Τα σκοτεινά δίκτυα της βαρεμάρας και ο κ. Χατζηστεφάνου (Η Δημοσιογραφία ως Ἐκθεση Ιδεών)

http://www.antinews.gr/2012/09/04/177510/

(Η Δημοσιογραφία ως Ἐκθεση Ιδεών)

Προχθές διαβάσαμε στο Twitter του Άρη Χατζηστεφάνου:

«Στο ‪@unfollow_mag που κυκλοφορεί αύριο. Τα δίκτυα της ΝΔ, οι κλακαδόροι του ‪@AdonisGeorgiadi, το ‪@antinewsgr και το Μαξίμου»

Βρεθήκαμε λοιπόν στην αναμονή ενός άρθρου «αποκαλυπτικού» χαρακτήρα, το οποίο ανυπομονούσαμε να διαβάσουμε ώστε να μάθουμε… ποιοί είμαστε επιτέλους – πάντα τα αναφερόμενα πρόσωπα βρίσκουν απολύτως διασκεδαστική την περί αυτών συνωμοσιολογία, είδος στο οποίο διέπρεψε ο Χατζηστεφάνου από την τηλεοπτική και ραδιοφωνική συχνότητα του Αλαφούζου. Ίσως ως «εκδίκηση» για το γεγονός ότι αναδείξαμε τον ρόλο του Χατζηστεφάνου στην «τελική λύση» (Endlösung) για την Βούλα Παπαχρήστου, για να χάσει και τους χορηγούς της, όπως και τελικά έγινε…

Αντί ενός «αποκαλυπτικού» άρθρου όμως… η απόλυτη ξενέρα:

Από τις δύο σελίδες μικρού μεγέθους που καταλαμβάνει το άρθρο με τον πολλά υποσχόμενο τίτλο «Τα μαύρα δίκτυα της Δεξιάς», μάθαμε:

- ότι ο Γιώργος Μουρούτης της ΝΔ είναι ο υπεύθυνος διαδικτύου της Συγγρού (ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ 1!)

- ότι ο Γιώργος Μουρούτης έχει… twitter, στο οποίο δημοσιοποιεί τις απόψεις του (ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ 2!)

- ότι το Antinews στήριξε ή στηρίζει τον Αντώνη Σαμαρά (ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ 3!)

- ότι το Antinews… δεν συμπαθεί τον Μητσοτάκη ή την Ντόρα (ΑΥΤΗ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ!)

Και άλλες συνταρακτικές αποκαλύψεις, όπως ότι ο FactorX  υπήρξε μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη του Αντρέα Παπανδρέου και του ΕΛΑ – την ίδια στιγμή που εξέχοντα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ήταν μάρτυρες υπεράσπισης και συνήγοροι παντός καιρού των τρομοκρατών.

Το θέμα δεν είναι το ξενέρωμα, ή το γεγονός ότι κλαίμε τα πέντε Ευρώ που αδίκως δώσαμε για να διαβάσουμε για την αφεντιά μας. Το θέμα είναι, ξανά, πόσο… καθεστωτικώτεροι του καθεστώτος είναι διάφοροι δημοσιογράφοι που το παίζουν ανεξάρτητοι και αντισυστημικοί. Στην εποχή του διαδικτύου, όπου το άρθρο γνώμης ή η αποκάλυψη που θα κάνει ένας απλός πολίτης δύνανται εν δυνάμει να συνταράξουν το διαδίκτυο και ενδεχομένως τα πολιτικά πράγματα, είναι φοβερό να κυκλοφορούν δημοσιογράφοι που αντιλαμβάνονται την δημοσιογραφία ως «Έκθεση Ιδεών/Περίληψη» και καταγράφουν πληροφορίες πασίγνωστες, τετριμμένες, εν τέλει άχρηστες κάτω από έναν πομπώδη τίτλο, «πειράζοντάς τες» μπας και φανούν πιο ενδιαφέρουσες. Μιλάμε για άρθρο που καταγράφεται σε έντυπο περιοδικό, το οποίο καλείται να αγοράσει ο αναγνώστης έναντι 5 Ευρώ. Όχι για ανάρτηση σε κάποιο περιφερειακό μπλόγκ, που σε κάθε περίπτωση είναι τζάμπα. Πρόκειται για μια αντίληψη περί δημοσιογραφίας που συνοψίζεται στην φράση «ο αναγνώστης είναι κοθώνι» και έχει ΠΕΘΑΝΕΙ προ πολλού. Διάφοροι, «συστημικοί» και «αντισυστημικοί», περιφέρουν το πτώμα της σε λιτανεία…

Ίσως να τον αδικούμε. Ίσως ο Χατζηστεφάνου να ξεχνά ότι ο γραπτός λόγος δεν είναι σαν τον τηλεοπτικό στα φιλμ και τις εκπομπές του, όπου τα πιο απλοϊκά πράγματα μπορούν να ειπωθούν με μειλίχια, λάγνα φωνή που υπονοεί άλλα τόσα απ΄ αυτά που λέγονται, σε υπόκρουση υποβλητικής μουσικής, κάνοντάς τα να μοιάζουν με βροντώδεις αποκαλύψεις.  Αλλά, πάλι, αυτό δεν είναι δικό μας πρόβλημα.

Δηλαδή, άμα είναι τόσο… συνταρακτική η «ανεξάρτητη» δημοσιογραφία, να πάμε να αγοράσουμε κανένα «Βήμα»…

Antinews

Παπαδιά κι εραστής ομολόγησαν το φόνο του ιερέα!!!

http://logia-starata.blogspot.gr/2012/09/blog-post_6604.html


Kαταιγιστικές είναι οι εξελίξεις αναφορικά με τη δολοφονία ιερέα στη Ζαχάρω Ηλείας χθες.

Σύμφωνα με πληροφορίες του patrisnews.gr, πίσω από το φονικό βρίσκονται η σύζυγος του ιερέα και ο εραστής της και μάλιστα ομολόγησαν την πράξη τους τα ξημερώματα.

Μάλιστα, νωρίς το πρωί μεταφέρθηκαν για αναπαράσταση στον τόπο του εγκλήματος οπου έδειξαν στους αστυνομικούς πώς έγινε ο φόνος.

Δράστης φέρεται να είναι ο εραστής που διατηρούσε δεσμό με την σύζυγο του ιερέα και οι δυό τους να είχαν προσχεδιάσει το φονικό έτσι ώστε να τον βγάλουν από τη μέση.


Από την αρχή ο τρόπος με τον οποίο δολοφονήθηκε εν ψυχρώ ο 52χρονος ιερέας και πατέρας τριών μικρών παιδιών στον δρόμο προς την Ζαχάρω, έδειχνε ότι δεν επρόκειτο για φόνο με σκοπό τη ληστεία.


Η ιατροδικαστής Αγγελική Τσιόλα διαπίστωσε από την επιτόπια αυτοψία ότι ο δράστης ή οι δράστες πυροβόλησαν τον ιερωμένο σε καίρια σημεία, στον θώρακα, το κεφάλι και τον τράχηλο!


Ο άτυχος οικογενειάρχης τα παιδιά του οποίου πηγαίνουν σχολείο στην Γραβιά, ιερουργούσε στο χωριό Πυρά Ηρακλέους στην Φωκίδα στους πρόποδες της Οίτης, όπου διατηρούσε και οικογενειακή ταβέρνα. Παράλληλα, εξυπηρετούσε και γειτονικά χωριά όπως το Μαυρολιθάρι στα οποία επίσης λειτουργούσε μια και δεν διέθεταν εφημέριους.

Δόλια η δήθεν έρευνα για οφειλές από τις “Γερμανικές αποζημιώσεις”. Αποσιωπούν το “κατοχικό δάνειο” που ανέρχεται σε 510 δις Ευρώ (συμφωνα με αναλυτή της BnP)!

http://olympia.gr/2012/09/04/german-debt-greece/

Τι οφείλει η σημερινή Γερμανία προς την Ελλάδα. Οφειλές που αποδέχονται γερμανοί αναλυτές και το Spiegel, αποτιμούν Γάλλοι οικονομολόγοι, προσπαθούν να τα αποσιωπήσουν οι “ντόπιοι” την ίδια στιγμή που εξοντώνουν τον Ελληνικό λαό και εκποιούν την χώρα.

Μόνο θυμηδία μπορεί να προκαλεί η απότομη αφύπνιση του πολιτικού κόσμου σχετικά με τις Γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις (η είδηση εδώ) η οποία έχει απασχολήσει πολλάκις στο παρελθόν, ενώ ακόμα και αν υπάρξει δικαίωση τα όποια ποσά θα είναι απείρως μικρότερα, από την πραγματική οφειλή, την τεκμηριωμένη οφειλή της Γερμανίας που προκάλεσε την οικονομική καταστροφή της χώρας σε βάθος δεκαετιών. Το περιβόητο “κατοχικό δάνειο” που ουδείς τολμά να φέρει ως θέμα, διότι απλούστατα δεν είναι ούτε “ηθικό”, ούτε “πολιτικό” αλλά καθαρά οικονομικό. Με συγκεκριμένη εκτίμηση, αποτίμηση και διαδικασία διεκδίκησης.

Οι “πολεμικές αποζημιώσεις” βλέπετε, προσπαθούν να αποτιμήσουν τις εκατοντάδες χιλιάδες ψυχές σε σημερινούς χρηματοοικονομικούς όρους, με άθλια δεδικασμένα διεθνώς που συνοδεύονται από “συγγνώμη”, χτύπημα στην πλάτη και “για όλα έφταιγαν οι ναζί”. Σκληρή η αλήθεια, αλλά μόνον το χρήμα έχει διαχρονική αξία και νόμους υπεράνω “ηθικής”. Ας επιστρατεύσουν λοιπόν οι κυβερνώντες την ηθική τους γιατί είναι το μόνο όπλο που θα τους οδηγήσει στο να κάνουν σωστά την δουλειά τους.

ΤΟ ΑΚΡΙΒΕΣ ΥΨΟΣ ΤΩΝ ΚΑΤΟΧΙΚΩΝ “ΔΑΝΕΙΩΝ”

Υπερβαίνει τα 510 δις € για τη Γερμανία

(υπολογίζεται με 2,5% επιτόκιο από το 1946, οπότε κατέστησαν ληξιπρόθεσμα κατά τη Διάσκεψη Ειρήνης στο Παρίσι το 1946)

 

Του Δημοσθένη Κούκουνα

Επειδή κατά περιόδους έχουν λεχθεί πολλά για τα κατοχικά δάνεια και ιδιαίτερα για το ύψος που αντιπροσωπεύουν, θα ήταν πολύ χρήσιμο να γίνει ένας αντικειμενικός – επιστημονικός θα έλεγα – υπολογισμός, ώστε να γνωρίζουμε το πραγματικό ποσόν, φυσικά υπό την προϋπόθεση ότι το ζήτημα αυτό είναι υπαρκτό και η ελληνική αξίωση για την αποπληρωμή τους ρεαλιστική. Το καθήκον αυτό επαφίεται σε πιο ειδικούς οικονομολόγους και είναι όλως ατυχές που μέχρι σήμερα δεν βρέθηκε ένας αρμόδιος οιασδήποτε βαθμίδας να το πράξει ή ένας υπεύθυνος πολιτικός να αναθέσει σε μια επιτροπή εμπειρογνωμόνων μια εμπεριστατωμένη μελέτη.

Μετά την Απελευθέρωση ο αρμόδιος θεσμικός φορέας, η Τράπεζα της Ελλάδος, βάσει των σχετικών λογαριασμών που τηρούσε, προσδιόρισε το σύνολο των καταβολών που δόθηκαν από την αρχή στους κατακτητές σε όλο το διάστημα της Κατοχής. Το συνολικό ποσόν που αφορά τη Γερμανία ανέρχεται σε 1.617.781.093.648.819 δρχ. και στην Ιταλία σε 220.479.188.480 δρχ. Μετά την αφαίρεση των κατά τα διεθνή νόμιμα εξόδων κατοχής, όπως αυτά συμφωνήθηκαν με τους κατακτητές, η μεν Γερμανία έλαβε πέραν αυτών ως προκαταβολές 1.530.033.302.528.819 δρχ. και η Ιταλία αντίστοιχα 157.053.637.000 δρχ.[1]

Αυτά τα τελευταία ποσά είναι ακριβώς τα λεγόμενα κατοχικά δάνεια, που θα έπρεπε – κατά τις συμφωνίες Μαρτίου 1942 και Δεκεμβρίου 1942 – να επιστραφούν με τη λήξη του πολέμου. Αυτό είναι το κεφάλαιο του κατοχικού δανείου σε ονομαστική αξία και αυτή ήταν η βάση για να υπολογισθεί η οφειλή όταν θα γινόταν η εξόφληση, διότι το ακριβές ποσόν πρέπει να εξαχθεί με το μέτρο της τιμαριθμικής δραχμής. Εδώ τώρα τίθεται το ζήτημα ποιος είναι ο κανόνας του προσδιορισμού της.

Η Τράπεζα της Ελλάδος, προκειμένου να έχει την εποχή εκείνη μια αρχική εκτίμηση, χρησιμοποίησε τη μέθοδο της αντιστοίχισης στην τιμή της χρυσής λίρας. Προσδιορίστηκε έτσι ότι η συνολική οφειλή της Γερμανίας ως προς τα κατοχικά δάνεια ανερχόταν σε 3.670.610 χρυσές λίρες, της δε Ιταλίας σε 835.616 χρυσές λίρες[2].

Εκ πρώτης όψεως η μέθοδος αυτή φαίνεται λογική, πλην όμως δεν είναι αντιπροσωπευτική, διότι η επίσημη τιμή της χρυσής λίρας ήταν διαφορετική από την ανεπίσημη – και φυσικά ήταν χαμηλότερη. Πέραν αυτού, η συμφωνία που επέβαλαν οι κατακτητές δεν όριζε συγκεκριμένη μέθοδο αποτιμαριθμοποίησης, πολύ δε περισσότερο όταν η μελετώμενη κατοχική περίοδος ήταν εξαιρετικά περίπλοκη. Συνεπώς, η αναζήτηση της δίκαιης αποτίμησης του χρέους θα πρέπει να ακολουθήσει ασφαλέστερο υπολογισμό.

Την άποψη ότι ο υπολογισμός του κατοχικού δανείου δεν είναι ορθός αν γίνει με τη βάση της χρυσής λίρας, πρώτος υποστήριξε ο καθηγητής Άγγελος Αγγελόπουλος, επιμένοντας ότι πιο ορθολογική και αντιπροσωπευτική είναι εκείνη του δολαρίου. Στην περίπτωση αυτή, πρόσθετε, κατά την εκτίμησή του το κεφάλαιο οριζόταν για τη Γερμανία σε 151 εκατ. δολάρια και μέχρι το 1964[3] θα έπρεπε να προστεθούν 177 εκατ. δολάρια για τόκους από 1ης Ιανουαρίου 1942, δηλαδή συνολικά 328 εκατ. δολάρια.

Ωστόσο, αν στηριζόμαστε στη συμφωνία του Μαρτίου 1942, που συνήφθη μεταξύ Γερμανών και Ιταλών στη Ρώμη, δεν πρέπει να αρχίσει η χρέωση από την ημερομηνία εκείνη, διότι σαφώς αναφερόταν ότι επρόκειτο περί ατόκου επιστροφής των καταβολών. Και δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τη συμφωνία εκείνη, διότι επ’ αυτής εδράζεται η ελληνική αξίωση. Διαφορετικά αν αγνοηθούν επιλεκτικά ορισμένοι όροι της, υπάρχει ο κίνδυνος να αδυνατίσει η θέση μας και να δοθούν επιχειρήματα για τη μη τήρησή της.

Από την άλλη μεριά δεν είναι ορθολογική η εκτίμηση του καθηγητή Αγγελόπουλου, διότι χρησιμοποιεί μεθοδολογία που στην πραγματικότητα μειώνει το σύνολο της οφειλής με το να λαμβάνει εσφαλμένη εκκίνηση της οφειλής στα 151 εκατ. δολάρια, που τον Απρίλιο 1964 αντιστοιχούσαν σε 15.100.000 χρυσές λίρες ή κατ’ επέκταση το 2012 σε 4.530.000.000 ευρώ. Περαιτέρω, σύμφωνα με τον Αγγελόπουλο, τον Απρίλιο 1964 το κεφάλαιο έφθανε έντοκα, ως προς τη Γερμανία πάντα, στις 32.800.000 χρυσές λίρες, οπότε με τις ίδιες αναλογίες (δηλαδή με επιτόκιο 4% και ετήσιο ανατοκισμό) το 2012 η συνολική οφειλή θα ήταν 215.513.819 χρυσές λίρες ή σε ευρώ 64.654.145.587 ευρώ. Αυτή είναι η εκτίμηση Αγγελόπουλου για τα κατοχικά δάνεια της Γερμανίας που οφείλονται στην Ελλάδα[4].

Ωστόσο ο υπολογισμός αυτός έχει δύο βασικά μειονεκτήματα. Όπως προελέχθη, α) αγνοεί τον όρο της άτοκης επιστροφής κατά τη λήξη του πολέμου, και β) υπολογίζει επιτόκιο 4%. Ενδεχομένως το 1964, όταν έκανε τους υπολογισμούς του, το επιτόκιο να ήταν φυσιολογικό, πλην όμως προκειμένου για κρατικά δάνεια το ορθό θα ήταν 2,5% και όχι περισσότερο.

Επιλέγοντας αυτό το χαμηλό επιτόκιο του 2,5% και εκκινώντας τον ανατοκισμό από το 1946, χρονολογία που ανυπερθέτως, δηλαδή με τη λήξη του πολέμου που νοείται κατά τη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων, θα έπρεπε το γερμανικό κράτος να επιστρέψει τις καταβολές που είχε λάβει καθ’ υπέρβαση των εξόδων κατοχής υπό σαφώς δανειακή μορφή και με την ανεπιφύλακτη δέσμευση επιστροφής των χρημάτων, καταλήγουμε σε άλλο ποσόν.

Πλην όμως η εκτίμηση του καθηγητή Αγγελόπουλου το 1964, όσο και εκείνη του κατοχικού υπουργού Γκοτζαμάνη το 1952 (περί 240 εκατ. δολαρίων), είναι εσφαλμένες. Αγνοούν την ορθή αποτίμηση της αναγκαίας τιμαριθμικής βάσης, η οποία όντως είναι αρκετά περίπλοκη. Αρκεί μόνο να υπομνησθεί πόσο ακραίες και αιφνίδιες ανατιμήσεις βασικών ειδών γίνονταν τότε, ιδίως αν λάβουμε υπόψη ότι οι πραγματικές τιμές αγαθών απείχαν εξαιρετικά από τις επίσημες και πόσο δύσκολο είναι να αναπαρασταθούν ώστε να ληφθούν για να χρησιμοποιηθούν ως βάση υπολογισμών. Γι’ αυτόν τον λόγο αναζητήσαμε μια άλλη μεθοδολογία.

Η έρευνά μας προσανατολίστηκε διαφορετικά λοιπόν και με έναν συνδυασμό επίσημων και πραγματικών τιμών στα τρόφιμα και στα είδη καθημερινής χρήσης, της πραγματικής τιμής της χρυσής λίρας στην ελεύθερη αγορά, λαμβάνοντας υπόψη και τις αξίες των πωλουμένων ακινήτων, καθώς και άλλων δεικτών, περιλαμβανομένης και της γερμανικής οφειλής από τις ελληνικές εξαγωγές προς τη Γερμανία διαρκούσης της Κατοχής[5], καταλήξαμε σε διαφορετικό ποσόν. Έτσι, η πραγματική αποτίμηση του κατοχικού χρέους έφθασε την ημέρα που αποχώρησαν τα γερμανικά στρατεύματα στο συνολικό ύψος των εκατό δισεκατομμυρίων ευρώ, χωρίς να περιλαμβάνονται πολεμικές επανορθώσεις και αποζημιώσεις.

Αυτό είναι το ακριβές ποσόν και είναι βέβαιο ότι αν κάποτε η ελληνική κυβέρνηση αποφασίσει να ασχοληθεί με το ζήτημα και αναθέσει σε μια επιτροπή ειδικών να το ερευνήσει σε βάθος, τότε θα επαληθευθεί πλήρως η δική μας εκτίμηση.

Επί πλέον, θα πρέπει να αναφερθεί ότι ο όρος περί άτοκης σύντομης επιστροφής των κατοχικών δανείων ξεπεράστηκε όταν η οιονεί δανειακή σύμβαση κατέστη ληξιπρόθεσμη. Αυτό συνέβη με τη Διάσκεψη Ειρήνης του 1946 και από τότε τα δάνεια είναι έντοκα, ώστε το αρχικό κεφάλαιο των 100 δισεκατομμυρίων να ανέρχεται σήμερα, με χαμηλό επιτόκιο 2,5%, στα 510.033.165.000 ευρώ.

Επομένως αυτό το ποσόν όφειλε να έχει καταβάλει το μεταπολεμικό γερμανικό κράτος και αδιαφόρησε να το πράξει. Υπό το πρόσχημα του διαμελισμού επλέχθη μια σειρά επιχειρημάτων για να αποφύγει την αποπληρωμή των κατοχικών δανείων με την ανοχή ή συνενοχή των συμμαχικών κυβερνήσεων. Αρκετά χρόνια μετά τη Διάσκεψη Ειρήνης εφευρέθηκε το επιχείρημα ότι η Γερμανία δεν ήταν σε θέση να υπογράψει την τελική συνθήκη ειρήνης ενόσω ήταν διαμελισμένη. Αν ήταν καλόπιστος οφειλέτης η Δυτική Γερμανία, στο διάστημα των 44 χρόνων που μεσολάβησαν μέχρι να ενοποιηθεί θα μπορούσε να είχε καταβάλει το μερίδιο που της αναλογούσε, έστω και σταδιακά. Απέφυγε όμως να το πράξει, όπως απέφυγε και στα επόμενα χρόνια, αφού πλέον ήταν ενοποιημένη και δεν μπορούσε να επικαλεσθεί παρόμοιες αιτιάσεις.

(Απόσπασμα από το νέο βιβλίο του Δημοσθένη Κούκουνα “Η ελληνική οικονομία κατά την Κατοχή και η αλήθεια για τα κατοχικά δάνεια”, σελ. 459-463 που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ερωδιός)

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

---

[1]. Η Ιταλία υποχρεώθηκε να αποδεχθεί την οφειλή της, ανερχόμενη κατά τον χρόνο της αποδοχής, στο ποσόν των 105 εκατ. δολαρίων, ποσόν όμως κατώτερο του πραγματικού, διότι επρόκειτο περί συμβιβασμού με την τότε ιταλική κυβέρνηση.

[2]. Μεταπολεμικά η Ιταλία, η οποία αναγνώρισε την εν προκειμένω οφειλή της και δεν αρνήθηκε να την εξοφλήσει, φέρθηκε πολύ εντιμότερα από τη Γερμανία και τελικά, ύστερα από διαπραγματεύσεις με τις ελληνικές κυβερνήσεις ως προς το ακριβές ύψος της οφειλής της, το αποπλήρωσε. Η Γερμανία, παρά το γεγονός ότι δεν αρνείται την ύπαρξη της υποχρέωσης με τη λήξη του πολέμου, πεισματικά και συστηματικά δεν δέχεται να την τακτοποιήσει.

[3]. Η χρονολογία 1964 χρησιμοποιείται διότι τη χρονιά εκείνη έκανε τους υπολογισμούς και τις εκτιμήσεις του ο Α. Αγγελόπουλος, δημοσιεύοντας σχετικό άρθρο του στην εφημερίδα Το Βήμα (17.4.1964), που αναδημοσιεύθηκε στη συνέχεια στο περιοδικό Νέα Οικονομία,που εξέδιδε ο ίδιος (Μάιος 1964).

[4]. Στα τέλη Μαΐου 2012 η δημοσιογράφος Βίκυ Βουλβουκέλη δημιούργησε αίσθηση στη γερμανική κοινή γνώμη (Bild 23.5.2012), προβάλλοντας το αίτημα για την επιστροφή των κατοχικών δανείων, στηριζόμενη στην εκτίμηση που είχε παρουσιασθεί από τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης τον Σεπτέμβριο 2011 περί 70 δισεκ. ευρώ. Το ποσόν, όπως αναλύουμε, είναι κατά πολύ χαμηλότερο της πραγματικότητας.

[5]. Το ισοζύγιο του ανανεωμένου ελληνογερμανικού κλήριγκ, όπως εξελίχθηκε με τη δραστηριότητα της Degriges από τον Σεπτέμβριο 1942 μέχρι τέλους της Κατοχής, είναι σαφώς οικονομικό μέγεθος και πρέπει να εντάσσεται στη συμφωνία για τα κατοχικά δάνεια, όπως αναμφίβολα προκύπτει.

Ο έγκυρος Γάλλος οικονομολόγος Jacques Delpla, οικονομικός σύμβουλος της τράπεζας BNP Paribas εκτιμά το ύψος της γερμανικής οφειλής στα 575 δις ευρώ (συνέντευξή του στην οικονομική εφημερίδα Les Echos 23.6.2011) ΚΛΙΚ ΕΔΩ.

Ο Γερμανός καθηγητής Ιστορίας της Οικονομίας Albrecht Ritschl αποδέχεται πλήρως την υπόσταση της γερμανικής οφειλής για τα κατοχικά δάνεια (συνέντευξή του στο γερμανικό περιοδικό Spiegel 21.6.2011) ΚΛΙΚ ΕΔΩ.

Οι πολύτιμες πληροφορίες από το βιβλίο του Δημοσθένη Κούκουνα το οποίο δεν πρέπει να λείπει από κανένα Ελληνικό σπίτι. Για να γνωρίζουμε την αλήθεια και όχι τις έωλες ιδεοληψίες του καθενός.

Ο συγγραφέας μάλιστα έστειλε και επιστολή στον Αντώνη Σαμαρά για το θέμα:

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΔΑΝΕΙΑ

Στον πρωθυπουργό Α. Σαμαρά ο ιστορικός συγγραφέας Δ. Κούκουνας έστειλε την ακόλουθη επιστολή, παροτρύνοντάς τον να επιδιώξει την άμεση διεκδίκηση των κατοχικών δανείων που οφείλει η Γερμανία στην Ελλάδα από την εποχή του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Μέχρι τώρα δεν έγινε γνωστή η αντίδρασή του.

“Αθήνα, 17 Ιουλίου 2012

Προς τον Κύριο

Αντώνη Σαμαρά

Πρωθυπουργό της Ελλάδος

Μέγαρο Μαξίμου

Ενταύθα

Αγαπητέ Κύριε Πρόεδρε,

Θεώρησα χρέος μου να σας προσφέρω τιμητικά ένα από τα πρώτα αντίτυπα του νέου βιβλίου μου «Η ελληνική οικονομία κατά την Κατοχή και η αλήθεια για τα κατοχικά δάνεια», που μόλις κυκλοφόρησε, αφ’ ενός λόγω της μακράς προσωπικής γνωριμίας μας, αφ’ ετέρου διότι πιστεύω ότι θα πρέπει να είσθε ενήμερος υπό τη θεσμική σας ιδιότητα των όσων αναφέρονται σ’ αυτό.

Αν ένας νηφάλιος παρατηρητής θα επιχειρούσε να αναζητήσει πού ακριβώς οφείλεται η σημερινή ελληνική τραγωδία, θα διαπίστωνε ότι είναι μια μετεξέλιξη της τραγωδίας που βίωσε σε τόσο δραματικούς τόνους ο Ελληνικός Λαός κατά την κατοχική περίοδο 1941-44. Διότι η περίοδος εκείνη στην πραγματικότητα δεν έκλεισε, ως προς τις συνέπειές της, ούτε με το τέλος του Εμφυλίου, ούτε με τις ανασυγκροτήσεις και αναδιαρθρώσεις που επιχειρήθηκαν σε διάφορες επόμενες φάσεις, ούτε καν με τη Μεταπολίτευση και ό,τι ακολούθησε.

Και δεν έκλεισε διότι την εποχή εκείνη απομυζήθηκε από τον κατακτητή, εξίσου βάναυσα όπως και στο ανθρωπιστικό πεδίο, κάθε ικμάδα της ελληνικής οικονομίας μέχρι ολικής ξηρασίας. Δεν ήταν ο πόλεμος και οι συνθήκες του, ήταν ο συγκεκριμένος εχθρός που έτσι απάνθρωπα αποστράγγισε το παν από τη χώρα μας. Διαρκούσης της σκληρότατης αυτής κατοχής ο λαός μας άντεξε προσβλέποντας στην ελπίδα ότι σύντομα θα τελείωνε αυτή η φάση και έπειτα θα δικαιωνόταν. Βεβαίως εδώ δεν έχει θέση να κριθεί πώς και κατά πόσο ικανοποιηθήκαμε με το Συνέδριο Ειρήνης, αλλά είναι αλήθεια πως δόθηκαν επανορθώσεις και αποζημιώσεις.

Δεν ρυθμίστηκαν όμως τα αναγκαστικά κατοχικά δάνεια, τα οποία ο κατακτητής συστηματικά απαίτησε και έλαβε ποικιλοτρόπως από την ελληνική οικονομία, γεγονός που αυτομάτως επιδείνωσε μέχρις εξαντλήσεως την πείνα, τη δυστυχία, τον αφανισμό. Αυτά τα κατοχικά δάνεια, ύψους 100 δις ευρώ ως προς το κεφάλαιό τους τότε, αν είχαν αποδοθεί τότε θα αποτελούσαν για την Ελλάδα το ουσιαστικό κεφάλαιό της για την επανεκκίνηση της οικονομίας της. Αλλά μη διαθέτοντας αυτό το κεφάλαιο, εξαναγκάστηκε επανειλημμένα από τότε να προσφεύγει σε διάφορους δανειστές και ποικίλες διαδικασίες για να το αναπληρώνει.

Λίγο ώς πολύ, ως οικονομολόγος και πολιτικός, θα γνωρίζετε τι απέγινε μέχρι σήμερα. Με διάφορα προσχήματα, οσάκις εθίγη το θέμα, ουδέποτε ικανοποιήθηκε η χώρα μας εκ μέρους της Γερμανίας (σε αντίθεση με ό,τι έγινε με την Ιταλία) με την επιστροφή των κατοχικών δανείων, τα οποία είχαν μορφή διακρατικής δανειακής σύμβασης. Προσωπικά πιστεύω ότι δεν έχει καμιά αξία να αποδοθούν ευθύνες στους Έλληνες υπεύθυνους ηγέτες που κατά το παρελθόν παρέλειψαν το καθήκον τους και αδιαφόρησαν να διεκδικήσουν την εξόφληση αυτών των δανείων, διότι δεν μπορώ να πιστέψω ότι υπήρχε δόλος. Ούτε είναι το ζητούμενο στην παρούσα συγκυρία.

Όταν όμως ο Λαός μας φθάνει σ’ αυτό το σημείο εξαθλίωσης τα πράγματα αλλάζουν. Το ζήτημα των κατοχικών δανείων θα πρέπει να λήξει οριστικά και ικανοποιητικά. Και επειδή, Κύριε Πρόεδρε, γνωρίζετε πόσο σας εκτιμώ προσωπικά, δεν θα ήθελα να προστεθεί και η κυβέρνησή σας στο σύνολο των μεταπολεμικών πολιτικών ηγεσιών που αδιαφόρησαν για τη συγκεκριμένη γερμανική οφειλή, η οποία κατά την εκτίμησή μου υπερβαίνει τα 510 δις ευρώ, κατά την εκτίμηση άλλων μεγαλύτερη ή μικρότερη.

Έχω την πεποίθηση ότι επί των ημερών σας το ζήτημα των κατοχικών δανείων μπορεί να λήξει, οπότε η Ελλάδα θα ξεπεράσει το αδιέξοδό της, συμψηφίζοντας με τον έναν ή τον άλλο τρόπο το εξωτερικό χρέος της έναντι της γερμανικής οφειλής. Σας καλώ και σας προτείνω να σχηματίσετε μια επιτροπή ειδικών που με επείγουσες διαδικασίες, αφού επιβεβαιώσει την τυπική υπόσταση των κατοχικών δανείων και επαληθεύσει το σημερινό ύψος τους, να σας εισηγηθεί τον τρόπο αποτελεσματικού χειρισμού του ζητήματος. Σε οποιαδήποτε περίπτωση, αν δεν επαρκούν τα όσα υπάρχουν στις αρμόδιες αρχές ή τα όσα αναφέρονται στο εν προκειμένω εξειδικευμένο βιβλίο, εννοείται ότι είμαι στην απόλυτη διάθεσή σας να συμβάλω ως Έλληνας πολίτης, παρέχοντας κάθε επιπρόσθετη πληροφορία που τυχόν γνωρίζω ή κάθε στοιχείο που βρίσκεται στο προσωπικό μου αρχείο από τη μακρόχρονη ιστορική έρευνα που έχω διεξαγάγει για τα κατοχικά θέματα.

Με θερμές ευχές, πάντοτε στη διάθεσή σας και

Με εξαίρετη τιμή

Δημοσθένης Κούκουνας”

Νέα αποκάλυψη για τον Πανταλάκη της Αγροτικής: το2011 προέβη σε προεξόφληση ροών προς το ΠΑΣΟΚ για μια δεκαετία!!!

http://stoxasmos-politikh.blogspot.gr/2012/09/blog-post_4415.html

Μετά την αποκάλυψη του Προβόπουλου στη Βουλή ότι ο Πανταλάκης ως διοικητής της Αγροτικής έβγαλε 8 εκατομμύρια ευρώ προσωπικές καταθέσεις στο εξωτερικό , κορυφαία στελέχη της τράπεζας αποκαλύπτουν στο parapolitika.gr και κάτι ακόμη πολύ σοβαρό που απαιτεί την εισαγγελική παρέμβαση.

Σύμφωνα λοιπόν με τα καταγγελλόμενα τους ο πρώην διοικητής της Αγροτικής το2011 προέβη σε προεξόφληση ροών προς το ΠΑΣΟΚ για μια δεκαετία με δεδομένο ότι το ΠΑΣΟΚ θα λαμβάνει ποσοστό στις εθνικές εκλογές τουλάχιστον 43,92%, όσο είχε λάβει στις κάλπες τουΟκτωβρίου του 2009!
Λόγω των τεράστιων χρεών που έχουν τα κόμματα και στην περίπτωση αυτή το ΠΑΣΟΚ , αποφάσισε να προκαταβάλλει για δέκα χρόνια (μέχρι το 2021-22) το ποσό που του αναλογεί και ανέρχεται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ εισάγοντας στη σύμβαση ως δεδομένο ότι το ΠΑΣΟΚ θα εκλέγεται πάντα πρώτο κόμμα με τόσο υψηλά ποσοστά.
Τα λεφτά βρίσκονται ήδη στα ταμεία του Κινήματος αλλά πρέπει να επιστραφούν αφού στις τελευταίες εκλογές πήρε μόλις 12% κι από τη στιγμή που οι χρηματοδοτήσεις των κομμάτων γίνονται βάσει του ποσοστού τους στις εθνικές κάλπες, ο Πανταλάκης οφείλει να δώσει εξηγήσεις για τη συγκεκριμένη λεόντεια σύμβαση καθώς τώρα το ΠΑΣΟΚ θα έπαιρνε το ¼ περίπου των χρημάτων από τη στιγμή που κατέρρευσε εκλογικά και είναι τρίτο κόμμα.

Press-GR

Ας σταματήσει το παραμύθι με το ειδικό μισθολόγιο των «ενστόλων» που παπαγαλίζουν τα ΜΜΕ

http://stoxasmos-politikh.blogspot.gr/2012/09/blog-post_7581.html

 Όταν ακούει κανείς ειδικό μισθολόγιο έχει την αίσθηση ή του δημιουργείται η αίσθηση ότι είναι κάτι το ευνοϊκότερο, ευμενέστερο, των δημοσίων υπαλλήλων. Το ειδικό μισθολόγιο των «ενστόλων» έγιναν μόνο και μόνο για να υπάρχουν χαμηλότερες αμοιβές στους ένστολους λόγω του χρόνου εργασίας, του είδους εργασίας γιατί εάν αμείβονταν με τους όρους των δημόσιων υπαλλήλων θα ήταν διπλάσιες και τριπλάσιες. Θα έπρεπε κάποιος από την Ηγεσία να βγει και να εξηγήσει τι είναι αυτές οι μισθολογικές προαγωγές και γιατί υπάρχει αυτό το άθλιο σύστημα. Αλλά ποιος να βγει; Έχει να κάνει καθαρά με την στασιμότητα των πραγματικών μισθολογικών αυξήσεων στους μεσαίους βαθμούς αλλά και με την βοήθεια στους χαμηλόβαθμους. Ο Αλχίας της ΣΜΥ ή ο ΕΜΘ Επχίας ή ακόμα και ο Λγός της Ευελπίδων εάν δεν είχε αυτές τις προαγωγές, τότε θα ήταν μισθολογικά στάσιμος χειρότερα από έναν ΔΥ της ΥΕ εποχής προ μνημονίου. Ακόμα και σήμερα, το καινούργιο Ενιαίο των ΔΥ δίνει παροχές περισσότερες από το υποτίθεται δικό μας «ειδικό μισθολόγιο». Ακόμα και οι συνάδελφοι αστυνομικοί πληρώνονται τις υπερωρίες και τα νυκτερινά τους. ΕΜΕΙΣ ΠΟΤΕ.

Σε ότι αφορά το παραμύθι της 25ετίας και των 40άρηδων συνταξιούχων, δεν είναι τίποτα άλλο από αυτό που επικρατούσε σε όλο το Δημόσιο, με την μόνη διαφορά είναι ότι εμείς μπαίναμε με εξετάσειςστο Δημόσιο από τα 18 μας ενώ οι υπόλοιποι μετά τα 25 και τα 30 τους. ...
Οι «ένστολοι» έβγαιναν πρόωρα στην συνταξιοδότηση στα 25 χρόνια πραγματικής υπηρεσίας, όπως έβγαιναν και οι λοιποί εργαζόμενοι. Και έβγαιναν διότι δεν άντεχαν άλλο τις μεταθέσεις ανά την Ελλάδα, τα απλήρωτα ωράρια και τον εξευτελισμό. Στα 10 χρόνια που έμεναν για την πλήρη συνταξιοδότησή μας θυσιάζαν και μισθούς και εφάπαξ. Όμως, ήδη και αυτό κόπηκε με την αύξηση των ορίων ηλικίας στο ασφαλιστικό Λοβέρδου αλλά και όσοι βγήκανε πριν από την κρίση, το πληρώνουν με τα ηλικιακά όρια στα πλαφόν στις συντάξεις. Ακόμα και στο εξωτερικό, οι στρατιωτικοί βγαίνουν στην σύνταξη στα 40 τους όταν έχουν τουλάχιστον 20 χρόνια υπηρεσίας(π.χ. ΗΠΑ και ΗΒ). Εκεί τους σέβονται και δεν τους φτύνουν όπως πάνε να κάνουν με τα νέα μέτρα του δήθεν 5%.

Τα καινούργια μέτρα έχουν ως στόχο την κοινωνική εξόντωση των «ενστόλων», ειδικά των μεσαίων και χαμηλών βαθμών, είτε είναι εν ενεργεία είτε είναι απόστρατοι. Κάποιοι νομίζουν ότι είμαστε εργαζόμενοι της Ολυμπιακής ή συνταξιούχοι τύπου άγαμων θυγατέρων ή Στρατηγοί. Στα 700 εκ είναι τα μέτρα για τους 80.000 απόστρατους των ΕΔ και ΣΑ και 640 εκ είναι τα μέτρα για την περικοπή των συντάξεων άνω των 1000. Από αυτά τα ποσά, μπορεί ο καθένας να καταλάβει τι θα γίνει με τους εν ενεργεία και με το συνεχόμενο παραμύθι του δήθεν 6% ή 12%.

Αυτό που όμως εμφαίνεται τόσο κρυστάλλινα, είναι το κοινωνικό μίσος-κοινωνικός χυδαίος αυτοματισμός- που έχει το οικονομικό επιτελείο αλλά και το Εργασίας αλλά και σε όσους από αυτούς που εγκρίνουν τέτοια μέτρα εις βάρος της κοινωνικής ομάδας των Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας. Μιας ομάδας που όταν αφορά τα οικονομικά είμαστε ΔΥ και «ευγενείς» συνταξιούχοι και σε όλα τα άλλα «Ένοπλες Δυνάμεις και Σώματα Ασφαλείας».

‘Ενας «’Ενστολος»

Γελοίοι - Του Νίκου Μπογιόπουλου

http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/geloioi-toy-nikoy-mpogiopoyloy

Στην «Καθημερινή» της περασμένης Κυριακής δημοσιεύτηκε περισπούδαστο άρθρο του αναπληρωτή καθηγητή και γνωστού θεράποντα της ορθής σκέψης Μαραντζίδη, όπου μεταξύ άλλων διαβάζουμε και τα εξής:

«Αν κάτι εντυπωσιάζει πραγματικά τα τελευταία χρόνια είναι πως ο μετακομμουνιστικός κόσμος, οι χώρες δηλαδή που εξήλθαν ή εξέρχονται από τον κομμουνιστικό ολοκληρωτισμό, σημαδεύουν όλο και περισσότερο με την παρουσία τους τις διεθνείς εξελίξεις. Περίπου το ένα τρίτο του πλανήτη, που μέχρι πρότινος βρισκόταν στο περιθώριο, τώρα καταλαμβάνει νέα θέση. Η κατάρρευση του κομμουνισμού σε συνδυασμό με την παγκοσμιοποίηση έφερε τους πληθυσμούς των χωρών αυτών στο προσκήνιο της παγκόσμιας σκηνής (...) Τελικά, από μια παράξενη ειρωνεία της ιστορίας, είναι ο καπιταλισμός που απελευθέρωσε εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους από τις αλυσίδες τους(...) Οι μετακομμουνιστικές δημοκρατίες της ανατολικής Ευρώπης κατάφεραν μέσα σε είκοσι χρόνια κάτι εντυπωσιακό και ίσως πρωτοφανές στη σύγχρονη Ιστορία: τη διπλή μετάβαση, δηλαδή, την οικοδόμηση μιας οικονομίας της αγοράς, πλαισιωμένης ταυτόχρονα από δημοκρατικούς πολιτικούς θεσμούς»...
***
Ας δούμε τώρα, στα 20 και πλέον χρόνια μετά, το είδος της «εντυπωσιακής μετάβασης» για την οποία πανηγυρίζουν οι «σοφοί» πέριξ των εφοπλιστών
και ας τα κωδικοποιήσουμε για να διαπιστώσουμε πώς μετριέται η «ελευθερία» και η «δημοκρατία» της ανατροπής, πρώτα και κύρια στην ίδια την πρώην Σοβιετική Ενωση, στη σημερινή Ρωσία.
*
Στη Ρωσία, λοιπόν, εκεί όπου οι Πούτιν και Μεντβέντεφ έχουν διακηρύξει την «οριστική ρήξη» με το σοβιετικό παρελθόν και όπου
- στο πλαίσιο του καπιταλιστικού παρόντος -
το άθροισμα των περιουσιών των 400 πλουσιότερων «ολιγαρχών» Ρώσων φτάνει το μισό και πλέον του ΑΕΠ της χώρας,
συμβαίνουν τα εξής:
*
1) Μετά την πτώση της ΕΣΣΔ, ο πληθυσμός της Ρωσίας, λόγω της εκτίναξης της θνησιμότητας, έχει μειωθεί κατά 10 εκατομμύρια. Υπολογίζεται, δε, ότι η μείωση του πληθυσμού μέχρι το 2025 θα φτάσει τα 18 εκατομμύρια και μέχρι το 2050 θα έχει ξεπεράσει τα 26 εκατομμύρια.
«Οι διαστάσεις και η άνευ προηγουμένου αύξηση της θνησιμότητας και η χειροτέρευση της υγείας του πληθυσμού της Ρωσικής Ομοσπονδίας είναι τόσο σημαντικές που εμφανίστηκε η απειλή της εθνικής ασφάλειας της χώρας»,
ήταν το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε πριν μια διετία η 10η Σύνοδος της Γενικής Συνέλευσης της Ακαδημίας Ιατρικών Επιστημών της Ρωσίας, που δημοσίευσε τα συμπεράσματά της σε άρθρο υπό τον τίτλο «Αργός θάνατος»...
Το ποσοστό θνησιμότητας στη Ρωσία είναι τόσο υψηλό ώστε να συγκρίνεται με εκείνο των χωρών της Αφρικής.
Τα αίτια της αυξανόμενης θνησιμότητας αποδίδονται στην κατάρρευση του συστήματος Υγείας, της Πρόνοιας, στην κακή διατροφή και στην υπαγωγή των Ρώσων σε καθεστώς στρεσογόνων καταστάσεων, όπως η ανεργία...
*
2) Σύμφωνα με τις μελέτες που ολοκληρώθηκαν στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, η γεννητικότητα στη Ρωσία από το 1987 μειώθηκε κατά 2 φορές, η θνησιμότητα αυξήθηκε κατά 1,5 φορές, ο αριθμός των θανάτων ξεπερνούσε σταθερά τον αριθμό των γεννήσεων κατά 2,5 φορές. Στη Ρωσία η μεγάλη θνησιμότητα του ικανού για εργασία πληθυσμού από αφύσικες αιτίες είναι κατά 2,5 φορές υψηλότερη απ' ό,τι στις προηγμένες χώρες και κατά 1,5 φορές υψηλότερη απ' ό,τι στις αναπτυσσόμενες χώρες.
Σε μια σειρά περιοχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας η διάρκεια ζωής των ανδρών δεν ξεπερνάει τα 55 - 56 χρόνια.
Ο μέσος όρος για το σύνολο της χώρας ήταν μετά την πτώση του σοσιαλισμού τα 61,4 χρόνια - πιο χαμηλό από το προσδόκιμο ζωής των ανδρών στο Μπαγκλαντές!
Για σύγκριση:
Η μέση διάρκεια ζωής των ανδρών το 1961 ήταν 64 χρόνια και των γυναικών 72 χρόνια.
*
3) Σύμφωνα με τους επιστήμονες γιατρούς της Ακαδημίας Ιατρικών Επιστημών της Ρωσίας,
«οι συνέπειες των γκορμπατσοφικο-γελτσινικο-πουτινικών μεταρρυθμίσεων οδήγησαν στο γεγονός ότι μέσα σε 10 χρόνια (1989 - 1999) όλες οι κατηγορίες ασθενειών στη Ρωσία αυξήθηκαν κατά 15,4%».
*
4) Ακόμα ένας αριθμός που συγκλονίζει:
Μόνο από τη μαζική έξαρση του αλκοολισμού που σημειώθηκε μετά την ανατροπή, σε διάστημα μιας 20ετίας στη Ρωσία έχασαν τη ζωή τους πάνω από 3 εκατομμύρια άνθρωποι!
Για σύγκριση:
Στα 10 χρόνια πολέμου στο Αφγανιστάν σκοτώθηκαν 12.000 στρατιωτικοί. Με άλλα λόγια, από το αλκοόλ πέθαναν στη μετασοβιετική Ρωσία κατά 250 φορές περισσότερα άτομα από τις στρατιωτικές απώλειες που είχε σε 10 χρόνια η Σοβιετική Ενωση στο Αφγανιστάν.
Επίσης:
Μόνο τη δεκαετία 1999 - 2009, όπως καταγράφεται από την υπηρεσία του ΟΗΕ, ο αριθμός των ναρκομανών αυξήθηκε κατά 60%, στη σημερινή Ρωσία υπάρχουν πάνω από 1,5 εκατομμύριο χρήστες ηρωίνης και τα κέρδη των εμπόρων ναρκωτικών ξεπερνούν ετησίως τα 75 δισ. δολάρια, αφού η Ρωσία έχει μετατραπεί στη μεγαλύτερη αγορά ηρωίνης με το 20% του παγκόσμιου εμπορίου του συγκεκριμένου «προϊόντος» να διενεργείται στο έδαφός της...
*
5) Τρομακτικά είναι τα στοιχεία για τη θνησιμότητα των παιδιών και μητέρων.
Η θνησιμότητα των παιδιών στον πρώτο χρόνο της ζωής τους είναι κατά 2 - 3 φορές υψηλότερη απ' ό,τι στις οικονομικά αναπτυγμένες χώρες.
Ο παιδικός πληθυσμός, σύμφωνα με τα στοιχεία του 2009, έχει μειωθεί τουλάχιστον κατά 12,3%. Η μητρική θνησιμότητα στη Ρωσία είναι κατά 5 - 10 φορές υψηλότερη απ' ό,τι στις οικονομικά αναπτυγμένες χώρες.
*
6) Η «σπουδαία», κατά ορισμένους, μεταβατική διαδικασία από το σοσιαλισμό στην άγρια «οικονομία της αγοράς» και στους «δημοκρατικούς πολιτικούς θεσμούς», συνοδεύτηκε, κατά την πρώτη μόνο δεκαετία, από πρωτοφανή στην ιστορία αύξηση των κοινωνικών νοσημάτων, όπως είναι η φυματίωση, η σύφιλη, η ναρκομανία, οι μολυσματικές ηπατίτιδες.
Η θνησιμότητα από φυματίωση σε σύγκριση με το 1990 αυξήθηκε κατά 2,5 φορές. Από το 1990 έως το 1997 η νοσηρότητα από σύφιλη αυξήθηκε κατά 64 φορές.
Ας σημειωθεί ότι στο πλαίσιο του σοβιετικού κράτους, στα πρώτα μόλις χρόνια της νεαρής Σοβιετικής Ενωσης εξαλείφθηκαν οι μολυσματικές ασθένειες.
*
7) «Εξαρση της φτώχειας στη Ρωσία» είναι ο τίτλος με τον οποίο περιγράφεται στα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στη χώρα.
Σύμφωνα με τη ρωσική στατιστική υπηρεσία «Ροστάτ», στο πρώτο τρίμηνο του 2011 ο αριθμός των Ρώσων, τα εισοδήματα των οποίων δεν ξεπερνάνε το ελάχιστο επίπεδο διαβίωσης, αυξήθηκε κατά 2,3 εκατομμύρια.
Ετσι, ο αριθμός των ανθρώπων που ζούνε - επισήμως - κάτω από τα όρια της φτώχειας έφτασε τα 22,9 εκατομμύρια ανθρώπους, που αποτελούν το 1/6 του πληθυσμού της Ρωσίας.
*
8) Από τα μεγαλύτερα θύματα της ανατροπής στη Σοβιετική Ενωση, και όχι μόνο, ήταν τα παιδιά. Η ίδια η διευθύντρια της ΓΙΟΥΝΙΣΕΦ, η Κάρολ Μπέλαμι, είχε αναγκαστεί να παραδεχτεί, παρουσιάζοντας την έκθεση του 2004, ότι
«η οικονομική ανάπτυξη (σ.σ. μετά το 1990) στην Ανατολική Ευρώπη και την πρώην ΕΣΣΔ απέκλεισε τα παιδιά».
Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία (και πάλι της ΓΙΟΥΝΙΣΕΦ), ένα στα τρία παιδιά στη σημερινή Ρωσία ζει κάτω των ορίων της φτώχειας, στις ρωσικές πόλεις κυκλοφορούν πάνω από 2 εκατομμύρια «παιδιά του δρόμου», ενώ πάνω από 700.000 παιδιά βρίσκονται σε ιδρύματα, «παρατημένα» από τις οικογένειές τους.
Και κάτι ακόμα:
Κάθε χρόνο στη μετασοβιετική Ρωσία εξαφανίζονται πάνω από 30.000 παιδιά, τα οποία είτε καταλήγουν στη «βιομηχανία» λευκής σαρκός, την παιδική πορνεία, είτε θυσιάζονται στο εμπόριο οργάνων...
*

Ολα αυτά είναι πράγματι «εντυπωσιακά».
Εντούτοις, ποτέ δε θα γίνουν τόσο «εντυπωσιακά» όσο «εντυπωσιακή» είναι η γελοιότητα εκείνων που τα βαφτίζουν μετάβαση στην... «ελευθερία» και στη «δημοκρατία».

Ριζοσπάστης

Τι δουλειά είχες εσύ Γιάννη Καψή δίπλα στον καταστροφέα της Ελλάδας και προσωπικό σου συκοφάντη…

http://olympia.gr/2012/09/04/%CF%84%CE%B9-%CE%B4%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%AC-%CE%B5%CE%AF%CF%87%CE%B5%CF%82-%CE%B5%CF%83%CF%8D-%CE%B3%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CF%88%CE%AE-%CE%B4%CE%AF%CF%80%CE%BB%CE%B1/

 Πως μπόρεσες Γιάννη Καψή να κάτσεις δίπλα στον εργοδότη των συκοφαντών σου. Στον άνθρωπο που εκπροσωπεί ότι μισείς και πολέμησες. Πως μπόρεσες βρε Γιάννη Καψή να συναναστρέφεσαι με συνεργάτες των Γερμανών, με Παγκάλους και “συντρόφους” του υβριστή σου Μαντέλη; Με τον πολιτικό δολοφόνο του ευπατρίδη Αναστάση Πεπονή; Μα το να κάθεσαι δίπλα σε αυτό το συνοθύλευμα με την δικαιολογία του “κόμματος”, δεν είναι ο ορισμός του φασισμού;

 ”Τώρα πρέπει να αναμένουν τη συζήτηση που θα γίνει την Τετάρτη στην Επιτροπή Εξωτερικών και Αμυνας της Βουλής, κατόπιν αιτήματος του κ. Ι. Καψή, ο οποίος εξερράγη δημοσίως όταν πληροφορήθηκε χαρακτηρισμούς για «σοβινιστές» και «ακροδεξιούς» του ΠαΣοΚ που φέρεται να χρησιμοποίησε ο υπουργός Μεταφορών κ. Α. Μαντέλης στο Υπουργικό Συμβούλιο. Στην επιτροπή πρόεδρος είναι ο κ. Ελ. Βερυβάκης και γραμματέας ο κ. Π. Οικονόμου, που θα ζητήσουν από τον υπουργό Εθνικής Αμυνας να καταθέσει τα ντοκουμέντα των αποφάσεων για τη νέα δομή του ΝΑΤΟ.” (το Βήμα, 1.1997)

Σχετικό: Ξεριζώστε τα καρκινώματα της πατρίδας. Για να καταλάβουν και οι αναγνώστες πως εφευρέθη ο όρος “Εθνικιστής και Ακροδεξιός” από τα μπουκωμένα στη μίζα δουλικά του Σημίτη.

 Γιάννης Καψής προς Θόδωρο Πάγκαλο:Είσαι φαύλος,συκοφάντης και κληρονόμος της “θείας Αγλαΐας”!!!

Τα Επίκαιρα που κυκλοφορούν σήμερα

Κάντε μεγέθυνση και διαβάστε την επιστολή φωτιά του Γιάννη Καψή προς τον Θόδωρο Πάγκαλο στο περιοδικό Επίκαιρα που κυκλοφόρησε σήμερα.
Ο δημοσιογράφος,πρώην βουλευτής και υπουργός του ΠΑΣΟΚ….κατακεραυνώνει τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης αποκαλώντας τον “φαύλο”,”συκοφάντη” και κληρονόμο της “θείας Αγλαΐας”!!!
Χαρακτηριστικός είναι ο διάλογος (πριν τις τελευταίες εκλογές) που παραθέτει ο κύριος Καψής,διαβάστε τον.
Πάγκαλος:Εσένα ποιος σε χρηματοδοτεί;
Καψής:Κανείς.
Πάγκαλος:Ε τότε δεν θα εκλεγείς.(όπως κι έγινε)!
Επίσης ο κύριος Καψής γράφει ότι από την πολιτική έφυγε φτωχότερος αφού αναγκάστηκε να πουλήσει ένα κτήμα και δύο σπίτια,ιδιοκτησίας της συζύγου του,αφήνοντας σοβαρές αιχμές για τον κληρονόμο της “θείας Αγλαΐας”.
Ακόμα χαρακτηρίζει τις εκρήξεις του κυρίου Αντιπροέδρου αρλουμπολογίες που φτάνουν στα όρια της συκοφαντικής δυσφήμισης δια του Τύπου  και απαξιώνουν την πολιτική στην πιο κρίσιμη περίοδο που διέρχεται η χώρα μας.

Τέλος τον απειλεί με μήνυση σε περίπτωση απάντησης ενώ θα θεωρήσει τη σιωπή του αίτηση συγνώμης.
Ομορφος κόσμος,αγγελικά πλασμένος!

Τη μαύρη Βίβλο των γερμανών νεοναζί αποκαλύπτει το Spiegel (είναι και η Μέρκελ με τον Σόιμπλε μέσα;)

http://www.tovima.gr/world/article/?aid=473237&h1=true#commentForm

«Η γερμανία δεν είναι τίποτα περισσότερο από τον βραχίονα του Αμερισραήλ»

Βερολίνο, Γερμανία 

Ένα από τα πλέον αμφιλεγόμενα ζητήματα στη γερμανική πολιτική αποτελεί το κατά πόσον ή όχι θα πρέπει να απαγορευτεί η λειτουργία του ακροδεξιού Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος (NPD) ως αντιδημοκρατικό. Οι γερμανικές αρχές έχουν συνθέσει έναν φάκελο με περισσότερες από 1.000 σελίδες, που όχι μόνο αποδεικνύει αυτόν ακριβώς τον ισχυρισμό, αλλά ανοίγει και ένα σοκαριστικό παράθυρο σε ένα αντισημιτικό και ρατσιστικό κόμμα τα μέλη του οποίου δοξάζουν τους ναζί.

Το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel είδε αυτόν το φάκελο και αποκαλύπτει αν μη τι άλλο τον όγκο των στοιχείων που έχουν συλλεχθεί: είναι πιο χοντρός από τούβλο και βαρύτερος από τον τηλεφωνικό κατάλογο του Βερολίνου. Η μαύρη Βίβλος των γερμανών νεοναζί περιλαμβάνει 3051 πειστήρια και 1.147 σελίδες με απόρρητες πληροφορίες.

Σύμφωνα με ανάλυση του φακέλου από το γερμανικό περιοδικό, τα τοπικά υπουργεία Εσωτερικών της Γερμανίας και αξιωματούχοι της εγχώριας Υπηρεσίας Πληροφοριών της χώρας, του Γραφείου για την Προστασία του Συντάγματος έχουν δημιουργήσει έναν κατάλογο με ομιλίες, πράξεις βίας και δημόσιες εμφανίσεις που θα μπορούσαν να αποδείξουν ότι το NPD όχι μόνο απαξιεί το γερμανικό κράτος, αλλά και ότι το καταπολεμά.

Η προσπάθεια κατάργησής του δεν θα είναι εύκολη, καθώς μια πρώτη απόπειρα, το 2003, απέτυχε εξαιτίας του μεγάλου αριθμού πληροφοριοδοτών που είχαν διεισδύσει σε αυτό. Το NPD κατέχει έδρες τόσο στην Άνω όσο και στην κάτω γερμανική Βουλή και λαμβάνει εκατομμύρια ευρώ από κυβερνητική χρηματοδότηση. Ως το πλέον ισχυρό και ενδεδειγμένο μέσο έκφρασης της γερμανικής ακροδεξιάς, ενδεχόμενη κατάργηση του αναμένεται να ταράξει σημαντικά τα νερά στους κύκλους των ακροδεξιών φανατικών.

Όπως δηλώνουν κορυφαίοι γερμανοί πολιτικοί, δεν υπάρχει η πολυτέλεια αποτυχίας κατάργησής του για δεύτερη φορά. Πράγματι, ο φάκελος περιέχει σε μεγάλο βαθμό απόρρητες πληροφορίες που έχουν συλλεχθεί κατά κύριο λόγο χωρίς τη βοήθεια επί πληρωμή πληροφοριοδοτών.

Ο φάκελος σκιαγραφεί την εικόνα ενός βαθιά ρατσιστικού κόμματος που έχει στενούς δεσμούς με τον ιστορικό ναζισμό και βλέπει τη σύγχρονη Γερμανία ως ένα «εντελώς παθολογικό» κράτος που ήδη διανύει «τις τελευταίες του ημέρες», όπως φαίνεται στο πειστήριο υπ' αρ. 2.900.

Η απόρριψη του μισητού δημοκρατικού συστήματος παρεισφρέει στην καθημερινή ζωή του NPD. «Ο μοναδικός σκοπός του NPD είναι να χρησιμεύσει ως εργαλείο, πολιτικό εργαλείο. Θέλουμε να καταφέρουμε όσο το δυνατόν περισσότερο ζημιά σε αυτό το κομματικό κράτος, που δεν είναι τίποτα περισσότερο από τον βραχίονα του Αμερισραήλ», είχε δηλώσει το 2009 ο Ούντο Παστέρς, εκπρόσωπος του κόμματος στη Δυτική Πομερανία.

Στην αργκό των ακροδεξιών εξτρεμιστών, το Αμερισραήλ είναι η συμβίωσης της Αμερικής και του Ισραήλ που συμβολίζει όλο το κακό στον κόσμο.

Εκεί που πρόκειται να εναποθέσουν τις ελπίδες τους για μια καταδίκη του NPD στο Δικαστήριο του Στρασβούργου οι γερμανοί αξιωματούχοι είναι να πείσουν ότι οι αξιωματούχοι του ακροδεξιού κόμματος είναι πολιτικοί κληρονόμοι του ιστορικού ναζισμού. Όπως αποκαλύπτει το Spiegel οι ενδείξεις για κάτι τέτοιο δεν λείπουν.

Ο Ντιρκ Μπάχλμαν, μέλος του κοινοτικού συμβουλίου στην πόλη Λέκνιτζ της Δυτικής Πομερανίας καταδικάστηκε για βανδαλισμό μιας επιμνημόσυνης πλάκας για τα θύματα του Ολοκαυτώματος. Αργότερα έδωσε μία συνέντευξη στην οποία περιέγραψε την πλάκα ως «προσβολή για όλους τους καλούς Γερμανούς» και ισχυρίστηκε ότι το Ολοκαύτωμα «είναι εβραϊκό κατασκεύασμα και οι Εβραίοι ξεκίνησαν και τους δύο παγκόσμιους πολέμους».