Λίγη ψυχή μωρέ…

http://www.periodista.gr/index.php/greece/item/1928-%CE%BB%CE%AF%CE%B3%CE%B7-%CF%88%CF%85%CF%87%CE%AE-%CE%BC%CF%89%CF%81%CE%ADΛίγη ψυχή ...

“  Καιρός να γίνουμε αυτοί που ονειρευτήκαμε και όχι οι «άλλοι». Δεν ονειρευόμαστε πια ούτε και το ζητάμε. Το απαιτούμε.  ”

Του Κώστα Καπνίση

Οι Κυριακές δεν προσφέρονται κατά το «έθιμο» των Νεοελλήνων μόνο για βόλτες στις ταβέρνες και στα καφέ της παραλιακής. Προσφέρονται και για ανάγνωση βιβλίων ή και άκουσμα πραγματικά σπουδαίων ραδιοφωνικών εκπομπών. Ναι, τις Κυριακές ακούμε πραγματικά όμορφες εκπομπές που έχουν κάτι να μας πουν. Μια τέτοια έτυχε να ακούσουμε την Κυριακή το μεσημέρι. Μη ρωτάτε γιατί αν είναι τόσο καλή εκπομπή και ποιοτική και έχει κάτι να μας διδάξει παίζει σε μια τέτοια ζώνη που σχεδόν κανείς δε θα την ακούσει. Γνωστοί οι λόγοι. Αυτή τη χώρα φτιάξαμε.

Οι δεκαετίες του 1990 και 2000 έφτιαξαν την κοινωνία της αποβλάκωσης μέσω του τηλεοπτικού δέκτη. Πολλά ζητούν μερικοί από αυτόν τον λαό σε τούτες τις δύσκολες μέρες που περνά. Του ζητάμε να αντιδράσει. Να εξεγερθεί. Να ορθώσει το ανάστημά του. Μάλιστα. Δε θα διαφωνήσουμε. Να το κάνει. Έστω και τώρα να το κάνει. Πως όμως; Με ποιο ιδεολογικό υπόβαθρο; Με ποια συνείδηση; Με ποια συγκρότηση; Με ποια ψυχή; Ας μην έχουμε ψευδαισθήσεις. Ότι «ποτίζεις» τον λαό αυτό θα πάρεις ως καρπό. Είναι όμορφες οι Κυριακές ναι. Πάντα ήταν. Για αυτούς που ήξεραν πώς να ζήσουν. Δεν εννοούμε να «καλοζήσουν». Να ζήσουν. Δε χρειάζονται τα πολλά λεφτά για να ζήσεις. Αγάπη χρειάζεται. Αγάπη για τη ζωή και για τον διπλανό μας. Αυτό χρειάζεται. Οι εποχές βέβαια αλλάζουν. Ναι αλλάζουν. Τούτο όμως δε σημαίνει ότι πρόοδος και εξέλιξη είναι μια κοινωνία των «μαζάνθρωπων» και των ανδράποδων. Οι εποχές αλλάζουν. Ναι αλλάζουν. Τούτο όμως δε σημαίνει ότι πρέπει να εξαφανίζεται το ήθος, οι αξίες, οι αρχές, η συντροφικότητα. Οι εποχές αλλάζουν. Ναι αλλάζουν. Η κοινωνίες όμως πρέπει να προχωρούν μπροστά και να μην επαναλαμβάνουν λάθη του παρελθόντος. Να γίνονται ανοικτές και όχι κλειστές στο καβούκι του συντηρητισμού. Οι εποχές αλλάζουν. Ναι αλλάζουν και βαδίζουν στις μέρες μας προς το χειρότερο. Στον στείρο ατομικισμό. Για να το πούμε και νεοελληνικά στον «παρτακισμό».

Το να είναι κάποιος «παρτάκιας» δε σημαίνει μόνο ότι κυνηγά το χρήμα. Κυνηγά και το να επιβάλλει τις απόψεις και τα «θέλω» των άλλων. Απόψεις που του έχουν επιβληθεί και του ίδιου. Απόψεις που ο ίδιος δεν έχει επεξεργαστεί καν στο στενό μυαλουδάκι του. Όχι γιατί δε μπορεί να σκεφτεί. Τουναντίον. Δε θέλει να σκεφτεί. Είναι προφανώς το τίμημα του να ανήκει σε ένα υποσύνολο, σε μια κοινωνική ομάδα με ότι αυτό συνεπάγεται. Αυτή η αγελαία αίσθηση της «ομάδας» βέβαια είναι ότι χειρότερο. Αυτή η «ομάδα» δεν ενδιαφέρεται για το κοινό καλό. Ποτέ δεν ενδιαφερόταν. Το καλό της δικής της «ομάδας» σκεφτόταν και σκέφτεται. Το ακόμα χειρότερο είναι ότι ούτε καν όλα τα μέλη της «ομάδας» απολαμβάνουν τα όποια «οφέλη». Αυτά πάντα λίγοι τα καρπώνονται. Οι ομαδάρχες και οι κλίκες. Οι υπόλοιποι ήταν και είναι απλοί χειροκροτητές. Κι όμως πόσο διαφορετική θα μπορούσε να ήταν η κοινωνία μας; Οι κοινωνίες δεν προχωρούν με το «αν». Δεν «χτίζονται» με υποθέσεις αλλά με επιλογές και πράξεις. Πόσο λίγες όμως είναι οι επιλογές στις μέρες μας. Τραγικά λίγες. Ελάχιστες. Ίσως και μια. Αλήθεια πόσο προβάλλονται στις μέρες μας αυτοί που μας έκαναν περήφανους ως Έλληνες;

Πόσο προβάλλεται ο Ελύτης, ο Σικελιανός, ο Ρίτσος, ο Καβάφης, ο Σεφέρης, ο Λειβαδίτης, ο Καζαντζάκης, η Μελίνα, ο Μάνος, ο Μίκης, ο Τσιτσάνης, ο Ζαμπέτας, ο Ξαρχάκος; Πόσο προβάλλεται ο Άρης, ο Πουλαντζάς, ο Παναγούλης, ο Μουστακλής και τόσοι άλλοι; Πόσοι Έλληνες γνωρίζουν αλήθεια τη ζωή και το έργο τους; Υπάρχουν αλήθεια δικαιολογίες ειδικά σήμερα; Καμιά. Όλα είναι θέμα επιλογών και εμείς διαλέξαμε να τους αφήσουμε όλους αυτούς εκτός των δικών μας επιλογών. Απλά μνημόσυνα κάνουμε. Τους αναφέρουμε που και που ή κάνουμε και βραδιές αφιερώματα έτσι για να παλέψουμε εσωτερικά με τις δικές μας Ερινύες. Τις δικές μας τύψεις για τα εγκλήματά μας. Ναι, εγκλήματα. Αυτή είναι η κατάλληλη λέξη. Αφήσαμε την κοινωνία της γνώσης έρμαιο στην κοινωνία της πληροφορίας και της παραπληροφόρησης. Γίναμε «άλλοι». Γίναμε βάρβαροι μπροστά στη λαίλαπα της παγκοσμιοποίησης και της απανθρωπιάς. Γίναμε η χειρότερη και εντελώς αντίθετη εκδοχή από αυτό που ονειρευτήκαμε. Γίναμε εφιάλτες για την ίδια μας τη συνείδηση. Ξεχάσαμε το ποιοι ήμασταν ή τουλάχιστον το ποιοι θα οφείλαμε να είμαστε. Μεγάλο το κακό και ίσως αποδειχθεί και ανεπανόρθωτο. Ξεχάσαμε να παίζουμε στις γειτονιές μπάλα, κλεφτοπόλεμο και κρυφτό. Ξεχάσαμε ότι πραγματική διασκέδαση είναι να είμαστε με τους φίλους μας και να περνάνε καλά όπου και αν βρισκόμαστε αρκεί να είμαστε μαζί.

Ξεχάσαμε να φλερτάρουμε. Ξεχάσαμε να είμαστε άνθρωποι. Γίναμε «άλλοι». Γίναμε αυτοί που πάντα βρίζαμε. Γίναμε «καθώς πρέπει». Γίναμε υποχείρια και θύματα της ίδιας μας της απληστίας. Του ακόρεστου κυνηγητού της ματαιοδοξίας μας. Γίναμε οι «άρχοντες» της παραλιακής και του «λουλουδοπόλεμου». Γίναμε οι «μάγκες» των πληκτρολογίων και όχι του Βοτανικού. Γίναμε «άλλοι». Γίναμε αυτοί που δε θέλαμε ποτέ να γίνουν τα παιδιά του κόσμου. Γίναμε «παντογνώστες». Εξευτελίσαμε την ίδια την ανθρώπινη ζωή μπροστά στο βωμό του κέρδους. Μικρού και μεγάλου. Γίναμε αυτοί που νομίζαμε ότι ποτέ δε θα γινόμασταν. Γίναμε αυτό που σιχαινόμασταν και είμαστε ευχαριστημένοι. Γίναμε αυτό που μας είπαν να γίνουμε και το δεχτήκαμε. Συνηθίσαμε. Αλλοτριωθήκαμε. Γίναμε «άλλοι». Γίναμε αυτό το «ξέρεις ποιος είμαι εγώ;». Βάλαμε και κάποιους τέτοιους απίθανους οπαδούς αυτής της θεώρησης των πραγμάτων να μας κυβερνούν. Και σήμερα τους βρίζουμε. Γιατί; Γιατί αυτοί θα πρέπει να είναι κάτι διαφορετικό από εμάς; Περιμέναμε να είναι άλλοι; Είναι όμορφη η ζωή. Ναι, είναι αρκεί να ξέρουμε να τη ζήσουμε. Αρκεί να είμαστε Άνθρωποι. Αρκεί να ζούμε στο φως και όχι στο σκοτάδι. Όλα είναι θέμα επιλογών.

Σε αυτή τη ζωή επιλέγουμε με ποιο στρατόπεδο θα είμαστε. Αν θέλουμε να ζήσουμε στο σκοτάδι τότε θα οδηγούμαστε πάντα από ανθρώπους που ξέρουν το σκοτάδι και τους μαύρους κανόνες του. Αν θέλουμε να ζήσουμε στο φως τότε θα πρέπει να ακολουθήσουμε αυτούς που μας δείχνουν που είναι το φως και πόσο πραγματικά ωραίο είναι να ζεις στο φως. Το φως δεν είναι κάποια όμορφα συννεφάκια στον ουρανό. Είναι τα σωστά πρότυπα που φρόντισαν να μεταδώσουν κάποιοι άνθρωποι που πέρασαν από αυτή τη σύντομη ζωή. Κάτι μας είπαν. Μας δίδαξαν πως είναι να ζεις με αρχές, ήθος, αξιοπρέπεια, αγάπη και αλήθεια. Είναι όλοι αυτοί που δεν ακούσαμε. Η κοινωνία μας δεν πρέπει να είναι ούτε κοινωνία αγγέλων ούτε και κοινωνία διαβόλων. Πρέπει να είναι κοινωνία ανθρώπων. Μια Κυριακή πρέπει να κάνουμε τη ζωή μας αν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι. Μια Κυριακή σαν αυτές που ονειρευτήκαμε στα παιδικά μας χρόνια. Μια Κυριακή που πια δεν πρέπει να ονειρευόμαστε. Μεγαλώσαμε πια. Είναι ώρα για πράξεις και για αποφάσεις ζωής.

Λίγη ψυχή χρειάζεται και θα το καταφέρουμε. Καιρός να γίνουμε αυτοί που ονειρευτήκαμε και όχι οι «άλλοι». Δεν ονειρευόμαστε πια ούτε και το ζητάμε. Το απαιτούμε. Μας ανήκει και θα το πάρουμε. Ναι, δεν έχουμε ψευδαισθήσεις και δεν πιστεύουμε πως όλοι έχουν τα δικά μας όνειρα. Κάπου εκεί έξω υπάρχει και το τέρας αλλά και τα τερατάκια του και θα παλέψουν για να εξακολουθήσουν να μας στερούν το όνειρο. Δεν είναι ευδιάκριτα όλα αυτά στις μέρες μας αλλά δεν έχουμε την απαίτηση να έρθουν μαζί μας. Ξέρουμε ότι πρέπει να δώσουμε μάχη και θα τη δώσουμε. Λίγη ψυχή χρειάζεται μωρέ. Για όσους δεν είναι μαζί μας αλλά βολεύονται με το να υπάρχει το τέρας και τα τερατάκια του έστω και αν φαίνεται να «φωνάζουν» και να «διαμαρτύρονται» υπενθυμίζουμε για προβληματισμό τα παρακάτω λόγια του Albert Camus: «Μια από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η λύσσα και η ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει, αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σ’ αυτό που σε συνθλίβει…»

ΕΛΛΑΣ - ΕΛΛΗΝΩΝ - ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ! - Του Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ

http://iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=10924:mpogio-epistrateusi&catid=71:dr-kinitopoiisis&Itemid=278

Ηταν Ιούνης του 2002. Τότε πρωθυπουργός ήταν ο Σημίτης και υπουργός Ναυτιλίας οΑνωμερίτης. Κήρυξαν επιστράτευση των ναυτεργατών...
Ηταν Φλεβάρης του 2006. Τότε πρωθυπουργός ήταν ο Καραμανλής και υπουργός Ναυτιλίας ο Κεφαλογιάννης. Κήρυξαν επιστράτευση των ναυτεργατών...
Ηταν Νοέμβρης του 2010. Τότε πρωθυπουργός ήταν ο Παπανδρέου και υπουργός Ναυτιλίας ο Χρυσοχοΐδης. Κήρυξαν επιστράτευση των ναυτεργατών...
Φτάσαμε Φλεβάρη του 2013. Τώρα έχουμε πρωθυπουργό Σαμαρά και υπουργό Ναυτιλίας τονΜουσουρούλη. Κήρυξαν επιστράτευση των ναυτεργατών...
Συμπέρασμα πρώτο: Ο,τι πριν τη συγκυβέρνησή τους το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ ως κυβερνητικά κόμματα έκαναν το καθένα μόνο του, δηλαδή την επιστράτευση των ναυτεργατών, τώρα το διαπράττουν από κοινού (έχοντας «αριστερό» βαστάζο τη ΔΗΜΑΡ).
Συμπέρασμα δεύτερο: Ο,τι υπηρεσίες προσέφεραν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ στους εφοπλιστές ως κυβερνητικά κόμματα το καθένα μόνο του, τώρα τις προσφέρουν στους εφοπλιστές από κοινού (έχοντας «αριστερό» βαστάζο τη ΔΗΜΑΡ).
Συμπέρασμα τρίτο: Ούτε το 2002 επί υψηλών ρυθμών ανάπτυξης, ούτε το 2006 επί «επανίδρυσης»είχαμε Μνημόνια, κρίση, δανειακές συμβάσεις κ.ο.κ. Επιστρατεύσεις και αντεργατικό ντελίριο, όμως, είχαμε. Συνεπώς η «δημοκρατία» τους δεν χρειάζεται Μνημόνια για να είναι «δημοκρατική». Είναι εξίσου «δημοκρατική» είτε με τα Μνημόνια είτε χωρίς τα Μνημόνια.
Συμπέρασμα τέταρτο: Από το Νοέμβρη του 2010 μέχρι σήμερα έχουν περάσει 26 μήνες. Η άρση εκείνης της επιστράτευσης (του 2010) έγινε μόλις στα τέλη του Νοέμβρη του 2012. Δηλαδή: Οι ναυτεργάτες παρέμειναν (και συνεχίζουν) σε καθεστώς επιστράτευσης για τους 24 από τους 26 μήνες που πέρασαν από το Νοέμβρη του 2010 μέχρι και χτες!
Συμπέρασμα πέμπτο: Πώς θα ήταν δυνατόν να υπάρχει το «εφοπλιστικό θαύμα» σε αυτήν τη χώρα αν δεν στηριζόταν σε ένα διαρκές «δημοκρατικό θαύμα»;

                                                                        ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ «ΛΑΘΟΣ»
Στην Ιταλία πάνω από το 70% του πληθυσμού είδε την αγοραστική του δύναμη να μειώνεται μέχρι και 40% μέσα σε ένα χρόνο.
Πάνω από το 60% του εργαζόμενου πληθυσμού δηλώνει ότι δεν καταφέρνει να τα φέρει βόλτα με το μισθό του κάθε μήνα.
Κοντά στο 30% του πληθυσμού έχει αναγκαστεί να ξεπουληθεί σε ενεχυροδανειστήρια για να προσποριστεί τα στοιχειώδη για την διαβίωσή του.
Πάνω από το 25% του πληθυσμού αναζητά κάποια «δουλειά του ποδαριού» για να συμπληρώσει τα προς το ζην.
Αυτά είναι τα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν την περασμένη βδομάδα από έρευνα του ινστιτούτου «Eurispres».
Ας σημειωθεί ότι όλα αυτά συμβαίνουν στην Ιταλία χωρίς Μνημόνιο και χωρίς το ΔΝΤ να έχει διαπράξει κάποιο «λάθος»...
«ΣΠΑΤΑΛΗ»!
Πρώτα έκλεισαν και «συγχώνευσαν» νοσοκομεία.
Μετά έβαλαν λουκέτο σε σχολεία και νηπιαγωγεία.
Στην πορεία κατάργησαν μια σειρά από ιατρεία του ΙΚΑ και υπηρεσίες Υγείας.
Τώρα βάζουν «λουκέτο» σε Πανεπιστήμια και Τεχνολογικά Ιδρύματα...
Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και οι συγκυβερνήσεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και των υπόλοιπων «προθύμων», μέσα σε τρία χρόνια, «πέτυχαν» να ισοπεδώσουν και τις τελευταίες υποδομές Παιδείας, Υγείας, Πρόνοιας και να αφαιρέσουν βίαια από τα λαϊκά στρώματα βασικές κοινωνικές υπηρεσίες.
Και αυτή τη βαρβαρότητα, οι συνεπείς στην πολιτική προστυχιά που διακρίνει την τάξη τους, ξέρετε πώς την ονομάζουν:
«Περιστολή της σπατάλης»!

Καταλάβατε; Οποιος ζητά γιατρειά, όποιος ζητά μόρφωση σε αυτήν τη χώρα, είναι... «σπάταλος»!

Του Πάνου Μαραγκού (από το «Εθνος»)

                                                                         «ΝΟΜΙΜΗ ΚΡΑΤΙΚΗ ΒΙΑ»!
Τι είναι αυτό που συνέβη με την κακοποίηση των συλληφθέντων στην Κοζάνη; Μα τίποτε λιγότερο ή περισσότερο από «νόμιμη κρατική βία»!
Το είπε απερίφραστα ο βουλευτής Αδωνις Γεωργιάδης της ΝΔ.
Κατά τα λοιπά, όλοι εμείς που φοιτούμε στο «σχολείο δημοκρατίας» της τρικομματικής κυβερνήσεως θα πρέπει να μην ξεχνάμε την κυβερνητική «εντολή» και να γράφουμε καθημερινά εκατό φορές στο τετράδιό μας τη γνωστή φράση:
«Καταδικάζουμε τη βία απ' όπου κι αν προέρχεται»!
(Παρεμπιπτόντως: Τι θα γίνει, ρε παιδιά των καναλιών, με αυτήν την ιστορία, να μας μοστράρετε τη μια μέρα τρεις φορές την ημέρα τον Γεωργιάδη και 14 φορές την ημέρα τον Βορίδη και την άλλη μέρα 14 φορές τον Γεωργιάδη και τρεις φορές τον Βορίδη;)...

*Δημοσιεύθηκε στο "ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ" την Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου 2013

Ντροπή! Στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ αποκαλεί τα Ιμια «Καρντάκ» και ζητά τη «Μακεδονική γλώσσα»

http://www.antinews.gr/2013/02/06/202954/

Νέα βόμβα στην καρδιά του ΣΥΡΙΖΑ από στέλεχος του κόμματος το οποίο με ανάρτησή του στο Facebook, αποκάλεσε τις βραχονησίδες Ίμια «Καρντάκ», όπως δηλαδή τις αποκαλούν οι Τούρκοι και έχουν διεκδικήσεις. Η ανάρτηση έγινε την ημέρα της επετείου από το σοβαρό επεισόδιο στα Ίμια το 1996 που είχε οδηγήσει στο θάνατο δύο στρατιώτες.

Ο κ. Νάσος Θεοδωρίδης αναφέρει επίσης ότι «η παραχώρηση των Δωδεκανήσων από την Ιταλία προς την Ελλάδα περιελάμβανε μόνο τις παρακείμενες προς αυτά βραχονησίδες», σημειώνοντας πως τα Ίμια «είναι σαφώς πιο κοντά στην Τουρκία παρά στην Κάλυμνο».

Ακόμη, υποστηρίζει ότι το επεισόδιο στα Ίμια αποτελεί την πιο ευφυή επινόηση του ελληνικού καπιταλισμού για την απόσπαση της συναίνεσης των καταπιεζόμενων μαζών, που είναι η επίσημη κρατική προπαγάνδα περί δήθεν ύπαρξης εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Ταυτόχρονα, ο κ. Θεοδωρίδης υπογραμμίζει ότι μια ριζοσπαστική αντιεθνικιστική κομμουνιστική Αριστερά θα απαιτούσε να σταματήσουν εδώ και τώρα οι αναχαιτίσεις αεροπλάνων, που κοστίζουν ζωές και χρήμα, αλλά και να απεμποληθεί η παράλογη αξίωση της επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 μίλια.

Άμεση ήταν η αντίδραση της ΝΔ που, με ανακοίνωση που εξέδωσε, κατήγγειλε το γεγονός ότι «ο διορισμένος από τον κ. Τσίπρα στην Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και στενός του συνεργάτης, Νάσος Θεοδωρίδης, προκαλεί και πάλι με το ανθελληνικό του παραλήρημα».

Και συνεχίζει η ανακοίνωση: «Ανήμερα της μαύρης επετείου των Ιμίων, ο κ. Θεοδωρίδης, ως άλλος Πήλιος Γούσης, διατείνεται ότι οι νησίδες ανήκουν στην Τουρκία, αποκαλώντας τες μάλιστα “Καρντάκ”!!! Και όλα αυτά σε μία περίοδο που  η χώρα μας προετοιμάζεται να αξιοποιήσει τα δικαιώματά της στη θάλασσα».

«Ο κρυπτόμενος κ. Τσίπρας οφείλει, επιτέλους, να πάρει ξεκάθαρη θέση άμεσα, χωρίς στρογγυλεύματα και υπεκφυγές, να καταδικάσει τις θέσεις του συνεργάτη του και να τον εκπαραθυρώσει. Σε κάθε άλλη περίπτωση, θα επιβεβαιώσει απλώς ότι πρόκειται για πάγιες θέσεις δικές του και του κόμματός του και πως ο ίδιος κρατά  τα κλειδιά της Κερκόπορτας. Να είναι, πάντως, σίγουρος πως δεν θα τον αφήσουμε να τα χρησιμοποιήσει» καταλήγει η ΝΔ.

Σε άλλη ανακοίνωσή της η ΝΔ σχετικά με την προκλητική πρόταση του στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ, Νάσου Θεοδωρίδη, να χρησιμοποιείται η “μακεδονική γλώσσα” στα ελληνικά δικαστήρια, εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:

«Ο στενός συνεργάτης του κ. Τσίπρα και μέλος της Επιτροπής Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ Νάσος Θεοδωρίδης ζητά προκλητικότατα, με ανάρτησή του στο facebook, να χρησιμοποιείται η “Μακεδονική”, όπως την αποκαλεί, γλώσσα στα ελληνικά δικαστήρια.

Ο κ. Τσίπρας θα τοποθετηθεί, επιτέλους, για το ζήτημα ή θα ακολουθήσει την πάγια στρατηγική του, της στρουθοκαμήλου; Αν δεν τον αποπέμψει άμεσα, σημαίνει ότι συμφωνεί με την “πρότασή” του και πως πρόκειται για θέση του κόμματος του.

Σε κάθε περίπτωση, η μη αποδοκιμασία των απόψεων του στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ προσφέρει γελοία επιχειρήματα στους Σκοπιανούς, ιδιαίτερα όταν τέτοιες απαράδεκτες θέσεις εκφράζονται επισήμως από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης».

ΝΑ ΜΗ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ!!!!!!!!!!

http://vssattikis.blogspot.gr/

Συνέχεια στις νίκες από τον Παναιτωλικό που δείχνει ότι επέστρεψε για τα καλά! 4-0 τον Πιερικό στο Αγρίνιο

http://www.agrinionews.gr/%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%AC-%CF%86%CF%89%CF%84%CF%8C/

Συνέχεια στις νίκες με «ντόρτια» από τον Παναιτωλικό που δείχνει ότι επέστρεψε για τα καλά!

phototsamis.gr

O Mπελόν από τους κορυφαίους (phototsamis)

Ωθηση στην ομάδα έδωσε ο Σίσιτς

Με τον καλύτερο τρόπο εξαργύρωσε απόψε το «διπλό» της Ριζούπολης ο Παναιτωλικός! Οι κιτρινομπλέ παροτρυνόμενοι από 4.000 περίπου φίλους τους και αφού…ζορίστηκαν μέχρι να ανοίξουν το σκορ, στη συνέχεια διέλυσαν τον Πιερικό με 4-0 παραδίδοντας μαθήματα ποδοσφαίρου, δείχνοντας ότι έχουν κάνει την ολική επαναφορά αφήνοντας μια και καλή πίσω τους τις κακές εμφανίσεις και ήττες, μπαίνοντας για τα καλά στο «κόλπο» της ανόδου!

Κατοχή, φλυαρία, άγχος και…Μπελόν-ιασμα!

Με μια αλλαγή σε σχέση με την ενδεκάδα της Ριζούπολης παρέταξε την ομάδα του στον αγωνιστικό χώρο ο Μ. Χάβος με τον Καμαρά να ξεκινάει την αναμέτρηση αντί του Τζούνιορ, σε ένα ούτως ή άλλως πιο επιθετικό σχήμα για τον Παναιτωλικό.

Από τα πρώτα λετπά της αναμέτρησης οι κιτρινομπλέ έδειξαν τις…άγριες διαθέσεις τους καθώς προσπαθώντας να πετύχουν το γρήγορο γκολ που θα έλυνε τα πόδια τους και το Φαβάλι να υποχρεώνει τον Βασιλειάδη σε εντυπωσιακή απέκρουση μόλις στο πρώτο λεπτό της συνάντησης.

Με το Μπελόν παρτενέρ του Σφακιανάκη, τους Καμαρά και Σίσιτς στα πλάγια, το Μπόγιοβιτς κορυφή και το Φαβάλι πίσω του (αλλάζοντας θέσεις με τον Σίσιτς κατά τη διάρκεια του αγώνα), ο Παναιτωλικός πήρε την κατοχή της μπάλας κυριαρχώντας στο τερέν και δημιουργώντας αρκετές επικίνδυνες καταστάσεις προς την αντίπαλη εστία. Είτε όμως το λάθος στην τελική πάσα είτε είτε η φλυαρία ή η σωστή αμυντική λειτουργία του αντιπάλου κρατούσαν τον αγώνα στο «μηδέν» με το χρόνο να περνάει και την πίεση και το άγχος να μεγαλώνουν για τους αγρινιώτες.

Εκεί χρειάστηκε μια προσωπική έμπνευση και ένας κεραυνός του mvp της αναμέτρησης Νταμιάν Μπελόν που με ένα κεραυνό έστειλε τη μπάλα στο πλεκτό ανοίγοντας το σκορ πέντε λεπτά πριν τη λήξη του ημιχρόνου για τον Παναιτωλικό, διώχνοντας το άγχος από τους παίκτες του Μ. Χάβου.

         Μαθήματα ποδοσφαίρου και τεσσάρα!

Με τα πόδια πιο ελεύθερα και τον αντίπαλο με διάθεση να ανοιχτεί, το δεύτερο ημίχρονο ήταν πραγματικά μια παράσταση ποδοσφαίρου από τον Παναιτωλικό με τους παίκτες του να..παραδίδουν σε κάποιες περιπτώσεις κυριολεκτικά μαθήματα, έχοντας αυτοματισμούς, άψογες συνεργασίες και πολύ πολύ διάθεση να αποζημιώσουν με τον καλύτερο τρόπο τον κόσμο τους, πετυχαίνοντας πολλά γκολ!

Το 2-0 που έγινε σχετικά νωρίς (55’) με τον Καμαρά να εκμεταλλεύεται κεφαλιά – ασίστ του Μπόγιοβιτς, κλείδωσε ουσιαστικά τη νίκη, όχι όμως και τις..ορέξεις των κιτρινομπλέ οι οποίοι συνεχίζοντας στο ίδιο υψηλό τέμπο πέτυχαν άλλα δύο γκολ σπάνιας ομορφιάς (μετά από έξοχους συνδιασμούς) με τους Καμαρά και Μπελόν να ζευγαρώνουν τα προσωπικά τους τέρματα και να φτάνουν το δείκτη του σκορ στο εντυπωσιακό όσο και εμφατικό 4-0!

Οι ποδοσφαιριστές του Παναιτωλικού θα μπορούσαν να διευρύνουν ακόμη περισσότερο το δείκτη του σκορ αν ήταν πιο προσεκτικοί στην τελική τους προσπάθεια και το τελικό σφύριγμα του πατρινού ρέφερι κ. Μπορτζάρη βρήκε τους παίκτες των γηπεδούχων να αποθεώνονται από τον κόσμο τους και να ατενίζουν πλέον με άλλο μάτι τη συνέχεια του φετινού μαραθωνίου.

Άλλοι παίκτες, άλλος προπονητής, άλλη ομάδα!

Δεν ήταν τόσο η ευρεία σε έκταση νίκη όσο η συνολική εικόνα της ομάδας του Παναιτωλικού αυτή που έπεισε απόψε και έδειξε ότι..κάτι έχει αλλάξει στην αγρινιώτικη ομάδα!

Ο νέος Παναιτωλικός (με μισή ενδεκάδα καινούργιους παίκτες πλέον στη σύνθεσή του) έδειξε απόψε ένα πρόσωπο που μέχρι στιγμής δεν είχε εμφανιστεί στο τερέν.

Παίκτες με ποιότητα αλλά και μαχητές, με σωστή διάταξη και νοοτροπία στο γήπεδο, τη μπάλα χαμηλά κι όχι «γιόμες», άψογες συνεργασίες και πολύ τρέξιμο μέχρι το τέλος, έδωσαν μια άλλη εικόνα στη μέχρι τώρα πολύ χλωμή  του Παναιτωλικού και έπεισαν ότι μπορούν αυτό που πριν λίγες…μέρες έμοιαζε όνειρο θερινής νυκτός: Να πετύχουν την πολυπόθητη άνοδο!

Αν ο Σίσιτς είναι –και δικαίως- το πρώτο βιολί αυτού του νέου Παναιτωλικού, ιδιαίτερη μνεία θα πρέπει να γίνει και για κάποιους άλλους καινούργιους με τους Μπόγιοβιτς και Μπελόν (ιδίως αυτοί) να..κλέβουν κυριολεκτικά την παράσταση!

Μπορεί ο σέρβος φορ να μην σκόραρε σήμερα, έκανε όμως όλα τα..υπόλοιπα, τρέχοντας και μαρκάροντας με αστείρευτες δυνάμεις, κερδίζοντας πολλές μονομαχίες και τέλος δημιουργώντας και σερβίροντας γκολ στους συμπαίκτες του!

Από την άλλη ο ισπανοελβετός μέσος Μπελόν που ήρθε χωρίς τυμπανοκορυσίες στο Αγρίνιο (ως μια προσωπική επιλογή του Χάβου), αφού έδωσε τα πρώτα δείγματα γραφής του(στη Ριζούπολη) δυο μόλις μέρες μετά την υπογραφή του στον Παναιτωλικό(!), σήμερα με το παιχνίδι του απέδειξε ότι μόνο τυχαία και ως…συμπλήρωμα δεν ήρθε στον Παναιτωλικό μιας και ο νεαρός παίκτης ήταν ο πρώτος –μεταξύ πρώτων- σε απόδοση του σημερινού πολύ ελκυστικού Παναιτωλικού!

Σωστές πάσες, πολύ τρέξιμο, εξαιρετικές αλλαγές παιχνιδιού με μεταβιβάσεις ακριβείας κι ένα σουτ…φαρμάκι ήταν τα «κάλη» του Νταμιάν Μπελόν που φάνηκαν απόψε στο αγρινιώτικο τερέν και έκαναν το Μ. Χάβο αλλά και τους υπόλοιπους να τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση και ενθουσιασμό!

Το αρχοντικό στυλ του μπαλαδόρου και νέου ηγέτη Σίσιτς, η εμπειρία και το ξεπέταγμα του πολύ ποιοτικού Καμαρά σε συνδιασμό με τον «πανταχού παρών» Φαβάλι και το ανεβασμένο (σε σχέση με τη Ριζούπολη) παιχνίδι του Αραμπατζή,  ήταν οι «γεμάτες» πινελιές που μπήκαν στο σημερινό πρόσωπο του Παναιτωλικού που αν μη τι άλλο γέμισε ελπίδες και ενθουσιασμό τους φιλάθλους του που πλέον προσδοκούν μια ανάλογη συνέχεια, τόσο σε εμφανίσεις όσο και σε νίκες.

Υστερήσαντες από το σημερινό Παναιτωλικό δεν υπάρχουν. Η ποδοσφαιρική δικαιοσύνη όμως απαιτεί το νέο «έργο» που ξεκίνησε να παίζεται στη Ριζούπολη και συνεχίστηκε απόψε με πιο εμφατικό τρόπο, να πιστωθεί κατά πολλοίς και στο νέο προπονητή της ομάδας Μ. Χάβο ο οποίος κατάφερε μέσα σε λίγες μέρες να αλλάξει τόσο την ψυχολογία, όσο και την εικόνα του Παναιτωλικού σε τεράστιο βαθμό με το αποτέλεσμα απλά να αποτελεί την επικύρωση αυτής της νέας προσπάθειας που μόλις ξεκίνησε.

Το επόμενο ματς- φωτιά με τον Ηρακλή στο Αγρίνιο θα κρίνει πολλά, τόσο για τη μελλοντική πορεία του Παναιτωλικού όσο και για το αν τελικά ένας Σίσιτς κι ένας καινούργιος προπονητής μπορούν κατά πολύ να φέρουν το έργο τούμπα. Πάντως τα..συμπτώματα κάτι τέτοιο δείχνουν!

Συνθέσεις:

Παναιτωλικός: Τακίδης, Αραμπατζής, Μελισσάς (33΄Γκόλιας), Κούσας, Ιωάννου, Σφακιανάκης (71’ Ιορδανίδης), Μπελόν, Καμαρά (60’ Τζούνιορ), Σίσιτς, Μπόγιοβιτς, Φαβάλι
Πιερικός: Βασιλειάδης, Νίκου, Παπατόλιος, Ντόκιτς, Αποστολίδης ( 68’ Μανίκας), Φαμπίνιο, Κόιτς (83’ Ιορδανίδης), Μπελόσεβιτς, Ντάνι, Γιαζιτζόγλου (83’ Καθάριος), Ελευθεριάδης.

*** Οι ενστάσεις του Ν. Μιτόσεβιτς  για το δεύτερο γκολ του  Παναιτωλικού είχαν να κάνουν  με τον επόπτη που ενώ αρχικά  σήκωσε το σημαιάκι του για  οφ σάιντ στον Καμαρά στη  συνέχεια το κατέβασε κατευθυνόμενος  προς τη σέντρα, μαζί με το  διαιτητή. Όπως όμως φαίνεται  ξεκάθαρα και στο βίντεο του  αγώνα, περίπτωση οφ σάιντ δεν  υπάρχει μιας και την ώρα  που ο Μπόγιοβιτς πιάνει την  κεφαλιά, τον Καμαρά καλύπτουν  τουλάχιστον δύο παίκτες του  Πιερικού, ο τερματοφύλακας κι  ένας ακόμη που βρίσκεται πάνω  στη γραμμή του τέρματος δίπλα  στο δεξί δοκάρι με τον παίκτη του Παναιτωλικού να έρχεται από πίσω και να σκοράρει στο κενό τέρμα…

Π.Κ.

Πόσο κοντά είναι η πολιτική βία που τους κάνει να τρέμουν πραγματικά;

http://kostasxan.blogspot.gr/2013/02/blog-post_3421.html

Από τη στιγμή μια συμμορία Εφιαλτών αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το φόντο του Καστελόριζου για να φορέσει τη μάσκα του «πατριωτισμού» σε μια πράξη κατάπτυστης εθνικής προδοσίας, ένα πράγμα ήταν βέβαιο σε επίπεδο τουλάχιστον επικοινωνιακό: Ο ασκός της αθλιότητας είχε ήδη ανοίξει…

Του Κυριάκου Κυριακόπουλου

Οι Φιλιππινέζες που θα την υπηρετούσαν, βεβαίως έχουν παρελθόν. Δυστυχώς συνεχίζουν να έχουν και παρόν, και είναι στο χέρι μόνο αυτής της κοινωνίας να αποφασίσει πόσο σύντομα και πόσο παραδειγματικό θα είναι το μέλλον που τους ταιριάζει.

Η πολιτική προστυχιά διέπρεψε, όταν τα πολιτικά ανδρείκελα έδεναν πισθάγκωνα τη χώρα στο κρεβάτι του Προκρούστη, υποκρινόμενοι ότι μοχθούν και εργάζονται για τη σωτηρία της…

Η πολιτική προστυχιά κορυφώθηκε, όταν οι συμμορίες των εκβιαστών δε δίστασαν να απειλούν ευθέως την Ελληνική κοινωνία προκειμένου να ψηφίσει τους εκλεκτούς τους, για να ολοκληρώσουν το συμβόλαιο της ντροπής με λάφυρο την ίδια τη χώρα και την αξιοπρέπεια του λαού της. Και φυσικά…

Η πολιτική προστυχιά συνεχίζει ανεμπόδιστη να προσπαθεί να λειτουργήσει ως καταλύτης των εξελίξεων, είτε όταν τμήματα των εργαζομένων επιχειρούν να χειραφετηθούν διεκδικώντας πράγματα αυτονόητα και μαζί την αξιοπρέπειά τους, είτε με αφορμή την... αλά καρτ τρομοκρατίαπου διαχρονικά απετέλεσε πολύτιμο δεκανίκι του συστήματος, στη διαρκή προσπάθειά του ν αναζητεί άλλοθι προκειμένου να δρομολογεί προαποφασισμένες χορογραφίες.

Και βεβαίως η πεμπτουσία αυτής της αθλιότητας…

Συνοψίζεται στο θράσος τόσο των πολιτικών αχυρανθρώπων, όσο και των Φιλιππινέζων της ενημέρωσης, που ξαφνικά θυμήθηκαν να φλερτάρουν με έννοιες όπως: Βία… Δημοκρατία… Νομιμότητα... με σκοπό να τις αφορίσουν!!!

Μιλάμε δηλαδή για όλους αυτούς, που αυτές τις πλέον πολυσυζητημένες έννοιες των τελευταίων ημερών, τις είχαν εξοβελίσει παντελώς από το λεξιλόγιό τους…

Όταν η συμμορία των εκσυγχρονιστών παραβίαζε το Σύνταγμα για να κάνει άθλιο εμπόριο εθνικήςταυτότητας με τον κατευθυνόμενο ισλαμοφασισμό…

Όταν η συμμορία του Καστελόριζου άνοιγε τις Κερκόπορτες της χώρας και παρέδιδε αμαχητί την εθνική κυριαρχία του τόπου…

Όσο η τρικολόρε συγκυβέρνηση δηλωσιών και παραδομένων, κυβερνά τη χώρα με προεδρικά διατάγματα.

• Πρώτη παρατήρηση: Για όλους αυτούς και για όλη αυτή τη μαύρη διαδρομή που ο βιασμός των αυτονόητων αναγορεύτηκε σε επίσημη κυβερνητική πολιτική, τότε δεν υπήρξε βιασμός της δημοκρατίας.

Αλλά και όταν με αποφάσεις που παίρνονταν εν μια νυκτί και κουρσευόταν το αίμα και ο ιδρώτας των εργαζομένων στα ασφαλιστικά ταμεία…

Και όταν με αποφάσεις που παίρνονταν εν μια νυκτί, επιβάλλονταν σε ολόκληρο τον πληθυσμό πρωτοφανή και ανελέητα κατοχικά χαράτσια…

Αλλά και όταν μέσα σ ένα βράδυ μέσα από ένα πρωτοφανές πλιάτσικο ισοπεδώνονταν μισθοί συντάξεις και όνειρα των πολιτών…

• Δεύτερη παρατήρηση: Για όλους αυτούς δεν υπήρξε ανομία και παραβατικότητα, ούτε τότε.

Ούτε και όταν ανοίγονταν τα κεφάλια των διαδηλωτών στο Σύνταγμα…

Ούτε όταν ανοίγονταν τα κεφάλια των συνταξιούχων στο δρόμο…

Ούτε όταν τα ΜΑΤ εισέβαλαν στο κάτεργο του Μάνεση με σκοπό να το ανοίξουν από τους κακούς απεργούς για να το κλείσει αμέσως μετά ο ίδιος ο Μάνεσης…

Ούτε και σε δεκάδες άλλα αντίστοιχα περιστατικά η απαρίθμηση των οποίων δεν έχει τελειωμό….

• Τρίτη παρατήρηση: Για όλους αυτούς του τζιτζιφιόγκους της πολιτικής και της δημοσιογραφίας, δεν υπήρξε βία, ούτε σε αυτή την περίπτωση.

Και ξαφνικά, ήρθε η βία…

Την ανακάλυψαν στους εργαζόμενους του ΜΕΤΡΟ και στον απεργιακό τους αγώνα…

Την ανακάλυψαν στους ναυτεργάτες και στις κινητοποιήσεις τους…

Την ανακάλυψαν στο ΠΑΜΕ και στην παρουσία σαράντα συνδικαλιστών στο υπουργείο του Βρούτση…

• Την ανακάλυψαν δηλαδή σε ότι κινείται και τολμά να αμφισβητήσει το βρώμικο ρόλο τους και την ελεεινή υπηρεσία που προσφέρουν για λογαριασμό των συμμοριών της ισχύος και της ξένης κατοχής.

Και φυσικά την γαρνίρισαν με το θέατρο του Βελβεντού, με πρωταγωνιστή το «κράτος του νόμου» και με κομπάρσους μια παρεούλα επαναστατημένων εφήβων που οι ίδιοι εξέθρεψαν… οι ίδιοι ανέχτηκαν… και φυσικά οι ίδιοι χρησιμοποίησαν (αρκούμενοι στο να τους παρακολουθούν), μέχρι τη στιγμή που επικοινωνιακά θα βόλευε να τους τσακώσουν. Χρησιμοποιώντας τους και πάλι ως βολικά θύματα στην πολιτική της πυγμής, αλλά και ως πρώτη ύλη στους θεατρινισμούς της «αποτελεσματικότητας» στην παρέμβαση.

Ας δούμε όμως τώρα και πίσω από την κουρτίνα…

Πίσω από τη χορογραφία του επικοινωνιακού τους θεατρινισμού και την απροκάλυπτη υποκρισία,αυτό που κρύβεται είναι ένας διπλός φόβος που τους κάνει να τρέμουν σαν δαρμένα σκυλιά.

Το πρώτο πράγμα που τρέμουν πραγματικά…

Είναι τη μαζική χειραφέτηση της καθηλωμένης και αδρανούς προς το παρόν κοινωνίας.

Τρέμουν στην προοπτική γενίκευσης των κινητοποιήσεων και παραπέρα ριζοσπαστικοποίησης των μορφών της πολιτικής δράσης.

Τρέμουν τη γενικευμένη ανάληψη πρωτοβουλιών στοχευμένης αντίστασης που θα κατακερματίσουν τις δυνάμεις καταστολής και θα καταστήσουν αδύνατη την καταστολή τους

Τρέμουν τη στιγμή που οι μηχανισμοί τους θα καταστούν εκ των πραγμάτων ανίκανοι να αποτρέψουν την κοινωνική οργή.

Τρέμουν τη στιγμή που οι οργανωμένες δυνάμεις του κινήματος – και όχι οι καιροσκόποι και οι φαφλατάδες – θα αποφασίσουν να συντονίσουν τη δράση τους σε κάθε πόλη, σε ολόκληρη την επικράτεια.

Τρέμουν τη στιγμή που αυτές οι δυνάμεις θα αποφασίσουν πως σε κάθε πόλη θα πρέπει να καταλάβουν τα πάντα και να παραλύσει το σύνολο των μηχανισμών της καταστολής.

• Τρέμουν με δυο λόγια τη στιγμή που η πραγματική πολιτική αντιπολίτευση θα αποφασίσει να εγκαταλείψει τα φοβικά σύνδρομα και τις αναστολές, και θα αποφασίσει να δώσει το σύνθημα της γενικευμένης σύγκρουσης με την πολιτική εξουσία των ανδρεικέλων.

Το δεύτερο πράγμα που συνιστά και το χειρότερο εφιάλτη τους…

Είναι τη στιγμή που η «βία», δε θα αποτελεί πλέον βολικό θεματάκι στη σκαλέτα των ειδήσεων, ούτε βεβαίως υπόθεση αφελών «επαναστατημένων» εφήβων, που θα είναι εύκολο να χειραγωγηθούν και να χρησιμοποιούνται ως βολικό αποκούμπι των μηχανισμών της εξουσίας.

Αυτό που τρέμουν, είναι τη στιγμή που η πραγματική βία θα είναι στοχευμένη και προσανατολισμένη σε πολιτικές ανατροπές.

• Με δυο λόγια, το δεύτερο πράγμα που τρέμουν, είναι τη στιγμή που η πραγματική πολιτική βία, στοχευμένη και χωρίς φοβικά σύνδρομα θα στοχοποιήσει ανδρείκελα και πολιτικές, και όχι εξώπορτες και τζαμαρίες.

Και τρέμουν πραγματικά αυτή την εξέλιξη τόσο τα πολιτικά όσο και τα επικοινωνιακά ανδρείκελα,γιατί και οι δύο ξέρουν καλά δύο πράγματα:

• Ξέρουν το πόσο υποκριτές είναι και οι δυό όταν επιχειρούν να εξοβελίσουν και να αφορίσουν επικοινωνιακά κάθε συζήτηση με συνθετικό τη βία (ενώ την ίδια στιγμή τη χρησιμοποιούν κατά το δοκούν ως βολικό άλλοθι για τις πολιτικές που στηρίζουν). Και το ξέρουν γιατί…

• Και οι δυο ξέρουν καλά πως όλα εκείνα που χάθηκαν, με τη βία της εξουσίας, μόνο με τη "βία" της πολιτικής αντίστασης μπορούν και πάλι να κερδηθούν.

Κανείς δεν πρόκειται να τα παραχωρήσει ως ένδειξη καλής θέλησης…

Καμία σύμβαση ντροπής δε θα καταργηθεί, ως συνέπεια των τύψεων αυτών που δε δίστασαν να προδώσουν αυτή την πατρίδα…

Καμία εθνική αξιοπρέπεια δε θα ανακτηθεί, αν δε σκιαχτεί ακόμη και το σουλτανάτο από την πραγματική δύναμη της κοινωνίας…

Καμία αλλαγή πορείας δε θα υπάρξει για τον τόπο, αν δεν την επιβάλει η ίδια η κοινωνία τιμωρώντας παραδειγματικά, πριν απ όλα τους πρωταίτιους της εθνικής προδοσίας…

Τι κρύβεται λοιπόν πίσω από τους αφορισμούς στη «βία»…

Τους αφορισμούς αλλά και το «απεταξάμην» που εκπέμπουν καθημερινά τα ΜΜΕ και τα πολιτικά ανδρείκελα;

Το πρώτο που κρύβεται, είναι η δόλια προσπάθειά τους να νομιμοποιήσουν τη βία που νομοθετεί και βιάζει θεσμούς, συνειδήσεις και την αξιοπρέπεια των πολιτών, επιχειρώντας να την εμφανίσουν ως εγγυητή της ευνομίας και της ευταξίας που τους χρειάζεται.

Το δεύτερο που κρύβεται είναι ο πραγματικός τους τρόμος για κείνο που απεύχονται και που θα τους είναι αδύνατον να χαλιναγωγήσουν όταν ξεσπάσει.

Συμπερασματικά…

Το καθεστώς της κατοχής, τα πολιτικά του ανδρείκελα και τα επικοινωνιακά φερέφωνά τους,επιχειρούν να εκτρέψουν την αγανάκτηση και την οργή σε ανούσια πολιτική φλυαρία, γιατί από αυτήν και η κατοχή θα διαιωνίζεται και τα ανδρείκελά της θα συνεχίζουν ανεμπόδιστα το βρώμικο ρόλο τους σε βάρος του τόπου.

Γιατί αυτό που τρέμουν, είναι τη συντονισμένη, την οργανωμένη μαζική δράση και τον εκρηκτικό της συνδυασμό με τη στοχευμένη πολιτική «βία» που δεν είναι τίποτε άλλο παρά η αποφασιστική προσπάθεια χειραφέτησης της κοινωνίας για την ανάκτηση της πατρίδας της, της ζωής και της αξιοπρέπειάς της.

• Γιατί αυτό που τρέμουν σε τελευταία ανάλυση, είναι τον στοχευμένο πολιτικό ακτιβισμό ως τον μόνο ικανό να εμπνεύσει την κοινωνία στο σύνολό της και να επιβάλει πολιτικές ανατροπές ικανές να βάλουν τον τόπο μας σε μια άλλη πορεία.

Αυτό αφορίζουν… Αυτό εξοβελίζουν… Αυτό είναι που θέλουν να καταδικάσουν καλώντας τους πάντες και τα πάντα να αποκηρύξουν τη «βία»… Αυτή είναι η βία που δε θέλουν για να μπορεί να θριαμβεύει ανεμπόδιστα η βία που «αγάπησαν». Η βία που θυματοποιεί το λαό και μετατρέπει τη ζωή του σε πραγματικό κάτεργο.

Κι αυτό ακριβώς είναι που οφείλει να κάνει η πραγματική πολιτική αντιπολίτευση, χωρίς φοβικά σύνδρομα και χωρίς την ελάχιστη αναστολή.

Και για το κάνει οφείλει να παραμερίσει προσωρινά την κομματική σημαία της, για να υψώσει ψηλά τη σημαία των αξιών που μπορούν να εμπνεύσουν και να συνεγείρουν την Ελληνική κοινωνία στο σύνολό της.

Νομίζετε ότι χρωστάμε κάτι λιγότερο ως ελάχιστο φόρο τιμής στους 3.500 (μέχρι τώρα) δολοφονημένους, απέναντι σε όλους αυτούς τους υποκριτές και πρωταίτιους που δεν είδαν καμία βία… καμία ανομία… σ αυτό το έγκλημα μαζικής εθνοκτονίας;

«ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ»

ΠΡΟΣΟΧΗ!!! ΑΛΩΝΙΖΟΥΝ ΟΙ ΑΦΡΙΚΑΝΟΙ «ΜΑΓΟΙ» ΚΑΙ «ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΤΕΣ» ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!!!

http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/2013/02/blog-post_9690.html

ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΧΑΜΕ, ΟΙ...ΖΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΑ «ΜΕΝΤΙΟΥΜ» ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ ΜΑΣ ΕΛΕΙΠΑΝ!!!

Το "φρούτο" αυτό δεν είναι ακριβώς καινούριο, αφού υπάρχει σε...αφθονία τα τελευταία 4 - 5 χρόνια (εδώ μπορείτε να διαβάσετε ένα σχετικό ρεπορτάζ από το 'Έθνος"): Όμως, ειδικά τους τελευταίους μήνες οι συγκεκριμένοι "μάγοι" έχουν αποθρασυνθεί σε απίστευτο βαθμό, έτσι ώστε να γεμίζουν κάθε ελληνική πόλη με τις αφίσες και τα φυλλάδιά τους!

Πρόκειται για τσαρλατάνους που υπόσχονται "μαγικές λύσεις" στα προβλήματα του κοσμάκη, που έχουν επιδεινωθεί λόγω κρίσης: Δυστυχώς, μερίδιο ευθύνης - και μάλιστα μεγάλο - σε αυτή την κατάντια έχει ο ίδιος ο κόσμος, που στρέφεται στους...Ζουλού για να τον βοηθήσουν, ΜΕ ΤΟ ΑΖΗΜΙΩΤΟ ΠΑΝΤΑ!

Κι εδώ θα έπρεπε να παρέμβει η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ενημερώνοντας και προειδοποιώντας τον λαό για το ποιόν αυτών των απατεώνων! Δεν είναι δυνατό να σιωπά μπροστά σε αυτή την απίστευτη προπαγάνδα, που μαζί με άλλους (π.χ Σαηεντολόγους, "μέντιουμ", χαρτορίχτρες κλπ) όχι μόνο δεν επιλύουν τα προβλήματα του ανθρώπου, αλλά αντίθετα τον ρίχνουν μέσα σε ένα βόθρο παραπληροφόρησης ή ακόμα και σκοτεινών δυνάμεων!!!

ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΕΙ ΛΟΙΠΟΝ ΔΥΝΑΜΙΚΑ Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΙΕΡΕΑΣ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ!

Και κυρίως, εμείς ως νοήμονες πολίτες να καταλάβουμε πως δεν θα μας σώσουν ούτε οι Αφρικανοί "μάγοι", ούτε οι...γιόγκες, ΑΛΛΑ ΜΟΝΑΧΑ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΛΑΤΡΕΙΑ! 

Δηλαδή η επιστροφή μας στον ΧΡΙΣΤΟ, που θα πρέπει να συνοδεύεται απόΜΕΤΑΝΟΙΑ και ΑΛΛΑΓΗ τρόπου ζωής!