ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΙΣ: Η Ελλάδα δεν είναι χρεοκοπημένη, οδηγείται σκόπιμα στην πτώχευση, ενώ οι οφειλές της Γερμανίας αποτελούν ένα σημαντικό περιουσιακό στοιχείο της, εάν και εφόσον αποφασίσει επιτέλους κάποια Ελληνική κυβέρνηση να τις διεκδικήσει

http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2461.aspx

“Τα βαθύτερα αίτια πίσω από τα γεγονότα, τα οποία οδηγούν μία πάμπλουτη, πολλαπλά προικισμένη χώρα, όπως για παράδειγμα την Ελλάδα, στα ελλείμματα στην υπερχρέωση και στην υποδούλωση, είναι η μακροχρόνια, απόλυτα αιτιολογημένη έλλειψη εμπιστοσύνης των Πολιτών προς την Πολιτεία – προς την Πολιτική, προς τους Θεσμούς, προς το «πλαίσιο» λειτουργίας (επιχειρηματικό, φορολογικό κα.), καθώς επίσης προς τις πάσης φύσεως υπόλοιπες «εξουσίες» (ΜΜΕ, συνδικαλιστικές οργανώσεις κλπ.)”.

Ανάλυση

Περίληψη: Είναι χρεοκοπημένη η πατρίδα μας; Η κρίση χρέους και δανεισμού είναι η κορυφή του παγόβουνου του προβλήματος της «δύσης» ή ένα τοπικό πρόβλημα της Ελλάδας; Ποιο είναι το συνολικό χρέος, το δημόσιο και ιδιωτικό δηλαδή, των άλλων δυτικών κρατών; Γιατί οδηγούνται σε ευρω-κρατικοποίηση οι τράπεζες μας, αφού χρωστούν πολύ λιγότερα από όλες τις άλλες ευρωπαϊκές; Τι σχεδιάζεται για τη σύνοδο κορυφής; Που οφείλεται η γαλλογερμανική διαμάχη; Ποια είναι η αλήθεια για τις γερμανικές επανορθώσεις; Μήπως θα μπορούσαμε να τις εκχωρήσουμε στους δανειστές μας, ανακτώντας την εθνική κυριαρχία, την αξιοπιστία, την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνεια μας;  Ποιες είναι οι άλλες λύσεις μας; Μπορεί να τις εφαρμόσει ο υπουργός οικονομικών μας; Είναι προσχεδιασμένο το τέλος της μεταβατικής κυβέρνησης μας, μετά την ψήφιση των νομοσχεδίων; Σε ποια παγίδα μας οδηγεί; Πως μπορεί να επιλυθεί η κρίση χρέους της Ευρωζώνης;

Κατά την άποψη μας, αυτό που λείπει από τη χώρα μας, από όλους εμάς δηλαδή, είναι η σαφής γνώση της καθαρής θέσης μας - ο Ισολογισμός της Ελλάδας, στον οποίο να φαίνεται τόσο το Ενεργητικό (αυτά που είναι στην ιδιοκτησία της), όσο και το Παθητικό της (αυτά που οφείλει). Χωρίς μία τέτοια απεικόνιση μεγεθών, αυτονόητη για κάθε μικρή ή μεγάλη επιχείρηση, είναι προφανώς πολύ δύσκολο να οδηγηθούμε σε υπεύθυνα συμπεράσματα για ένα ολόκληρο κράτος - αφενός μεν για τα ουσιώδη προβλήματα του, αφετέρου για τις εναλλακτικές λύσεις τους.

Χωρίς έναν κρατικό Ισολογισμό λοιπόν, δεν μπορούμε να συμπεράνουμε, εάν η σημερινή οικονομική κρίση είναι μία κρίση ρευστότητας και δανεισμού, η οποία προέρχεται από την (σκόπιμη ή μη) εσφαλμένη διαχείριση των οικονομικών μας, ή εάν η χώρα μας είναι χρεοκοπημένη – γεγονός που θα σήμαινε ότι, το παθητικό της είναι αδύνατον ποτέ να καλυφθεί από το ενεργητικό. Στα πλαίσια αυτά, θεωρούμε ότι είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τον ενδεχόμενο, τρίτο βασικό «πυλώνα» του Ενεργητικού μας - τις πιθανές απαιτήσεις μας δηλαδή απέναντι στη Γερμανία (πολεμικές επανορθώσεις).   

Από την άλλη πλευρά τώρα, οφείλουμε να δούμε την καθαρή θέση της χώρας μας, συγκριτικά με την υπόλοιπη Δύση. Εάν η Ελλάδα είναι δηλαδή σε πολύ δυσμενέστερη θέση από όλα τα άλλα κράτη, οπότε θα έπρεπε να αποδεχθούμε τη «μοίρα» μας «στωικά», ή εάν η κρίση χρέους της πατρίδας μας είναι η «κορυφή του παγόβουνου» του προβλήματος χρέους ολόκληρης της Δύσης - οπότε δεν αποτελεί απλά ένα τοπικό πρόβλημα, το οποίο επιδεινώνεται από τους «οκνηρούς, φοροφυγάδες, ανίκανους, μη παραγωγικούς και απείθαρχους Έλληνες» (όπως δυστυχώς ισχυρίζεται η κυβέρνηση διεθνώς – μία κυβέρνηση η οποία ανακοινώνει συνεχώς ότι θα τιμωρήσει παραδειγματικά κάποιους πολίτες, όταν έχει αθωώσει όλους ανεξαιρέτως τους τεκμηριωμένα διεφθαρμένους και διαπλεκόμενους πολιτικούς, μεταξύ άλλων λόγω παραγραφής).     

Όσον αφορά το πρώτο θέμα μας, τον Ισολογισμό της Ελλάδας, γνωρίζοντας ότι η δημόσια περιουσία της είναι της τάξης των 300 δις €, καθώς επίσης ότι υπάρχει ανεκμετάλλευτος πλούτος στο υπέδαφος της (δυστυχώς δεν είμαστε σε θέση να τον αξιολογήσουμε, αφού κάτι τέτοιο δεν ανήκει στο γνωστικό μας πεδίο), έναντι δημοσίου χρέους 360 δις €, συμπεραίνουμε εύκολα ότι, η χώρα μας δεν μπορεί να θεωρηθεί χρεοκοπημένη, εάν το υπέδαφος της αξίζει πάνω από 60 δις €    – πολύ περισσότερο βέβαια, εάν ο ενδεχόμενος τρίτος βασικός «πυλώνας» του Ενεργητικού της Ελλάδας, οι απαιτήσεις της δηλαδή απέναντι στη Γερμανία (πολεμικές επανορθώσεις), έχουν πράγματι αντικείμενο. Ο Πίνακας Ι διευκολύνει την κατανόηση του θέματος:

ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: Ισολογισμός του Ελληνικού Δημοσίου, σε δις €

Στοιχεία	Ενεργητικό	Παθητικό
Δημόσιο χρέος*		360,00
Δημόσια Περιουσία	300 – 400,00
Υπέδαφος	60,00
Πολεμικές επανορθώσεις	(95-565 δις €)

* Οι εταιρείες αξιολόγησης δεν λαμβάνουν υπ’ όψιν το συνολικό χρέος στις εκτιμήσεις τους, επειδή στόχος τους είναι η μεταφορά της δημόσιας περιουσίας στις επιχειρήσεις, στα πλαίσια της ιδιωτικοποίησης των πάντων που θέλουν να επιβάλλουν τα παιδιά του Σικάγου. 

Προφανώς λοιπόν, με κριτήριο την ως άνω καθαρή θέση μας, δεν είμαστε χρεοκοπημένοι, εάν το υπέδαφος μας έχει αξία άνω των 60 δις € – ενώ οφείλουμε να διευκρινίσουμε εδώ ότι, το εάν είμαστε χρεοκοπημένοι έχει τεράστια διαφορά, από το εάν έχουμε χρεοκοπήσει. Για παράδειγμα, εάν μία επιχείρηση έχει ένα ακίνητο αξίας 10 εκ. € και χρέη 1 εκ. €, αλλά λειτουργεί με ζημία, οπότε δεν μπορεί να πληρώσει τις δόσεις του δανείου της ή τους λοιπούς πιστωτές της, τότε χρεοκοπεί - παρά το ότι έχει πολλαπλάσια των δανείων της περιουσιακά στοιχεία, αφού η καθαρή της θέση είναι θετική κατά 9 εκ. €. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με την Ελλάδα, η οποία διαθέτει μεν πολύ μεγάλη δημόσια περιουσία, αλλά λειτουργεί με ζημίες (ελλείμματα του κρατικού προϋπολογισμού), επειδή δεν τη διαχειρίζεται σωστά.   

Από την ανάλυση μας συμπεραίνουμε επομένως ότι, το κράτος δεν διαχειρίζεται σωστά τα οικονομικά του, οπότε κινδυνεύουμε σοβαρά να χρεοκοπήσουμε χωρίς να είμαστε χρεοκοπημένοι - ενώ πιθανολογούμε παράλληλα ότι οδηγούμαστε («χειραγωγούμαστε») σκόπιμα στη χρεοκοπία και στην εξαθλίωση, αφού προηγουμένως θα μας έχουν «εκμεταλλευθεί» οι μπράβοι των τοκογλύφων (χρησιμοποιώντας μας δυστυχώς σαν το Δούρειο Ίππο, ο οποίος τοποθετήθηκε στην Ευρωζώνη, μέσα από την Ελληνική κερκόπορτα που άφησε ορθάνοιχτη το «καθεστώς Merkel», από το οποίο κινδυνεύει περισσότερο από όλους μας η ίδια η Γερμανία, κυρίως ξανά με την απομόνωση της - άρθρο μας). 

Ξεκινώντας τώρα από τη σύγκριση της χώρας μας με την υπόλοιπη Δύση, θα συνεχίσουμε το κείμενο μας με μία περιληπτική αναφορά στις γερμανικές επανορθώσεις, οι οποίες αποτελούν αναμφίβολα ένα σημαντικό «στοιχείο» του Ενεργητικού της Ελλάδας – εάν και εφόσον αποφασίσει επιτέλους κάποια σοβαρή Ελληνική κυβέρνηση να τις διεκδικήσει, ανεξάρτητα από τα σημερινά, έντονα προβλήματα μας. 

ΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ 

“Οι βασικές αιτίες της κρίσης χρέους της Ευρωζώνης ευρίσκονται στην έκρηξη του ιδιωτικού δανεισμού. Από το ξεκίνημα του κοινού νομίσματος, από το 1999 δηλαδή, έως το ξέσπασμα της κρίσης του 2008, τα ιδιωτικά χρέη αυξήθηκαν σε τεράστιο βαθμό – ενώ τα κράτη είχαν ακολουθήσει μία πολιτική σχετικής λιτότητας” (Πηγή: ΜΜ-IMF).

Όπως φαίνεται, τα δημόσια χρέη των περισσοτέρων χωρών της Ευρωζώνης αυξήθηκαν μετά την κρίση του 2008 – σε ορισμένες περιπτώσεις δε, όπως σε αυτήν της Ιρλανδίας, σχεδόν τετραπλασιάστηκαν μέσα σε τρία μόλις χρόνια. Η αιτία ήταν η ανάληψη των υποχρεώσεων του ιδιωτικού τομέα από τα κράτη - κυρίως των τραπεζών, οι οποίες διαφορετικά θα είχαν χρεοκοπήσει (κάτι που δεν ισχύει για την Ελλάδα, ο ιδιωτικός τομέας της οποίας, συμπεριλαμβανομένων των τραπεζών, ήταν υγιέστατος, πριν από την εισβολή τουλάχιστον του ΔΝΤ).    

Σε τελική ανάλυση λοιπόν, είναι αδύνατον να μειώσουν τα κράτη το δημόσιο χρέος τους, όσο συνεχίζουν να ενισχύουν τράπεζες και επιχειρήσεις, ενώ ταυτόχρονα περιορίζονται τα έσοδα τους – παράλληλα με τη μείωση των εισοδημάτων των νοικοκυριών, σαν αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, της εγκληματικής πολιτικής λιτότητας που ακολουθείται (μειώσεις μισθών, υψηλή φορολόγηση κλπ.), η οποία προκαλεί ύφεση και στη συνέχεια στασιμοπληθωρισμό.  

Στον Πίνακα IΙ τώρα που ακολουθεί, αναγράφονται τα χρέη, δημόσια και ιδιωτικά, ορισμένων δυτικών χωρών, έτσι ώστε να δούμε που ακριβώς ευρίσκεται η χώρα μας σήμερα, ενώ ακολουθεί μία περιληπτική ανάλυση τους:

ΠΙΝΑΚΑΣ IΙ: Συνολικά χρέη 2011, δημόσια και ιδιωτικά, ως ποσοστό επί του ΑΕΠ

Χώρα	Σύνολο	Τράπεζες	Επιχειρήσεις	Νοικοκυριά	Δημόσιο
Ιρλανδία	1.166	689	245	123	109
Μ. Βρετανία*	847	547	118	101	81
Ιαπωνία	641	188	143	77	233
Ισπανία	457	111	192	87	67
Γαλλία	449	151	150	61	87
Βέλγιο	435	112	175	53	95
Πορτογαλία	422	61	149	106	106
Ιταλία	377	96	110	50	121
Η.Π.Α.	376	94	90	92	100
Ελλάδα	333	22	74	71	166
Γερμανία**	321	98	80	60	83

Πηγή: MM (IMF)

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

Ιρλανδία: Αν και η χώρα είχε δημόσιο χρέος περί το 30% επί του ΑΕΠ της πριν από την κρίση, η ανάληψη ενός μέρους των χρεών των τραπεζών, την οδήγησε μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα στο 109%. Εν τούτοις, το πρόβλημα της συνεχίζει να μην είναι τόσο το δημόσιο χρέος, όσο το ιδιωτικό – αφού πρόκειται για το μεγαλύτερο όλων των χωρών, οι οποίες αναλύονται στο πρόγραμμα οικονομικής σταθερότητας του ΔΝΤ. Παρά το ότι λοιπόν ανακοινώνεται ότι, θα εξέλθει από την κρίση και θα απευθυνθεί στις αγορές το 2013, δεν μπορούμε να μην αμφιβάλλουμε. Κατά την άποψη μας οι δύστυχοι πολίτες της, οι οποίοι υποχρεώθηκαν να αναλάβουν το χρέος των τραπεζών, καθώς επίσης να υποταχθούν στις εντολές του ΔΝΤ, απλά «ταΐζονται» με ελπίδες - έτσι ώστε να υπομένουν αδιαμαρτύρητα τη λεηλασία τους.  

Μ. Βρετανία: Ουσιαστικά τα προβλήματα της είναι αντίστοιχα με αυτά της Ιρλανδίας – οπότε, αργά ή γρήγορα, θα καταλήξει στο ίδιο αποτέλεσμα. Προς στιγμήν διασώζεται από το μέγεθος της οικονομίας της, από το νόμισμα της, καθώς επίσης από τις Η.Π.Α. – κάτι που δεν θα διατηρηθεί για πολύ χρόνο ακόμη, με ανυπολόγιστα αποτελέσματα για ολόκληρο το χρηματοπιστωτικό σύστημα του πλανήτη. Εάν κάποιος δε επενδύσει ξανά στην υποτίμηση του νομίσματος της, όπως κάποτε ο G.Soros, μάλλον δεν θα χάσει τα χρήματα του.

Ιαπωνία: Το δημόσιο χρέος της συνεχίζει να αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ στον πλανήτη, ενώ δεν μπορεί να καταπολεμηθεί, παρά τα συνεχή προγράμματα των τελευταίων είκοσι ετών, με στόχο την αύξηση του ρυθμού ανάπτυξης. Παραμένει λοιπόν «παράδειγμα» των τρομακτικών συνεπειών του αποπληθωρισμού, αν και έχει την τύχη να δανείζεται με το χαμηλότερο επιτόκιο παγκοσμίως, κυρίως από τους πολίτες της – τους μεγαλύτερους αποταμιευτές του πλανήτη. Το τελευταίο χρονικό διάστημα όμως, μετά την κρίση δηλαδή, η κατανάλωση έχει σχεδόν μηδενισθεί, με τα εμπορικά κέντρα να ερημώνουν, ενώ οι τράπεζες έχουν υψηλό χρέος, οι επιχειρήσεις επίσης και η εγκληματικότητα έχει φτάσει στα ύψη – προοπτικές μάλλον «ζοφερές» για το μέλλον της χώρας. 

Ισπανία: Το κυριότερο πρόβλημα της, μετά την ανεργία, την κρίση ακινήτων και την τραπεζική κρίση (ανάλογη εξέλιξη με την Ιρλανδία), είναι τα τεράστια χρέη των δήμων της – κυρίως δε της Βαρκελώνης. Επίσης, τα χρέη των επιχειρήσεων της, τα οποία αργά ή γρήγορα θα έχουν αρκετά σοβαρές συνέπειες για το κράτος.

Γαλλία: Τόσο οι επιχειρήσεις της, όσο και οι τράπεζες, έχουν αρκετά μεγάλα χρέη – ενώ φαίνεται πως «αποκρύπτει» κάποια προβλήματα της, όπως θα αναλύσουμε παρακάτω. Η πιθανότατη απώλεια της αξιολόγησης της (ΑΑΑ), θα δημιουργήσει εκρηκτικά προβλήματα στην Ευρωζώνη.  

Βέλγιο:  Αποτελώντας κρυφό φορολογικό παράδεισο για τις πολυεθνικές, η χώρα έχει τη δυνατότητα να διατηρεί σταθερό το μεγάλο δημόσιο χρέος της, σε σχέση με το ΑΕΠ – λόγω της συνεχούς ανάπτυξης της. Εν τούτοις, είναι πιθανότατα ο επόμενος υποψήφιος μειωμένης αξιολόγησης – γεγονός που θα της δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα, εάν αυξηθούν παράλληλα τα επιτόκια δανεισμού, λόγω του υψηλού χρέους της σε απόλυτα μεγέθη.         

Πορτογαλία: Εκτός από τις τράπεζες, όλοι οι άλλοι δείκτες της είναι αρνητικοί – ενώ οι δυνατότητες νέων προγραμμάτων λιτότητας είναι εξαιρετικά περιορισμένες. Κατά την άποψη μας, η χώρα ευρίσκεται στο χείλος της καταστροφής – γεγονός που μάλλον θα παρασύρει και τη γείτονα Ισπανία. 

Ιταλία: Έχει τα ίδια προβλήματα με την Ελλάδα (δημόσιο), αν και σημαντικά μεγαλύτερα στον κλάδο των τραπεζών. Κατά την άποψη μας, εάν τυχόν ελεγχθεί από το ΔΝΤ, το δημόσιο χρέος της θα ξεπεράσει πολύ γρήγορα το 150% - αφού πολλοί δημόσιοι φορείς της (νοσοκομεία, δήμοι κλπ.), είναι τουλάχιστον υπερχρεωμένοι (κρυφά). Η Cosco βέβαια (άρθρο μας), η Κίνα κατ’ επέκταση, καθώς επίσης η εσωτερική χρηματοδότηση των ομολόγων της και οι «έκνομες» ισχυρές οργανώσεις της, αποτελούν ίσως δικλείδες ασφαλείας.    

Η.Π.Α.: Η κρίση των ενυπόθηκων δανείων, των τραπεζών, των ελλειμμάτων κλπ. έχει μετατρέψει την υπερδύναμη σε μία πυρηνική βόμβα τεραστίων διαστάσεων για τον πλανήτη. Οι κοινωνικές αναταραχές, καθώς επίσης οι πιθανές αιματηρές εξεγέρσεις, θα έχουν ανυπολόγιστα αποτελέσματα για όλους μας – πόσο  μάλλον εάν επιταχυνθεί η μετανάστευση των κεφαλαίων στην Ασία (άρθρο μας).     

Γερμανία: Η Αχίλλειος πτέρνα της είναι η μεγαλύτερη παγκοσμίως μόχλευση του τραπεζικού της συστήματος, η οποία μπορεί να απειλήσει σοβαρά την πραγματική της οικονομία – κατ’ επέκταση τα νοικοκυριά της, τα οποία αποταμιεύουν κυρίως σε μετρητά (ακριβώς για το λόγο αυτό φοβούνται τον πληθωρισμό και επιλέγουν το «σκληρό νόμισμα»). Επίσης το κοινωνικό κράτος της, το οποίο έχει αναλάβει μελλοντικές υποχρεώσεις απέναντι στους Πολίτες του (έμμεσο εσωτερικό χρέος), της τάξης των 5.000 δις €.     

     

Ελλάδα: Τα μεγέθη της χώρας μας, σε σχέση με το 2008, έχουν επιδεινωθεί, αφού το συνολικό χρέος (δημόσιο και ιδιωτικό), αυξήθηκε από περίπου 254% του ΑΕΠ, στο 333% – γεγονός όμως που οφείλεται στην πτώση του ΑΕΠ, λόγω κυρίως της υφεσιακής πολιτικής, στην οποία την καταδίκασε σκόπιμα το ΔΝΤ.

Εν τούτοις, η Ελλάδα συνεχίζει να ευρίσκεται σε εξαιρετική συγκριτικά θέση, αφού έχει το ίδιο περίπου συνολικό χρέος (333%) με τη Γερμανία (321%), παρά τη μείωση του ΑΕΠ της – ενώ διαθέτει, σε αντίθεση με όλα σχεδόν τα υπόλοιπα κράτη, συμπεριλαμβανομένης και της Γερμανίας, μεγάλη δημόσια περιουσία. Για παράδειγμα, τόσο οι Η.Π.Α., όσο και η Μεγάλη Βρετανία, έχουν ιδιωτικοποιήσει σχεδόν τα πάντα – επίσης η Γερμανία, σε μεγάλο βαθμό.

Επομένως η Ελλάδα είναι σε πολύ καλύτερη θέση, ακόμη και από τη Γερμανία – ειδικά όσον αφορά τις τράπεζες της οι οποίες, με 22% του ΑΕΠ, είναι πολύ λιγότερο χρεωμένες, από όλα τα άλλα κράτη. Οι Ελληνικές επιχειρήσεις οφείλουν επίσης ελάχιστα συγκριτικά, ενώ τα νοικοκυριά μας δεν ξεπερνούν το μέσον όρο. Τέλος, οι πιθανοί κίνδυνοι των υγιών τραπεζών και επιχειρήσεων δεν οφείλονται στις ίδιες, αλλά στην ενδεχόμενη χρεοκοπία του δημοσίου - η οποία δεν έχει «τιμολογηθεί» ακόμη για καμία από τις άλλες χώρες.

Κατά την άποψη μας λοιπόν, όλα αυτά θα έπρεπε να μας προβληματίσουν σε μεγάλο βαθμό, όσον αφορά τις πραγματικές «προθέσεις» των μπράβων των τοκογλύφων - οι οποίοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι είμαστε χρεοκοπημένοι (δυστυχώς με τη μάλλον αθέλητη βοήθεια της κυβέρνησης μας), έτσι ώστε να αναγκάσουν να εκποιήσουμε τα πάντα χωρίς λόγο, σε τουλάχιστον εξευτελιστικές τιμές – ένα γεγονός που τεκμηριώνεται απόλυτα από τον Πίνακα ΙΙ.

Η ΜΟΧΛΕΥΣΗ ΚΑΙ Η ΓΑΛΛΟΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΔΙΑΜΑΧΗ

Λίγο πριν από τη σύνοδο κορυφής η οποία, ως συνήθως, θα καταλήξει σε νέες πιέσεις της Ευρωζώνης, εκ μέρους των αγορών (άρθρο μας), η Γερμανία φαίνεται να επιθυμεί τη μετατροπή του μηχανισμού διάσωσης (EFSF) σε ένα κερδοσκοπικό εργαλείο – μέσω της αύξησης των κεφαλαίων του με τη βοήθεια της μόχλευσης, για την οποία μέχρι σήμερα κατηγορούσε τις αγορές.

Αναλυτικότερα, προτείνεται η ίδρυση μίας εταιρείας ειδικού σκοπού εκ μέρους της  Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, η οποία θα χρηματοδοτείται από το EFSF, με στόχο την αγορά ασφαλισμένων με CDS ομολόγων υπερχρεωμένων κρατών, δια της έκδοσης δικών της ομολόγων – δηλαδή, με τον δανεισμό της από τις αγορές, ο οποίος δεν επιτρέπεται στο EFSF (η ΕΚΤ θα πρέπει τότε να αποδέχεται ως εγγύηση τα ομόλογα της εταιρείας ειδικού σκοπού).

Είτε λοιπόν μέσω της εταιρείας ειδικού σκοπού, είτε απ’ ευθείας από το EFSF, τα ομόλογα θα ασφαλίζονται με CDS οπότε, σε περίπτωση απώλειας τους, ο δανειστής θα έχανε μόνο το 20% της αξίας τους – επομένως θα μπορούσε να δανείσει τα πενταπλάσια, οπότε θα αυξάνονταν θεωρητικά τα κεφάλαια του μηχανισμού στήριξης, από 440 δις € σήμερα, στο 2 τρις €.

Εάν οι κυβερνήσεις των κρατών της Ευρωζώνης συμφωνούσαν σε κάτι τέτοιο, τότε θα σήμαινε ότι, αφενός μεν θα αποδεχόταν τα CDS και τη μόχλευση, αφετέρου θα ανταγωνιζόταν τις αγορές – αφού η μόχλευση δεν είναι τίποτα άλλο, από την αύξηση των κεφαλαίων του μηχανισμού στήριξης, με τη βοήθεια του δανεισμού. Κατά την άποψη μας όμως, το τελικό αποτέλεσμα θα είναι η απαίτηση εγγυήσεων ή/και ασφαλειών εκ μέρους όλων όσων αγοράζουν ομόλογα δημοσίου, τα οποία μέχρι σήμερα δεν συνδέονταν με κάτι τέτοιο  – οπότε η αύξηση του κόστους δανεισμού (επιτόκια), με καταστροφικά αποτελέσματα για όλες τις χώρες του πλανήτη. 

Με απλούστερα λόγια, εάν συζητηθεί η πρόταση της (πρωσικής πλέον) Γερμανίας της κυρίας Merkel, προβλέπουμε ότι στο μέλλον δεν θα έχει κανένα κράτος πρόσβαση στις αγορές, εάν δεν είναι ασφαλισμένο με CDS ή/και εάν δεν καλύπτει τα ομόλογα του με εμπράγματες εγγυήσεις - όπως συμβαίνει ακόμη και στις πλέον υγιείς επιχειρήσεις, όταν υπάρχει ένα γενικότερο πρόβλημα, μία κρίση καλύτερα αξιοπιστίας/εμπιστοσύνης στην αγορά.

Πρόκειται λοιπόν για ένα τεραστίων διαστάσεων σφάλμα, το οποίο θα δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα σε όλα τα κράτη-οφειλέτες, ενώ θα οδηγήσει το κόστος δανεισμού στα ύψη. Η Ευρώπη αδυνατεί προφανώς να κατανοήσει το αυτονόητο: το ότι δηλαδή όταν ψάχνει κανείς στα εσωτερικά των κρατών, βρίσκει τόσα πολλά σκουπίδια, τα οποία αφενός μεν τον τρομοκρατούν, αφετέρου τον υποχρεώνουν να αλλάξει ριζικά στρατηγική – κάτι που θα πληρώσει ολόκληρος ο κόσμος πάρα πολύ ακριβά.   

Ανεξάρτητα τώρα από τα παραπάνω, η Γερμανία ευρίσκεται σε πορεία σύγκρουσης με τη Γαλλία, η οποία επιθυμεί να χρησιμοποιήσει το EFSF, μετατρέποντας το σε τράπεζα, κυρίως για τη στήριξη των δικών της τραπεζών – εύλογα όπως φαίνεται από τον Πίνακα ΙΙΙ που ακολουθεί:

ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙΙ: Οι μεγαλύτεροι πιστωτές - ξένες τράπεζες της Ελλάδας, με νέα στοιχεία

Τράπεζα	Χώρα	Ποσόν σε δις €
BNP Paribas	Γαλλία	5.239
Dexia	Γαλλία-Βέλγιο	3.462
Commerzbank	Γερμανία	3.065
Societe Generale	Γαλλία	2.837
Deutsche Bank	Γερμανία	1.773
BPCE	Πορτογαλία	1.335
HSBC	Μ. Βρετανία	1.319
RBS	Μ. Βρετανία	1.199
LBBW	Γερμανία	775
DZ Bank	Γερμανία	731
Credit Agricole	Γαλλία	655

Πηγή: EBA

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

Σημείωση: Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της BIS, οι γαλλικές τράπεζες έχουν ομόλογα του Ελληνικού δημοσίου αξίας  8 δις €, οι θυγατρικές τους στην Ελλάδα έχουν δανείσει τις επιχειρήσεις με 43 δις €, ενώ διαθέτουν Ισπανικά ομόλογα ύψους 30 δις € και Ιταλικά 106 δις €. Είναι εκτεθειμένες λοιπόν με δάνεια άνω των 150 δις € σε χώρες, οι οποίες αντιμετωπίζουν προβλήματα – ένα τεράστιο ποσόν, σε σχέση με τα κεφάλαια τους. 

Όπως διαπιστώνεται από τον Πίνακα ΙΙΙ, το τραπεζικό σύστημα της Γαλλίας είναι πολύ πιο εκτεθειμένο στα Ελληνικά ομόλογα, από όσο το Γερμανικό – γεγονός που ισχύει και για τις υπόλοιπες υπερχρεωμένες χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου. Επί πλέον αυτών, η Γερμανία θεωρεί τη Γαλλία ως το μεγαλύτερο «ψεύτη» της Ένωσης αφού, όπως ισχυρίζεται, έχει αποκρύψει σημαντικότατα στοιχεία από την Ευρωζώνη, σε σχέση με τα οικονομικά της – με αποτέλεσμα να επιβαρυνθούν σημαντικά στο μέλλον όλοι οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι Πολίτες.

Αναλυτικότερα η Γερμανία θεωρεί ότι, τα φτωχότερα κράτη της Αφρικής, τα οποία διακρίνονται τόσο για τον αναλφαβητισμό, όσο και για τη διαφθορά των κυβερνήσεων τους, είναι συνδεδεμένα από πολλά χρόνια τώρα με το Ευρώ, μέσω της Γαλλίας. Οι χώρες δε της Ευρωζώνης δεν μπορούν να συμμετέχουν στις αποφάσεις αυτών των αφρικανικών κρατών, αφού ανήκουν στη ζώνη CFA, η οποία κυριαρχείται από τη Γαλλία.

Πρόκειται λοιπόν για μία επόμενη «πυριτιδαποθήκη» στα θεμέλια της Ευρωζώνης, η οποία έχει αποκρυφτεί δόλια από τη Γαλλία – πάντοτε κατά τους γερμανικούς ισχυρισμούς, σύμφωνα με τους οποίους διακινδυνεύονται απώλειες πολλών εκατοντάδων δις €, οι οποίες θα επιβαρύνουν όλους τους Ευρωπαίους Πολίτες.

Η πιθανή αυτή απειλή οφείλεται στη συμφωνία, η οποία υπεγράφη από τον τέως αυστριακό πρόεδρο της Ευρωζώνης R.Edlinger και επέτρεψε σε ορισμένες από τις φτωχότερες χώρες της Αφρικής (συνολικού πληθυσμού 130 εκ.), πρώην αποικίες της Γαλλίας, να συνδεθούν με το κοινό νόμισμα - χωρίς η ΕΚΤ να έχει καμία δυνατότητα ανάμιξης! Η Αφρικανική νομισματική ένωση όμως, δεν συνδέθηκε απλά και μόνο με το Ευρώ, αφού παράλληλα εισέρρευσαν δισεκατομμύρια στην Κεντρική Τράπεζα της Γαλλίας, εκ μέρους της – γεγονός που θα αποτελέσει ενδεχομένως ένα τεράστιο μελλοντικό πρόβλημα για το Ευρώ.            

            

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΙΣ

Το τελευταίο χρονικό διάστημα έχουμε ακούσει πάρα πολλά για τις συγκεκριμένες απαιτήσεις της χώρας μας – πρόσφατα από σημαντικό Γάλλο οικονομολόγο, ο οποίος τις τοποθέτησε στα 565 δις € (συμπεριλαμβανομένων των τόκων). Επίσης, από τον επιφανή Γερμανό ιστορικό κ. A.Ritschl (άρθρο μας), ο οποίος είπε χαρακτηριστικά ότι: 

“Η ανθελληνική υστερία των γερμανικών ΜΜΕ είναι εξαιρετικά επικίνδυνη για τη Γερμανία. Ουσιαστικά καθόμαστε μέσα σε ένα γυάλινο σπίτι: η γερμανική ανάπτυξη οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στο ότι, τόσο τα θύματα του πρώτου, όσο και του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου, παραιτήθηκαν από τις απαιτήσεις τους…..Παρά το ότι η Γερμανία είναι υπεύθυνη για δύο παγκοσμίους πολέμους, εκ των οποίων ο δεύτερος ήταν κάτι παραπάνω από καταστροφικός, τα θύματα της συμφώνησαν να διαγραφεί ένα μεγάλο μέρος των χρεών της. Τα ότι η Γερμανία οφείλει την οικονομική της άνοδο στη γενναιοδωρία των άλλων λαών δεν το έχει ξεχάσει κανείς – ούτε οι Έλληνες”.

“Οι Έλληνες”, συνεχίζει ο ιστορικός, “γνωρίζουν πάρα πολύ καλά τα «πολεμικά άρθρα» των γερμανικών ΜΜΕ. Εάν αλλάξουν οι διαθέσεις στην Ελλάδα (εάν «ξυπνήσουν» δηλαδή οι Έλληνες, εάν εκλέξουν επαρκείς, ανιδιοτελείς, ικανούς, θαρραλέους πολιτικούς και διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους), τότε είναι πολύ πιθανόν να ακολουθήσουν και οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες - απαιτώντας με τη σειρά τους τα χρήματα που χωρίς καμία αμφιβολία τους χρωστάμε. Εάν λοιπόν υποχρεωθούμε νομικά να εξοφλήσουμε όλες μας τις υποχρεώσεις, τότε θα μας πάρουν και τα πουκάμισα μας – αφού, με βάση τη συμφωνία του Λονδίνου, «οι πολεμικές αποζημιώσεις, οι οποίες δεν πληρώθηκαν το 1953, θα έπρεπε να εξοφληθούν σε περίπτωση τυχόν επανένωσης της Γερμανίας».

Στην περίπτωση αυτή, θα ήταν πολύ καλύτερα όχι μόνο να αναδιοργανώναμε την ελληνική Οικονομία με δικό μας αποκλειστικά κόστος, αλλά να το κάναμε πλουσιοπάροχα. Εάν, αντί να συμμορφωθούμε με τους διεθνείς νόμους και να πληρώσουμε τα χρέη μας, συνεχίσουμε να παριστάνουμε τον πλούσιο τραπεζίτη, ο οποίος καπνίζει ήρεμα το πούρο του και δεν θέλει να πληρώσει τα χρέη του, εκβιάζοντας τους πιστωτές του, τότε κάποια στιγμή θα μας έλθει ένας τεράστιος λογαριασμός. Σε κάθε περίπτωση, η Ελλάδα θα είχε την ευκαιρία να κάνει μία καινούργια αρχή – μία ευκαιρία που προσφέρθηκε στην αχάριστη Γερμανία πολλές φορές στο παρελθόν, ειδικά από τις Η.Π.Α. το 1953”.

Περαιτέρω ένας άλλος σημαντικός Γερμανός ιστορικός, ο K.H.Roth, παραθέτει σε δύο πρόσφατα άρθρα του πάρα πολλά στοιχεία, τα οποία επιβεβαιώνουν τις απαιτήσεις της Ελλάδας – επιμένοντας στην καταβολή των πολεμικών επανορθώσεων στη χώρα μας.

Από τα παραπάνω συμπεραίνουμε ότι, υπάρχουν πάρα πολλοί Γερμανοί επιστήμονες, οι οποίοι κατανοούν τις υποχρεώσεις της χώρας τους και δεν επηρεάζονται από το «καθεστώς» της κυρίας Merkel – το οποία είναι μειοψηφικό, κάνει πάρα πολλά λάθη, απειλεί την Ευρωπαϊκή συνοχή και θέτει σε κίνδυνο την ίδια τη Γερμανία, ερήμην των Πολιτών της (ουσιαστικά στηρίζεται μόνο από το Spiegel, το οποίο πολλές φορές φαίνεται να επιβάλλει τις απόψεις του στην κυβέρνηση).  

Συνεχίζοντας, η λύση που προτείνει ο κ. K.H.Roth, είναι να μην επιβαρύνουν οι αποζημιώσεις τους Γερμανούς πολίτες, αλλά τη Γερμανική Ομοσπονδιακή Τράπεζα (η οποία είναι ουσιαστικά διάδοχος της Τράπεζας του 3^ου Ράιχ), καθώς επίσης τις μεγάλες επιχειρήσεις της Γερμανίας - οι οποίες «λήστεψαν» στην κυριολεξία τον ορυκτό πλούτο της Ελλάδας, μέσω της δήθεν Γερμανο-Ελληνικής «Εταιρείας Εμπορικών Συναλλαγών» (Degrides).

Ειδικότερα, στις 14. Ιανουαρίου του 1946 στο Παρίσι, συζητήθηκε και ψηφίσθηκε το Σύμφωνο Αποζημιώσεων, με βάση το οποίο η Γερμανία υποχρεώθηκε να καταβάλλει «επανορθώσεις», συνολικού ύψους 7,1 δις $ - με κριτήριο την αγοραστική αξία του δολαρίου το 1938. Στην Ελλάδα αντιστοιχούσε το 3,5% αυτού του ποσού (248,5 εκ. $), για τις καταστροφές που υπέστη την περίοδο του πολέμου, καθώς επίσης για το δάνειο, το οποίο εξαναγκάσθηκε να χορηγήσει η Εθνική Τράπεζα, το 1942, στο γερμανικό στρατό, για την κάλυψη των εξόδων του! Συνολικά πρόκειται για 106,5 δις $ σε τιμές του 2010 ή για 79 δις € περίπου (χωρίς τόκους, πάντοτε σύμφωνα με το Γερμανό ειδικό).

Χωρίς να αναλωθούμε σε περισσότερες λεπτομέρειες, οι οποίες είναι αρκετά ενοχοποιητικές για την πολιτική ηγεσία της χώρας μας κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, η Ελλάδα εισέπραξε με κόπο περίπου 1,78 δις $ σε τρεις δόσεις (με αξίες 2010), από τα 106,5 δις $ των απαιτήσεων της – ένα πραγματικά ελάχιστο ποσόν, σε σχέση με το συνολικό.

Επομένως, η Γερμανία της οφείλει ακόμη 104,72 δις $, πάντοτε χωρίς τους τόκους, παρά το ότι είναι αρκετοί αυτοί οι οποίοι ισχυρίζονται πως, η είσοδος της χώρας μας στην Ευρωζώνη «διευκολύνθηκε» σκόπιμα από τη Γερμανία - με αντάλλαγμα τη μη απαίτηση της καταβολής των επανορθώσεων (ανεπίσημα φυσικά, αφού το θέμα των αποζημιώσεων παραμένει πολιτικά ακόμη ανοιχτό - ενώ κάτι τέτοιο θα χαρακτηριζόταν εύλογα ως εσχάτη προδοσία).

Εάν σκεφθεί δε κανείς ότι, με επιτόκιο 5% (το βασικό της Fed έφτασε κάποιες εποχές στο 20%), τα χρέη διπλασιάζονται ανά 15 χρόνια (10-20-40-80 κλπ.), τότε οι γερμανικές επανορθώσεις, ύψους 105 δις € περίπου σε σημερινές αξίες, φθάνουν εύκολα στα 565 δις € - τα οποία υπολόγισε πρόσφατα ο γνωστός Γάλλος οικονομολόγος, με χαμηλότερο επιτόκιο από το 5%.    

Περαιτέρω υπενθυμίζουμε πως στις 4. Μαΐου του έτους 2000, ο Άρειος Πάγος επικύρωσε την απόφαση του δικαστηρίου της Λειβαδιάς, σύμφωνα με την οποία η Γερμανία όφειλε να αποζημιώσει με το ποσόν των 54 εκ. € τα θύματα του Διστόμου. Η κυβέρνηση της Γερμανίας αρνήθηκε να πληρώσει, οπότε ο Άρειος Πάγος επέτρεψε τη δήμευση γερμανικών περιουσιακών στοιχείων στην Ελλάδα.

Όταν όμως ο δικαστικός κλητήρας θέλησε να κατασχέσει το γερμανικό ακίνητο, στο οποίο στεγάζεται το Ινστιτούτο Γκαίτε, ο τότε υπουργός δικαιοσύνης της Ελλάδας δεν έδωσε τη συγκατάθεση του και εμπόδισε την κατάσχεση - ένα γεγονός, το οποίο είναι δύσκολο να ερμηνεύσουμε. Σε κάθε περίπτωση, τα θύματα του Διστόμου αναγκάσθηκαν να καταφύγουν εναντίον της Γερμανίας μαζί με την Ιταλία – καταλήγοντας στη δίκη, η οποία διεξήχθη πρόσφατα στη Χάγη.

ΟΙ ΛΥΣΕΙΣ ΜΑΣ

“Οι δυτικές κυβερνήσεις και το ΔΝΤ αγοράζουν χρόνο, κάτι που δεν σας βοηθάει καθόλου. Η Ελλάδα χρειάζεται μία πραγματική λύση, αφού δεν είναι συνετό να καταπολεμάς μία κρίση χρέους με τεράστια, νέα χρέη…… Οι Γερμανοί αποφασίσαμε στην ενοποίηση ότι, δεν έχει νόημα να μειώνεις συνεχώς τις δαπάνες και να αυξάνεις τους φόρους. Επενδύσαμε πολύ, περί τα 150 δις € ετησίως για δέκα χρόνια και αυξήσαμε τις εργατικές αμοιβές στην ανατολική Γερμανία. Είχαμε πολύ καλά αποτελέσματα” (G. Steingart - Handelsblatt).

Καταρχήν λοιπόν, απλά και μόνο με έναν νέο δανεισμό, πόσο μάλλον σε συνθήκες «υφεσιακής» λιτότητας, δεν λύνεται το πρόβλημα μας. Αντίθετα, μεταφέρεται επαυξημένο στο μέλλον, με τον ταυτόχρονο περιορισμό των δυνατοτήτων επίλυσης του.

Έχοντας τώρα αναφερθεί στο παρελθόν στις διάφορες δυνατότητες μας, ειδικά στις απαιτήσεις μας από την ΕΕ και από την κυβέρνηση μας, όπως επίσης στις υποχρεώσεις μας (Λιτότητα, δραχμή ή αναδιάρθρωση), επαναλαμβάνουμε ότι, θα μπορούσε να εγκριθεί και για εμάς μέρος της βοήθειας, η οποία δόθηκε στη Γερμανία το 1953 (video). Ειδικότερα στη Γερμανία προσφέρθηκαν τα παρακάτω:

(α)  Διαγραφή ενός μεγάλου μέρους των χρεών της, της τάξης του 50%, χωρίς ενυπόθηκες εγγυήσεις για τα υπόλοιπα ή υποχρεώσεις για εκποίηση της δημόσιας περιουσίας της,

(β)  Επιμήκυνση της αποπληρωμής των υπολοίπων, με εφικτές δόσεις οι οποίες δεν υπερέβαιναν το 4% των εξαγωγών της, 

(γ)  Χαμηλά επιτόκια, έτσι ώστε να μην επιβαρύνεται δυσανάλογα ο ετήσιος προϋπολογισμός της,

(δ)  Αναβολή της πληρωμής του μεγαλύτερου μέρους των πολεμικών επανορθώσεων, μέχρι την ενδεχόμενη επανένωση της.

Φυσικά οφείλει να προηγηθεί άμεσα η «αναβολή» πληρωμών, εντός του ευρώ (χωρίς να απαιτήσουμε μη εθελούσια διαγραφή του χρέους), έτσι ώστε να μπορέσει η χώρα μας να διαπραγματευθεί σωστά, εκμεταλλευόμενη τα τεράστια πλεονεκτήματα της - πριν είναι πολύ αργά για την Ευρώπη και για όλους μας (άρθρο: «απορρύθμιση, κατάρρευση, πραξικόπημα»)

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

“Οι δυσοίωνες προβλέψεις δεν έχουν στόχο να διασπείρουν την απαισιοδοξία ή τον πανικό, αλλά να αποφευχθούν τα λάθη και να μην γίνουν πραγματικότητα – επίσης, να κινητοποιήσουν τους Πολίτες όλων των χωρών, οι οποίοι πρέπει να πάψουν να εμπιστεύονται το μέλλον τους στις κυβερνήσεις-υπαλλήλους των τραπεζών ή/και των σκιωδών οργανώσεων της παγκόσμιας ελίτ”.

Από όλα τα παραπάνω συμπεραίνουμε ότι, η Ελλάδα δεν είναι χρεοκοπημένη και μπορεί να μη χρεοκοπήσει – αρκεί να διαχειριστεί σωστά τα οικονομικά της, χωρίς να χάσει άλλο χρόνο, απαιτώντας παράλληλα την είσπραξη αυτών που της οφείλει αναμφίβολα η Γερμανία. Εν τούτοις, χρειάζονται εξαιρετικά ικανά, ανιδιοτελή, αδιάφθορα και ιδίως «επαρκή» άτομα στην ανώτατη ηγεσία της - αφού, όσο καλός και αν είναι ένας υπουργός, εάν δεν έχει τις αντίστοιχες γνώσεις, όπως και την εμπειρία, είναι αδύνατον να τα καταφέρει.

Φυσικά θα μπορούσε να φέρει αντίρρηση κάποιος, ισχυριζόμενος πως ο υπουργός οικονομικών, για παράδειγμα, αν και δεν είναι ο ίδιος οικονομολόγος, είναι ικανότατος νομικός επιστήμονας, ενώ έχει τους κατάλληλους συμβούλους, οι οποίοι γνωρίζουν πάρα πολύ καλά το αντικείμενο (το ίδιο ισχύει για τον όποιο υπουργό Υγείας, Δικαιοσύνης κλπ.).  

Στην περίπτωση αυτή θα απαντούσαμε λέγοντας ότι, εμείς τουλάχιστον, μη έχοντας γνώσεις Ιατρικής, πόσο μάλλον εμπειρία σε εγχειρίσεις, δεν θα αποτολμούσαμε να κάνουμε μία σοβαρή επέμβαση σε κάποιον ασθενή – όσο έμπειρους χειρουργούς ή ικανούς ιατρικούς συμβούλους και αν είχαμε στην υπηρεσία μας.  

Περαιτέρω, παρά το ότι οι δύο πρόσφατες διαδηλώσεις θεωρήθηκαν (πολύ σωστά) εξαιρετικά επιτυχημένες, ενώ είναι αυτές που απελευθέρωσαν την 6^η δόση του δανείου (το γεγονός που στην κυριολεξία τρομοκρατεί τις κυβερνήσεις και τις οργανώσεις της ελίτ, είναι η «μετάδοση» των κοινωνικών αναταραχών σε όλη τη Δύση), η κυβέρνηση έχει εκτελέσει πλέον την προσχεδιασμένη αποστολή της (εν αγνοία των βουλευτών, ενδεχομένως και πολλών υπουργών) – ενώ όλα έχουν προβλεφθεί ήδη από τους έμπειρους εισβολείς.

Κατά την πάγια τακτική λοιπόν των παιδιών του Σικάγου, αφού όλα τα κρίσιμα νομοσχέδια περάσουν από μία «μεταβατική κυβέρνηση» (η οποία θα εισπράξει όλη την οργή των «υπηκόων» της), χωρίς ως συνήθως να είναι κατοχυρωμένα από την απόλυτη πλειοψηφία (180 βουλευτές), θα ακολουθήσει αμέσως μετά η επόμενη κυβέρνηση «σωτηρίας» – η οποία, αφενός μεν θα τα κατοχυρώσει «τελεσίδικα», χωρίς μεγάλες αντιδράσεις από το «πλήθος», αφετέρου θα τα δρομολογήσει σταδιακά στην πράξη, διατηρώντας φυσικά όλα τα εγκληματικά μέτρα (με την εκλεπτυσμένη αιτιολογία ότι, το κράτος έχει συνέχεια και πρέπει να σεβόμαστε τα υπογεγραμμένα).

Όλα αυτά όπως στο «παράδειγμα» της Τουρκίας όπου, αφού ολόκληρη σχεδόν η πολιτική ηγεσία κατέρρευσε, μετά την από κοινού ψήφιση των νομοσχεδίων (για την λήψη των δόσεων του ΔΝΤ), εν μέσω μεγάλων κοινωνικών αναταραχών, ο σημερινός πρόεδρος της, ο οποίος ανέλαβε τα ηνία αμέσως μετά, ήταν στην πραγματικότητα αυτός που ξεπούλησε τα πάντα στις πολυεθνικές, μοιράσθηκε διαχρονικά την εθνική κυριαρχία της Τουρκίας με τους εισβολείς, ενώ διατήρησε φυσικά τους μισθούς των 300 € (άρθρο μας).        

Είναι προφανώς το χειρότερο, αλλά ταυτόχρονα το πιθανότερο σενάριο από όλα όσα μπορούν να μας συμβούν (πολύ χειρότερο ακόμη και από τη δραχμή), η μεγαλύτερη από όλες τις παγίδες καλύτερα – ενώ πολύ δύσκολα θα το αποφύγουμε, εάν δεν διώξουμε αμέσως το ΔΝΤ και εάν δεν αποστασιοποιηθούμε από όλους όσους υποστηρίζουν τα προγράμματα του (άμεσα ή έμμεσα – με δήθεν αλλαγές δηλαδή).     

Κλείνοντας, παρά το ότι αρκετοί θεωρούν το Ευρώ ως ένα «θνησιγενές» νόμισμα, ως ένα μοιραίο, θανατηφόρο λάθος δηλαδή, όπως συμβαίνει και με την ίδια την Ευρωζώνη, εμείς πιστεύουμε ότι είναι δυνατόν να αντιστραφεί η «τάση» – με την προϋπόθεση ότι θα εγκαταλείψει την Ευρωζώνη η Γερμανία, αφού δεν φαίνεται να συμφωνεί με όλους τους άλλους, έχει τη δυνατότητα να επιβιώσει μόνη της και μπορεί να συνεχίσει να στηρίζεται σε ένα δικό της «σκληρό νόμισμα», το οποίο είναι καταστροφικό για όλες τις υπόλοιπες χώρες (αν και κατά την άποψη μας θα ήταν προτιμότερο να καθαιρεθεί το «καθεστώς Merkel», αφού στην πραγματικότητα είναι αυτό που απειλεί την ενωμένη Ευρώπη και όχι η Γερμανία – οι περισσότεροι Πολίτες της οποίας έχουν ένα αρκετά υψηλό δημοκρατικό και πολιτιστικό επίπεδο).   

Σε μία τέτοια περίπτωση, εάν η προβλεπόμενη υποτίμηση του Ευρώ μετά την έξοδο της Γερμανίας, η οποία θα αυξήσει σημαντικά την ανταγωνιστικότητα της Ευρωζώνης, συνδυαστεί με την παροχή μεγαλύτερης «ρευστότητας» από την ΕΚΤ (πληθωρισμό), καθώς επίσης με τη μετατροπή της σε πραγματική κεντρική τράπεζα (όπως η Fed), η οποία θα αγοράζει ομόλογα δημοσίου, η επίλυση του προβλήματος της υπερχρέωσης θα είναι απολύτως εφικτή – επίσης για την Ελλάδα.

Εγκαταλείπουν την Ελλάδα στο έλεος του Θεού...

http://www.antinews.gr/2011/10/22/129133/
Όταν ο ελληνικός τύπος στο σύνολό του αναπαρήγαγε τους ευσεβείς πόθους της εθνικής μας ελίτ, ότι δηλαδή ναι μεν η συμφωνία της 21^ης Ιουλίου δεν ισχύει, αλλά το κούρεμα δεν θα ξεπεράσει το 30 -35% γιατί δεν το αντέχουν οι τράπεζες, πρώτοι εμείς στο antinews σας δώσαμε την πραγματική διάσταση του θέματος και σας αποδείξαμε, γιατί οι Γερμανοί επιμένουν για κούρεμα από 50 – 70%.  Αρκετά νωρίτερα, όταν η υπηρεσία προπαγάνδας επαίρονταν για τη συμφωνία του Ιουλίου, σας είχαμε με επιτυχία αναλύσει γιατί η συμφωνία είναι μούφα και δεν πρόκειται να ισχύσει.  Τον πρόλογο αυτό τον οφείλουμε για να αποδείξουμε, ποια μέσα ενημέρωσης στην Ελλάδα είναι ανεξάρτητα και ποια παίζουν επιχειρηματικά παιχνίδια.
Επί του πιεστηρίου τώρα, μην περιμένετε πολλά πράγματα αυτό το Σαββατοκύριακο.  Οι Γερμανοί έχουν το χρόνο με το μέρος τους και δε βιάζονται καθόλου να συρθούν σε μια επώδυνη λύση.  Ήδη οι καμπάνες έχουν αρχίσει να κτυπάνε και όλοι, επίσημα πλέον, μιλάνε όχι για το αν θα υπάρξει κούρεμα, αλλά πόσο μεγάλο θα είναι.  Σας θυμίζω εδώ τις ανακοινώσεις τις Υπηρεσίας που με τόση αφέλεια πιπίλιζαν  καθημερινά τα καθεστωτικά μέσα, ότι δεν θα υπάρξουν άλλα μέτρα, ότι η Ελλάδα δεν θα πτωχεύσει, ότι δεν θα υπάρξει κανένα κούρεμα και ότι η χώρα θα βγεί στις αγορές το 2011 (τώρα που τελειώνει το 2011, λένε ότι θα βγει το 2012).
Βέβαια αντιλαμβάνεστε ότι τα συγκεκριμένα ψεύδη μόλις μας τελείωσαν, χωρίς φυσικά να αισθανθεί κάποιος την ανάγκη να απολογηθεί για αυτά.  Τώρα κυκλοφορούν δύο πιο φρέσκα, το πρώτο ότι ο επόμενος προϋπολογισμός θα παρουσιάζει πρωτογενές πλεόνασμα (μούσια) και το δεύτερο ότι στρατηγική επιλογή της Ελλάδας είναι να μείνει στο Ευρώ.  Το γεγονός και μόνο ότι ο Πρωθυπουργός προβαίνει σε τέτοια δήλωση, σημαίνει ότι επικρατούν στην ευρωζώνη επίσημες συζητήσεις περί εξόδου.  Αναλογιζόμενοι ανάλογες διαψεύσεις του κ. Παπανδρέου όπως τότε με την εμπλοκή του ΔΝΤ, οφείλουμε να ανησυχούμε πολύ για τους χειρισμούς του.
Στη σύνοδο κορυφής που βρίσκεται σε εξέλιξη, οι εταίροι μας αποφασίζουν για εμάς, χωρίς εμάς.  Η κόντρα που γίνεται στην  Ευρώπη και το Eurogroup δεν αφορά την Ελλάδα και τα βάσανα του λαού της. Αφορά την Μέρκελ και τον Σαρκοζί επειδή η Γερμανία πρόλαβε και ξεφόρτωσε τα τοξικά ελληνικά ομόλογα, ενώ η Γαλλία κολυμπάει στα …merde επειδή οι τράπεζές της είναι εκτεθειμένες στο ελληνικό χρέος. Γι αυτό φωνάζει ο Σαρκοζί να ενισχυθεί το EFSF (που θα πεί ταμείο …σωτηρίας).
Το σχέδιο είναι να μας δανείζουν μόνο για την αποπληρωμή του εξωτερικού χρέους. Για τα εσωτερικά θέματα θα μας αφήσουν στο έλεος του Θεού, ήτοι θα πρέπει να έχουμε πλεονασματικούς προϋπολογισμούς και το εσωτερικό χρέος να το πληρώνουμε μόνοι μας. Αν π.χ. δεν μπορούμε να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις, θα τους κόβουμε. Αν δεν έχουμε να πληρώσουμε φάρμακα θα κάνουμε περικοπές στις ιατροφαρμακευτικές δαπάνες κ.λπ.

Κύριος καυγάς των διαπραγματεύσεων στην Ευρώπη είναι το ύψος του κουρέματος.  Όλοι οι νηφάλιοι οικονομολόγοι του πλανήτη γνωρίζουν ότι ένα κούρεμα μικρότερο του 65% θα είναι σαν να μην έγινε και θα θεωρηθεί ακόμα μια ατολμία.  Ωστόσο οι Γάλλοι, εκπροσωπώντας και τους τραπεζίτες, πιέζουν για ένα μικρότερο κούρεμα και μάλιστα όχι κανονικό, αλλά σε συνάρτηση με τη συμφωνία του Ιουλίου, δηλαδή με ‘’εθελοντική’’ συμμετοχή των ιδιωτών.  Πηγές ισχυρίζονται μάλιστα ότι οι Γάλλοι έχουν εξασφαλίσει τη σύμφωνη γνώμη των πανικόβλητων τραπεζιτών ακόμα και για ποσοστό 55%.
Η πρόβλεψή μας είναι ότι τελικά ίσως οι Γερμανοί υποχωρήσουν στο ποσοστό και στον τρόπο, λαμβάνοντας ανταλλάγματα που θα αγγίζουν το όριο της διαστροφής.  Η απόφαση αυτή θα παρουσιαστεί ως τεράστια επιτυχία της κυβέρνησης, η οποία επίσης θα παρουσιάσει την επερχόμενη κρατικοποίηση των τραπεζών ως επιστροφή στο σοσιαλιστικό ΠΑΣΟΚ.  Η πραγματικότητα είναι ότι μια τέτοια απόφαση, εκτός του ότι θα είναι απολύτως καταστροφική για τη χώρα και το τραπεζικό της σύστημα, ενδεχομένως να αντιμετωπίσει τη μήνη των αγορών και να οδηγήσει πολύ σύντομα σε μία κανονικότατη άτακτη χρεοκοπία, ιδιαίτερα αν επιβεβαιωθούν δύο πολύ πιθανές προβλέψεις:
1. Το μέγεθος της ύφεσης να εκμηδενίσει τις ελπίδες για πρωτογενές πλεόνασμα
2. Τα μέτρα ύψους περίπου 8 δις που έχει ήδη προεξοφλήσει η Τρόικα για την ερχόμενη άνοιξη, να αποδειχθούν νέα χίμαιρα
Ακόμα ένας κίνδυνος που ελοχεύει είναι οι οίκοι αξιολόγησης να εκλάβουν το ΄΄εθελοντικό’’ κούρεμα ως μια κανονικότατη  αναδιάρθρωση και να κατεβάσουν την αξιολόγηση της χώρας στο D (Default, πτωχευμένη), πράγμα που θα πυροδοτήσει τα CDS και θα μας βάλει σε άγνωστα νερά, με ότι αυτό συνεπάγεται για τη χώρα, με τη συγκεκριμένη κυβέρνηση στο τιμόνι.
Η πιθανότερη βέβαια εξέλιξη είναι οι Γερμανοί να συνεχίσουν το ‘’κατενάτσιο’’ μέχρι που οι υπόλοιποι θα εκλιπαρούν για οποιαδήποτε λύση.  Γι αυτό λοιπόν, ες αύριον τα σπουδαία.

Κακοφωνίξ

ΜΟΝΟ ΣΤΟ EXOFITSIO Κ.ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: “ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΙΝΑΙ ΔΡΑΜΑΤΙΚΕΣ:MONON O ΛΑΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΔΙΕΞΟΔΟ”

http://exofitsio.blogspot.com/2011/10/exofitsio-monon-o.html

Γράφει ο HOFFA

Στην συντροφιά της Αθηναικής Λέσχης χθες μαζί με τον Κ.Καραμανλη βρισκόταν ο Πέτρος Μολυβιάτης, ο Παναγιώτης Χηνοφώτης,ο διευθυντής της Αθηναικής Λέσχης Κυριάκος Κουκουλομάτης, ο Προκόπης Παυλόπουλος, ο Χρ.Πασαλαρης και ο καθηγητής Γρ.Σκαλκέας....
Η συζήτηση είχε ανάψει και πρώην πρωθυπουργός εξέφρασε την ανησυχία του για τα όσα συμβαίνουν στον τόπο. Οι συνθήκες είναι δραματικές ακούσθηκε να λέει ο Κ.Καραμανλής και να προσθέτει αμεσως μετά: «Μόνον ο λαός μπορεί να δώσει διέξοδο».Ο πρώην πρωθυπουργός άφησε να εννοηθεί ότι οι ίδιοι οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν φαίνεται να στηρίζουν πλέον τον Γ.Παπανδρέου αντιλαμβανόμενοι ότι και οι σχεδιασμοί του έχουν αποτύχει και ο λαός πλέον δεν τον θέλει.Σημασία πάντως έχει ότι ο Κ.Καραμανλής μιλώντας και για τα εθνικά θεματα στάθηκε στο θέμα των ερευνών που κάνει η Κύπρος στο ΑΟΖ της Μεγαλονήσου και παρατήρησε την έλλειψη Ελληνικής παρουσίας στον χώρο αυτό. Πάντως ο πρώην πρωθυπουργός για άλλη μια φορά τόνισε στους παρευρισκόμενους στο γεύμα ότι δεν πρόκειται να μιλήσει αυτήν την εποχή ούτε να δώσει συνέντευξη η να κάνει τις όποιες δηλώσεις διατηρώντας την τακτική της σιωπής που εχει επιλέξει.-

ΜΙΧΑΛΗΣ ΙΓΝΑΤΙΟΥ: Στο τραπέζι τέσσερα σενάρια για το «κούρεμα»

http://logioshermes.blogspot.com/2011/10/blog-post_7929.html

Στη Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 23 Οκτωβρίου, εν μέσω έντονων πιέσεων από τις αγορές και τους οίκους αξιολόγησης, οι Ευρωπαίοι ηγέτες καλούνται να αποφασίσουν για κρίσιμα θέματα που αφορούν στο τραπεζικό σύστημα, το ρόλο του EFSF και το ελληνικό χρέος

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένουν οι αγορές τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 23 Οκτωβρίου, καθώς αναμένεται λίγο-πολύ να ξεκαθαρίσει η κατάσταση για την Ελλάδα και την Ευρωζώνη. Οι ηγέτες για πρώτη φορά θα αναγκαστούν να συζητήσουν τα τέσσερα σενάρια για το "κούρεμα" του ελληνικού χρέους για να αποφευχθεί η πτώχευση της Ελλάδας.

Οι συνεχείς υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής ικανότητας ευρωπαϊκών χωρών και των τραπεζών τους (Ισπανία, Ιταλία), καθώς και η προειδοποίηση των οίκων αξιολόγησης ότι θέτουν υπό αρνητική παρακολούθηση τη Γαλλία, σε συνδυασμό με την αύξηση των γαλλικών σπρεντ (συν 110 μονάδες βάσης), δημιουργούν ιδιαίτερη ανησυχία στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και την Ουάσιγκτον και κάνουν ακόμα πιο επιτακτική την ανάγκη να ληφθούν αποφάσεις που θα εκτονώσουν το πιεστικό κλίμα στις αγορές.

Σύμφωνα με πληροφορίες από το ΔΝΤ και τις Βρυξέλλες, οι Ευρωπαίοι καλούνται να αποφασίσουν πάνω σε τέσσερα κρίσιμα θέματα:

• Πρώτον, την ανακεφαλαιοποίηση των ευρωπαϊκών τραπεζών και την ενίσχυση του εποπτικού μηχανισμού του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος. Η πρόταση του ΔΝΤ για ενίσχυση των ίδιων κεφαλαίων των ευρωπαϊκών τραπεζών φαίνεται ότι έχει γίνει αποδεκτή από τις κυβερνήσεις των χωρών της Ευρωζώνης. Το ερώτημα που παραμένει να απαντηθεί είναι με ποιον τρόπο θα γίνει αυτή. Η Α. Μέρκελ έχει ήδη διατυπώσει τη θέση της πάνω σε αυτό το θέμα. Η Γερμανία προτείνει συγκεκριμένα η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών να γίνει κυρίως μέσα από τους ίδιους τους μετόχους των τραπεζών.
  
• Δεύτερον, μέσα από τις αγορές και εφόσον δεν εξευρεθούν με αυτούς τους δύο τρόπους τα αναγκαία κεφάλαια, τότε οι ευρωπαϊκές τράπεζες να απευθυνθούν στις κυβερνήσεις τους. Ως τελευταία επιλογή προτείνεται από τη Γερμανία η ενεργοποίηση των κεφαλαίων του EFSF. Και αυτό γιατί σε περίπτωση που προκρινόταν ως λύση η προσφυγή των διαφόρων κρατών-μελών της Ευρωζώνης στο EFSF για να ενισχύσουν την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών τους, τότε θα έπρεπε να αυξηθούν σημαντικά οι πόροι αυτού του Ταμείου.

Αλλά κάτω από τις σημερινές πολιτικές συνθήκες δεν φαίνεται εφικτή μια νέα έγκριση από τα εθνικά Κοινοβούλια σχετικά με την ενίσχυση των πόρων του EFSF. Ορισμένοι αναλυτές προτείνουν οι πόροι αυτοί του EFSF να ενισχυθούν μέσα από δάνεια που θα παρέχει σε αυτό είτε η ΕΚΤ είτε το ΔΝΤ. Ωστόσο, οι δύο οργανισμοί δύσκολα θα δεχθούν να αλλάξουν το καταστατικό τους για να χρηματοδοτούν ειδικά ταμεία σταθεροποίησης, όπως το EFSF.

Το μήνυμα
Ενα τρίτο θέμα που πρέπει να ξεκαθαριστεί είναι και ο μελλοντικός ρόλος του EFSF. Ορισμένοι πιστεύουν ότι θα έπρεπε το EFSF να ενεργεί ως τράπεζα. Αλλά η ιδέα αυτή απορρίπτεται από τους Γερμανούς, γιατί θα ήταν έμμεση παράκαμψη της απαγόρευσης χρηματοδότησης των ελλειμμάτων των κρατών-μελών της Ευρωζώνης, όπως προβλέπεται από τις αποφάσεις του Μάαστριχτ.

Ωστόσο, για να καθησυχάσουν τις αγορές οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα έπρεπε να στείλουν ένα μήνυμα, εφόσον αυτό απαιτηθεί, να ενισχύσουν χρηματοδοτικά το EFSF, ώστε αυτό να μπορεί να παρεμβαίνει στις αγορές και να αποτρέπει τη διάχυση κρίσεων στην Ευρώπη. Η επιπλέον χρηματοδότηση του EFSF θα μπορούσε να γίνει με εγγυήσεις των κυβερνήσεων προς αυτό. Με τη σειρά του το EFSF θα μπορούσε να εγγυάται ένα ποσοστό (μέχρι 30%) των ομολόγων που θα εγκρίνουν χώρες-μέλη της Ευρωζώνης υπό την πίεση των αγορών.

ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΗ

Οι προτάσεις για τις τράπεζες
Η ανακεφαλαιοποίηση των ευρωπαϊκών τραπεζών θα συνδεθεί με την ενίσχυση του εποπτικού ρόλου και την αντιμετώπιση των ρίσκων από μια τραπεζική κρίση. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να αυξηθεί ο δείκτης φερεγγυότητας των ευρωπαϊκών τραπεζών (tier 1) από 7% που προβλέπεται από τη Βασιλεία 3 στο 9%.

Επίσης θα πρέπει να γίνεται πιο ενδελεχής έλεγχος στις επισφάλειες των τραπεζών. Και τα δύο αυτά νέα στοιχεία πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στα μελλοντικά stress tests των τραπεζών. Αν υιοθετηθούν αυτές οι προτάσεις, τότε οι ευρωπαϊκές τράπεζες πρέπει να προχωρήσουν σε γενναίες αυξήσεις κεφαλαίου.

Οι τραπεζίτες φοβούνται ότι στην περίπτωση που θα αναγκαστούν να προχωρήσουν σε μια σημαντική ανακεφαλαιοποίηση με βάση τους νέους κανόνες δεν θα μπορέσουν να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα κεφάλαια από τις αγορές, ή ακόμα και από τη ρευστοποίηση περιουσιακών στοιχείων τους, και έτσι θα αναγκαστούν να προσφύγουν είτε στις κυβερνήσεις είτε στο EFSF.
ΤΟ "ΚΑΥΤΟ" ΘΕΜΑ

Αποφάσεις για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους
Το τέταρτο θέμα πάνω στο οποίο πρέπει να τοποθετηθεί το Ε.Σ. είναι η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το ΔΝΤ έχουν ετοιμάσει τα διάφορα σενάρια συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα (PSI) πάνω στα οποία θα στηριχθεί το Ε.Σ. για να πάρει μία απόφαση. Τα σενάρια αυτά είναι τέσσερα:

Ενα κούρεμα του ελληνικού χρέους απέναντι στους ιδιώτες με βάση τις αποφάσεις της 21ης Ιουλίου (21%), ένα κούρεμα 39%, ένα κούρεμα 50% και ένα κούρεμα 80%.
- Φαίνεται ότι το PSI που αποφασίστηκε στις 21 Ιουλίου, δηλαδή κούρεμα κατά 21%, και κάτω από τις καλύτερες προϋποθέσεις υλοποίησης του ελληνικού προγράμματος δεν είναι αρκετό.

Στο 200% του ΑΕΠ
Και αυτό γιατί το χρέος θα φτάσει περίπου στο 200% του ΑΕΠ το 2012 και προβλέπεται να μειωθεί στο 154% το 2020 (με πρωτογενή πλεονάσματα 4-5% για επτά συνεχή χρόνια, έλλειμμα κάτω από το 3% και ονομαστική ανάπτυξη κατά 4% περίπου μέχρι το 2020).

• Το δεύτερο σενάριο είναι με ένα κούρεμα της τάξης του 39%. Με βάση το σενάριο αυτό το χρέος θα κορυφωθεί το 2013 στο 186% περίπου και θα μειωθεί σταδιακά μέχρι το 2020 στο 141%, με την προϋπόθεση ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα θα πέσει κάτω από το 3% του ΑΕΠ το 2014 και θα πραγματοποιούνται πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 4-5% και ρυθμοί ανάπτυξης 4% περίπου από το 2014 μέχρι το 2020.
• Το τρίτο σενάριο αναφέρεται σε ένα κούρεμα της τάξης του 50%. Και σ' αυτή την περίπτωση το χρέος θα κορυφωθεί στο 187% του ΑΕΠ το 2013 και θα μειωθεί στο 140% του ΑΕΠ το 2020.

Ψαλίδι 80%
Και τέλος το τελευταίο σενάριο προβλέπει 80% κούρεμα. Στην περίπτωση αυτή το χρέος θα αρχίσει να μειώνεται από το 2012 και θα φτάσει στο 111% το 2020 με την προϋπόθεση βέβαια ότι οι ρυθμοί ανάπτυξης θα διατηρηθούν σε υψηλά επίπεδα καθώς επίσης και τα πρωτογενή πλεονάσματα.
ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ Η ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΣΤΟ EFSF ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Υψηλοί οι τόκοι για την Ελλάδα σε όποια εκδοχή και αν υιοθετηθεί
Με βάση και τα τέσσερα αυτά σενάρια, οι τόκοι για την εξυπηρέτηση του χρέους θα είναι πολύ υψηλοί ως ποσοστό του ΑΕΠ.

• Στο πρώτο σενάριο οι τόκοι θα αυξηθούν από το 14% του ΑΕΠ το 2011 στο 18% το 2020.
• Στο δεύτερο σενάριο από 14% σε 16% αντίστοιχα.
• Στο τρίτο σενάριο από 14% σε 15% αντίστοιχα.
• Στο τέταρτο σενάριο από 14% σε 13% αντίστοιχα.

Στις Βρυξέλλες και στο ΔΝΤ καταλήγουν ότι οι διαφορές μεταξύ του δεύτερου και του τρίτου σεναρίου δεν είναι πολύ μεγάλες. Το βασικό, όμως, ερώτημα είναι πώς θα αντιμετωπιστεί το πρόβλημα των ελληνικών τραπεζών.

Οι ελληνικές τράπεζες δεν έχουν να αντιμετωπίσουν μόνο το πρόβλημα του κουρέματος. Η ρευστότητά τους εξαρτάται ήδη από τις εγγυήσεις ελληνικών ομολόγων που τους παρέχει το Δημόσιο και καταθέτουν στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για να ενισχύσουν τη ρευστότητά τους. Ηδη έχουν αντλήσει περίπου 55 δισ. ευρώ από το κράτος σε ομόλογα με τη μορφή προνομιούχων μετοχών.

Το πόρισμα
Αναμένεται επίσης ότι το πόρισμα της BlackRock θα αναδείξει τις αυξημένες επισφάλειές τους, πράγμα το οποίο θα τις οδηγήσει αναγκαστικά σε αύξηση των προβλέψεών τους και κατ' επέκταση των ζημιών τους.

Ετσι καθίσταται επιβεβλημένη και μόνο γι' αυτόν τον λόγο μια γενναία αύξηση του κεφαλαίου τους.
Η προσφυγή στο EFSF είναι αναπόφευκτη. Και για τον λόγο ότι το κούρεμα αναμένεται να είναι μεγαλύτερο του 21%, εκτός και αν αποφασίσει η ΕΚΤ να συνδράμει τις ευρωπαϊκές τράπεζες με χρηματοδότηση που θα στηρίξει την κεφαλαιοποίησή τους.

 Πηγή

ΜΠΑΡΑΖ ΑΕΡΟΨΕΚΑΣΜΩΝ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ, ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΤΗΣ ΠΑΛΛΑΪΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ! ΤΥΧΑΙΟ;

http://koukfamily.blogspot.com/2011/10/blog-post_9264.html
Ο Αττικός ουρανός από το πρωί "βομβαρδίζεται" με αεροψεκασμούς. Δεκάδες επί δεκάδων αεροσκάφη, περνούσαν πάνω από την Αττική, ακολουθώντας διαφορετικές κατευθύνσεις το καθένα, με αποτέλεσμα να προκληθεί τεχνητό νέφος. Ο ελαφρά νεφοσκεπής ουρανός που επικρατεί από τις πρώτες μεσημβρινές ώρες στην Αττική, οφείλεται στους αεροψεκασμούς.
Για όποιον παρατήρησε το φαινόμενο, δεν ήταν δύσκολο να αντιληφθεί πώς δημιουργήθηκε η ελαφριά νέφωση πάνω από την Αττική. Για όλους τούς άλλους, αυτά μπορεί να φαίνονται ως...παραλογισμός ή συνωμοσιολογία.
Παραφροσύνη ή συνωμοσιολογία χαρακτήριζαν και πριν από 2 χρόνια όσους πρόβλεπαν την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας από σχέδιο οικονομικών δολοφόνων-παγκοσμιοποιητών!

Κανείς δεν τα πίστευε. Όπως ελάχιστοι πιστεύουν τον πόλεμο εναντίον των λαών μέσω των αεροψεκασμών, για τους οποίους έχει ήδη ειπωθεί ότι πραγματοποιούνται ευρέως πάνω από χώρες και λαούς που...αντιστέκονται! Εμπεριέχουν χημικά συστατικά τα οποία λειτουργούν ως κατασταλτικά και καταπραϋντικά ! Αποδυναμώνουν δηλαδή και μειώνουν τις ανθρώπινες αντιστάσεις.

Η Ελλάδα είναι μια από τις χώρες που χρησιμοποιείται από τους οικονομικούς δολοφόνους, ως πειραματόζωο για την επιβολή των κανόνων της νέας παγκόσμιας τάξης και της εγκαθίδρυσης παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Για μεγάλο χρονικό διάστημα έχει επισημανθεί ότι η χώρα μας χρησιμοποιείται και ως ...μεγάλη ντουζιέρα αεροψεκασμών! Προκειμένου να κατασταλούν προληπτικά οι αντιστάσεις-αντιδράσεις του ελληνικού λαού απέναντι στα φασιστικά-στυγνά μέτρα των παγκοσμιοποιητών!

Προχθές και χθες, είχαμε δυο μεγάλες λαϊκές συγκεντρώσεις στο Σύνταγμα. Η αντίσταση του λαού άργησε να εκδηλωθεί, αφού μέχρι πριν από λίγες ημέρες πολλοί απορούσαν μεταξύ τους, πώς και γιατί ενώ δέχονταν σφαγές στους μισθούς και στις συντάξεις τους δεν αντιδρούσαν.

Χαρακτηριστικά ήταν τα ειρωνικά σχόλια του δημοσιογράφου Γιώργου Τράγκα, ο οποίος από τις εκπομπές του χαρακτήριζε ειρωνικά την λαϊκή αντίσταση..."φρουί ζελέ Γιώτης".


Η ασφυκτική κατάσταση στην οποία οδηγούν τα νέα μέτρα και η προοπτική ψήφισης του Πολυνομοσχεδίου έφεραν πολύ κόσμο στους δρόμους της Αθήνας.
Χθες βράδυ έληξαν οι συγκεντρώσεις. Ο Παπανδρέου πέρασε και τα νέα μέτρα της τρόϊκας και ήδη σήμερα το πρωί, ο Σαρκοζί δήλωσε ότι η Ελλάδα θα χρειαστεί να δώσει ...περισσότερες εγγυήσεις!

Στον Αττικό ουρανό άρχισαν να βομβαρδίζουν τα ψεκαστικά!
Σας φαίνονται τυχαία όλα αυτά; 'Η μήπως τρελά και αδιανόητα;
Είπαμε, αδιανόητη φαινόταν πριν από λίγα χρόνια αυτή η καταστροφή της Ελλάδος.
Οι φωτογραφίες είναι όλες σημερινές.
πηγή

Το πρωτοποριακό οικονομικό πείραμα του Αυστριακού χωριού Worgl στον Μεσοπόλεμο. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ!

http://www.istorikathemata.com/2011/10/worgl.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+blogspot%2Flqgn+%28%CE%98%CE%95%CE%9C%CE%91%CE%A4%CE%91+%CE%95%CE%9B%CE%9B%CE%97%CE%9D%CE%99%CE%9A%CE%97%CE%A3+%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%9F%CE%A1%CE%99%CE%91%CE%A3%29

Το Wörgl (Βεργκλ) ήταν μια μικρή πόλη 4.500 κατοίκων στην Αυστρία όπου διεξήχθη ένα καινοτόμο οικονομικό πείραμα το 1932. Ήδη η Ευρώπη είχε χτυπηθεί από το κραχ του 1929, και το 1931 που εκλέχτηκε Δήμαρχος ο Michael Untergüggenberger (Μίκαελ Ούντεργκέγκενμπέργκερ) ήδη είχε έλθει η ύφεση με 30% ανεργία, και 10% άπορους. Ο νέος Δήμαρχος προερχόταν από φτωχή αγροτική οικογένεια, ο ίδιος κατόρθωσε να μορφωθεί μόνος του και να γίνει μηχανικός στους σιδηροδρόμους. Αν και ο ίδιος δεν ήταν μαρξιστής,  είχε συνδικαλιστική δράση και υποστήριζε τα συμφέροντα των εργαζομένων ενάντια των πλουσίων επενδυτών του σιδηροδρόμου, πράγμα που το πλήρωσε με την μη προσωπική του άνοδο στην ανώτερη ιεραρχία των σιδηροδρομικών υπαλλήλων. Ήταν ένας άνθρωπος ανοιχτόμυαλος, πρακτικός, εργατικός, δραστήριος που κέρδισε την καρδιά των συμπολιτών του, οι οποίοι τον εμπιστεύτηκαν στη θέση του Δημάρχου, γνωρίζοντας ότι δεν θα τους προδώσει. 
Τα  χρήματα του Wörgl έχαναν το 1% της ονομαστικής τους αξίας κάθε μήνα. Για να αποφευχθεί αυτή η υποτίμηση ο ιδιοκτήτης του γραμματίου το δαπανούσε όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Ειδάλλως, την πρώτη μέρα του επόμενου μήνα, έπρεπε να αγοράσει ένα κουπόνι σαν γραμματόσημο, με αξία το 1% της ονομαστικής αξίας και να το κολλήσει στο χαρτονόμισμα. Υπήρχε δηλαδή μία λειτουργία  αντίθετη από τον τοκισμό, που επέτρεπε στο χρήμα να κυκλοφορεί συνεχώς.

Μια μεγάλη απόφαση
Ο νέος δήμαρχος είχε έναν μακρύ κατάλογο έργων που ήθελε να εκτελέσει. Έργα απολύτως απαραίτητα όπως η ύδρευση της πόλης, η ασφαλτόστρωση των δρόμων, ο οδικός φωτισμός και η φύτευση δέντρων κατά μήκος των οδών. Αλλά τα δημοτικά ταμεία ήταν σχεδόν άδεια, και οι δημότες ήταν ήδη σε δεινή οικονομική κατάσταση, αντιμετωπίζοντας αρκετοί από αυτούς πρόβλημα επιβίωσης. Ο Δήμαρχος καταλάβαινε ότι μία αύξηση της φορολογίας τους, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν τα δημοτικά έργα, θα οδηγούσε σε περαιτέρω φτώχεια και ύφεση.
Ο Δήμαρχος όμως είχε μελετήσει το βιβλίο «Η Φυσική Τάξη» του οικονομολόγου Silvio Gesell (Σύλβιο Γκέσελ). Ο οποίος πίστευε ότι η αργή κυκλοφορία του χρήματος είναι η κύρια αιτία για την παραπαίουσα οικονομία. Το χρήμα ως μέσο συναλλαγής ολοένα εξαφανίζεται από τα χέρια των εργατών – παραγωγών και μαζεύεται στα χέρια των λίγων που το συσσωρεύουν, εκμεταλλεύονται τους τόκους, και δεν το επιστρέφουν πίσω στην αγορά. Κατ΄ αυτόν δηλαδή, όσο περισσότερο χρήμα είχαν, όσο περισσότεροι άνθρωποι, οι οποίοι το κυκλοφορούν συνεχώς, τότε η Κοινωνία θα έχει υγιή ανάπτυξη και ευημερία.
Ο Δήμαρχος βάζοντας σε εφαρμογή την παραπάνω θεωρία, ξεκίνησε το πρόγραμμα των Δημοτικών του έργων, δίνοντας δουλειά σε πολλούς εργαζόμενους και εργολάβους, ξεκαθαρίζοντας όμως ότι η πληρωμή τους θα γινόταν με σελίνια (το νόμισμα της Αυστρίας) όχι εκτυπωμένα από την Εθνική Τράπεζα της, αλλά από τον Δήμο του Wörgl. Όντως εκτυπώθηκαν και τέθηκαν σε κυκλοφορία 32.000 σελίνια ως “Γραμμάτια Πιστοποίησης Εργασίας”, κάτι σαν ένα δωρεάν χρήμα, διότι δεν είχαν αντίκρισμα σε χρυσό, απλά αναγνώριζαν την παροχή έργου προς την Κοινότητα. Κόπηκαν χαρτονομίσματα ονομαστικής αξίας στα 1, 5 και 10 σελίνια.

Τα χρήματα του Wörgl

Στις 31 Ιουλίου 1932 δόθηκαν τα πρώτα 1.800 Σελίνια για να πληρωθούν οι μισθοί των εργαζομένων, και η αξία των υλικών που αναλώθηκαν τον πρώτο μήνα στα δημοτικά έργα. Οι άνθρωποι που πήραν αυτά τα νέα σελίνια, μπορούσαν να πληρώσουν τους δημοτικούς τους φόρους, αλλά και να αγοράσουν ψωμί. Ο αρτοποιός παίρνοντας αυτά τα σελίνια μπορούσε να αγοράζει αλεύρι από τον μυλωνά. Ο μυλωνάς αγόραζε σιτάρι από τον γεωργό. Ο γεωργός αγόραζε εργαλεία από τον σιδερά. Ο σιδεράς αγόραζε παπούτσια από τον τσαγκάρη. Ο τσαγκάρης πλήρωνε τον δάσκαλο που έκανε μάθημα στα παιδιά του. Ο δάσκαλος αγόραζε ψωμί στον αρτοποιό. Και ο κύκλος κυκλοφορίας του χρήματος επαναλαμβανότανε συνεχώς και καθημερινά, σε τέτοιο σημείο ώστε ήδη την τρίτη μέρα, ο κύκλος εργασιών ολόκληρης της πόλης να είναι παραπάνω από 10πλάσιος από τα 1.800 σελίνια  που δόθηκαν στη κυκλοφορία σε σημείο το να υποπτεύονται κάποιοι ότι κάποια σελίνια είχαν πλαστογραφηθεί. Ο Δήμαρχος όμως είχε εφαρμόσει μία πρόσθετη μέθοδο για να κάνει το χρήμα να αλλάζει συνεχώς χέρια με μεγάλη ταχύτητα:
Ο Δήμαρχος φυσικά δεν μπορούσε να προσλάβει όλους τους ανέργους της πόλης για τα δημοτικά έργα. Με την αύξηση του κύκλου εργασιών της πόλης όμως, ο αρτοποιός για παράδειγμα δεν προλάβαινε μόνος του να βγάζει τα ψωμιά που του ζητούσαν, υποχρεώθηκε λοιπόν να προσλάβει έναν βοηθό, τον οποίον πλήρωνε με τα σελίνια του Δήμου. Το ίδιο κάνανε και οι υπόλοιποι επαγγελματίες. Οι βοηθοί που προσλήφθηκαν όμως διευρύνανε την αγοραστική δύναμη της πόλης και έτσι οι επαγγελματίες είχαν να αντιμετωπίσουν μία περαιτέρω αύξηση της ζήτησης, σε σημείο που κανένας κάτοικος της πόλης να είναι άνεργος, αλλά αντίθετα να υπάρχουν παντού αγγελίες ζήτησης προσωπικού.

Έτσι το σύστημα αρχίζει να αποκτάει μία δυναμική μορφή, και οι άνεργοι από τα γύρω χωριά έρχονται για να δουλέψουν στο Wörgl, επίσης οι παραγωγοί από τα γύρω χωριά που είχαν τα προϊόντα τους απούλητα (διότι μέχρι τώρα κανείς δεν είχε χρήματα για να τα αγοράσει) επιτέλους βρήκαν αγοραστές στο Wörgl, αλλά με τους νέους επισκέπτες διευρύνεται ακόμα περαιτέρω η αγοραστική δύναμη, ενώ ταυτόχρονα αυξάνεται και η παραγωγική δραστηριότητα. Οι ξένοι εργάτες παίρνοντας τα σελίνια του Wörgl, δυνάμωναν και τις δικές τους τοπικές οικονομίες, επεκτείνοντας την ανάπτυξη στα γύρω χωριά, αλλά το ίδιο το Wörgl έβγαινε αλώβητο, από αυτή την έξοδο του χρήματος. Ο Δήμαρχος είχε ένα στρατηγικό πλεονέκτημα: Ήταν αυτός που εκτύπωνε το χρήμα. Δεν ήταν ένας ιδιώτης τραπεζίτης με σκοτεινά συμφέροντα κυριαρχίας από πίσω του, αλλά ένας άνθρωπος στην υπηρεσία των πολιτών.

Η πίσω όψη κάθε γραμματίου περιείχε αυτολεξεί την ακόλουθη συγκινητική δήλωση, κάποια λόγια που φαίνονται σαν να γράφτηκαν σήμερα, και όμως γράφτηκαν το 1932:
«Προς όλους τους ενδιαφερόμενους: Ο αργός ρυθμός που κυκλοφορεί το χρήμα έχει προκαλέσει μια πρωτοφανή ύφεση του εμπορίου και βύθισε εκατομμύρια ανθρώπους σε απόλυτη εξαθλίωση.  Από οικονομικής απόψεως, η καταστροφή του κόσμου άρχισε! -Είναι καιρός, με αποφασιστική και έξυπνη δράση, να προσπαθήσουμε να συγκρατήσουμε την πτωτική βουτιά του εμπορίου και έτσι να σωθεί η ανθρωπότητα από αδελφοκτόνους πολέμους, χάος και διάλυση. Οι άνθρωποι ζουν μέσα από την ανταλλαγή υπηρεσιών τους. Η υποτονική κυκλοφορία έχει σταματήσει σε μεγάλο βαθμό αυτή την ανταλλαγή και έτσι ρίχνονται εκατομμύρια άνθρωποι που θέλουν να εργαστούν εκτός εργασίας – Πρέπει, συνεπώς, να αναβιώσουμε αυτή την ανταλλαγή υπηρεσιών και έτσι οι άνεργοι να επιστρέψουν στην παραγωγική τάξη. Αυτός είναι ο στόχος του πιστοποιητικού εργασίας που εκδίδεται από την αγορά της πόλης του Wörgl: Να μειώσει τα βάσανα και το φόβο, να προσφέρει δουλειά και ψωμί».

Η επιτυχία του Wörgl

Σε περίοδο 13 μηνών, ο Δήμαρχος εκτέλεσε όλα τα έργα που είχε σχεδιάσει: Ύδρευση, δρόμοι, φωτισμός. Επίσης κατασκευάστηκαν νέα δημόσια κτίρια, ένας ταμιευτήρας νερού, μία πίστα για σκι, και μια γέφυρα. Επίσης έγιναν αναδασώσεις, γιατί αντιλαμβάνονταν οι άνθρωποι του τότε, που ζούσαν πιο κοντά στη Φύση, το μελλοντικό κέρδος από την ύπαρξη των Δασών.
Σε έξι γειτονικά χωριά επεκτάθηκε το σύστημα με επιτυχία. Ο Γάλλος πρωθυπουργός, Eduard Dalladier, έκανε μια ειδική επίσκεψη για να δει το “θαύμα του Wörgl”. Τον Ιανουάριο του 1933, το νέο οικονομικό σύστημα επεκτείνεται στη γειτονική πόλη της Kirchbühl, και τον Ιούνιο του 1933, ο Δήμαρχος του Wörgl συναντήθηκε με εκπροσώπους από 170 διαφορετικές πόλεις της Αυστρίας  που ενδιαφέρονταν για την γενικευμένη εφαρμογή του συστήματος και στις πόλεις τους.

Η παρακάτω έκθεση συντάχθηκε από τον Claude Bourdet, έναν αυτόπτη μάρτυρα Καθηγητή του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης:

το Worgl σήμερα

«Επισκέφθηκα το Wörgl τον Αύγουστο του 1933, ακριβώς ένα χρόνο μετά την έναρξη του πειράματος. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι τα αποτελέσματα  φτάνουν το θαύμα. Οι δρόμοι, περιβόητοι για την άθλια κατάσταση τους, συναγωνίζονται τώρα την ιταλική Autostrade (Ιταλική Εθνική Οδό). Το Συγκρότημα των Δημαρχιακών γραφείων έχει ανακαινιστεί όμορφα ως ένα  γοητευτικό σαλέ με ανθισμένες γλαδιόλες. Μια νέα τσιμεντένια γέφυρα φέρει περήφανα την  πλάκα: “Χτισμένο με δωρεάν χρήματα το έτος 1933″. Παντού βλέπει κανείς νέους φανοστάτες στους δρόμους, καθώς και ένα δρόμο με το όνομά του Silvio Gesell. Οι εργαζόμενοι στα πολλά εργοτάξια είναι όλοι ένθερμοι υποστηρικτές του συστήματος του δωρεάν χρήματος.  Στα καταστήματα τα γραμμάτια είναι αποδεκτά παντού, παράλληλα με τα επίσημα χρήματα. Οι τιμές δεν έχουν αυξηθεί. Κάποιοι υποστήριξαν ότι το σύστημα που πειραματίστηκε στο Wörgl εμποδίζει την φορολογική ισότητα, γιατί ενεργεί σαν μία μορφή εκμετάλλευσης του φορολογουμένου. Φαίνεται να υπάρχει ένα μικρό λάθος σε αυτό τον τρόπο σκέψης. Ποτέ στο παρελθόν δεν είδε κανείς τους φορολογούμενους να μη διαμαρτύρονται έντονα κατά την αφαίρεση των χρημάτων τους. Στο Wörgl κανείς δεν διαμαρτύρονταν. Αντίθετα, οι φόροι (σε μορφή γραμματίων) καταβάλλονται εκ των προτέρων στον Δήμο. Οι άνθρωποι είναι ενθουσιασμένοι με το πείραμα και διαμαρτύρονται στην Εθνική τους Τράπεζα η οποία αντιτίθεται στην έκδοση των νέων αυτών χαρτονομισμάτων (των τοπικών γραμματίων). Είναι αδύνατο να αποδώσει κανείς  τη γενική βελτίωση του Wörgl μόνο στη «νέα μορφή των φόρων». Δεν μπορεί κανείς παρά να συμφωνήσει με το Δήμαρχο ότι το νέο νόμισμα εκτελεί τη λειτουργία του πολύ καλύτερα από το παλιό. Αφήνω στους ειδικούς για να διαπιστωθεί αν υπάρχει πληθωρισμός, παρά την κατά 100% κάλυψη των βασικών καταναλωτικών αγαθών. Παρεμπιπτόντως, αυξήσεις των τιμών, το πρώτο σημάδι του πληθωρισμού, δεν εμφανίζονται. Όσον αφορά την οικονομία, μπορούμε να πούμε ότι το νέο νόμισμα ευνοεί την εξοικονόμηση κατά κυριολεξία και όχι την αποθησαύριση του χρήματος. Δεδομένου ότι τα χρήματα χάνουν την αξία τους κρατώντας τα σπίτι, μπορεί κανείς να αποφύγει την υποτίμηση αυτή επενδύοντάς τα σε μία τράπεζα καταθέσεων. Το Wörgl έχει γίνει ένα είδος προσκυνήματος για τους μακρο-οικονομολόγους από διάφορες χώρες. Ο καθένας μπορεί να τους  αναγνωρίσει αμέσως, από τις εκφράσεις τους, κατά τη συζήτηση τους στους όμορφους δρόμους του Wörgl, ή ενώ κάθονται στα τραπέζια των εστιατορίων. Ο πληθυσμός του Wörgl με χαρά, περήφανος για τη φήμη τους, τους καλωσορίζει θερμά.»

Το τέλος

Η Κεντρική Τράπεζα της Αυστρίας πανικοβλήθηκε, στο ενδεχόμενο το πείραμα του Wörgl να επεκταθεί σε όλη την Αυστρία και αποφάσισε να διεκδικήσει τα μονοπωλιακά δικαιώματα της, απαγορεύοντας δωρεάν νομίσματα. Η υπόθεση έφτασε ενώπιον του Αυστριακού Ανώτατου Δικαστηρίου, το οποίο επικύρωσε το μονοπωλιακό δικαίωμα της Κεντρικής Τράπεζας για την έκδοση νομίσματος. Και έγινε ποινικό αδίκημα η έκδοση “νομίσματος έκτακτης ανάγκης”. Το Wörgl γρήγορα επανήλθε στην ανεργία του 30%. Κοινωνική αναταραχή εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλη την Αυστρία, διότι οι απλοί άνθρωποι δεν καταλαβαίνανε γιατί η Κυβέρνησή τους και η Δικαιοσύνη, που υποτίθεται ότι εξυπηρετούν τα συμφέροντα των πολιτών, δεν τους αφήνει να εξασκούν τη δοκιμασμένη λύση που βρήκανε στην αντιμετώπιση της ύφεσης, αλλά τους επιβάλει τα δικά της μέτρα που αποδεδειγμένα όπως και πριν τους ξαναβύθισε στη φτώχεια και την ανέχεια. Το 1938 ο Χίτλερ προχώρησε στην προσάρτηση της Αυστρίας (χωρίς να βρει την παραμικρή πολεμική αντίσταση) με έναν από τους λόγους για αυτό, το ότι πολλοί άνθρωποι τον είδαν ως τον οικονομικό και πολιτικό σωτήρα τους. Ακολούθησε ο Πόλεμος, και το πείραμα του Wörgl έμεινε στην Ιστορία.

Ο ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΣ ΠΟΥΤΙΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΗΓΟΥΜΕΝΟ ΕΦΡΑΙΜ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟ, ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ: ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΑ ΠΑΠΑΓΑΛΑΚΙΑ ΤΩΝ ΜΜΕ, ΠΟΥ "ΜΟΥΓΚΑΘΗΚΑΝ" ΞΑΦΝΙΚΑ!

http://hellas-orthodoxy.blogspot.com/2011/10/blog-post_8921.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+blogspot%2Fhellas-orthodoxy+%28Hellas-Orthodoxy%29

Βέβαια, στη σύγχρονη εποχή του Διαδικτύου και των ιστολογίων, είναι λίγο δύσκολο για τους γκεμπελίσκους των Μμε να κρύψουν τα πάντα: Έτσι λοιπόν, με μερικές επισκέψεις σε ρωσικές ιστοσελίδες τηλεοπτικών σταθμών και εφημερίδων, όπου η άφιξη της Αγίας Ζώνης είναι ένα από τα πρώτα θέματα της επικαιρότητας, βρήκαμε την παραπάνω φωτογραφία.

Την αφιερώνουμε σε όλους τους εγχώριους "παντογνώστες" επί εκκλησιαστικών και όχι μόνο θεμάτων, κάνοντάς τους την πολύ απλή ερώτηση:

Πώς είναι δυνατόν ο Πούτιν να υποδέχεται αυτοπροσώπως την Αγία Ζώνη πηγαίνοντας στο Αεροδρόμιο (!!!) της Αγίας Πετρούπολης, έχοντας μάλιστα ιδιαίτερη συνάντηση με τον "απατεώνα" π. Εφραίμ;

Ο ίδιος Πούτιν, που μαζί με τον Μεντβέντεφ δεν καταδέχονται ούτε στο τηλέφωνο να μιλήσουν με τον "σωτήρα" της Ελλάδας και αγαπημένο των νταβατζήδων Γιωργάκη!

Τελικά, ποιος είναι ο απατεώνας; Και ποιος μας κοροιδεύει, αγαπητά παπαγαλάκια;

Μάλλον δεν χρειαζόταν να γράψουμε όλα τα παραπάνω: Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ισχύει απόλυτα η ρήση "μια φωτογραφία αξίζει όσο χίλιες λέξεις"!

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 18-4-1964 - 400.000.000 ΔΟΛΛΑΡΙΩΝ ΕΔΑΝΕΙΣΕΝ Η ΕΛΛΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑΝ ( Δώστε μας πίσω αυτά που σας ΔΑΝΕΙΣΑΜΕ το 1942 μαζί με τους τόκους που μας χρεωστάτε. )

http://attikanea.blogspot.com/2011/10/18-4-1964-400000000-1942.html

αναγνώστης Παναγιώτης

Αυτούς τους εκπαιδευτικούς θέλουμε!!! Μη χάσει κανείς αυτό το βίντεο με την συγκλονιστική ομιλία της εκπαιδευτικού Νίνας Γεωργιάδου στην Κάλυμνο!!!

http://parapona-rodou.blogspot.com/2011/10/blog-post_7922.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+Parapona-rodou+%28Parapona-Rodou%29

Η παρακάτω ομιλία της εκπαιδευτικού Νίνας Γεωργιάδου, εκφωνήθηκε στην Κάλυμνο χτες κατά τη διάρκεια της απεργιακής κινητοποίησης. Επειδή όμως θεωρούμε την ομιλία αυτή συγκλονιστική από κάθε άποψη την "απομαγνητοφωνήσαμε" και την δημοσιεύουμε για να υπάρχει ως γραπτό ιστορικό ντοκουμέντο...


"Απατεώνες του κοινού ποινικού δικαίου, υπάλληλοι των τοκογλύφων, ξεπουλητάδες, αγοραίοι πολιτικάντηδες, δοσίλογοι, μεταποιητές ιδεών, ελπίδων και αγώνων, κηφήνες, πλασιέ λεσχών, οίκων και άλλων συναφών επεξεργαστηρίων δουλείας, κουτοπόνηροι μεγαλοσυνδικαλισταράδες, καλοταϊσμένοι μεσάζοντες, μπουκωμένοι μικροδιανοητές, μισθωμένοι δημοσιογραφούντες, ντοπαρισμένοι μισθοφόροι, παλαμακιστές οπαδοί με το αζημίωτο, θρασίμια κουκουλοφόροι, κρανοφόροι σαδομαζοχιστές, μια μπασταρδη γενιά φιδιού, εθνικοί σκουπιδιαραίοι όπως τους ονόμαζε ο Ντίκενς.
Αυτοί μας κυβερνούν, αυτοί ξεπουλάνε τον τόπο, αυτοί ορίζουν σήμερα την εξαθλίωση των ανθρώπων του μόχθου, αυτοί τσακίζουν τα φτερά και τις ελπίδες των νέων ανθρώπων, αυτοί επιβάλλουν τη βαθιά θλίψη των απόμαχων της δουλειάς. Δική τους πατρίδα τα φουαγιέ της Ντόιτσεμπανκ, τα πεζοδρόμια της Γουόλστρητ, ο προθάλαμος της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ, η αίθουσα αναμονής της Γκόλντμαν Ζακς, οι διάδρομοι της Μούντις, τα στούντιο των καναλιών, τα ακριβά φαγάδικα, οι εξώστες του Μεγάρου Μουσικής και παρεπιπτόντως, ο καφενές του παλατιού του Όθωνα, που στην κάλπικη δημοκρατία τους, τον βάφτισαν κοινοβούλιο. Ακόμα κι αυτά υποθήκευσαν, στο όνομα ενός χρέους που απο το 1990 έχει αποληρωθεί μιάμισι φορά η χώρα η χώρα μας ξεπουλήθηκε, το μνημόνιο, η δανειακή σύμβαση, το μεσο πρόθεσμο και η συμφωνία της 21ης Ιουλίου αποτελούν, ντροπιαστικά σύμφωνα παράδοσης της χώρας. Οι εργαζόμενοι γίναμε πειραματόζωα εξαθλίωσης των εργασιακών σχέσεων, ισοπέδωσης του του κόστους της δουλειάς μας, θύματα μιας φορομπηχτικής υστερίας και σάκοι του μποξ του κατασταλτικού μηχανισμού. Μ' άλλα λόγια φτώχεια ξύλο και απόγνωση.
Απ' όλα αυτα κρατήστε την καταγγελία των δασκάλων στο 7ο διαμέρισμα Αττικής: Οι μικροί μαθητές λυποθυμούν στο σχολείο απ' την πείνα, γιατί ο πατέρας απολύθηκε, η μάνα είναι άνεργη και το ψυγείο άδειο. Ένα παιδί μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, κι ο γιατρός διέγνωσε με όση ντροπή μπορεί να διαθέτει σήμερα ένας άνθρωπος, υποσιτισμό. Την ίδια στιγμή που το λίπος γουργουρίζει ακόμα και στη φωνή του αντιπροέδρου και του ειδικού επί των οικονομικών. Όμως εμείς, τα εκατομμύρια των εργαζόμενων, των άνεργων, των παιδιών, των απόμαχων της δουλειάς, δεν είμαστε υπήκοοι της τρόικας, ούτε μετανάστες στην ίδια μας τη χώρα, δεν οφείλουμε καιά νομιμοφροσύνη σε ανδρείκελα και δοσίλογους, δεν οφείλουμε καιά νομιμοφροσύνη σ' αυτούς που βουτάνε το υστέρημα του συνταξιούχου κι αφήνουν το φοροφυγά να πλουτίζει. Πατρίδα μας δεν είναι οι εντολές των τοκογλύφων, πατρίδα μας είναι ο τόπος μας και τα παιδιά μας το ψωμί τους, η ελπίδα τους και το διακιωμά τους να ονειρέυονται.

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΞΕΣΗΚΩΜΟ,
ΕΜΠΡΟΣ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ !!"




"Παρέμβαση"