ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΑΙΤΩΛΙΑΣ & ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ

ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ  ΑΙΤΩΛΙΑΣ  &  ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ
200 ΧΡΟΝΙΑ - ΕΞΟΔΟΣ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ ΙΕΡΑ ΠΟΛΗ

Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2011

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ Παραπέη η κυβέρνηση Παπαδήμου! O υπουργός που έπιασε τη σύζυγό του καβάλα με το ερωτικό κτήνος και ο Μεξικάνος εραστής!..

http://www.kourdistoportocali.com/default.aspx?pageid=8835



Μοιάζει με σενάριο πορνοταινίας αλλά είναι πέρα για πέρα αληθινό.
Υπουργός της τραβεστί κυβέρνησης Παπαδήμου έπιασε τη σύζυγό του στα 4Χ4!
Ο ατίθασος καβαλάρης της υπουργικής συζύγου με το καλλίγραμμο κορμί είναι ο πυρπολητής ενός πάθους που κρατάει χρόνια.
Στην ουσία είναι αυτός ο άντρας που τιθασεύει τις ορμές της.
 Ένα νεαρό παλληκάρι είναι ο εραστής που γαληνεύει τα  πάθη της και κρατάει τα ερωτικά της γκέμια.
Ένα παλληκάρι που έχει φάει τη νύχτα με το κουταλάκι και έχει τον τρόπο του να βρίσκεται καβάλα στη κυρία, όταν ο πολυάσχολος υπουργός τριγυρνάει από κανάλα σε κανάλα συνεντευξιαζόμενος.
Μιλάμε για ιστορία που κρατάει χρόνια αλλά τώρα πλέον έχει ξεφύγει από τα στενά «οικογενειακά»  πλαίσια και προκαλεί πολιτικές αναταράξεις.
Μόνο που οι σεξουαλικές επιδόσεις της κυβέρνησης Παπαδήμου δεν τελειώνουν με τον εραστή της υπουργικής συζύγου.
Υπάρχει και ο κρυφός επιβήτορας  κορυφαίου στελέχους.
Μιλάμε αυτή τη φορά για πάθος ανάμεσα σε δύο άνδρες.
 Ένα πάθος που ξεπερνάει τα σύνορα της  Ελλάδας  μια και ο φλογισμένος εραστής είναι Μεξικάνος.
Πράγματι, ένας Μεξικάνος κομισάριος του έρωτα, είναι ο ευπρεπής καβαλάρης κορυφαίου κυβερνητικού στελέχους.
Ο συγκεκριμένος εραστής είναι καλλιεργημένος, πνευματώδης και ανήκει σε μια πνευματική ελίτ θα μπορούσαμε να πούμε.  
Δεν έχει καμία σχέση με το ερωτικό κτήνος που κατασπαράσσει τη σύζυγο του υπουργού μας.
Μετά απ’ όλα αυτά είναι λογικό η κυβέρνηση Παπαδήμου να παραπέη

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ NEW YORK TIMES ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: «Μια Κυριακή βράδυ θα βγει η χώρα από το ευρώ και μετά θα γίνει πραξικόπημα!»

http://olympia.gr/2011/12/14/%CE%B1%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%BF-%CF%83%CE%B5%CE%BD%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%BF-new-york-times-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CE%B1/
 
Μια Κυριακή βράδυ η Ελλάδα θα βγει από το ευρώ αναφέρει σε άρθρο της η εφημερίδα New York Times, ενώ περιγράφει αναλυτικά τι θα ακολουθήσει.
Γράφει χαρακτηριστικά: “Μετά από εβδομάδες φημών, κάποια Κυριακή βράδυ, ο Έλληνας πρωθυπουργός θα ανακοινώσει πως η χώρα εγκαταλείπει το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα και πως θα επιστρέψει στο εθνικό της νόμισμα”.
Αυτή είναι μόλις η αρχή του άρθρου, αφού στη συνέχεια περιγράφει με ζοφερό τρόπο πως θα γίνει ο έλεγχος της εξουσίας, αλλά και το ποιες θα είναι οι αντιδράσεις του κόσμου.
Όπως γράφει λοιπόν, η ανακοίνωση της εξόδου από το ευρώ θα προκαλέσει πανικό στους καταθέτες, οι οποίοι θα κάνουν ουρές έξω από τις τράπεζες για να πάρουν τα χρήματά τους, αφού η αξία του νέου – παλαιού νομίσματος θα έχει υποτιμηθεί κατά 60% σε σχέση με το ευρώ.
Στη συνέχεια, όπως λέει το άρθρο, τα δάνεια προς τη χώρα μας θα «παγώσουν», αφού οι δανειστές δεν θα έχουν καμία εμπιστοσύνη στην Ελλάδα.
Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα, ο Λουκάς Παπαδήμος να κηρύξει πτώχευση, με την εφημερίδα να αναφέρει ότι “καθώς η χώρα θα εισέρχεται ολοένα και περισσότερο στο χάος, την εξουσία θα καταλάβει ο στρατός”.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ! Στο 14% ο ΣΥΡΙΖΑ που ανεβαίνει δαιμονισμένα! Στο 11% το ΚΚΕ, μπαίνει και ο Δημ. Καζάκης στη Βουλή!

http://www.kourdistoportocali.com/default.aspx?pageid=8834



Αμερικανοί πράκτορες ντυμένοι  ρακένδυτοι μετανάστες παρακολουθούν καθημερινά τα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ στη πλατεία Κουμουνδούρου!
Η πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα έχει πάθει τη πλάκα της από την άνοδο της Αριστεράς στην Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα από τον καλπασμό του ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος στη πραγματικότητα αγγίζει το 14%.
Οι τραβεστί γκαλοπατζήδες επιχειρούν να φουσκώσουν  σαν παγώνα τα ποσοστά του ανύπαρκτου κόμματος του Κουβέλη για να μην τους πετσοκόψει ο Αλέξης με τα κονσερβοκούτια. Μάταια όμως.
Τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ ανεβαίνουν δαιμονισμένα, το ΚΚΕ είναι κοντά στο 11%, ενώ μια νέα απειλή για το σύστημα εμφανίζεται στον αέρα.
Μιλάμε για το ΕΠΑΜ του Δημ. Καζάκη που όπως όλα δείχνουν μπαίνει στη Βουλή με ποσοστό που ξεπερνάει το 3%!
Πρόκειται για την ολική επιστροφή της Αριστεράς.
Κόλαση…

Η ιστορία της Στάσης του Νίκα, προς γνώση και συμμόρφωση...

http://tsak-giorgis.blogspot.com/2011/12/blog-post_3500.html
Στην Κωνσταντινούπολη την εποχή του Βυζαντίου, ο ιππόδρομος ήταν το μόνο μέρος που ο λαός μπορούσε να συναθροιστεί ελεύθερα. Ο λαός μαζευόταν εκεί σε διάφορες περιπτώσεις, όπως ήταν η διεξαγωγή αρματοδρομιών, επίσημες τελετές, ενθρονίσεις αυτοκρατόρων, στρατιωτικοί θρίαμβοι κ.α.[1]

Οι οπαδοί των αρματοδρομιών, ανάλογα με την ομάδα που υποστήριζαν ήταν χωρισμένοι σε 4 παρατάξεις, τους Βένετους, τους Ρούσσους, τους Λευκούς και τους Πράσινους. Οι παρατάξεις αυτές, που είχαν μεγάλη λαϊκή συμμετοχή, ονομαζόταν δήμοι. Ο κάθε ένας από αυτούς τους δήμους είχε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, οι Πράσινοι για παράδειγμα ήταν πολυαριθμότεροι και λαϊκότεροι ενώ είχαν συμπάθεια προς τον μονοφυσιτισμό[2] αντίθετα οι Βένετοι ήταν αριστοκρατικότεροι και ορθόδοξοι.[3]

Στις 11 Γενάρη του 532(ημέρα Κυριακή), οι Πράσινοι ζήτησαν από τον αυτοκράτορα
Ιουστινιανό(κυβέρνησε από το 527-565) που παρευρισκόταν στον ιππόδρομο, να σταματήσουν οι αδικίες και η καταπίεση ενάντια στον λαό. Οι Βένετοι, που ήταν ο πιο ισχυρός δήμος, υποστήριξε τους Πράσινους, μάταια οι αυτοκρατορικές αρχές έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να στρέψουν τον έναν δήμο ενάντια στον άλλο ώστε να κατευθυνεί εκεί η οργή του πλήθους.[4]

Τελικά όλοι οι δήμοι ενώθηκαν και την επόμενη μέρα απελευθέρωσαν μελλοθάνατους συντρόφους τους που είχαν συλληφθεί νωρίτερα ως πρωταίτιοι ταραχών. Οι εξεγερμένοι καταλαμβάνουν δημόσια κτήρια, καίνε ναούς και σπίτια των πλουσίων αριστοκρατών, λεηλατούν, μοιάζουν να έχουν τεράστια δύναμη και όλοι μαζί φωνάζουν «νίκα-νίκα», ο τακτικός στρατός και η αυτοκρατορική φρουρά που βρισκόταν στην πόλη δεν τολμάει καν να τους επιτεθεί.[5]

Μέχρι το πρωί της τρίτης μέρας της εξεγέρσεως σχεδόν όλη η πρωτεύουσα βρίσκεται στα χέρια των λαϊκών μαζών, όμως δεν γίνεται προσπάθεια για να κατακτηθεί το παλάτι που είναι και το τελευταίο προπύργιο της κρατικής εξουσίας και το οποίο φυλάσσεται με 3.000 άνδρες υπό τις διαταγές  του στρατηγού Μούνδου,  ένα λάθος που θα κοστίσει στους εξεγερμένους ακριβά.[6]

Ένα άλλο μοιραίο λάθος των εξεγερμένων είναι ότι απευθύνονται σε μέλη της συγκλητικής αριστοκρατίας για να γίνουν επικεφαλείς της εξέγερσής.[7] Έτσι οι δήμοι εκλέγουν έναν αριστοκράτη, τον Υπάτιο για αρχηγό τους, με σκοπό αυτός να πάρει την θέση του Ιουστινιανού. Παράλληλα ζητούν από μέλη της συγκλήτου να τους εξοπλίσουν, όμως αυτοί είτε εξαφανίζονται, είτε τους κωλλυσιεργούν ενώ πίσω από την πλάτη τους βρίσκονται σε επικοινωνία με το παλάτι.[8]

Τελικά περνούν οι μέρες και η κατάσταση είναι στάσιμη για τους εξεγερμένους, ο Ιουστινιανός παραμένει ασφαλής στο παλάτι κερδίζοντας έτσι χρόνο, ενώ η άρχουσα τάξη μέσω του ευνούχου στρατηγού Νάρση προσπαθεί να εξαγοράσει κάποιους Βένετους οι οποίοι είναι παραδοσιακά ολιγαρχικοί. Την παρασκευή ο Ιουστινιανός καλεί τους δήμους στον ιππόδρομο σε  μια προσπάθεια να τους διασπάσει, οι προσπάθειες αποτυγχάνουν αλλά κερδίζεται για την άρχουσα τάξη πολύτιμος χρόνος και ο στρατός ολοένα και πλησιάζει την πρωτεύουσα.[9]

Με το που φτάνουν στις 17 Γενάρη οι πρώτες ενισχύσεις από τις φρουρές της Θράκης όσοι ευγενείς είχαν φανεί ότι στήριζαν την επανάσταση, τώρα γυρνούν την πλάτη στους εξεγερμένους και πολλοί μεταξύ αυτών(με πρώτους τον Υπάτιο και τον αδερφό του Πομπήιο) προσπαθούν να αποκαταστήσουν την σχέση τους με το παλάτι προδίδοντας τους.[10]

Το πρωί της Κυριακής στις 18 του Γενάρη ο λαός γεμίζει ασφυκτικά τον Ιππόδρομο για να στέψει αυτοκράτορα τον Υπάτιο, όμως στην πραγματικότητα κατευθυνόταν σε μια καλοστημένη παγίδα, αφού ωστόσο είχε καταφτάσει μεγάλο μέρος του αυτοκρατορικού στρατού. Στην σφαγή που ακολούθησε πήραν μέρος και διακρίθηκαν και οι τρείς μεγάλοι στρατηγοί της αυτοκρατορίας, Βελισσάριος, Μούνδος και Νάρσης, συνολικά εξοντώθηκαν 35.000 κόσμος σε έναν ιππόδρομο που χωρούσε 50.000.[11]

Μετά την οριστική επικράτηση του στρατού και την αποκατάσταση της (άρχουσας)τάξης όσοι συγκλητικοί είχαν ανάμειξη με την εξέγερση είδαν της περιουσίες τους να δημεύονται, ενώ ο Υπάτιος και ο Πομπήιος, παρά την προδοσία τους(υπέρ του αυτοκράτορα), εκτελέστηκαν. Ο Ιουστινιανός πήρε τα μέτρα του και απαγόρευσε τις συναθροίσεις στον ιππόδρομο, ενώ οχύρωσε το παλάτι χτίζοντας μάλιστα δεξαμενές νερού και σιταποθήκες που θα το προστάτευαν σε περίπτωση αντίστοιχης πολιορκίας, ενώ η αριστοκρατική άρχουσα τάξη της πόλης κατάφερε να εξασφαλίσει την κυριαρχία της για 70 ακόμα χρόνια πριν το σύστημα γίνει τελικά φεουδαρχικό.[12]

Εδώ τελειώνει η μικρή αναφορά μου στην Στάση του Νίκα, βασισμένη στο Βιβλίο του Τηλέμαχου Λούγγη, για περισσότερες πληροφορίες σας προτείνω να αγοράσετε και τους δυο τόμους. Είναι ένα βιβλίο που παρουσιάζει με ευκολονόητο τρόπο μια τεκμηριωμένη μαρξιστική οπτική του τι ήταν η Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Στις προεπαναστατικές περιόδους που ζούμε ελπίζω να είναι κατανοητό γιατί έκανα την επιλογή να γράψω το συγκεκριμένο άρθρο. Το έκανα επειδή δυστυχώς όπως και ο λαός της Κωνσταντινούπολης, έτσι και πολλοί από εμάς, αδυνατούμε να συλλάβουμε την πλήρη εικόνα του πως έχουν τα πράγματα. Καλό είναι λοιπόν αντί να αναζητάμε και εμείς τον Υπάτειο μας ή τον Παπαδήμα μας ή δεν ξέρω και εγώ ποιόν ανάμεσα στους εκπρόσωπους της άρχουσας τάξης, να καταλάβουμε ότι ο μόνος τρόπος να δούμε άσπρη μέρα και να νικήσουμε, είναι ξεκινώντας με την οριστική ανατροπή του αντίστοιχου εξουσιαστικού συστήματος των ημερών μας, του καπιταλισμού, που έχει αρχίσει ολοένα και περισσότερο να μοιάζει με το δουλοκτητικό της αρχαιότητας. Για να γίνει όμως αυτό δεν αρκεί ούτε η τυφλή οργή ούτε η αγανάκτηση, όπως έμαθαν με τον σκληρό τρόπο οι βυζαντινοί(και πολλοί άλλοι μέσα στους αιώνες), χρειάζεται οργανωμένο ταξικό-λαικό μέτωπο με στόχους και πρόγραμμα λαικής εξουσίας.

Αυτά τα ολίγα

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

[1] Τηλέμαχος Κ. Λούγγης, Επισκόπηση Βυζαντινής Ιστορίας, Α’ Τόμος(324-1204), εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 1998 σελ. 112-113
[2] Χριστιανική αίρεση που τα μέλη και οι εκπρόσωποι της υπέστησαν φοβερούς διωγμούς στο Βυζάντιο
[3] Λούγγης, ο.π, σελ. 114-115
[4] Λούγγης, ο.π, σελ. 115
[5] Λούγγης, ο.π, σελ. 115
[6] Λούγγης, ο.π, σελ. 115
[7] Παραθέτω σχετικό απόσπασμα από τον Λούγγη σελίδα 117, «Το βασικότερο μεσαιωνικό χαρακτηριστικό αυτής της αρχαίου τύπου εξέγερσης είναι το ότι, αντί να στηριχθεί στις δικές της πληβειακές δυνάμεις, αναζητά ηγέτες από την άρχουσα τάξη που τείνει να ανατρέψει»
[8] Λούγγης, ο.π, σελ. 115-116
[9] Λούγγης, ο.π, σελ. 116
[10] Λούγγης, ο.π, σελ. 117
[11] Λούγγης, ο.π, σελ. 117-118
[12] Λούγγης, ο.π, σελ. 118

Καταπληκτική κίνηση συμπαράστασης στους Έλληνες από τους Βέλγους! Έντυσαν Τσολιά το άγαλμα-σύμβολο των Βρυξελλών!



Description: http://cdn.news247.gr/kosmos/article1516333.ece/ALTERNATES/w620/tsolias2_thumb_medium630_910.jpg

Στολή τσολιά φόρεσαν οι Βέλγοι στο άγαλμα-σύμβολο αντίστασης της πρωτεύουσάς τους ως ένδειξη συμπαράστασης στους Έλληνες για την κρίση χρέους που η χώρα τους καλείται να αντιμετωπίσει.

Με παραδοσιακή ελληνική ενδυμασία ντύθηκε το γνωστό αγαλματίδιο-σύμβολο των Βρυξελλών, Manneken-piss, στο πλαίσιο χριστουγεννιάτικων εορταστικών εκδηλώσεων (Plaisirs d' Hiver 2011).

Το ύψους μόλις 30 εκατοστών αγαλματίδιο τοποθετήθηκε στην περιοχή το 1618 ή το 1619 ενώ για την έμπνευση που οδήγησε τον καλλιτέχνη στην κατασκευή του κυκλοφορούν αρκετές εκδοχές.

Description: http://www.iefimerida.gr/sites/default/files/maneken-pis-tsolias-full.jpg

Ο Manneken Pis ("ο κατρουλής"), θεωρείται σύμβολο αντίστασης, καθώς ο θρύλος θέλει το παιδί ενός δούκα να ουρεί εναντίον των εισβολέων που πήγαν να ανατινάξουν τα τείχη της πόλης.

Description: http://photos.igougo.com/images/p153677-Brussels-Mannekin_Pis.jpg

Από το 1659, οπότε και διασώθηκε από τον βομβαρδισμό των Βρυξελλών, ο "κατρουλής" έχει γίνει σήμα-κατατεθέν της πόλης και αγαπημένη συνήθεια των Βέλγων είναι να τον ντύνουν κατά καιρούς με στολές, με αποτέλεσμα το "μπρούτζινο αγόρι" να έχει έως σήμερα περισσότερες από 800 "μεταμφιέσεις" στο ενεργητικό του.

Στα πλαίσια των εκδηλώσεων Plaisirs d' Hiver, που διεξάγονται αυτές τις ημέρες στις Βρυξέλλες, οι Βέλγοι έντυσαν το σύμβολο της πρωτεύουσάς τους με στολή τσολιά, εκφράζοντας με αυτό τον τρόπο τη συμπαράστασή τους προς τους Έλληνες για την οικονομική κρίση της χώρας τους και, ταυτόχρονα, δίνοντας την απάντησή τους προς τις διεθνείς χρηματαγορές.

Έβγαλαν τα “σταγονίδια” για να κρύψουν τον χουντικό χείμαρρο, που ο ΔΟΛ ξέρει καλά να εξαγνίζει. Τρομερές καταγγελίες για υπουργό της κυβέρνησης Παπαδήμου!!!

http://olympia.gr/2011/12/14/g-georgiou-minister/


Την ίδια ώρα που ο ΔΟΛ έφτιαχνε σενάρια για δήθεν σταγονίδια στην ΣΣΕ, χουντικοί χείμαρροι φαίνεται να πνίγουν την κυβέρνηση συνταγματικής εκτροπής που επεβλήθει στην Ελλάδα από τα εκδοτικά και άλλα συμφέροντα. Αυτό είναι απόσπασμα από το επίσημο βιογραφικό του αναπληρωτή υπουργού Εθνικής Άμυνας, κυρίου Γεώργιου Γεωργίου.

Όπως ενημερωνόμαστε από την ιστοσελίδα “toxotis.se”, την Παρασκευή 13 Ιουνίου 1975στην βουλή των Ελλήνων, ο Ιωάννης Χαραλαμπόπουλος, ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, λέγει τα ακόλουθα:

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, Ε’ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ Α’

ΕΠΙΣΗΜΑ  ΠΡΑΚΤΙΚΑ των συνεδριάσεων της Βουλής των Ελλήνων
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ ΡΕ’
Παρασκευή 13 Ιουνίου 1975
Σελίς 3238
………..ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο κ.  Χαραλαμπόπουλος  έχει τον λόγον  επί της υπ’αρθμόν 4 επερωτήσεως της Ημερησίας διατάξεως.
Ι.ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ……..
Σελίς 32 42
Ι.ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ (…) Δεν θα πρέπει να ξεχάσουμε το θέμα του Γεωργίου. Αυτός είναι τώρα πρόξενος στη Νεάπολη της Ιταλίας. Ο κύριος αυτός προέρχεται από την Σχολή Ικάρων από την οποίαν έφυγε, δεν γνωρίζω  δια ποίους λόγους.
Αυτός λοιπόν εστάλη στα Σκανδιναβικά Κράτη, ωργίασε εκεί σαν τραμπούκος της χούντας, και επειδή έπρεπε να γίνη διπλωματικός υπάλληλος, η δικτατορία εφεύρε έναν ωραίο τρόπο, θα τον ακούσετε, για να διεισδύση εκ των κάτω  μέσα στο  διπλωματικό σώμα. Τι έκανε; Δεν καθιέρωσε μόνο τις μεθοδευμένες εκείνες εξετάσεις που γνωρίζουμε, διότι δεν θα μπορούσε απόλυτα να ελέγχη τα αποτελέσματα, αλλά αφού επέλεγε τους ανθρώπους της, τους προώριζε για τον διπλωματικό κλάδο. Τους διώριζε κάπου είτε στο Δημόσιο είτε σε Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου και με ένα διάταγμα επέτρεπε την δια «εξετάσεων»-διότι γνωστές είναι οι εξετάσεις που ελάμβαναν χώραν κατά την διάρκεια της δικτατορίας-μεταπήδηση στο διπλωματικό σώμα. ΄Εγινε αυτό για τον Γεωργίου, έδωσε εξετάσεις, αλλά την πρώτη φορά απέτυχε. Κάτι δεν πήγε καλά στα γρανάζια, δεν ήταν καλά λαδωμένα τα γρανάζια και εκεί σταμάτησε και δεν πέρασε. Μετά από οκτώ μήνες ξαναγίνονται εξετάσεις και έρχεται πρώτος!!!… και γίνεται μέγας και τρανός. Διότι από την ώρα που επέτυχε στον διαγωνισμό, μπαίνει στο Υπουργείο των Εξωτερικών, γίνεται κλειδί στους μηχανισμούς του προσωπικού, και τόσο πολύ ωργίασε, όπου σε κάποια στιγμή, υποχρεώθηκαν να τον στείλλουν μακρυά και τον στείλανε στην Νεάπολη. Νομίζω ότι έχει κάποια συγγένεια, όχι με τον Παπαδόπουλο, αλλά με τον αδελφόν του, μάλλον του βάφτισε το παιδί. Εκείνο το οποίο μας ενδιαφέρει είναι ότι αυτή τη στιγμή ο κύριος αυτός, βρίσκεται στη Νεάπολη,…
Οι καταγγελίες όμως συνεχίζονται με την σκυτάλη να παίρνει ο καθηγητής Βασίλης Φίλιας, στο βιβλίο του οποίου με τίτλο «ΤΑ ΑΞΕΧΑΣΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΑ». Στη σελίδα 176 διαβάζουμε ΖΑΧΑΡΑΚΗΣ ΚΑΙ Γ.ΓΕΩΡΓΙΟΥ –ΔΙΠΛΩΜΑΤΕΣ  ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ όπου περιγράφονται οι δραστηριότητες του.
Παραθέτουμε τώρα τα στοιχεία και το άρθρο του κυρίου Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου:
Toυ Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Τα έθνη που ξεχνάνε την ιστορία τους καταδικάζονται να την ξαναυποστούν. Το αληθινό πρόγραμμα της ελληνικής στρατιωτικής δικτατορίας (1967-1974), αποκαλύφθηκε τον Ιούλιο του 1974. ‘Hταν η διχοτόμηση και ο έλεγχος της Κύπρου (και της Κρήτης) από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, για να υποστηριχθούν τα σχέδια επεμβάσεων στη Μέση Ανατολή που ήταν σε εξέλιξη ή εξυφαίνοντο τότε (όπως και σήμερα πολύ ευρύτερα και σημαντικότερα από τότε). Ελληνικός φασισμός, αντίστοιχος με τον γερμανικό του Χίτλερ, ή τον γαλλικό της Λεπέν, ούτε υπήρξε, ούτε υπάρχει. Στη χώρα μας, ο φασισμός ήταν και είναι απλή προέκταση ξένων δυνάμεων, συμφερόντων και υπηρεσιών.
Η πρόσφατη “εκδήλωση” χουντοφρόνων Ευελπίδων προκάλεσε δικαιολογημένη αγανάκτηση, αν και όχι τα πειθαρχικά μέτρα που επιβάλλει η δημοκρατική τάξη και η καλώς νοούμενη στρατιωτική πειθαρχία. Στην πραγματικότητα όμως, ο κίνδυνος της δικτατορίας δεν προέρχεται από ηλίθιους και προβοκάτορες. Εγγράφεται αφενός στη λογική της ακραίας φτωχοποίησης και αποσύνθεσης του κοινωνικού ιστού, που προκαλεί και χρειάζεται το Μνημόνιο, αφετέρου στις επιδιώξεις των γεωπολιτικών δυνάμεων που χρειάζονται πάλι τον ελληνικό χώρο.
Aν όμως θεωρείται, δικαιολογημένα, σοβαρό το κρούσμα του χουντισμού μεταξύ των μαθητών της κύριας στρατιωτικής σχολής της χώρας, τότε τι πρέπει να θεωρηθεί και τι σήμα δίνει, στη χώρα και στο στράτευμα, η τοποθέτηση ως πολιτικού προϊσταμένου των Ενόπλων Δυνάμεων, σε αυτή την κρισιμότατη, από κάθε δυνατή άποψη, στιγμή για τη χώρα, ενός πρωτοπαλλήκαρου των συνταγματαρχών; Και όμως, αυτό ακριβώς φαίνεται ότι συνέβη. ‘H ο Πρωθυπουργός Παπαδήμος και οι αρχηγοί του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ δεν γνωρίζουν τα άτομα που έκαναν Υπουργούς, κάτι που δείχνει ακραία ανευθυνότητα και ανεπάρκεια, ή τους αποδέχονται, κάτι που είναι πολύ χειρότερο. Είναι μάλιστα ακόμα πιο αξιοπερίεργο, τη στιγμή που πρόσφατα, ο κ. Παπανδρέου αναστάτωσε την Ευρώπη με πληροφορίες περί επικείμενου προνουντσιαμέντου και ο κ. Μπεγλίτης βρήκε την ώρα να αποκεφαλίσει όλο το στράτευμα.
Λαμπρός στρατιωτικός, ο Γιάννης Χαραλαμπόπουλος υπήρξε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου, αντιστάθηκε εμπράκτως στη δικτατορία που τον εκτόπισε και παραμένει, σήμερα, σύμβολο ηθικής ακεραιότητας στο πολιτικό στερέωμα της χώρας. Στις 13 Ιουνίου 1975, μιλώντας στη Βουλή των Ελλήνων, ο κ. Χαραλαμπόπουλος χαρακτήρισε τον σημερινό Αναπληρωτή Υπουργό ‘Aμυνας Γ. Γεωργίου ως “τραμπούκο της χούντας” που “οργίασε” τόσο στη Σκανδιναβία, όσο και στο Υπουργείο Εξωτερικών, όπου διορίστηκε ουσιαστικά ως διπλωμάτης από το παράθυρο, με εντολή του δικτάτορα Παπαδόπουλου. Στη δράση του κ. Γεωργίου στη δικτατορία αναφέρεται επίσης ο ηγέτης της “Δημοκρατικής ‘Aμυνας”, πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου Βασίλης Φίλιας, που πλήρωσε με έξη χρόνια φυλακή την εναντίωσή του στη χούντα, στο βιβλίο του “Τα αξέχαστα και τα λησμονημένα” (Παπαζήσης, 1997).
Υπενθυμίζουμε ότι, στην περίοδο της Απριλιανής δικτατορίας, τα όργανα της τότε ΚΥΠ αλώνιζαν την Ευρώπη, και πιθανώς ενεπλάκησαν σε δολοφονίες και απαγωγές ανθρώπων που αντιτίθεντο στη δικτατορία, υποθέσεις που ουδέποτε εξιχνιάσθηκαν. Η αποχουντοποίηση παρέμεινε, στις περισσότερες περιπτώσεις, κενό γράμμα, κάτι που διαιώνισε την εξάρτηση του ελληνικού κράτους από ξένες δυνάμεις και είναι στη ρίζα των προβλημάτων που αντιμετώπισε η χώρα στη διάρκεια της μεταπολίτευσης, με αποκορύφωμα τη σημερινή κρίση. Μεταπολίτευση που χρειάζεται, οι ‘Eλληνες, να διορθώσουμε και ολοκληρώσουμε, όχι να αντιστρέψουμε. Αναμένουμε τι θα πει και, κυρίως, τι θα πράξει, ο Πρωθυπουργός και οι αρχηγοί των τριών κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση. Αναμένουμε επίσης τον κ. Αβραμόπουλο που, έντονα απασχολημένος με τις επαφές του στις ΗΠΑ, ίσως δεν είχε ακόμα τον χρόνο να ενσκήψει πολύ στο αντικείμενο του υπουργείου του.
Το άρθρο του Δημήτρη από το Konstantakopoulos.blogspot.com
Μια λίγο μικρότερη εκδοχή αυτού του κειμένου δημοσιεύτηκε στον Κόσμο του Επενδυτή, της 10.12.2011

Το ανέκδοτο του 2011! ΤΑ ΣΠΑ-ΕΙ!!!

Μια μέρα, περπατώντας στο δρόμο, ένας μεγάλος πολιτικός, αρχηγός κόμματος, τραυματίστηκε από ένα φορτηγό και πέθανε.
Η ψυχή του ανέβηκε στον παράδεισο και βρέθηκε μπροστά από τον Άγιο Πέτρο...
- Καλώς ήρθατε στον παράδεισο! Είπε o Άγιος Πέτρος πριν μπει, έχουμε ένα πρόβλημα ... Βλέπετε, ένας πολιτικός του αναστήματος σας σπάνια περνάει από εδώ και δεν ξέρουμε τι να κάνουμε με σας ... Αλλά θα κάνουμε το εξής: θα περάσετε μια μέρα στην κόλαση, και μία στον παράδεισο, και εμείς θα σας αφήσουμε να επιλέξετε πού θα περάσετε την αιωνιότητα.
Ο άνδρας οδηγήθηκε στον ανελκυστήρα, ο οποίος τον κατέβασε, στην κόλαση. Οι πόρτες άνοιξαν και ο άντρας βρέθηκε ακριβώς στη μέση ενός γηπέδου γκολφ, κομψό και πράσινο. Λίγο μακρύτερα είδε μια λέσχη και μπροστά, πρώην συναδέλφους του κόμματος και φίλους του επιχειρηματίες που είχαν ήδη πεθάνει, ντυμένους κομψά και πολύ ευχαριστημένους.
Έτρεξαν να τον χαιρετήσουν, τον αγκάλιασαν και άρχισαν να θυμούνται τα καλά χρόνια, όταν πλούτιζαν εις βάρος του λαού ... Έπαιξαν χαρούμενοι μια παρτίδα γκολφ, στη συνέχεια δείπνησαν στον σύλλογο, διασκεδάζοντας και τρώγοντας χαβιάρι, και το βράδυ - συντροφιά με μια όμορφη νεαρή ... Συναντήθηκε ακόμη και με τον Διάβολο, ο οποίος αποδείχθηκε ότι είναι ένας συμπαθητικός τύπος, διασκεδαστικός, είπαν ανέκδοτα και χόρεψαν. Ήταν τόσο καλά που δεν κατάλαβε , όταν ήρθε η ώρα να φύγει. Όλοι τον ξεπροβόδησαν
... Ανέβηκε μέχρι την πύλη του Παραδείσου, όπου Άγιος Πέτρος τον περίμενε:
- Τώρα είναι η ώρα να πάς στον παράδεισο!
Ο πολιτικός ( χωρίς ενδοιασμούς, φυσικά), πέρασε τις επόμενες ώρες πάνω από το ένα σύννεφο στο άλλο, χαϊδεύοντας μια άρπα και τραγουδώντας.
...Οι 24 ώρες πέταξαν, και ο Άγιος Πέτρος ήρθε:
- Περάσατε μια μέρα στην κόλαση και μία στον παράδεισο , είναι η ώρα να επιλέξετε!
Ο άνθρωπος το σκέφτηκε για μια στιγμή, και στη συνέχεια είπε:
- Ο παράδεισος είναι πολύ όμορφος, αλλά νομίζω ότι θα ένιωθα καλύτερα στην κόλαση.
O Άγιος Πέτρος τον συνόδευσε στον ανελκυστήρα και κατέβηκε στην κόλαση
... Όταν άνοιξε την πόρτα, ξύπνησε στη μέση μιας ερήμου, που καλύπτονταν με κάθε λογής σκουπίδια. Είδε τους φίλους του ντυμένους με κουρέλια, να σκάβουν μέσα στα σκουπίδια.
Ο Μεγάλος διάβολος τον υποδέχτηκε και τον χάιδεψε στον ώμο ...
- Δεν καταλαβαίνω, είπε ο πολιτικός, χθες ήμουν εδώ και ήταν όμορφες γυναίκες, γκολφ, έφαγα από όλα τα καλά και διασκέδασα πολύ .... και ... και ... τώρα το μόνο που έχετε είναι ένα ξηρό έδαφος, γεμάτο σκουπίδια ... και οι φίλοι μου φαίνονται πικραμένοι...
Ο Μεγάλος διάβολος χαμογέλασε και είπε:
- Χθες ήταν η προεκλογική εκστρατεία ! ΣΗΜΕΡΑ ΨΗΦΙΣΕΣ!

Τρίτη 13 Δεκεμβρίου 2011

Είδαν το “σωματίδιο του Θεού”. Θα τους έλεγα τώρα τι είδαν αλλά...

http://www.antinews.gr/2011/12/13/138369/

Επανάσταση στον τομέα της επιστήμης προκαλεί η αποκάλυψη των ερευνητών του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Πυρηνικών Ερευνών (CERN) ότι ενδεχομένως κατέστη δυνατό να δουν το μποζόνιο του Χιγκς, του αποκαλούμενου και “σωματιδίου του Θεού”.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των επιστημόνων, το εν λόγω σωματίδιο είναι το μέσο με το οποίο τα πάντα στο Σύμπαν αποκτούν τη μάζα τους.
Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι δύο πειράματα στον LHC (ο μεγάλος επιταχυντής αδρονίων) έδωσαν ενδείξεις για την ύπαρξη του μποζόνιου του Χιγκς με την ίδια μάζα, προκαλώντας κύματα ενθουσιασμού.
Ωστόσο το εργαστήριο δεν έχει ακόμα επάρκεια δεδομένων ώστε οι ερευνητές να μπορούν να μιλήσουν με βεβαιότητα για ανακάλυψη.
Η ανακάλυψη του μποζόνιο θα αποτελέσει ένα από τα μεγαλύτερα επιστημονικά επιτεύγματα των τελευταίων 60 ετών, καθώς θα είναι ο καταλύτης για την κατανόηση του σύμπαντος.
Μέχρι τούδε δεν έχει παρατηρηθεί μέσω πειραμάτων.
Αυτό το βασικό δομικό στοιχείο του Σύμπαντος είναι το σημαντικό στοιχείο που λείπει από το “Καθιερωμένο Μοντέλο“- τη “Βίβλο των Οδηγιών“, που περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρούν τα σωματίδια και οι δυνάμεις.

Πως έγινε η έρευνα

Οι δύο ανεξάρτητες επιστημονικές ομάδες, εργάζονται αντίστοιχα στους ανιχνευτές ATLAS και CMS του CERN, φιλτράροντας μέσα από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές τους στοιχεία από τουλάχιστον 300 τρισεκατομμύρια συγκρούσεις πρωτονίων στον μεγάλο υπόγειο επιταχυντή μήκους 27 χιλιομέτρων.
Μέχρι σήμερα, τόσο οι έρευνες στο CERN, όσο και στον “ανταγωνιστικό” επιταχυντή Tevatron του αμερικανικού εργαστηρίου Fermilab (που πλέον έχει τεθεί εκτός λειτουργίας) έχουν οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι το μποζόνιο του Χιγκς πρέπει να βρίσκεται μεταξύ των 115 και 140 GeV.
Μια μάζα των 125 GeV θα αποτελούσε καλά νέα και για τη θεωρία της “υπερσυμμετρίας“, που προβλέπει ότι σε κάθε σωματίδιο αντιστοιχεί ένα συμμετρικό αλλά βαρύτερο σούπερ-σωματίδιο, αλλά ίσως ευνοήσει και τη “θεωρία των χορδών“, που αποτελεί μία επέκταση της “υπερσυμμετρίας”.
Άλλοι φυσικοί πάντως επισημαίνουν ότι ακόμα και μία μάζα των 125 GeV (περίπου 133 μεγαλύτερη από την μάζα ενός πρωτονίου) δεν θα σήμαινε ότι κατ’ ανάγκη αποδεικνύει την ύπαρξη σούπερ-συμμετρικών σωματιδίων ή την ορθότητα της θεωρίας των χορδών.

SkyNews - nooz.gr

Μέρα Δεκέμβρη του ‘43

http://www.kalavrytanews.com/2011/12/43.html




του Τρύφωνα Μαντά 

Μέρα Δεκέμβρη του ‘43

Βραχνή φωνή, ανάλγητη η θλίψη
η μάνα σκούζει και ψάχνει τα παιδιά της
μια τρύπα στο σακάκι από μια σφαίρα
μένει αθάνατη, πικρή, εκείνη η μέρα.
---------------------------------------------------
Μες τη φωτιά μια καταχνιά κοντοζυγώνει
στις ράγες του Οδοντωτού φέγγει σκοτάδι
κι ο λόφος του Καπή , Γεσθημανή
που οι ήρωες κοιμούνται κάθε βράδυ.
-------------------------------------------------------
Σιωπής ανάσες τρεμουλιάζουν σ τον αγέρα
Γιόμισε ο τόπος από γκρίζα γιασεμιά
Γελούν σα δαίμονες η αντάρα κι η φοβέρα
Φεύγουν οι ζωές στου χρόνου τη ματιά.
-----------------------------------------------------
Καλάβρυτα σαν πας μέρα Δεκέμβρη
Πάρε μαζί σου λίγο χώμα του Διστόμου
Λίγον αέρα από τον Κάνδανο, νοτιά
Και φύτεψε άνθη και μιαν αγριελιά.
------------------------------------------------------
Σ’ ένα καντήλι χίλιες ψυχές σε άσπρο μύρο
Ψάχνουν με λαχτάρα να ανταμώσουν τη ζωή
Τριγύρω πολυβόλα τις θερίζουν
Θηρίο ο άνθρωπος, ανήμερη πληγή.
---------------------------------------------------------
Χτυπάει η καρδιά όταν η μοίρα σε προστάζει
Και ας την κοιτάζεις με δυο μάτια παιδικά
γιατί είναι αλύτρωτη η γραμμή που σου χαράζει
σπάζει σαν μάρμαρο η ζωή και σε πονά .
-------------------------------------------------
Θεέ της λήθης, κατεργάρη ουρανέ
Ορθώσου γίγαντας και βρόντα, γίνε κεραυνός
Ωδή θανάτου με μια λύρα και φλογέρα
στέκει ο σταυρός ένας ακοίμητος φρουρός.



Οι χίλιες Αντιγόνες των Καλαβρύτων - Ένα σπαρακτικό κείμενο!


http://www.kalavrytanews.com/2011/12/blog-post_13.html


του Δημήτρη Χασάπη
Το γεγονός ως ιστορία
Στις 9 Δεκεμβρίου του 1943 φτάνουν στα Καλάβρυτα μονάδες των γερμανικών στρατευμάτων Κατοχής, συνοδευόμενες από άνδρες των Ταγμάτων Ασφαλείας. Ξεκινώντας από την Πάτρα, το Αίγιο και την Κόρινθο, στη διαδρομή τους έχουν κάψει χωριά της περιοχής και έχουν εκτελέσει δεκάδες άνδρες, με αιτιολογία τη συνεργασία τους με τις αντιστασιακές δυνάμεις του ΕΛΑΣ. Αμέσως δημιουργούν έναν κλοιό γύρω από το χωριό, αποκλείοντας κάθε δυνατότητα διαφυγής. Τέσσερις ημέρες αργότερα, το πρωί της 13ης Δεκεμβρίου, συγκεντρώνουν όλους τους κατοίκους των Καλαβρύτων στο Δημοτικό Σχολείο, με την εντολή μάλιστα να πάρουν μαζί τους μία κουβέρτα και τρόφιμα μιας ημέρας. Εκεί χωρίζουν τους άντρες από δεκατεσσάρων χρονών και πάνω, και τους οδηγούν σε ένα κοντινό ύψωμα, ενώ φυλακίζουν τις γυναίκες και τα παιδιά στο Σχολείο. Αμέσως μετά, οι γερμανοί στρατιώτες λεηλατούν και πυρπολούν όλα τα σπίτια του χωριού. Γύρω στο μεσημέρι οι συγκεντρωμένοι άντρες, αφού έχουν παρακολουθήσει την πυρπόληση του χωριού τους από το αμφιθεατρικά διαμορφωμένο ύψωμα, εκτελούνται με πολυβόλα. Ο αριθμός των εκτελεσμένων δεν έχει προσδιοριστεί ποτέ με ακρίβεια• στις διάφορες αναφορές κυμαίνεται από 511 έως 1.300. Δεκατρείς επιζούν τραυματισμένοι. Στις 2:34 της ίδιας μέρας, όπως δείχνουν οι δείκτες του σταματημένου ρολογιού της πυρπολημένης εκκλησίας, το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων έχει ολοκληρωθεί. Στη συνέχεια του δράματος πρωταγωνιστούν οι γυναίκες. Μεταφέρουν με τις κουβέρτες που είχαν μαζί τους τούς σκοτωμένους άνδρες, σκάβουν πρόχειρους τάφους στην παγωμένη γη και θάβουν τους νεκρούς τους. Έπεται ο αγώνας τους για την επιβίωση μέσα στα ερείπια του πυρπολημένου χωριού και την παγωνιά του χειμώνα του 1943-44.



Το γεγονός ως μνήμη
Γεγονότα όπως η καταστροφή ων Καλαβρύτων περιγράφονται με διαφορετικούς χρόνους ρημάτων ως ιστορία και ως μνήμη. Για την ιστορία ο χρόνος είναι ο αόριστος του παρελθόντος, ενώ για τη μνήμη ο ενεστώτας του διαρκούς παρόντος. Αυτή ακριβώς τη διάκριση και τη διάσταση ιστορίας και μνήμης, μέσα από τη σωματοποίηση της μνήμης ακραίων γεγονότων, υπογραμμίζει η Σαρλότ Ντελμπό σε ένα σπαρακτικό κείμενο της με τίτλο «Οι χίλιες Αντιγόνες των Καλαβρύτων», δημοσιευμένο αρχικά το 1979 και ενσωματωμένο έπειτα στο βιβλίο της Η μνήμη και οι μέρες (Charlotte Delbo, La mémoire et les jours, Berg International, Παρίσι 1985). Στο κείμενο αυτό, μια Καλαβρυτινή αφηγείται στην «ταξιδιώτισσα» Ντελμπό το γεγονός της μαζικής εκτέλεσης των ανδρών και τον αγώνα των γυναικών που «επέζησαν» να θάψουν τους νεκρούς τους. Γι’ αυτό και η παραπομπή στην Αντιγόνη:
«Ακριβώς εδώ. Εδώ είναι. Αυτό είναι το μονοπάτι που πήραν. Αυτή δεν είναι η γη που περπάτησαν. Αυτές δεν είναι οι πέτρες που κύλησαν κάτω από τα πόδια τους, καθώς περπατούσαν. Αυτή δεν είναι η ξερή κοίτη του ρυακιού. Αυτή ήταν η πραγματική διαδρομή τους. Η πραγματική διαδρομή τους είναι κάτω από τα σκαλιά, αυτά τα σκαλιά με τη χρυσοκίτρινη πέτρα που έχουν τοποθετηθεί στο έδαφος πάνω στην πραγματική διαδρομή τους για να διασώσουν την πορεία τους, για να εμποδίσουν το σβήσιμο της πραγματικής διαδρομής τους. Τα σκαλοπάτια με τη χρυσοκίτρινη πέτρα οδηγούν στο μνημείο. Εκεί, πάνω εκεί στο λόφο. Η πραγματική διαδρομή οδήγησε στο θάνατό τους, εκεί, σ’ αυτή τη ρεματιά στην πλευρά του λόφου. Πάμε πάνω. Θα δεις από κει την πόλη και το σχολείο στο οποίο φυλακίστηκαν οι γυναίκες με τα παιδιά τους και οι γριές. Το βλέπεις; Σε τόσο μικρή απόσταση απ’ τα σπίτια τους. Οι γυναίκες φυλακίστηκαν στο σχολείο, με τα παιδιά τους και τις γριές. Οι άντρες ανέβηκαν το μονοπάτι, αυτό το μονοπάτι που τώρα έχει φτιαχτεί με σκαλοπάτια από χρυσοκίτρινη πέτρα» (σελ. 87).
Παίζοντας με τους χρόνους των ρημάτων, η Ντελμπό σχολιάζει έμμεσα τη σχέση μνήμης και ιστορίας, υπογραμμίζοντας τη χρονικότητα της τραυματικής εμπειρίας. Το παρελθόν είναι απολύτως παρόν, γιατί η τραυματική εμπειρία τέτοιων γεγονότων παγώνει τον χρόνο και ταυτόχρονα απολύτως μακρινό, αφού ο χρόνος παρέρχεται χωρίς να υπόκειται σε μετασχηματισμούς. Οι τελευταίες φράσεις του κειμένου είναι χαρακτηριστικές.
«Αντίο, ταξιδιώτη. Όταν θα διασχίζεις το χωριό για να πάρεις το δρόμο της επιστροφής σπίτι σου, κοίτα το ρολόι της πλατείας. Η ώρα που δείχνει το ρολόι είναι η ώρα που συνέβη το κακό εκείνη την ημέρα. Κάτι στο μηχανισμό του ρολογιού έσπασε με τον πρώτο πυροβολισμό. Δεν το επισκευάσαμε. Είναι σταματημένο την ώρα που έδειχνε εκείνη τη μέρα» (σελ. 108).
Ταυτόχρονα όμως η τραυματική εμπειρία τέμνει τον χρόνο σε πριν και μετά, καθιστώντας το πρόβλημα της μνήμης της περίπλοκα ιδιότυπο. Όπως σχολιάζει η Ντελμπό, «το Άουσβιτς είναι τόσο βαθιά χαραγμένο στη μνήμη μου ώστε δεν μπορώ να λησμονήσω ούτε μια στιγμή του. Άρα, ζεις μ’ αυτό; Όχι, ζω παράπλευρα σ’ αυτό. Το Άουσβιτς είναι εκεί αναλλοίωτο, συγκεκριμένο, αλλά περιτυλιγμένο στο δέρμα της μνήμης, ένα αδιαπέραστο δέρμα, που το απομονώνει από τον παρόντα εαυτό μου» (σελ. 2).
Παράλληλα με την ιστορία και τη μνήμη ενός αποτρόπαιου γεγονότος, όπως είναι-ήταν η καταστροφή των Καλαβρύτων και η μαζική εκτέλεση των ανδρών, η Ντελμπό υπογραμμίζει στο ίδιο κείμενο, και μάλιστα με όρους αρχαίας τραγωδίας, ότι η ουσιώδης διάκριση μιας γενοκτονίας από ένα μαζικό θάνατο δεν είναι το πλήθος των νεκρών ή η έκταση της καταστροφής, αλλά η διάλυση και εξαφάνιση της κοινωνικής οργάνωσης ενός πληθυσμού.i
«Για την κηδεία καθένας ξέρει τι να κάνει. Για την ταφή (…). Ο νεκροθάφτης ήταν εκεί, νεκρός μαζί με τους άλλους (...). Και τα φέρετρα; Ο ξυλουργός ήταν εκεί, νεκρός μαζί με τους άλλους (…)» (σελ. 96). Και, αναπόφευκτα, η απάλειψη της μνήμης του αφανισμένου πληθυσμού:
«Η μνήμη της πόλης μας χάθηκε με τους άνδρες που χάθηκαν εκείνη τη μέρα. Δεν έμεινε κανένας να θυμάται πώς κρατούσε ο σιδεράς το πέταλο. Ήταν φημισμένος για τη δεξιότητά του. Όταν πετάλωνε ένα μουλάρι, έκαναν κύκλο γύρω από το καμίνι του για να δουν πώς το έκανε. Δεν έμεινε κανένας να θυμάται πώς καταλάβανε ο μαραγκός πόσο παλιό είναι το δρύινο ξύλο, και μια ολόκληρη γλώσσα χάθηκε, η γλώσσα των μαστόρων. Δεν λέει κανένας πια: “Θυμάσαι το Βασίλη το σιδερά, πόσο γρήγορα μπορούσε να ισιώσει ένα υνί! Και τον Κώστα τον ξυλουργό, πόσο γρήγορα μπορούσε να μετατρέψει έναν κορμό δένδρου σε ξύλινο δοκάρι με το σκεπάρνι του; Και πόσο καλό γινόταν το δοκάρι!”. Αυτοί που μάθαιναν τις δεξιότητες των μαστόρων, οι βοηθοί, που θα αναλάμβαναν τις δουλειές όταν οι μάστορες θα αποσύρονταν απ’ τη δουλειά, όλοι τους βρήκαν το θάνατο μαζί, την ίδια στιγμή» (σελ. 98-99).
Η ιστορία και η μνήμη
Αντιπαραθέτοντας τη μνήμη στην ιστορία, ο ιστορικός Πιερ Νορά υποστηρίζει ότι η «επιτάχυνση της ιστορίας», επιβεβλημένη από την κυρίαρχη κατά τη νεωτερικότητα ιδεολογία της εξέλιξης, είχε ως τελική της συνέπεια την εξάλειψη της βιωμένης μνήμης και την ανάθεση της επεξεργασίας και οργάνωσης του παρελθόντος στην ιστορία.ii Οι τόποι της μνήμης (lieux de mémoire) κατά την ορολογία του, δηλαδή οι «σημαντικές οντότητες, υλικές ή συμβολικές, οι οποίες ως αποτυπώματα της ανθρώπινης θέλησης ή έργα του χρόνου έχουν γίνει συμβολικά στοιχεία της μνημειακής κληρονομιάς κάθε κοινότητας» όπου αποκρυσταλλώνεται και διαφυλάσσεται η μνήμη, έχουν αντικαταστήσει την αυθεντική, βιωμένη, μνήμη, τα πεδία της μνήμης (milieux de mémoire). Παρά ταύτα όμως, οι τόποι της μνήμης (χώροι, αρχεία, μουσεία, μνημεία, αλλά και επέτειοι, τελετές, αντικείμενα κ.ά.) κατορθώνουν «να σταματούν τον χρόνο, να εμποδίζουν τη λησμονιά» και σημαίνουν «μια θέληση να θυμόμαστε».
Το μνημείο του ολοκαυτώματος των Καλαβρύτων και η ιστορική αφήγηση του δράματος στις ποικίλες εκδοχές της θα θυμίζουν το γεγονός, αλλά από μόνα τους θα αφήνουν στην αφάνεια τη βιωμένη μνήμη του, παρά το γεγονός ότι συστατικό στοιχείο του μνημείου αποτελεί το άγαλμα της θρηνούσας καλαβρυτινής γυναίκας. Αυτών των γυναικών, αυτή τη μνήμη επιδιώκει να καταγράψει με τον προσωπικό της τρόπο και να διασώσει η Ντελμπό.
Υστερόγραφο

Η βιογραφία της Σαρλότ Ντελμπό, η οποία βίωσε τη φρίκη του Άουσβιτς και κατέγραψε τη μνήμη της φρίκης αυτής, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Γεννήθηκε το 1913 στο Βινιώ-συρ-Σαιν στη Γαλλία. Μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος από δεκαεννιά χρονών, βρίσκεται στη Νότια Αμερική εργαζόμενη στον θίασο του σκηνοθέτη και ηθοποιού Λουί Ζουβέ όταν η Γαλλία καταλαμβάνεται από τα γερμανικά στρατεύματα. Μόλις πληροφορείται ότι το καθεστώς του Βισύ άρχισε τις εκτελέσεις αντιστασιακών δηλώνει «Δεν μπορώ να ζω ασφαλής εδώ, ενώ άλλοι εκτελούνται. Δεν θα μπορώ να κοιτάω κανέναν στα μάτια» και επιστρέφει στη Γαλλία. Περνάει στην Αντίσταση μαζί με τον άνδρα της και με την ομάδα του κομμουνιστή φιλοσόφου Ζωρζ Πόλιτζερ εκδίδουν και διακινούν το παράνομο περιοδικό Les Lettres françaises. Συλλαμβάνεται το 1942 και το 1943, μαζί με άλλες 229 γαλλίδες αντιστασιακές, οδηγείται στο Άουσβιτς. Διάβηκαν την πύλη του στρατοπέδου τραγουδώντας τη Μασσαλιώτιδα, όπως η ίδια αφηγείται στο κείμενό της «Το κομβόι της 24ης Ιανουαρίου». Από την πύλη του Άουσβιτς το 1945 βγήκαν μόνο 29 από τις γυναίκες αυτές. Το βασικό της έργο γράφηκε στα επόμενα χρόνια, αλλά με δική της επιλογή εκδόθηκε πολύ αργότερα, επειδή ήθελε, όπως έλεγε η ίδια, να υποστεί τη δοκιμασία του χρόνου ώστε να μην παραποιηθεί η μεγαλύτερη τραγωδία της ανθρωπότητας. Είναι η τριλογία με τίτλο Το Άουσβιτς και μετά, η οποία περιλαμβάνει το Καμιά μας δεν θα γυρίσει (1965), Άχρηστη γνώση (1970) και Το μέτρο των ημερών μας (1971). Αποχώρησε από το Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα το 1958, καταγγέλλοντας την ύπαρξη των στρατοπέδων συγκέντρωσης στην ΕΣΣΔ. Πέθανε το 1985. Το έργο της είναι γνωστό μόνο σε έναν περιορισμένο κύκλο ιστορικών.

Ο Δημήτρης Χασάπης διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
α δημοσίευση εφ. "ΑΥΓΗ"

Το παραπεμπτικό βούλευμα 27/1947 για την Σφαγή των Καλαβρύτων

http://www.kalavrytanews.com/2011/12/271947.html


του Τάκη Ι.Χριστοδούλου
δικηγόρου
Σκοπός και στόχος της δημιουργίας του Δημοτικού Μουσείου Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος (ΜΚΟ)  ήταν και είναι η ανάδειξη των ιστορικών και νομικών παραμέτρων του Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος , με  έκθεση  και ερμηνεία των δραματικών γεγονότων μέχρι το τέλος 1945 , σύμφωνα με την σχετική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Καλαβρύτων ( 1995 )

Ύστερα από επίπονες και πολυετείς προσπάθειες,  σχεδιάστηκε το ΔΜΚΟ και ολοκληρώθηκε η οργάνωση του , στηριζόμενη κατά το πλείστον στα ντοκουμέντα του Ιστορικού Αρχείου Κανελλοπούλου  ( ΙΑΚ )

Το ΙΑΚ , σύμφωνα και με τα πρακτικά παραλαβής της δωρεάς  του  από τον Δήμο Καλαβρύτων περιλαμβάνει  94 ολοκληρωμένους φακέλους , 2. 000 φωτογραφίες , 500 διαγράμματα  εκπονηθέντα  από τις Ιταλικές  και Γερμανικές Δυνάμεις Κατοχής για την  Επαρχία  Καλαβρύτων κλπ .

Πρόκειται για ένα συγκροτημένο ,  ταξινομημένο και τεκμηριωμένο  πόνημα,  μακροχρόνιων συστηματικών ερευνών του  Δημήτρη Κανελλόπουλου  σε πολλά κρατικά Αρχεία του Ελληνικού, του Ιταλικού ,  του Γερμανικού  ,του Αμερικανικού και του Αγγλικού Δημοσίου , σε Αρχεία του ΕΛΑΣ , καθώς   και  σε ιδιωτικά Αρχεία, εμπλουτισμένο με πολλές άλλες  μαγνητοφωνημένες προφορικές και γραπτές μαρτυρίες και ντοκουμέντα , που ρίχνει άπλετο φως στα συμβάντα εκείνης της περιόδου  και στην λεγόμενη « Επιχείρηση Καλάβρυτα »

Η Ακαδημία Αθηνών , το έτος 2007 , επαίνεσε και τίμησε τον Δημήτρη Κανελλόπουλο « δια την εις το Δημόσιον δωρεάν του Ιστορικού Αρχείου Κανελλοπούλου , άμα δε και δια την όλην συμβολήν αυτού εις την του Δημοτικού Μουσείου Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος οργάνωσιν »

Όμως , το αρχείο αυτό ,  μέχρι και σήμερα,  κυριολεκτικά « σαπίζει » στα υπόγεια  του κτηρίου  του ΔΜΚΟ  του και πεισματικά δεν δημοσιοποιείται .

Εμένα , που σαν  Καλαβρυτινό νομικό,  με ενδιαφέρει   να γνωρίζω τις νομικές πτυχές της εγκλήματος  του Ολοκαυτώματος , που  άλλωστε σχετίζονται άρρηκτα με τις αξιώσεις περί αποζημιώσεων , δεν μου έχει μείνει άλλη δυνατότητα , από το να αναζητώ διάφορα αποδεικτικά στοιχεία ,  απ ευθείας από το αντίγραφο αρχείο του Δημήτρη Κανελλόπουλου.  

Ένα τέτοιο βαρυσήμαντο  δικαστικό ντοκουμέντο ,  είναι το δημοσιευόμενο  επικυρωμένο αντίγραφο του  με αριθμό 27/1947  παραπεμπτικού βουλεύματος  του Συμβουλίου του άρθρου  6 της Συντακτικής Πράξεως 73/45, σύμφωνα  με το οποίο , παραπέμπονται να δικαστούν στο αρμόδιο        ( Ελληνικό ) Στρατοδικείο 16 Αξιωματικοί -  διαφόρων βαθμίδων-  και Υπαξιωματικοί  της Βέρμαχτ «  επί φόνοις , εμπρησμοίς και διαρπαγαίς και λεηλασίαις  για τα εγκλήματα τους εν  Καλαβρύτοις , Μ. Σπηλαίω , Σκεπαστό , Πλανητέρου , Κερπινή και Ρωγούς κατά το από 8 έως 13 Δεκεμβρίου 1943 χρονικό διάστημα…. ».

Το παραπεμπτικό αυτό βούλευμα , υπογράφεται από  τους  Δημήτρη Κιουσόπουλο, Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου και Διευθυντή της Κεντρικής Υπηρεσίας του Ελληνικού Εθνικού Γραφείου Εγκληματιών Πολέμου , Ανδρέα Τούση , Πρόεδρο Πρωτοδικών και τον Σπήλιο Παυλόπουλο , Πρωτοδίκη και στηρίχθηκε  σε ενδελεχείς  δικαστικές έρευνες  των Εισαγγελιών Πατρών και Καλαβρύτων , στις οποίες περιέχονται και σημαντικές μαρτυρικές καταθέσεις των : Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Θεοκλήτου, Βλασίου Ανδρικόπουλου , Διοικητή του 12ου Συντάγματος Πεζικού του ΕΛΑΣ , Ερνέστου Βόλσον ( Γερμανοεβραίου – Γραμματέα του Βόλφιγκερ ) και Ριχάρδου Παλμ , εμπόρου , κατοίκων Πατρών , Γεωργίου Αλεξοπούλου , Σταύρου Κωστοπούλου , Χρήστου Καρακάση , Γιάννη Κώνστα , Κώστα Μπελογιάννη , Πάνου Νικολαϊδη , Βασίλη Μποτώνη , Τάκη Σπηλιόπουλου , Τάκη Σαμαρτζόπουλου και Αργύρη Φερλελή , διασωθέντων από τα Γερμανικά πυρά Καλαβρυτινών .

Είναι εύκολο να κατανοηθεί  πόσο ,  στεκόταν τότε  στο ύψος της η Ελληνική Δικαιοσύνη , ορθοτομώντας χωρίς περιστροφές την Αλήθεια και πόσο δεν είχε προλάβει  ακόμη να παραχαραχθεί  τεχνηέντως  και δια μυθοπλασιών  η Ιστορική Πραγματικότητα.

Υπάρχει ακόμη καιρός να ενώσουμε τις δυνάμεις μας  και να διεκδικήσουμε με αξιοπρέπεια και αποτελεσματικότητα ό,τι κατέστρεψε « η φυλετική βαρβαρότης και η σαδιστική μανία των κατακτητών ».
Τάκης Ι.Χριστοδούλου

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 13 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1943-Η ΣΦΑΓΗ ΣΤΑ ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ. ΤΟ ΑΠΟΚΟΡΥΦΩΜΑ ΤΗΣ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗΣ ΘΗΡΙΩΔΙΑΣ!

http://karteria1.blogspot.com/2011/12/13-1943.html
Η σφαγή των Καλαβρύτων αναφέρεται στην εξολόθρευση του ανδρικού πληθυσμού και την επόμενη συνολική καταστροφή της πόλης των Καλαβρύτων στην Ελλάδα, από στρατιώτες της γερμανικής 117ης Μεραρχίας Καταδρομών, κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου στις 13 Δεκεμβρίου του 1943.

Το ιστορικό

Η σφαγή των Καλαβρύτων είναι η πιο βαριά περίπτωση πολεμικού εγκλήματος στην Ελλάδα, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου πολέμου. Η διαταγή της μαζικής δολοφονίας, στο πλαίσιο της επιχείρησης «Καλάβρυτα» (Unternehmen Kalavryta), ξεκίνησε από την παράκτια περιοχή της Αχαΐας στη βόρεια Πελοπόννησο, όταν τα στρατεύματα της Βέρμαχτ στην πορεία τους έκαψαν χωριά και δολοφόνησαν τους πολίτες στο δρόμο τους. Η επιχείρηση «Καλάβρυτα» ήταν μια επιχείρηση κύκλωσης των ανταρτών του ΕΛΑΣ η οποία όμως κατέληξε σε μαζικά αντίποινα επί του άμαχου πληθυσμού της περιοχής, μετά το θάνατο Γερμανών στρατιωτών σε μάχες με τους αντάρτες και, ιδιαίτερα, μετά την εκτέλεση 77 Γερμανών αιχμαλώτων που είχαν συλλάβει οι αντάρτες, λίγες μέρες νωρίτερα.


Η σφαγή των αμάχων διαπράχθηκε από την 117η Μεραρχία Καταδρομών, η οποία αποτελούνταν από Αυστριακούς και Γερμανούς από την Αλσατία, Λοθαριγγία, Ρουμανία, Σουδητία (περιοχή της Τσεχοσλοβακίας), Βαρτεγκάου κα. Πιο πριν, η μεραρχία αυτή, ως 717η Μεραρχία πεζικού και με αρκετά διαφορετική σύνθεση και ηγεσία, είχε συμμετάσχει σε επιχειρήσεις εναντίον ανταρτών και μαζικές εκτελέσεις χιλιάδων αμάχων, ως αντίποινα, στη Σερβία.

Οι Γερμανοί, στο δρόμο για τα Καλάβρυτα, εκτέλεσαν 143 άνδρες, στα χωριά Ρωγοί, Κερπινή, Άνω και Κάτω Ζαχλωρού, καθώς και στη Μονή Μεγάλου Σπηλαίου. Επίσης έκαψαν περίπου 1.000 σπίτια σε πάνω από 50 χωριά, αφού τα λεηλάτησαν αποκομίζοντας περισσότερα από 2.000 πρόβατα και μεγαλύτερα ζώα και περίπου 260.000.000 δραχμές.

Όταν έφθασαν στηα Καλάβρυτα, κλείδωσαν όλες τις γυναίκες και τα παιδιά κάτω των 14 στο σχολείο και διέταξαν όλους τους άνδρες από 14 και πάνω να παρουσιαστούν έξω από το χωριό. Εκεί οι Γερμανοί τους εκτέλεσαν με συνεχείς ριπές πολυβόλων, σκοτώνοντας περίπου 500 (κατά τις νεότερες εκτιμήσεις) άτομα. Οι γυναίκες και τα παιδιά κατάφεραν να αποδράσουν από το σχολείο ενώ το χωριό φλεγόταν. Την επόμενη ημέρα τα ναζιστικά στρατεύματα πυρπόλησαν το μοναστήρι της Αγίας Λαύρας, που συνδέεται στενά με την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Σήμερα στην θέση του εγκλήματος διατηρείται μνημείο, ως ανάμνησης των πεσόντων και του φρικτού γεγονότος, και κάθε χρόνο γίνεται αναμνηστική εκδήλωση.

Παρά το γεγονός ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας έχει αναγνωρίσει δημόσια τη ναζιστική αγριότητα των Καλαβρύτων, ακόμα δεν έχει καταβληθεί καμμιά αποζημίωση. Τον Απρίλιο του 2000, ο τότε Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, Γιοχάννες Ράου, επισκέφτηκε τα Καλάβρυτα για να εκφράσει τα συναισθήματά του ντροπής και βαθιάς θλίψης για την τραγωδία. Εντούτοις όμως, δεν ανέλαβε την ευθύνη εξ ονόματος του γερμανικού κράτους και δεν αναφέρθηκε στο ζήτημα των αποζημιώσεων.

ΠΗΓΗ: http://el.wikipedia.org/

ΙΜF-ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ>160 σελίδες κόλαφος Η απόρρητη τελευταία έκθεση του ΔΝΤ για την Ελλάδα που προκάλεσε ίλιγγο στο οικονομικό επιτελείο και σπρώχνει τον Βενιζέλο στην έξοδο!..

http://www.kourdistoportocali.com/default.aspx?pageid=8825



INTERNATIONAL MONETARY FUND
GREECE
Fifth Review Under the Stand-By Arrangement, Rephasing and Request for Waivers of
Nonobservance of Performance Criteria
Prepared by the European Department in Consultation with Other Departments
Approved by Reza Moghadam and Lorenzo Giorgianni
November 30, 2011

Stand-By Arrangement. On May 9, 2010, the Executive Board approved a three-year Stand-By Arrangement for
Greece in the amount of SDR 26.4 billion (2,399.1 percent of quota). Purchases have been made at the time of approval
and upon completion of each of the first four reviews (in a total amount equivalent to SDR 15.6194 billion, or
€17.9 billion). The sixth disbursement, subject to completion of this review, would be in an amount equivalent to
SDR 1.9224 billion (about €2.2 billion). To date, Euro area countries have disbursed €47.1 billion (of €80 billion
committed) and will make available about €5.8 billion with this review.
Recent Developments.

At the July and October EU Summits, European leaders mapped out an enhanced official
support package for Greece and set the parameters for significant private sector involvement (PSI, targeting a face value
haircut of 50 percent). However, the drawn-out debt restructuring discussions have taken a toll on market sentiment and
ratcheted up pressure on the banking system (which is heavily exposed to sovereign bonds). Emergency liquidity
assistance from the Bank of Greece has helped address a significant increase in deposits outflows. Meanwhile, since the
fourth review, the economic situation in Greece has taken a turn for the worse, with the economy increasingly adjusting
through recession and related wage-price channels, rather than through structural reform-driven increases in productivity.
After a large adjustment in 2010, fiscal policy has struggled to keep up with recessionary pressures.

The authorities have also struggled to implement the reforms approved under the June medium-term fiscal strategy. Privatization plans are
advancing, but difficult market conditions and technical delays prevented any sales during the third quarter. Structural
reforms have not yet delivered expected results, in part due to a disconnect between legislation and implementation.
Finally, in an important shift in the political landscape, the three major political parties combined to form a coalition
government to be led by a technocratic PM Elections are now expected late in Q1 2012.
Program Status. Staff’s overall assessment is that the new government and parties supporting it are committed to the
program’s objectives and policies.

Against this political backdrop, the authorities have taken steps to bring the fiscal program back on track, taking meaningful measures to cut public wages, employment and pensions, and to broaden the tax base (prior actions).

The new financing strategy can place the program on a sustainable foundation (assuming that the
PSI strategy delivers the targeted debt gains via near universal participation of creditors).

Policies have been adapted in a
way that will better deliver program objectives and with greater balance, in particular by adjusting the primary surplus
targets guiding fiscal policy and the near-term and post-program privatization targets. In the privatization area, the
authorities have advanced the preparation of various assets for sale (prior action). In the financial sector, they have
legislated a new framework for bank resolution, refined the capital support strategy to better handle the implications of
the PSI agreement, and taken steps to strengthen the operations of oversight agencies (prior action). Finally, concerning
growth-enhancing structural reforms, they have scaled up the ambition of labor market reforms to meet the challenge
from rising unemployment (prior action) and specified strategies to bring other reforms back on track. Still, risks to the
program remain large, both from external sources (the worsening outlook for the euro area), and internal sources (a
relapse into weak implementation).
Discussions. See the Fund Relations Appendix
Publication. The Greek authorities consent to the publication of the Staff Report

2
Contents Page
I. Background .............................................................................................................................4
II. Recent Developments ............................................................................................................4
III. Discussions ..........................................................................................................................9
IV. Staff Appraisal ...................................................................................................................32
Tables
1. Selected Economic Indicators, 2006–11 ..............................................................................48
2. Monetary Survey, 2006–11 ..................................................................................................49
3. Financial Soundness Indicators, 2005–11 ............................................................................50
4. Modified General Government Cash Balance, 2011 ...........................................................51
5. Status of Macro-Structural Reforms ....................................................................................52
6. Medium-Term Macroeconomic Framework, 2010–16 ........................................................53
7. Summary of Balance of Payments, 2009–16 .......................................................................54
8. General Government Operations, 2009–15 .........................................................................55
9. Revenue Collection Process .................................................................................................56
10. Spending Process ...............................................................................................................57
11. Banking Sector: Uses and Sources of Funds, 2006–16 .....................................................58
12. Structural Reforms Ahead ..................................................................................................59
13. Access and Phasing Under the Stand-By Program ............................................................60
14. General Government Financing Requirements and Sources .............................................61
15. External Financing Requirements and Sources, 2009–16 .................................................62
16. Indicators of Fund Credit ...................................................................................................63
Figures
1. Financial Indicators ..............................................................................................................39
2. Selected Indicators ...............................................................................................................40
3. Competitiveness Indicators ..................................................................................................41
4. Balance of Payments ............................................................................................................42
5. Money and Banking Indicators ............................................................................................43
6. Budget Execution .................................................................................................................44
7. Revised Macro Projections ..................................................................................................45
8. Macro Projections—International Comparison ...................................................................46
9. Minimum Wage and Tax Wedge .........................................................................................47
Boxes
1. PSI Discussions ....................................................................................................................36
2. Cyclical Factors in Recession and Recovery .......................................................................37
3. Managing the Impact of PSI on the Banking System ..........................................................38
3
Appendixes
I. Debt Sustainability Analysis ................................................................................................64
II. Fund Relations.....................................................................................................................76
Attachments
I. Letter of Intent ......................................................................................................................79
II. Memorandum of Economic and Financial Policies ............................................................82
III. Technical Memorandum of Understanding .....................................................................103
IV. Letter of Intent to EC and ECB .......................................................................................116
V. Memorandum of Understanding on Specific Economic Policy Conditionality ...............119

Απ' τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά, και σαν πρώτα ανδρειωμένη, χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!

Recent Posts

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου