και ιδιωτικών κατοικιών, τρομοκρατήσαντες τους ενοίκους... Αι αναρχικαί αυταί συγκεντρώσεις... οργανώθησαν με την πρόφασιν διαμαρτυρίας εναντίον της πολιτικής επιστρατεύσεως. ΕΔΗΛΩΣΑ ΗΔΗ ΕΠΙΣΗΜΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΛΑΟΝ ΟΤΙ Η ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΙΣ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΗ ΚΑΙ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙΔΗΠΟΤΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΝ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΚΑΤΟΧΗΣ ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΟΣΤΑΛΟΥΝ ΠΡΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΝ ΕΞΩ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ»¹⁹. Ηταν φανερό πως κάτω από τη λαϊκή έκρηξη ο εχθρός υποχωρούσε ατάκτως ελπίζοντας προφανώς ότι θα είχε την ευκαιρία, σε ευνοϊκότερες συνθήκες στο μέλλον, να επανέλθει στα σχέδιά του. Δεν το κατάφερε ποτέ.

1. Οδυσσέα Ελύτη: «Ποίηση», εκδόσεις «Ικαρος», σελ. 149. Οι στίχοι που παρατίθενται εδώ προέρχονται από το «Αξιον Εστί»

2. Βάσου Μαθιόπουλου: «Η ελληνική Αντίσταση (1941-1944) και οι "Σύμμαχοι" όπως καταξιώνεται από τα επίσημα γερμανικά αρχεία», εκδόσεις Παπαζήση, σελ. 74-75

3. Π. Ρούσου: «Η Μεγάλη Πενταετία», τόμος Α΄ σελ. 277 κ.α.

4. Μάρτιν Ζέκεντορφ: «Η Ελλάδα κάτω από τον αγκυλωτό σταυρό - Ντοκουμέντα από τα Γερμανικά Αρχεία», εκδόσεις Σ.Ε., σελ. 165

5. «Ιστορία της Αντίστασης 1940- '45», εκδόσεις ΑΥΛΟΣ, τόμος 2ος, σελ. 676

6. «Ριζοσπάστης» 3/3/1943, «Ριζοσπάστης περίοδος 1941-1945 - Κατοχή-Δεκεμβριανά», Εκδόσεις «Ριζοσπάστης»-«Σύγχρονη Εποχή», σελ. 65. Επίσης, Τ. Βουρνά: «Ιστορία της Σύγχρονης Ελλάδας 1940-1945», εκδόσεις Τολίδη, σελ. 264-265, Σ. Γρηγοριάδη: «Ιστορία της Σύγχρονης Ελλάδας», τόμος Α΄ σελ. 292-293 κ.α. Στο προαναφερόμενο φύλλο του «Ριζοσπάστη» της Κατοχής αναφέρεται ότι το διάταγμα για την πολιτική επιστράτευση πρωτοδημοσιεύτηκε στον Τύπο της Θεσσαλονίκης στις 13/2/1943.

7. Σπ. Κωτσάκη: «Εισφορά στο χρονικό της Κατοχής και της Εθνικής Αντίστασης στην Αθήνα», εκδόσεις Σ.Ε., σελ. 106

8. Β. Μπαρτζιώτα: «Η Εθνική αντίσταση στην Αδούλωτη Αθήνα», εκδόσεις Σ.Ε., σελ. 122

9. «Ριζοσπάστης» 25/2/1943, «Ριζοσπάστης περίοδος 1941-1945 - Κατοχή-Δεκεμβριανά», Εκδόσεις «Ριζοσπάστης»-«Σύγχρονη Εποχή», σελ. 63

10. Πέτρος Ανταίος: «Συμβολή στην ιστορία της ΕΠΟΝ», εκδόσεις Καστανιώτη, τόμος β΄ σελ. 29

11. Β. Μπαρτζιώτα, στο ίδιο σελ. 123

12. «Ριζοσπάστης» 5/3/1978

13. «Ριζοσπάστης» 6/3/1943, στο ίδιο, σελ. 67

14. ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ, αρ. φύλλου 14, 12 του Μάρτη 1943

15. Σπύρου Γασπαρινάτου: «Η Κατοχή», εκδόσεις Σιδέρη, τόμος 1ος, σελ. 344

16. ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ, 22/3/1943, ανατύπωση «Ρ», 23/2/2003

17. Ηλία Βενέζη: «Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός - Οι χρόνοι της δουλείας», εκδόσεις Βιβλιοπωλείον της «ΕΣΤΙΑΣ», σελ. 259

18. Κ. Λογοθετόπουλου: «Ιδού η Αλήθεια», Αθήνα 1948

19. Εφημερίδες 7/3/1943.

Γιώργος ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

Άξιοι είναι εκείνοι που όταν πέσουν έχουν τη δύναμη να σηκώνονται όρθιοι...

http://kostasxan.blogspot.gr/2013/02/blog-post_9240.html

Έχω μία πλούσια γλώσσα και μία ιστορία που οι πρόγονοί μου τα αφήσανε κληρονομιά...

Έχω μία πατρίδα πανέμορφη κυρά κι αρχόντισσα ζηλευτή σ' όλο τον κόσμο, που την κουβαλάω μέσα στο αίμα μου, που αποτελεί την τιμή και το χρέος μου...

Έχω έναν Θεό που ποτέ δεν με εγκατέλειψε και όσο και αν τον πλήγωσα στάθηκε στο πλευρό μου και μου έδωσε πολλές ευκαιρίες, σαν να ήμουνα το κακομαθημένο παιδί του...

Έχω και 2 μέτρα γης για να με αγκαλιάσει στοργικά, όποτε έρθει η ώρα…

Ε, λοιπόν, δεν τους επιτρέπω αυτούς τους αγύρτες να μου πάρουν τίποτε από όλα αυτά.

Ούτε και θα επιτρέψω αυτή την όμορφη κυρά, την Ελλάδα, που βίασαν ετούτοι οι λακέδες να συνεχίσουν να την εσέρνουνε δεμένη και κουρελιασμένη στο βρωμερό άρμα της φονικής, μισάνθρωπης και μισαλλόδοξης φύσης τους, για να γελάνε τα ανθρωπόμορφα κτήνη που έχουνε γι αφεντικά τους…

Ούτε θα αφήσω τα θηρία ετούτα να μου μαγαρίσουνε τις όμορφες θάλασσες, μήτε να μου κρύψουνε τον καταγάλανο ουρανό που με σκεπάζει...

Ούτε την πίστη μου θα αφήσω να μου χαλάσουν οι επιτήδειοι θηρευτές ανθρώπων και ψυχών, που στο πλευρό τους βάλανε τον διάολο για να με πολεμήσουν...

Μα, ούτε και το ένα μέτρο από τη γη που περιμένει να με αναπαύσει δεν τους δίνω, γιατί τότε δεν θα έχω ούτε μέρος για να αναπαυθώ όπως σε κάθε άνθρωπο αρμόζει...

Στα καταγώγια των ψυχών τους να ψάξουνε να βρούνε ετούτοι οι μούλοι τις πόρνες που λαχταρούν για να ταιριάξουν τις ψυχές τους...

Στα αιματοβαμμένα παλάτια των αφεντάδων τους να ψάξουν να βρούνε την πατρίδα που θα τους ανεχτεί και δεν θα τους ξεράσει...

Στα σκοτάδια της κόλασης να βρεθούν, σε εκείνα που διάλεξαν να κυλιστούν οι ίδιοι για να βρούνε τον δαίμονα που λατρεύουν και που αποζητά να μαγαρίσει και να μακελέψει την γη εκείνη, αυτή την πατρίδα, που πληρώθηκε με αίμα πραγματικών ανδρών που είχαν αξιοσύνη, λόγο και τιμή, αλλά και πίστη που την βάζανε πάνω και από την ζωή τους...

Εγώ, άλλο δρόμο δεν έχω, από το να αρματωθώ την πίστη μου και των προγόνων μου τα ιερά και τα όσια και να ξεκινήσω για να βαδίσω στο δύσκολο μονοπάτι του χρέους που αυτή η ακριβή πατρίδα με τίμησε και μου το έδωσε στους ώμους... 

Μονάχα, να..., αδερφέ και πατριώτη, θα ήταν ευκολότερο για εμένα τον άμαθο, αν σε είχα δίπλα μου δάσκαλο και συνοδοιπόρο και ντυμένοι με την ίδια αστραφτερή προγονική αρματωσιά να περπατήσουμε περήφανα και αντρίκια, όπως μας αρμόζει, στον δρόμο του πραγματικού μας χρέους...
Και να θυμάσαι αδερφέ, αν φοβηθείς στο δρόμο, όλοι αυτοί δεν είναι άξιοι ούτε στην σκιά ενός Έλληνα να σταθούν...

Κωνσταντίνος