Η ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ - του κ. Δημήτρη Χρυσικόπουλου μέλους του Π.Σ. του Πατριωτικού Μετώπου

Αθήνα, 21 Μαΐου 2012

Η ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ

του Δημήτρη Χρυσικόπουλου *

Στο τέλος της δεκαετίας του ’80 γίναμε μάρτυρες της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ένωσης. Άσχετα με το εάν κάποιος συμφωνούσε ή όχι με τις αρχές διακυβέρνησης που εφαρμόζονταν στο πάλαι ποτέ ανατολικό μπλοκ, εκείνο που ένιωσε λίγα χρόνια μετά τη διάλυση της είναι η έλλειψη ισορροπίας που επικράτησε στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.

Η μονοκρατορία των Η.Π.Α ήταν πλέον σε θέση να παρεμβαίνει, πολλές φορές με τον πιο ωμό τρόπο,  με πολιτικές αλλά και στρατιωτικές επεμβάσεις σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου. Η παγκοσμιοποίηση των αγορών κεφαλαίου, αγαθών και εργασίας ολοκληρώθηκε σε λιγότερο από δύο δεκαετίες. Η νεοφιλελεύθερη οικονομία  καθιερώθηκε σε όλα τα κράτη του κόσμου. Ο υπερκαταναλωτισμός καθιερώθηκε έως η μεγαλύτερη αξία των κοινωνιών. Το κράτος δικαίου, οι μηχανισμοί αλληλεγγύης, οι αξίες της κοινωνίας των πολιτών δέχτηκαν τεράστιες εκπτώσεις και σε κάποιες περιπτώσεις καταργήθηκαν. Τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα έγιναν οι απόλυτοι κυρίαρχοι του παιχνιδιού.

Σήμερα έχουμε φτάσει στο σημείο όπου οι μάσκες πλέον έχουν πέσει. Τα τραπεζικά και χρηματοπιστωτικά λόμπι ελέγχουν πλήρως όχι μόνο τις οικονομικές αλλά και τις πολιτικές, στρατιωτικές, πνευματικές και ίσως ακόμα και θρησκευτικές ηγεσίες των χωρών. Πως αλλιώς μπορεί να δικαιολογήσει κανείς τη σιωπή τους απέναντι σε όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα; Έχουν φτάσει μάλιστα σε σημείο να ορίζουν πλέον ακόμα και πρωθυπουργούς ή υπουργούς κρατών πρώην υπάκουα και πετυχημένα στελέχη τους.

Στο ξημέρωμα του 2012 η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένας απόλυτα ελεγχόμενος χώρος από τα τραπεζικά και χρηματοπιστωτικά λόμπι. Η πρόσφατη διαφωνία ης Μεγάλης Βρετανίας στα σχέδια της Γερμανίας για επιβολή της γερμανικής οικονομικής κυριαρχίας στον ευρωπαϊκό χώρο, δεν ήταν αποτέλεσμα ελεύθερου πολιτικού λόγου αλλά δηλώσεις σε σχέση με τα συμφέροντα της ελίτ του London’s Citi. Το κοινωνικό κράτος, η ευημερία, η αλληλεγγύη έχουν πλέον καταργηθεί. Όλα δείχνουν πλέον ότι τα επόμενα χρόνια η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας, η κατάργηση των δημοκρατικών θεσμών, ο αφανισμός του κοινωνικού κράτους, η έλλειψη ευκαιριών ανάπτυξης και ευημερίας, η εξαθλίωση των λαών, ο πολιτικός και πολιτιστικός μεσαίωνας είναι κάτι που δε θα εφαρμοστεί μόνο για τα «απείθαρχα» και «τεμπέλικα» κράτη όπως η Ελλάδα, αλλά για το σύνολο των κρατών της Ευρώπης γιατί όχι, όλου του πλανήτη.

Η Ευρώπη ήδη έχει μετατραπεί σε μία φυλακή για τους περισσότερους ευρωπαίους πολίτες. Οι συνθήκες διαβίωσης στη φυλακή αυτή γίνονται και θα εξακολουθήσουν να γίνονται κάθε μέρα χειρότερες.

Και ο γερμανικός εθνικισμός, αυτό το τέρας που ακόμα και σήμερα ζει και βασιλεύει, ανοίγει ξανά τα μάτια του, βάζοντας σε κίνδυνο όχι μόνο την Ευρώπη αλλά ολόκληρο τον κόσμο…

Στις 18 Νοεμβρίου 2011, η Ευρασιατική Ένωση έγινε πλέον πραγματικότητα. Η Ρωσία, το Καζακστάν και η Λευκορωσία έχοντας διανύσει μία πετυχημένη δεκαετία τελωνειακής ένωσης κατά την οποία είδαν τεράστια οφέλη για τις οικονομίες τους (με σχεδόν τριπλασιασμό των εμπορικών συναλλαγών αλλά και διπλασιασμό της βιομηχανικής τους παραγωγής) προχώρησαν στη δημιουργία ενός Ενιαίου Οικονομικού Χώρου (Common Economic Space) για τον οποίο έχουν ήδη ολοκληρωθεί οι συμφωνίες, που θα επιτρέψουν εντός των ορίων του την ελεύθερη, αλλά κάτω από αυστηρούς νόμους και συμφωνίες, διακίνηση κεφαλαίων, αγαθών και εργατικού δυναμικού.

Η Ρωσία εάν και προσέγγισε με κάθε τρόπο την Ευρωπαϊκή Ένωση με στόχο τη δημιουργία μίας τεράστιας αγοράς (θυμηθείτε την πρόταση του Πούτιν προς τη Μέρκελ για τη δημιουργία ενιαίου χώρου από τη Λισαβόνα έως το Βλαδιβοστόκ), οδηγήθηκε τελικά σε αδιέξοδο των συζητήσεων κυρίως με υπαιτιότητα της Γερμανικής ηγεσίας, η οποία και προασπίζεται πεισματικά και με κάθε τρόπο τον ρόλο του «ηγεμονίσκου» του ευρωπαϊκού χώρου. Εξάλλου οι συνομιλίες ενός τέτοιου επιπέδου αποκτούν νόημα όταν γίνονται μεταξύ πολιτικών αρχηγών κρατών. Όταν οι πολιτικοί αρχηγοί στη Ευρώπη αντικαθίστανται από πειθήνιους τραπεζικούς ή παρατραπεζικούς υπαλλήλους, τότε η οποιαδήποτε συζήτηση μαζί τους δεν έχει κανένα νόημα και καμία προοπτική.

Το επόμενο μεγάλο βήμα λοιπόν έγινε και μάλιστα με ταχύτητες που θα θαύμαζαν ακόμα και οι ειδικές δυνάμεις! Σε λιγότερο από δύο μήνες, από όταν και ο Ρώσος πρόεδρος έκανε τη πρώτη δήλωση για τη δημιουργία της ένωσης (05.10.2011) υπογράφηκε η συμφωνία που έδωσε πνοή ζωής στην ευρασιατική ένωση και που τη θέτει σε πλήρη λειτουργία από το επόμενο έτος. 

Η Ευρασιατική Ένωση αποτελεί σήμερα μία τεράστια αγορά 170 εκατομμυρίων καταναλωτών, με χώρες των οποίων το συνολικό ΑΕΠ ξεπερνά τα 4 τρις δολάρια και που ελέγχουν το 30% των παγκόσμιων ενεργειακών αποθεμάτων. Σύντομα θα ενταχθούν στον χώρο αυτό και άλλα κράτη (πρώην δημοκρατίες της Ε.Σ.Σ.Δ όπως το Τατζικιστάν, η Αρμενία, το Κυργιστάν αλλά ακόμα η Ουκρανία και η Μολδαβία που για την ώρα λειτουργούν στα πλαίσια της ένωσης έως παρατηρητές).

Επίσης η ένωση παραμένει ανοικτή για νέα κράτη-μέλη που θέλουν να προχωρήσουν σε τελωνειακή ένωση, δημιουργία ελεύθερων ζωνών εμπορίου ή ένταξη τους στον Ενιαίο Οικονομικό Χώρο. Είναι εντυπωσιακό ότι τον περασμένο μήνα κατατέθηκε αίτηση τελωνειακής ένωσης με την Ευρασιατική Ένωση από τον πρωθυπουργό της Νέας Ζηλανδίας!

Σύμφωνα με δηλώσεις του Ρώσου προέδρου Βλαδίμηρου Πούτιν, στην ένωση εφαρμόζονται οι καλύτερες αρχές και πρακτικές της Σοβιετικής Ένωσης, προασπίζονται οι αρχές της ισοτιμίας κα της αμοιβαιότητας μεταξύ των κρατών και σε καμία περίπτωση δεν επιδιώκεται εκ μέρους της Ρωσίας οποιαδήποτε δεσπόζουσα θέση. Εξ’ άλλου τα συμπεράσματα αποτυχίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ακόμα πολύ νωπά και οι συμμετέχοντες στην ευρασιατική ένωση, όπως έχουν διαμηνύσει, δεν έχουν τη παραμικρή διάθεση να πέσουν σε αντίστοιχα σφάλματα.

Το σημαντικότερο όμως στοιχείο του χώρου αυτού είναι ότι οι πολιτικές εξουσίες διατηρούν τον πρώτο λόγο. Οι πολιτικές σχεδιάζονται και εφαρμόζονται από εκείνους που εκλέγουν οι πολίτες. Το τραπεζικό λόμπι στις χώρες αυτές, αν και ισχυρό, δε μπορεί σε καμία περίπτωση να υποδαυλίσει τη πολιτική εξουσία.

Στην Ελλάδα το Πατριωτικό Μέτωπο (με την ιδιότητα του διακυβερνητικού του χαρακτήρα έως πολιτικό κόμμα) έχει ολοκληρώσει τις διαδικασίες ένταξης του στις δομές της Ευρασιατικής Ένωσης και σύντομα αναμένεται και η επίσημη ανακοίνωση για τον χαρακτηρισμό του έως μέλος της ένωσης με την ιδιότητα του παρατηρητή (observer). Αυτό του δίνει τη δυνατότητα να παρακολουθεί τις εργασίες όλων των επιτροπών και ομάδων εργασίας της ένωσης (χωρίς δικαίωμα ψήφου).

Για το Πατριωτικό Μέτωπο η ένταξη της χώρας μας στην Ευρασιατική Ένωση αποτελεί τη πλέον αξιόπιστη πρόταση όχι μόνο για την αντιμετώπιση της κρίσης αλλά και την αποφυγή των δεινών που πρόκειται να ζήσουμε τις επόμενες δεκαετίες σε καθεστώς υποτέλειας και εξαθλίωσης.

Τα βασικότερα πλεονεκτήματα συμμετοχής μας σε ένα τέτοιο σχήμα παρουσιάζονται παρακάτω:

• Αναθέρμανση και αξιοποίηση των πολιτικών, οικονομικών και πολιτιστικών σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας, όπως αυτά υποστηρίζονται από τη φυσική και ιστορική συμμαχία των δύο λαών.
• Συμμετοχή της ελληνικής πολιτικής σκηνής σε ισότιμη βάση σε έναν τεράστιο οικονομικό και γεωπολιτικό σχηματισμό που δεν αποκλείεται να είναι και ο μεγαλύτερος του κόσμου μέσα στις επόμενες δεκαετίες. Η Ελλάδα μπορεί να εξελιχθεί στα πλαίσια του χώρου σε μία μικρή αλλά κυρίαρχη και αξιοπρεπή χώρα, σε αντίθεση με τη παραμονή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή σε έναν χώρο που την έχει ήδη χαρακτηρίσει και αντιμετωπίζει έως αποικία.
• Καθιέρωση του ελληνικού χώρου έως κομβικό σημείο μεταφοράς ενεργειακών πόρων και αγαθών όχι μόνο από τα ευρασιατικά αλλά και από τα υπόλοιπα ασιατικά κράτη, με άμεσα οφέλη για την ελληνική οικονομία.
• Συμμετοχή της ελληνικής οικονομίας σε μία τεράστια αγορά, με θετική προοπτική. Μία αγορά στην οποία στόχος δεν είναι το γρήγορο κέρδος αλλά η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και η ασφάλεια των πολιτών της. Μία ένωση που όπως ήδη προαναφέρθηκε η πολιτική εξουσία είναι υπαρκτή και με μεγάλη ισχύ.
• Συνεργασία σε θέματα ασφάλειας και προάσπιση του εθνικού μας χώρου. Αναβάθμιση της γεωστρατηγικής θέσης της χώρας μας.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να θυμηθούμε ποιά ήταν εκείνα που περίμενε κάθε έλληνας από τη συμμετοχή της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τη ευρωζώνη, δηλαδή:

α) τη διάθεση των προϊόντων μας σε μία μεγάλη αγορά. Ύστερα από τριάντα χρόνια συμμετοχής μας στην Ε.Ε, καταστράφηκε η βιομηχανική και βιοτεχνική παραγωγή της χώρας (σε ποσοστό άνω του 80%) δεδομένου ότι στις βασικές αρχές της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας που εφαρμόζει και η Ευρώπη δε νοούνται μέτρα προστασίας της βιομηχανικής παραγωγής ακόμα και στις μικρές οικονομίες όπως είναι η Ελληνική. Η κοινή αγροτική πολιτική της Ε.Ε οδήγησε την αγροτική παραγωγή της χώρας σε μαρασμό (με μεγαλύτερο θύμα τη κτηνοτροφική παραγωγή). Εξάλλου ότι είμαστε μέλος της ένωσης δε μας έδωσε ποτέ κανένα πλεονέκτημα έναντι της Τουρκίας, του Μαρόκου ή της Αιγύπτου στη διάθεση αγροτικών προϊόντων. Το τουριστικό προϊόν της Ελλάδας αν και έχει αυξηθεί ποσοτικά τα τελευταία έτη, έχει απαξιωθεί πλήρως σε όρους κερδοφορίας. Και αυτό διότι η Γερμανία έχει προβεί σε τεράστιες επενδύσεις στη γείτονα μας υποστηρίζοντας σθεναρά το τουριστικό της προιόν. Δηλαδή η προσδοκία διάθεσης των προϊόντων μας σε μία μεγαλύτερη αγορά χάθηκε εξαφανίζοντας παράλληλα το μεγαλύτερο μέρος των αγαθών και υπηρεσιών που παρήγαγε η χώρα μας πριν την ένταξη της στην Ε.Ε.

β) την ασφάλεια των συνόρων μας, που εννοείται ότι είναι πλέον σύνορα της Ενωμένης Ευρώπης. Οι εξοπλιστικές δαπάνες όμως στα τελευταία τριάντα χρόνια όχι μόνο δε μειώθηκαν αλλά γνώρισαν αδιανόητη αύξηση για μία χώρα του μεγέθους μας. Το μόνο που συνέβη ήταν ότι η γαλλική και γερμανική πολεμική βιομηχανία απέκτησαν έναν πολύ καλό πελάτη, κλέβοντας ένα κομμάτι μίας πίτας που είχαν αποκλειστικά στα χέρια τους οι Η.Π.Α. Βεβαίως ούτε κουβέντα για διασφάλιση της εδαφικής μας κυριαρχίας. Εξ’ άλλου μαζί με εμάς απέκτησε ακόμα έναν καλό πελάτη. Η προσδοκία της ασφάλειας των συνόρων μας έμεινε στον κόσμο των ονείρων.

γ) τη συμμετοχή σε ένα σταθερό νομισματικό σύστημα που θα διασφάλιζε συνεχή χρηματοδότηση και χαμηλά επιτόκια δανεισμού όχι μόνο για το κράτος αλλά επίσης για τις ελληνικές επιχειρήσεις και τους έλληνες πολίτες. Αν θυμηθούμε τα επιτόκια των καταναλωτικών δανείων ακόμα και της προηγούμενης δεκαετίας, διότι τώρα έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει καν χρηματοδότηση,  μπορούμε να κρίνουμε κατά πόσο το ευρώ ωφέλησε ή ήταν παγίδα για την ελληνική οικονομία.

Δηλαδή, η Ευρωπαϊκή Ένωση όχι μόνο δε δικαίωσε τις προσδοκίες των Ελλήνων  πολιτών (και όχι μόνο) αλλά με τις εφαρμοζόμενες πολιτικές της, όπως αυτές ελέγχονται από το γαλλογερμανικό άξονα, απαξίωσε πλήρως την ελληνική οικονομία και θέτει πλέον σε κίνδυνο την εθνική μας ασφάλεια, ακεραιότητα και οντότητα.

Η συμμετοχή της χώρας μας στην Ευρασιατική Ένωση, με τη δημιουργία ζωνών ελεύθερου εμπορίου αλλά και τη παραχώρηση δικαιώματος χρήσης ελληνικών υποδομών (λιμένες, υποδομές μεταφορών και ενέργειας), μας προσφέρει τη δυνατότητα αμυντικής θωράκισης της χώρας μας και της ουσιαστικής και αποτελεσματικής αντιμετώπισης των απειλών  που αντιμετωπίζουμε σήμερα.

Η απελευθέρωση της Ελλάδας βέβαια από τα δεσμά της Ευρωπαϊκής Ένωσης δε πρόκειται σε καμία περίπτωση να είναι μια απλή διαδικασία. Θα απαιτηθεί διαρκής αγώνας και δυστυχώς ίσως ακόμα και ανθρώπινες ζωές. Τα σχέδια εφαρμογής της νέας τάξης πραγμάτων βρίσκονται σε ένα κρίσιμο σημείο. Και για ακόμα μια φορά οι έλληνες θα βρεθούν υποχρεωμένοι να δώσουν μαθήματα αγώνα για τη λευτεριά σε όλο τον κόσμο.

* Ο Δημήτρης Χρυσικόπουλος είναι σύμβουλος επιχειρήσεων σε θέματα σχεδιασμού και εφαρμογής διαχειριστικών συστημάτων καθώς επίσης και υπεύθυνος τομέα βιομηχανικής ανάπτυξης του Πατριωτικού Μετώπου.

ΙΝΚΑ ΚΡΗΤΗΣ ΔΤ 358/21.05.12: Από τους Οθωμανούς 1832 μέχρι σήμερα κακοδιαχείριση

ΙΝΚΑ ΚΡΗΤΗΣ ΔΤ 358/21.05.12

Άραγε οι 300 εκλεγμένοι πολιτικοί μας, που ήταν στην Βουλή από το 1832 μέχρι σήμερα, δεν κατάλαβαν αυτό που το έχει καταλάβει όλος ο κόσμος, που λέει τώρα και το περιοδικό Time δημόσια σε όλο τον κόσμο σε όλο τον πλανήτη. Να πώς το λέει http://tinyurl.com/76yuvbw το περιοδικό Time :

"Από τότε που η Ελλάδα ανεξαρτητοποιήθηκε από τους Οθωμανούς από το 1832, η χώρα βρίσκεται σε κρίση τουλάχιστον για τα μισά χρόνια", γράφει το Time, ………την Ελλάδα, η οποία είναι ένοχη για κακοδιαχείριση, χαμηλή ανταγωνιστικότητα και οικονομική απάτη.

Ας το καταλάβουν και οι 300 πρώην, ότι τώρα το έχουν καταλάβει σε όλο τον κόσμο.

Το Ότι Ανέκαθεν, και τότε και τώρα ορκίζονται και διαγωνίζονται με θεατρικό τρόπο πως θα διαχειριστούν σωστά τα κοινά όταν εκλεγούν αυτοί, γιατί οι άλλοι δεν τα διαχειρίστηκαν σωστά και μετά, όταν φεύγουν αυτοί, έρχονται οι άλλοι και λένε, δεν τα κάναμε εμείς τα κάνανε οι άλλοι.

Οι κάθε άλλοι, κατηγορούν τους προηγούμενους άλλους.

Αυτό γίνεται, οι άλλοι και οι άλλοι, όπως στο η Λίζα και η Άλλη.

Κουρελιάζουν το Σύνταγμα με διαδοχικές αλλαγές και υποβαθμίσεις, μετονομάζουν και αλλάζουν αρμοδιότητες και υπηρεσίες με τις υποσυνείδητες ανάγκες του πρωθυπουργού της κάθε κομματικής ομάδας, ενοποιούν την δικαιοσύνη με το κόμμα - κυβέρνηση, αυτοκρίνονται και αυτοαπαλλάσσονται, αναπαράγουν και εξαρθρώνουν νόμους και δικονομία, ρυθμίζουν – αναγγέλλουν με αυτιστική επανάληψη κάθε φορά, να απαντά η δημόσια αρχή σε 50 μέρες και δεν απαντά ούτε σε 500.

Αλλάζουν φορολογικό καθεστώς κάθε τρείς του μήνα, αλλάζουν ότι υπάρχει σαν άξονας προγραμματισμού της ζωής του πολίτη εργαζόμενου η επιχειρηματίας, κάθε τρείς και λίγο.

Δεν είναι πως δεν ξέρουν ότι ό ένας προσθέτει το δικό του χάος στο χάος του άλλου, το ξέρουν, αλλά πιστεύουν, πως οι πολίτες δεν καταλαβαίνουν ότι το κάνουν σκόπιμα, η ότι και οι 300 αποτελούν διαχειριστικά σκουπίδια.

Το κατάλαβαν στο περιοδικό Time και το κάνουν διασπορά σε όλο τον κόσμο.

Αυτοί εδώ, οι πρώην άλλοι και οι σημερινοί άλλοι και οι αυριανοί άλλοι, συνεχίζουν να κάνουν όπως, η στρουθοκάμηλος που νομίζει πως επειδή έκρυψε το κεφάλι της στο θάμνο δεν φαίνεται το τεράστιο κορμί της.

Όλοι λένε πως και οι 300 που είχαν υπάρξει στην βουλή, εμπόδισαν και εμποδίζουν την κοινωνική και οικονομική ζωή του Έλληνα πολίτη και επιχειρηματία, μια σκόπιμα και μια από διαχειριστική ανικανότητα. Μας επιβάλλουν και Σπέρνουν την τρέλα.

Ευαγγελισμός 20.02.11: στην πλειοψηφία τους χρήζουν ψυχιατρικής παρακολούθησης.

Το κοινό στην πρακτική εφαρμογή των εκ των άνωθεν προβολών:

Μυτιλήνη 20 Μαΐου 2012: Σκότωσε με μαχαιριές την γυναίκα του.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ - "ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ"...

από e-mail

Οι 8 φόροι που θα πέσουν στα κεφάλια μας αμέσως μετά τις κάλπες του Ιουνίου

http://olympia.gr/2012/05/21/%CE%BF%CE%B9-8-%CF%86%CF%8C%CF%81%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B8%CE%B1-%CF%80%CE%AD%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CF%83%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CE%B5%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CE%B1%CF%82/

Η υπηρεσιακή κυβέρνηση θα προσπαθήσει -κάνοντας κατενάτσιο- να κρατήσει τα έσοδα της χώρας σε ένα ανεκτό επίπεδο προκειμένου να μην παραδώσει «στεγνά» ταμεία στην κυβέρνηση που ενδεχομένως θα προκύψει από τις εκλογές της 17ης Ιουνίου.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, από την επομένη των εκλογών εκατομμύρια φορολογούμενοι θα αρχίσουν να λαμβάνουν σταδιακά 8 διαφορετικά εκκαθαριστικά – ειδοποιήσεις από τα οποία η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων προσδοκά να συγκεντρωθούν περισσότερα από 2 δισ. Ευρώ στον κρατικό κορβανά.

Ακόμη κι αν η επόμενη κυβέρνηση θελήσει να καταργήσει ορισμένους από τους φόρους αυτούς θα πρέπει να βρεθεί μέτρο που θα εξασφαλίζει το ίδιο ποσό χρημάτων.

Αναλυτικά, όπως αναφέρει το Euro2day.gr μετά τις εκλογές, θα αποσταλούν στους φορολογούμενους τα εξής εκκαθαριστικά:

• Φόρου εισοδήματος: Η διαδικασία υποβολής των φορολογικών δηλώσεων θα ολοκληρωθεί στις 15 Ιουνίου για τα φυσικά πρόσωπα. Με δεδομένο ότι φέτος η συντριπτική πλειοψηφία των φορολογικών δηλώσεων θα αποσταλεί ηλεκτρονικά, η ΓΓΠΣ εκτιμά ότι η εκκαθάριση των δηλώσεων θα είναι τάχιστη.

Οι φόροι που θα προκύψουν θα είναι σαφώς αυξημένοι σε σχέση με πέρυσι, καθώς στο μεταξύ το αφορολόγητο μειώθηκε από τα 12.000 στα 5.000 ευρώ, οι φοροαπαλλαγές ψαλιδίστηκαν με την καθιέρωση έκπτωσης μόνο από το φόρο σε ποσοστό 10% για σειρά δαπανών (ιατρικά έξοδα, ασφάλιστρα, ενοίκια κ.λπ.), τα τεκμήρια αυξήθηκαν έως και κατά 200% και το μπόνους των αποδείξεων καταργήθηκε.

• Εκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης: Φέτος η έκτακτη εισφορά θα είναι διπλή. Μια για τα εισοδήματα του 2012, η οποία παρακρατείται σε μηνιαία βάση από τους μισθούς από τις αρχές του έτους και μία για τα εισοδήματα του 2011 η οποία θα έρθει με το εκκαθαριστικό των φορολογικών δηλώσεων. Η εξόφληση της έκτακτης εισφοράς θα γίνει μαζί με το φόρο εισοδήματος σε δόσεις, οι οποίες -ανάλογα με το χρόνο εκκαθάρισης- δεν μπορούν να υπερβαίνουν τις τρεις. Οσοι λάβουν το εκκαθαριστικό τους από τον Οκτώβριο και μετά θα πληρώσουν φόρο εισοδήματος και έκτακτη εισφορά εφάπαξ!

• Τέλος επιτηδεύματος: Περίπου ένα εκατομμύριο ελεύθεροι επαγγελματίες και επιχειρήσεις θα πληρώσουν φέτος, 500 ευρώ από 300 πέρυσι. Το τέλος θα έρθει επίσης με το εκκαθαριστικό της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος.

• ΕΤΑΚ 2009: Περισσότεροι από 270.000 φορολογούμενοι θα παραλάβουν, τα «ξεχασμένα» εκκαθαριστικά σημειώματα για την καταβολή του ΕΤΑΚ 2009, με το συνολικό φόρο στα 100 εκατομμύρια ευρώ. Θα το πληρώσουν οι άγαμοι που την 1η Ιανουαρίου 2009 είχαν ακίνητη περιουσία αντικειμενικής αξίας άνω των 100.000 ευρώ και οι έγγαμοι με ακίνητα αξίας άνω των 200.000 ευρώ.

Σημειώνεται ότι έχουν ήδη εκκαθαριστεί 2.920.000 δηλώσεις από 3.946.646 ιδιοκτήτες και έχουν βεβαιωθεί φόροι ύψους 278,97 εκατομμύρια ευρώ. Η ΓΓΠΣ περιμένει το πράσινο φως από το υπουργείο Οικονομικών για την αποστολή των σημειωμάτων και δεδομένης της κατρακύλας των εσόδων (-20% το πρώτο δεκαπενθήμερο του Μαΐου) δεν αποκλείεται να αρχίσει να τα στέλνει ακόμα και εντός της εβδομάδας.

• Εκτακτη εισφορά ακινήτων: Οσοι είχαν στην κατοχή τους την 1η Ιανουαρίου 2009 ατομική ακίνητη περιουσία αντικειμενικής αξίας άνω των 400.000 ευρώ με τα εκκαθαριστικά σημειώματα του ΕΤΑΚ του 2009 θα πληρώσουν και έκτακτη εισφορά μεγάλης ακίνητης περιουσίας . Η έκτακτη εισφορά επιβάλλεται κλιμακωτά με συντελεστές από 0,1% έως 0,9% ανάλογα με το ύψος της περιουσίας.

• ΦΑΠ 2010: Περισσότεροι από 100.000 φορολογούμενοι οι οποίοι κατείχαν την 1η Ιανουαρίου 2010 ακίνητα συνολικής αντικειμενικής αξίας άνω των 400.000 ευρώ θα λάβουν το λογαριασμό του Φόρου Ακίνητης Περιουσίας έτους 2010.

• ΦΑΠ 2011: Πάνω από 600.000 φορολογούμενοι που κατέχουν ακίνητα αξίας άνω των 200.000 ευρώ θα παραλάβουν κι άλλα εκκαθαριστικά σημειώματα για την πληρωμή του ΦΑΠ του 2011.

• Το Ειδικό Τέλος Ακινήτων για το 2012: Θα αρχίσει να ενσωματώνεται στους λογαριασμούς της ΔΕΗ , μετά τις εκλογές και η εξόφλησή του θα γίνει κατά πάσα πιθανότητα σε λιγότερες από πέντε διμηνιαίες δόσεις που προβλέπει ο ισχύον νόμος. Ακόμα και να καταργηθεί καθώς Ν.Δ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ στα προγράμματά τους προβλέπουν την αντικατάστασή του από ενιαίο Φόρο Ακινήτων, θεωρείται απίθανο να μην πληρωθεί φέτος καθώς σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να βρεθούν άμεσα μέχρι το τέλος του έτους έσοδα 2 δισ. ευρώ από ισοδύναμο μέτρο.

Ο μητσοτακισμός ξαναγύρισε σπίτι

http://hassapis-peter.blogspot.com/2012/05/blog-post_9434.html

Η μια από τις τρεις κύριες πολιτικές οικογένειες της χώρας, ξαναγύρισε ολοκληρωτικά στο κομματικό σπίτι από το οποίο είχε διωχθεί.

Μετά από αυτή την επανένωση των πολιτικών οικογενειών Καραμανλισμού και Μητσοτακισμού, πολιτικών ιδιοκτητών της Νέας Δημοκρατίας, με πρωτοβουλία του πολιτικά παρένθετου και ήδη υπ' ατμόν κ. Σαμαρά, μένει μόνο η επάνοδος στην πολιτική σκηνή και του Παπανδρεϊσμού για να τραβήξουμε ως λαός....

σε νέα επιτεύγματα. Ήδη κάπου εκεί στο ψηφοδέλτιο της Αχαϊας επιβιώνει ο Παπανδρεϊσμός. 

Ελπίζουμε τώρα πλέον να μην μένει σε κανέναν καμία αμφιβολία, πως αν δεν αλλάξει αυτό το οικογενειοκρατικό πολιτικό σύστημα της προεδρευόμενης κοινοβουλευτικής «δημοκρατίας», δηλαδή ένα πολιτικό σύστημα προσωπικών πολιτικών συμφωνιών κορυφής, που επιτρέπει την διαιώνιση στην εξουσία της ίδιας πολιτικής κληρονομικής πολιτικής ολιγαρχίας, τότε και τα παιδιά μας θα είναι υποτελείς στα παιδιά τους και εμείς όλοι ως λαός δεν πρόκειται να έχουμε κανένα ελεύθερο πολιτικό μέλλον.

ΕΓΓΡΑΦΟ-ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΗΜΕΝΟ PLAN B ΚΑΤΕΧΕΙ Ο ΚΑΜΜΕΝΟΣ!!!

http://makeleio.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1671:-----plan-b---&catid=4:2012-02-11-12-49-59&Itemid=2

Φρέσκο μόλις το ψαρέψαμε...Απο στενούς συνεργάτες του Πάνου Καμμένου μαθαίνουμε ότι ο πρόεδρος των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ έχει στα χέρια του έγγραφο-ντοκουμέντο που αποδεικνύει

ότι η ιστορία με το πλάνο β και τις αξιώσεις του για να συμμετέχει στην κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ είναι στημένη απο την προεδρία της δημοκρατίας....Μάλιστα αυτό που διαρρέουν οι στενοί συνεργάτες του Καμμένου είναι ότι ο Καμμένος γνωρίζει και ποιός είναι ο άνθρωπος που του την έστησε για να τον στοχοποιήσει και ότι περιμένει να περάσουν λίγες ημέρες για να το βγάλει μόλις φουντώσει ο προεκλογικός πυρετός...

VODAFONE-SIEMENS στο επίκεντρο> Να τοποθετηθούν οι πολιτικοί αρχηγοί για τη πορεία των σκανδάλων!

http://www.kourdistoportocali.com/articles/11524.htm

Από την Άρτεμις Παραδείσου

http://newpost.gr/home/

Ο Αλέξης Τσίπρας έχει επανειλημμένωςκαταγγείλει τα συμφέροντα, την διαφθορά και τηνδιαπλοκή. Υπόσχεται ότι θα τα πολεμήσει και θα πατάξει το φαινόμενο. Το ίδιο λένε και οι υπόλοιποι πολιτικοί αρχηγοί.


Θέλουμε να τους πιστέψουμε. Αλλά για να γίνει αυτό είναι κρίσιμο να προσδιορίσουν την διαπλοκή. Ποιοι είναι αυτοί δηλαδή που θα παταχθούν; Τι ακριβώς έχουν πράξει; Και σε τελευταία ανάλυση έχουν ονοματεπώνυμο;

Δεν θα ενστερνιστώ την άποψη ότι ολόκληρη η αγορά διαπλέκεται και βρίθει σκανδάλων. Όχι. Υπάρχουν ωστόσο κάποια ζητήματα τα οποία πρέπει πριν από τις εκλογές να ξεκαθαριστούν.

Πρώτον: Να απολογηθεί το ΠΑΣΟΚ γιατί όταν μιλούσε για το σκάνδαλο Βατοπεδίου μας έλεγε ότι χάθηκαν εκατομμύρια αλλά ποτέ δεν μας είπε πόσα χρήματα έχασε το ελληνικό δημόσιο από τις ανταλλαγές. Γιατί δεν μιλάει ο κ. Βενιζέλος για το θέμα και να πει όσα είχε πει σε κλειστή σύσκεψη στο κόμμα του όταν αποφάσισαν να «σηκώσουν» το θέμα.

Δεύτερον: Τι απέγιναν εκείνα τα χρήματα από της SIEMENS τα οποία είχε παραδώσει ο Τσουκάτος στο ταμείο του κόμματος; Ποιος τα πήρε; Τι απέγιναν;

Και Τρίτον και κυριότερο η υπόθεση των υποκλοπών! 

Η γνωστή εταιρεία κινητής τηλεφωνίας VODAFONE είναι γνωστό ότι εμπλέκεται στην υπόθεση. Τι ακριβώς έκανε η εν λόγω εταιρεία; Ποιος είναι ο πραγματικός της ρόλος στην Ελλάδα; Γιατί ποτέ κανένας δεν τόλμησε να πει όλη την αλήθεια;

Διώχθηκαν κάποιοι οι οποίοι ήσαν υπεύθυνοι για την παρακολούθηση του τότε Πρωθυπουργού της χώρας και σε ποιο σημείο βρίσκεται η υπόθεση; Πως αντιδρά το πολιτικό σύστημα στο γεγονός ότι η εταιρεία αυτή εισπράττει τα χρήματα του έλληνα φορολογούμενου και τα εξάγει σε άλλες χώρες; Ποιος ήταν ο ρόλος του Κορωνιά; Ποιο ήταν το παρασκήνιο στην γνωστή υπόθεση Τσαλικίδη; Γιατί η εταιρία αυτή χρησιμοποίησε την σημαία της «Ανεξάρτητης Κρήτης» σε διαφημιστικό της; 

Όλα αυτά είναι αναπάντητα ερωτήματα. Φυσικά υπάρχει ενδεχόμενο η VODAFONE να έχει ισχυρά επιχειρήματα και να όλα αυτά να την βαραίνουν άδικα. Αλλά ένα είναι βέβαιο. Οι πολιτικοί αρχηγοί εάν έχουν κότσια πρέπει να πάρουν θέση εδώ και τώρα.

Άρτεμις Παραδείσου

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΡΕΠΟΥΣΗ

http://makeleio.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1669:2012-05-21-14-08-58&catid=4:2012-02-11-12-49-59&Itemid=2

"Προκλητική, ασεβής και κυρίως αμετανόητη αρνητής, η βουλευτής της ΔΗΜ.ΑΡ Μαρία Ρεπούση -τα κατάφεραν οι εχθροί των Ποντίων, εύγε Φώτη Κουβέλη- εκπρόσωπος των αναθεωρητών της ελληνικής ιστορίας, εμφανίστηκε στη βουλή!

Τι έκανε η γνωστή συγγραφέας του βιβλίου ιστορίας του ..."συνωστισμού";

Αποχώρησε επιδεικτικά από την αίθουσα, μόλις ο πρόεδρος της βουλής ζήτησε από τους 300 βουλευτές να σηκωθούν όρθιοι και να κρατήσουν ενός λεπτού σιγή για τα γενοκτονημένα θύματα του Τουρκικού φασισμού!

Υπάρχουν φωτογραφίες που κατέγραψαν λεπτό προς λεπτό την ιταμή πρόκληση!

Υπάρχουν μαρτυρίες δημοσιογράφων που επιβεβαιώνουν το προκλητικό γεγονός!

Εάν η κυρία αυτή έκανε το ίδιο ακριβώς στη Γαλλία ή την Ελβετία, θα έμπαινε φυλακή!

Η άρνηση της γενοκτονίας είναι ΠΟΙΝΙΚΟ ΑΔΙΚΗΜΑ στις πολιτισμένες αυτές χώρες.

Και στην Ελλάδα τι;

Στην Ελλάδα τιμούμε τους αρνητές της γενοκτονίας, κάνοντάς τους υποψήφιους βουλευτές και με λίγες εκατοντάδες ψήφους τους εκλέγουμε για να τους επιβραβεύσουμε!

Και το αμείλικτο ερώτημα που βγαίνει από τις ψυχές όλων υμών των απογόνων εκείνων που επέζησαν από το μέγιστο αυτό έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, είναι αν ο πρόεδρος του κόμματος της ΔΗΜ.ΑΡ Φώτης Κουβέλης εγκρίνει την ασεβή αυτή στάση της!

Την εγκρίνεις ΝΑΙ ή ΟΧΙ κύριε Κουβέλη;

Γιατί αν την εγκρίνεις, ξέρουν οι Πόντιοι πώς να απαντήσουν.

Αν όμως δεν την εγκρίνεις, ένας μόνο τρόπος υπάρχει για να ξεπλυθεί η προσβολή:

ΝΑ ΤΗΝ ΒΓΑΛΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΣΟΥ!

Δεν υπάρχει άλλη συγνώμη για όλους τους Πόντιους απανταχού της γης που να γίνει δεκτή από εσένα, εκτός από αυτήν την ενέργεια.

Αναστάσιος Καζαντζίδης

Απόγονος Ποντίων που επιβίωσαν από το ΓΕΝΟΤΕΛΕΜΑ"

Taxalia.blogspot.com

ΣΥΡΙΖΑ στους καναλάρχες>Φέρτε πίσω τις τηλεοπτικές συχνότητες-αποτελούν εθνικό πλούτο! (Να γιατί ο ανηλέητος πόλεμος στον Τσίπρα!)

http://www.kourdistoportocali.com/articles/11516.htm

Από την Βασιλίκα Σαριλάκη

Η παρούσα κατάσταση - Οι τάσεις.

Η διαχείριση της πληροφορίας στις μέρες μας είναι μια εξαιρετικά σημαντική υπόθεση. Γιατί η Εξουσία επιβάλλει και διασφαλίζει την ηγεμονία της μέσω της κατευθυνόμενης πληροφόρησης. Όταν λοιπόν αναφερόμαστε σήμερα στην πολιτική της επικοινωνίας, αναφερόμαστε οπωσδήποτε στην ανάγκη ελεύθερου διαλόγου και στην απαίτηση για δημοκρατία. Παλαιότερα ο Τύπος λειτουργούσε ως «τέταρτη εξουσία», ελέγχοντας την εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική εξουσία. Όχι πια. Σήμερα η σχέση Μ. Μ. Ε και Πολιτικής μετατράπηκε εν πολλοίς σε σχέση διαπλοκής μεγάλων πολιτικών συμφερόντων και ΜΜΕ. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι οι ιδιοκτήτες Μ. Μ. Ε, που «κατευθύνουν» την κοινή γνώμη, είναι επίσης εφοπλιστές, μεγαλοκατασκευαστές και τραπεζίτες.. Όπως δεν είναι τυχαίο πως η συντριπτική πλειοψηφία των Μ. Μ. Ε βρίσκεται στα χέρια ελάχιστων μεγαλοεπιχειρηματιών. Ο δικομματισμός έχει τεράστιες ευθύνες για αυτό. Οι νέοι Βαρόνοι των media δεν περιορίζονται πια σε ένα κανάλι, ένα ραδιόφωνο ή εκδοτικό συγκρότημα αλλά επεκτείνονται αδίστακτα παντού, στήνοντας groups εταιρειών στα Βαλκάνια και αξιοποιώντας την προνομιακή τους μεταχείριση από την Κυβέρνηση για περαιτέρω μπίζνες. Ταυτοχρόνως έχουν μπει στο παιχνίδι και οι ξένες πολυεθνικές , ως νέοι πραίτορες των συχνοτήτων, προσδιορίζοντας εντέλει ακόμη και τι είδους τηλεόραση θα βλέπει ο Έλληνας, με συχνότητες οι οποίες αποτελούν- σημειωτέον- δημόσιο αγαθό και προσδιορίζουν προφανώς δημόσιο χώρο.. Η αρνητική κατάσταση στον χώρο της Ενημέρωσης επιδεινώθηκε επίσης και από την βαθιά κρίση του Τύπου τα τελευταία χρόνια. Από το κατεξοχήν δηλαδή φερέγγυο μέσο που μαζί με το ραδιόφωνο αποτελούσαν κι αποτελούν το κύριο πεδίο ανάπτυξης της κριτικής σκέψης, της λειτουργίας ελέγχου της Εξουσίας και της αυθεντικής διαδικασίας ενημέρωσης και πληροφόρησης.

ΜΜΕ: Έλεγχος ή νομή της Εξουσίας;

Η δική μας αντίληψη. Η εξουσία επιδιώκει τον έλεγχο των Μέσων, γιατί είναι το μεγαλύτερο εργαλείο ελέγχου των μαζών. Αλλά επίσης, σήμερα, η εξουσία μετατίθεται όλο και περισσότερο από πολιτικά χέρια στα χέρια λίγων κολοσσών ιδιωτών, χωρίς κανέναν έλεγχο και διαφάνεια. Αυτή η μονοπωλιακή κατάσταση είναι ολισθηρή και πρέπει να ανατραπεί καθώς μπορεί να μας οδηγήσει σε ολοκληρωτικά φαινόμενα όπως του Μπερλουσκόνι στην Ιταλία, ο οποίος αφού έβαλε στο χέρι ιδιωτικά και κρατικά κανάλια, άρχισε να απολύει όλους τους δημοσιογράφους που έκαναν έρευνα κρατώντας μόνο τους αυλοκόλακές του. Η ελληνική τηλεόραση, ενώ υπόσχεται πλουραλισμό και αντικειμενικότητα, όχι μόνον αποτελεί όργανο χειραγώγησης και προπαγάνδας αλλά μοιράζεται πλέον μερίδιο της πρώτης Εξουσίας αφού αποτελεί το αποφασιστικό μέσον προβολής κι εξασφάλισης της Εξουσίας και του δικομματισμού και όχι το μέσον ελέγχου τους. Το πέρασμα όμως από την ελεγκτική ή κριτική εξουσία στην εκτελεστική, από την τέταρτη εξουσία στην πρώτη, αποτελεί στην ουσία το τέλος τόσο της κριτικής όσο και της Δημοκρατίας. Το αποτέλεσμα είναι θλιβερό. Έχει χαθεί ο έλεγχος στον οποίο ήλπιζε ο πολίτης, υποχώρησε ο δημόσιος έλεγχος και η ανοιχτή κριτική σε αυτούς που ασκούν την εξουσία. Εξ ου και η σημερινή τεράστια αναξιοπιστία των Μ. Μ. Ε όπως αυτή καταγράφεται σε έρευνες.

Η πληροφορία ως δημόσιο αγαθό

Οι προτάσεις μας. * Ο ΣΥΝ πιστεύει πως αυτή η παρούσα κατάσταση πρέπει να ανατραπεί. Η Αριστερά βλέπει την πληροφορία ως δημόσιο αγαθό που πρέπει να κυκλοφορεί ελεύθερα και να διανέμεται δημοκρατικά. Ρόλος των ΜΜΕ είναι εκτός των άλλων να ελέγχουν την Εξουσία διαφορετικά αλλοιώνεται η Δημοκρατία.

• Οι συχνότητες για την τηλεόραση και το ραδιόφωνο είναι εθνικός πλούτος και πρέπει να υπόκεινται σε δημόσιο, κοινωνικό έλεγχο. Θέλουμε λοιπόν τις συχνότητες πίσω! Και χωρίς περιορισμούς.
• Να επανεξεταστούν όλες οι προσωρινές άδειες και να δοθούν με κριτήρια κοινωνικά κι όχι χρηματοπιστωτικά. Δεν μπορεί ένας υπόδικος επειδή έχει πακτωλό χρημάτων να έχει κανάλι και να μην μπορεί να έχει κανάλι μια μεγάλη συλλογικότητα ανθρώπων.
• Ο ΣΥΝ θεωρεί απαράδεκτες τις αντιλήψεις που στο όνομα της απελευθέρωσης του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου προώθησαν την άναρχη και ασύδοτη εμπορευματοποίηση. Μια πολιτική που εκχώρησε στη λογική των νόμων της αγοράς τις συχνότητες μέσω μιας πολυετούς "μεταβατικής" περιόδου, κατά τη διάρκεια της οποίας δημιουργήθηκαν τεράστια και διαπλεκόμενα ιδιοκτησιακά συμφέροντα, στα οποία μάλιστα διευκολύνθηκε η προνομιακή είσοδος στο ΧΑΑ.
• Τα Μ. Μ. Ε πρέπει να λειτουργούν με τέτοιο τρόπο ώστε να μην μετατρέπονται σε όργανα άσκησης πιέσεων. Και υπάρχουν μεγάλα περιθώρια από πλευράς Πολιτείας να το επιβάλλει, γιατί αυτή εγκρίνει τις άδειες λειτουργίας και μπορεί να διαμορφώσει το πλαίσιο κανόνων για τη λειτουργία τους δεδομένου ότι η άδεια αυτή αποτελεί την παραχώρηση ενός συλλογικού αγαθού δημόσιας περιουσίας, που είναι η συχνότητα.
• Στόχος μας είναι να εξασφαλιστούν όλες εκείνες οι συνθήκες που θα επιτρέψουν έναν απρόσκοπτο δημοκρατικό διάλογο στα μέσα και στην κοινωνία, που θα βοηθήσει στην ελεύθερη επιλογή οικονομικών και πολιτιστικών αλλαγών που θα μειώσουν την κοινωνική ανισότητα και επισφάλεια που κυριαρχούν σήμερα και θα απελευθερώσουν τις δημιουργικές δυνατότητες των ανθρώπων.
• Θεωρούμε ότι η λειτουργία των ΜΜΕ επηρεάζει ευθέως την ποιότητα και το μέλλον της δημοκρατίας μας και δεν πρέπει να υποκαθίσταται η λαϊκή κυριαρχία και η πολιτική λειτουργία από την «τηλεοπτική δημοκρατία» των μέσων.

Σχετικά με τον Βασικό μέτοχο:

• Η έκβαση της μάχης για τον βασικό μέτοχο, με παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πιέσεις ισχυρών πολιτικών κι επιχειρηματικών κύκλων «έλυσε» τα χέρια της κυβέρνησης για να δημιουργηθεί το νέο νομοθετικό πλαίσιο που καταργεί τα ασυμβίβαστα και οργανώνει κατά το συμφέρον τους το πεδίο της ανεμπόδιστης παρουσίας επιχειρηματιών στα Μέσα με χρήση των δημοσίων συχνοτήτων. Αυτό πρέπει να ελεγχθεί άμεσα ιδιαίτερα μπροστά στην ευκαιρία που δίνει η μετάβαση από την αναλογική τηλεόραση στην ψηφιακή.

Χειραγώγηση και προπαγάνδα στα ελληνικά ΜΜΕ

Η παρούσα κατάσταση - Οι τάσεις. Η τηλεόραση λόγω πληθώρας μηνυμάτων, δίνει την ψευδαίσθηση ενός πλουραλισμού ενημέρωσης, ενώ στην πραγματικότητα πολλές φορές είναι μονόπλευρη και παραπληροφορεί, προβάλλει φιλτραρισμένες και κατευθυνόμενες εικόνες της πραγματικότητας αποκρύπτοντας άλλες σημαντικότερες. Χαρακτηριστικότερο είναι το παράδειγμα που έχουμε βιώσει όλοι: Μαζικές διαδηλώσεις που περνάνε στα ψιλά ενώ προβάλλονται εκτενέστατα τα επεισόδια με σπασίματα βιτρινών, μολότωφ κ.λπ. Ταυτοχρόνως αποσιωπά ένα μεγάλο μέρος της δράσης εργατικών ομοσπονδιών, σωματείων, κινητοποιήσεων κατά των απολύσεων, εργατικών ατυχημάτων, κινημάτων πολιτών κ. ά, ενώ δεν διαθέτει τον αναλογικό χρόνο που οφείλει στην Αριστερά σε δελτία κι εκπομπές. Φτάσαμε να έχουμε αποκάλυψη ή συγκάλυψη στοιχείων ανάλογα με τα συμφέροντα των επιχειρηματιών-ιδιοκτητών των ΜΜΕ! Μονομερής είναι και η παρουσίαση πολλών πολιτικών θεμάτων αλλά και των διεθνών ειδήσεων που παρουσιάζονται σχεδόν αποκλειστικά από αμερικανικά ή αγγλικά πρακτορεία και μέσα. Μερικά μάλιστα θέματα όπως η τέχνη κι ο πολιτισμός αποκλείονται εντελώς κι εξαφανίζονται ως δια μαγείας αφού θεωρούνται αντιεμπορικά. Με τον τρόπο που λειτουργεί, η ελληνική τηλεόραση αναμοχλεύει αλλά και χειραγωγεί τους φόβους και τις ανασφάλειες των πολιτών, αναπαράγοντας έναν συνεχή «τρόμο και δέος». Έναν αρνητισμό που φτάνει στα όρια του σαδισμού που σκοπό προφανώς έχει, να παραλύσει τον θεατή για να αποφασίζουν καλύτερα άλλοι γι’ αυτόν. Την ίδια στιγμή, βυθισμένη στην άφατη αυτοαναφορικότητά της, αναγορεύει από μόνη της τα δικά της είδωλα, υπόσχεται ανέξοδη δόξα και λεφτά στα reality shows, όπου αναπαράγεται συνήθως φτηνιάρικη τέχνη. Και βέβαια «ξεβράζει» άφθονο σεξισμό, πορνικό κλίμα, τερατολαγνεία και κουτσομπολιό στα μεσημεριανά, εκμεταλλευόμενη τον ανθρώπινο πόνο και την επιδειξιομανία, παρέχοντας άθλια πρότυπα στην νεολαία. Μια νεολαία που συνεχώς της γυρνάει πλέον την πλάτη και στρέφεται στο Διαδίκτυο αφού δεν αντέχει άλλο το ξεκατίνιασμα, την υποκρισία, τον λαϊκισμό, την αναπαραγωγή του άθλιου. Στα δελτία ειδήσεων, που ο Έλληνας τιμά δεόντως, τα έχουμε δει όλα. Κοκορομαχίες των ίδιων συνέχεια πολιτικών του δικομματισμού στα panels μέχρι τελικής πτώσης, αλαζονεία, δημαγωγία, ψέματα και φρούδες υποσχέσεις, μεγαλοϊδεατισμούς και γελοίους ακκισμούς, συγκάλυψη ευθυνών, φανατισμό και επιθέσεις. Η ελληνική τηλεόραση δυστυχώς, κολακεύει τα χαμηλά ένστικτα, προωθεί την ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής ζωής και καλλιεργεί τον συνθηματικό λόγο μέσα από «πολυπράγμονες» σχολιαστές δημοσιογράφους που αποφαίνονται επί παντός επιστητού, στα δελτία ειδήσεων, υπερασπιζόμενοι στα τηλεπαράθυρα τα κομματικά τους «γήπεδα», συχνά με το αζημίωτο. Η έρευνα έχει εκλείψει από τα δελτία ειδήσεων και η τηλεοπτική αρένα αναφέρεται απλώς σε σκανδαλολογίες εκθέτοντάς τις «ηδονοβλεπτικά» στα μάτια των τηλεθεατών χωρίς να ελέγχει ουσιαστικά την εξουσία ως όφειλε. Η τηλεόραση φτάνει μερικές φορές να χρησιμοποιεί ακόμα και «μαγειρεμένες» δημοσκοπήσεις για να επηρεάσει το πολιτικό βαρόμετρο και να παγιδέψει την κοινή γνώμη. Ενδεικτική για την χρήση προπαγάνδας και τον ρατσισμό της τηλεόρασης είναι η πρόσφατη έρευνα του Παν/μίου Αθηνών (Τμήμα Επικοινωνίας και Μ. Μ. Ε, Ιουν.2008) για τα Ελληνικά Μ. Μ. Ε που διαπιστώνει μεταξύ άλλων: « Εξ όλων των πολιτικών σχηματισμών, τη μεγαλύτερη συνολική προβολή στις τηλεοπτικές ειδήσεις έχει η ΝΔ – Κυβέρνηση, ακολουθούμενη από το ΠΑΣΟΚ. Τα στελέχη των δυο μεγαλύτερων κομμάτων προβάλλονται πολύ περισσότερο από τα στελέχη των άλλων κομμάτων, όπως και τα στελέχη του «δεξιού πόλου» έναντι εκείνων του «αριστερού πόλου». Μεταξύ των 20 περισσότερο προβεβλημένων πολιτικών προσώπων στις ειδήσεις, τα μισά και πλέον πρόσωπα προέρχονται από την Κυβέρνηση – ΝΔ. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτικών προσώπων που προβάλλονται είναι άνδρες. Οι άνδρες – πολιτικά πρόσωπα αποτελούν το 89,6% και οι γυναίκες το υπόλοιπο 10,4% .Συνεπώς, η πολιτική στις τηλεοπτικές ειδήσεις φαίνεται να είναι κυρίως γένους αρσενικού. Αυτό παρατηρείται εντονότερα στους δημόσιους τηλεοπτικούς σταθμούς… Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτικών προσώπων, προέρχονται (πολιτικά) από την πρωτεύουσα και ακολούθως, με μεγάλη διαφορά, από τη Θεσσαλονίκη….» Στη χώρα μας, η πολιτική διέρχεται εδώ και πολύ καιρό περίοδο βαθιάς κρίσης, με μεγάλη απογοήτευση των μαζών. Διάφοροι πολιτικοί, εξαρτημένοι από τα Μ. Μ. Ε και τους δημοσιογράφους που αντιμετωπίζουν με δέος, αφού οφείλουν συνήθως την αναγνωρισιμότητά τους στα κανάλια και όχι στο έργο τους, φροντίζουν να γίνουν τηλεμαϊντανοί ακόμη και σε βάρος του κοινοβουλευτικού τους έργου. . Τα Μ. Μ. Ε δεν υπηρετούν πλέον τον πολιτικό πλουραλισμό αλλά τις υφιστάμενες δομές εξουσίας.

Διαφάνεια και έλεγχος, ΕΣΡ και κινήματα πολιτών

Οι προτάσεις μας. * Αυτό που απαιτείται σήμερα είναι ένα σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο που θα αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τα φαινόμενα της υπερσυγκέντρωσης και διαπλοκής στα media αλλά και την τηλεοπτική ευτέλεια και παραπληροφόρηση. Η κατάσταση αυτή καταστρατηγεί την εύρυθμη λειτουργία της Δημοκρατίας, τον πολιτισμό και την αντικειμενική ενημέρωση των πολιτών. Απαιτούνται:

• Συνταγματική αναθεώρηση των άρθρων που αναφέρονται στα ΜΜΕ, αντιμονοπωλιακές ρήτρες, αναθεώρηση του υπάρχοντος νόμου και αποφασιστική ενίσχυση του ρόλου του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ) και των άλλων ρυθμιστικών αρχών.
• Το Ε. Σ. Ρ που πρέπει να αναδειχθεί από την Βουλή με ισχυρή πλειοψηφία των 2/3 του εκλογικού σώματος οφείλει να έχει την αρμοδιότητα και τη δυνατότητα του "επί της ουσίας" ελέγχου του καθεστώτος ιδιοκτησίας, των φαινομένων πολυϊδιοκτησίας και των ακριβών μετοχικών συνθέσεων των εταιρειών των Μ. Μ. Ε..
• Ο ΣΥΝ θεωρεί ότι η υπάρχουσα νομοθεσία είτε δεν εφαρμόζεται είτε αποδείχτηκε ανεφάρμοστη. Επίσης η αρμόδια ανεξάρτητη ρυθμιστική αρχή υπονομεύεται από κυβερνητικές αποφάσεις και οπωσδήποτε δεν ενισχύθηκε με τις κατάλληλες υποδομές για να ασκεί τον ελεγκτικό και αποφασιστικό της ρόλο..
• Σε σχέση με τις ραδιοτηλεοπτικές άδειες :Οι νέοι επιχειρηματίες και φορείς αποκλείονται εμμέσως από την αδειοδότηση των ραδιοφωνικών και των τηλεοπτικών σταθμών, αφού η νομοθεσία δίνει διαρκώς προβάδισμα, μέσω του κριτηρίου παλαιότητας, σε όσους έχουν χρόνια ημινόμιμης (με ευθύνη του κράτους) λειτουργίας. Στην περίπτωση του ραδιοφώνου οι τελευταίες άδειες έληξαν το 2006, ενώ οι πρώτες και τελευταίες αναλογικές τηλεοπτικές άδειες εκδόθηκαν το 1993 και το 1994. Οι άδειες πρέπει να δοθούν με κριτήριο την ισονομία κι όχι να μονιμοποιούν τους μέχρι τώρα διαπλεκόμενους. Θεωρούμε ότι το οριστικό καθεστώς αδειοδοτήσεων πρέπει να γίνει με βάση φακέλους ενημερωμένους με πλήρη και έγκυρα στοιχεία και πιστοποιητικά μέχρι την σχετική ημερομηνία αδειοδότησης
• Επίσης το έργο του ελέγχου της σχετικής διαδικασίας να ανατεθεί στο ΕΣΡ κατά τις συνταγματικές ρυθμίσεις και να ολοκληρωθεί με εγκυρότητα αφού παρασχεθούν οι υποδομές και τα στοιχεία.
• Τα ιδιωτικά ΜΜΕ θα πρέπει να υποχρεωθούν δια νόμου να διατηρούν συμβουλευτικές ενώσεις τηλεθεατών που θα έχουν λόγο στην διαμόρφωση του προγράμματός τους.
• Επίσης ενώσεις καταναλωτών και άλλων πολιτών θα πρέπει να έχουν αντιπροσώπους στο ΕΣΡ. Να ενωθεί το ΕΣΡ με την βάση της δημοκρατίας!
• Τέλος, όλοι οι τηλεοπτικοί σταθμοί θα πρέπει να υποχρεώνονται να έχουν τουλάχιστον μισή ώρα εκπομπής κάθε εβδομάδα στην οποία οι υπεύθυνοι προγράμματος θα πρέπει να απαντούν σοβαρά και υπεύθυνα σε ερωτήσεις των τηλεθεατών για τις επιλογές τους και το περιεχόμενο των προγραμμάτων.

Δημοσιογραφικά δικαιώματα κι ελευθεροτυπία

Η παρούσα κατάσταση. Εδώ και αρκετά χρόνια με τον ίδιο τρόπο που αίρονται σταδιακά τα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων σε όλη την Ευρώπη, άρχισαν να αίρονται από το 1991 και τα δημοσιογραφικά κεκτημένα. Επιπλέον σήμερα, σε περίοδο κρίσης πολλοί δημοσιογράφοι αναγκάζονται να δουλεύουν με stages ή συμβάσεις έργου, ανασφάλιστοι ακόμη και στην δημόσια τηλεόραση, ενώ υπάρχουν πάρα πολλοί δημοσιογράφοι και τεχνικοί που απολύονται σωρηδόν από εφημερίδες, ραδιοφωνικούς σταθμούς και περιοδικά. Η ελαστική εργασία ανθεί καθώς επίσης και η μαύρη εργασία. Οι δημοσιογράφοι βιώνουν μια δύσκολη πραγματικότητα. Από την μια οι πολυθεσίτες, διαπλεκόμενοι και ακριβοπληρωμένοι συνάδελφοί τους καμαρώνουν στο γυαλί κι από την άλλη η μεγάλη μάζα κακοπληρωμένων δημοσιογράφων που ιδρώνουν για να επιβιώσουν, που βλέπουν τις συλλογικές τους συμβάσεις να καταργούνται στην πράξη, που απολύονται ή που τους χρωστάει η εργοδοσία για πολύ καιρό τον μισθό τους. Την ίδια στιγμή η μεγάλη εργοδοσία χαίρει προνομίων και φοροαπαλλαγών.. Επιπροσθέτως επιχειρείται σήμερα και μια νέα επίθεση στην δημοτική ραδιοφωνία την οποία θέλει η Κυβέρνηση να ιδιωτικοποιήσει αδιαφορώντας μάλιστα για την ανεργία του προσωπικού της. Οι προτάσεις μας. * Ο ΣΥΝ ζητά σταθερή εργασία για όλους τους εργαζόμενους και προάσπιση των εργασιακών και ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων. Επίσης την κατάργηση των διατάξεων του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων που επιβάλλουν την εμπορευματοποίηση των υπηρεσιών των δήμων και την απόσυρση της διάταξης του «νόμου Ρουσόπουλου», που υποχρεώνει τους δημοτικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς ν’ αλλάξουν το νομικό καθεστώς λειτουργίας τους, για να πάρουν άδειες λειτουργίας ως ανώνυμες εταιρείες.

• Πρέπει να ληφθούν οπωσδήποτε μέτρα που θα διασφαλίζουν θεσμικά την αυτονομία του έργου των δημοσιογράφων και των άλλων εργαζομένων στα ΜΜΕ, που θα ενισχύουν την δημόσια ραδιοτηλεόραση, κανόνες δεοντολογίας που θα επεξεργαστούν από κοινού το ΕΣΡ, οι εργαζόμενοι και οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ αλλά και σχετικά κινήματα πολιτών προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα φαινόμενα της ασυδοσίας και της προσβολής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
• Σε σχέση με τους κώδικες δεοντολογίας διευκρινίζουμε ότι ο ΣΥΝ είναι αντίθετος σε οποιαδήποτε ιδέα νόμου "περί Τύπου", που θα έχει περιοριστικό χαρακτήρα και δεσμεύσεις σε ότι αφορά την ελεύθερη διακίνηση ειδήσεων, πληροφοριών, ιδεών και την άσκηση του δημοσιογραφικού λειτουργήματος.
• Κατά μια ανάλογη έννοια θεωρούμε πως πρέπει να καταργηθεί και το Υπουργείο Τύπου και την θέση του να πάρει μια μόνιμη κοινοβουλευτική επιτροπή για τα Μ. Μ. Ε.
• Σε ότι αφορά στη δεοντολογία του δημοσιογραφικού λειτουργήματος θεωρούμε ότι αποτελεί ζήτημα των Ενώσεων Συντακτών και η εφαρμογή τους θέμα των αρμοδίων οργάνων των Ενώσεων.

Δημόσια τηλεόραση

Η παρούσα κατάσταση. Σήμερα στην Ελλάδα έχει υποβαθμιστεί και υποτιμηθεί πάρα πολύ ο ρόλος και η λειτουργία των δημόσιων ΜΜΕ, σε αντίθεση με άλλες χώρες της Ε.Ε. στις οποίες τα δημόσια ΜΜΕ διατήρησαν δεσπόζουσα θέση στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο (Βρετανία, Γερμανία, Σουηδία κ. λ. π ). Οι κομματικές προσλήψεις, οι υπερτιμολογήσεις διαφόρων προγραμμάτων, η μονομέρεια των ειδήσεων και η εύνοια των ημετέρων έχουν καθηλώσει την ελληνική δημόσια τηλεόραση σε μια πολύ χαμηλή ποιότητα. Οι προτάσεις μας. * Ο ΣΥΝ θεωρεί ότι πρέπει να υπάρξει θεσμική κάλυψη της ΕΡΤ, χωρίς κανένα κυβερνητικό ομφάλιο λώρο.

• Τα δημόσια Μ. Μ. Ε και τα δημοσιογραφικά εγχειρήματα γνώμης πρέπει να είναι αδέσμευτα αλλά χρειάζονται την στήριξη της Πολιτείας, στην εποχή του ανελέητου ανταγωνισμού και της άκρατης εμπορευματοποίησης της επικοινωνίας. Επιλογή που προωθεί εξάλλου και το κοινοτικό θεσμικό πλαίσιο, πρωτόκολλο ν/32 της Συνθήκης του Άμστερνταμ.
• Πιστεύουμε ότι η δημόσια τηλεόραση –και όχι μόνον αυτή- οφείλει να ακολουθήσει τον πραγματικό της ρόλο. Της αντικειμενικής ενημέρωσης, της εκπαίδευσης και της ψυχαγωγίας με αξιακά προτάγματα την παιδεία, τον πολιτισμό, την τέχνη, την οικολογία, την ισότητα των φύλων, την πολιτική, την επιστήμη.
• Θα πρέπει να στηρίξει την πολυφωνία, να σεβαστεί την διαφορετικότητα, τις μειονότητες, τα κινήματα πολιτών, τις θετικές δυνάμεις στην κοινωνία και να σταματήσει να λειτουργεί κλειστοφοβικά με μια στείρα αρνητικότητα.
• Θα πρέπει να εγκαθιδρυθεί επιτέλους η αξιοκρατία στην δομή της ΕΡΤ για να παίξει τον ρόλο της ως Δημόσια τηλεόραση και όχι να αποτελεί εξάρτημα της εκάστοτε κυβέρνησης . Μια πραγματικά δημοκρατική ΕΡΤ δεν δικαιολογεί συνεχείς αλλαγές διευθυντών, προϊσταμένων και προσωπικού ανάλογα με τις αλλαγές των Υπουργών ή της Κυβέρνησης ούτε και απαράδεκτες αργομισθίες..
• Η Δημόσια τηλεόραση οφείλει να στηρίξει την ανασύνταξη των πνευματικών δυνάμεων του τόπου αντί να τις αποσιωπά. Οφείλει επίσης να προχωρήσει στο αίτημα της Περιφέρειας για ποιοτική Αποκέντρωση των τοπικών Μ. Μ. Ε καθώς και στήριξης των media της Ομογένειας.

Καταναλωτισμός και διαφήμιση

Η παρούσα κατάσταση. Υποταγμένη στην άκρα εμπορευματοποίηση και το μέγιστο κέρδος πάσει θυσία, η τηλεόραση, μετατρέπει τον πολίτη σε παθητικό καταναλωτή πληροφοριών και προϊόντων. Η ποιότητα επειδή κοστίζει κρίνεται ως περιττή και τα Μ.Μ.Ε. γεμίζουν πλέον τον χρόνο τους με ό,τι πιο φτηνό θα μπορούσαν να πουλήσουν. Οι εφημερίδες που κι αυτές αυξάνουν τελευταία την ποσότητα σελίδων τους έναντι της ποιότητάς τους, προσπαθούν να επιβιώσουν πουλώντας CD, εντασσόμενες συχνά σε τηλεοπτικά συμφέροντα. Τα τηλεοπτικά κανάλια αντί για ενδιαφέρουσες εκπομπές άρχισαν να γεμίζουν φτηνά τηλεσκουπίδια και reality που κοστίζουν ελάχιστα κι εσχάτως καταργούν κάθε έννοια ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ενώ οι εκδότες, οι καναλάρχες και οι παραγωγοί των Μ.Μ.Ε. αποφάσισαν ότι ήρθε ο καιρός τους να γίνουν οι νέοι Μπερλουσκόνι! Στις δύσκολες μέρες της μηντιακής ατμόσφαιρας αντί η Κυβέρνηση να προστρέξει προς όφελος της ποιότητας αποφασίζει να «αυτοχορηγηθεί» υπόγεια παρέχοντας βοήθεια στον φιλικό της κυρίως Τύπο ως ένα είδος «αντιπαροχής». H κρατική διαφήμιση αντί να διανεμηθεί δημοκρατικά εφόσον πρόκειται για δημόσιο χρήμα και καθορίζει πλέον την βιωσιμότητα εκδοτικών επιχειρήσεων, δόθηκε σε έντυπα των οποίων ο αριθμός κυκλοφορίας φύλλων δεν δικαιολογούσε δικαίωμα ενίσχυσης. Οι διαφημιστές πάλι σήμερα, φτάνουν να ελέγχουν τα πάντα μέχρι και το είδος των τηλεοπτικών προγραμμάτων. Καθώς μάλιστα ο αριθμός των τηλεοπτικών καναλιών όλο και αυξάνει με τα ψηφιακά, δορυφορικά και συνδρομητικά κανάλια, το κοινό διασπείρεται όλο και περισσότερο και οι τηλεθεατές κάθε καναλιού μειώνονται κάνοντας τους διαφημιστές πιο απρόθυμους να συνεχίζουν να πληρώνουν μεγάλα ποσά για τις διαφημίσεις. Αυτό φυσικά αυξάνει την διαπλοκή αλλά αποθρασύνει και τις διαφημιστικές. Οι διαφημίσεις γίνονται ολοένα και πιο προκλητικές, κυνικές, αδίστακτες προβάλλοντας επικίνδυνα πρότυπα ειδικά για τους νέους και τα παιδιά ενώ χρησιμοποιούν ανενδοίαστα το γυμνό γυναικείο σώμα με σεξιστικό ύφος και υπονοούμενα ακόμα και για εκπτώσεις μαγαζιών ηλεκτρονικών ειδών! Οι προτάσεις μας. * Πιστεύουμε πως χρειάζεται αναπροσαρμογή του Ελληνικού κώδικα διαφήμισης και επικοινωνίας και προσαρμογή της νομοθεσίας ώστε οι διαφημίσεις να αποβάλλουν τον προκλητικό σεξιστικό τους χαρακτήρα και τις ρατσιστικές αντιλήψεις εν γένει έναντι του φύλου, της Τρίτης ηλικίας, συμβόλων κ. λ. π.

• Επίσης απαιτείται περαιτέρω προστασία των ανηλίκων και των καταναλωτών από την παραπλανητική και την κίτρινη διαφήμιση.

Νέο τηλεπικοινωνιακό τοπίο και μέσα

Η παρούσα κατάσταση - Οι τάσεις. Γνωρίζουμε πολύ καλά πως η διαπλοκή είναι στη φύση του καπιταλιστικού συστήματος και πως δημοκρατία και καπιταλισμός δεν είναι καθόλου συνώνυμες έννοιες γι’ αυτό και ο αγώνας για δημοκρατικά Μ. Μ. Ε και η απεμπλοκή από τα αδηφάγα τραστ δεν είναι καθόλου εύκολος στόχος ειδικά όταν περιορίζεται σε ελπίδες νομοθετικών μόνο διαχειριστικών αλλαγών και δεν εντάσσεται μέσα σε ένα πολύ ευρύτερο πλαίσιο κινημάτων πολιτών που διεκδικούν μαζί δημοκρατικά δικαιώματα και μια νέα χειραφέτηση στο μηντιακό τοπίο.. Ο ΣΥΝ θα στηρίξει τα κινήματα αυτά και τις διεκδικήσεις τους. Υπάρχουν όμως κι ελπιδοφόρες δυνάμεις και δυνατότητες που προέρχονται από τα νέα μέσα, το Διαδίκτυο, τα μπλογκς, τις διαδικτυακές συσπειρώσεις πολιτών για τα πληττόμενα εργασιακά τους δικαιώματα, τα εναλλακτικά δίκτυα πληροφόρησης, το You Tube, την web tv κλπ. Είναι ένας νέος τρόπος ταχύτατης επικοινωνίας που αμφισβητεί ευθέως πλέον την παλαίποτε πέτρινη εξουσία του Τύπου και της τηλεόρασης. Οι πληροφορίες σήμερα είναι διάσπαρτες παντού και προσιτές στον καθένα, στον κάθε συνδεδεμένο υπολογιστή ακόμα και στο κινητό τηλέφωνο. Μια νέα δημοσιογραφία του πολίτη αναδύεται και δίνει απρόσμενες πληροφορίες και οπτικό υλικό για διάφορα γεγονότα που συμβαίνουν ανά πάσα στιγμή στον πλανήτη. Μέσα σ΄ αυτό όμως το νέο επικοινωνιακό τοπίο που είναι αρκετά πολύπλοκο πλέον, δεν λείπουν καθόλου οι συγκρούσεις. Έχουμε λοιπόν τα παραδοσιακά media και τις βιομηχανίες τους που μαζί με το παραγωγικό τους δυναμικό ανησυχούν πολύ καθώς ο ανταγωνισμός από το Διαδίκτυο αποβαίνει σταθερά εις βάρος τους.. Οι δημοσιογράφοι πάλι του Τύπου κι οι εφημερίδες μετα τον ανταγωνισμό της τηλεόρασης βλέπουν τώρα και τον ανώνυμο blogger να ασκεί δημοσιογραφικό ρόλο, και μάλιστα δωρεάν. Η πληροφορία όλο και φτηναίνει, η ακρίβεια και η επαλήθευσή της γίνονται πιο περίπλοκες από ότι είναι στα έντυπα, κι οι δημοσιογράφοι βλέπουν τον μισθό τους να μειώνεται αφού «όλοι έγιναν ξαφνικά δημοσιογράφοι»! Μέσα σ΄ όλα αυτά συνυπολογίστε και τον κατακερματισμό της πίτας. Τον υπέρμετρο πληθωρισμό των media. Σύμφωνα με έγκριτες μελέτες, η ετήσια παγκόσμια προσφορά media αυξάνεται κάθε χρόνο κατά 30% και η ζήτηση δεν μπορεί να ακολουθήσει. Τα τελευταία 10 χρόνια στην Ευρώπη ο αριθμός των τηλεοπτικών καναλιών τριπλασιάστηκε, τα περιοδικά τετραπλασιάστηκαν τα τελευταία 25 χρόνια ενώ καθημερινά προστίθενται στο Web 1,5 εκατ. σελίδες! Η έννοια λοιπόν «σταθερό κοινό» σε ένα μέσον σχεδόν εξαφανίζεται και το κοινό του κάθε μέσου μειώνεται επίσης σταθερά λόγω πληθωρισμού. Τα πρώτα και σίγουρα θύματα είναι οι καθημερινές εφημερίδες. Από την άλλη βέβαια αυτό που συγκρατεί προσωρινά την κατάσταση είναι πως οι διαφημιστές προτιμούν ακόμη τα έντυπα μέσα και την τηλεόραση για να δίνουν τα πακέτα τους αν και από το 2004 η διαφήμιση όλο και αυξάνει στο Διαδίκτυο.

Διαδίκτυο και Αριστερά

Η δική μας αντίληψη. Το Διαδίκτυο πρέπει να γίνει προνομιακό πεδίο για την Αριστερά αλλά και για την ελεύθερη έκφραση εν γένει όσο διατηρείται βέβαια η ελευθερία του και δεν επιβάλλεται η λογοκρισία. Την ελευθερία αυτή θα την προασπίσει ο ΣΥΝ αποφασιστικά και μέχρι τέλους. Το Διαδίκτυο δεν απειλεί την Δημοκρατία αλλά αντιθέτως την ενισχύει γιατί ενισχύοντας την ελεύθερη έκφραση κι επικοινωνία και παρέχοντας ανεξάντλητες πληροφορίες και κείμενα μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη της κριτικής σκέψης. Ένας αρτιότερα πληροφορημένος πολίτης είναι καλύτερος πολίτης. Οι προτάσεις μας * Ο ΣΥΝ πιστεύει πως πρέπει να διασφαλιστεί η ελεύθερη και ισότιμη πρόσβαση όλων στο Διαδίκτυο και να προωθηθεί η χρήση του στην Δημόσια εκπαίδευση, σε όλη την Επικράτεια. Πρέπει να δημιουργηθεί ένα επαρκές εθνικό δίκτυο που να καλύπτει ισότιμα όλη την Ελλάδα.

• Ταυτόχρονα είναι σημαντικό να ελεγχθεί η τάση εμπορευματοποίησής του, η οποιαδήποτε άμεση ή έμμεση λογοκρισία και να διασφαλιστούν τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών, το δικαίωμα στην ανωνυμία και η ασφάλεια των συναλλαγών.
• Επίσης ο ΣΥΝ δεν θέλει ένα Διαδίκτυο των δύο τρίτων. Θέλει ένα δημοκρατικό και ανοιχτό Διαδίκτυο όπου θα μπορεί ένας απλός blogger ή μια μικρή συλλογικότητα να δημιουργεί εύκολα και φτηνά μια διαδικτυακή σελίδα που θα είναι το ίδιο εύκολα προσβάσιμη με την ιστοσελίδα της Microsoft.
• Το δημοκρατικό Internet θα μπει σε κίνδυνο αν οι εταιρείες –πάροχοι αλλάξουν τους κανόνες και επιτρέψουν στις εταιρείες που τους πληρώνουν να έχουν μεγαλύτερη και πιο γρήγορη προσβασιμότητα και περιήγηση έναντι άλλων.
• Το Διαδίκτυο πρέπει να είναι ένα ανοιχτό, δημόσιο μέσο που θα διανέμεται δωρεάν κι όχι να δημιουργηθεί από δίπλα και ένα ιδιωτικό διαδίκτυο όπως θέλουν κάποια ηλεκτρονικά τράστ.
• Ούτε μπορεί να χρησιμοποιούνται τα προσωπικά στοιχεία των χρηστών χωρίς την συναίνεσή τους για αλλότριους ή εμπορικούς σκοπούς. Ήδη υπάρχουν ανησυχητικά φαινόμενα. Πρόσφατα, μετά από 5 χρόνια λειτουργίας παρατηρήθηκε στο facebook σκάνδαλο που είχε να κάνει με τις αλλαγές νομικής χρήσης του δικτύου. Οι αλλαγές στο νομικό κείμενο είχαν περάσει απαρατήρητες μέχρι πρόσφατα όταν χρήστης σε blog δημοσίευσε μια ανάλυση τους σε απλή γλώσσα, που στην ουσία κατέληγε ότι «οτιδήποτε δημοσιεύσει ο χρήστης στο Facebook μπορεί να χρησιμοποιηθεί από το τελευταίο με οποιονδήποτε τρόπο, για πάντα, ανεξάρτητα από τις επιθυμίες του χρήστη και για εμπορικούς λόγους».
• Για το θέμα της πορνογραφίας στο Διαδίκτυο ή της παρενόχλησης εφήβων ο ΣΥΝ προτείνει να υπάρξει ιδιαίτερη νομική προστασία πέραν των αυτορυθμίσεων που έγιναν πρόσφατα (Η Ευρωπαϊκή Ένωση ανακοίνωσε τη συμφωνία με 17 ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, μεταξύ των οποίων το Facebook το MySpace και η Google για τη βελτίωση των δικλείδων ασφαλείας ενάντια στην παρενόχληση των εφήβων στο Διαδίκτυο.)
• Επειδή συμβαίνει συχνά πλέον η επίσημη τηλεόραση να υστερεί σε χρόνο αντίδρασης έναντι των blogs και της δημοσιογραφίας των πολιτών ή της web tv παρουσιάζεται όλο και συχνότερα διεθνώς το φαινόμενο να υποκλέπτεται αυτό το υλικό του Internet. Ως εκ τούτου χρειάζεται ρύθμιση της προστασίας πνευματικών δικαιωμάτων περιεχομένων των δικτύων που δημοσιεύονται είτε στον έντυπο Τύπο ή αναπαράγονται στην τηλεόραση.
• Όσον αφορά το ζήτημα της πληρωμής δημοσιογράφων που δουλεύουν για ενημερωτικά δίκτυα στο Διαδίκτυο εννοείται πως πρέπει να πληρώνονται και να έχουν ασφαλιστικά δικαιώματα.
• Επίσης είμαστε υπέρ των δωρεάν και ανοικτών κωδικών λογισμικού (FOSS) ειδικά στον δημόσιο τομέα, όπως είμαστε υπέρ της ανάπτυξης της γλωσσικής πολυμορφίας στο διαδίκτυο, της ανταλλαγή πληροφοριών χωρίς γλωσσικούς φραγμούς και την προώθηση της Ελληνικής γλώσσας.

Τηλεπικοινωνίες και Διαδίκτυο

Οι προτάσεις μας * Ο ΣΥΝ θεωρεί ότι οφείλει να αναπτυχθεί με τέτοιο τρόπο η υποδομή των τηλεπικοινωνιών, ώστε να καταστήσει δυνατή την πρόσβαση σε όλες τις εισοδηματικές ομάδες. Αυτό φυσικά απαιτεί τομές και δημόσιο ΟΤΕ. Γιατί αν οι ιδιωτικές εταιρείες τηλεφωνίας διατηρούν τεχνητά υψηλές τιμές για τις ευρυζωνικές υπηρεσίες, ή αρνηθούν την εισαγωγή ενός ενιαίου συντελεστή για φθηνή πρόσβαση modem, τότε για ποια ισονομία μιλάμε; Εάν δεν υποχρεούνται ή ενθαρρύνονται από κάποιο κανονισμό για την ανάπτυξη υπηρεσιών σε αγροτικές περιοχές τότε πως θα φτάσει το Διαδίκτυο σε ακριτικές περιοχές; Το Διαδίκτυο καθιστά δυνατόν να ακουστεί η τοπική φωνή σε ολόκληρο τον κόσμο, αλλά, αν δεν υπάρχει κατάλληλη πολιτική στόχευση όλα πέφτουν στο κενό.

• Γι’ αυτό ο ΣΥΝ πιστεύει πως οι δημόσιες τηλεπικοινωνίες αποτελούν μοχλό εκδημοκρατισμού και ισότιμης διαμοίρασης της πληροφορίας μέσω Διαδικτύου που δίνει την δυνατότητα της γνώσης, της καλλιέργειας, της ελεύθερης έκφρασης και της επαγγελματικής κατάρτισης στα οποία έχει δικαίωμα κάθε Έλληνας.
• Η Πολιτεία ως εκ τούτου οφείλει να φροντίσει, να υπάρχουν παντού και ειδικά στην Περιφέρεια διάφορα δημόσια σημεία πρόσβασης στο Διαδίκτυο ( πανεπιστήμια, δημαρχεία, βιβλιοθήκες, μουσεία, κοινοτικά κέντρα, κλινικές και σχολεία) ώστε όλοι οι άνθρωποι να έχουν πρόσβαση. Αυτό είναι σημαντικό ειδικά για τους νέους ανθρώπους όπου η πρόσβαση δεν είναι εύκολα προσιτή για οικονομικούς λόγους.

Μετάβαση στην ψηφιακή τηλεόραση και τις διαδραστικές τηλεϋπηρεσίες

Η παρούσα κατάσταση. Στις 16/2/2009 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με ανακοίνωσή της δήλωσε πως « κάνει μια συντονισμένη προσπάθεια για την απελευθέρωση και μελλοντική χρήση του ραδιοφάσματος, γιατί θέλει να διασφαλίσει πως οι πολίτες της ΕΕ θα απολαμβάνουν τα πλεονεκτήματα της ψηφιακής τηλεόρασης, που συμπεριλαμβάνουν τις αυξανόμενες διαδραστικές τηλεοπτικές υπηρεσίες (π.χ. τηλεόραση υψηλής ευκρίνειας, βίντεο κατά παραγγελία), που θα είναι διαθέσιμες σε πολλαπλές πλατφόρμες μετάδοσης, με επίγεια, καλωδιακά, δορυφορικά δίκτυα και δίκτυα διαδικτυακής και κινητής τηλεόρασης.» Όπως δήλωσε η Κυβέρνηση η Ελλάδα θα πετύχει τον κοινοτικό στόχο για πλήρη μετάβαση στην ψηφιακή TV έως το 2015. Σε άλλες χώρες (Γερμανία, Φινλανδία, Λουξεμβούργο, Σουηδία και Ολλανδία) η μετάβαση αυτή έχει ήδη ολοκληρωθεί. Η μετάβαση είναι ευαίσθητη όσο και σημαντική υπόθεση καθώς αφορά στην δημοκρατική ή μη διαχείριση της πληροφορίας στο μέλλον. Στην Ελλάδα το κόστος αναμένεται να είναι υψηλό καθώς η Ελλάδα διαθέτει επίγεια τηλεόραση κατά 97%, μεγάλο γεωγραφικό ανάγλυφο, έλλειψη φάσματος και συχνοτήτων. Η ψηφιακή ραδιοτηλεοπτική μετάδοση προσφέρει καλύτερη ποιότητα εικόνας και ήχου, καλύτερη λήψη από κινητές συσκευές και ραδιόφωνα, περισσότερα τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά κανάλια και αναβαθμισμένες υπηρεσίες πληροφόρησης. Χρησιμοποιεί επίσης αποτελεσματικότερα το φάσμα ραδιοσυχνοτήτων απελευθερώνοντας νέες συχνότητες που μπορούν να έχουν άλλες χρήσεις, όπως υψηλής ευκρίνειας τηλεόραση, κινητή τηλεπικοινωνία, επαρχιακά δίκτυα και ασύρματες ευρυζωνικές επικοινωνίες. Επίσης προσφέρει μείωση των παρεμβολών μεταξύ γειτονικών πομπών, δυνατότητα λήψης και αποθήκευσης ψηφιακών δεδομένων, νέες υπηρεσίες υποτιτλισμού και μεταγλώττισης για άτομα με αναπηρία, καθώς και αμφίδρομες υπηρεσίες, που αναμορφώνουν τον όρο «επικοινωνία». Η ψηφιακή τηλεόραση είναι, σε σχέση με την αναλογική, φιλικότερη στο φυσικό περιβάλλον, αφού απαιτεί πολύ μικρότερη ισχύ εκπομπής. Στην Διάσκεψη της Γενεύης το 2006, η Ελλάδα κατοχύρωσε 2105 αναλογικές και 357 ψηφιακές συχνότητες, έναντι 136 που προυπήρχαν.. Με τον νόμο 3592/2007 ρυθμίστηκε η επίγεια ψηφιακή τηλεόραση και η ψηφιακή τηλεόραση μέσω ευρυζωνικών δικτύων. Επίσης, προβλέφθηκε η δυνατότητα μετάδοσης ψηφιακής τηλεόρασης σε κινητές συσκευές, όπως είναι τα κινητά τηλέφωνα, με την τεχνολογία DVB-H (Digital Video Broadcasting – Handheld) που δίνει μεν τη δυνατότητα για υψηλή ποιότητα τηλεοπτικής εικόνας και ήχου αλλά είναι ιδιαίτερα ακριβή σε καθεστώς οικονομικής κρίσης. Ενσωματώθηκαν επίσης οι διατάξεις των Κοινοτικών Οδηγιών για τις υπηρεσίες αμφίδρομης ψηφιακής τηλεόρασης και του ψηφιακού εξοπλισμού ευρείας κατανάλωσης. Από το 2006 άρχισαν να εκπέμπουν 3 ψηφιακά κανάλια της ΕΡΤ (Σινέ+, Σπορ+, Πρίσμα+, κανάλι για άτομα με αναπηρία). Τον Ιούλιο του 2008, ανακοινώθηκαν οι Χάρτες συχνοτήτων για την οριστική μετάβαση στην επίγεια ψηφιακή τηλεόραση, και το ραδιόφωνο. Για την καθυστέρηση του συνολικού πλάνου η κυβέρνηση είπε πως δεν ήθελε να κάνει εσπευσμένες κινήσεις. Η δική μας αντίληψη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ενώ παρουσιάζεται ως υπέρμαχος των δικαιωμάτων των πολιτών στην νέα ψηφιακή μετάβαση, δεν δημιουργεί ένα επαρκές ισοζύγιο, που θα εξασφάλιζε από την μία πλευρά τον αναπτυξιακό εκσυγχρονισμό και τις νέες θέσεις εργασίας που προκύπτουν, και από την άλλη, το επαρκές εκείνο κανονιστικό πλαίσιο που προασπίζει τον θεμιτό ανταγωνισμό αλλά και την προστασία της αγοράς από τις αυθαιρεσίες της υπερσυγκέντρωσης κεφαλαίου και την διαπλοκή του με την διοίκηση. Και δυστυχώς δεν επαρκούν καθόλου οι ρυθμίσεις της για να διαφυλαχθεί το δημόσιο συμφέρον και τα δικαιώματα του πολίτη. Έτσι λοιπόν «μεταθέτει» θα λέγαμε τις ευθύνες στα κράτη μέλη με την οδηγία 2007/65/Ε.Κ που προσδιορίζει ότι οι οπτικοακουστικές υπηρεσίες και τα μέσα επικοινωνίας θα υπάγονται στη δικαιοδοσία του κάθε κράτους μέλους, το οποίο καλείται να ορίσει εκείνο, το κατάλληλο νομικό και ρυθμιστικό σύστημα που επιλέγει, αυστηρό ή όχι. Ωστόσο, η ίδια οδηγία δίνει κάποιες θετικές κοινοτικές κατευθύνσεις: Προσπαθεί να «εξευρωπαΐσει κάπως το αμερικανόπληκτο ευρωπαϊκό τηλεοπτικό τοπίο, ζητώντας να προβάλλονται εξίσου αμερικανικές με ευρωπαϊκές ταινίες και πρόγραμμα, (γιατί όχι η πλειοψηφία Ευρωπαϊκές;), προωθεί τον πολιτισμικό πλουραλισμό κι ανεξάρτητες παραγωγές, προωθεί νέα μέτρα κατά της πορνογραφίας και των θιγομένων από τηλεκριτική πολιτών και βάζει χρονικό όριο στον συνολικό διαφημιστικό χρόνο ενός καναλιού. Αυτά, ωστόσο, πέρα που δεν είναι δεσμευτικά, ασφαλώς και δεν αρκούν. Επομένως, ο ρόλος της Πολιτείας όσον αφορά στη μετάβαση είναι αυξημένος έναντι της έλλειψης επαρκούς θεσμικού πλαισίου από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οφείλει να δημιουργήσει εκείνη πλέον το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο και τις ρυθμίσεις, ακυρώνοντας το σημερινό χάος και την παρανομία στα ΜΜΕ, επιτρέποντας την ανάπτυξη και εξέλιξη των νέων τεχνολογιών με κοινωνικά ωφέλιμο αλλά και δίκαιο τρόπο νομής και χρήσης τους. Η ευκαιρία αυτή δεν πρέπει να χαθεί. Τι συμβαίνει αντ’ αυτού; Ας δούμε ένα πρόσφατο παράδειγμα: Σύμφωνα με πρόσφατη ανακοίνωση που εξέδωσε το Ε.Σ.Ρ. ο αριθμός των περιφερειακών σταθμών που υπέβαλαν πρόσφατα αίτηση για ψηφιακή ήταν 127. Από αυτούς οι 10 αποκλείστηκαν ως μη νομίμως λειτουργούντες ενώ για τους υπολοίπους αξιολογήθηκε ότι το πρόγραμμα τους δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις. Όχι χωρίς έκπληξη το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Πελοποννήσου Ηπείρου Νήσων διαπίστωσε ότι μεταξύ των 42 τηλεοπτικών σταθμών που επελέγησαν δεν συμπεριελήφθη κανένας εκ των νομίμως λειτουργούντων σταθμών από τους νομούς Αχαΐας και Ηλείας. Οι γνωστές αυθαιρεσίες λοιπόν συνεχίζονται. Παρά τις πληθωρικές κυβερνητικές διακηρύξεις, ο νόμος Ρουσόπουλου δεν έχει δώσει μέχρι τώρα καμία ώθηση στην εξέλιξη της ψηφιακής τηλεόρασης στην Ελλάδα. H πολυδιαφημισμένη ψηφιακή τηλεόραση εξακολουθεί να αποτελεί μακρινό σενάριο για τα ελληνικά νοικοκυριά ενώ η μεταβατική περίοδος έχει τυπικά μόνο ξεκινήσει αφού εκτός της ΕΡΤ, δεν έχουν υλοποιηθεί ψηφιακές εκπομπές από άλλους σταθμούς. Η διείσδυση της ψηφιακής τηλεόρασης στην Ελλάδα καθυστερεί πολύ. Περιορίζεται ακόμα στο 2,23% του πληθυσμού την ώρα που σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες κατέχει το 100%,. Είναι αναγκαίο να προχωρήσει σύντομα το ξεκαθάρισμα του τοπίου σε ό,τι αφορά τις αδειοδοτήσεις των τηλεοπτικών σταθμών και την χρήση των συχνοτήτων. Οι προτάσεις μας. * Επειδή είναι γνωστό ότι με ταχύτατους ρυθμούς προωθούνται οι ψηφιακές συνδρομητικές πλατφόρμες σε υπερεθνική βάση και ότι η διαδικασία αυτή θα επηρεάσει καθοριστικά το ραδιοτηλεοπτικό τοπίο σε κάθε επιμέρους χώρα, θα πρέπει να προχωρήσουμε άμεσα σε συνεργασία με τις κυβερνήσεις των άλλων χωρών της Ε.Ε. όχι μόνο για τον έλεγχο του ιδιοκτησιακού καθεστώτος και ιδιαίτερα των "off shore" εταιρειών, αλλά και για τη δημιουργία διεθνών ρυθμιστικών και ελεγκτικών μηχανισμών που θα αναφέρονται στο νέο ψηφιακό ραδιοτηλεοπτικό τοπίο.

• Ενόψει της μετάβασης δημιουργούνται πλέον αυξημένες ανάγκες συντονισμού των διαφόρων θεσμικών οργάνων που εποπτεύουν και διαχειρίζονται τα θέματα των ΜΜΕ και της τηλεπικοινωνίας και τους παρόχους υπηρεσιών.. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να δημιουργηθεί ένα συντονιστικό όργανο που θα συντονίζει τις δράσεις των επιμέρους αρχών όπως είναι το ΕΣΡ, η Επιτροπή Ανταγωνισμού, η Αρχή προστασίας Προσωπικών Δεδομένων και οι νέες ρυθμιστικές αρχές που οφείλουν να δημιουργηθούν για να εποπτεύσουν το νέο ψηφιακό επικοινωνιακό τοπίο. Επίσης το Συντονιστικό αυτό όργανο, οφείλει να είναι διακομματικό και να διασφαλίζει την διάκριση κι ανεξαρτησία των επιμέρους φορέων. Στο νέο αυτό όργανο πρέπει να υπάρχει θέση εκπροσώπησης και στα σχετικά κινήματα πολιτών.
• Πρέπει να τονιστεί ότι η μετάβαση στην ψηφιακή τηλεόραση πραγματοποιείται σε ένα περιβάλλον σύγκλισης δικτύων και υπηρεσιών που ανατρέπει την παραδοσιακή καθετοποιημένη οργάνωση των επιχειρήσεων της τηλεόρασης. Στο νέο περιβάλλον σύγκλισης, το τηλεοπτικό περιεχόμενο θα προσφέρεται μέσα από πληθώρα εναλλακτικών δικτύων (διαδίκτυο, δορυφορικά, σταθερές ευρυζωνικές συνδέσεις). Κι αυτό θα επιτείνει τον ανταγωνισμό της αγοράς ενώ η αγορά τηλεοπτικού περιεχομένου θα διευρυνθεί με νέους, μη παραδοσιακούς παίκτες. Ο ΣΥΝ λοιπόν θεωρεί πως πρέπει έγκαιρα να αναπτυχθεί μια ιδιαίτερη θεσμική μέριμνα και θωράκιση που θα διακανονίσει δίκαια αυτόν τον ανταγωνισμό και θα διασφαλίσει τους εργαζόμενους στις νέες συνθήκες.
• Επίσης επισημαίνουμε ότι η μετάβαση στην ψηφιακή τηλεόραση προσφέρει μία σημαντική ευκαιρία με τη μορφή του ψηφιακού μερίσματος, του μέρους δηλαδή του φάσματος που απομένει λόγω της αποδοτικότερης χρήσης των διαθέσιμων συχνοτήτων από την ψηφιακή τηλεόραση. Το διαθέσιμο αυτό φάσμα έχει προνομιακό χαρακτήρα γιατί διευκολύνει την ασύρματη διάδοση και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για Ασύρματες Ευρυζωνικές Ηλεκτρονικές Επικοινωνίες, αλλά και υπηρεσίες ευρυεκπομπής σταθερής και κινητής λήψης.

Ο ΣΥΝ θεωρεί απαραίτητο από την απελευθέρωση συχνοτήτων λόγω ψηφιοποίησης να διατεθούν με ειδικό προνομιακό καθεστώς συχνότητες στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση για κοινωνικούς, πολιτιστικούς, νεολαιίστικους φορείς, για κινήσεις πολιτών και για αυτοδιοικητικούς φορείς.

• Η μετάβαση στην ψηφιακή πρέπει να επιδοτηθεί όσον αφορά τα νοικοκυριά, με ειδικό κουπόνι με το οποίο θα προμηθευτούν όλοι τον ειδικό αποκωδικοποιητή του ψηφιακού σήματος όπως έγινε στην Αμερική και σ΄ άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Έγγραφο σοκ στην ΕΜΑΚ για πιθανολογούμενο μεγάλο σεισμό;

http://olympia.gr/2012/05/21/%CE%AD%CE%B3%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%BF-%CF%83%CE%BF%CE%BA-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BC%CE%B1%CE%BA-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%80%CE%B9%CE%B8%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CF%8D/

Μετά τον ισχυρό σεισμό 5.9 ρίχτερ τα ξημερώματα στην Ιταλία, αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον η πληροφορία για εσωτερικό έγγραφο στην ΕΜΑΚ το οποίο προειδοποιούσε για επικείμενο καταστροφικό σεισμό στην Ελλάδα από τις 20 Μαΐου έως τα τέλη Αυγούστου.

Μάλιστα, όπως ανέφερε ο υπεύθυνος τύπου κος Τσόγκας, είχε να κάνει μάλλον με άσκηση και όχι με πραγματικό γεγονός.

Φυσικά, αυτές τις ώρες είναι επικίνδυνο να μιλάμε για κάτι το οποίο δεν είναι εξακριβωμένο 100%, αλλά η πληροφορία που είχαμε προέρχεται από τους «κόλπους» της ΕΜΑΚ και έδειχνε ιδιαίτερα θορυβημένος μιας και τέτοιο έγγραφο δεν είχε ξανασταλεί στο πρόσφατο παρελθόν και μάλιστα με τόση ένταση.

Ελπίζουμε να μην επαληθευτεί το έγγραφο, που είμαστε σίγουροι ότι εστάλη στα κέντρα αλλά και στα μέλη των αποστολών και οι προβλέψεις να πέσουν έξω.

newsbomb.gr

ΟΙ ΑΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ - Του κ. ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

http://iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=7900:papakonstantinou-eurozone&catid=37:di-evropi&Itemid=172

Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ*

Η κρίση της Eυρωζώνης μετατρέπεται σε κρίση της δημοκρατίας, καθώς η βούληση των ψηφοφόρων συγκρούεται με την ισχύ των αγορών

Στο βιβλίο του «Μετά το Εθνος - Κράτος», που εκδόθηκε το 2000, ο Γερμανός στοχαστής Γιούργκεν Χάμπερμας διατύπωσε ορισμένες σκέψεις, οι οποίες στο φως της σημερινής κρίσης της Eυρωζώνης μοιάζουν προφητικές:

«Ο εξοστρακισμός της πολιτικής από την αγορά μεταφράζεται στο γεγονός ότι το εθνικό κράτος χάνει βαθμιαία τη δυνατότητά του να επιβάλλει δασμούς, να αναζωογονεί την οικονομική ανάπτυξη και κατ' αυτόν τον τρόπο να σταθεροποιεί τις βάσεις της κοινωνικής του νομιμοποίησης (...). Αντιμέτωπες με τη διαρκή απειλή της διαφυγής κεφαλαίων, οι εθνικές κυβερνήσεις μπαίνουν σε μια τρελή κούρσα κατεδάφισης των κρατικών, προστατευτικών μέτρων και μείωσης του κόστους εργασίας. Αποτέλεσμα είναι η συσσώρευση εξοργιστικών προνομίων για τους λίγους, η διεύρυνση σε πρωτοφανή βαθμό των εισοδηματικών ανισοτήτων, η αύξηση της ανεργίας και η κοινωνική περιθωριοποίηση ολοένα και μεγαλύτερου πληθυσμού φτωχών».

Η ανατροπή 12 Ευρωπαίων προέδρων και πρωθυπουργών από την έναρξη της κρίσης, το 2008, και ιδιαίτερα οι πρόσφατοι εκλογικοί σεισμοί σε Ελλάδα, Γαλλία, Ιταλία και Ρηνανία - Βεστφαλία διαμηνύουν ότι η κρίση του ευρώ μετατρέπεται σε κρίση του πολιτικού συστήματος, κρίση εξουσίας. Μία μετά την άλλη, οι κυβερνώσες πλειοψηφίες «λιώνουν σαν παγωτά κάτω από τον ήλιο», έγραφαν τις προάλλες οι Financial Times. «Ο Ντε Γκωλ αναρωτιόταν πώς θα μπορούσε κανείς να κυβερνήσει μια χώρα που φτιάχνει 246 διαφορετικά τυριά, αλλά η διακυβέρνηση μιας ηπείρου με ένα μόνο νόμισμα αποδεικνύεται ακόμη δυσκολότερο έργο», σχολίαζε στο κύριο άρθρο του ο Guardian.

Προβλέποντας με ακρίβεια το πολιτικό τσουνάμι που επρόκειτο να πλήξει την Ευρώπη, ο Βόλφγκανγκ Στρικ, διευθυντής του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ στην Κολωνία, έκανε λόγο το περασμένο φθινόπωρο, από τις στήλες του περιοδικού New Left Review, για «κρίση του δημοκρατικού καπιταλισμού». Ο Γερμανός κοινωνιολόγος προειδοποιούσε ότι, σε συνθήκες γενικευμένης λιτότητας, έρχονται σε σύγκρουση οι δύο θεμελιώδεις αρχές των μεταπολεμικών, ευρωπαϊκών κοινωνιών: Η αύξηση της παραγωγικότητας μέσω της ελεύθερης αγοράς και η ικανοποίηση κοινωνικών αναγκών μέσω του δημοκρατικού πολιτικού συστήματος.

«Οι αγορές έχουν αρχίσει να υπαγορεύουν με πρωτοφανείς τρόπους σε κατ' όνομα κυρίαρχα και δημοκρατικά κράτη τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνουν» γράφει ο Στρικ. «Οι ίδιοι οίκοι αξιολόγησης, που εδρεύουν στο Μανχάταν και έπαιξαν βασικό ρόλο στην καταστροφή των χρηματαγορών, απειλούν σήμερα να υποβαθμίσουν κρατικά ομόλογα (...) Αποτέλεσμα είναι οι πολίτες να βλέπουν τις κυβερνήσεις τους όχι σαν εκπροσώπους της δικής τους βούλησης, αλλά ως πράκτορες άλλων κρατών ή διεθνών οργανισμών, σαν το ΔΝΤ ή την Ε.Ε.». Η ανάλυση του Στρικ τελείωνε με μια δυσοίωνη πρόβλεψη: «Στον βαθμό που οι ψηφοφόροι δεν έχουν πραγματικά περιθώρια επιλογής, μπορεί να αντιμετωπίσουν τις εκλογές ως φάρσα, κάτι που ενδέχεται να προκαλέσει κάθε είδους πολιτική αταξία, από την αποχή και την άνοδο λαϊκιστικών κομμάτων, μέχρι και εξεγέρσεις στους δρόμους».

Δυστυχώς, αντί να εξαγάγει τα οφθαλμοφανή συμπεράσματα από αυτό που η γαλλική Le Monde αποκαλεί «εξέγερση των ψηφοφόρων», το κυρίαρχο τμήμα των ελίτ έχει αποδυθεί σε μια προσπάθεια «να βάλει μυαλό» στις «καθυστερημένες» μάζες μέσω ενός είδους οικονομικής τρομοκρατίας. Με άρθρο του στη Wall Street Journal, ο εκδότης της γερμανικής Die Zeit, Γιόζεφ Γιόφε, χαρακτήρισε την ψήφο Γάλλων και Ελλήνων ως «ευρωπαϊκή εξέγερση εναντίον της πραγματικότητας», υποστηρίζοντας ότι «οι νικητές των εκλογών είναι εκείνοι που φώναζαν: Σταματήστε τον κόσμο, θέλουμε να κατέβουμε»!

Σε μια ανάλογη εκδήλωση ολιγαρχικής περιφρόνησης των πολιτών, ο Economist χαρακτήρισε την ετυμηγορία των Ελλήνων «σπασμό μανίας» και σκιαγράφησε το σενάριο που δεν αποκλείεται να εκτυλιχθεί εν όψει των νέων εκλογών του Ιουνίου: Διακοπή της χρηματοδότησης από ΔΝΤ - Ε.Ε., αδυναμία καταβολής μισθών και συντάξεων - «μια προοπτική που μπορεί να φέρει τους ψηφοφόρους στα σύγκαλά τους». Η ιστοσελίδα του βρετανικού περιοδικού προσέθετε, επικαλούμενη Ελληνα πρώην υπουργό: «Ισως θα έπρεπε να δούμε τα χθεσινά αποτελέσματα ως τον πρώτο γύρο των εκλογών, όπου ο κόσμος εκτονώθηκε, ενώ στον δεύτερο γύρο θα ψηφίσει σύμφωνα με τα πραγματικά του συμφέροντα». Θα δούμε...

Περί εκτροπής

Το μέγα ερώτημα που τίθεται πλέον είναι αν η συνέχιση της δρακόντειας λιτότητας οδηγεί όχι μόνο σε οικονομικό αδιέξοδο, αλλά και σε κάποιου είδους απολυταρχική εκτροπή. Χαρακτηριστικά, οι Irish Times, σε κύριο άρθρο τους, σημείωναν:

«Η Ελλάδα δικαιούται τη συμπάθεια και την αλληλεγγύη της Ε.Ε., την αναγνώριση της δημοκρατικής επιλογής της και των επικίνδυνων συνεπειών που θα είχε η εγκατάλειψη οποιουδήποτε κράτους, συμπεριλαμβανομένης της ανόδου φασιστικών κινημάτων ή ακόμη και σκέψεων για στρατιωτικό πραξικόπημα». Στο ίδιο μήκος κύματος, το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel παραλλήλιζε την ταπείνωση που υφίσταται η Ελλάδα σήμερα με εκείνη που υπέστη η Γερμανία με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών, επισείοντας τον κίνδυνο να προκύψει «μια τεταμένη κατάσταση, που θα μπορούσε να οδηγήσει τη χώρα σε στρατιωτικό πραξικόπημα».

Εκφράζοντας τη γνώμη πολλών που θεωρούν ότι η σημερινή πορεία της Ευρώπης είναι αυτοχειριαστική, ο Ζαν - Πολ Φιτουσί, οικονομικός σύμβουλος του νέου προέδρου της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ, δήλωσε με συνέντευξή του σε ιταλική εφημερίδα: «Το Δημοσιονομικό Σύμφωνο είναι τρέλα για δύο λόγους: δεν συμβάλλει καθόλου στην αντιμετώπιση του χρέους και υπονομεύει την εθνική μας δημοκρατία, δημιουργώντας ευνοϊκές συνθήκες για την άνοδο του εξτρεμισμού». Τίποτα μέχρι στιγμής δεν υποδηλώνει, ωστόσο, ότι παρόμοιες εκκλήσεις βρίσκουν ευήκοα ώτα στο πραγματικό κέντρο βάρους της σημερινής Ευρώπης, το Βερολίνο.

Σε ρόλο πολιτικού πειραματόζωου η Ελλάδα

Μέχρι την περασμένη Κυριακή η Ελλάδα αντιμετωπιζόταν ως οικονομικό πειραματόζωο της Ευρωζώνης. Μετά την ανατροπή που έφεραν οι εκλογές, φαίνεται ότι αρκετοί θα ήθελαν να δουν τη χώρα μας στον νέο ρόλο του πολιτικού πειραματόζωου: Το ριψοκίνδυνο στοίχημα είναι να «συνετισθεί» το εκλογικό σώμα, αφού προηγουμένως τιμωρηθεί με κάποιο οικονομικό σοκ που θα δημιουργήσει έκρυθμη κοινωνική κατάσταση, προς γνώσιν και συμμόρφωσιν των υπολοίπων, δυνητικά απείθαρχων Ευρωπαίων.

Το σκεπτικό όσων υποστηρίζουν σενάρια καταστροφής συνοψίζεται ως εξής: Η Ελλάδα δεν είναι Αργεντινή, δεν εξάγει σχεδόν τίποτα, έχει μεγάλο πρωτογενές έλλειμμα, επομένως δεν θα μπορεί να πληρώνει μισθούς και συντάξεις αν οι Ευρωπαίοι της κόψουν τα δάνεια. Αν λοιπόν φύγουμε από το Μνημόνιο, θα αναγκαστούμε να φύγουμε και από το ευρώ, κάτι που σημαίνει οικονομική καταστροφή και κοινωνική διάλυση - κάτι τόσο αυτονόητο, όσο τα αξιώματα της Ευκλείδειας Γεωμετρίας. ΄Η μήπως όχι;

Πρώτα απ' όλα, όσο και αν ο κ. Σόιμπλε διαμηνύει ότι η Ευρωζώνη δεν φοβάται ενδεχόμενη έξοδο της Ελλάδας γιατί έχει ήδη θωρακιστεί απέναντι σ' αυτό το ενδεχόμενο, είναι αμφίβολο αν το πιστεύει στ' αλήθεια ή αν πρόκειται για πόλεμο νεύρων με την Αθήνα. Πολλοί είναι αυτοί που εκτιμούν ότι, με βάση το χάλι των ισπανικών τραπεζών και την εύθραυστη κατάσταση όχι μόνο της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας, αλλά και της Ιταλίας, ενδεχόμενη έξοδος της Ελλάδας θα μπορούσε να πυροδοτήσει φαινόμενο ντόμινο απρόβλεπτης έκτασης και έντασης. Ηδη, ο οίκος Fitch προειδοποίησε ότι, αν βγει η Ελλάδα από το ευρώ, θα υποβαθμίσει σειρά ευρωπαϊκών χωρών, ακόμη και τη Γαλλία.

Αναφορικά με το πρωτογενές έλλειμμα (αυτό δηλαδή που θα πρέπει να καλύψουμε αν κάνουμε στάση πληρωμών), σύμφωνα με τα εντελώς πρόσφατα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους είναι αυτή τη στιγμή 1,68 δισ. ευρώ και προβλέπεται μέχρι το τέλος της χρονιάς να έχει μειωθεί σε 1,089 δισ. Μιλάμε δηλαδή για ένα ποσό που αντιστοιχεί σε 100 μόλις ευρώ κατά κεφαλή - όχι και τόσο τρομερό όσο συνήθως ακούμε.

Επειτα, όπως έγραψε τη βδομάδα που πέρασε ο νομπελίστας Πολ Κρούγκμαν, η Ελλάδα του σήμερα, με όλα τα προβλήματά της, έχει περισσότερες εξαγωγές, σε σύγκριση με το ΑΕΠ, από ό,τι είχε η Αργεντινή όταν έκανε στάση πληρωμών και αποδεσμεύτηκε από το δολάριο. Και αν η Αργεντινή είχε κυρίως βιομηχανικές και αγροτικές εξαγωγές, οι δύο βασικές βιομηχανίες της Ελλάδας είναι η ναυτιλία και ο τουρισμός, ο οποίος θα ωφεληθεί αμέσως από ένα λιγότερο σκληρό νόμισμα.

Ακόμη και σε φιλελεύθερα έντυπα, όπως οι Financial Times του Λονδίνου, οι ενθαρρυντικές φωνές προς την Ελλάδα ακούγονται ολοένα και ισχυρότερες. Ιδού τι έγραφε, την επομένη των εκλογών, ο Βόλφγκανγκ Μίνχαου:

«Ακολουθώντας το πρόγραμμα Ε.Ε. - ΔΝΤ, η Ελλάδα θα καταλήξει σε δέκα χρόνια ύφεσης, αναπόδραστη έξοδο από το ευρώ και πιθανόν κατάρρευση της Δημοκρατίας. Θεωρώ την προσέγγιση του κ. Τσίπρα πολύ ριψοκίνδυνη. Αλλά αντιλαμβάνομαι γιατί οι Ελληνες θα τον ψήφιζαν. Η θέση του είναι οπωσδήποτε περισσότερο λογική από εκείνη του κεντρώου κατεστημένου υπέρ της λιτότητας, που δεν μπορεί να προσφέρει προοπτική οικονομικής ανάπτυξης».

Και ζήλια;

Περισσότερο προωθημένος, ο οικονομολόγος Αρβίντ Σουμπραμανιάν έγραψε στην ίδια εφημερίδα άρθρο με τίτλο «Η έξοδος της Ελλάδας μπορεί να προκαλέσει ζήλια στην Ευρωζώνη»! Ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι, αν και οι άμεσες συνέπειες από την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα θα είναι οδυνηρές, η ανάκαμψη θα έρθει γρήγορα, θα είναι δυναμική και θα διαρκέσει πολλά χρόνια. Η ανάλυσή του καταλήγει ως εξής:

«Η Ελλάδα αντιμετωπίζεται ως παρίας που μολύνει την Ευρωζώνη, αλλά η έξοδός της μπορεί να την καταστήσει πολύ μεγαλύτερη απειλή για την επιβίωση του κοινού νομίσματος. Αν η εγκατάλειψη του ευρώ δημιουργήσει συνθήκες ζωηρής ανάκαμψης στην Ελλάδα, το μοντέλο μπορεί να αποδειχθεί μεταδοτικό. Η ελληνική τραγωδία μπορεί τελικά να μην εξελιχθεί με τόσο οδυνηρό τρόπο για τους Ελληνες, αλλά να φέρει την πραγματική τραγωδία στην Ευρωζώνη και στο ίδιο το ευρωπαϊκό σχέδιο».

Περί κυβερνήσεων «τεχνοκρατών»

Μια από τις πιο χαρακτηριστικές εκδηλώσεις της πολιτικής κρίσης που πλήττει την Ευρώπη είναι ο σχηματισμός κυβερνήσεων «τεχνοκρατών», μη εκλεγμένων, όπως η κυβέρνηση Μόντι.

Ο Ιταλός πρωθυπουργός υπήρξε στέλεχος της Goldman Sachs, της Coca Cola και του οίκου αξιολόγησης Moody's, ο οποίος εξόργισε τους Ιταλούς υποβαθμίζοντας 26 τράπεζες της χώρας τους. Επί πλέον, υπήρξε επικεφαλής του ευρωπαϊκού βραχίονα της Τριμερούς Επιτροπής -ανωτάτου επιπέδου think tank των ελίτ ΗΠΑ, Ευρώπης και Ιαπωνίας- και στέλεχος του Ατλαντικού Συμβουλίου. Αποστολή του τελευταίου είναι «να προωθήσει την εποικοδομητική αμερικανική ηγεσία και εμπλοκή στις διεθνείς υποθέσεις» και σημαίνον στέλεχός του ο Χένρι Κίσινγκερ.

Οπως γράφει στο τελευταίο της τεύχος η γαλλική Le Monde Diplomatique, μεταξύ των υπουργών της κυβέρνησης Μόντι ξεχωρίζουν: ο υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης Κοράντο Πασέρα, γενικός διευθυντής της εταιρείας Intesa San Paolo, η υπουργός Εργασίας Ελσα Φορνέρο, αντιπρόεδρος της ίδιας εταιρείας, ο υπουργός Παιδείας και Ερευνας Φραντσέσκο Προφούμο, στέλεχος της τράπεζας UniCredit και Telecom Italia, ο υπουργός Τουρισμού και Αθλητισμού Πιέρο Γκνούντι, στέλεχος της UniCredit και ο συντονιστής του κοινοβουλευτικού έργου Πιέρο Τζιάρντα, αντιπρόεδρος της τράπεζας Banco Popolare και μέλος της διοίκησης της Pirelli.

Ιnfo
- Geoffrey Geunes, «Les marches ont un visage», Le Monde Diplomatique, Mai 2012.
- Wolfgang Streek, «Markets versus Voters», New Left Review, Sept/Oct 2011.
- Guy Hermet, «L' Hiver de la Democratie ou le Nouveau Regime», Armand Collin, 2007.
- Jurgen Habermas, «Apres l' Etat- Nation», Fayard, 2000.

*Δημοσιεύθηκε στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ την Κυριακή 20/
5