«ΑΓΙΕ ΜΟΥ ΒΑΣΙΛΗ,ΦΕΤΟΣ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΟΥ ΦΕΡΕΙΣ ΜΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ ΜΟΥ»

http://www.agioritikovima.gr/2011-07-14-22-28-56/4341

ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΝΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ....ΜΙΛΑΕΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ! Τα γράμματα που στέλνουν τα παιδιά στον Άγιο Βασίλη φέτος είναι ο καθρέφτης της οικονομικής...δυσχέρειας που βασανίζει την χώρα μάς και έχει φέρει στην φτώχεια και την ανέχεια δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας. Δείτε μερικά από τα δώρα που ζητούν τα παιδιά από τον Άγιο Βασίλη, όπως οι υπεύθυνοι των ΕΛ.ΤΑ ανέφεραν σε σχετικό ρεπορτάζ τηλεοπτικού σταθμού: - «Μια εργασία για τη μαμά και τον μπαμπά μου» - «Χρήματα για τους λογαριασμούς» Όλο και περισσότεροι, Άγιοι Βασίληδες, λένε ότι τα παιδιά ζητούν λιγότερα για τον εαυτό τους και περισσότερα για την οικογένεια και τους γονείς τους, που δεν έχουν δουλειά. Αυτή είναι η μεγάλη απόδειξη της «επιτυχίας» του πολιτικού συστήματος, που μας κυβερνά και στερεί ακόμα και την μαγική στιγμή ενός παιδιού, να ζητήσει απλά το δώρο του από τον Άγιο Βασίλη.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΘΕΝ ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΟΥ ΗΓ.ΕΦΡΑΙΜ - ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: Δεν συνελήφθη ο γέροντας Εφραίμ αλλά οικειοθελώς θα παρουσιαζόταν...

http://www.agioritikovima.gr/2011-07-14-22-28-56/4363

Σύμφωνα με  έγκυρες πληροφορίες του agioritikovima.gr o γέροντας Εφραίμ ετοιμάστηκε στη Μονή για να παρουσιαστεί στην αστυνομία Πολυγύρου. Ετοιμάστηκε στη μονή για να παρουσιαστεί. Λόγω του χρόνιου διαβήτη που πάσχει δημιουργήθηκαν επιπλοκές στην υγεία του. Παρέμεινε στη Μονή του, τον επισκέφθηκε γιατρός των Καρυών και τον εξέτασε. Κρίθηκε ότι ο ηγούμενος Εφραίμ χρειάζεται θεραπεία και παρέμεινε κλινήρης στη Μονή εφόσον όμως τις εξετάσεις τις έστειλε στο αστυνομικό τμήμα για  ενημέρωση του. Κατά την εμφάνιση του ο εισαγγελέας μετά του γιατρού, διαπίστωσε το αληθές του συμβάντος και η αστυνομική αρχή συναίνεσε στην παραμονή του στη Μονή με ιατρική παρακολούθηση έως να αναρρώσει. Εκτελέστηκε τυπικά το σχετικό ένταλμα.

Βηθλεέμ: Η πόλη που χάραξε ανεξίτηλα την ιστορία της ανθρωπότητας

http://briefingnews.gr/orthodoxy/item/12993

 

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
•  

10 χιλιόμετρα από την Ιερουσαλήμ η πόλη της Βηθλεέμ αποτελεί σημαντικό τουριστικό και προσκυνηματικό πόλο έλξης για τους επισκέπτες της Αγίας Γης.

Παρά το διαχωριστικό τείχος που εγκλωβίζει τα Παλαιστινιακά εδάφη και τον αυστηρό έλεγχο των Ισραηλινών , οι επισκέπτες δεν πτοούνται αφού ο στόχος τους είναι να φτάσουν και να προσκυνήσουν το σημείο όπου γεννήθηκε ο Σωτήρας.
Στην κεντρική πλατεία της Βηθλεέμ, στην πλατεία της Φάτνης απέναντι από το Δημαρχείο βρίσκεται ο πανίερος ελληνικός Ναός της Γέννησης του Σωτήρα .

Εκεί χιλιάδες επισκέπτες από όλο τον κόσμο προσέρχονται όλο τον χρόνο για θρησκευτικούς τουριστικούς ιστορικούς λόγους. Η εκκλησία χτίστηκε το 327-333 από την Αγία Ελένη πάνω στο σπήλαιο όπου εκπληρώθηκε η προφητεία του Ησαΐα με την ενσάρκωση του Θείου Λόγου. Ο χώρος με τη μεγαλύτερη θρησκευτική και ιστορική σημασία είναι το Άγιο Σπήλαιο της Γέννησης που βρίσκεται κάτω από το καθολικό του ναού και το Ιερό Βήμα. Το Άγιο Σπήλαιο είναι σκαλισμένο στο φυσικό βράχο και είναι ο αυθεντικός τόπος της Γέννησης.


Ο τόπος που γεννήθηκε ο Ιησούς ανήκει στους Έλληνες Ορθόδοξους. Ένα ασημένιο δεκατετράκτινο αστέρι που συμβολίζει το φωτεινό άστρο της γέννησης του Χριστού υποδεικνύει τη θέση που ενσαρκώθηκε ο Θείος λόγος. Απέναντι από τον τόπο της Γέννησης είναι η Αγία Φάτνη και σύμφωνα με την παράδοση , η αγία Ελένη βρήκε την αυθεντική πήλινη φάτνη την οποία αντικατέστησε με μια ασημένια .Αυτή η φάτνη μεταφέρθηκε στη βασιλική της Σάντα Μαρία Μαντζόρε στη Ρώμη και σωζόταν ως το 12ο αιώνα.

Πλάι στη φάτνη βρίσκεται το προσκύνημα των μάγων και βορειοδυτικά του σπηλαίου υπάρχει μια δεξαμενή από όπου η Παρθένος άντλησε απ αυτήν νερό για να πλύνει το Θείου Βρέφος . Και στην Βηθλέεμ όπως σε όλα τα προσκυνήματα της Αγίας Γης οι αγιοταφίτες μοναχοί δίνουν μεγάλο αγώνα για να κρατήσουν τα άγια προσκυνήματα και τα δικαιώματά μας στην περιοχή και τα μοναστήρια διότι δέχονται καθημερινά επιθέσεις με απότερο στόχο να τα χάσουμε και να έρθουν στα χέρια των Λατίνων των Αρμενίων και των κρατούντων την περιοχή.

Share

Αν ο Εφραίμ ήταν Μουφτής θα τον συλλάμβαναν;;;

http://olympia.gr/2011/12/25/%CE%B1%CE%BD-%CE%BF-%CE%B5%CF%86%CF%81%CE%B1%CE%AF%CE%BC-%CE%AE%CF%84%CE%B1%CE%BD-%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%86%CF%84%CE%AE%CF%82-%CE%B8%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%83%CF%85%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%BC%CE%B2/

 
Παραμονές λοιπόν της μεγαλύτερης γιορτής της Ορθοδοξίας, δηλαδή παραμονές των Χριστουγέννων, το Ελληνικό κράτος αποφάσισε ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να κινήσει τις διαδικασίες του. Βγήκε λοιπόν μια δικαστική απόφαση για την προφυλάκιση του Ηγούμενου (δεν ενδιαφέρει εδώ το ποιος είναι και πως λέγεται) της μεγαλύτερης ίσως Μονής της χώρας και ταυτόχρονα η Εκτελεστική Εξουσία έσπευσε παραμονή των Χριστουγέννων να εξασκήσει όλη τη νόμιμη βία της, προκειμένου να εκτελεστεί η προφυλάκιση. Υπενθυμίζουμε ότι ο κ. Εφραίμ τις προηγούμενες ημέρες είχε επαφές στην Μόσχα με την κορυφή της εκεί Ορθόδοξης Εκκλησίας και με τον ίδιο τον Πούτιν και φυσικά επέστρεψε πίσω στη χώρα, εν μέσω διεξαγωγής της ποινικής του δίωξης.
Δεν είμαστε θρησκόληπτοι, ούτε διαθέτουμε στοιχεία υπέρ ή κατά του κ. Εφραίμ, ούτε στρεφόμαστε εναντίον κάποιας θρησκείας, αλλά αναρωτιόμαστε: Εάν ετύγχανε στη θέση του κ. Εφραίμ να ήταν κάποιος Μουφτής ή κάτι ανάλογο…. με το αξίωμα του Εφραίμ για τους μουσουλμάνους, θα έδειχνε η ελληνική πολιτεία τον ίδιο ζήλο και την αντίστοιχη γενναιότητα παραμονή του Ραμαζανιού; Κάτι μας λέει ότι δεν θα το αποτολμούσε.
Με άλλα λόγια, πιστεύουμε ότι θα έπρεπε οι δημόσιες αρχές να είναι λίγο πιο προσεκτικές σε σχέση με τον συμβολισμό που εκπέμπουν ορισμένες ενέργειές τους, όπως αυτή παραμονή της μεγαλύτερης γιορτής της Ορθοδοξίας, ενώ δεν εκπέμπουν άλλες σε σχέση με διώξεις πολιτικών προσώπων.  
Όταν όμως μια θρησκεία έχει υποστεί μεγάλη διάβρωση στα μάτια των πιστών της (ανεξάρτητα του ποιος φταίει), τότε και η αντίστοιχη κοινωνική ομάδα ή ο αντίστοιχος λαός έχουν τελειώσει ιστορικά. Ας μην το ψάχνουμε άλλο…  
Πέτρος Χασάπης

Ο νέος Σκρούτζ και το άρρωστο ελληνόπουλο!

http://www.antinews.gr/2011/12/25/140261/

Δεν θα καταφέρει ποτέ να τελειώσει με αυτούς τους ισολογισμούς των τραπεζών, και είναι ήδη παραμονή Χριστουγέννων. Έχει ζαλιστεί από τα πολλά νούμερα. Τόσο πολλές εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ, τόσες ρήτρες ασφαλείας, εγγυήσεις, αναχρηματοδοτήσεις… Αρχίζει να μισοκοιμάται. Βρίσκεται μία δεκαετία πίσω. Ένα χαρούμενο πρωινό γεμάτο αισιοδοξία, όταν ο κόσμος καλωσόριζε το νέο νόμισμα. 
Πόσο όμορφη ήταν τότε η ζωή! Αυτοί οι ύπουλοι Βρετανοί αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στο ευρώ, αλλά εμείς θα τους δείξουμε! Το ενιαίο νόμισμα θα ενώσει την Ευρώπη οικονομικά και συμβολικά και σύντομα θα απειλήσει το δολάριο στην πρωτοκαθεδρία της παγκόσμιας αγοράς συναλλάγματος.
Αποκαθηλώνουμε τους Γιάνκηδες από τον θρόνο τους και αφήνουμε στο περιθώριο τους Βρετανούς. Με έναν σμπάρο δυο τρυγόνια. Μέσα σε μία δεκαετία οι οικονομίες του βορρά και του νότου θα έχουν συγκλίνει σε μία μεγαλοπρεπή ισχυρή μηχανή. Το ευρώ θα είναι σαν το γερμανικό μάρκο, αλλά με πιο σκούρο χρώμα από τον ήλιο του νότου. 
Ο Ebenezer δεν μπόρεσε να κρατήσει περισσότερο αυτές τις χαρούμενες σκέψεις. Ξύπνησε από θορύβους στην πόρτα του. Δύο άνδρες, ένας Ιταλός και ένας Ισπανός, είχαν απόλυτη ανάγκη από χρήματα. Ρώτησαν αν, υπό το πνεύμα των Χριστουγέννων, ο κ. Draghi θα μπορούσε να τους βοηθήσει και αυτοί σε αντάλλαγμα θα υποσχεθούν ότι θα σταματήσουν να είναι πολυέξοδοι. Πλάκα κάνουν; Νομίζουν ότι μπορεί απλώς να τυπώσει χρήμα; Αυτά τα κάνει ο ύπουλος ανταγωνιστής του σε έναν άλλο οίκο εκκαθάρισης και οδεύει προς την καταστροφή.
Ο Draghi άρχισε και πάλι να λαγοκοιμάται. Είχε, όμως, σπασμωδικά και περίεργα όνειρα. Έβλεπε την εικόνα ενός μικρού παιδιού από την Ελλάδα που οι γονείς του δεν μπορούσαν να του δώσουν το φάρμακο που απεγνωσμένα χρειαζόταν. Αποφάσισε ότι είναι απλώς κουρασμένος επειδή για τόση ώρα προσπαθούσε να βρει έναν τρόπο να ισοσκελίσει τα βιβλία των τραπεζών. Μερικές φορές πετάχτηκε νομίζοντας ότι είχε βρει τα χρήματα που χρειαζόταν. Σχεδόν αμέσως, όμως, συνειδητοποιούσε ότι τελικά η διαφορά ήταν μεγαλύτερη από όση είχε εκτιμήσει αρχικά. Αν είχαμε αντιμετωπίσει το πρόβλημα εξαρχής, τώρα δεν θα ήμασταν σε αυτήν την κατάσταση, σκέφτηκε με καημό.
Δεν είχε πια κανένα νόημα. Καλύτερα να πήγαινε σπίτι του. Η ώρα είχε περάσει και εκείνος, εξουθενωμένος, έπεσε στο κρεβάτι. Σχεδόν αμέσως ονειρευόταν. Να και πάλι αυτό το μικρό αγόρι από την Ελλάδα. Οι γονείς του, ρακένδυτοι, θρηνούν. Το αγόρι πέθανε. Λες και ήταν χαρακτήρας από αυτές τις φθηνές μελοδραματικές ταινίες. Δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό, σκέφτηκε ο Draghi. Τότε κοίταξε την ημερομηνία: 24 Δεκεμβρίου 2015. Έβλεπε στο μέλλον. Αχ, αν μπορούσε μόνο να δει τις τιμές των μετοχών εκείνη την ημέρα, θα έβγαζε μια περιουσία!
Λογικεύτηκε. Άρχισε να σκέφτεται το αγόρι και όχι το ταλαίπωρο νόμισμά του. Αν ο μικρός Τίμαιος πεθαίνει το 2015, τότε υπάρχει ακόμη χρόνος να σωθεί. Ποιο ήταν και πάλι το πρόβλημα που έπρεπε να λύσει; Το φάρμακο υπάρχει και έχει δοκιμαστεί πολλές φορές. Το αποτέλεσμα δεν είναι απολύτως βέβαιο και χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια και από τον ασθενή. Συνήθως, όμως, η θεραπεία έχει αποτελέσματα. Δεν υπάρχει άλλη λύση. Αν οι μικροί Έλληνες θέλουν να σωθούν, θα πρέπει να τους επιτραπεί να φύγουν από το πολύτιμο ευρώ και (μακριά από εμάς) να κάνουν υποτίμηση. 
Άρχισε να σκέφτεται πώς μπορούσε να γίνει αυτό το σχέδιο. Τον πήρε και πάλι ο ύπνος. Νάτος και πάλι ο μικρός Τίμαιος. Δείχνει τόσο χαρούμενος και υγιής παίζοντας στην παραλία. Πίσω του, εκατοντάδες τουρίστες που απολαμβάνουν τον ήλιο και ούζο σε καταπληκτικές τιμές, με την ευγενική συνδρομή των νέων πτήσεων της Ryanair στα ελληνικά νησιά. Ίσως πάει και ο ίδιος κάποια στιγμή εκεί, σκέφτηκε, και κοιμήθηκε και πάλι μέχρι το πρωί των Χριστουγέννων.
ΠΗΓΗ: FT.com
http://www.euro2day.gr/

Γιλμάζ> Έτσι έκαιγα τα ελληνικά δάση!

http://www.kourdistoportocali.com/default.aspx?pageid=8987

http://www.newpost.gr/post/94597/%CE%A0%CF%81%CF%8E%CE%B7%CE%BD-%CE%A4%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%BA%CE%BF%CF%82-%CF%80%CF%81%CF%89%CE%B8%CF%85%CF%80%CE%BF%

Τα μυστικά τουρκικά κονδύλια την περίοδο της πρωθυπουργίας Τανσού Τσιλέρ, προορίζονταν για δολοφονίες Κούρδων και για εμπρησμούς ελληνικών δασών.


Δημοσίευμα της εφημερίδας Μπιργκιούν που έχουν μεταφράσει τα tourkikanea.gr , υποστηρίζει αυτή την άποψη δημοσιεύοντας και σχετική δήλωση του πρώην Τούρκου πρωθυπουργού Μεσούτ Γιλμάζο οποίος λέει με νόημα:

«Όλοι οι πρωθυπουργοί στο τέλος της θητείας τους ενημερώνουν τον νέο πρωθυπουργό σχετικά με το που και πως χρησιμοποιήθηκαν αυτά τα κονδύλια. Και εγώ ενημέρωσα σχετικά, και οι προηγούμενοι από εμένα με είχαν ενημερώσει. Έτσι έκαναν ο Ερμπακάν, ο Ετσεβίτ και ο Ντεμιρέλ. Μόνο η κυρία Τανσού δεν μοιράστηκε τις πληροφορίες για την περίοδο της. Μάλιστα είχε πει πως«Αν το συνεχίσετε θα διαλύσω τον συνασπισμό». Και εγώ είπα «ας τελειώσει. Αυτό ήταν το τέλος»

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Γιλμάζ αναφέρθηκε στη χρήση των μυστικών κονδυλίων εκείνης της περιόδου και έκανε λόγο για αναφορά στην οποία «πέραν των κρατικών μυστικών όλες οι πληροφορίες υπάρχουν στην αναφορά. Και κρατικά μυστικά είναι τα σχετικά με την απόπειρα για πραξικόπημα στο Αζερμπαϊτζάν και τα αντίποινα στα δάση της Ελλάδας. Για θέματα όπως για τις δολοφονίες αγνώστων δραστών δεν υπάρχει κάποιο εμπόδιο», είπε!

“H πατρίς η καϋμένη εις τους Φράγκους πωλημένη”. Τα Χριστούγεννα μετά τη χρεωκοπία του 1893...

http://www.antinews.gr/2011/12/25/140271/

Σ’ αντίθεση με την τάση επιστροφής τις μέρες μας στους… παλιούς, καλούς καιρούς, ας γυρίσουμε πίσω στον Δεκέμβριο του 1893. Τη χρονιά, τον μήνα και τις γιορτές, που σημαδεύει το «δυστυχώς επτωχεύσαμεν».
Τυπικά, η χρεοκοπία εξαγγέλθηκε την πρώτη Δεκεμβρίου (13 με το νέο ημερολόγιο) με την κατάθεση νομοσχεδίου. Μέσα σε 10 ημέρες, αυτό και άλλα 2 νομοσχέδια είχαν γίνει νόμοι του κράτους (9-10 Δεκεμβρίου). Στις 28 Δεκεμβρίου κατατέθηκε και ο πρώτος προϋπολογισμός της χρεοκοπίας, που θα ψηφισθεί, όμως, μετά 3 μήνες.
Όσα διαδραματίστηκαν τότε έχουν γίνει τελευταία πολύ γνωστά, αλλά ας θυμηθούμε μερικά ακόμη για ν’ αποτυπωθεί καλύτερα ο χαρακτηρισμός «γιορτές φτώχειας». Ξέσπασε θύελλα διαμαρτυριών κατά του Τρικούπη σε Λονδίνο, Παρίσι και Βερολίνο, που αξίωσαν την επιβολή διεθνούς ελέγχου στις εισπράξεις του Δημοσίου. Αλλά και στην Ελλάδα από την αντιπολίτευση.
Αυτό που συνήθως δεν αναφέρεται με σαφήνεια είναι ότι ο Τρικούπης δεν τράπηκε σε φυγή. Έμεινε στην κυβέρνηση μετά τη χρεοκοπία και προσπάθησε να πετύχει τον «διακανονισμό». Οι προσπάθειες δεν είχαν αποτελέσματα. Όπως άλλωστε και των διαδόχων του. Θα χρειαστεί ένας πόλεμος για να υποταγεί η Ελλάδα στις απαιτήσεις των δανειστών και να επιβληθεί ο Διεθνής Οικονομικός Ελεγχος (1898).
Πώς όμως βίωνε τη χρεοκοπία η μεγάλη πλειονότητα των πολιτών. Οδηγός μας ο αντιτρικουπικός Τύπος, καθώς οι φιλοκυβερνητικές εφημερίδες αποφεύγουν τις περιγραφές. Παρά το γεγονός ότι οι δημοσιογραφικοί κανόνες της εποχής επιτάσσουν αναλυτικά ρεπορτάζ για την κίνηση στην εορταστική αγορά και τις τιμές των ειδών πλατιάς κατανάλωσης. Σε μια μάλιστα απ’ αυτές ο ρεπόρτερ της παρακάμπτει τον σχετικό σκόπελο μ’ ευφάνταστο τρόπο: «-Πώς πήγε εφέτος η δουλειά; ρωτά τον κρεοπώλη.
-Καλά, δόξα τω Θεώ! Ο κόσμος λεπτά δεν έχει λένε και λεπτά ξοδεύει. Μυστήριον…».
-«Πάντες (στην αγορά) με κεκλιμένας τας κεφαλάς και την κατήφειαν εις το πρόσωπο εζωγραφισμένην… Η εξοικονόμησις του άρτου είνε το μόνον μέλημα πάντων των οικογενειαρχών…».
-«Πανταχού ερείπια. Αι εορταί προκαλούσαι συγκρίσεις θλιβεράς παρουσιάζωσι την κατάστασιν του τόπου υπό πάσαν αυτής αλγεινότητα. Και πονούσιν οι πολλοί και σκέπτονται και ζητούσι το αίτιον της δυσπραγίας…
Παρά τις συνηθισμένες αντιπολιτευτικές υπερβολές η συγκεκριμένη διαπίστωση δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Στα σατιρικά κείμενα χρησιμοποιούνται πολύ σκληρότερες εκφράσεις: «Ευθύς τραπέζι στρώσετε, βάλτε το φαγητό σας/ κι αν άλλο τι δεν έχετε να φάτε τ’ απ’ αυτό σας». Ενώ ένα άλλο μπροστά στις γενικές περικοπές σαρκάζει: «Απεφασίσθη υπό της Κυβερνήσεως να ψαλιδισθή και η σημαία μας…».
Εκείνα τα «Χριστούγεννα ήτο πένθιμα δια την κοινωνίαν». Κατά γενική ομολογία, τα έκανε δυσβάσταχτα ο «εξευτελισμός» της χώρας στα μάτια των Ευρωπαίων από το «κανόνι» της χρεοκοπίας.

Όλοι, όμως, προσβλέπανε σε καλύτερο μέλλον. Υπήρχε κάποια αισιοδοξία…
 Πλήθη φτωχών και ζητιάνων
Ιδού ένα σταχυολόγημα από «σκέψεις που υπαγορεύουν τα Χριστούγεννα εις τους εκ των Ορθοδόξων ελευθέρους Ελληνας, τους οποίους κατέστησε πτωχούς και εξηυτελισμένους η εν τη Πολιτεία επικράτησις ανθρώπων αναξίων»: «Δεν ήρκεσε εις την Ελλάδα το ότι εκ των πραγμάτων απεδείχθη μη έχουσα τας δυνάμεις ν’ ανταποκριθή εις τας επιπολαίους, τας αλογίστως αναληφθείσας υποχρεώσεις ως Κράτους. Ηθέλησεν εις την απόδειξιν της οικονομικής αδυναμίας της να προσθέση την απόδειξιν της ηθικής αναξιότητος…».
«Δεν είναι τοιούτος ο λαός της και το αποδεικνύει η Ιστορία του ολόκληρος και δη η των τελευταίων ετών… Υπεβλήθη στερήσεις και θυσίας, όπως επαρκέση εις πάσας τας υποχρεώσεις προς τους δανειστάς του…».
«Πλήθος άπειρον επαιτών. Μη φαινόμενον εις τον πολύν κόσμον, πλήθος στερούμενον του άρτου και γυμνητεύον ανεφάνη. Δεν είχομεν φαντασθή ποτέ τας Αθήνας περικλειούσας τοσαύτην δυστυχίαν, ουδέ τόσον αριθμόν πτωχών…». Ο μόνος πλούτος, έγραφε μελαγχολικά χρονογράφος των ημερών, «ο διαχυθείς εις τας Αθήνας ήτο ο πλουσιοπαρόχως λούσας αυτάς ήλιος και ο μόνος κυκλοφορήσας χρυσός αι ακτίναι αυτού. Το μόνον το οποίον δεν φοβούμεθα μη χάσωμεν…».
Δεν ήταν απολύτως ακριβής. Αφενός μεν επειδή στα σαλόνια των ημερών έρρεε πλούτος. Αφετέρου ακολούθησαν καταρρακτώδεις βροχές και πλημμύρες. Μαζί με τα νερά ερχόταν κι ο νέος χρόνος «όστις βρίσκει την Ελλάδα σε κακό και μαύρο χάλι/και τα άμοιρα παιδιά της πάντα γυμνά και πεινασμένα/κι απ’ όλη την Ευρώπη τα πτωχά αδικημένα…/κι είμεθα μικροί μεγάλοι διά το φρενοκομείον/κι η πατρίς η καϋμένη εις τους Φράγκους πωλημένη…».
«ΑΣ ΜΕΛΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙ ΤΩΝ ΠΑΘΗΜΑΤΩΝ»
Οι επιπτώσεις της χρεοκοπίας, εκτός των άλλων, ωθούσαν και σε σκέψεις για να γίνουν τα παθήματα του παρόντος μαθήματα για το μέλλον. «Ολαι αι περιουσίαι, όλα τα κεφάλαια, όλαι οι πρόσοδοι, όλα της εργασίας τα ανταλλάγματα εμειώθησαν», σημειώνουν οικονομολόγοι και οικονομολογούντες. Αλλοι αποδίδουν την ευθύνη στις τράπεζες και στους «χρυσοκάνθαρους», στους «Φράγκους» (ξένους) πιστωτές, στην κυβερνητική αβουλία. «Εν τη ειρήνη της οικογενειακής εστίας, ας μελετήσωμεν επί των παθημάτων», προτρέπουν πολλοί…
ΒΑΘΙΕΣ ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
Σε καιρούς γενικευμένης φτώχειας και ανυπαρξίας δομών κοινωνικής πρόνοιας η αλληλεγγύη βρίσκεται διαχρονικά στην ημερήσια διάταξη. Το φαινόμενο έχει βαθιές ελληνικές ρίζες. Εκκληση κάνουν εφημερίδες όπως και πολλοί φορείς στα φιλάνθρωπα αισθήματα των εχόντων: «Εάν εις άλλους χρόνους απόλυτος παρίστατο η ανάγκη της συνδρομής των δυναμένων υπέρ των ενδεών, το έτος τούτο η ανάγκη αύτη παρίσταται επιτακτικωτέρα…». Οι εκκλήσεις δεν μένουν χωρίς αντίκρισμα.
(Τ’ αποσπάσματα προέρχονται από τις εφημερίδες ΑΣΤΥ, ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΠΡΩΪΑ, ΡΩΜΗΟΣ, ΝΕΟΣ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ, ΚΑΙΡΟΙ και ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ)
 Τ. Κατσιμάρδος στο  http://www.ethnos.gr/

Χριστούγεννα...- Κωστής Παλαμάς, 25 Δεκ.1882

http://olympia.gr/2011/12/25/%CF%87%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%8D%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%BD%CE%B1/

http://exomatiakaivlepo.blogspot.com/2011/12/blog-post_2908.html

Τα Χριστούγεννα της Goldman Sacks

http://www.kourdistoportocali.com/default.aspx?pageid=8979

Από τον Χρίστο Λογαρίδη

Σας καλωσορίζουμε στον νέο θαυμαστο κόσμο των τραπεζιτών με τις δανεικές ζωές. Καλούμαστε να ζήσουμε τα πρώτα Χριστούγεννα της κυριαρχίας της Goldman Sacks, με το χριστουγενιάτηκο τραπέζι άδειο, χωρίς δέντρο με πολύχρωμα λαμπάκια, χωρίς δώρα και με τα παιδάκια να μην μπορούν να πουν τα κάλαντα, είτε γιατί ο κόσμος δεν θα ανοίγει τις πόρτες του σπιτιού του, από ντροπή που δεν θα έχει λίγα ψιλά να δώσει, είτε από φόβο μήπως τον κλέψουν, είτε γιατί το υπουργείο οικονομικών θα ξαμολύσει τους οικονομικούς ράμπο στους δρόμους, ώστε να ελένχουν αν τα παιδάκια κόβουν αποδείξεις όταν λένε τα κάλαντα.

Σε περίπτωση που δεν έχουν μπλοκάκι καλαντικών υπηρεσιών θεωριμένο από την εφορία, θα κατάσχονται τα χρήματα και θα επιβάλεται πρόστιμο στα παιδάκια.

Το πιθανότερο είναι τα παιδιά να μην έχουν να πληρώσουν το πρόστιμο, όπότε θα κατάσχονται τα παιχνίδια τους, τα ρούχα τους, ακόμα και αυτά τα ίδια, ώστε να αναγκάζονται οι γονείς τους να πληρώσουν για να τα πάρουν πίσω.

Τώρα όσοι γονείς δεν έχουν να πληρώσουν, τα παιδιά θα παρακρατούνται και θα δίνονται στην Μέρκελ που θα τα χρησιμοποιεί σαν σκλάβους στα γερμανικά εργοστάσια.

Πέρα από την πλάκα, πολλοί άνθρωποι ζουν εδώ και καιρό σε απόγνωση, μια απόγνωση που πάντα τις γιορτές μεγαλώνει και κάνει τα δευτερόλεπτα να μιάζουν με αιώνες πόνου.

Μια πραγματική κόλαση, που πολλές φορές οδηγεί σε πράξεις όπως ακόμα και να θέσουν τέλος στην ζωή τους.

Είναι γνωστό, παρότι τα συστημικά μέσα το κρύβουν, πως οι αυτοκτονίες έχουν πολλαπλασιαστεί, δίνοντας στην χώρα μας το καθόλου τιμητικό σε αυτή την περίπτωση χρυσό μετάλιο αυτοκτονιών.

Σε όποια χώρα και αν πήγε το ΔΝΤ χιλιάδες άνθρωποι έβαλαν τέλος στην ζωή τους. Η τρόικα και οι κυβερνώντες, δεν είναι τίποτε άλλο, παρά στυγνοί δολοφόνοι και όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε, τόσο περισσότερες πιθανότητες θα έχουμε να σωθούμε.

Ζούμε μια εποχή, που πέφτουν οι μάσκες και όλα τα παραμύθια που μας πότιζαν εδώ και αιώνες. Ένα παραμύθι, είναι και τα χριστούγεννα. Στην πραγματικότητα μιλάμε για την μεγαλύτερη γιορτή του καπιταλισμού. Καμιά γιορτή αγάπης δεν υπήρχε ποτέ. Γιορτή αγάπης, θα είχαμε αν οι άνθρωποι, έλεγαν συγνώμη ο ένας στον άλλο, αν παραδεχόντουσαν τα λάθη τους, αν αποφάσιζαν να ζήσουν με άλλες αρχές και αξίες.

Τα Xριστούγεννα όπως γιορτάζονταν, ήταν η αποθέωση του καταναλωτισμού. Τεράστιοι τζίροι έκαναν τις πολυεθνικές να γίνονται ακόμα πιο πλούσιες και οι άνθρωποι απλά κατανάλωναν ρούχα, γλυκά, γαλοπούλες, δίνοντας όλο και περισσότερη δύναμη στον καπιταλισμό. Τα αποτελέσματα είναι αυτά που ζούμε σήμερα.

Ας το δούμε λοιπόν σαν μια ευκαιρία να αλλάξουμε, να γίνουμε καλύτεροι ουσιαστικά, να υοθετίσουμε ένα άλλο αξιακό σύστημα με περισσότερη αγάπη, έστω και με λιγότερα δώρα. Το ακριβότερο άλλωστε δώρο, είναι η ίδια η αγάπη.

Σε έναν πραγματικά χριστιανικό κόσμο, δεν θα περιμέναμε τα χριστούγεννα για να δώσουμε αγάπη, θα το κάναμε κάθε μέρα. Ο Χριστός άλλωστε, είπε όποιος έχει δυο χυτώνες να δίνει τον ένα, δεν είπε να αποκτα και τρίτο και τέταρτο, αδιαφορώντας αν ο διπλανός του δεν έχει ούτε έναν.

Κάποτε, μια πλούσια φίλη μου, κάτι μου έλεγε για την θρησκεία, κάτι που την βόλευε.

Την ρώτησα αν θα ήθελε το παιδί της να γίνει σαν τον Χριστό.

Τρελός είσαι; Μου απάντησε έξαλλη, το παιδί μου δεν θέλω να βασανιστεί. Δυστυχώς κανείς δεν θέλει να κουραστεί, να θυσιάσει κάτι για το κοινό καλό.

Κανείς δεν καταλαβαίνει πως υπηρετώντας το κοινό καλό, ο πλανήτης μετατρέπεται σε παράδεισο, πως υπηρετώντας ο καθένας τον εαυτό του ο πλανήτης γίνετε κάθε μέρα και πιο πολύ κόλαση όπως καθαρά βλέπουμε πια.

 Αν δεν αλλάξουμε νοοτροπία, δεν θα έχουμε καμια τύχη να επιβιώσουμε και απλά θα συνεχίσουμε να είμαστε υποκριτές.

Κάπου εδώ, θα αναφέρω πως ο Χριστός δεν γενίθηκε στις 25 Δεκεμβρίου όπως νομίζουμε.

Στις 25 Δεκεμβρίου, οι Ρωμαίοι γιόρταζαν μια μεγάλη τους γιορτή.

Εκείνες τις ημέρες κανένας Ρωμαίος δεν ασχολούταν με τους Χριστιανούς και έτσι οι Χριστιανοί, έβρισκαν την ευκαιρία να γιορτάζουν και αυτοί την πίστη τους χωρίς τον φόβο των διωγμών από τους Ρωμαίους.

Για τους πιο προχωρημένους, θα πω ότι είναι αδύνατον άλλωστε ο Χριστός να είχε γεννηθεί στον αστερισμό του Αιγόκερου, που σημβολίζει την ανάγκη για υλικά αγαθά, εξουσία και γενικά γήινες απολαβές.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, πως τα χριστούγενα όπως τα ξέρουμε, είναι η αποθέωση του καταναλωτισμού και δεν έχουν καμιά πνευματικότητα.

Αν τώρα αυτά τα βρίσκετε περίεργα, ας θυμηθήτε πως οι τρεις μάγοι, ήταν αστρολόγοι, που είδαν την έλευση στον κόσμο μας του Χριστού, διαβάζοντας τον έναστρο ουρανό.

Σύμφωνα με έρευνες που έγιναν, οι αστρονόμοι βρίκαν πως εκείνη την εποχή, έγινε μια σπάνια σύνοδος Δία, Κρόνου, Αφροδίτης, που έλαμπε στον ουρανό σαν μεγάλο άστρο.

Αυτό για τους αστρολόγους που μελετούν όχι την ύλη, όπως οι αστρονόμοι, αλλά την πνευματικότητα του ουρανού, μεταφραζόταν πως ερχόταν στην γη ένα θεικό πνεύμα με αποστολή να ελευθερώσει τους ανθρώπους από τα δεσμα της ύλης, της εξουσίας, μέσα από τον δρόμο της αγάπης.

Όμως το θέμα μας δεν είναι να ανακαλύψουμε τα μυστικά της ιστορίας και του ουρανού τώρα, αλλά να χαλάσουμε τα Xριστούγεννα της Goldman Sacks και να βρούμε ξανά το πραγματικό νόημα των Xριστουγέννων.

Μην ντρέπεστε αν δεν έχετε λεφτά να κάνετε δώρα, έχετε όλοι το πιο πολύτιμο δώρο. Την αγάπη. Μην φοηθείτε να την δώσετε και σκεφθείτε κάτι απλό.

Το σύστημα των τοκογλύφων, μας θέλει μόνους μας για να μην έχουμε δύναμη και να μας ελένχει. Με χίλιους τρόπους μας μπλοκάρει ώστε να μην μπορούμε να εκφράσουμε αγάπη και να ενωθούμε με τους συνανθρώπους μας.

Αν όμως εμείς τα καταφέρουμε, θα έχουμε κάνει μια μεγάλη επανάσταση που μπορεί να αλλάξει τον κόσμο και να στείλει στην κόλαση όλα αυτά τα λαμόγια που μας κλέβουν την ζωή.

Μην ξεχνάτε άλλωστε, πως ο Χριστός ήταν, είναι και θα είναι ο μεγάλος τους εχθρός και ας λένε πως τον πιστεύουν.

Μόνο σφαγές έκαναν στο όνομα του και εύκολα το βλέπει κανείς μελετώντας την ιστορία.

 Μην τους πιστεύετε άλλο, απλά μην φοβηθείτε να δώσετε αγάπη και θα δείτε τα λαμόγια να τρέμουν μπροστά στην δύναμη που έχει η αγάπη.

ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΜΟΣΧΑΣ:ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΑΓΡΙΟΤΗΤΑ Η ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΕΦΡΑΙΜ!

http://olympia.gr/2011/12/24/%CF%80%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%B9%CE%BF-%CE%BC%CE%BF%CF%83%CF%87%CE%B1%CF%83%CF%80%CF%81%CF%89%CF%84%CE%BF%CF%86%CE%B1%CE%BD%CE%B7%CF%83-%CE%B1%CE%B3%CF%81%CE%B9%CE%BF/

ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΣΤΗ ΡΩΣΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΘΑ ΚΛΙΜΑΚΩΘΟΥΝ ΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΜΕΡΕΣ,ΕΚΤΙΜΟΥΝ ΠΗΓΕΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΜΟΣΧΑΣ

«Βαθιά ανησυχία» εκφράζει το Ρωσικό Ίδρυμα του Αποστόλου Ανδρέα του Πρωτοκλήτου σχετικά με την απόφαση για προφυλάκιση του ηγουμένου της Μονής Βατοπεδίου Εφραίμ, χαρακτηρίζοντας το γεγονός «ανεπίτρεπτη πολιτικοποίηση μιας δικαστικής απόφασης».

Το Ίδρυμα, μάλιστα, επικεφαλής του οποίου είναι ο πρόεδρος των Ρωσικών Σιδηροδρόμων Βλαντίμιρ Γιακούνιν, ένας από τους ισχυρότερους παράγοντες στο περιβάλλον του Κρεμλίνου και προσωπικά του Ρώσου πρωθυπουργού Βλαντίμιρ Πούτιν, προχωρά στην αυστηρά επικριτική εκτίμηση ότι «παρόμοιες δικαστικές αποφάσεις μπορούν να εξηγηθούν μόνο από τις πολιτικές δεσμεύσεις ορισμένων κύκλων της ελληνικής διοίκησης, οι οποίοι επιθυμούν κατ’ αυτόν τον τρόπο να επιδείξουν στη Δύση την ετοιμότητά τους να προχωρήσουν στην άρνηση των αρχών οργάνωσης της πνευματικής ζωής, που έχουν κατοχυρωθεί στο ελληνικό Σύνταγμα».

Το ρωσικό Ίδρυμα απευθύνεται στην Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους, τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, τον Πατριάρχη Μόσχας Κύριλλο, στους προκαθημένους όλων των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών, καθώς και όλους τους ορθοδόξους, ζητώντας τους να υπερασπιστούν τον ηγούμενο Εφραίμ, «ο οποίος υφίσταται διώξεις δυσανάλογες» της δικαστικής διαδικασίας.

Αναφέρεται επίσης στο γεγονός ότι αυτές ακολούθησαν αμέσως μετά την επιστροφή του ηγουμένου Εφραίμ από τη Ρωσία, όπου είχε συνοδεύσει την Τίμια Ζώνη, η οποία μεταφέρθηκε για πρώτη φορά στη Ρωσία, έπειτα από πρωτοβουλία του Ιδρύματος του Αποστόλου Ανδρέου και την προσκύνησαν περισσότεροι από τρία εκατομμύρια Ρώσοι πιστοί.

Στη σχετική ανακοίνωση, που αναμεταδίδεται από πολλά ρωσικά ΜΜΕ, καλείται η ελληνική κυβέρνηση και οι ελληνικές Αρχές να εγγυηθούν «αντικειμενική, απροκατάληπτη, έντιμη και δημοκρατική» δίκη, ζητώντας να γίνουν σεβαστοί και οι ανθρωπιστικοί λόγοι της κλονισμένης υγείας του ηγουμένου Εφραίμ και της μοναχικής του ιδιότητας, που δεν του επιτρέπει οποιαδήποτε αποφυγή της ελληνικής δικαιοσύνης.

Το ρωσικό Ίδρυμα, που έχει μεγάλη επιρροή στα εκκλησιαστικά και ιδεολογικά πράγματα της μετασοβιετικής Ρωσίας, χαρακτηρίζει την Ελλάδα «φορέα των ιστορικών και πνευματικών παραδόσεων του Βυζαντίου», διαπιστώνει ότι Ρώσους και Έλληνες «συνδέουν δεσμοί πνευματικής συγγένειας, οι ιστορικές πηγές της Ορθοδοξίας», εκφράζει την ανησυχία του «για τις δύσκολες καταστάσεις, που εμφανίζονται στην Ελλάδα» και καλεί τον ελληνικό λαό «να επιδείξει ενότητα ενώπιον των ταλαιπωριών και να μην επιτρέψει την αλλοίωση των πνευματικών βάσεων της ζωής της κοινωνίας».

Πηγές του Πατριαρχείου Μόσχας εκτιμούν ότι οι αντιδράσεις «τόσο στη ρωσική όσο και στην παγκόσμια Ορθοδοξία» θα κλιμακωθούν τις επόμενες ημέρες και χαρακτηρίζουν «πρωτοφανή αγριότητα» την απόφαση προφυλάκισης ενός μοναχού παραμονές Χριστουγέννων.agioritikovima.gr

http://exomatiakaivlepo.blogspot.com/2011/12/blog-post_2690.html

«Φιλόστοργοι» Μέρος Γ' . Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα (για παιδιά και νέους). Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (Τελευταίο)

http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2011/12/blog-post_5437.html

Ήταν συγκινητικό να τον βλέπει κανείς, σαν ζωντανή ζυγαριά, να είναι φορτωμένος ένα σάκο γεμάτον λάχανα ή φύλλα πίσω στην πλάτη, και να σηκώνει, αχώριστον από το σώμα του, άλλον ογκώδη σάκο κρεμασμένον μπροστά, στη βράκα του με πολλές δίπλες. Ήταν αυτή η αρρώστια που τη γιάτρευε κρυφά ο Νικόλας ο Μανάβης.

Έζησε με τον ιδρώτα του προσώπου του (δουλεύοντας τίμια) κι ανάθρεψε πέντε ή έξι παιδιά, που… δεν ήταν δικά του. Πέθανε, ο καημένος, εδώ και τέσσερα ή πέντε χρόνια, και βρήκε ανάπαυση από τους κόπους του.
Το σώμα του, το αποκαμωμένο και βασανισμένο, που είχε κυρτωθεί από το σκύψιμο κι από το φόρτωμα, ίσαξε κι έγινε ίσιο πάνω στο νεκροκρέβατο.
Ελπίζω και πιστεύω πως θα πήγε στον άλλο κόσμο, ο φτωχός, πολύ κοντά στον φτωχό Λάζαρο. Ναι, κοντά, πολύ κοντά.

Δεν ήταν δικά του. Δεν είχε αποκτήσει ποτέ παιδιά από τη γυναίκα του. Είχε πάρει από το Νηπιακό Ορφανοτροφείο (ίσως είναι πολλοί που φοβούνται να περάσουν έξω από το ίδρυμα, και δεν ξέρουν σε ποιο σημείο της Αθήνας βρίσκεται), είχε πάρει ένα έκθετο στην αρχή, έπειτα δεύτερο και τρίτο, έπειτα τέταρτο και πέμπτο.

Ως το τρίτο ορφανό, του έδιναν, για το καθένα, τις κανονισμένες 15 δραχμές το μήνα. Όταν ζήτησε να πάρει τέταρτο και πέμπτο, του τις είχαν κόψει τις 15 δραχμές, αυτός όμως δήλωσε ότι του έφταναν οι 30, που τις έπαιρνε για τα δύο τεσιμα. Ήταν από 6 ως 8 χρονών. Ήταν ωστόσο ευχαριστημένος. Και η γυναίκα του τα είχε πονέσει, και τα αγαπούσε υπερβολικά, και δεν ήθελε να τα αποχωριστεί.

Εκείνο τον καιρό ήταν επόπτης ή σύμβουλος ή δεν ξέρω τι, στο ίδρυμα εκείνο, ένας κύριος άγαμος, με γυαλιά, με ασημένια δόντια, με παγωμένο χαμόγελο. Αυτός αγαπούσε τα ορφανά σαν να ήταν δικά του. Και ποιος ξέρει αν δεν ήταν! Προστάτευε τα εσωτερικά (όσα έμεναν στο ίδρυμα), και δεν ήθελε να δώσει παραπάνω από 25 δραχμές στον μπαρμπα-Στέργιο.
Στο τέλος δέχτηκε να δώσει τις 30. Ο άγαμος κύριος με τα γυαλιά δεν έλειπε ποτέ από τα φιλανθρωπικά, και ήταν πάντα μέσα σε διαχειρίσεις και επιμελητείες, και σε όλες τις ονομασίες που περιέχουν χέρι και μέλι (δηλαδή που θα έδιναν τη δυνατότητα να επωφεληθεί). Τέτοιους αυστηρούς ανθρώπους χρειάζονται πράγματι τα φιλανθρωπικά ιδρύματα.

Τα δύο παιδιά του μαστρο-Δημήτρη του Χωριανού ήταν τόσο δικά του, όσο και η μισή δωδεκάδα ήταν του μπαρμπα-Στέργιου του Παρκιώτη. Και οι δύο από το βρεφοκομείο τα είχαν πάρει. Η μόνη διαφορά ήταν ότι ο μαστρο-Δημήτρης ήταν  «χαροκαμένος», και τα αγαπούσε διπλά αυτός και η Γιακουμίνα, η γυναίκα του.
Εκείνο λοιπόν το βράδυ, όπως είπα στην αρχή, αναγνώρισα το Γιώργο στα χέρια της κυρα-Πράπως, και είπα:
  - Αυτό το παιδί είναι του μαστρο-Δημήτρη του Χωριανού.
  - Α! μπασταρδέλι; μου λέει η κυρα-Πράπω.
  - Δεν ξέρω, μπαστα… της λέω και μάσησα τη μισή λέξη. Μα το σπίτι του ανθρώπου δεν είναι πολύ μακριά, εδώ κάτω, πέρα από το Μεταξουργείο…
Τη στιγμή που πρόφερα τη μισή εκείνη λέξη, άθελα μου θυμήθηκα πως η κυρα-Πράπω είχε συχνά Ιταλίδες νοικάρισσες, στα δωμάτια του σπιτιού της, κι όμως δεν είχε καταφέρει ν μάθει ποτέ άλλη λέξη από το στόμα τους, παρά μόνο πάνε (ψωμί), και ντανάρο (λεφτά), και αμόρε (αγάπη), και δεν ήταν καθόλου πιθανό να ξέρει, ακόμα και ρωμαίκα, τι σημαίνει μπάστα (σταμάτα, φτάνει).
Αμέσως μετά βρέθηκε ένας καλός χριστιανός, που γνώριζε τον πατέρα και το σπίτι, αλλά όχι και το παιδί, πρόθυμος να φέρει τον μικρό στους θετούς γονείς του. Ησύχασα κι έφυγα.

Την άλλη μέρα ήρθε και με βρήκε ο Δημήτρης ο Χωριανός, με το πρόσωπό του να ακτινοβολεί.
Μου διηγήθηκε διεξοδικά, και με πολλές αφελείς ταυτολογίες κι επαναλήψεις, τον πόνο και τον καημό και τον φόβο και την τρεμούλα της καρδιάς που είχαν περάσει, αυτός και η γυναίκα του, η Γιακούμινα, την προηγούμενη μέρα το απομεσήμερο, όταν από θλιβερή απροσεξία της μητέρας είχε βγει και είχε χαθεί το παιδί, καθώς και τη χαρά και την αγαλλίαση που αισθάνθηκαν σαν να ξαναγεννήθηκαν, τώρα που έρχονται τα Γεννητούρια του Χριστού μας, που καταδέχτηκε, να γεννηθεί σαν παιδί, και αγαπά και φυλάει και μαζεύει κοντά του όλα τα παιδιά, τη χαρά που αισθάνθηκαν, λέω, ενώ έχυναν δάκρυα ασυγκράτητα, κι έκλαιγαν σαν μικρά παιδιά, όταν βρέθηκε το μικρό, οι δυο τους, με την Γιακουμίνα, τη γυναίκα του.
Ο άνθρωπος με γέμισε και με φόρτωσε ευχαριστίες, όσες δεν μπορούσε να σηκώσω ούτε να χωρέσω, με την συνείδηση ότι μόνο κατά τύχη είχα κάνει το πιο απλό κοινωνικό μου χρέος.
Κι η κυρα-Πραπώ, θαρρώ πως πήρε τα βρετίκια της.
(1895)

«Φιλόστοργοι» Μέρος Γ'

 Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα 

 για παιδιά και νέους
Εκδόσεις Άγκυρα

 σελ. 127-131

ΠΗΓΗ: «Φιλόστοργοι» Μέρος Γ' . Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα (για παιδιά και νέους). Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (Τελευταίο) http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2011/12/blog-post_5437.html#ixzz1hTqkbWc2

Για να το δούμε και αυτό...Η κανονική προφητεία των Μάγια δεν είναι για 21-12-2012 άλλα για σήμερα 24-12-11...λέτε; 10, 9, 8, 7, ...

http://www.katohika.gr/2011/12/21-12-2012-24-12-11.html

MHNYMA TOY EΔOYAΡΔO ΓΚAΛEANO. ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ...

http://istrilatis.blogspot.com/2011/12/mhnyma-toy-eoyao-aeano.html

ΕΔΟΥΑΡΔΟΣ  ΓΚΑΛΕΑΝΟ

Aυτός ο κόσμος έχει την αλητεία μέσα του…

δεν είναι αυτός ο κόσμος που γεννηθήκαμε αντάξιος των ονείρων μας …

αλλά υπάρχει ένας άλλος κόσμος στην κοιλιά αυτού του κόσμου…

που περιμένει.

Θα είναι ένας κόσμος πολύ διαφορετικός

και με μια επώδυνη γέννα.

Αναγνωρίζω τα χαρακτηριστικά αυτού του καινούργιου κόσμου

από τις αυθόρμητες διαδηλώσεις που σαρώνουν τον πλανήτη

και από την δικιά σας γωνιά,

την Ελλάδα μας.

Πολλοί με ρωτούν τι θα συμβεί μετά.

Δεν γνωρίζω, απαντώ και δεν με νοιάζει ιδιαίτερα.

Η αλήθεια είναι, ότι με ενδιαφέρει πάρα πολύ

αυτό που συμβαίνει τώρα.

Πώς θα τελειώσει αυτή η ιστορία;

Είναι σαν να αναρωτιέμαι πότε θα ερωτευτώ.

Δεν με νοιάζει ο θάνατος όταν ζω την μαγική στιγμή του έρωτα…

και εγώ λέω, αυτή η στιγμή έχει το άπειρο μέσα της,

όσο διαρκεί…

Είμαι Έλληνας, όσο ποτέ, τούτες τις ώρες…

*Διαβάστηκε στην επετειακή εκδήλωση που έγινε στις 27 Οκτωβρίου 2011 στον Δήμο Ελληνικού- Αργυρούπολης, στην μνήμη του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, 44 χρόνια από την δολοφονία του.