Η Ελλάδα σύρεται σε μια ιστορική καταστροφή. Και το πολιτικό κατεστημένο αρνείται να δεχθεί την πραγματικότητα...

http://www.antinews.gr/2011/10/26/129786/

Καθώς η χώρα μας σύρεται σε μια ιστορική καταστροφή, η οποία θα ανατρέψει πλήρως κάθε ατομική ή συλλογική βεβαιότητα που ίσχυε τα τελευταία 37 χρόνια, η κυβέρνηση δίχως ίχνος αυτοκριτικής, δίχως συναίσθηση της ιστορικής της ευθύνης, δίχως φιλότιμο τελικά, επιδίδεται σε μια ακόμα επικοινωνιακή διαχείριση, προκειμένου να διασωθεί πολιτικά, για μερικές ακόμα εβδομάδες (ή μέρες;).
Έκπληκτοι ακούμε τα κυβερνητικά στελέχη, όσα τουλάχιστον διαθέτουν το απαραίτητο θράσος ώστε να εμφανίζονται δημοσίως, να μιλάνε για την ανάγκη “ελάφρυνσης του χρέους” (έτσι βάφτισε το “κούρεμα” ο ΓΑΠ), ποιούμενοι την ανάγκη φιλοτιμίαν.  Είναι πασιφανές  πλέον, ότι είναι έτοιμοι να παρουσιάσουν την καταστροφή ως επιτυχία και μάλιστα ως κάτι που διαπραγματεύτηκαν με σθένος!  Βέβαια είναι αλήθεια ότι οι χειροκροτητές ακόμα και στο στενό μνημονιακό περιβάλλον τείνουν να εκλείψουν, με τελευταίο χαρακτηριστικό παράδειγμα την εμμονή των κ.κ. Βενιζέλου και Καρατζαφέρη για κύρωση της συνθήκης από 180 βουλευτές.  Και ενώ για τον κ. Καρατζαφέρη ισχύει το ελαφρυντικό του ισχυρότερου πολιτικού του πλεονεκτήματος, της κωλοτούμπας, για τον κ. Αντιπρόεδρο, που τυγχάνει να κατέχει και την ιδιότητα του συνταγματολόγου, είναι λυπηρό να βλέπουμε το σύνταγμα της χώρας να μετατρέπεται σε κουρελόχαρτο, μέσα από τις λεκτικές του ακροβασίες.
Για ποια διαπραγμάτευση μιλάνε;
Είναι κοινό μυστικό στους πεζόδρομους και τα μπιστρό των Βρυξελλών, καθώς και σε κάθε διάδρομο κοινοτικού μεγάρου, ότι τις προηγούμενες ημέρες δεν υπήρξε κανενός είδους διαπραγμάτευση.  Και δε μιλάμε για διαπραγμάτευση εκ μέρους της ανύπαρκτης ελληνικής κυβέρνησης.  Μιλάμε για πλήρη διαπραγματευτική ανυπαρξία ακόμα και από ευρωπαϊκές υπερδυνάμεις που πλήττονται άμεσα από το ελληνικό πιστωτικό γεγονός, όπως η Γαλλία και η Ιταλία.  Μόνο κάποιες κραυγές αγωνίας ακούστηκαν, για κάποιες απίθανες αιτιάσεις.  Σαν μια ολική άρνηση των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων να αντιμετωπίσουν την ολέθρια πραγματικότητα.
Κραυγές όπως, να μειωθούν οι επιπτώσεις της αναπόφευκτης ελληνικής χρεοκοπίας, μέσω μιας ήπιας διαγραφής του 30 ή 40%, ενώ όλοι γνωρίζουμε ότι κάτι τέτοιο θα εξαγρίωνε τις αγορές και θα οδηγούσε την κατάσταση στο χάος ή σε μια νέα πιο επώδυνη αναδιάρθρωση μέσα σε λίγες εβδομάδες, όπως ακριβώς έγινε και με την αστεία συμφωνία της 21^ης Ιουλίου.  Κραυγές όπως, να ενισχυθεί ο ήδη τοξικός EFSF με νέες εγγυήσεις (κατά προτίμηση γερμανικές) για να πάρει ακόμα μια ανάσα το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα, ενώ όλοι γνωρίζουμε ότι ένας παραφουσκωμένος EFSF απλά θα φούσκωνε ακόμα περισσότερο το μπαλόνι, για να σκάσει με περισσότερο πάταγο σε μερικούς μήνες (ή εβδομάδες;)
Και όλα αυτά εμφανίζονται σε σοβαρά έντυπα ως μια υποτιθέμενη μορφή διαπραγμάτευσης, ενώ όλοι γνωρίζουμε ότι το γερμανικό κοινοβούλιο ψηφίζει σήμερα ότι το όριο των γερμανικών εγγυήσεων δεν μπορεί να ξεπεράσει τα 211δις.  Και ενώ όλοι γνωρίζουμε ότι καλώς ή κακώς οι Γερμανοί, αφού πρώτα έδωσαν τη δυνατότητα και τους πόρους στην Ελλάδα να ανακάμψει, αφού διαπίστωσαν ότι η δυνατότητα αυτή κατασπαταλήθηκε από μια ανίκανη κυβέρνηση, αφού βλέπουν την Ιταλία και την Ισπανία να πέφτουν, αφού βλέπουν ότι η Γαλλία χάνει την αξιολόγηση ΑΑΑ εντός ολίγου, αφού λοιπόν μένουν αυτοί μόνοι ως εγγυητές, αποφάσισαν τη χρεοκοπία της Ελλάδας, με ότι αυτό συνεπάγεται για τον κοινωνικό ιστό της χώρας , το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα και το δυσοίωνο μέλλον του ευρώ.  Και οι Γερμανοί δίνουν τέτοιο τόνο στις αιτιάσεις τους, σαν να θέλουν να σπρώξουν την Ελλάδα και τις άλλες προβληματικές χώρες εκτός κοινού νομίσματος.
Ο Θουκυδίδης και η πραγματικότητα
Εμείς οι Έλληνες είμαστε πολύ τυχεροί.  Σχεδόν σε κάθε έκφανση των καταστάσεων που έχουμε να αντιμετωπίσουμε, μπορούμε να προστρέξουμε στις απαντήσεις των μεγαλοφυϊών μας προγόνων.  Ένας από αυτούς, που θεωρείται σήμερα ο κορυφαίος πολιτικός αναλυτής όλων των εποχών και διδάσκεται άπληστα στα πανεπιστήμια της Αμερικής και της Ευρώπης, είναι ο μέγας Θουκυδίδης.  Τι θα συμβούλευε σήμερα ο Αθηναίος ιστορικός και στοχαστής τους σύγχρονους Έλληνες (και ξένους) πολιτικούς;
-Ότι η Ευρώπη, βυθισμένη μέχρι το κεφάλι στα σκατά ενός πολυπλόκαμου χρέους (στις φτωχές χώρες δημόσιου και σε άλλες πλούσιες, ιδιωτικού) βρίσκεται με το χέρι απλωμένο απέναντι σε μια δύσπιστη και απρόθυμη Γερμανία και μερικές οικονομικά ανύπαρκτες χώρες δορυφόρους της
1. Ότι όταν βρίσκεσαι σε μια τέτοια δεινή διπλωματική θέση, είτε υποκύπτεις στις ορέξεις του ισχυρού, είτε τα τινάζεις όλα στον αέρα και οι Θεοί μαζί σου, πάντως δεν προσποιείσαι ότι διαπραγματεύεσαι
2. Ότι είναι ανώφελο να κερδίζεις χρόνο ή να επιμένεις σε μία ατελέσφορη κατάσταση (συνολικά μη διαχειρίσιμο χρέος), ξοδεύοντας πολύτιμους πόρους για ένα μάταιο στόχο
3. Ότι από τη ζημιά δεν μπορείς να βγάλεις κέρδος, συνεπώς οφείλεις να αποδεχτείς την κατάστασή σου, όσο άσχημη και αν είναι αυτή, και να περιορίσεις όπου μπορείς τις απώλειες και κυρίως να δράσεις γρήγορα και αποφασιστικά
4. Ότι οι πολιτικές ενώσεις (βλ. Αθηναϊκή συμμαχία) δεν είναι αθώες συμμαχίες, δεν είναι δημοκρατικές παιδικές χαρές, αλλά οργανισμοί στους οποίους εφαρμόζεται ακόμα πιο πειστικά ο κανόνας της ισχύος
5. Ότι οι εν λόγω συμμαχίες δεν είναι μονόδρομος, γιατί όσο ανίσχυρος και αν είσαι, πάντα θα υπάρχει κάποιος πρόθυμος να σε στηρίξει, όχι λόγω αλτρουισμού, αλλά απλά και μόνο για να βλάψει τα συμφέροντα του ανταγωνιστή του
Όταν οι Αθηναίοι εκστράτευσαν στη Λέσβο, αφού κυριάρχησαν στο νησί, διαβουλεύονταν για το μέλλον των κατοίκων, αν δηλαδή θα τους σφαγιάσουν, ή αν θα τους χαρίσουν τη ζωή υπό ένα καθεστώς υποτέλειας.  Οι Λέσβιοι διαπραγματευτές, όπως μας διηγείται γλαφυρά ο Θουκυδίδης, προσπαθούσαν να αποτρέψουν το πρώτο ενδεχόμενο.
Αν πιστέψουμε τα καθεστωτικά ΜΜΕ, κατ’ αναλογίαν θα έπρεπε οι Λέσβιοι διαπραγματευτές να συζητούσαν για το μέγεθος της πολεμικής ενίσχυσης που θα λάμβαναν από τους Αθηναίους, ή για το αν η οικονομική τους εισφορά θα ήταν μειωμένη ή αυξημένη τον επόμενο χρόνο…
Κακοφωνίξ

(βίντεο) Απίστευτη γιούχα σε Μαγκριώτη, Μπεγλίτη και Μπουτάρη στην Θεσσαλονίκη!

http://olympia.gr/2011/10/26/%ce%b2%ce%af%ce%bd%cf%84%ce%b5%ce%b9%ce%bf-%ce%b1%cf%80%ce%af%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%b7-%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%8d%cf%87%ce%b1-%cf%83%ce%b5-%ce%bc%ce%b1%ce%b3%ce%ba%cf%81%ce%b9%cf%8e%cf%84/

Προσπάθησαν να επιτεθούν στον Μπεγλίτη, μόνο ο Δημαράς και οι Μακεδονομάχοι καταχειροκροτήθηκαν!

Στα σαγόνια της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ η Ελλάδα. "Διεθνείς" επαφές των Παπανδρέου-Βενιζέλου με τον Σαχινίδη!

http://kourdistoportocali.com/default.aspx?pageid=8039

Διοικητής της Deutsche Bank, της τράπεζας που ανέλαβε το ρόλο του συμβούλου του γερμανικού κράτους για τη διαχείριση του γερμανικού δανείου προς την Ελλάδα και του ευρωπαϊκού πακέτου «στήριξης» και τη διαχεί­ριση της χρηματιστηριακής κρίσης (της ελληνικής και της ευρωπαϊκής) και το Νο2 της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ.

 Ο πανίσχυρος Γιόζεφ Άκερμαν δείχνει τα σαγόνια του στην Ευρώπη επιχειρώντας με κάθε τρόπο να διασώσει τις γερμανικές τράπεζες ακόμη κι αν η διάσωσή τους προυποθέτει όχι απλά την χρεοκοπία του ευρωπαικού Νότου αλλά ακόμη και την κήρυξη του Γ΄Παγκοσμίου Πολέμου!

Ο δικός του λόγος θα είναι καθοριστικός για την ανεξέλεγκτη η όχι χρεοκοπία της Ελάδας.

 Την ίδια στιγμή οι διεθνείς επαφές του Παπανδρέου και του Βενιζέλου εξαντλούνται στις συναντήσεις τους με τον Σαχινίδη!

Έντονες παρασκηνιακές διαβουλεύσεις για το ζήτημα του ελληνικού χρέους μαρτυρούν οι αλλεπάλληλες ανακοινώσεις για τις προγραμματισμένες συνεδριάσεις του Eurogroup και του Ecofin, πριν από την κρίσιμη Σύνοδο Κορυφής την Τετάρτη το απόγευμα.

Όπως ανακοίνωσε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χέρμαν Βαν Ρομπέι, θα πραγματοποιηθεί κατευθείαν το απόγευμα Σύνοδος Κορυφής των 27 αρχηγών κρατών και στη συνέχεια η Σύνοδος των 17 ηγετών της Ευρωζώνης

Για την Πέμπτη προγραμματίζεται σύμφωνα με πληροφορίες το Ecofin. Πηγή της ΕΕ είχε δηλώσει στο Reuters ότι δεν αποκλείεται να διεξαχθεί το Ecofin τις επόμενες μέρες, προκειμένου να συζητηθούν τα αποτελέσματα της Συνόδου.

Την ίδια ώρα, στις Βρυξέλλες διεξήχθη έκτακτη σύσκεψη του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου με τον ΥΠΟΙΚ Ευάγγελο Βενιζέλο, τον αναπληρωτή ΥΠΟΙΚ Φίλιππο Σαχινίδη, νομικους και οικονομολόγους για τις διαπραγματεύσεις των τελευταίων ημερών. Καθησυχαστικός για τα ασφαλιστικά ταμεία εμφανίστηκε νωρίτερα ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

Εν τω μεταξύ, όπως αποκάλυψε στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ο επικεφαλής της Ομάδας των Φιλελευθέρων Γκυ Φέρχοφσταντ, το σχέδιο απόφασης της Συνόδου θα περιλαμβάνει κούρεμα του ελληνικού χρέους στο 60%. Ο Βέλγος ευρωβουλευτής επικαλείται έγγραφο που κυκλοφορεί στη γερμανική Βουλή.

Ωστόσο, το Reuters, επικαλούμενο ευρωπαίους αξιωματούχους, αναφέρει ότι ενδεχομένως την Τετάρτη να μην υπάρξει απόφαση για το ελληνικό κούρεμα καθώς είναι ακόμα υπό διαπραγμάτευση οι ζημιές που θα κληθούν να αναλάβουν οι τράπεζες. Ωστόσο οι ίδιες πηγές εκτίμησαν ότι το ποσοστό θα είναι μεταξύ 50% - 60%. Επίσης, αναφέρουν ότι ενδεχομένως να μην υπάρξει συμφωνία για το ύψος της επανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και της μόχλευσης του ταμείου διάσωσης της Ευρωζώνης EFSF.

«Προαποφασισμένο» το κούρεμα

Το ελληνικό ζήτημα κυριάρχησε στη συζήτηση που έγινε στην Ολομέλεια της Ευρωβουλής, την Τρίτη.

Ο επικεφαλής της Ομάδας της Ενωτικής Αριστεράς στο Ευρωκοινοβούλιο, Λόταρ Μπίνσκυ, τόνισε ότι το κούρεμα του ελληνικού χρέους είναι ήδη προαποφασισμένο.

Η συμπρόεδρος των Πρασίνων Ρεμπέκα Χαρμς είπε ότι το κούρεμα πρέπει να ξεπεράσει το 50% και σημείωσε ότι η οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα επιδεινώθηκε εξαιτίας των μέτρων που ελήφθησαν σε κοινοτικό επίπεδο.

«Κάναμε ότι χειρότερο μπορούσαμε για την Ελλάδα», είπε χαρακτηριστικά και ζήτησε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, να υιοθετήσουν άμεσα σχέδιο ανασυγκρότησης της ελληνικής οικονομίας.

Υπέρ της εξεύρεσης μόνιμης λύσης στο πρόβλημα της Ελλάδος τάχθηκε και η Ολλανδή ευρωβουλευτής Κόριεν Γούρντμαν, από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, σημειώνοντας ότι αν σημειωθεί πιστωτικό γεγονός στην Ελλάδα, ο κίνδυνος επέκταση της κρίσης στην Ευρωζώνη, είναι μεγάλος.

ΑΕΚ: Επεισοδιακή συνέντευξη Αδαμίδη στη Nova. Ρόμπα τον έκαναν on air οι Δέλλας-Λυμπερόπουλος!

http://www.sport-fm.gr/article/510375

Photo: Action Images

Με ροκ καταστάσεις σαν κι αυτές που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκειά της, τελειώνει η θητεία του Σταύρου Αδαμίδη στην ΑΕΚ!

Σε μια επεισοδιακή εκπομπή στη NOVA ο πρόεδρος της «Ένωσης» περιέγραψε τις δυσκολίες που αντιμετώπισε, κάλυψε τους μετόχους και χαρακτήρισε ελκυστική επένδυση την ομάδα.

Πριν προκαλέσει, δε, την παρέμβαση Δέλλα-Λυμπερόπουλου (για τα λεγόμενά του στην υπόθεση Τζεμπούρ), επιβεβαίωσε ότι θα εμμείνει στην παραίτησή του, αστειευόμενος ότι «από Νοέμβρη θα ψάξω δουλειά».

Δείτε τι είπε μεταξύ άλλων Σταύρος Αδαμίδης:

Για τη φερόμενη επαφή με τον κ. Άντζελο: «Πέρυσι κάποια στιγμή ο κ. Κοσμάτος σε μια επαφή του με τον κ. Άντζελο του έθεσε μεταξύ σοβαρού και αστείου υπόψη το ζήτημα, αλλά δεν υπήρξε ποτέ τίποτα παραπάνω. Θα ήταν ευχής έργο, αφού πρόκειται για τεράστιο μέγεθος, ωστόσο δεν υπάρχει κανένα απολύτως θέμα».

Για την απόφαση του Κωστένογλου για το γυάλισμα των παπουτσιών: «Το γυάλισμα είναι μια απόφαση του προπονητή. Εμείς ως διοίκηση δεν έχουμε λόγο και αφού ο προπονητής πιστεύει ότι αυτό θα βοηθήσει, εμείς δεν παρεμβαίνουμε. Δεν καταλαβαίνω πως ασήμαντα θέματα διογκώνονται τόσο πολύ. Ο Δημητριάδης επικοινώνησε με τον Γκέντσογλου, του διέψευσε απόλυτα τα περί προσφυγής».

Για τις δυσκολίες στο έργο της διοίκησης: «Διαβάζω στον Τύπο ότι αφήνουμε συντρίμμια, κανένα έργο και καμία βελτίωση. Αυτά τα λένε όσοι είναι άσχετοι με τη διοίκηση. Δεν μπορούσαμε να κάνουμε πολλά πράγματα για την πρώτη χρονιά μετά τον Μάρτιο. Δουλέψαμε σε δύσκολες συνθήκες και για τη χώρα και για το ποδόσφαιρο. Είχαμε μείωση εσόδων περίπου 3 εκατ. ευρώ, διπλασιασμό των προστίμων (ο τελικός κόστισε πάνω από 1 εκατ. ευρώ), υψηλές καταβολές για το άρθρο 44. Μέχρι το 2009-10 είχαν τελεσιδικήσει οι αποφάσεις και τώρα καλούμαστε να πληρώσουμε 1,2 εκατ. ευρώ επιπλέον. Θα φτάσουμε ένα ποσό περίπου 5 εκατ. ευρώ για διοικήσεις προ εποχής Νικολαΐδη.

Η ΑΕΚ πρέπει να πληρώνει φόρους στην ώρα τους γιατί αλλιώς θα χάσει τη ρύθμιση. Σαν διοίκηση έχουμε προτεραιότητα να πληρώνουμε την Εφορία και πλέον με τους νέους όρους και λόγω του ότι έχουν συσσωρευτεί υποχρεώσεις, πληρώνουμε μηνιαίως 580.000 ευρώ. Αναγκαζόμαστε να χρησιμοποιούμε έσοδα (τηλ. συμβόλαιο, φανέλα) για να πληρώνουμε την Εφορία. Από ‘κει και πέρα, είχαμε υπερδιπλασιασμό της Εφορίας και αύξηση του ΦΠΑ. Αντιμετωπίσαμε υψηλές καταβολές προς την Ερασιτεχνική.

Για τις σχέσεις με την Ερασιτεχνική: «Δεν μας χωρίζει τίποτα μαζί της και μάλιστα έχουμε μεγάλη αίσθηση ευθύνης για τα τμήματα. Η Ερασιτεχνική έχει πάρει πάνω από ένα 1,5 εκατ. ευρώ -χωρίς καταβολές από μετόχους- μέσα σ’ ένα χρόνο. Δηλαδή την τελευταία χρονιά πήρε όσα τις τρεις προηγούμενες χρονιές μαζί. Η ΑΕΚ είναι ενιαία, αλλά αυτή τη στιγμή αδυνατούμε να ανταποκριθούμε σε αυτά που πρέπει. Μακάρι να μπορούσαμε να δώσουμε όχι 1, αλλά 2 και 3 εκατ. Κάνουμε ό,τι μπορούμε, μαζέψαμε έσοδα από το ντέρμπι, καλύψαμε την επιταγή. Κανένας δεν μπορεί να κατηγορήσει αυτή τη διοίκηση ότι δεν ενδιαφέρθηκε για την Ερασιτεχνική.

Για τις προθέσεις με τις οποίες μπήκαν στην ΠΑΕ: «Εμείς δεν μπήκαμε σαν ειδικοί του ποδοσφαίρου στην ΑΕΚ. Μπήκαμε για να μειώσουμε το σύνολο των υποχρεώσεων, ώστε ο επόμενος (που είπαμε από την πρώτη μέρα ότι θα περιμένουμε) να βρει «νοικοκυρεμένη» κάπως την ομάδα. Υπάρχει μια συνεχής πίεση από τα ΜΜΕ, αλλά η ΑΕΚ δεν μπορεί να ξεπερνάει τον εαυτό της. Εμείς, όμως, δεν θα βάλουμε την ΑΕΚ σε νέες περιπέτειες. Ο κόσμος πρέπει να καταλάβει ότι η ΑΕΚ έχει ένα συγκεκριμένο νούμερο εσόδων και πρέπει να βαδίσει βάσει αυτών».

Για τα επιτεύγματα της διοίκησης: «Πήραμε 17 εκατ. ευρώ το μπάτζετ, το ρίξαμε 10%, πιστέψαμε στον πρωταθλητισμό. Βάλαμε στόχο (και το καταφέραμε) την κατάκτηση τίτλου. Εμένα ως φίλαθλο με τόνωσε το Κύπελλο. Φέτος κάναμε μείωση, ρίξαμε το μπάτζετ στο 11,7 εκατ. ευρώ, φέραμε παίκτες που θα παίξουν τα επόμενα χρόνια, κρατήσαμε τους Δέλλα-Λυμπερόπουλο (που τους ήθελε ο προπονητής). Φέραμε τον Γκούντγιονσεν ως μεγάλη μεταγραφή, πιστεύοντας ότι θα δώσει ώθηση στα διαρκείας. Έφερε μηδέν αύξηση. Κι εκεί καταλάβαμε ότι δεν υπάρχει ανταποδοτικότητα.

Όταν παρέδωσε η διοίκηση Θανόπουλου, η ΑΕΚ είχε άνοιγμα 60 εκατ. ευρώ. Σήμερα -και με όλα αυτά που προανέφερα- οι υποχρεώσεις ανέρχονται στα 45 εκατ. ευρώ. Αν εσείς μου δείξετε άλλη εταιρεία που να μάζεψε τόσο πολύ τα έξοδά της με παράλληλη μείωση των εσόδων, θα το δεχτώ.

Όποιος επενδυτής έρθει, θα αναλάβει μια ομάδα συμμαζεμένη, με νέους παίκτες, με βαριά συμβόλαια που δεν θα υπάρχουν από το καλοκαίρι και με κάποιες διορθωτικές κινήσεις μπορεί να γίνει ανταγωνιστική. Η αγορά μας ευνοεί κι αυτό φαίνεται από τον Βάργκας. Ο καλύτερος χαφ στην Ελλάδα ήρθε με 260.000 ευρώ. Είμαστε, λοιπόν, στα 45 εκατ. ευρώ άνοιγμα και τα χρέη είναι γύρω στα 31 εκατ. ευρώ. Αυτά, λόγω των συνθηκών, με 20 εκατ. μπορούν να μηδενιστούν».

Για το αν είναι αισιόδοξος για την επόμενη μέρα: «Αυτή τη στιγμή ηγούμαι της ΠΑΕ ΑΕΚ. Αν εγώ δεν είμαι αισιόδοξος, ποιος θα είναι. Η ΑΕΚ είναι μεγάλο μέγεθος -και ιστορικά και εμπορικά. Έχει την έκταση και προοπτική ενός ιδιόκτητου γηπέδου. Δεν νομίζω να υπάρχει ένας Έλληνας επιχειρηματίας να σηκώσει το μέγεθος της ΑΕΚ. Υπάρχει φιλολογικό ενδιαφέρον από ανθρώπους και εταιρείες του εξωτερικού. Δεν υπάρχουν, όμως, εξελίξεις που να επιτρέπουν ανακοινώσεις.

Το συμμάζεμα στην ΠΑΕ είναι δεδομένο, αλλά υπάρχει πρόβλημα ρευστότητας. Χρειάζεται 2,5-3 εκατ. ευρώ τώρα και άλλη μια γενναία χρηματοδότηση την άνοιξη. Εγώ μέχρι και την τελευταία μέρα που θα είμαι στην ΑΕΚ, θα δουλεύω κάθε μέρα με συνέπεια και ειλικρίνεια. Μπορώ να κατηγορηθώ για λάθος αποφάσεις, αλλά όχι για ψέματα. Πολλές φορές σε εμάς τους ΑΕΚτζήδες η αλήθεια είναι δύσκολη. Η ΑΕΚ με τις προοπτικές που έχει μπορεί να προσελκύσει επενδυτές από το εξωτερικό».

Για τις υποχρεώσεις της ΠΑΕ: «Αν είχαμε 18.000 διαρκείας δεν θα μιλούσαμε τώρα για πρόβλημα ρευστότητας. Μπορεί την άνοιξη, αλλά όχι τώρα. Τον κόσμο της ΑΕΚ τον καταλαβαίνω. Κι εγώ ως οπαδός τα έβλεπα αλλιώς. Πέρυσι κρατήσαμε όλους τους παίκτες και δώσαμε 12.500 διαρκείας. Δεν αποποιούμαι των ευθυνών μου, φταίω κι εγώ που δεν πείστηκαν να έρθουν.

Εγώ πληρώνομαι από την ΠΑΕ ΑΕΚ 1.000 ευρώ ετησίως. Ίσως το κάνω για την τρέλα μου. Όταν συζήτησα με τους δυο μετόχους, πίστεψα ότι μπορώ να κάνω ουσιαστική δουλειά. Αλλά τα πράγματα βγήκαν εκτός ελέγχου στην ΑΕΚ. Κάναμε ουσιαστικές κινήσεις, αλλά δεν μπορούσαμε να δούμε και να υπολογίσουμε ότι η χώρα θα πήγαινε κατά διαόλου. Παρόλα αυτά, υπάρχει προοπτική. Αλλά υπάρχει πρόβλημα ρευστότητας. Τώρα 2,5-3 εκατ. και την άνοιξη λίγο περισσότερα.

Τα 12 εκατ. ευρώ άνοιγμα, με τα μειωμένα μας έσοδα, θα ήταν αυτά που πρέπει (πάνω-κάτω) να πληρώναμε μέχρι το τέλος της σεζόν. Όταν αναλάβαμε χρωστούσαμε 1,3 στο ΟΑΚΑ. Υπήρχε τότε η δυνατότητα να το «σπρώξουμε» λίγο πιο πίσω. Όταν στριμώχτηκε το ΟΑΚΑ, άρχισε να ζητάει τα λεφτά του. Τώρα χρωστάμε 300.000 ευρώ. Ένα μέρος των εσόδων έχει εκχωρηθεί εκεί, η ΕΠΟ πήρε ένα ποσό από το Γιουρόπα κι έχουμε ένα μέρος των άλλων εσόδων από την Ευρώπη που θα πάει στο ταξιδιωτικό μας γραφείο. Υπολογίζουμε ότι αν συνεχίσει η ΑΕΚ σε μια εποχή λιτότητας με συνέπεια και σύνεση, με 8 εκατ. ευρώ βγαίνει η χρονιά.

Για τους μετόχους της ΠΑΕ: «Λέγεται ότι προστατεύω τον κ. Παππά. Εγώ δεν θα κατηγορήσω κανένα που έχει δώσει τόσα λεφτά στην ΑΕΚ. Ο κ. Παππάς έχει δώσει 16 εκατ. και ο κ. Νοτιάς (με το προπονητικό) πάνω από 30. Για μένα, όποιος δίνει λεφτά στην ΑΕΚ, έχει την ευγνωμοσύνη μου. Ο κ. Παππάς δήλωσε τον Μάρτιο ότι σταματάει, δίνοντας 2,5 εκατ. ευρώ για την αδειοδότηση. Μέχρι το 2010 είχε το 10% της ΑΕΚ κι έχει δώσει -μετά τον κ. Νοτιά- τα περισσότερα χρήματα στην ΑΕΚ. Ξεκίνησε με μονοψήφια ποσοστά κι έφτασε να δώσει 17 εκατ. ευρώ. Δήλωσε αδυναμία, λοιπόν, τον Μάρτιο να συνεχίσει. Κι εγώ σέβομαι όποιον δηλώνει, αυτή την εποχή, αδυναμία να στηρίζει την ΠΑΕ.

Ο κ. Παππάς αν έφευγε το Φλεβάρη του 2010, θα είχε δώσει το 1/3 των χρημάτων του. Προς τιμήν του έμεινε. Κανείς δεν μπορεί να κακίσει ανθρώπους που έχουν βάλει 47 εκατ. ευρώ στην ΑΕΚ. Ο κ. Παππάς είπε να μαζευτούν 10 ΑΕΚτζήδες να βάζουν από 1,5 εκατ. ευρώ κι εγώ με τον Νοτιά είμαστε οι πρώτοι. Δεν ήρθε κανένας.

Πιστεύω ότι το ποδόσφαιρο θα οδηγηθεί σε μια κατάσταση ημιεπαγγελματισμού. Η χώρα οδηγείται σε οικονομική κατοχή και το ποδόσφαιρο δεν είναι ανταποδοτικό για να μη συρρικνωθεί. Για κάποιον από το εξωτερικό, όμως, η ΑΕΚ αποτελεί την τέλεια ευκαιρία να επενδύσει.

Για το αν θα εμμείνει το Δ.Σ. στις παραιτήσεις του: «Δεν ρωτήσαμε αν γίνονται αποδεκτές οι παραιτήσεις μας. Ήταν ντε φάκτο. Αν δεν γίνουν δεκτές και πάλι θα επιμείνουμε. Παραιτηθήκαμε τη μέρα πρόσληψης του προπονητή, αλλά αυτό δεν έχει σχέση. Η ΑΕΚ έχει επόμενη μέρα και πρέπει μέχρι την τελευταία μέρα που θα είμαστε εκεί (στη Γ.Σ. του Νοέμβρη) να φροντίζουμε για εκείνη. Τώρα στην ερώτηση τι θα κάνω μετά… θα ψάξω για δουλειά (γέλια)».

Για την αποδέσμευση Χιμένεθ: «Η αλλαγή προπονητή έγινε μόνο με αγωνιστικά κριτήρια. Είχαμε πρόταση για τον προπονητή τον Αύγουστο και αποφασίσαμε τότε ότι δεν πρέπει να το συζητήσουμε. Θεωρούσαμε ότι ο Χιμένεθ ήταν το ατού μας σε σχέση με τις άλλες ομάδες. Ίσως υπήρχε η δυνατότητα να πάρουμε ένα ποσό για τον Χιμένεθ, αλλά είναι πολύ πιο εύκολο να κρίνεις τις αποφάσεις εκ των υστέρων. Εμείς ποντάραμε ότι ο προπονητής θα έκανε τη διαφορά και ότι η ΑΕΚ θα πήγαινε καλά μαζί του.

Οι 15 μεταγραφές που έγιναν ήταν με λίγες χιλιάδες ευρώ και όχι της τάξης των 800.000 ευρώ. Ήταν κινήσεις που έγιναν σε συνεννόηση με τον προπονητή, υλοποιήθηκαν οι δύο βασικές του εισηγήσεις. Εμείς ζητήσαμε από τον κ. Χιμένεθ μια ομάδα που χάνει δύσκολα, θα βγάζει μαγκιά, προσπάθεια και θα ικανοποιεί τον ΑΕΚτζή. Δυστυχώς δεν το είδαμε.

Για τη δημοσιοποίηση των παραιτήσεων τώρα: «Ο μικρόκοσμος της ΑΕΚ είναι πολύ παράξενος. Κάνεις κάτι και κατηγορείσαι γιατί το έκανες. Δεν κάνεις κάτι και κατηγορείσαι γιατί δεν το έκανες. Είναι μια κατάσταση αλλοπρόσαλλη. Αυτό είναι το κύριο πρόβλημα. Δεν υπάρχει ενότητα, είμαστε διασπασμένοι συνεχώς σε στρατόπεδα. Είπαμε να μη δώσουμε στη δημοσιότητα τις παραιτήσεις μας, διότι υπήρχαν μπροστά συνεχή παιχνίδια.

Θέλαμε να ανακοινωθεί μια εβδομάδα πριν τη Γ.Σ. Εμείς θέλαμε να το καταστήσουμε σαφές τότε, ώστε όσοι είχαν προτάσεις, να έρθουν να τις κάνουν. Μετά τη ντροπιαστική ήττα από τον ΟΦΗ, αποφασίσαμε όλοι μαζί ότι αυτή ήταν η καλύτερη κίνηση. Δεν κατηγορούμε τους παίκτες και τον προπονητή.

Για την υπόθεση Τζεμπούρ: «Δεν χειριστήκαμε καθόλου λάθος την υπόθεση Τζεμπούρ. Ευτυχώς που υπήρχε και τρίτος άνθρωπος στις συζητήσεις, ο κ. Λυπημένος, όπου συμφωνήσαμε σε όλα. Όταν ήρθε, ζήτησε άλλα και ξανασυμφωνήσαμε. Την Τρίτη φορά ήρθε και ζήτησε 30% αύξηση. Δεν λέω ποτέ ψέματα. Όταν έχουμε συμφωνήσει 900.000 ευρώ καθαρά και ζητάει 1,2 εκατ. Έγινε το επεισόδιο με τον προπονητή. Μιλάω με τον προπονητή, μιλάω και με τους αρχηγούς. «Τι πρέπει να γίνει, δημιουργεί πρόβλημα», ρώτησα, μου είπαν ναι. «Να φύγει»; Και έφυγε…

Για το γήπεδο: «Πάλι συνομωσιολαγνία στον μικρόκοσμο της ΑΕΚ για το γήπεδο. Απ’ την πρώτη μέρα έλεγα ότι είναι το όνειρό μου. Ο τρόπος που λειτουργεί η γραφειοκρατία στην Ελλάδα είναι πρωτόγνωρος, αλλά εδώ ψάχνουμε λύσεις για την καθημερινότητα μας. Γήπεδο 28.000 θέσεων στη Φιλαδέλφεια είναι ξεκάθαρο ότι γίνεται. Και νομίζω ότι 60 εκατ. ευρώ είναι αρκετά. Με ένα 30% ιδίων κεφαλαίων. Υπάρχουν ξένες τράπεζες που έχουν δείξει ενδιαφέρον και ξέρω ότι βλέπουν πολύ θετικά το ενδεχόμενο να επενδύσουν σε αυτό το πρότζεκτ.

Για τα συνθήματα εναντίον του Ολυμπιακού: «Μίλησα την επόμενη μέρα μετά την Τούμπα και είπα ότι ήταν ένα οπαδικό ξέσπασμα. Έχω μεγαλώσει στον Πειραιά και παρότι δεν είμαι φίλος της, τη σέβομαι απόλυτα κι εκείνη και τους φίλους της. Τη μέρα του αγώνα με τον Ολυμπιακό είπα στον Δημητριάδη και του είπα ότι νιώθω πολύ ήρεμος. Κι αν εγώ είμαι ήρεμος, δεν είναι καλό, τσίτωσέ τους. Το είπα και στον Χιμένεθ. «Έχουμε κάνει σερί καλών εμφανίσεων, μη χαλάσουμε την εικόνα μας». Δυστυχώς επιβεβαιώθηκαν οι φόβοι μου.

Πανηγύρισα περισσότερο την πρόκριση στην Τούμπα παρά την κατάκτηση του Κυπέλλου. Αυτά που έγιναν εκείνο το βράδυ ήταν ντροπή. Δεν μας επέτρεψαν, παρά την τόση δουλειά όλων μας, να το χαρούμε.

Για την επόμενη μέρα: «Ο κ. Παππάς έβαλε ξανά χρήματα για την αδειοδότηση τον Ιούνιο. Κανένας δεν ξέρει πόσο επίπονη διαδικασία είναι η διοίκηση μιας ΠΑΕ. Δεν μπορούσαμε να αφήσουμε την ομάδα. Υπάρχει ενδιαφέρον από το εξωτερικό. Προς το παρόν όχι κάτι ουσιαστικό, αλλά ελπίζω ότι θα γίνει στο μέλλον. Εύχομαι να έχουμε στα χέρια μας κάτι να παρουσιάσουμε στη Γ.Σ. και είμαι αισιόδοξος.

Ο κ. Παππάς και ο κ. Νοτιάς μπορούν μόνο να απαντήσουν αν σκέφτονται να επαναδραστηριοποιηθούν. Θα ήταν ευχής έργον. Ο κ. Παππάς, όμως, έχει δηλώσει αδυναμία και αυτή τη στιγμή δεν έχει μετοχές. Μακάρι αυτό το σενάριο να υλοποιηθεί. Μακάρι άνθρωποι τόσο ειλικρινείς, τόσο ανιδιοτελείς και τόσο ΑΕΚτζήδες, η ομάδα τους έχει ανάγκη. Από τη 2η Νοεμβρίου θα ψάχνω για δουλειά.

Για την επίσκεψη στον ανακριτή: «Ο κ. Κασίμης με πήρε τηλ. και με παρακάλεσε να πάω στο γραφείο του για να μου εξηγήσει τους λόγους που τον οδήγησαν στην αποφυλάκιση του Μάκη Ψωμιάδη. Μου μίλησε μαζί με τον κ. Οικονομόπουλο και μου εξήγησε το νομικό υπόβαθρο. Πρόκειται για ένα ηθικό στοιχείο στο χώρο της Δικαιοσύνης και δεν έπραξε εκείνος λάθος. Είναι πιο περίπλοκη υπόθεση. Αυτό που έχει σημασία για εμάς είναι ο Ψωμιάδης να βρίσκεται στο δικαστήριο που έχει μαζί του η ΑΕΚ στις 7 Δεκέμβρη.

Για τις συνομιλίες με τον Μάκη Ψωμιάδη και τις σχέσεις με τον Ντέμη Νικολαΐδη: «Δεν έχω πάρει ποτέ τηλ. τον Μάκη Ψωμιάδη. Με πήρε εκείνος 2-3 φορές. Είχα μια συνάντηση πρόσφατα με τον γιο του στο δικαστήριο και του είπα να βρούμε μια λύση. Είναι ξεκάθαρα τα πράγματα, η ΑΕΚ πρέπει να πάρει τα χρήματα που της οφείλονται. Έχω παραστεί σε όλα τα δικαστήρια και κυνηγάμε με πάθος την υπόθεση -όπως και ο Ντέμης Νικολαΐδης.

Έχω συναντηθεί 2-3 φορές με τον Νικολαΐδη και του έχω ξεκαθαρίσει ότι δεν έχω πρόβλημα μαζί του. Ο διαχειριστικός έλεγχος έδειξε πράγματα που μας έκαναν εντύπωση, που έμοιαζαν περίεργα. Όσο είμαι σε αυτή τη θέση, πρέπει να προασπίζω τα συμφέροντα της ΑΕΚ, δεν έχω τίποτα προσωπικό μαζί του.

Υπάρχουν ορισμένα στοιχεία στην υπόθεση Ψωμιάδη, ο ΣΔΟΕ κάνει μια σχετική έρευνα, ενώ και ο κ. Οικονομόπουλος κυνηγάει με πάθος μια πολύ δύσκολη υπόθεση.

Όσο για τη συνομιλία, με έχει πάρει ο Ψωμιάδης την επόμενη μέρα του συμβάντος με το ταξί και του είπα ότι είμαι απογοητευμένος με τον Χατζηχρήστο. Τα είχα πει και με τον Δημήτρη, όμως. Ήταν λάθος, όμως, να μιλήσω με κάποιον που η ΑΕΚ είναι στα δικαστήρια. Έχουμε υπογράψει ένα μνημόνιο με την Ερασιτεχνική και μέσα σε ένα χρόνο, πήρε όσα όλα μαζί τα προηγούμενα τρία. Στην περίοδο που είμαι στην ΑΕΚ έχει πάρει η Ερασιτεχνική περίπου 1,5 εκατ. ευρώ. Καταλαβαίνω ότι υπάρχει πρόβλημα κι εκεί, μακάρι να μπορούσαμε κι άλλα, αλλά…»

Για τη θητεία του ως πρόεδρος: «Μπορώ να κατηγορηθώ για πολλά πράγματα. Αλλά όχι ότι δεν λέω την αλήθεια και ότι δεν είμαι τίμιος. Μέχρι την τελευταία μέρα που βρίσκομαι στην ΑΕΚ, θα προασπίζω τα συμφέροντά της. Πολλές φορές απειλήθηκα τηλεφωνικά όταν χρειάστηκα να το κάνω κατά τη διάρκεια της θητείας μου. Είχα αστυνομική προστασία κάποια στιγμή. Δεν μας χωρίζει κάτι προσωπικό με τον κ. Μαρινάκη, τον κ. Γόντικα ή κάποιον άλλο. Υπήρξε μια μεγάλη κόντρα, αλλά όχι τίποτα παραπάνω από το να προασπίζουμε τα συμφέροντά μας.

Δέλλας

«Θέλω να επέμβω για το θέμα Τζεμπούρ. Για το ότι ερωτηθήκαμε και συμφωνήσαμε να απομακρυνθεί. Ούτε ερωτηθήκαμε αν πρέπει να μείνει ή να φύγει, ούτε φυσικά είπαμε ποτέ να φύγει. Υπάρχει ένα κομμάτι όπου μιλάει για τον προπονητή και υπονοείται ότι συμφωνήσαμε να φύγει. Δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να πούμε ποιος να μείνει ή να φύγει από την ΑΕΚ. Δεν θέλω να παρεξηγηθεί ο ρόλος των αρχηγών στην ομάδα. Εμείς δεν μπαίνουμε στα χωράφια κανενός άλλου. Δεν μας ζητήθηκε ο λόγος για το αν πρέπει να φύγει οποιοσδήποτε.

Ο Ραφίκ ήταν μια ιδιαίτερη περίπτωση, αλλά εμείς δεν είμαστε ούτε νταντάδες, ούτε αστυνομικοί, ούτε ψυχολόγοι. Υπάρχει ιεραρχία και άλλοι λαμβάνουν αυτές τις αποφάσεις. Δεν θέλω να θεωρηθεί η παρέμβαση ένδειξη ότι υπάρχει πρόβλημα στην ομάδα.

Δεν είναι το μείζον θέμα τα παπούτσια. Στην Αγγλία γίνεται κάποιες φορές κάτι παρόμοιο. Έχουμε αναγάγει σε τεράστιο θέμα αυτό, ενώ τα προβλήματα είναι άλλα. Ίσως παρερμηνεύτηκε αυτό που ακούστηκε από τον πρόεδρο κι εμείς βγήκαμε για να αποκαταστήσουμε την αλήθεια. Η ομάδα αντέχει και θα αντέξει όσο χρειαστεί.

Λυμπερόπουλος

«Ενημερώθηκα ότι ακούστηκε το όνομά μου. Ο πρόεδρος ενδεχομένως να βρίσκεται υπό πίεση και να μην είπε σωστά κάποια πράγματα. Ουδέποτε υπήρξε παρέμβαση δική μας στο θέμα του Τζεμπούρ. Η πορεία μας και η νοοτροπία μας δεν επιτρέπει να το κάνουμε. Ο Τζεμπούρ ήρθε στην ΑΕΚ πριν από μας, εμείς πρέπει να πούμε αν δημιουργούσε πρόβλημα; Είπαμε εμείς ξαφνικά με τον Τραϊανό και τον Παντελή να φύγει; Είναι λίγο περίεργο να συζητάμε όλο αυτό. Ότι δύο παίκτες, ας πούμε, έχουν έρθει σε μια ομάδα και κάνουν ό,τι θέλουν. Καταλαβαίνω την πίεση του προέδρου και το ότι μπορεί να διατύπωσε λάθος αυτό που ήθελε να πει. Όποιος μας γνωρίζει καλά, ξέρει ότι δεν θα κάναμε ποτέ κάτι τέτοιο.

Αυτό που εξελήφθη ως καψώνι, αν το δούμε καθαρά ποδοσφαιρικά (γιατί ο προπονητής αυτό ήθελε να περάσει) καλώς. Εγώ δεν θέλω να μου καθαρίζουν τα παπούτσια ή να με σέβονται. Θέλω να με σέβονται αυτοί που εκτιμώ. Εγώ καθάριζα όταν ήμουν μικρός με ευχαρίστηση τα παπούτσια των μεγαλύτερων. Καταλαβαίνω και τον προπονητή που θέλει να πει κάτι συμβολικό και τους μικρούς που το βλέπουν ως καψώνι. Όμως δεν το θεωρώ τόσο σημαντικό θέμα».

Για τους Δέλλα-Λυμπερόπουλο: «Οι αρχηγοί στην ΑΕΚ αποτελούν τη σπονδυλική της στήλη και αν δεν υπήρχαν αυτοί, η ομάδα θα είχε τεράστιο πρόβλημα. Για την προσφορά και αυτά που έχουν κάνει εντός κι εκτός αγωνιστικού χώρου, όχι τους αξίζει ένα νέο συμβόλαιο, αλλά πολύ παραπάνω. Σκέφτηκα μάλιστα να τους προτείνω διετές συμβόλαιο, γιατί πιστεύω ότι είναι τόσο κύριοι που αν αισθάνονταν ότι δεν μπορούν μετά την πρώτη χρονιά, θα μου το έλεγαν από μόνοι τους.

Είχα πάει να δω τον Λυμπερόπουλο δυο μήνες πριν αναλάβω. Ήταν πολύ σημαντική η επιστροφή του -και του Δέλλα- στην ΑΕΚ. Ξέραμε πόση σημασία θα είχε -εκτός του αγωνιστικού- το πόσο καλό παράδειγμα θα ήταν για τους μικρότερους. Συζητήσαμε δυο φορές, ενώ το ίδιο έκανα και τον Μάιο με τον Τραϊανό. Εκεί εντυπωσιάστηκα από τις γνώσεις, τον χαρακτήρα και την αγάπη του για την ΑΕΚ. Όταν αποφασίσουν να σταματήσουν, κάποιος -γιατί εγώ δεν θα είμαι-να τους ανταμείψει. Και διοικητικά και προπονητικά μπορούν να προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες στην ΑΕΚ.

Για το πώς αφήνουν την ΑΕΚ: «Ελπίζω να απαντήθηκαν πολλά πράγματα στον κόσμο της ΑΕΚ. Εμείς φεύγουμε και θέλουμε να παραδώσουμε την ΑΕΚ στα καλύτερα δυνατά χέρια. Ξέρουμε ότι το κάνουμε σε πολύ καλύτερες συνθήκες απ’ όταν αναλάβαμε. Ο κόσμος να ξέρει ότι ενεργήσαμε με μόνο γνώμονα το καλό της ΑΕΚ. Είμαστε εδώ για την αγάπη και το πάθος μας για εκείνη. Είναι η μεγαλύτερη ομάδα στην Ελλάδα, έχει προοπτική και αν οι ΑΕΚτζήδες αφήσουν πίσω τις διχόνοιες για οποιοδήποτε θέμα, αν βάζουμε πάνω απ’ όλα την ΑΕΚ, η ομάδα θα προχωρήσει και γρήγορα θα είναι πάλι πρώτη».

Στρατηγός Μακρυγιάννης προς ΠΑΣΟΚ:”Εχουν 153 κιότες, θα πάνε για 180 ψηφους;”

http://olympia.gr/2011/10/25/%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%b7%ce%b3%cf%8c%cf%82-%ce%bc%ce%b1%ce%ba%cf%81%cf%85%ce%b3%ce%b9%ce%ac%ce%bd%ce%bd%ce%b7%cf%82-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%82-%cf%80%ce%b1%cf%83%ce%bf%ce%ba%ce%b5%cf%87/

 
του netakias.wordpress.com
Ο Σεφέρης θεωρούσε ότι ο Μακρυγιάννης θα ήταν ο μεγαλύτερος νεοέλληνας πεζογράφος, «αν δεν υπήρχε ο Παπαδιαμάντης».
Από το βάθος των αιώνων λοιπόν ο Αχιλλεύς, ο Αλέξανδρος, ο Λεωνίδας με την γραφίδα του Μακρυγιάννη δίνουν πληρωμένη απάντηση και στους Γερμανούς, αλλά και στους δικούς μας πράσινους Γερμανοτσολιάδες.
Την απάντηση που θα έδινε ένας Ελληνας Πρωθυπουργός. Ενας …. Ελληνας Πρωθυπουργός!

“Εγώ” κι’ απλό στρατιώτη να με βάλετε στρέγω δια την αγάπη της πατρίδας μου. Όμως εδώ δουλεύει αδικία· και δεν είναι δικές-σας γνώσες αυτές, ” είναι αλλουνών· και δεν θα πάμεν καλά”. Εγώ το είπα απαθής. Ο φίλος” ” μου ο Αϊντέκ επειράχτη και μο’ ‘κρινε με πολύ φαρμάκι· “‘Ο,τι σας ” λένε αυτό θα κάμετε και γνώμες δεν μπορείτε να δώσετε, ότι η Μπαυαρία (σ.σ.Γερμανοί και τότε!) έχει τριάντα-χιλιάδες μπαγεννέτα (σ.σ.Ραιχενμπαχ;)και φέρνει εδώ και σας υποτάζει.

Τότε βρέθηκα εις θέση δεινή· να μην μιλήσω δεν μπορούσα, ότι αδικιώνταν οι ” αγωνισταί και βραβεύονταν οι κόλακες. Του λέγω· “Δυστυχία μας των καϊμένων!” Κακά και ψυχρά θα πάμεν. Εγώ σου μίλησα αλλοιώς κι’ εσύ μου απαντείς ” διαφορετικά με “μπαγεννέτα”. Σας λέγω ως φίλος να πασκίσετε ” και τον Βασιλέα κ’ εσάς ν’ αγαπούμεν κι’ όχι να σας φοβώμαστε.

Ότι τον κιοτή χίλιες φορές να τον έβρης κιοτή και να τον χτυπάς, πάγει καλά· μια να σε χτυπήση, δεν σε φοβάται πλέον.

Κι’ αυτείνη η πατρίδα δεν λευτερώθη με παραμύθια, λευτερώθη μ’ αίματα και θυσίες· κι’ από αυτά έγινε βασίλειον- κι’ όχι να βραβεύωνται ολοένα οι κόλακες, κ’ οι αγωνισταί ν’ αδικιώνται. Ότι όταν σκοτώνονταν οι αγωνισταί, αυτείνοι κοιμώνταν.

Κι’ όσο αγαπώ την πατρίδα μου δεν αγαπώ άλλο τίποτας.

Να ‘ρθη ένας να μου ειπή ότι θα πάγη ομπρός η πατρίδα, στρέγομαι να μου βγάλη και τα δυο μου μάτια.

Ότι αν είμαι στραβός, και η πατρίδα μου είναι καλά, με θρέφει· αν είναι η πατρίδα μου αχαμνά, δέκα μάτια να ‘χω, στραβός θα να είμαι. Ότι σ’ αυτείνη θα ζήσω, δεν έχω σκοπόν να πάγω αλλού.

ΕΧΟΥΝ 153 ΚΙΟΤΙΔΕΣ,
ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΛΜΗΣΟΥΝ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΕ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ 180;
ΚΙ ΑΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΣΟΥΝ ΕΝΑΣ ΔΥΟ ΠΟΥ ΘΑ ΣΗΚΩΣΟΥΝ ΚΕΦΑΛΙ;
ΠΟΛΛΑ ΚΑΚΑ ΕΧΟΥΝ, ΒΛΑΚΕΙΑ ΟΜΩΣ ΟΧΙ!
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

• Απομνημονεύματα Μακρυγιάννη εκδόσεις Ζαχαρόπουλος
• “Τα Ελληνικά” – Δ.Λιαντίνη

Ο Αλέξης Τσίπρας: Μία συνέντευξη σταθμός...

http://citypress-gr.blogspot.com/2011/10/blog-post_1085.html

Ο Αλέξης Τσίπρας γκρεμίζει τα στεγανά του συστήματος εξουσίας..σε μία συνέντευξη – σταθμό που αλλάζει την αποστειρωμένη εικόνα των ηγετών κομμάτων όπως την γνωρίζουμε.

Δύο ώρες, χωρίς “σικέ” ερωτήσεις, χωρίς στεγανά, χωρίς ιδεολογική περιχαράκωση.

Ο Αλέξης Τσίπρας έδωσε στο διαδίκτυο τις απαντήσεις που δεν θα άντεχαν τα καθεστωτικά ΜΜ”Ε”, οι “ιδεολογικά καθαροί”, οι πουρκουάδες της πολιτικής ορθότητας.

Ο άνθρωπος που τόλμησε να εκτεθεί σε ερωτήσεις απλών πολιτών, bloggers χωρίς κομματική ταυτότητα, απάντησε σε όλες χωρίς υπεκφυγές αλλά κυρίως, έδωσε αυτό που κανείς ηγέτης μικρού κόμματος δεν έκανε ποτέ: Ολοκληρωμένο σύστημα διακυβέρνησης με δομές που πραγματικά εκπλήσσουν.

• Τι λέει για το σύστημα Παπανδρέου και την κρίση
• Τι αποκαλύπτει για μυστηριώδεις απόρρητες δαπάνες πριν από κάθε “επίμαχη απόφαση” της κυβερνησης
• Τι λέει για άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης
• Οι νταβατζήδες στην Ελλάδα έχουν ονοματεπώνυμο
• Με ποιούς θα συνεργαζόταν την επομένη των εκλογών
• Τι πιστεύει για Σαμαρά, Καραμανλή, για τις αποκαλύψεις σχετικά με το σχέδιο ανόδου του ΓΑΠ στην εξουσία.
• Δηλώσεις – φωτιά για πολεμική βιομηχανία, εξωτερική πολιτική και άμυνα.
• Τι πιστεύει για τις σχέσεις με την Ρωσία και τον Πούτιν.
• Οι θέσεις του για την Κύπρο που θα προκαλέσουν σάλο.
• Είναι “άθλιος σφάχτης λαών” ο Μέγας Αλέξανδρος; … σεισμός οι απαντήσεις
• Μεταναστευτικό. Τι πίστευε, τι έκανε, τι προτείνει.
• ΜΚΟ, δουλέμποροι, Εγκληματικότητα.
• Μάο, Κολοκοτρώνης, Βελουχιώτης και Ελλάδα.
• Και απαντά στην Θάλεια Δραγώνα για το “τι είναι η πατρίδα μας”.

Οι Bloggers ρώτησαν αυτά που θα ρωτούσαν οι άσπονδοι εχθροί του, οι φίλοι του ή αυτοί που τους τρώει οι περιέργεια. Απάντησε σε όλα χωρίς περιστροφές.

Από αύριο λοιπόν, ξεκινά η δημοσιοποίηση μίας συνέντευξης που θέτει πλέον ψηλά τον πήχυ της πολιτικής επικοινωνίας. Μία συνέντευξη που θα κάνει τους βαρώνους των ΜΜ”Ε” να νιώσουν πολύ άβολα.

Είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κανείς με τον Αλέξη Τσίπρα, το βέβαιο είναι ότι θα απαιτήσει από όλους τους κομματικούς ηγέτες να εκτεθούν στους ψηφοφόρους όλων των κομμάτων με αυτόν τον τρόπο.

Μία συνέντευξη – σταθμός για την δημοκρατία στην πιο δύσκολη περίοδο.

Ελβετία: Οι μουσουλμάνοι μετανάστες ζήτησαν να αφαιρεθεί ο σταυρός από τη σημαία!!!

http://kostasxan.blogspot.com/2011/10/blog-post_7654.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+blogspot%2FvhzE+%28%CE%91%CF%82+%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AE%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5+%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%BF%CF%85%CF%82%21%29

Σύμφωνα με δημοσίευμα τις Ρωσικής εφημερίδας PRAVDA, ο Mayzar Hisham, ένας εκ των επικεφαλείς Ισλαμικών οργανώσεων, μουσουλμάνων μεταναστών στην Ελβετία απαίτησε από τη χώρα που τους φιλοξενεί να βγάλει το σταυρό από τη σημαία της. ”Ο σταυρός δεν χωράει σε μια πολυπολιτισμική Ελβετία σήμερα”, δήλωσε χαρακτηριστικά. Σημειώνεται ότι στην Ελβετία ζουν 400 χιλιάδες μουσουλμάνοι, οι οποίοι έχουν τέσσερα μουσουλμανικά τεμένη για να εξασκούν τα θρησκευτικά τους πιστεύω. Η Ισλαμική κοινότητα απαρτίζεται στην πλειοψηφία της από Αλβανούς, Τούρκους και Άραβες.
Στις 29 Νοεμβρίου 2009 έγινε δημοψήφισμα στην Ελβετία με το ερώτημα αν συμφωνούν με τη μη ανέγερση μιναρέδων. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα το 57,5% των Ελβετών ψήφισαν να μην υπάρχουν μιναρέδες στη χώρα τους. Το ακροδεξιό κυρίως Ελβετικό κόμμα αλλά και ορισμένα άλλα, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου υποστηρίζοντας πως η Ελβετία μουσουλμανοποιείται και οδηγείται στη Σαρία. Η τρέχουσα χρονική περίοδο στην Ελβετία είναι προεκλογική και οι αφίσες των περισσοτέρων κομμάτων αποτυπώνουν το τεταμένο κλίμα αλλά και τη γνώμη της πλειοψηφίας των Ελβετών σχετικά με τους μουσουλμάνους μετανάστες.

Σε μία από τις αφίσες τρία λευκά πρόβατα στέκονται μπροστά στην Ελβετική σημαία και κλωτσάνε ένα τέταρτο που είναι μαύρο! Σε μία άλλη αφίσα, μία γυναίκα ντυμένη με μπούργκα από τη κορυφή μέχρι τα νύχια στέκεται δίπλα από πολλούς μιναρέδες με μορφή οβίδων που βρίσκονται επάνω στην Ελβετική σημαία.

Πηγή

Μήνυμα του (εξεγερμένου) Υποδιοικητή Μάρκος στον εξεγερμένο λαό της Χιλής

http://ilesxi.wordpress.com/2011/10/24/%ce%bc%ce%ae%ce%bd%cf%85%ce%bc%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b5%ce%be%ce%b5%ce%b3%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%bf%cf%85-%cf%85%cf%80%ce%bf%ce%b4%ce%b9%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%b7%cf%84%ce%ae-%ce%bc/
Αδέρφια (αδερφοί κι αδερφές) της Χιλής
Σας μιλάω εξ ονόματος των γυναικών, των ανδρών, των παιδιών και των γέρων του εθνικο-απελευθερωτικού στρατού των Ζαπατίστας, της τεράστιας πλειοψηφίας των ιθαγενών Μάγιας, που αντιστεκόμαστε στα βουνά του νοτιανατολικού Μεξικού για την ανθρωπότητα, ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό.
Ευχαριστούμε τους αδερφούς και τις αδερφές που μας έδωσαν σήμερα την ευκαιρία να φτάσει ο λόγος μας στην επαναστατημένη Χιλή.
Ζητάμε μια θέση στην οργή σας, στον πόνο σας, και πάνω απ’ όλα στην ελπίδα σας, γι’ αυτά τα λόγια.
Δεν πρόκειται να σας μιλήσω για τους μεξικάνους ζαπατίστας, τον αγώνα, τους πόθους μας, τα όνειρα και τους εφιάλτες μας, την αντίστασή μας. Μετά από όλα αυτά, σε σύγκριση με τους άνδρες και τις γυναίκες, ιδίως όσους γεννήθηκαν σε αυτήν τη γη, που φώτισαν τους ουρανούς της Λατινικής Αμερικής, οι ζαπατίστας συνεχίζουν να είναι ένα φωτάκι, αδύναμο και μακρινό.
Όχι. Ο τωρινός μας λόγος έρχεται να ενώσει τον χαιρετισμό μας και το φόρο τιμής μας σε ένα λατινοαμερικάνο, έναν Χιλιανό του Κινήματος της Ριζοσπαστικής Αριστεράς (MIR), που έπεσε στη μάχη ενάντια στη δικτατορία του Πινοτσέτ, στις 5 Οκτώβρη του 74’.
Ο σημερινός μας λόγος είναι ένας χαιρετισμός στον Μιγκέλ Ενρίκες Εσπινόσα.
Και τον χαιρετίζουμε σήμερα, που κάτω από τους ουρανούς της Λατινικής Αμερικής, αυτής που πονάει από το Μπράβο ως την Παταγονία, οι ισχυροί μας βάζουν στα χέρια μια χούφτα σκόνη, και μας λένε: αυτό είναι ό,τι μένει από την πατρίδα σας.
Κι οι ίδιοι σήμερα, οι από πάνω, μας δείχνουν τις εικόνες της γεωγραφίας που έχουν επιβάλει σε ένα μέρος των εδαφών μας.
Εκεί που πριν υπήρχε μια σημαία, σήμερα υπάρχει ένα εμπορικό κέντρο.
Εκεί που υπήρχε μια ιστορία, σήμερα υπάρχει ένα ταχυφαγείο (φαστφουντάδικο).
Εκεί που άνθιζαν λουλούδια, σήμερα υπάρχει ένας έρημος τόπος.
Εκεί που υπήρχε μνήμη, σήμερα υπάρχει λήθη.
Στη θέση της δικαιοσύνης, ελεημοσύνη.
Στη θέση της Πατρίδας, ένας σωρός ερείπια.
Στη θέση της μνήμης, το άμεσο και το εφήμερο.
Στη θέση της ελευθερίας, ένας τάφος.
Στη θέση της δημοκρατίας, ένα διαφημιστικό σποτ.
Στη θέση της πραγματικότητας, οι αριθμοί.
Αυτοί, οι από πάνω, μας λένε: αυτό είναι το μέλλον που σας υποσχόμαστε. Απολαύστε το. Αυτό μας λένε και ψεύδονται. Αυτό το μέλλον μοιάζει πολύ με το παρελθόν.
Κι αν κοιτάξουμε με προσοχή, ίσως δούμε ότι οι από πάνω είναι οι ίδιοι με χτες. Αυτοί που, όπως και χτες, μας ζητάνε σήμερα υπομονή, ωριμότητα, λογική, παραίτηση και παράδοση. Αυτά τα έχουμε ήδη δει και τα έχουμε ακούσει και πριν.
Οι ζαπατίστας θυμόμαστε. Αντλούμε τη μνήμη από τα στρατιωτικά μας σακίδια, τις τσέπες των στολών εκστρατείας μας. Θυμόμαστε.
Γιατί υπήρχε μια εποχή στην οποία όλη η Λατινική Αμερική ήταν αδελφωμένη.
Έφτανε να απλώσεις το χέρι και χτυπούσαν οι καρδιές των λατινοαμερικάνικων λαών.
Έφτανε να γυρίσεις λίγο τη ματιά σου κι εκεί βρισκόταν η διάσπαρτη αστραπή της Αμαζονίας, η ανεξίτηλη ουλή των Άνδεων, η περήφανη Ακονκάγουα, η ατέλειωτη Γη του Πυρός, το πάντα ανήσυχο (ηφαίστειο) Ποποκατέπετλ.
Και μαζί με αυτά, οι λαοί που τους έδωσαν όνομα και ζωή.
Γιατί υπήρχε μια εποχή στην οποία η Χιλή κι όλες οι χώρες της Λατινικής Αμερικής ήταν πιο κοντά στο Μεξικό από την αυτοκρατορία που, από τον γεωγραφικό και κοινωνικό βορρά, επιβάλλει την απόσταση, σε όσους μοιραζόμαστε την ιστορική γειτνίαση.
Υπήρχε μια εποχή. Ίσως είναι ακόμα αυτή η εποχή.
Σήμερα, όπως και χτες, το χρήμα ενώνει τους αλαζόνες.
Σήμερα, όπως και χτες, με τη βοήθεια των ισχυρών πολυεθνικών, η ξένη στρατιωτική εξουσία, προσπαθεί να υποσκάψει τα εδάφη μας, μερικές φορές καλυμμένη με στολές των τοπικών στρατών, ή με σύμβουλους, πρέσβεις, μυστικούς πράκτορες.
Σήμερα, όπως και χτες, αυτά τα κεφάλαια προσπαθούν να αγοράσουν νόμιμα πιστοποιητικά ατιμωρησίας για τους γορίλες που τους υπηρέτησαν και που, πάντα το ξέραμε, όταν έλεγαν «Πατρίδα», δε μιλούσαν για την Χιλή, την Αργεντινή, την Ουρουγουάη, τη Βολιβία, τη Βραζιλία. Όχι. Η σημαία που χαιρετούσαν ήταν αυτή με τις μπάρες και τα θολά αστέρια (σ.σ. μτφ.: εννοεί τη σημαία των ΗΠΑ).
Σήμερα, όπως και χτες, ο αφηνιασμένος και βίαιος βορράς πολιορκεί και σκοπεύει να πνίξει αυτό το μοναδικό αστέρι της αξιοπρέπειας που λάμπει στην Καραϊβική.
Σήμερα, όπως και χτες, οι κυβερνήσεις ορισμένων χωρών μας λειτουργούν ως θλιβερός κομπάρσος σε αυτή την ποταπή εμμονή να υποτάξουν το λαό της Κούβας.
Σήμερα, όπως και χτες, η αυτοκρατορία που παίζει το ρόλο της παγκόσμιας αστυνομίας και καταπατά νόμους, δίκαια, λαούς, είναι η ίδια.
Σήμερα, όπως και χτες, αυτός που προσπαθεί να αποσταθεροποιήσει νόμιμες κι εκλεγμένες κυβερνήσεις, οι οποίες όμως δεν είναι υποτακτικές (χτες στην Χιλή, σήμερα στη Βενεζουέλα, πάντα στην Κούβα) είναι ο ίδιος.
Σήμερα, όπως και χτες, το σύστημα που βασίζεται στο ψέμα, την πλάνη και την εξαπάτηση, τη δικτατορία του χρήματος, θέλει να μας δώσει μαθήματα δημοκρατίας, ελευθερίας, δικαιοσύνης.
Σήμερα, όπως και χτες, αυτός που «εκδημοκρατίζει» τον πόνο, τη δυστυχία, το θάνατο για τους λαούς της Λατινικής Αμερικής είναι ο ίδιος.
Σήμερα όπως και χτες, αυτός που καταδιώκει, βασανίζει, φυλακίζει, σκοτώνει, είναι ο ίδιος.
Σήμερα όπως και χτες, μας κάνουν πόλεμο, πότε με σφαίρες, πότε με οικονομικά προγράμματα, και πάντα με ψέματα.
Σήμερα, όπως και χτες, ο πραγματικός τρόμος, αυτός που έρχεται από πάνω, επικαλείται το θεό για να δικαιολογηθεί.
Σήμερα, όπως και χτες, επιχειρούν να μας κρύψουν ότι ναι, είναι ένας ο θεός που μας τρέφει, αλλά είναι ο θεός του χρήματος.
Σήμερα, όπως και χτες, σε μερικές χώρες οι μικρόψυχοι είναι στην κυβέρνηση.
Σήμερα, όπως και χτες, η χωλότητα (αδυναμία) του συστήματος ντύνεται με σύνθετα επιχειρήματα, δημοσκοπήσεις, κοστούμια μάρκας, αντεστραμμένους καθρέφτες.
Ίσως είναι ακόμα αυτή η εποχή. Ίσως όχι.
Γιατί σήμερα, ο νέος και σύνθετος μανδύας με τον οποίο ντύνεται η βία των κερδών για τους λίγους εις βάρος των πολλών, φέρνει στο προσκήνιο έναν πραγματικό παγκόσμιο πόλεμο ενάντια στην ανθρωπότητα.
Ολόκληρα έθνη ρημάζονται.
Εδάφη κατακτούνται.
Επανακαθορίζεται η παγκόσμια γεωγραφία.
Γκρεμίζονται τα τείχη για τα χρήματα κι ορθώνονται για τους λαούς.
Οι ιστορικές κουλτούρες των λαών μας, πρόκειται να αντικατασταθούν από επιπόλαιες ελαφρότητες.
Σε μερικές χώρες, αντί για εθνικές κυβερνήσεις υπάρχουν τοπικές διοικήσεις.
Ξεπουλιούνται οι φυσικοί πόροι, η γη, η ιστορία. Και πάνω στις οροσειρές που διατρέχουν κι ενώνουν τη Λατινική Αμερική, από το Μπράβο στο Βορρά, μέχρι τη Γη του Πυρός, θέλουν να βάλουν μια πινακίδα που να ανακοινώνει και να απειλεί: Πωλείται.
Οι φτωχοί, οι ακτήμονες, αυτοί δηλαδή που αποτελούν την τεράστια πλειοψηφία της ανθρωπότητας, είναι θύμα κατασχέσεων και ταξικών διακρίσεων.
Με «κατασχεμένη» αξιοπρέπεια, γκετοποιημένοι στις περιφέρειες των μεγάλων πόλεων, στο περιθώριο των κυβερνητικών προγραμμάτων, στην άκρη του μέλλοντος που σε μερικές χώρες αποφασίζεται, όχι στα κοινοβούλια και τα κυβερνητικά μέγαρα, αλλά στις διοικήσεις των μετόχων των πολυεθνικών.
Σήμερα η εκμετάλλευση είναι πιο βίαια απ’ όσο ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας, σήμερα ο κυνισμός είναι φιλοσοφικό πιστεύω αυτών που θέλουν να κυβερνήσουν τον πλανήτη, δηλαδή αυτών που τα έχουν όλα, εκτός από τσίπα.
Σήμερα ο πόλεμος ενάντια στην ανθρωπότητα, δηλαδή ενάντια στη λογική, είναι πιο παγκόσμιος από ποτέ.
Σήμερα ο πόλεμος είναι σε όλα τα μέτωπα και σε όλες τις χώρες.
Αν χτες ήταν καθήκον να εναντιωθούμε, να αγωνιστούμε, να αντισταθούμε στην ανόητη λογική του κέρδους, σήμερα είναι απλά και καθαρά υπόθεση επιβίωσης, προσωπικής, τοπικής, περιφερειακής, εθνικής, ηπειρωτικής, παγκόσμιας.
Αδερφοί κι αδερφές της Χιλής,
Υπήρχε μια εποχή που η Λατινική Αμερική ήταν αδελφωμένη. Ίσως να είναι ακόμα αυτή η εποχή.
Ίσως η συλλογική μνήμη, που μας δίνει ταυτότητα ως Λατινοαμερικάνους, πιάνει ονόματα κι ημερομηνίες στο ημερολόγιο, για να μας πει ότι υπάρχει μια πατρίδα πιο μεγάλη από αυτήν της σημαίας μας.
Με πόσα ονόματα γεμίζει το ημερολόγιο του πόνου στη γη μας;
Αν στην Αμερική μας, ο Ερνέστο Γκεβάρα είναι ένα από τα ονόματα με τα οποία εξεγείρεται ο Οκτώβρης, το ημερολόγιο εμάς των από κάτω φωτίζεται όταν έχει τα ονόματα των Turcios Lima και Yon Sosa στη Γουατεμάλα, του Roque Dalton στο Σαλβαδόρ, του Carlos Fonseca στη Νικαράγουα, του Camilo Torres στην Κολομβία, των Carlos Lamarca και Carlos Marighela στη Βραζιλία, των Inti και Coco Peredo στη Βολιβία, του Raúl Sendic στην Ουρουγουάη, του Roberto Santucho στην Αργεντινή, César Yáñez στο Μεξικό.
Κι ονομάζω μόνο μερικούς από τους πολλούς που αποφάσισαν στη δική μας Λατινική Αμερική, στον καιρό τους και με τον τρόπο τους, να βάλουν ένα λιθαράκι στην ελπίδα, και οι οποίοι, στην ποσότητα τρυφερότητας που απαιτεί η Λατινική Αμερική για να την αγαπήσεις, πρόσθεσαν μια ορισμένη ποσότητα μολυβιού (σφαιρών) και αίματος… του δικού τους αίματος.
Το πρόβλημα με όλους αυτούς στο ημερολόγιο του πόνου, είναι ότι δε φεύγουν έτσι, σα νομάδες. Αντιθέτως, φεύγουν αφήνοντάς μας κάτι σαν χρέος, κάτι που πρέπει να εξοφλήσουμε, για να μπορούμε να τους επικαλούμαστε χωρίς ντροπή, χωρίς κρίμα.
Κάποιοι επισημαίνουν ότι εκείνοι οι άνδρες κι οι γυναίκες που πήραν ή παίρνουν το δρόμο της ένοπλης εξέγερσης, γοητεύονταν ή γοητεύονται από το θάνατο, είχαν ή έχουν μια κλίση στο μαρτύριο, μεσσιανικές ανησυχίες, που θέλουν μόνο μία θέση στα τραγούδια διαμαρτυρίας, στα ποιήματα, στα λαϊκά ημερολόγια, στα μπλουζάκια της νεολαίας, στα ράφια με τα ενθύμια του επαναστατικού τουρισμού.
Κάποιοι σκέφτονται ότι οι λόγοι ηττούνται, όταν πεθαίνουν αυτοί που αγωνίζονται γι’ αυτούς, δηλαδή αυτοί που τους δίνουν ζωή.
Κάποιοι λένε ότι ο οδυνηρός λατινοαμερικάνικος Οκτώβρης κομμάτιασε την ελπίδα στην Χιλή, την Ουρουγουάη, την Αργεντινή, τη Βολιβία, το Μεξικό, όλη τη Λατινική Αμερική.
Ίσως να ‘ναι κι έτσι. Ίσως όμως και όχι.
Ίσως αυτοί που πήραν τα όπλα, όπως ο Μιγκέλ, για να πουν «όχι», στην πραγματικότητα έλεγαν «ναι» σε ένα αύριο που τότε έμοιαζε μακρινό.
Ίσως αυτοί που έβαλαν φωτιά στα λόγια τους, όπως ο Μιγκέλ, δεν το έκαναν για να πυροδοτήσουν το θάνατο, αλλά για να φωτίσουν τη ζωή.
Ίσως αυτοί που, όπως ο Μιγκέλ, σκέφτηκαν και πυροβόλησαν, δεν το έκαναν για να έχουν μια θέση στο μουσείο της επαναστατικής νοσταλγίας, αλλά για να έχουν όλοι οι λαοί μια θέση στον κόσμο.
Ίσως το ημερολόγιο του μέλλοντος δε θα έχει ονόματα, ή ακόμα καλύτερα, θα έχει όλα τα ονόματα.
Ίσως γι’ αυτό οι απουσίες που μας πονάνε, κάθε μήνα της Λατινικής Αμερικής, έβαλαν έναν σταυρό στο ημερολόγιο, σαν αυτόν που μας πονάει στις 5 Οκτώβρη.
Ίσως γιατί αυτές οι απουσίες, αντί για κενό, σου αφήνουν όρεξη να παλέψεις για την ελπίδα να «αλλάξεις τον κόσμο», όπως λέμε εμείς οι ζαπατίστας. Ίσως…
Ίσως η ελπίδα τροφοδοτείται, όπως η δική μας Αμερική, από τη μνήμη.
Κι ίσως η ελπίδα να μην είναι παρά το αντίτιμο για να αποκαταστήσουμε ξανά την ελπίδα, που έχει θρυμματιστεί στο ημερολόγιο που μας επιβάλλουν.
Ίσως αυτή η μνήμη, που σήμερα μας καλεί κι ενώνει ξανά τη Λατινική Αμερική, να μην είναι μια κληρονομιά που μας κληροδοτεί αυτός ο πόνος, αλλά ένα καθήκον που μας ορίζει. Ίσως…
Ίσως είμαστε εδώ για να το γνωρίσουμε, ακόμα κι όσοι δεν παρευρισκόμαστε. Γιατί ίσως το σήμερα να μην είναι ίδιο με το χθες.
Ένας Χιλιανός επαναστάτης, από αυτούς που σε έκαναν να τρέμεις, όταν έπαιζαν την κιθάρα, ο Víctor Jara, σκεπτόμενος ίσως το βάρος των σημερινών καιρών, είπε, μας είπε, μας λέει ότι «είναι δύσκολο να βρεις διαύγεια στη σκιά, όταν ο ήλιος που μας φωτίζει, ξεθωριάζει την αλήθεια». Και είπε, μας είπε, μας λέει: «Μακάρι να βρεθεί δρόμος για να συνεχίσουμε να πορευόμαστε».
Κι ήταν σε αυτή την τη γη της Χιλής, πριν πολύ καιρό, που ο Μανουέλ Ροντρίγκες είπε, μας είπε, μας λέει, σα να μας δείχνει το δρόμο «Ακόμα έχουμε Πατρίδα συμπολίτες».
Κι ένας άλλος, επίσης Χιλιανός, εδώ κοντά και κάτω απ’ τις σφαίρες που σημάδεψαν την καρδιά του, είχε την ψυχραιμία και τη σοφία να πει, να μας πει «αργά ή γρήγορα, θα ανοίξουν ξανά τα μονοπάτια, απ’ όπου θα περπατήσει ο ελεύθερος άνθρωπος, για να δημιουργήσει μια καλύτερη κοινωνία».
Ίσως το σήμερα να μην είναι ίδιο με το χθες.
Ίσως έχει γίνει μάθημα και σύντομα, εκεί που πριν μουντζούρωναν φύλλα λατινοαμερικάνικης ιστορίας, θα αλλάξουν οι στίχοι, και θα διαβάζεις, με την καθαρότητα αυτών που κοιτάνε από κάτω, ότι η δημοκρατία, η ελευθερία, η δικαιοσύνη είναι βαριές λέξεις, κι ότι τονίζονται στην καρδιά, δηλαδή στην αριστερή πλευρά του συλλογικού θώρακα που είμαστε.
Θα ήθελα να πω ότι θα νικήσουμε, ότι δε θα μας εκτοπίσουν, ότι το μέλλον θα είναι δικό μας, ότι θα σπάσουμε χίλιες αλυσίδες, ότι η ελευθερία είναι ένας ορίζοντας κοντινός. Αλλά εμείς οι ζαπατίστας πιστεύουμε ότι δε θα γίνει έτσι επειδή είναι δοσμένο, από κάποιον μυστικό προορισμό, ή ένα μανιφέστο, αλλά επειδή δουλεύουμε κι αγωνιζόμαστε γι’ αυτό.
Αδέρφια. Τα λόγια μας θέλουν να σας πουν το εξής.
Ευλογημένη η ανοιχτή φλέβα της Λατινικής Αμερικής που ονομάζεται Χιλή και που έχει στο αίμα της όχι την ΙΤΤ και την Anaconda Copper, όχι την United Fruit και την Ford, όχι την Παγκόσμια Τράπεζα και τον Πινοτσέτ, ούτε τα ονόματα με τα οποία ντύνονται οι μεν κι οι δε. Αλλά τους εργάτες της, τους αγρότες, τους φοιτητές, τα άτομα, τις γυναίκες, τους νέους της. Τον δικό της Víctor Jara, τη δική της Violeta Parra, το Salvador Allende της, τον Pablo Neruda της, το Manuel Rodríguez, το Miguel Enríquez. Τη μνήμη της.
Αδέρφια της Χιλής.
Δεχτείτε όλοι κι όλες τον χαιρετισμό από αυτούς που θαυμάζουμε κι αγαπάμε εμείς, οι Μεξικάνοι ζαπατίστας.
Γεια σου Χιλή!
Από τα βουνά του νοτιανατολικού Μεξικού, εξεγερμένος Υποδιοικητής Μάρκος. Μεξικό, Οκτώβρης 2011.
Υγ: Συγχωρήστε μας αν τα λόγια μας δεν ήταν μια νουθεσία, όπως είναι η ζωή και ο θάνατος αυτού που τριάντα χρόνια μετά, μας καλεί. Στην πραγματικότητα, θέλαμε μόνο να εκμεταλλευτούμε αυτήν την πράξη, για να ζητήσουμε σε όλους εσάς, ταπεινά και με σεβασμό, να βάλετε εκ μέρους μας ένα κόκκινο λουλούδι (copihue) στην γη που τον φυλάει και να του πείτε ότι κι εδώ, στα βουνά του νοτιανατολικού Μεξικού, ο Οκτώβρης λέγεται επίσης Miguel.
Μετάφραση: Β.Κ

Η πολιτική διαθήκη του Muammar al Gaddafi προς τον ... Γ.Παπανδρέου!

http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=26180&Itemid=139

H πολιτική διαθήκη του πρώην ηγέτη της Λιβύης Μουαμάρ Καντάφι - που γράφτηκε στις 17 Οκτωβρίου, λίγο πριν συλληφθεί, βασανιστεί και εκτελεστεί - όπως είδε σήμερα το φως της δημοσιότητας σε λιβυκό φιλοκανταφικό blog, θα μπορούσε να είναι και επιστολή προς τον φίλο και συνεργάτη του, Γιώργο Παπανδρέου και να τον "φωτίσει" έστω και στην ύστατη στιγμή για το που οδηγεί την χώρα του ο τελευταίος.
Είναι μία πολιτική διακήρυξη ενός ηγέτη που προτίμησε να πεθάνει, παρά να παραδώσει την χώρα του.
                                                --------------------------
«Αυτή είναι η διαθήκη μου.
Εγώ ο Muammar bin Mohammad bin Abdussalam bi Humayd bin Abu Manyar bin Humayd bin Nayil al Fuhsi Gaddafi ορκίζομαι ότι δεν υπάρχει άλλος Θεός εκτός του Αλλάχ και ότι ο Mohammad είναι ο προφήτης του θεού, μακάριος να είναι. Υπόσχομαι ότι θα πεθάνω σαν Μουσουλμάνος.
Όταν θα σκοτωθώ θα ήθελα να με θάψουν σύμφωνα με τις μουσουλμανικές παραδόσεις, με τα ρούχα που φόραγα την στιγμή του θανάτου μου και το σώμα μου χωρίς να έχει καθαριστεί, σε νεκροταφείο στη Σύρτη κοντά στην οικογένειά μου και τους συγγενείς.
Θέλω η οικογένειά μου ιδιαίτερα οι γυναίκες και τα παιδιά να τύχουν καλής μεταχείρισης μετά το θάνατό μου.
Ο Λιβυκός λαός πρέπει να προστατέψει την ταυτότητά του, τα επιτεύγματά του, την ιστορία του και τη θαυμαστή εικόνα των προγόνων του και των ηρώων του. Ο λαός της Λιβύης δεν πρέπει να εγκαταλείψει τις θυσίες των ελεύθερων και των καλύτερων ανθρώπων του.
Καλώ όλους τους υποστηρικτές μου να συνεχίσουν την αντίσταση και να πολεμήσουν κάθε ξένο επιτιθέμενο κατά της Λιβύης, σήμερα, αύριο και για πάντα.
Ας γνωρίζουν οι ελεύθεροι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο ότι θα μπορούσαμε να παζαρέψουμε και να πουλήσουμε τον αγώνα μας σε αντάλλαγμα με προσωπική ασφάλεια και μια σταθερή ζωή.
Λάβαμε πολλές προσφορές για αυτό αλλά διαλέξαμε να είμαστε στην εμπροσθοφυλακή του αγώνα και της αντιπαράθεσης θεωρώντας αυτό ως παράσημο του καθήκοντος και της τιμής.
Ακόμη και εάν δεν νικήσουμε αμέσως, θα δώσουμε παράδειγμα για τις επόμενες γενεές ότι επιλέγοντας να προστατεύσουμε τη χώρα είναι τιμή ενώ το ξεπούλημα είναι η μεγαλύτερη προδοσία που η ιστορία θα θυμάται για πάντα παρά τις προσπάθειες άλλων να πείσουν για το αντίθετο».

Muammar al Fuhsi Gaddafi
Ηγέτης του Επαναστατικού Συμβουλίου της Λιβύης
                                                          ------------------------------------
Θα μπορούσε να την είχε στείλει και στον φίλο και μέλος του ιδρύματός "Καντάφι" του Γ.Παπανδρέου...
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Πιο κοντά από ποτέ στο “πιστωτικό γεγονός”

http://www.antinews.gr/2011/10/25/129682/
(Ανανεωμένο). Τα πάντα είναι στον αέρα, όχι μόνο η Ελλάδα αλλά και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό είναι το συμπέρασμα της αναβολής του Ecofin και οι φήμες ακόμη και για αναβολή της Συνόδου Κορυφής της Τετάρτης.
Την στιγμή που η γερμανική Καγκελαρία διαρρέει ότι έχει ήδη ληφθεί απόφαση για κούρεμα 60%, άλλες πληροφορίες αναφέρουν ότι το  Ecofin αναβλήθηκε επειδή οι ηγέτες των 17 δεν συμφωνούν στο επίπεδο του κουρέματος.  Αξιωματούχοι της ΕΕ δήλωσαν στο Reuters ότι «οι Ευρωπαίοι ηγέτες ίσως να μην είναι έτοιμοι να ανακοινώσουν το ακριβές ύψος του κουρέματος για τους κατόχους ελληνικού χρέους – αναμένεται μεταξύ 50%-60%».
«Ίσως να υποδηλώσουν το επιθυμητό επίπεδο (του κουρέματος) ανακοινώνοντας το ύψος της βοήθειας που θα λάβει η Ελλάδα από τον κρατικό τομέα και τον στόχο για το ύψος του Δημοσίου χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ το 2020» είπε ένας αξιωματούχος.
Παράλληλα, υπάρχουν αμφιβολίες ότι υπάρχει τελική συμφωνία που να περιλαμβάνει ξεκάθαρα ποσά για το ύψος της επανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και της μόχλευσης του ταμείου διάσωσης EFSF.
«Οι συζητήσεις με τους ιδιώτες επενδυτές είναι πολύ δύσκολες, και το θέμα της μείωσης του ελληνικού χρέους θα μπορούσε να αποτελέσει ένα από τα πιο δύσκολα σημεία της συνόδου» σημείωσε ένας από τους αξιωματούχους.
Στο ίδιο κλίμα, οι New York Times ανέφεραν πως οι 17 χώρες της Ευρωζώνης δεν έχουν καταλήξει ακόμη σε οριστική συμφωνία για τις λεπτομέρειες δύο σημειών-κλειδιών του συνολικού πακέτου: τη μείωση του χρέους της Ελλάδας και την ενίσχυση του «οπλοστασίου» του προσωρινού Ταμείου διάσωσης (EFSF). Μία από τις πηγές ανέφερε επίσης πως η Ευρωζώνη περιμένει ακόμη την ανάληψη συγκεκριμένης δράσης από την Ιταλία ώστε να ελέγξει τα χρέη της.
Διπλωματική πηγή ανέφερε στο Γαλλικό Πρακτορείο ότι η απόφαση για την ματαίωση της συνεδρίασης του Ecofin προκαλεί εκνευρισμό στις δέκα χώρες της ΕΕ που δεν ανήκουν στην ευρωζώνη και αισθάνονται αποκλεισμένες από τη λήψη σημαντικών αποφάσεων για την κρίση χρέους.
Αλλά, δεν είναι μόνο το ελληνικό κούρεμα η αιτία της αναποφασιστικότητας. Είναι άλλα μεγάλα ευρωπαϊκά ζητήματα που θέτουν εν αμφιβόλω ακόμη και την ευρωπαϊκή συνοχή. Ως αποτέλεσμα αυτών να βρίσκεται στον αέρα η Ελλάδα καθώς κινδυνεύει να χρεοκοπήσει προτού ακόμη προλάβουν να δώσουν λύση οι ξένοι.
Οι δραματικές εξελίξεις στην Ιταλία είναι ένα θέμα που καλούνται να λύσουν οι Ευρωπαίοι αν γίνει ποτέ η Σύνοδος, και αυτές ίσως ήταν και η αιτία αναβολής του Εκοφίν. Η ιταλική κυβέρνηση παραπαίει και μπορεί ακόμη και σήμερα να πέσει ο Μπερλουσκόνι, την ίδια ώρα που η οικονομία βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού και κοντά σε Μνημόνιο.
Στη Βρετανία δεκάδες Συντηρητικοί βουλευτές πήγαν κόντρα στο κόμμα τους και αποδοκίμασαν τον Ντ. Κάμερον, ενώ σχεδόν το 50% των Βρετανών, σύμφωνα με δημοσκόπηση, θέλει να βγει η χώρα από την ΕΕ.
Μαζί μ’ όλα αυτά υπάρχει και η σκληρή κόντρα Γερμανίας και Γαλλίας για το ρόλο του EFSF και το πακέτο που θα έχει στη διάθεσή του.
Όλα αυτά μετατρέπουν σε θρίλερ ακόμη και την υλοποίηση της Συνόδου που υποτίθεται ότι θα έδινε οριστική λύση στο ευρωπαϊκό πρόβλημα.
Η Ελλάδα βρίσκεται στη δίνη του κυκλώνα και σε περίπτωση που παραταθεί η αβεβαιότητα στην Ευρώπη ή διαλυθούν τα πάντα, τότε είναι πιο κοντά σε πιστωτικό γεγονός, σε ανεξέλεγκτη χρεοκοπία δηλαδή.
Όσο για το αναβληθέν Ecofin, είναι σίγουρο ότι δε θα μπορούσε να προσφέρει τίποτε αυτή την περίοδο όπου τα πάντα στην Ευρώπη είναι στον αέρα και όλοι είναι εναντίον όλων.

Ανδρείους μπορεί να βγάζει κάθε πατρίδα. Αγίους μόνο η Ελλάδα

http://olympia.gr/2011/10/25/%ce%b1%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%b5%ce%af%ce%bf%cf%85%cf%82-%ce%bc%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%af-%ce%bd%ce%b1-%ce%b2%ce%b3%ce%ac%ce%b6%ce%b5%ce%b9-%ce%ba%ce%ac%ce%b8%ce%b5-%cf%80%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%af/

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός
Δάσκαλος Κιλκίς
«Ο λαός μας έφτασε στην κορυφή της Αθανασίας, γιατί έφτασε στην άκρη της Θυσίας»
Βασίλης Ρώτας, ποιητής
Οι Μεγάλες Ημέρες του Γένους μας. Η εθνική επέτειος του ’40.
Περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα, όχι μόνο να κλαις, αλλά, κυρίως, να καμαρώνεις. Λίγο να σηκωθούμε, μας έπνιξαν οι αναθυμιάσεις… το Μνημόνιο, η Τρόικα, ο Βενιζέλος, η Βάσω, η Άννα πτώματα άταφα, χαμένα πράγματα, καντιποτένιοι άνθρωποι. Στρεφόμαστε, γυρίζουμε προς την ιστορία, όχι σαν φυγάδες από το παρόν, μα για να αντικρίσουμε νηφαλιότερα το επερχόμενο μέλλον και να παρηγορηθούμε λίγο. Ιδίως τώρα που θόλωσε ο νους μας και μας βρήκε το κακό, το «πισωγύρισμα» στην ιστορία, (η καημένη η γλωσσα μας, τι τράβηξε από τους γλωσσοκόπανους της δήθεν «δημοτικιάς»), η μελέτη, λοιπόν, της ιστορίας φρονηματίζει, «διά το μηδεμίαν ετοιμοτέραν είναι τοις ανθρώποις διόρθωσιν της των προγεγενημένων πράξεων επιστήμης» κατά τον Πολύβιο. Οι πράξεις, τα κατορθώματα των περασμένων, δι-ορθώνουν τους απογόνους και όχι τα «ασκιά γιομάτ’ αγέρα», τα λόγια τα κούφια.
Το βλέπω μες στην τάξη. Ενθουσιάζονται τα παιδιά και αποτυπώνεται στην μνήμη τους ανεξίτηλα η διήγηση μιας ιστορίας, στην οποία δεσπόζει ένα ωραίο και σπουδαίο πρόσωπο. Συναρπάζονται με αυθόρμητες, ζωντανές, αψιμυθίωτες αφηγήσεις. Πανηγύρι στην τάξη γίνεται όταν φέρνεις μπροστά τους ιστορίες χαρούμενες, «πεποικιλμένες» με ηρωισμό και θυσία.
Φέτος έχω χαρά μεγάλη, γιατί δεν έφτασαν ακόμη στην μικρή, ακριτική μας πόλη, τα βιβλία που η αβελτηρία (το σωστό αβελτερία εκ του α+βέλτερος) και η ευήθεια του ΥΠΠΔΒΜ (υπουργού «ποδοβολητό») στέρησε από τους Ελληνόπαιδες.
Δύο μήνες τώρα διδάσκω φωτοτυπώνοντας κείμενα έξοχα των κορυφαίων της λογοτεχνίας μας, πάλαι τε και επ’ εσχάτων. Από τον Αίσωπο και τον άγιο Χρυσόστομο έως τον Ελύτη. (Ομιλώ γιά τα γλωσσικά εγχειρίδια). Και πώς αλλιώς; Να είσαι, τώρα δασκάλα γ’ δημοτικού, να ανοίγεις το βιβλίο γλώσσας της τάξης (α’ τεύχος, σελίδα 79) και να διαβάζεις, ενώπιον των μαθητών σου, το αφιερωματικό κείμενο γιά το έπος του ’40. Αντί όμως γιά μαρτυρίες Ελλήνων στρατιωτών, των ηρώων που κρατούσαν όρθιοι τα διάσελα της Ιστορίας, «κείται» ένα κακόμοιρο, καταθλιπτικό κείμενο μιάς δεκάχρονης εβραιοπούλας από την Θεσσαλονίκη, της Ροζίνας. Γράφει στο ημερολόγιό της: «Τη Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 1940 δεν πήγαμε σχολείο. Είχε κηρυχτεί ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος. Αναστατωμένα ήμασταν εμείς τα παιδιά. Οι Ιταλοί βομβάρδισαν τη Θεσσαλονίκη. Στο μαγαζί του πατέρα μου γίνηκαν πολλές καταστροφές». Αυτό, τίποτε άλλο. Η γ’ τάξη δημοτικού, χιλιάδες Ελληνόπουλα, τέτοιες ηττοπαθείς γελοιότητες  διδάσκονται γιά το ηρωϊκό ’40. Και στην Ε’ που διδάσκω φέτος (α’ τεύχος, σελ. 74) το επίκαιρο κείμενο τιτλοφορείται ως εξής : «Η Ιταλία μας κήρυξε τον πόλεμο» και υπότιτλο «και εμείς πήγαμε στο υπόγειο». Την 28η Οκτωβρίου 1940, όταν δόνησε την πατρίδα μας η είδηση της επιστράτευσης, υπήρχε έστω κι ένας Έλληνας που κρύφτηκε ορνιθοειδώς στο υπόγειό του;  Ήταν πανηγύριεκείνη η μέρα, μέθυσε ο λαός μας με τ’ αθάνατο κρασί του Εικοσιένα, πού το βρήκαν τα δείλαια ανθρωπάκια του διαβίου το υπόγειο; Επιλογές αντάξιες μιας Δραγώνα, μιας Ρεπούση και της «υψηλοτάτης» διαβιοϋπουργού (χρυσοστόλιστο τίποτε μεγαλαυχίας …. και τίποτε άλλο).
Είναι γεγονός-παρενθέτω μία σκέψη- πως τα ασπόνδυλα προοδευτικά μαλάκια, ως θα έλεγε ο Ζουράρις, νιώθουν δυσφορία, μιάν «εσωτερική» ενόχληση και αδιαθεσία, όταν αναφέρονται στα πανηγύρια του Γένους και της Πίστης. Πουλημένες ψυχές, χωρίς ιθαγένεια τόπου, Γραικύλοι αληθινοί, δεν πιάνουν το νόημα της γιορτής, μετρούν τις χαμένες εργατώρες ή την «καθυστέρηση στην αναπτυξιακή πορεία της χώρας». Θυμάμαι εκείνο το σπιθαμιαίου (πνευματικού) αναστήματος «πολιτικό ζώον», (αριστοτελικός ο όρος), ο Σημίτης, να πολιορκείται από δημοσιογραφικά μικρόφωνα, έξω από μία εκκλησία, ανήμερα των Θεοφανείων. (Τι μαρτύριο γιά κάτι τέτοιους ο εκκλησιασμός!). Τι δήλωσε ο… αθεόφοβος. «Τα Θεοφάνεια σηματοδοτούν την πρόοδο της ελληνικής οικονομίας». Έτσι ακριβώς. Γι’ αυτό καταντήσαμε ζήτουλες της Οικουμένης…
Ας αφήσουμε όμως τα υποκείμενα και ας πιάσουμε τα κείμενα. Επεισόδια από εκείνες τις γιορτινές ημέρες του πολέμου. Να ξεθολώσει ο νους μας λίγο, να ξαποστάσουμε ακουμπώντας στις αετοράχες της Πίνδου και στα ψηλώματα της Βορείου Ηπείρου.
Το 1960 ομιλητής, κατά την εορτάσιμο ημέρα, στην Ακαδημία Αθηνών είναι ο Στρατής Μυριβήλης. Αντιγράφω: «Είχε οργανωθεί, κατά τη διάρκεια του αγώνος, υπηρεσία μεταγγίσεως αίματος απ’ τον Ερυθρό Σταυρό της Ελλάδος. Είχα ένα φίλο γιατρό σ’ αυτή την υπηρεσία και πήγαινα κάπου-κάπου να τον δω και να τα πούμε. Ο κόσμος έκαμε κάθε μέρα ουρά γιά να δώσει το αίμα του για τους τραυματίες μας. Ήταν εκεί νέοι, κοπέλες, γυναίκες, μαθητές, παιδιά που περίμεναν τη σειρά τους. Μία μέρα, λοιπόν, ο επί της αιμοδοσίας φίλος μου γιατρός, είδε μέσα στη σειρά των αιμοδοτών που περίμεναν, να στέκεται και ένα γεροντάκι.
–       Εσύ, παππούλη, του είπε ενοχλημένος, τι θέλεις εδώ;
Ο γέρος απάντησε δειλά:
– Ήρθα κι εγώ, γιατρέ, να δώσω αίμα.
Ο γιατρός τον κοίταξε με απορία και συγκίνηση. Ο γέρος παρεξήγησε το δισταγμό του. Η φωνή του έγινε πιο ζωηρή.
– Μη με βλέπεις έτσι, γιατρέ μου. Είμαι γερός, το αίμα μου είναι καθαρό, και ακόμα ποτές μου δεν αρρώστησα. Είχα τρεις γιους. Σκοτώθηκαν και οι τρεις εκεί πάνω. Χαλάλι της πατρίδας. Όμως μου είπαν πως οι δύο, πήγαν από αιμορραγία. Λοιπόν, είπα στη γυναίκα μου, θα ‘ναι κι άλλοι πατεράδες, που μπορεί να χάσουν τα παλληκάρια τους, γιατί δεν θα έχουν οι γιατροί μας αίμα να τους δώσουν. Να πάω να δώσω κι εγώ το δικό μου. Άιντε, πήγαινε γέρο μου, μου είπε κι ας είναι γιά την ψυχή των παιδιών μας. Κι εγώ σηκώθηκα και ήρθα».
Αυτά δεν είναι ιστορίες. Είναι Συναξάρια. Εδώ δεν έχουμε ένα συμβάν ηρωισμού. Ανέβηκαν ψηλότερα ο γέρος και η χαροκαμένη γερόντισσα, η γυναίκα του. Τρία παιδιά χαλαλίζουν γιά την πατρίδα. Αγόγγυστα, χωρίς να τα βάζει με τον Θεό, με το κράτος, με τον πόλεμο ο λεβεντόγερος, προσέρχεται να δώσει, να αδειάσει το βασανισμένο, το πικραμένο του κορμί κι από το λιγοστό, δικό του αίμα. Το κοινότοπον «μέχρι τελευταίας ρανίδος του αίματος» εδώ το κατανοούμε.
Έφτασε πολύ ψηλά στην κλίμακα ο γεροέλληνας. Στην κορυφή της. Στο «ου λογίζεται το κακόν». Στο «πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει». Δεν έχουμε εδώ τον κανόνα της αρετής που μας παρέδωσε η αρχαία Ελλάδα. Δεν είναι μόνο η αρετή της ανδρείας. Είναι η αγάπη και «αύτη απόγνωσιν αναιρεί» (Κλίμαξ, Ιωάννου Σιναϊτου). «Ανδρείους μπορεί να βγάζει κάθε πατρίδα. Αγίους όμως μόνο η Ελλάδα».

Ποιός φοβάται το κούρεμα - του κ. Γιάνη Βαρουφάκη

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=9712

"Τι θα σημάνει ένα μεγάλο κούρεμα για τον πολίτη και την χώρα;" Αυτό το ερώτημα έχει σχεδόν αντικαταστήσει την "καλημέρα". Λογικό είναι: Δυο χρόνια τώρα, μέσες άκρες, πολιτικοί και opinion makers μας λένε ότι η διαγραφή μέρους του ελληνικού δημοσίου χρέους (γιατί αυτό σημαίνει "κούρεμα") θα ήταν εθνική καταστροφή. Τώρα που οι ίδιοι, θέλοντας και μη, συζητούν αυτή την εξέλιξη ως αναπόφευκτη, ο κόσμος φοβάται ότι η καταστροφή τελικά ήρθε.

Επειδή η αγωνία είναι διάχυτη, θα πάω κατ´ ευθείαν στο δια ταύτα:

1. Το κούρεμα ήταν αναπόφευκτο από τον Γενάρη του 2010.

2. Η καθυστέρησή του επί δυο σχεδόν χρόνια ζημίωσε την Ελλάδα, φτώχυνε τον μέσο έλληνα, καθυστέρησε την μεταρρυθμιστική διαδικασία στην χώρα μας, συρρίκνωσε ακόμα και μέρος του υγιούς παραγωγικού ιστού, και έβαλε την Ευρώπη σε μια διαδικασία αποδόμησης που απειλεί την Ήπειρό μας. Ακόμα πιο σημαντικό, η διετής καθυστέρηση σημαίνει ότι, αντί η ελληνική κυβέρνηση να χρησιμοποιεί το κούρεμα ως διαπραγματευτικό χαρτί με γνώμονα το συμφέρον της χώρας, σήμερα παρακολουθεί τις διαπραγματεύσεις μεταξύ άλλων μερών που θα προσδιορίσουν το ύψος και την μορφή του κουρέματος και ερήμην των ελληνικών συμφερόντων.

3. Το ύψος του κουρέματος θα κυμανθεί μεταξύ του 60% και του 80%, ανεξάρτητα από το νούμερο που θα ανακοινωθεί αύριο. Μην ξεχνάμε ότι την 21η Ιουλίου είχε αποφασιστεί ότι τα ομόλογα δεν θα κουρευτούν ως προς την ονομαστική τους αξία αλλά απλώς θα επιμηκυνθεί η διάρκεια τους στα 30 χρόνια. Το κούρεμα του 21% που λέγαμε ότι προέκυψε τότε υπολογίστηκε "διαχρονικά", λαμβάνοντας υπ´ όψη τις απώλειες τόκων από την επιμήκυνση. Η διάφορα με το νέο κούρεμα είναι ότι θα κουρευτεί και η ονομαστική αξία. Όπερ μεθερμηνευόμενο, μια διαγραφή του μισού της ονομαστικής αξίας των ομολόγων αντιστοιχεί, διαχρονικά, σε πάνω από 85% κούρεμα.

4. Αν το κούρεμα μπορούσε να γίνει χωρίς να έρθει πακέτο με άλλες εξελίξεις, τότε όσο μεγαλύτερο τόσο καλύτερα για την Ελλάδα και τους έλληνες. Όπως και στην περίπτωση της General Motors η οποία κούρεψε το 90% του χρέους της, το 2009, για να καταφέρει να ξανασταθει στα πόδια της, το κούρεμα δίνει στον υπερχρεωμένο την ευκαιρία της ανάκαμψης.

Οπότε; Το κούρεμα είναι αναπόφευκτο, πρέπει να είναι μεγάλο (για να έχει νόημα) και οι επιπτώσεις του στην ζωή μας, εδώ που φτάσαμε μετά από την διετή  καθυστέρηση, εξαρτάται από το πακέτο εξελίξεων μέσα στο οποίο θα μας έρθει. Ας δούμε τις πιο σημαντικές από αυτές:

Α. Επίπτωση στις τράπεζες: Εξ αρχής, όσοι μας έλεγαν ότι ένα κούρεμα θα ήταν καταστροφικό, επιχειρηματολογούσαν πως θα έπληττε τις τράπεζες (που είναι εκτεθειμένες πράγματι παρά πολύ στο δημόσιο χρέος της χώρας). Ο κόσμος άκουγε αυτό το επιχείρημα, φοβόταν για τις καταθέσεις του, και έτσι απευχόταν το μεγάλο κούρεμα. Άποψη μου ήταν και παραμένει ότι οι τράπεζες είναι πτωχυμένες ανεξάρτητα του κουρέματος και πως όσο πιο γρήγορα επανακεφαλαιωποιηθούν από το EFSF τόσο το καλύτερο. Όσο για τις καταθέσεις, παραμένουν ασφαλείς όσο υπάρχει το ευρωσύστημα και η Γερμανία δεν φεύγει από αυτό. Άρα, το μέγεθος του κουρέματος δεν απειλεί τις καταθέσεις παρά μόνο το δικαίωμα των τραπεζιτών να παραμείνουν στο τιμόνι τραπεζών που πτωχεύσαν υπό την πρωτοκαθεδρία τους. Συμβουλή: Μην αφήνετε τους τραπεζίτες να σας πείθουν πως τα συμφέροντα τους ταυτίζονται με τα δικά σας. Εκείνοι έχουν λόγο να τρέμουν το κούρεμα. Οι καταθέτες όχι.

Β. Επίπτωση στα ασφαλιστικά ταμεία: Πράγματι, τα ασφαλιστικά ταμεία είναι και αυτά εκτεθειμένα στο ελληνικό δημόσιο χρέος και μια μεγάλη διαγραφή του τελευταίου θα εντείνει τα μεγάλα προβλήματα που ήδη αντιμετωπίζουν. Θα μου επιτρέψετε όμως να πω ότι η βιωσιμότητα των ασφαλιστικών  ταμείων θα εξαρτηθεί από την τιθάσευση της ύφεσης. Όσο η απασχόληση μειώνεται, μειώνονται οι εισφορές και τα ταμεία οδηγούνται στην πτώχευση ακόμα και χωρίς κούρεμα. Με απλά λόγια, δεδομένου ότι το κούρεμα είναι αναγκαία, αν και όχι ικανή, συνθήκη για την αντιμετώπιση της κρίσης στην Ελλάδα, το επιχείρημα εναντίον του κουρέματος για χάρη των ταμείων δεν στέκει.

Γ. Επίπτωση στην Ιταλία και στην Ισπανία: Μην ξεχνάμε ότι η ανόητη συμφωνία της 21ης Ιουλίου έριξε στον Καιάδα της Κρίσης τις δυο αυτές χώρες βάζοντας την ευρωζώνη στην τελική ευθεία της αποδόμησης. Το ερώτημα λοιπόν που πρέπει να μας απασχολεί πάνω από όλα αφορά τον αντίκτυπο που θα έχει το νέο ελληνικό κούρεμα στην βιωσιμότητα του Ιταλό-ισπανικου χρέους. Δυο είναι τα σημεία που μας καίνε, ως έλληνες. Πρώτον, η ισχυρή πιθανότητα να προσπαθήσει η Γερμανία να  καταστήσει το ελληνικό κούρεμα τόσο κακό ως προηγούμενο, ώστε να μην περάσει από το μυαλό των Ιταλών ότι ένα δικό τους κούρεμα θα ήταν μια λύση για την γειτονική χώρα. Δεύτερον, η επικείμενη συμφωνία να είναι τόσο σαθρή όσο εκείνη του Ιουλίου που να πυροδοτήσει μια νέα, εκρηκτικότερη φάση της Κρίσης που θα οδηγήσει την ευρωζώνη σε περιπέτειες που δεν θα επιτρέψουν στην Ελλάδα να ανασάνει, όπως θα έπρεπε, από το κούρεμα.

Συμπερασματικά, να μην φοβόμαστε το κούρεμα και να μην θεωρούμε ότι όσο πιο μεγάλο τόσο χειρότερα για εμάς. Το κούρεμα έπρεπε να έχει γίνει πριν δυο χρόνια, ή τουλάχιστον να το έχουμε χρησιμοποιήσει ως διαπραγματευτικό μέσο. Τι θα σημάνει τώρα πια για την καθημερινότητα του πολίτη δεν εξαρτάται από το ποσοστό που θα ανακοινωθεί. Εξαρτάται (1) από τον αντίκτυπο που θα έχει στην Ιταλία και στις Γάλλο-γερμανικές τράπεζες και (2) από το κατά πόσον οι πλεονασματικές χώρες θα προσπαθήσουν να συνδέσουν το κούρεμα με μέτρα που στόχο δεν θα έχουν την βελτίωση της ελληνικής οικονομίας αλλά νέες τιμωρίες για τους έλληνες προς παραδειγματισμό των Ιταλών. Για αυτό τον λόγο, έστω και στην ύστατη αυτή στιγμή καλώ την κυβέρνηση να διανοηθεί, για πρώτη φόρα, να πει ένα μεγάλο ΌΧΙ. Μόνο έτσι το κούρεμα θα δώσει στην χώρα, αντί να της κόψει κι άλλο την, ανάσα που τόσο έχει ανάγκη.

"ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΕΘΝΗ ΤΡΑΠΕΖΑ" ΚΑΙ " ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ" ΖΗΤΑΕΙ ΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ ΚΑΙ Ο ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΠΑΠΑΣ! ("Τον Πάπα να καταράστε, γιατί αυτός θα είναι η αιτία του κακού" - Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός )

http://hellas-orthodoxy.blogspot.com/2011/10/blog-post_9684.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+blogspot%2Fhellas-orthodoxy+%28Hellas-Orthodoxy%29

Το Βατικανό αποφάσισε να πάρει σήμερα επίσημα θέση επί της διεθνούς χρηματο-οικονομικής κρίσης. Σύμφωνα με τα όσα τονίζει το «υπουργείο Δικαιοσύνης» της Αγίας Έδρας, «χρειάζεται μια νέα διεθνής αρχή, η οποία, κατά την κρίση που διέρχεται η διεθνής κοινότητα, να μπορεί να ρυθμίζει την ροή των χρηματο-οικονομικών συναλλαγών». Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, ζητά, επίσης, «να ξεπεραστεί το σύστημα του Bretton Woods με τη συμμετοχή των αναδυόμενων και υπό ανάπτυξη χωρών, έχοντας ως προοπτική τη δημιουργία μιας γενικότερης, δημόσιας αρχής, με παγκόσμιες αρμοδιότητες».

Το «υπουργείο Δικαιοσύνης» του Βατικανού αποσαφηνίζει, ότι ο τελικός στόχος είναι η δημιουργία ενός είδους «κεντρικής διεθνούς τράπεζας», ώστε με τον τρόπο αυτό να μπορέσει να ανακαλυφθεί και πάλι «η βασική λογική της ειρήνης, του συντονισμού και διεθνούς ευημερίας που είχαν οδηγήσει στις συμφωνίες του Bretton Woods και να δοθούν απαντήσεις στις σημερινές απαιτήσεις».

Σύμφωνα με το αναλυτικό κείμενο της Αγίας Έδρας, «η διαδικασία αυτή πρέπει να οδηγήσει στην αξιοποίηση σε περιφερειακό επίπεδο, των θεσμών που ήδη υφίστανται όπως της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας».

Η γραπτή παρέμβαση, την οποία παρουσίασαν ο καρδινάλιος Ρόμπερτ Τούκσον και ο επίσκοπος Μάριο Τόσο, τάσσεται επίσης υπέρ της φορολόγησης των χρηματο-οικονομικών συναλλαγών, εφόσον «θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη για την προώθηση της παγκόσμιας και της βιώσιμης ανάπτυξης, με σεβασμό στις αρχές της κοινωνικής δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης».

Σύμφωνα, τέλος, με το κείμενο που δημοσιοποίησε η Καθολική Εκκλησία, «η σημερινή χρηματιστική και οικονομική κρίση, είναι η καταστρεπτική συνέπεια ενός οικονομικού φιλελευθερισμού χωρίς όρια και κανόνες».

ΠΗΓΗ.

Στα πλαίσια της "παγκόσμιας ειρήνης, δικαιοσύνης και αλληλεγγύης" ο τρισκατάρατος-σύμφωνα με τους Αγίους Πατέρες-Πάπας του κρατιδίου του Βατικανού, ζητάει μια "υπερτράπεζα" με υπερεξουσίες, προκειμένου να επιτευχθεί αρχικά η παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση!

Είναι φανερό πως η Καθολική Εκκλησία όχι μόνο δεν έχει σχέση με τον Χριστιανισμό, αλλά εργάζεται προς την κατεύθυνση του Οικουμενισμού και της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης, όπως οι Σιωνιστές!

Ας μην ξεχνάμε τα λόγια του Γέροντος Παισίου για το θέμα, σε σχετική ερώτηση προσκυνητή:

Δημήτριος : Γέροντα , ο ηγέτης αυτός του πολέμου θα είναι Εβραίος ;

Γέροντας : Ναι Εβραίος θα΄ναι . Θα συνεργαστεί πολύ και ο πάπας , γιατί όλα τα παιδιά του διαβόλου θα τα θεωρεί δικά του και θα τους υποδεικνύει ν΄ακολουθούν τον αντίχριστο. Γι΄αυτό κι ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός είπε : «τον πάπα να καταράσθε , διότι αυτός θα είναι η αιτία .» Ο Άγιος εννοούσε αυτόν τον πάπα της συγκεκριμένης εποχής , που θα βοηθήσει στην ανάδειξη του αντιχρίστου . Οι άλλοι πάπες σε σχέση με εκείνον θα φαίνονται σαν καλοί.

Σκεύος Εκλογής , Σελ :219.