ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΣ: «ΤΑ ΑΘΕΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ»

http://www.agioritikovima.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=16549:chritoforos-pap&catid=99:nea&Itemid=768

Εκατόν πενήντα χρόνια συμπληρώνουν από την ομολογιακή κοίμηση του οσίου πατρός ημών Χριστοφόρου του Παπουλάκου Ινστιτούτου (+ 18-1-1861). Ωστόσο η βιωτή και η τιμή του αν και παρήλθε ενάμιση αιώνας μένη πολύ ζωντανή στον σύγχρονο ρωμιό. Οι διώκτες του νόμιζαν ότι με το να τον φιμώσουν θα τον «σκότωναν». Μπορεί αν τον σκότωσαν σωματικά, όμως το πνεύμα του και η Διδαχές του πήραν σάρκα και έμειναν ζωντανές και δυναμώνουν. 


Παρακάτω παρατίθεται ένα σύντομο βιογραφικό της θρυλικής αυτής μορφής.

Ο Μοναχός Χριστοφόρος Παναγιωτόπουλος ή Παπουλάκος είναι ένας σύγχρονος απόστολος των Ρωμιών και της Ορθοδοξίας. Παρά ταύτα η μορφή και η δράση του επί εκατόν πενήντα και πλέον χρόνια τελούσε υπό αμφισβήτηση και παρεξήγηση μέσα στην τεχνητή ομίχλη, την οποία  είχαν δημιουργήσει η κακία και η αντινομίες της εποχής του, και μόλις στις μέρες μας  αποκαθίσταται με όλη της τη λαμπρότητα.

Ο Παπουλάκος/κης γεννήθηκε μετά το 1770 στον Άρμπουνα των Καλαβρύτων. Μετέρχονταν το οικογενειακό επάγγελμα του κρεοπώλη. Ήταν άνθρωπος φιλήσυχος και δίκαιος. Σε ώριμη ηλικία βλέπει ένα ουράνιο σημείο στην οικία του, που τον προστάζει να αφιερωθεί εξ ολοκλήρου στον Χριστό ως κήρυκας μοναχός. Πιό ψηλά από το χωριό του χτίζει τη Ιδ. Σκήτη της «Κοιμήσεως της Θεοτόκου». Ήταν απλός και κατείχε στοιχειώδεις γραμματικές γνώσεις· ως εκ τούτου δεν θα μπορούσε να κατακτήσει κάποια υπεύθυνη θέση στον ανώτατο κλήρο. Είχε όμως την τύχη να ζήσει στην πιο έντονη περίοδο του Έθνους μας.Συμμετείχε στη μεγάλη προετοιμασία και στον αγώνα για την απελευθέρωση της Ελλάδος από το μακρόχρονο οθωμανικό ζυγό.

Έτσι ζυμώθηκε με τα εθνικά νάματα και την πνευματικότητα, που απορρέουν από τη μακραίωνη παράδοσή μας και την άνευ όρων και ορίων προσήλωση της ελλαδικής Εκκλησίας στην Μεγάλη Μητέρα Εκκλησία. Καί όταν οι Βαυαροί και τα όργανά τους θέλησαν να αλλοιώσουν το ελληνορθόδοξο πνεύμα με απαράδεκτες και ύποπτες καινοτομίες, ο Χριστοφόρος τέθηκε επικεφαλής στον αγώνα για την αλήθεια και την ελευθερία. Μαζί του λόγιοι και οσιώτατοι ρασοφόροι της εποχής του, όπως ο εκ Κεφαλληνίας Κοσμάς Φλαμιάτος, ο  Μεγαλοσπηλιώτης Ιγνάτιος Λαμπρόπουλος, ο Κωνσταντίνος ο εξ Οικονόμων, ο Διονύσιος Επιφανιάδης, και άλλοι Κολλυβάδες και πνευματικοί άνθρωποι από όλα τα κοινωνικά και μορφωτικά στρώματα.

Ο Παπουλάκος περιοδεύει σε όλη την Πελοπόννησο, στην Αττική και σε πολλά νησιά, όπως στις Σπέτσες, στην Ύδρα, στον Πόρο και στην Ελαφόνησο, διδάσκοντας το Λόγο του Θεού. Οι Διδαχές του είναι βάλσαμο και ελπίδα για τους ταλαίπωρους ανθρώπους των περιοχών αυτών. Παντού στηλιτεύει τις προσπάθειες της ξενόφερτης εξουσίας και των προστατών αυτής, που προσπαθούν να αλλοιώσουν την παράδοσή μας. Με το λόγο του μεταμορφώνει το λαό, ώστε να επικρατεί αγάπη, δικαιοσύνη και συγχώρηση. Ο Τύπος της εποχής γράφει πως: «ο,τι δεν κατάφεραν οι νόμοι, το κατόρθωσε με το κήρυγμά του ο Χριστοφόρος». 

H φιλανθρωπία και η καλοσύνη εξαπλώνονται παντού, απ’ όπου περνά. Η Ιερά Σύνοδος αρχικά προτείνει να τον αφήσουν ελεύθερΗ Ιερά Σύνοδος αρχικά προτείνει να τον αφήσουν ελεύθερο, διαπιστώνοντας: «ότι όπου αν απήλθε, κηρύξας τον λόγον του Θεού, ούτε αγυρτίαν, ούτε ιδιοτέλειάν τινα εφάνη μετελθών, αλλ’ αφιλοκερδής ων, και ακτήμων, και ως ο υπό απλούς απλούστατος τον λόγον του Θεού κηρύξας, συνέστειλε και παντελώς έπαυσε διά της διδασκαλίας του την ζωοκλοπήν, την δενδροκοπίαν, την ψευδορκίαν κ.τ.λ. και … θεωρεί αυτόν της κατ’ αυτού γενομένης κατηγορίας Αθώον». Ωστόσο οι ισχυροί φοβούνται και πιέζουν την Ι. Σύνοδο να εκδώσει αργότερα απαγορευτική εγκύκλιο για τα κηρύγματά του. Ο Παπουλάκος επιστρέφει στον Άρμπουνα για περισυλλογή· αλλ’ όμως όχι για πολύ.

Ο αγώνας έχει γίνει γι’ αυτόν σκοπός της υπάρξεώς του. Όταν σε λίγο ξαναβγαίνει στα χωριά και στην ύπαιθρο, η Πελοπόννησος ολόκληρη και πολλά νησιά δονούνται από ενθουσιασμό. Τού επιφυλάσσουν πρωτοφανή για τα χρονικά υποδοχή. Μιά μεγάλη πνευματική λιτανεία διασχίζει απ’ άκρου εις άκρον το Μοριά με επικεφαλής τον Παπουλάκο. Παντού το πλήθος μαζί με τον κλήρο τον αποθεώνει και τον ακολουθεί ψάλλοντας το «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ…».

Η μεγάλη πορεία της πίστεως φθάνει μέχρι την Καλαμάτα. Τότε η Κυβέρνηση και η Ι. Σύνοδος ανησυχούν και αποφασίζουν να αντιδράσουν.  Στρατός και στόλος αποστέλλονται εναντίον του άοπλου Γέροντος, για να καταστείλουν το «κίνημα». Ο Παπουλάκος καταφεύγει στα απρόσιτα βουνά της Μάνης, όπου τον προστατεύει μεν η αγάπη των κατοίκων, θα τον καταδώσει όμως το πάθος της φιλαργυρίας. Η αμοιβή της συλλήψεώς του είχε οριστεί σε έξι χιλιάδες δραχμές και ο προδότης, δυστυχώς, βρέθηκε ανάμεσα στον κλήρο.

Ο αγωνιστής για ένα χρόνο εγκλείεται στις υγρές και ανήλιες φυλακές του Ρίου. Όταν μεταφέρεται στην Αθήνα, για να δικασθεί, κλήρος και λαός, με κλάματα και δεήσεις, υποκλίνονται σε εκείνον, απ’ όπου περνά. Το Κράτος δεν τολμά να τον δικάσει, γιατί ο λαός είναι με το μέρος του και έτοιμος να αναιρέσει τις συκοφαντίες. Με πιέσεις της πολιτείας στην Ι. Συνόδο περιορίζεται σωματικώς διά βίου,περιφρουρούμενος στη Μονή Προφήτου Ηλιού Θήρας και αργότερα στη Μονή Παναχράντου Άνδρου. Οι εντολές της εξουσία σε όλη την διάρκεια των εξοριών του Παπουλάκου είναι ιδιαίτερα αυστηρή. Οι διαταγές θυμίζουν δικτατορικά καθεστώτα. Ακόμα οι αθρογράφει αναφέρονται σε ένα δυσάρεστο γεγονός, όπου ο επίσκοπος Άνδρου Μητροφάνης, σάπισε στο ξύλο τον ομολογητή Χριστοφόρο: «Προσεκλήθη εις την Μονήν Παναχράντου Άνδρο ο λειτουργός Μητροφάνης εξέρχεται και προσκαλεί τον γέροντα Παπουλάκον, ίνα τον νουθετήση ο χρείαν έχων νουθεσίας και ακούει παρ’ αυτού το «ιατρέ, θεράπευσον πρώτον σεαυτόν».

Αλλ’ αντί ενός λόγου του θείου Ευαγγελίου ραπίζει τον δυστυχή αυτόν γέροντα και κατασυντρίβει επί της κεφαλής του παχείαν ράβδον. Είτα καταδεσμεύει αυτόν εις κάθυγρόν τι και σκοτεινόν δωμάτιον της Μονής, όπως εκεί αποδώση τας τελευταίας πνοάς του. Ο παράτολμος Μητροφάνης κατεβαίνει εις την πόλιν και διαδίδει ψευδώς ότι ο πνέων τα λοίσθια γέρων ύβρισε το ιερόν του Βασιλέως πρόσωπον. Μεσολαβήσει του δικηγόρου Ν. Σαριπόλου προς τον απηνή Μητροφάνην, μεταφέρεται ο δυστυχής γέρων εις άλλο δωμάτιον, άλλως ο Χριστοφόρος Παπουλάκος ήθελε κατακλείεσθαι σήμερον εις ένα ψυχρόν τάφον και ο λεγόμενος Ιεράρχης ήθελεν είσθαι ο προφανής του ανθρώπου φονεύς. Μετά από αυτό το γεγονός ο δικηγόρος Ν. Σαρίπολος ζητά να δεί τον τραυματισμένο γέροντα και σημειώνει μεταξύ άλλων στην αναφορά του: «Περιεργείας χάριν εζήτησα να ίδω τον Παπουλάκον, και τούτο μοί επετράπη. Εις την θέαν λοιπόν ανδρός γέροντος εν καθύγρω κεκλεισμένου δωματίω, και επί της υγράς γης κειμένου, το ράσον αυτού μόνον ως κλίνην έχοντος, πικρώς συνεκινήθην, η δε λύπη μου ηύξησε οτ’ έμαθον ότι ην και ασθενής, και ότι τω εγένετο και αφαίμαξις εκείνην την ημέραν. Καίτοι εγίνωσκον την αιτίαν, δι’ ην ο Παπουλάκος ετιμωρείτο ούτως, ηρώτησα όμως αυτόν, ούτος δε μοί είπεν ότι τον εκτύπησεν ο αρχιερεύς και τον εφυλάκισε, διότι ελάλησε προς αυτόν την αλήθειαν. Τις δε ήτο η κατά Παπουλάκον αλήθεια αύτη; Ότι ο αρχιερεύς ηγόρασε χρήμασι την επισκοπήν,ότι τα δαπανηθέντα, ως εικός, έμελλε να εισπράξη παρά του ποιμνίου του, ίνα μη ζημιωθή, και προς τούτο μάλιστα έφερε τω αρχιερεί και αυτός ο Παπουλάκος την εισφοράν του δραχμήν μίαν».

Αλλά ο λαός δεν τον λησμονεί. Απ’ όλα τα Βαλκάνια έρχονται προσκυνητές στα σιδερόφρακτα κελλιά, όπου φυλάσσεται, για να πάρουν την ευχή του ή κομμάτι από το ράσο του για αγιασμό. Κοιμήθηκε στην Άνδρο στις 18 Ιανουαρίου 1861. Λίγο νωρίτερα ο φρουρός του ζήτησε συγγνώμη από τον Γέροντα και την ευλογία του, για να γίνει Μοναχός. Είχε την πεποίθηση ότι κάτω από την κατάλευκη γενειάδα του εκπορεύονταν φως και αλήθεια.

Ο Παπουλάκος κοιμήθηκε αγνοημένος από τους ισχυρούς, που προσπάθησαν και μετά το θάνατό του να κηλιδώσουν τη μνήμη του. Αλλά ο κλήρος και ο λαός τον ήθελε πάντα κοντά του. Πολλοί Ναοί χτίζονταν στο όνομά του, όσο ακόμα ζούσε, προσωπικά του αντικείμενα τοποθετούνται, μαζί με τη μορφή του σε δαγκεροτυπία, στα εικονοστάσια ως λείψανα. Από πατέρα σε παιδί με ευλάβεια μεταφέρεται ο σπόρος, που έρριξε ο φωτισμένος αυτός, αλλά και θαρραλέος, αγωνιστής–μοναχός. Με σεβασμό αναφέρονται όλοι στην πορεία της ζωής του,  από το σπίτι του στον Άρμπουνα Κλειτορίας μέχρι τη Μονή Παναχράντου, «εδώ γεννήθηκε ο  Παπουλάκος», ή «από εδώ πέρασε», ή «σε αυτή την πέτρα ανεβασμένος κήρυξε».

Στην εποχή του ορισμένοι από σύγχυση ή εμπάθεια τον αποκάλεσαν αγύρτη, το επίσημο κράτος τον συνέλαβε και η Ιερά Σύνοδος, υπό την πίεση της εξουσίας, τον περιόρισε διά βίου σε Μονές της Θήρας και της Άνδρου. Αλλά ο λαός από γενιά σε γενιά, σαν μέσα σε θρύλο, μας μεταλαμπαδεύει με ευλάβεια και σεβασμό τη μνήμη, τη φήμη και τα σημεία του. Έτσι, τώρα που ο χρόνος τον απομάκρυνε από τις σύγχρονες περιστάσεις, μπορούμε να τον δούμε και να τον κρίνουμε καλύτερα.

Μετά πολλά χρόνια έρχεται η αναγνώριση. Είναι και αυτό ένα από τα χαρακτηριστικά της φυλής μας. Εδώ οι ήρωες, οι Άγιοι και οι μεγάλες προσωπικότητες δεν ανακηρύσσονται ούτε επιβάλλονται με δόγματα με διατάγματα. Εδώ τους μεγάλους τους αναδεικνύει ο λαός,αφού ο χρόνος ξεκαθαρίσει τις ύποπτες αλληλεπιδράσεις της εποχής και των συνανθρώπων τους.

Έτσι, ο Παπουλάκος, ο φτωχός Μοναχός, περνά ήδη στη χορεία των Αγίων της Ορθοδοξίας και τιμάται την ημέρα της κοίμησής του, την 18η Ιανουαρίου, καθώς και την 18η Αυγούστου σε ανάμνηση της λιτάνευσης της εικόνος και της τιμίας κάρας του, κατά το θέρος του 1973, στην Αχαία.

Όλοι εμείς αναγνωρίζουμε την προσφορά και την τιμή του Παπουλάκου, στοιχώντας άλλωστε με τη σοφή και θεόπνευστη κρίση της σεπτής κορυφής της Ορθοδοξίας, του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου επευλογώντας πόνημα της ταπεινότητός μου (29.12.09) και παρουσιάζεται παρακάτω:

«Τω Οσιολογιωτάτω Αρχιμανδρίτη κυρίω Νεκταρίω Ν. Πέττα, τέκνω της ημών Μετριότητος εν Κυρίω αγαπητώ, χάριν, έλεος και ευλογίαν παρά του εν Τριάδι προσκυνουμένου Θεού ημών.

Μετά χαράς εδεξάμεθα την από ε’ Αυγούστου λήγοντος έτους επιστολήν της υμετέρας αγαπητής Οσιολογιότητος, υποβαλλούσης το υπό έκδοσιν πόνημα αυτής, τιτλοφορούμενον «Ο Οσιώτατος Μοναχός Χριστοφόρος ο Παπουλάκος στη Θήρα (1854) και στην Άνδρο (1854-1861)», εν ω εμπεριέχονται τα αφορώντα εις τον βίον και την δράσιν του θερμουργού τούτου κήρυκος του ευαγγελικού λόγου, και δη τα περί του αναγκαστικού εγκλεισμού αυτού εις τας Ιεράς Μονάς Προφήτου Ηλιού Θήρας και Παναχράντου Ανδρου.

Ο Οσιώτατος Μοναχός Χριστοφόρος, ο επικληθείς «Παπουλάκος», απεστάλη υπό του Θεού εν ζήλω Ηλιού διά να κηρύξη τα θεία δικαιώματα, να διδάξη την πατρώαν πίστιν και να ελέγξη οθνείας επιδράσεις εις την λειτουργίαν του εκκλησιαστικού και κοινωνικού σώματος.

Ηγαπήθη μεν σφόδρα υπό του ευσεβούς λαού του Θεού, όστις ανεγνώρισεν εν τω προσώπω αυτού τον εκφραστήν την γνησίας εκκλησιαστικής παραδόσεως και ευσεβείας, εδιώχθη δε υπό των κρατούντων, δι ούς εγένετο κατά το ψαλμικόν «βαρύς και βλεπόμενος» ως δήθεν υποκινητής στάσεως κατά του πολιτεύματος, και εκοιμήθη οσιακώς εν τη Ιερά Μονή Παναχράντου της Ανδρου, διανύων εν αυτή την επιβληθείσαν αυτώ εκκλησιαστικήν ποινήν εγκλεισμού.

Η μνήμη του επεβίωσε μέχρι σήμερον αγαθή εν τω εκκλησιαστικώ πληρώματι, ην προβάλλει και η υμετέρα Οσιολογιότης διά του αξιολόγου αυτού πονήματος, το οποίον είμεθα βέβαιοι ότι θα ωφελήση ποικιλοτρόπως τους αναγνώστας και θα επιδράση εις τας καρδιάς αυτών προς πνευματικήν οικοδομήν, εμμονήν εις την πίστην και καλλιέργειαν υγιούς εκκλησιαστικής συνειδήσεως.
Επί δε τούτοις, συγχαίροντες πατρικώς τη υμετέρα Οσιολογιότητι διά τον κόπον αυτής, παρέχομεν εκθύμως την Πατριαρχικήν ημών ευλογίαν προς ευόδωσιν και καρποφορίαν της αξιολόγου ταύτης εκδόσεως, και επικαλούμεθα επ’ αυτήν την χάριν και το άπειρον έλεος του Θεού.

βθ’ Δεκεμβρίου κδ’
διάπυρος προς Θεόν ευχέτης
Ο Κωνσταντινουπόλως Βαρθολομαίος».

Προς τον σκοπόν της προβολής και αναδείξεως του βίου και του έργου του οσίου Χριστοφόρου, προβήκαμε στην ίδρυση του φερώνυμου Ινστιτούτου, στην οργάνωση επιστημονικών συνεδρίων και στην έκδοση βιβλίων σχετικών με τον Αγιοπατέρα και με άλλες, άγνωστες ως τώρα, μορφές του Γένους και της Εκκλησίας. Ένα ιστορικό έργο που είναι αφιερωμένο στα εκατόν πενήντα έτη από την κοίμησή του και προβάλει τον πραγματικό Παπουλάκο μέσα από ιστορικά ντοκουμέντα είναι τα: Πρακτικά της Α’ Επιστημονικής Ημερίδας εν Καμάρι της Θήρας την 23η του μηνός Ιουλίου 2009 με θέμα: «Ο Οσιώτατος Μοναχός Χριστοφόρος Παπουλάκος στη Θήρα και στην Άνδρο»  & Πρακτικά του A’ Πανελλήνιου Επιστημονικού Συνέδριου εν Κλειτορία των Καλαβρύτων της 26η και 27η Σεπτεμβρίου 2009 με θέμα: «Ο Όσιος Χριστοφόρος Παπουλάκος».

ΙΝΚΑ - ΔΤ 392, 14.02.2013: ΚΡΕΑΣ ΑΛΟΓΟΥ και ΓΑΪΔΑΡΟΥ το φάγαμε η δεν το φάγαμε

ΙΝΚΑ-ΔΤ 392 14.02.2013

ΚΡΕΑΣ ΑΛΟΓΟΥ και ΓΑΪΔΑΡΟΥ το φάγαμε η δεν το φάγαμε.

Το άλογο τώρα αντί στο χωράφι, στο τραπέζι μας.

Τα ερωτήματα που βασανίζουν εκατομμύρια καταναλωτές στην Ελλάδα όπως και σε όλη την Ευρώπη και ζητούμε απάντηση από τον αρμόδιο φορέα ελέγχου τροφίμων (ΕΦΕΤ) όπου με το μέλος του Διοικητικού του Συμβουλίου κ. Γιώργο Λεχουρίτη το ΙΝΚΑ έβαλε ερωτήματα, στη συνεδρίαση του Δ.Σ. της 12.02.13 και απάντηση δεν πήρε, η,

δεν την κατάλαβε όπως είπε ο πρόεδρος του ΕΦΕΤ κος Γιάννης Τσιάρτας στην εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη του ΑΝΤ1 την 13.02.13 10 το πρωί.

Τα ερωτήματα στο ΕΦΕΤ είναι:

1.           Πόσες ποσότητες αυτών των προϊόντων εισήχθησαν στην Ελλάδα και από πότε ?.

2.           Από αυτές τις ποσότητες πόσες απεσύρθησαν ?.

3.           Ποιες είναι  οι εταιρείες εισαγωγής και πώλησης στην Ελλάδα κατεψυγμένου κιμά και υποπροϊόντων ?.

4.           Πόσα δείγματα πήρε ο ΕΦΕΤ και πόσες αναλύσεις έκανε αυτός και πόσες οι εισαγωγείς (όπως από τους κοινοτικούς κανονισμούς και εκ του Νόμου 2741 υποχρεούνται) ?.

5.           Πουλήθηκαν, (δηλαδή καταναλώθηκαν) στην Ελλάδα τέτοια προϊόντα, από κρέας αλόγους δηλαδή ?.

6.           Ελέγχθηκαν τα παραστατικά αυτών των εισαγόμενων εισαχθέντων προϊόντων, δηλαδή τηρήθηκε η αρχή της ιχνηλασιμότητας ?.

7.           Γιατί αφού δηλώσεις λένε ότι δεν υπήρχε πρόβλημα η εταιρεία τα απέσυρε ?.

8.           Είναι αληθές ότι από το σύνολο των ποσοτήτων σε κρέας αλόγου που εισάχθηκαν μόνο το 1/3 αποσύρθηκε ?.

9.           Είναι αληθές ότι τα 2/3 του εισαχθέντος κρέατος αλόγου πήγε στα στομάχια των Ελλήνων καταναλωτών ?.

10.        Είναι αλήθεια πως απεύθυνε προτροπή προς όλα τα κράτη μέλη για 3μήνες από 1ηΜαρτίου, έλεγχο DNA σε επεξεργασμένο βοδινό για ίχνη κρέατος αλόγου ο Επίτροπος Υγείας Ε.Ε, Τόνιο Μπόργκ για την πιθανή παρουσία κτηνιατρικού φαρμάκου φαινυβουλταζόνη  και πως θα ενεργήσει ο ΕΦΕΤ?.  

Σε αυτές τις ερωτήσεις, που δεν έχουμε λάβει απάντηση,  ζητούμε τις αντίστοιχες απαντήσεις του ΕΦΕΤ, γιατί μόνο έτσι μπορούμε να εξυπηρετούμε τα συμφέροντα των πολιτών καταναλωτών.

Ανοιχτή (δωρεάν) παρουσίαση της παράστασης της Αέρινης Πόλης: ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΠΟΥ ΔΕ ΣΤΑΜΑΤΑ (ΜΟΝΟΝ για Εκπαιδευτικούς νηπιαγωγείου και δημοτικού & Α’ Γυμνασίου.)

Ανοιχτή (δωρεάν) παρουσίαση της παράστασης της Αέρινης Πόλης:

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΠΟΥ ΔΕ ΣΤΑΜΑΤΑ

(ΜΟΝΟΝ για Εκπαιδευτικούς νηπιαγωγείου και δημοτικού

& Α’ Γυμνασίου .)

Η Αέρινη Πόλη παρουσιάζει τη διαδραστική παράσταση χοροθεάτρου «Το Ταξίδι που δε σταματά» την Κυριακή 17 Φεβρουαρίου, στις 15.00 μ.μ, στο θέατρο Ειλισσός.

Η ιστορία της παράστασης: Ο Κρίστοφερ βρίσκει στο δρόμο του μία βαλίτσα! Ανοίγοντάς την, ξετυλίγονται ιστορίες. Ιστορίες νόστιμες, ιστορίες που ταξιδεύουν πάνω σε ένα μαγικό χαλί, ιστορίες που ψιθυρίζουν τα κύματα της θάλασσας και κάποιες άλλες, του διαστήματος!

Στόχοι της παράστασης: Μέσα από τη μαγευτική περιπλάνηση του ήρωα τα παιδιά έρχονται σε επαφή με τον εαυτό τους, τα δικά τους όνειρα και με τη δική τους… βαλίτσα, που μέσα σε αυτήν έχουν όλα αυτά που χρειάζονται για να λύσουν τα προβλήματα τους και να κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα.

Μετά το τέλος της παράστασης: τα ίδια τα παιδιά, χρησιμοποιώντας τα σκηνικά αντικείμενα της παράστασης, εξασκούνται στις τεχνικές του χοροθεάτρου και γίνονται σκηνοθέτες και ηθοποιοί, φτιάχνοντας τις δικές τους ιστορίες.

Μια σύνθεση των τεχνών του χοροθεάτρου, της παντομίμας και του θεάτρου των αντικειμένων. Έχει σκηνοθετηθεί από τον Αντώνη Μπέρτο, ψυχολόγο-ηθοποιό, με συνεχόμενη εμπειρία στα εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά από το 2006 και έχει αποσπάσει πολύ καλές κριτικές από παιδαγωγούς, γονείς, φεστιβάλ και παιδικές εκθέσεις. Μια μοναδική χοροθεατρική εμπειρία!

Θέατρο Ειλισσός, Αγλαονίκης 3 & Βουλιαγμένης 40 – Μετς. Κυριακή, 17 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ, ώρα 3.00μ.μ.

ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ Η ΚΡΑΤΗΣΗ - ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΘΕΣΕΩΝ

Πληροφορίες και κρατήσεις :Τηλ. 210 9214248 & 698 1780402

www.aerinipoli.com www.eilissos.gr

Στα «Επίκαιρα» που κυκλοφορούν> Αποκάλυψη: Τρία εγκλήματα, μία έρευνα: Σχέδιο δολοφονίας Καραμανλή, υποκλοπές, «Δεκεμβριανά» του 2008

Εντολή της Δικαιοσύνης για να ενοποιηθούν οι έρευνες για το Σχέδιο δολοφονίας Καραμανλή, τις υποκλοπές και τα «Δεκεμβριανά» του 2008. 

Η Δικαιοσύνη βλέπει τα ίδια ξένα κέντρα πίσω και από τις τρεις υποθέσεις, σ' ένα ενιαίο σχέδιο αποσταθεροποίησης της χώρας.

• Αποτυχία Στουρνάρα - Ανοχή τέλος 

Όλες οι πτυχές για το αδιέξοδο της οικονομικής πολιτικής, την καταστροφή που έχει επέλθει στην αγορά και την κοινωνία.

Τα πυρά που δέχεται απ' όλους ο τσάρος της οικονομίας. 

• Έγκλημα στο έγκλημα: Ενώ οι πολίτες δεν έχουν να πληρώσουν τους φόρους, ο Στουρνάρας ετοιμάζει κι άλλους.

• Μία αποκάλυψη που θα συζητηθεί, για το «όχι» Καραμανλή στο ενδεχόμενο νέων μέτρων και τις σκέψεις του για το πώς θα κινηθεί από δω και πέρα, με δεδομένη πλέον τη διαφωνία του στην οικονομική πολιτική που ακολουθείται.

Διαβάστε ακόμη στα «Επίκαιρα»:

• Το βρώμικο παιχνίδι με τους αγωγούς, με αντιδράσεις εκτός ορίων - Απειλούν οι ΗΠΑ για να αποκλείσουν τους Ρώσους από ΔΕΠΑ-ΔΕΣΦΑ. 

• Κύπρος:  Εκλογές που θα κρίνουν το μέλλον.

•  Γερμανική κατοχή και στη Μεγαλόνησο: Κάποιοι σχεδιάζουν νέο σχέδιο Ανάν και αρπαγή του φυσικού αερίου. 

• Περιμένοντας την επόμενη κρίση του ευρώ:  Η Γερμανία επιμένει στο σκληρό ευρώ για να ανταγωνιστεί το δολάριο, έστω και με τίμημα την ακόμα βαθύτερη κρίση στην Ευρωζώνη. 

• ΝΑΤΟ, συμμαχία υπό διάλυση: Ρωγμές στη συνοχή της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας – Η Ελλάδα σε αναζήτηση ρόλου.

• Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου: Η Ευρώπη παίρνει τ’ όπλο της – Έξοδος από την κρίση διά των όπλων; 

• Σκοτεινό παρασκήνιο για την εξέγερση στη Συρία: Η αποκάλυψη μιας απίστευτης προβοκάτσιας.

• Τι γυρεύουν οι Ινδοί στην Ελλάδα: Το παρασκήνιο της επίσκεψης στη χώρα μας της υφυπουργού Εξωτερικών της Ινδίας – Γιατί ενδιαφέρονται για τους Ρομά.

• Ρωσική «απόβαση» στη Θράκη: Τράπεζα, Προξενείο και παρέλαση πεζοναυτών - Ρωσική παρουσία αντίβαρο στις τουρκικές προκλήσεις. 

• Το οπλοστάσιο  ξεκλειδώνει τα μυστικά των «Πυρήνων της Φωτιάς» - Αναζητούν τα πεδία βολής και τους εκπαιδευτές τους.

• Καβάλα: Έθαψαν και την οδό που περπάτησε ο Απόστολος Παύλος, ενώ αναστηλώνουν οθωμανικά μνημεία.

• Παράνομες υιοθεσίες: 15.000-30.000 ευρώ στοιχίζει ένα αγγελούδι.

• Συνεντεύξεις:

-          Νίκος Παππάς, Διευθυντής του γραφείου του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, Αλέξη Τσίπρα: «Το Μνημόνιο πέθανε και θα το θάψουμε». 

-          Μπερνάρ Κουζνέβ, Γάλλος υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων: Μια Ευρώπη à la carte δεν είναι υπό συζήτηση… 

-          Ζέτα Μακρυπούλια, ηθοποιός: «Φοβάμαι τι μπορεί να συμβεί στο μέλλον».

OXI στα προϊόντα ΕLITE της ELBISCO, από το δίκτυο «Αλληλέγγυον».

Αθήνα  14  Φεβρουαρίου  2013.

OXI στα προϊόντα ΕLITE της ELBISCO, από το δίκτυο  «Αλληλέγγυον».

Με εγκύκλιο με την οποία ζητά από τους διαχειριστές του δικτύου των Ελληνικών Παντοπωλείων «Αλληλέγγυον», ΝΑ ΜΗΝ ΠΡΟΜΗΘΕΥΟΝΤΑΙ ΠΡΟΙΟΝΤΑ ΤΗΣ ELBISCO ΕLITE, απαντά ο Πρόεδρος του Δ.Σ. του Συνεταιριστικού Δικτύου κ. Σταύρος Βιτάλης, στην απόφαση της εταιρίας ΕLBISCO, να «παρασκευάζει τις φρυγανιές της ELITE στα Σκόπια».

«Σε μια εποχή που τα πάντα διαλύονται από την λαίλαπα των λαμόγιων που κυβερνάνε τον τόπο, το λιγότερο που θα μπορούσαν να κάνουν οι ελληνικές εταιρίες είναι, να στηρίξουν τον Λαό μας, είτε με τα μεροκάματα είτε με τα προϊόντα τους.

Αντιθέτως η ΕLBISCO – υπογραμμίζει στην εγκύκλιο προς τα παραρτήματα του Αλληλέγγυον ο κ. Βιτάλης – όχι μόνο επέλεξε να στερήσει μεροκάματα από τους Έλληνες εργάτες, αλλά έστησε τις εγκαταστάσεις της σε μια χώρα, η οποία κυβερνιέται από τους ακροδεξιούς τουVMRO. Οι οποίοι μάλιστα, δεν ξεχνούν σε κάθε ευκαιρία να ωρύονται για τις αλυτρωτικές τους βλέψεις κατά της χώρας μας, με χάρτες που φτάνουν μέχρι την Θεσσαλονίκη και την Κατερίνη.

Αν η ΕLBISCO Συμμετοχών Α.Ε. της οποίας η έδρα βρίσκεται στο Πικέρμι Αττικής εκτιμά πως το κέρδος είναι αυτοσκοπός, τότε της προτείνουμε αλλάξει τα ονόματα των προϊόντων της από Ελίτε σε Γκρουελίτε, από Αλατίνη σε Σταυρεφσκίνι, από Κρις-Κρις σε Μπάρντοφτσι (το ψυχιατρείο στο οποίο βασανίστηκε ο γενναίος Σκοπιανός Αρχαιολόγος Βασίλι Γκρλιγορίεβτς), από Βοσινάκη σε Μποσάνσκι και απόFORMA σε MVROMA.

Τέλος – ολοκληρώνει στην εγκύκλιο του ο Πρόεδρος του Συνεταιρισμού και Πρόεδρος του Κινήματος Άμεσης Δημοκρατίας κ. Σταύρος Βιτάλης – καλώ για μια ακόμη φορά τις ελληνικές βιοτεχνίες και βιομηχανίες να μην κόβουν το κλαδί πάνω στον οποίο κάθονται. Όσο για το Λαό μας, τον πολίτη που επιμένει να είναι αιμοδότης των πολυεθνικών που θρονιάστηκαν στον σβέρκο μας και αγοράζει την εισαγόμενη καταστροφή του, να γνωρίζει τουλάχιστον ποιος είναι ποιος, σε τούτο το βασίλειο της Δανιμαρκίας. Και όταν οι νέες γενιές και τα αγέννητα στα οποία φορτώσαμε την κατάρα του χρέους και των πολιτικών απατεώνων που το δημιούργησαν τους ζητήσουν λογαριασμό, να τους απαντήσουν: Ναι. Εμείς σας καταστρέψαμε το μέλλον σας».

Πατριωτικό Μέτωπο
Πολιτικό Κίνημα Άμεσης Δημοκρατίας
Συνδεδεμένο Μέλος της Ευρασιατικής Ένωσης

Γραφεία Αθηνών: 
Διδυμοτείχου 15-17, 
10444, Κολωνός, Αθήνα
Τηλ. 2105141413, Φαξ: 2105141442
Τηλ. Προέδρου: 6980292626 http://www.pamet.gr 
pametopo@gmail.com

«Αλληλέγγυον»
Συνεταιριστικό Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης

Κεντρικό:
Αγίας Σοφίας 50
10444, Κολωνός, Αθήνα
Τηλ. 2105141443, Φαξ: 2105141442www.allilegion.gr
allilegion@gmail.com

Απαράδεκτο: Καθηγήτρια λέει στους μαθητές της ότι δεν είναι Έλληνες αλλά απόγονοι των τούρκων και των αράβων!!!

http://www.pentapostagma.gr/2013/02/blog-post_7593.html

Απίστευτα είναι τα όσα καταγγέλλουν μαθητές και γονείς σε βάρος μίας καθηγήτριας, η οποία διδάσκει σε σχολείο της Λέσβου. 

Σύμφωνα με το lesvospost.com, η καθηγήτρια που διδάσκει γεωγραφία στην Β τάξη του Γυμνασίου, ανέθεσε στα παιδιά να κάνουν την εξής εργασία:
Με βάση ιστορικά στοιχεία να αποδείξετε εάν υπάρχουν αμιγείς λαοί στην Ευρώπη.
Οι μαθητές παρουσίασαν τις εργασίες του, ωστόσο η καθηγήτρια εμφανίστηκε δυσαρεστημένη με τα όσα έγραφαν τα παιδιά.
«Αυτά είναι σαχλαμάρες και κανένας δεν έχει αποδείξει τίποτα. Οι συγκεκριμένες θεωρίες είναι ανεπίσημες και ως εκ τούτου μη αποδεκτές από εμένα», είπε στους μαθητές, οι οποίοι είχαν γράψει ότι οι σύγχρονοι Έλληνες είναι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων. «Αυτό που πρέπει να ξέρετε είναι ότι δεν είστε αυθεντικοί Έλληνες παρά απόγονοι λαών που έχουν περάσει κατά καιρούς από τούτο των τόπο. Απόγονοι δηλαδή Τούρκων, Ρωμαίων, Σαρακηνών, Σουμέριων, Αράβων κ.α.», συνέχισε η καθηγήτρια. Τι και αν κάποια παιδιά διαμαρτυρήθηκαν για τα λεγόμενα της, εκείνη απτόητη, έφτασε δε στο σημείο να τους πει ότι δεν είναι καν απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

πηγη

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2013/02/blog-post_7593.html#ixzz2Ki4yRUeb

Αντί να βάλλει κατά του διαδικτύου ο μπάρμπα Γιάννης του Mega, καλό θα ήταν να μάθει που είναι ο διακόπτης του υπολογιστή

http://www.periodista.gr/index.php/medias/item/2033-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF-%CE%BD%CE%B1-%CE%B2%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%B5%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%84%CF%8D%CE%BF%CF%85-%CE%BF-%CE%BC%CF%80%CE%AC%CF%81%CE%BC%CF%80%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-mega-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%8C-%CE%B8%CE%B1-%CE%AE%CF%84%CE%B1%CE%BD-%CE%BD%CE%B1-%CE%BC%CE%AC%CE%B8%CE%B5%CE%B9-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CF%8C%CF%80%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%85%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AEΟ Γιάννης Πρετεντέρης μετά από γιαούρτωμα

“ Προδίδει φόβο, άγνοια και οπισθοδρόμηση ”

Όταν ένας δημοσιογράφος σαν τον Γιάννη Πρετεντέρη που αρέσκεται κάθε τρεις και λίγο να βάλλει κατά του διαδικτύου όπως έπραξε πάλι από τη χθεσινοβραδινή του εκπομπή, το λιγότερο που καταφέρνει είναι να αδικεί τον εαυτόν του και την πορεία του! Με τη φράση – πριν παρέμβει η καλεσμένη του δημοσιογράφος, Πόπη Διαμαντάκου και το σώσει, «Υπάρχει πολύ βία στο διαδίκτυο» έπεσε στην… παγίδα, επαναλαμβάνοντας ένα λάθος που και ο ίδιος επισημαίνει για άλλες περιπτώσεις, όταν κάποιος γενικεύει ή τσουβαλιάζει, όλους και όλα!

Η συκοφάντηση του διαδικτύου στις ημέρες μας, προδίδει φόβο για το καινούργιο, άγνοια για το τι συμβαίνει και φυσικά οπισθοδρομική αντίληψη, στοιχεία που μάλλον δεν ταιριάζουν στον συγκεκριμένο δημοσιογράφο. Στο διαδίκτυο και πιο συγκεκριμένα στα ενημερωτικά sites και blogs, υπάρχουν τα πάντα, καλά, κακά, μέτρια, χαζά, αδιάφορα και επικίνδυνα πράγματα… όπως συμβαίνει και στη ζωή. Άλλωστε κάπως έτσι είναι και τα παραδοσιακά Μέσα, αφού οι ίδιοι άνθρωποι, με τα ελαττώματα, τα πάθη, τα καλά και τα κακά στοιχεία τους, συνιστούν όλο αυτό το σύστημα. Το να επιμένει κανείς να προσεγγίζει το διαδίκτυο αφ’ υψηλού, υποτιμώντας το ή στην καλύτερη περίπτωση με καχυποψία, είναι σαν να ισχυρίζεται ότι η γη είναι στάσιμη!

Το διαδίκτυο είναι πραγματικότητα, εργαλείο δουλειάς, χώρος για μπίζνες, για διασκέδαση, για ενημέρωση κ.ο.κ Φυσικά οι κίνδυνοι υπάρχουν και στο διαδίκτυο, όπως στο πεζοδρόμιο που περπατάς, στο αυτοκίνητο που οδηγείς, στο σχολείο που στέλνεις το παιδί σου… Το ζητούμενο λοιπόν δεν είναι η καταδίκη του Μέσου, αλλά η λειτουργία της Δικαιοσύνης όπου οι νόμοι παραβιάζονται και καταστρατηγούνται. Είναι προφανές ότι η τοποθέτηση του Γιάννη Πρετεντέρη για το διαδίκτυο είναι επηρεασμένη από τις δεκάδες – ομολογουμένως, άδικες πολλές φορές, επιθέσεις που έχει δεχθεί, αλλά αυτό δεν καθιστά το διαδίκτυο επικίνδυνο ή χώρο που ευδοκιμεί η βία. Διότι και στις εφημερίδες, αλλά και στην τηλεόραση – που θεωρούνται θεσμικά Μέσα, συναντά κανείς εκβιασμούς, αναξιόπιστα κείμενα, ακόμα και βία!

ΠΗΓΗ: enimerosi24.gr

To ανολοκλήρωτο αίτημα της Λατινικής Αμερικής

http://www.antinews.gr/2013/02/12/203817/

Οι συμμετέχοντες ήρθαν, υποδέχτηκαν τους ευρωπαίους επισκέπτες, έγιναν οι ομιλίες και οι προπόσεις και, στο τέλος, η ετήσια συνάντηση της Κοινότητας Κρατών της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής (CELAC) χαιρετίστηκε ως επιτυχία. Αλλά ό,τι απέμεινε την επόμενη μέρα ήταν η σαφής αίσθηση μιας περιοχής που είναι βαθιά διχασμένη, χωρίς ένα κοινό σκοπό, και, πάνω απ ‘όλα, έλλειψη ηγεσίας, σχολιάζει ο Andrés Velasco, πρώην υπουργός Οικονομικών της Χιλής.

Κατ’ αρχήν, τα καλά νέα: οι τέσσερις κύριες χώρες του Ειρηνικού – Μεξικό, Κολομβία, Περού και Χιλή – έλαβαν σημαντικά μέτρα για την εμβάθυνση των εμπορικών συμφωνιών και συμφωνιών ενσωμάτωσης. Μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους, το 90% όλων των εμπορικών συναλλαγών εντός της κοινότητας θα είναι άνευ δασμών. Η Κόστα Ρίκα ζήτησε να ενταχθεί και η Ιαπωνία έγινε δεκτή ως παρατηρητής. Η Συμμαχία του Ειρηνικού, με σχεδόν το 40% του ΑΕΠ της Λατινικής Αμερικής και 500 δισεκατομμύρια δολάρια σε ετήσιες εξαγωγές, έχει τη δυνατότητα να γίνει η κινητήρια δύναμη για την οικονομική ανάπτυξη της περιοχής.

Η υγεία του προέδρου της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες δεν τους επέτρεψε να είναι παρών, αλλά οι αρχηγοί των κρατών που ακολουθούν το παράδειγμά του είχαν ισχυρή παρουσία και μπλόκαραν συλλογικά ένα ευρωπαϊκό αίτημα, να συμπεριληφθεί στην τελική δήλωση μία εγγύηση ότι οι επενδυτικοί κανόνες δεν θα πρέπει να αλλάξουν αυθαίρετα. Ο πρόεδρος της Βολιβίας Έβο Μοράλες χρησιμοποίησε το φόρουμ για να επικρίνει τη Χιλή και να επαναλάβει τις εδαφικές διεκδικήσεις της χώρας του.

Όταν, στο τέλος, ο πρόεδρος της Κούβας Ραούλ Κάστρο ανέλαβε την εκ περιτροπής προεδρία της CELAC, ενός θεσμού αφιερωμένου υποτίθεται στην επέκταση του δημοκρατικού φάσματος, ούτε καν οι πιο έμπειροι διπλωμάτες δεν μπορούσαν να κρύψουν ένα ειρωνικό χαμόγελο.

Η CELAC, η οποία αποκλείει απροκάλυπτα τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, ξεκίνησε το 2010, έτσι ώστε οι χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής να μπορούν να χαράξουν το δικό του δρόμο προς την δημοκρατική πολιτική και την κοινή ευημερία. Δεν το έχουν κάνει. Για την ακρίβεια, οι περισσότερες χώρες της περιοχής παραμένουν κατ’ όνομα δημοκρατικές.Αλλά η πολιτική ελευθερία είναι ανύπαρκτη στην Κούβα και η δημοκρατία είναι υπό διαρκή πρόκληση στη Βενεζουέλα και αλλού.

Είναι αλήθεια ότι οι περισσότερες οικονομίες της περιοχής έχουν αυξηθεί μετά την κρίση, επωφελούμενες από ένα διεθνές περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από τις τιμές των εμπορευμάτων που βρίσκονται στα ύψη και πολύ χαμηλά επιτόκια. Όμως, δεδομένης της περιορισμένης ανταγωνιστικότητας και της μικρής ικανότητας των επιχειρήσεων να καινοτομούν, κανείς δεν ξέρει τι θα συμβεί με την ανάπτυξη στη Λατινική Αμερική, αν και όταν οι τιμές των βασικών προϊόντων επιστρέψουν στη Γη.

Παρομοίως, ορισμένα μέτρα της ανισότητας έχουν μειωθεί πρόσφατα σε κάποιες χώρες. Ωστόσο, η περιοχή παραμένει η πιο άνιση στον πλανήτη και η κακή λειτουργία των σχολείων και της αγοράς εργασίας δείχνουν ότι θα διατηρήσει αυτή την αμφίβολη τιμή και στο άμεσο μέλλον.

Αν ρωτήσετε τους ηγέτες της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής πώς  σχεδιάζουν να αντιμετωπίσουν αυτές τις προκλήσεις, θα λάβετε μια κακοφωνία απαντήσεων – καθώς δεν υπάρχει συνοχή. Οι ρίζες του προβλήματος είναι στη δεκαετία του 1980 και του 1990. Τότε, οι κυβερνήσεις σε πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής ξεκίνησαν ριζικές προσπάθειες για την απελευθέρωση των οικονομιών τους και το άνοιγμά τους στο διεθνές εμπόριο και τις ροές κεφαλαίων.

Μια απελευθερωτική μεταρρύθμιση καθυστέρησε πολύ σε αυτές τις χώρες. Αλλά η ιδιωτικοποίηση χωρίς την ενίσχυση των πολιτικών ανταγωνισμού συχνά οδήγησαν στη δημιουργία ιδιωτικών μονοπωλίων που χρέωναν υψηλές τιμές για μέτρια αγαθά και υπηρεσίες. Επίσης, το γεγονός ότι επιτράπηκε η μαζική εισροή κεφαλαίων προτού να ρυθμιστεί σωστά το εγχώριο τραπεζικό σύστημα, προκάλεσε εκρήξεις δανεισμού και μαζικές οικονομικές κρίσεις. Το κοινωνικό και οικονομικό κόστος αυτών των στρατηγικών λαθών ήταν τεράστιο.

Η αντίδραση ήταν αναπόφευκτη. Πράγματι, ο λαϊκισμός, που είναι τόσο γνώριμος από την ιστορία της περιοχής, έκανε μια θορυβώδη επιστροφή στην Αργεντινή, τη Βολιβία, τον Ισημερινό, τη Βενεζουέλα και αλλού. Η ρητορική ήταν σε στυλ δεκαετίας του ‘60 και απερίφραστα αντι-καπιταλιστική και οι πολιτικές ήταν συχνά ασταθείς και αυθαίρετες. Και, παρά τα οφέλη που παρέχονται από την παγκόσμια έκρηξη των βασικών προϊόντων την τελευταία δεκαετία, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι πρέπει να γίνουν πολλά.

Στη Βενεζουέλα, το κατά κεφαλήν εισόδημα είναι χαμηλότερο από ό,τι ήταν πριν από τρεις δεκαετίες. Στην Αργεντινή, η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τον επίμονο πληθωρισμό του 20% ή παραπάνω με το μαγείρεμα των στοιχείων για τις τιμές.

Φυσικά, οι χώρες που έχουν καλύτερες επιδόσεις είναι αυτές που έχουν καταφέρει να μείνουν μακριά και από τον δεξιό φανατισμό και από τον αριστερό λαϊκισμό. Όπως η Βραζιλία υπό τον Πρόεδρο Φερνάντο Ενρίκε Καρντόσο και τον πρόεδρο Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα και η Χιλή κάτω από τις κυβερνήσεις της Concertación. Σε αυτές τις περιπτώσεις, τα κίνητρα στην αγορά για επενδύσεις και η ανάπτυξη συνδυάστηκαν με φιλόδοξες κοινωνικές πολιτικές. Τα εισοδήματα επεκτάθηκαν και η φτώχεια μειώθηκε, ενώ ένα ευρύ φάσμα δεικτών ανθρώπινης ανάπτυξης βελτιώθηκε.

Η Βραζιλία και η Χιλή δεν έχουν όλες τις απαντήσεις: και οι δύο χώρες παραμένουν εξαιρετικά άνισες και με μέτρια εκπαιδευτικά συστήματα, για να αναφέρω μόνο δύο βασικά προβλήματα. Αλλά φαίνεται να έχουν βρει περισσότερες απαντήσεις, πιο αποτελεσματικές, από ό,τι οι χώρες που επιδιώκουν εναλλακτικές προσεγγίσεις. Γιατί λοιπόν δεν έχουν γίνει η Βραζιλία και η Χιλή σύγχρονα, κεντρο-αριστερά μοντέλα ανάπτυξης για την περιοχή;

Στη Χιλή, η Concertación δεν υπερασπίστηκε επαρκώς τα επιτεύγματά της, επειδή πολλοί μεγαλύτεροι, πιο παραδοσιακοί ηγέτες της δεν ενέκριναν ποτέ τις μετριοπαθείς πολιτικές του συνασπισμού. Η Βραζιλία, μια χώρα πολύ μεγαλύτερη, ήταν ο φυσικός υποψήφιος για την πολιτική και ιδεολογική ηγεσία στην περιοχή. Αλλά, χωρίς πρόθεση να αντιμετωπίσει τον Τσάβες και ανυπομονώντας να γίνει ο καλύτερος φίλος όλων, η Βραζιλία εγκατέλειψε τον ρόλο.

Φανταστείτε μια μελλοντική συνεδρίαση της CELAC, στην οποία η προεδρία θα παραδοθεί σε έναν σύγχρονο, προοδευτικό ηγέτη που μπορεί να προωθήσει μια συναρπαστική ατζέντα προσωπικής ελευθερίας, οικονομικής ανάπτυξης και κοινωνικής ένταξης. Φανταστείτε μια συνάντηση κατά την οποία οι ισχυρισμοί για την υπεράσπιση της δημοκρατίας θα είναι κάτι περισσότερο από ένα σκληρό αστείο. Ζητάω πολλά; Μια ολόκληρη γενιά της Λατινοαμερικάνων ελπίζει ότι αυτό θα συμβεί.

project-syndicate

Η Συμφωνία της Βάρκιζας - 12 Φεβρουαρίου 1945 (η μοναδική περίπτωση στα χρονικά που νικητής στρατός παρέδωσε τα όπλα...)

http://www.sansimera.gr/articles/210




Η Συμφωνία της Βάρκιζας υπογράφηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1945 στην παραθαλάσσια τοποθεσία της Αττικής μεταξύ Κυβέρνησης και ΕΑΜ και επιχείρησε να τερματίσει θεσμικά τις πολιτικές και πολεμικές συγκρούσεις, που έμειναν στην ιστορία ως «Δεκεμβριανά».

Οι συγκρούσεις του Δεκεμβρίου του 1944 στην Αθήνα ήταν μια μάχη εξουσίας μεταξύ της πρώτης μετακατοχικής Κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου και των Άγγλων από τη μία πλευρά και του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ από την άλλη. Η Κυβέρνηση, ανίσχυρη και χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση, είχε ανάγκη την αγγλική βοήθεια. Το ΕΑΜ με μπροστάρη το ΚΚΕ ήταν πανίσχυρο, λόγω του πρωταγωνιστικού του ρόλου στην Αντίσταση.

Τα «Δεκεμβριανά» άφησαν πίσω τους περίπου 7.000 μαχητές νεκρούς (230 Άγγλους, 3.500 Κυβερνητικούς, 3.000 ΕΑΜικούς) και απροσδιόριστο αριθμό αμάχων. Στις 11 Ιανουαρίου 1945 υπογράφηκε ανακωχή ανάμεσα στους Άγγλους και τον ΕΛΑΣ, με την οποία οι δυνάμεις του υποχρεώθηκαν να εκκενώσουν την Αττική και τη Θεσσαλονίκη.

Στις 2 Φεβρουαρίου 1945 άρχισαν οι διαπραγματεύσεις για την υπογραφή της συμφωνίας στο εξοχικό του πολιτικού Παναγιώτη Κανελλόπουλου στη Βάρκιζα. Ο πρωθυπουργός Νικόλαος Πλαστήρας, που είχε διαδεχθεί τον Γεώργιο Παπανδρέου στις 3 Ιανουαρίου, εκπροσωπήθηκε από τον υπουργό Εξωτερικών Ιωάννη Σοφιανόπουλο, τον υπουργό Εσωτερικών Περικλή Ράλλη και τον υπουργό Γεωργίας Ιωάννη Μακρόπουλο. Την αντιπροσωπεία του ΕΑΜ αποτελούσαν ο Γεώργιος Σιάντος (γενικός γραμματέας του Κ.Κ.Ε), ο Δημήτριος Παρτσαλίδης (γραμματέας της κεντρικής επιτροπής του Ε.Α.Μ.) και ο Ηλίας Τσιριμώκος (γενικός γραμματέας της Ε.Λ.Δ).

Έπειτα από διαβουλεύσεις δέκα ημερών, η Συμφωνία της Βάρκιζας υπογράφηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1945. Αποτελείτο από 9 άρθρα και προέβλεπε, μεταξύ άλλων, αφοπλισμό όλων των ένοπλων σωμάτων της Αντίστασης, ανασύνταξη του Εθνικού Στρατού, εκκαθάριση του κρατικού μηχανισμού από τους συνεργάτες των Γερμανών, αμνηστεία για τα πολιτικά αδικήματα, δημοψήφισμα για το πολιτειακό ζήτημα και εκλογή Συντακτικής Συνέλευσης για την κατάρτιση νέου Συντάγματος.

Η σημασία της συμφωνίας αναδεικνύεται ακόμη περισσότερο από το γεγονός ότι το κείμενό της δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, προσδίδοντας στο περιεχόμενό της ισχύ νόμου. Στις 28 Φεβρουαρίου ολοκληρώθηκε ο αφοπλισμός του ΕΛΑΣ, ο οποίος παρέδωσε: 100 πυροβόλα, 210 όλμους, 420 πολυβόλα, 1400 οπλοπολυβόλα, 700 αυτόματα, 49.000 τυφέκια και πιστόλια. H υπογραφή της Συμφωνίας βρήκε αντίθετο τον Άρη Βελουχιώτη, οποίος όχι μόνο δεν πειθάρχησε στις αποφάσεις του ΚΚΕ, αλλά επιχείρησε να συνεχίσει τον ένοπλο αγώνα.

Το χάσμα ανάμεσα στις δύο παρατάξεις δεν έδειχνε να γεφυρώνεται εύκολα και σύντομα η Συμφωνία της Βάρκιζας αποτέλεσε γράμμα κενό. Οι εκατέρωθεν παραβιάσεις των όρων της οδήγησαν σε νέα πολιτική πόλωση και στα δραματικά γεγονότα του Εμφυλίου Πολέμου, που διήρκεσε ως τις 30 Αυγούστου 1949.
Ντοκουμέντα:
Η Συμφωνία της Βάρκιζας
Πρωτόκολλον συμφωνίας διά στρατιωτικά ζητήματα

Διαβάστε περισσότερα:http://www.sansimera.gr/articles/210#ixzz2KhzSzmln

Η ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ...ΕΝΑ ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ ΒΙΝΤΕΟ!!!!

http://attikanea.blogspot.gr/2013/02/blog-post_9602.html

Με μια υπέροχη μουσική και εικόνες από τη μοναστική ζωή στο ορθόδοξο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη της Σαγκάης και του Σαν Φρανσίσκο, το βίντεο αυτό μας δείχνει την κατάνυξη που υπάρχει στη ζωή των μοναχών
Orthodox life at the monastery of saint John of Shanghai and San Francisco. ...





www.pentapostagma.gr


Πηγή

«Λιστο… συμμορίτες» της ΝΔ! - του Γιώργου Δελαστίκ από το "Πρίν"

http://prin.gr/?p=788

Απολαυστικό και άκρως διασκεδαστικό θα ήταν το πολιτικό σκηνικό αν δεν ήταν τραγικό το οικονομικό και κοινωνικό φόντο της Ελλάδας και του λαού της που εξοντώνονται κάτω από τον ζυγό του Μνημονίου.

Η διαρκώς εντεινόμενη απαξίωση των κομμάτων που συναπαρτίζουν την κυβέρνηση καθόλου βέβαια δεν εμποδίζουν τον Σαμαρά και το υπηρετικό προσωπικό του, τον εγωμανή Βενιζέλο και τον κατάπτυστο Κουβέλη, να εντείνουν τις αυταρχικές μορφές διακυβέρνησης με τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, τις πολιτικές επιστρατεύσεις απεργών, τους ξυλοδαρμούς κρατουμένων κ.λπ. που παραβιάζουν ακόμη και το αστικό Σύνταγμα, το οποίο φυσικά έχουν γραμμένο στα παλιά τους τα παπούτσια.

Δεν μπορεί όμως κανείς να μην σκάσει στα γέλια βλέποντας τους βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που συμμετέχουν στην προανακριτική επιτροπή της Βουλής να …αρνούνται να πάρουν στα χέρια τους το «στικάκι» με τα ονόματα και τις καταθέσεις στην τράπεζα HSBC που συμπεριλαμβάνονται στη διαβόητη πλέον λίστα Λαγκάρντ! Αυτοί προφανώς ξέρουν πόσα λαμόγια των κομμάτων τους κρύβονται πίσω από αχυρανθρώπους – βιτρίνες και τρέμουν στην ιδέα ότι όταν θα δημοσιευθούν τα στοιχεία αυτά, οι ίδιοι οι βουλευτές της προκαταρκτικής επιτροπής θα συμπεριλαμβάνονται στον κατάλογο των υπόπτων για τη διαρροή, με αποτέλεσμα να θέλουν να τους κατασπαράξουν οι ηγέτες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και το άμεσο περιβάλλον τους. Είναι απίστευτη η αυτογελοιοποίηση του συστήματος αν το συνειδητοποιήσει κανείς: Οι βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που θα ερευνήσουν το σκάνδαλο της λίστας Λαγκάρντ, αρνούνται να μάθουν …ποια ονόματα συμπεριλαμβάνει η λίστα που υποτίθεται ότι ερευνούν! Μιλάμε για έσχατο σκαλοπάτι των υπονόμων της πολιτικής αλητείας! Χάρη στην επιμονή της βουλευτίνας του ΣΥΡΙΖΑ, Ζωής Κωνσταντοπούλου, αποκαλύφθηκαν τα αίτια της προκλητικής στάσης του δεξιού προέδρου της επιτροπής Χρήστου Μαρκογιαννάκη.

Αυτός ο «αδάμας» της πολιτικής ζωής, «μεταμεληθέν» πρωτοπαλίκαρο της Ντόρας, είναι στην επαγγελματική του δραστηριότητα συνήγορος υπεράσπισης κατηγορουμένου που είναι ύποπτος συμμετοχής σε κύκλωμα, δύο μέλη του οποίου υπάρχουν στη λίστα Λαγκάρντ! Ακόμη χειρότερα, στη λίστα εμφανίζεται με κολοσσιαίο ποσό καταθέσεων ο Σταύρος Παπασταύρου, συνεργάτης απευθείας του …πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά!!! Να γιατί ο Χρήστος Μαρκογιαννάκης, λοιπόν, ο οποίος την είχε κοπανήσει από την αίθουσα της επιτροπής για να απαξιώσει τις εργασίες της κατά τη διάρκεια της υποβολής ερωτήσεων στους μάρτυρες από τους βουλευτές της αντιπολίτευσης, επέστρεψε πανικόβλητος στην αίθουσα ειδοποιημένος από αλλόφρονες βουλευτές της ΝΔ ότι η υπόθεση έφθασε στους στενούς συνεργάτες του Σαμαρά και διέκοψε (!) άρον άρον τη συνεδρίαση της επιτροπής για να μην αποκαλυφθούν και άλλες βρωμιές των ανθρώπων της ΝΔ. Την ώρα που η κυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη «αποθέωνε» μέσω αυτών των διαδικασιών την κοινοβουλευτική δημοκρατία των σκανδάλων και της συγκάλυψης των ενόχων, ο πρoαλειφόμενος για πρωθυπουργός μετά τον Σαμαρά, υπουργός Δημόσιας Τάξης, Νίκος Δένδιας, έκανε νέα επίδειξη ισχύος. Οι αστυνομικοί έλιωσαν στο ξύλο τους τέσσερις νεαρούς που κατηγορούν ως μέλη της οργάνωσης Πυρήνες της Φωτιάς παρόλο που η οργάνωση το αρνείται, παραχάραξαν τις φωτογραφίες τους και επιχείρησαν έτσι να τρομοκρατήσουν όλους τους Έλληνες. «Να τι παθαίνει από εδώ και πέρα όποιος αντιστέκεται με “τσαμπουκά” στην κυβέρνηση!» είναι το μήνυμα που θέλησε να στείλει.

Παράλληλα, άρχισε πάλι ο Σαμαράς το παραμύθι με τον ανασχηματισμό για να περισπάσει την προσοχή του αφελούς κοσμάκη με τη βοήθεια των καθεστωτικών μέσων ενημέρωσης. Απο τη μια αδημονούν οι νεοδημοκράτες που ελπίζουν να γίνουν υπουργοί, γιατί καθόλου δεν είναι σίγουροι ότι η ΝΔ θα μακροημερεύσει στην εξουσία. Από την άλλη τα …«πολιτικά ρετάλια» που έχουν μείνει στο ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου τον πιέζουν να βάλει στην κυβέρνηση στελέχη για να διασωθούν οι ίδιοι προσωπικά, μεταπηδώντας σε ενδεχόμενο νέο κόμμα της Δεξιάς από καλύτερες θέσεις. Αφόρητες είναι οι πιέσεις που δέχεται και ο θλιβερός Φώτης Κουβέλης από τα πολιτικά λαμόγια της ΔΗΜΑΡ που θέλουν κι αυτά να προσκολληθούν στο νέο κόμμα της Δεξιάς ως «προσωπικότητες». Ιδίως τα πιο εκτεθειμένα δεξιά στελέχη (Λυκούδης, Μαργαρίτης, Μπίστης και όλο το κακό συναπάντημα) που αποκλείεται να τα δεχθεί ως συνεργάτες ακόμη και ο ΣΥΡΙΖΑ, θέλουν να ενισχύσουν την προσωπική τους πολιτική θέση για να παραμείνουν όπως όπως στο πολιτική σκηνικό – ή τουλάχιστον να προλάβουν να «φτιαχτούν» για τα γεράματά τους! Μέσα σε όλο αυτό το πολιτικό αλαλούμ, επανεμφανίστηκαν και οι καραμανλικοί πρώην υπουργοί της ΝΔ, αλλά ακόμη και οι «κηπουροί» του Γιωργάκη Παπανδρέου στο ΠΑΣΟΚ, όπως και κάποια απολειφάδια των «εκσυγχρονιστών» του Σημίτη, οι οποίοι φοβούνταν πρωτίστως μη γίνει καμιά στραβή και καταλήξουν στη φυλακή για λεφτά που φημολογείται ότι έχουν φάει…

Η τραγωδία έγκειται στο ότι αυτός ο αλληλοσπαρασσόμενος θίασος πολιτικών απατεώνων που υπηρετούν το σύστημα βυθίζει σχεδόν ανεμπόδιστα εκατομμύρια Έλληνες εργαζόμενους όλο και πιο βαθιά στη δυστυχία, χωρίς ο λαός να έχει ξεσηκωθεί μέχρι στιγμής για να εξαφανίσει όλα αυτά τα πολιτικά καθάρματα.

Έχουσιν γνώσιν οι φύλακες- Γράφει ο Δευκαλίων

http://stoxasmos-politikh.blogspot.gr/2013/02/blog-post_8392.html

Μεγάλες αναταράξεις από τον χθεσινό Δευκαλίωνα. Δεν είναι και μικρό πράγμα να αποδεικνύεται μία αλήθεια που κανένας, μα κανένας δεν ήθελα να παραδεχθεί. Γιατί όσο και να το κάνεις στην Ελλάδα ζούμε. Έχουμε αποκτήσει μία συγκεκριμένη κουλτούρα και τρόπο σκέψης που συμπεριλαμβάνει σε μικρό ή μεγάλο βαθμό τις αποκλειστικά ελληνικές αξίες φιλότιμο, μπέσα. Δεν μπορούσε λοιπόν κανένας να δεχθεί την αυτονόητη και οφθαλμοφανή αλήθεια.

Ποια είναι αυτή; Ότι η φίλο-μνημονιακή κυβέρνηση Σαμαρά γνώριζε ευθύς εξ αρχής ότι η τιμή 0,7 στον δημοσιονομικό πολλαπλασιαστή με την οποία συνέταξε τον προϋπολογισμό 2013 και το 3^ο Μνημόνιο ήταν ευθύς εξ αρχής λάθος. Στην πραγματικότητα η κυβέρνηση γνώριζε ότι η σωστή τιμή έπρεπε να προσεγγίζει το 2.
Τι σημαίνει όμως αυτό εκλαϊκευμένα στην οικονομική πράξη;

Ο δημοσιονομικός πολλαπλασιαστής είναι ο αριθμός με τον οποίο πολλαπλασιάζουμε τα ευρώ που φεύγουν από το ΑΕΠ λόγω των σκληρών οικονομικών μέτρων. Δηλαδή με δημοσιονομικό πολλαπλασιαστή 0,7, εάν έφυγαν λόγω των σκληρών οικονομικών μέτρων από τον ετήσιο οικονομικό κύκλο π.χ. 100 ευρώ, τότε πρέπει να αφαιρεθούν από το ΑΕΠ 0,7*100=70 ευρώ. Τα 70 ευρώ είναι η ύφεση.

Στο ίδιο παράδειγμα με δημοσιονομικό πολλαπλασιαστή 2 φεύγουν από το ΑΕΠ 2*100=200 ευρώ. Αυτονόητα η ύφεση στο δεύτερο παράδειγμα είναι υπερδιπλάσια από την ύφεση του πρώτου παραδείγματος. Όσο δηλαδή μεγαλώνει ο δημοσιονομικός πολλαπλασιαστής τόσο μεγαλώνει η ύφεση.

Σωστά το καταλάβατε! Ο λάθος υπολογισμός του δημοσιονομικού πολλαπλασιαστή είναι το περιβόητο λάθος που επικαλέστηκε το ΔΝΤ προκειμένου να δικαιολογήσει την αποτυχία του μνημονιακού προγράμματος.

Κοιτάξτε, ακόμα και να φερθούμε μεγαλόψυχα και καλοπροαίρετα πρέπει να επικαλεστούμε ένα πραγματικό παράδειγμα που μετατρέπει την μεγαλοψυχία μας σε βλακεία υπέρτατου βαθμού, Άντε να δεχθούμε ότι έκαναν λάθος υπολογισμό του...
δημοσιονομικού πολλαπλασιαστή για το 2012. Τα στοιχεία όμως του 2011 έδειχναν ότι ό δημοσιονομικός πολλαπλασιαστής έπαιρνε τις μέγιστες τιμές. Τι πρόβλεψη λοιπόν έπρεπε να κάνουν για το 2012; Αν μη τι άλλο την ίδια. Αυτοί έκαναν το αντίθετο. Υιοθέτησαν τις ελάχιστες τιμές, άρα πήγαν σε ελάχιστη πρόβλεψη για την ύφεση.
Όμως, γιατί το έκαναν αυτό;

Το έχουμε ξαναπεί σε εποχές που κανένας δεν γνώριζε και δεν μίλαγε για δημοσιονομικούς πολλαπλασιαστές. Η Τρόικα δεν έκανε κανένα λάθος. Επίτηδες έκανε όσα έκανε. Για να υιοθετεί δημοσιονομικούς στόχους μεγαλεπήβολους που τελικά αποτύγχαναν, αφού η πραγματική ύφεση ήταν μεγαλύτερη από την προβλεπόμενη. Η αποτυχία όμως αυτή επέβαλε νέα πιο σκληρά μέτρα. Δηλαδή πιο σκληρά δεσμά για την πατρίδα μας.

Τώρα το πρόβλημα έγινε ακόμα πιο μεγάλο! Η μεν τρόικα και να έκανε επίτηδες λάθος δεν έγινε και τίποτε. Κανένας δεν είχε ψευδαισθήσεις για τον ρόλο των τροϊκανών. Όμως το γεγονός ότι συνεργάστηκε και η κυβέρνηση μαζί τους πάει πολύ. Είναι πολύ χοντρό για να το καταπιεί ο οποιοσδήποτε καλοπροαίρετος Έλληνας.

Σήμερα έπρεπε κανονικά να ανακοινωθεί απολογιστικά η ύφεση που έπληξε την ελληνική οικονομία το Δ΄ τρίμηνο του 2012. Δεν υπήρξε όμως καμία επίσημη ανακοίνωση. Θα δεχθούμε την πιο καλοπροαίρετη εξήγηση. Ότι κάτι τυχαίο συνέβη που καθυστέρησε αυτή την ανακοίνωση. Θα δούμε τις επόμενες ημέρες...

Ο άσημος και ταπεινός Δευκαλίωνας πιστός στην υπόσχεση που έδωσε από την αρχή θα συνεχίσει να παρουσιάζει όσο μπορεί καλύτερα τα γεγονότα. 
Διότι...  Έχουσιν γνώσιν οι φύλακες!

ΡΗΜΑΔ... - Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

http://iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=10994:bogio&catid=58:oikonomiki-politiki&Itemid=182

Ο υπουργός Εργασίας σχεδιάζει νόμο που απαγορεύει, στην ουσία, το δικαίωμα των εργαζομένων στην απεργία και περνά αλυσίδες στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Αλλά ο κύριος Χατζησωκράτης της ΔΗΜΑΡ, θέλοντας να εκφράσει μια ακόμα από τις γνωστές... διαφωνίες του κόμματός του με τις προθέσεις της κυβέρνησης (της κυβέρνησης στην οποία το κόμμα του συμμετέχει), αναρωτήθηκε γεμάτος «αριστερή» απορία:

Τα σχέδια του κ. Βρούτση «από ποια προγραμματική συμφωνία» των τριών κομμάτων (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ) απορρέουν;...

Επειδή, μάλλον, αυτόν τον καιρό ο Ηρακλής Πουαρό είναι απασχολημένος, θα δώσουμε εμείς τη λύση στο «αίνιγμα» που ταλαιπωρεί τον κ. Χατζησωκράτη, τον κ. Κουβέλη και τη ΔΗΜΑΡ, γενικώς:

Το αντεργατικό ντελίριο της κυβέρνησης (στην οποία η ΔΗΜΑΡ συμμετέχει) απορρέει και προωθείται

από την ίδια «προγραμματική συμφωνία» που έλεγε ότι δε θα γίνουν περικοπές μισθών (αλλά έγιναν),

από την ίδια «προγραμματική συμφωνία» που έλεγε ότι δε θα γίνουν περικοπές συντάξεων (αλλά έγιναν),

κι από την ίδια «προγραμματική συμφωνία» που έλεγε ότι δε θα επιβληθούν άλλοι φόροι (αλλά επιβλήθηκαν)...

Το πραγματικό ερώτημα, επομένως, που θα έπρεπε να κατατρύχει τον κ. Χατζησωκράτη δεν είναι «από ποια προγραμματική συμφωνία» απορρέουν όλα αυτά που γίνονται (και που, τάχα μου, δε θα γίνονταν),

αλλά το εξής:

Πότε, άραγε, τα όρια της υποκρισίας αρχίζουν να φλερτάρουν με τα όρια της γελοιότητας, και πότε αρχίζουν, πια, αυτά τα όρια να εφάπτονται; Μήπως, τελικά, το σημείο επαφής της υποκρισίας με τη γελοιότητα έχει να κάνει με εκείνο ειδικά το... ρημαδιασμένο σημείο όπου

η «αριστερή συνιστώσα» της κυβέρνησης επιμένει να καμώνεται το στρουθοκαμηλισμό της σαν «αριστεροσύνη»

και την ενεργητική συμμετοχή της στο πολιτικό και κοινωνικό έγκλημα που συντελείται να την βαφτίζει σαν «δημοκρατική» συμβολή στη «σωτηρία» του τόπου;

*Δημοσιεύθηκε στο «Ριζοσπάστη» την Τρίτη 12 Φεβρουαρίου 2013.