http://aprogrammatista.blogspot.com/2011/10/27-10-1986-27-1986-video-3.htmlΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΑΙΤΩΛΙΑΣ & ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ
200 ΧΡΟΝΙΑ - ΕΞΟΔΟΣ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ ΙΕΡΑ ΠΟΛΗ
Τρίτη 4 Οκτωβρίου 2011
27-10-1986 Να θυμάστε αυτή την ημερομηνία! Στις 27 Οκτωβρίου 1986 γεννήθηκε Οικονομικά και Θρησκευτικά η Νέα Τάξη. Η απόδειξη είναι στο video. Η επίσημη πολιτική αναγγελία της από τον πρόεδρο Μπους περιέχεται επίσης, όπως και η προειδοποίηση για τον 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο και τον «κασσιδιάρη»
http://aprogrammatista.blogspot.com/2011/10/27-10-1986-27-1986-video-3.html
Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2011
"ΩΣ ΕΔΩ, ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ": ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΘΝΟΠΡΟΔΟΤΩΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ!
http://hellas-orthodoxy.blogspot.com/2011/10/blog-post_5954.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+blogspot%2Fhellas-orthodoxy+%28Hellas-Orthodoxy%29
"Η λύση της μετάνοιας είναι μονόδρομος"!
Ἡ χάρις καὶ ἡ εὐλογία τοῦ Κυρίου μᾶς Ἰησοῦ Χριστοῦ εὔχομαι νὰ σκεπάζει ὅλους σας, τὴν κοινωνία, τὸ ἔθνος καὶ τὴν Ἐκκλησία μας.
Σκέφθηκα πολὺ γιὰ νὰ συντάξω αὐτὴ τὴν ἐγκύκλιο καὶ νὰ τὴν ἀπευθύνω στὴν ἀγάπη σας. Μέχρι τὴν τελευταία στιγμὴ δὲν ἤμουν σίγουρος ἂν ἔπρεπε νὰ τὸ κάνω.
Τὶς τελευταῖες ὅμως μέρες, μέσα στὴν κατάσταση τοῦ γενικευμένου πανικοῦ ποὺ ἐπικρατεῖ στὴν πατρίδα μας, τῶν σπασμωδικῶν ἀποφάσεων τῶν ὑπευθύνων διαχειριστῶν τῆς ζωῆς καὶ τοῦ μέλλοντός μας, τὴν ἐπαναλαμβανόμενη ἐναλλαγὴ ὑποσχέσεων καὶ διαψεύσεων ποὺ ἔχουν τραυματίσει τὸ ἠθικὸ καὶ τὴν ἀξιοπρέπειά μας, τὸν καταιγισμὸ τῶν χωρὶς τέλος φορολογικῶν ἐπιβαρύνσεων, δέχθηκα σωρεία τηλεφωνημάτων καὶ μηνυμάτων πολιτῶν τῆς περιοχῆς μας ποὺ ζητοῦν ἀπεγνωσμένα μία παρέμβαση καὶ κάποια συμπαράσταση στὸ οἰκονομικό τους ἀδιέξοδο καὶ δράμα.
Οἱ μισθοὶ καὶ οἱ συντάξεις περικόπηκαν, ἀρκετοὶ ἀπολύθηκαν, οἱ ἄνεργοι πληθύνονται, πολλοὶ στέγνωσαν οἰκονομικά. Καὶ ξαφνικά μας ζητεῖται ἀπειλητικὰ καὶ ἐκβιαστικὰ νὰ πληρώσουμε, ἐπὶ πλέον φόρο γιὰ τὸ σπίτι ποὺ μένουμε σὰν νὰ εἶναι τὸ κράτος πλέον φτωχότερο ἀπὸ τοὺς φτωχούς. Φτάσαμε, ἀντὶ τὰ ἔξοδά μας νὰ γίνονται γιὰ τὸ φαγητό, τὸ σπίτι καὶ τὶς ἀνάγκες μας, ὅ,τι ξοδεύουμε νὰ πηγαίνει σὲ δύο φοβερὲς λέξεις: σὲ φόρους καὶ σὲ χρέη.
Δὲν εἶναι δύσκολο νὰ ἀντιληφθεῖ κανεὶς τὸ αἴσθημα πνιγμοῦ ποὺ διακατέχει ἴσως καὶ τὴν πλειοψηφία τῶν συμπολιτῶν μας, σίγουρα καὶ ἀρκετοὺς ἀπό μας. Ποιὸς μποροῦσε νὰ φαντασθεῖ ὅτι ὁ ὑπέροχος καὶ ὑπερήφανος λαός μας θὰ ἔφτανε σὲ αὐτὸ τὸ κατάντημα; Νὰ ἔχει δώσει καὶ τὴν τελευταία σταγόνα τοῦ ἱδρώτα του, τοῦ κόπου του, τῆς ἀξίας του, καὶ παρὰ ταῦτα νὰ ἔχουμε ὡς λαὸς διασυρθεῖ παγκοσμίως; Καὶ τώρα χωρὶς καμμία ἐλπίδα καὶ ἐγγύηση νὰ διεκδικεῖ τὸ κράτος μᾶς πιεστικὰ τὰ δάκρυα καὶ τὸ αἷμα μας;
Εἶναι αὐτονόητο ὅτι δὲν ἀντέχουμε ἄλλο. Δὲν εἶναι ὑπερβολὴ αὐτό. Πρέπει ὅμως νὰ τὸ ποῦμε. Νὰ τὸ φωνάξουμε στὰ αὐτιὰ τῶν ἁρμοδίων: "Ὡς ἐδῶ! Δὲν μποροῦμε ἄλλο. Βρέστε ἄλλες λύσεις. Ἴσως πιὸ δύσκολες, ἀλλὰ πιὸ ἀποδοτικές, πιὸ ἔξυπνες καὶ σίγουρα πιὸ ἀνθρώπινες. Ἂν δὲν μπορεῖτε, ὁμολογῆστε τὴν ἀδυναμία σας."
Δὲν εἶναι ντροπὴ νὰ μὴν μπορεῖ κανείς. Εἶναι ὅμως ἀπαράδεκτο νὰ ἐπιμένει στὴν εὐθύνη τῆς γενικευμένης καταστροφῆς μας. Μᾶς φτιάξατε ἕνα κράτος ποὺ προσφέρει στὸν λαὸ πολὺ λιγότερα ἀπὸ ὅσα τοῦ ἀπαιτεῖ.
Πρέπει νὰ τὸ καταλάβετε, δὲν εἶστε μόνο ὀφειλέτες στοὺς δανειστές σας, εἶστε ὀφειλέτες καὶ στὸν λαὸ ποὺ ταχθήκατε νὰ ὑπηρετεῖτε. Ἀφοῦ δὲν καταφέρνετε τὴν ἐθνικὴ σωτηρία μέσα ἀπὸ πολιτικὴ συνεργασία, αὐτὴ θὰ προκύψει ἀναγκαστικὰ μέσα ἀπὸ λαϊκὴ ἀπαίτηση καὶ πρωτοβουλία.
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
Ἦρθε ἡ ὥρα ποὺ πρέπει ὁ λαὸς νὰ δείξει τὸ διαμέτρημα τῆς δύναμής του, νὰ κάνει γνωστὰ τὰ ὅριά του. Ἦρθε ἡ ὥρα ὅλοι μαζὶ νὰ πάρουμε στὰ χέρια μας τὶς τύχες μας.
Ὅσο παραμένουμε ἀδρανεῖς, ὅσο μένουμε ὑποτελεῖς σὲ ἐσφαλμένες ἢ ἀβάσταχτες ἐπιλογές, τόσο καθιστοῦμε τὸν ἑαυτὸ μᾶς συνυπεύθυνο στὸν ἀργὸ ἀλλὰ βέβαιο ὑπαρκτικὸ ἐκφυλισμό μας. Ἂν δὲν ξυπνήσουμε, τελειώσαμε. Δὲν θὰ ὑπάρχει συνέχεια! Καιρὸς πλέον νὰ ξεσηκωθοῦμε. Τὰ πάντα πρέπει νὰ ἀλλάξουν. Καὶ ἐπειδὴ δὲν θὰ τὰ ἀλλάξουν κάποιοι ἄλλοι, πρέπει νὰ μποῦμε στὸ παιχνίδι ὅλοι.
Ὅποιος πονάει γιὰ τὴν κατάσταση καὶ ἀγαπάει τὴν ἀλήθεια ἔχει θέση σὲ αὐτὴ τὴν ἀλλαγή. Κανεὶς δὲν περισσεύει. Ὅλες οἱ ἀνατροπές, ὅλες οἱ μεγάλες ἀλλαγὲς ἔγιναν ἀπὸ ἡρωικοὺς ἀνθρώπους, κυρίως νέους. Ὄχι ἀπὸ συμβιβασμένους οὔτε ἀπὸ ἀγανακτισμένους, ἀλλὰ ἀπὸ ὑγιῶς ἐπαναστατημένους. Ὅλοι μαζὶ καὶ πρέπει καὶ μποροῦμε καὶ ἐπιβάλλεται νὰ ἀλλὰξουμε μὲ δική μας πρωτοβουλία τὸ μέλλον μας. Ὄχι μὲ βία, ἀλλὰ μὲ δύναμη καὶ ἀποφασιστικότητα.
Ὄχι μὲ μηδενιστικὲς ἐπιλογές, ἀλλὰ μὲ καθαρότητα, ἡρωισμὸ καὶ ἐξυπνάδα.
Σίγουρα καὶ ἡ δική μας εὐθύνη ὡς λαοῦ δὲν εἶναι καθόλου μικρή. Συμφωνήσαμε μὲ τὶς μικρονοϊκὲς πολιτικὲς ἐπιλογὲς καὶ τὶς κάναμε συνὴθεῖες καὶ νοοτροπία μας.
Ἡ ἀνειλικρίνεια, ἡ ἀδιαφορία, τὸ βόλεμα, τὸ εὔκολο κέρδος, ἡ προσβολὴ τῶν θεσμῶν, ἡ ὕβρις κατὰ τῆς πίστης καὶ παράδοσής μας, ἡ ἀσέβεια κατὰ τοῦ κράτους καὶ τῶν νόμων, οἱ ἀλόγιστες διεκδικήσεις ἀποτέλεσαν κομμάτια τῆς ζωῆς τοῦ νεοέλληνα ποὺ δὲν μᾶς τιμοῦν καθόλου. Δὲν μᾶς φταῖνε μόνον οἱ ἄλλοι εἴτε αὐτοὶ λέγονται κερδοσκόποι εἴτε ξένα συμφέροντα εἴτε πολιτικοί.
Τὸ δικό μας μερίδιο εὐθύνης γιὰ τὸ σημερινό μας κατάντημα δὲν εἶναι εὐκαταφρόνητο. Ἡ λύση τῆς μετάνοιας καὶ ἀλλαγῆς εἶναι μονόδρομος.
Τοὺς ἄλλους δὲν μποροῦμε νὰ τοὺς ἀλλάξουμε. Τὴ δική μας ὅμως νοοτροπία καὶ ζωὴ ἔχουμε καὶ τὴ δυνατότητα καὶ τὴν εὐθύνη νὰ τὶς διορθώσουμε. Ἂς ἀρχίσει ὡς ἐπανάσταση αὐτὴ ἡ ἀλλαγὴ ἀπὸ τοὺς ἑαυτούς μας. Αὐτὸ εἶναι τὸ πιὸ ἡρωικό.
Ὁμολογῶ ὅτι καὶ ὡς Ἐκκλησία μᾶς κάνανε κομμάτι τοῦ καταρρεόντος κρατικοῦ συστήματος.
Γι’ αὐτὸ καὶ συχνά μας παρερμηνεύει ὁ λαός. Ἀγκαλιάσαμε τὸ κράτος, στηριχθήκαμε σὲ αὐτὸ καὶ τραυματίσθηκε ἡ βαθειὰ σχέση μας μὲ τὸν λαό. Τὸν ὑπηρετήσαμε μὲν ὡς πονεμένο καὶ φτωχό, ἀλλὰ δὲν τὸν ἀγκαλιάσαμε ὡς κομμάτι τῆς ὑπόστασής μας.
Τουλάχιστον δὲν καταφέραμε νὰ μᾶς νοιώσει ἔτσι. Μολύνθηκε τὸ γάλα τῆς μάνας του, τῆς Ἐκκλησίας, καὶ ἀπέστρεψε τὸ πρόσωπό του ἀπὸ τὸ στῆθος της.
Αὐτὸ εἶναι ὅ,τι χειρότερο ὑπάρχει. Ὁ λαὸς εἶναι ὅ,τι ἱερώτερο ἔχουμε μετὰ τὸν Θεὸ καὶ ἡ Ἐκκλησία στὴ φύση τῆς εἶναι ἡ ἀνάσα τοῦ λαοῦ. Αὐτὴν τὴν ἀνάσα τελευταία στερηθήκαμε. Ἦρθε ἡ ὥρα νὰ ξαναρχίσει ὁ ζωτικὸς θηλασμός.
Δὲν ἀμφισβητῶ βέβαια ὅτι εἴμαστε καὶ θύματα. Κάποιοι μᾶς ξεγέλασαν. Κάποιοι διαχειρίσθηκαν τὰ θέματά μας μὲ ἔνοχη ἀνικανότητα.
Κάποιοι μᾶς διέσυραν διεθνῶς καὶ μᾶς ὁδήγησαν στὰ στόματα τῶν θηρίων αὐτοῦ του κόσμου εἴτε ἀπὸ ἐπιπολαιότητα εἴτε ἐνδεχομένως καὶ ἀπὸ ὕποπτες σκοπιμότητες. Καὶ νὰ ποῦ φτάσαμε! Ἰσοπεδωθήκαμε στὸ μηδὲν τῆς περιουσίας μας καὶ στὸ τίποτα τῆς ἀξιοπρέπειάς μας.
Παρὰ ταῦτα δὲν ψάχνουμε γιὰ ἐνόχους. Τώρα ἐπειγόμαστε γιὰ λύσεις.
Λύσεις ὅμως ποὺ δὲν πατᾶνε τὸν λαό, ἀλλὰ ἀνασταίνουν τὴν τιμή του. Ἦρθε ἡ ὥρα ποὺ θὰ πρέπει ὅσοι παίρνουν ἀποφάσεις νὰ καταλάβουν τί συμβαίνει στὰ σπίτια, στοὺς δρόμους, στὰ μαγαζιὰ καὶ στὴν καθημερινότητα. Τί συμβαίνει στὶς ψυχές μας. Αὐτὸ δὲν θὰ τὸ μάθουν ἀπὸ τὴν τρόϊκα οὔτε ἀπὸ τὶς μεταξύ τους διαβουλεύσεις.
Θὰ τὸ μάθουν ἀπὸ τὸν λαό. Πρέπει τὴν φωνή μας νὰ τὴν ἀκούσουν. Δὲν γίνεται ἀλλιῶς.
Θὰ ἤθελα λοιπὸν νὰ πῶ σὲ ὅσους δὲν μποροῦν νὰ πληρώσουν τὴν λεγόμενη «ἔκτακτη εἰσφορὰ ἀκινήτων» νὰ μὴ φτάσουν σὲ ἀπόγνωση. Νὰ ξέρουν ὅτι θὰ βρεθοῦμε ὅλοι ἑνωμένοι στὸ πλευρό τους καὶ θὰ φωνάξουμε μαζί: «Οὐκ ἂν λάβοις παρά του μὴ ἔχοντος».
Ἂς καταλάβουν ὅτι δὲν ἔχουμε. Δὲν μποροῦμε. Φτάσαμε στὰ ὅριά μας, ἀλλὰ ἀρνούμαστε νὰ μᾶς τελειώσουν. Ἂν ἀδρανήσουμε δὲν θὰ τὸ καταλάβουν. Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς προφὴτευσε πρὶν ἀπὸ διακόσια πενήντα χρόνια λέγοντας: «Θὰ σᾶς βάλουν βαρὺ καὶ δυσβάσταχτο φόρο ἀκόμη καὶ στὰ παράθυρα καὶ στὰ κοτέτσια, ἀλλὰ ὅμως δὲν θὰ προλάβουν».
Πράγματι, δὲν θὰ προλάβουν! Μὴ λυγίσετε μπροστὰ στὴν οἰκονομικὴ χρεωκοπία. Αὐτὴν ἤδη τὴ ζοῦμε. Ἀρνηθεῖτε τὴ χρεωκοπία τῆς ἀξιοπρέπειας, τῆς ἱστορίας, τῆς ἐθνικῆς συνείδησης. Αὐτὰ μποροῦμε καὶ πρέπει νὰ τὰ διεκδικήσουμε μέχρι τελευταίας ρανίδας. Ἔστω τώρα, τὴν τελευταία στιγμή.
Τὰ Μεσόγεια καὶ ἡ Λαυρεωτικὴ εἶναι μία εὐλογημένη περιοχὴ ποὺ μέχρι προτινὸς ἔσφυζε ἀπὸ ἀνάπτυξη καὶ εὐημερία. Τὸν τελευταῖο ὅμως καιρὸ ὅλο καὶ πληθαίνουν αὐτοὶ ποὺ μὲ ἀπόγνωση στρέφονται στὴν Ἐκκλησία ἡ ὅπου βροῦν, καὶ ἐκλιπαροῦν γιὰ συμπαράσταση καὶ βοήθεια.
Πολλοὶ ἔχουν λυγίσει, ἔχουν οἰκονομικὰ γονατίσει. Δὲν μποροῦν νὰ θρέψουν τὰ παιδιά τους. Ἔχασαν τὸν ὕπνο τους. Ζοῦν τὴν ἀπειλὴ τοῦ παρόντος καὶ μὲ τὸν φόβο τοῦ μέλλοντος.
Ἔχουν ἰδιοκτησίες, ἀλλὰ δὲν ἔχουν χρήματα. Αὐτοὶ πῶς θὰ πληρώσουν; Ποῦ νὰ τὰ βροῦν; Θὰ τοὺς πάρουν τὸ σπίτι; Θὰ τοὺς κόψουν τὸ ρεῦμα; Εἶναι δυνατὸν νὰ βυθίσουν στὸ σκοτάδι τὴν Κερατέα ἡ τὸ Λαύριο ποῦ φιλοξενοῦν τὸ μεγαλύτερο ἐργοστάσιο τῆς ΔΕΗ στὴν πατρίδα μας;
Ὅ,τι καὶ νὰ συμβεῖ, ἀδελφοί μου, θὰ ἤθελα νὰ ξέρετε ὅτι ἡ τοπικὴ Ἐκκλησία μας θὰ δώσει τὰ πάντα γιὰ νὰ σταθεῖ στὸ πλευρό σας. Ἂν σὲ ἕναν κόψουν τὸ ρεῦμα, ἐμεῖς θὰ τὸ κόψουμε σὲ ὅλους τους ναούς.
Θὰ κάνουμε γάμους μὲ κεριὰ στὰ χέρια καὶ λειτουργίες μὲ δάκρυα στὰ μάτια. Μὲ κανέναν τρόπο δὲν θὰ δεχθοῦμε, τὴ στιγμὴ ποὺ νοικοκυριὰ εἶναι βυθισμένα στὸ σκοτάδι, οἱ ναοὶ νὰ λειτουργοῦν μὲ ἀναμμένους τοὺς πολυελαίους.
Ὅλοι μαζὶ λοιπὸν τώρα, ὀφείλουμε νὰ πιέσουμε τοὺς ἐκπροσώπους μᾶς περισσότερο ἀπὸ ὅσο τοὺς πιέζουνε οἱ δανειστές.
Γιατί ἡ ἀνάγκη μας γιὰ ἐπιβίωση ξεπερνάει τὴν ἀνάγκη τους νὰ κυριαρχήσουν πάνω μας. Γιατί ἡ ἀξιοπρέπειά μας ἀξίζει περισσότερο ἀπὸ τὰ πάσης φύσεως συμφέροντα.
Γιατί ἡ ἐθνική μας ὑπερηφάνεια στηρίζεται σὲ μία ἱστορία ποὺ ὅλοι τους ζηλεύουν. Γιατί τὴν Εὐρώπη τὴν βλέπουμε περισσότερο ὡς οἰκογένεια ποὺ κατανοεῖ τὴν δυσκολία τῶν λαῶν παρὰ ὡς θηλιὰ ποὺ ὁδηγεῖ σὲ ἀσφυξία τὶς κοινωνίες.
Δὲν μᾶς ἔμεινε τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὸ νὰ μεταμορφώσουμε ξανὰ τὴν Ἑλλάδα σὲ πατρίδα μας, τὴν ἱστορία της σὲ ταυτότητά μας, τὰ παραδείγματα τῶν προγόνων μας σὲ βιώματά μας καὶ νὰ ἐπιστρέψουμε ἀπὸ τὸν ἀσύνετο νεοπλουτισμὸ στὴν ἀξιοπρεπῆ λιτότητα καὶ ὀλιγάρκεια, ἀπὸ τὶς ὑποτελικὲς ὑποχωρήσεις στὸν ἡρωισμὸ καὶ ἀπὸ τὸν παγκόσμιο διασυρμὸ στὴν ἐθνικὴ ὑπερηφάνεια καὶ τὸν πανθομολογούμενο θαυμασμό.
Ἔτσι, ὁ Θεός, ὅπως λέγει καὶ ὁ λαός, δὲν θὰ μᾶς ἀφήσει, γιατί μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο δὲν θὰ Τὸν ἔχουμε κι ἐμεῖς ἀφήσει.
Μὲ πατρικὲς εὐχὲς καὶ τὴν ἐλπίδα τῆς ἀφύπνισης,
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικὴς ΝΙΚΟΛΑΟΣ
ΠΗΓΗ.
Σκέφθηκα πολὺ γιὰ νὰ συντάξω αὐτὴ τὴν ἐγκύκλιο καὶ νὰ τὴν ἀπευθύνω στὴν ἀγάπη σας. Μέχρι τὴν τελευταία στιγμὴ δὲν ἤμουν σίγουρος ἂν ἔπρεπε νὰ τὸ κάνω.
Τὶς τελευταῖες ὅμως μέρες, μέσα στὴν κατάσταση τοῦ γενικευμένου πανικοῦ ποὺ ἐπικρατεῖ στὴν πατρίδα μας, τῶν σπασμωδικῶν ἀποφάσεων τῶν ὑπευθύνων διαχειριστῶν τῆς ζωῆς καὶ τοῦ μέλλοντός μας, τὴν ἐπαναλαμβανόμενη ἐναλλαγὴ ὑποσχέσεων καὶ διαψεύσεων ποὺ ἔχουν τραυματίσει τὸ ἠθικὸ καὶ τὴν ἀξιοπρέπειά μας, τὸν καταιγισμὸ τῶν χωρὶς τέλος φορολογικῶν ἐπιβαρύνσεων, δέχθηκα σωρεία τηλεφωνημάτων καὶ μηνυμάτων πολιτῶν τῆς περιοχῆς μας ποὺ ζητοῦν ἀπεγνωσμένα μία παρέμβαση καὶ κάποια συμπαράσταση στὸ οἰκονομικό τους ἀδιέξοδο καὶ δράμα.
Οἱ μισθοὶ καὶ οἱ συντάξεις περικόπηκαν, ἀρκετοὶ ἀπολύθηκαν, οἱ ἄνεργοι πληθύνονται, πολλοὶ στέγνωσαν οἰκονομικά. Καὶ ξαφνικά μας ζητεῖται ἀπειλητικὰ καὶ ἐκβιαστικὰ νὰ πληρώσουμε, ἐπὶ πλέον φόρο γιὰ τὸ σπίτι ποὺ μένουμε σὰν νὰ εἶναι τὸ κράτος πλέον φτωχότερο ἀπὸ τοὺς φτωχούς. Φτάσαμε, ἀντὶ τὰ ἔξοδά μας νὰ γίνονται γιὰ τὸ φαγητό, τὸ σπίτι καὶ τὶς ἀνάγκες μας, ὅ,τι ξοδεύουμε νὰ πηγαίνει σὲ δύο φοβερὲς λέξεις: σὲ φόρους καὶ σὲ χρέη.
Δὲν εἶναι δύσκολο νὰ ἀντιληφθεῖ κανεὶς τὸ αἴσθημα πνιγμοῦ ποὺ διακατέχει ἴσως καὶ τὴν πλειοψηφία τῶν συμπολιτῶν μας, σίγουρα καὶ ἀρκετοὺς ἀπό μας. Ποιὸς μποροῦσε νὰ φαντασθεῖ ὅτι ὁ ὑπέροχος καὶ ὑπερήφανος λαός μας θὰ ἔφτανε σὲ αὐτὸ τὸ κατάντημα; Νὰ ἔχει δώσει καὶ τὴν τελευταία σταγόνα τοῦ ἱδρώτα του, τοῦ κόπου του, τῆς ἀξίας του, καὶ παρὰ ταῦτα νὰ ἔχουμε ὡς λαὸς διασυρθεῖ παγκοσμίως; Καὶ τώρα χωρὶς καμμία ἐλπίδα καὶ ἐγγύηση νὰ διεκδικεῖ τὸ κράτος μᾶς πιεστικὰ τὰ δάκρυα καὶ τὸ αἷμα μας;
Εἶναι αὐτονόητο ὅτι δὲν ἀντέχουμε ἄλλο. Δὲν εἶναι ὑπερβολὴ αὐτό. Πρέπει ὅμως νὰ τὸ ποῦμε. Νὰ τὸ φωνάξουμε στὰ αὐτιὰ τῶν ἁρμοδίων: "Ὡς ἐδῶ! Δὲν μποροῦμε ἄλλο. Βρέστε ἄλλες λύσεις. Ἴσως πιὸ δύσκολες, ἀλλὰ πιὸ ἀποδοτικές, πιὸ ἔξυπνες καὶ σίγουρα πιὸ ἀνθρώπινες. Ἂν δὲν μπορεῖτε, ὁμολογῆστε τὴν ἀδυναμία σας."
Δὲν εἶναι ντροπὴ νὰ μὴν μπορεῖ κανείς. Εἶναι ὅμως ἀπαράδεκτο νὰ ἐπιμένει στὴν εὐθύνη τῆς γενικευμένης καταστροφῆς μας. Μᾶς φτιάξατε ἕνα κράτος ποὺ προσφέρει στὸν λαὸ πολὺ λιγότερα ἀπὸ ὅσα τοῦ ἀπαιτεῖ.
Πρέπει νὰ τὸ καταλάβετε, δὲν εἶστε μόνο ὀφειλέτες στοὺς δανειστές σας, εἶστε ὀφειλέτες καὶ στὸν λαὸ ποὺ ταχθήκατε νὰ ὑπηρετεῖτε. Ἀφοῦ δὲν καταφέρνετε τὴν ἐθνικὴ σωτηρία μέσα ἀπὸ πολιτικὴ συνεργασία, αὐτὴ θὰ προκύψει ἀναγκαστικὰ μέσα ἀπὸ λαϊκὴ ἀπαίτηση καὶ πρωτοβουλία.
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
Ἦρθε ἡ ὥρα ποὺ πρέπει ὁ λαὸς νὰ δείξει τὸ διαμέτρημα τῆς δύναμής του, νὰ κάνει γνωστὰ τὰ ὅριά του. Ἦρθε ἡ ὥρα ὅλοι μαζὶ νὰ πάρουμε στὰ χέρια μας τὶς τύχες μας.
Ὅσο παραμένουμε ἀδρανεῖς, ὅσο μένουμε ὑποτελεῖς σὲ ἐσφαλμένες ἢ ἀβάσταχτες ἐπιλογές, τόσο καθιστοῦμε τὸν ἑαυτὸ μᾶς συνυπεύθυνο στὸν ἀργὸ ἀλλὰ βέβαιο ὑπαρκτικὸ ἐκφυλισμό μας. Ἂν δὲν ξυπνήσουμε, τελειώσαμε. Δὲν θὰ ὑπάρχει συνέχεια! Καιρὸς πλέον νὰ ξεσηκωθοῦμε. Τὰ πάντα πρέπει νὰ ἀλλάξουν. Καὶ ἐπειδὴ δὲν θὰ τὰ ἀλλάξουν κάποιοι ἄλλοι, πρέπει νὰ μποῦμε στὸ παιχνίδι ὅλοι.
Ὅποιος πονάει γιὰ τὴν κατάσταση καὶ ἀγαπάει τὴν ἀλήθεια ἔχει θέση σὲ αὐτὴ τὴν ἀλλαγή. Κανεὶς δὲν περισσεύει. Ὅλες οἱ ἀνατροπές, ὅλες οἱ μεγάλες ἀλλαγὲς ἔγιναν ἀπὸ ἡρωικοὺς ἀνθρώπους, κυρίως νέους. Ὄχι ἀπὸ συμβιβασμένους οὔτε ἀπὸ ἀγανακτισμένους, ἀλλὰ ἀπὸ ὑγιῶς ἐπαναστατημένους. Ὅλοι μαζὶ καὶ πρέπει καὶ μποροῦμε καὶ ἐπιβάλλεται νὰ ἀλλὰξουμε μὲ δική μας πρωτοβουλία τὸ μέλλον μας. Ὄχι μὲ βία, ἀλλὰ μὲ δύναμη καὶ ἀποφασιστικότητα.
Ὄχι μὲ μηδενιστικὲς ἐπιλογές, ἀλλὰ μὲ καθαρότητα, ἡρωισμὸ καὶ ἐξυπνάδα.
Σίγουρα καὶ ἡ δική μας εὐθύνη ὡς λαοῦ δὲν εἶναι καθόλου μικρή. Συμφωνήσαμε μὲ τὶς μικρονοϊκὲς πολιτικὲς ἐπιλογὲς καὶ τὶς κάναμε συνὴθεῖες καὶ νοοτροπία μας.
Ἡ ἀνειλικρίνεια, ἡ ἀδιαφορία, τὸ βόλεμα, τὸ εὔκολο κέρδος, ἡ προσβολὴ τῶν θεσμῶν, ἡ ὕβρις κατὰ τῆς πίστης καὶ παράδοσής μας, ἡ ἀσέβεια κατὰ τοῦ κράτους καὶ τῶν νόμων, οἱ ἀλόγιστες διεκδικήσεις ἀποτέλεσαν κομμάτια τῆς ζωῆς τοῦ νεοέλληνα ποὺ δὲν μᾶς τιμοῦν καθόλου. Δὲν μᾶς φταῖνε μόνον οἱ ἄλλοι εἴτε αὐτοὶ λέγονται κερδοσκόποι εἴτε ξένα συμφέροντα εἴτε πολιτικοί.
Τὸ δικό μας μερίδιο εὐθύνης γιὰ τὸ σημερινό μας κατάντημα δὲν εἶναι εὐκαταφρόνητο. Ἡ λύση τῆς μετάνοιας καὶ ἀλλαγῆς εἶναι μονόδρομος.
Τοὺς ἄλλους δὲν μποροῦμε νὰ τοὺς ἀλλάξουμε. Τὴ δική μας ὅμως νοοτροπία καὶ ζωὴ ἔχουμε καὶ τὴ δυνατότητα καὶ τὴν εὐθύνη νὰ τὶς διορθώσουμε. Ἂς ἀρχίσει ὡς ἐπανάσταση αὐτὴ ἡ ἀλλαγὴ ἀπὸ τοὺς ἑαυτούς μας. Αὐτὸ εἶναι τὸ πιὸ ἡρωικό.
Ὁμολογῶ ὅτι καὶ ὡς Ἐκκλησία μᾶς κάνανε κομμάτι τοῦ καταρρεόντος κρατικοῦ συστήματος.
Γι’ αὐτὸ καὶ συχνά μας παρερμηνεύει ὁ λαός. Ἀγκαλιάσαμε τὸ κράτος, στηριχθήκαμε σὲ αὐτὸ καὶ τραυματίσθηκε ἡ βαθειὰ σχέση μας μὲ τὸν λαό. Τὸν ὑπηρετήσαμε μὲν ὡς πονεμένο καὶ φτωχό, ἀλλὰ δὲν τὸν ἀγκαλιάσαμε ὡς κομμάτι τῆς ὑπόστασής μας.
Τουλάχιστον δὲν καταφέραμε νὰ μᾶς νοιώσει ἔτσι. Μολύνθηκε τὸ γάλα τῆς μάνας του, τῆς Ἐκκλησίας, καὶ ἀπέστρεψε τὸ πρόσωπό του ἀπὸ τὸ στῆθος της.
Αὐτὸ εἶναι ὅ,τι χειρότερο ὑπάρχει. Ὁ λαὸς εἶναι ὅ,τι ἱερώτερο ἔχουμε μετὰ τὸν Θεὸ καὶ ἡ Ἐκκλησία στὴ φύση τῆς εἶναι ἡ ἀνάσα τοῦ λαοῦ. Αὐτὴν τὴν ἀνάσα τελευταία στερηθήκαμε. Ἦρθε ἡ ὥρα νὰ ξαναρχίσει ὁ ζωτικὸς θηλασμός.
Δὲν ἀμφισβητῶ βέβαια ὅτι εἴμαστε καὶ θύματα. Κάποιοι μᾶς ξεγέλασαν. Κάποιοι διαχειρίσθηκαν τὰ θέματά μας μὲ ἔνοχη ἀνικανότητα.
Κάποιοι μᾶς διέσυραν διεθνῶς καὶ μᾶς ὁδήγησαν στὰ στόματα τῶν θηρίων αὐτοῦ του κόσμου εἴτε ἀπὸ ἐπιπολαιότητα εἴτε ἐνδεχομένως καὶ ἀπὸ ὕποπτες σκοπιμότητες. Καὶ νὰ ποῦ φτάσαμε! Ἰσοπεδωθήκαμε στὸ μηδὲν τῆς περιουσίας μας καὶ στὸ τίποτα τῆς ἀξιοπρέπειάς μας.
Παρὰ ταῦτα δὲν ψάχνουμε γιὰ ἐνόχους. Τώρα ἐπειγόμαστε γιὰ λύσεις.
Λύσεις ὅμως ποὺ δὲν πατᾶνε τὸν λαό, ἀλλὰ ἀνασταίνουν τὴν τιμή του. Ἦρθε ἡ ὥρα ποὺ θὰ πρέπει ὅσοι παίρνουν ἀποφάσεις νὰ καταλάβουν τί συμβαίνει στὰ σπίτια, στοὺς δρόμους, στὰ μαγαζιὰ καὶ στὴν καθημερινότητα. Τί συμβαίνει στὶς ψυχές μας. Αὐτὸ δὲν θὰ τὸ μάθουν ἀπὸ τὴν τρόϊκα οὔτε ἀπὸ τὶς μεταξύ τους διαβουλεύσεις.
Θὰ τὸ μάθουν ἀπὸ τὸν λαό. Πρέπει τὴν φωνή μας νὰ τὴν ἀκούσουν. Δὲν γίνεται ἀλλιῶς.
Θὰ ἤθελα λοιπὸν νὰ πῶ σὲ ὅσους δὲν μποροῦν νὰ πληρώσουν τὴν λεγόμενη «ἔκτακτη εἰσφορὰ ἀκινήτων» νὰ μὴ φτάσουν σὲ ἀπόγνωση. Νὰ ξέρουν ὅτι θὰ βρεθοῦμε ὅλοι ἑνωμένοι στὸ πλευρό τους καὶ θὰ φωνάξουμε μαζί: «Οὐκ ἂν λάβοις παρά του μὴ ἔχοντος».
Ἂς καταλάβουν ὅτι δὲν ἔχουμε. Δὲν μποροῦμε. Φτάσαμε στὰ ὅριά μας, ἀλλὰ ἀρνούμαστε νὰ μᾶς τελειώσουν. Ἂν ἀδρανήσουμε δὲν θὰ τὸ καταλάβουν. Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς προφὴτευσε πρὶν ἀπὸ διακόσια πενήντα χρόνια λέγοντας: «Θὰ σᾶς βάλουν βαρὺ καὶ δυσβάσταχτο φόρο ἀκόμη καὶ στὰ παράθυρα καὶ στὰ κοτέτσια, ἀλλὰ ὅμως δὲν θὰ προλάβουν».
Πράγματι, δὲν θὰ προλάβουν! Μὴ λυγίσετε μπροστὰ στὴν οἰκονομικὴ χρεωκοπία. Αὐτὴν ἤδη τὴ ζοῦμε. Ἀρνηθεῖτε τὴ χρεωκοπία τῆς ἀξιοπρέπειας, τῆς ἱστορίας, τῆς ἐθνικῆς συνείδησης. Αὐτὰ μποροῦμε καὶ πρέπει νὰ τὰ διεκδικήσουμε μέχρι τελευταίας ρανίδας. Ἔστω τώρα, τὴν τελευταία στιγμή.
Τὰ Μεσόγεια καὶ ἡ Λαυρεωτικὴ εἶναι μία εὐλογημένη περιοχὴ ποὺ μέχρι προτινὸς ἔσφυζε ἀπὸ ἀνάπτυξη καὶ εὐημερία. Τὸν τελευταῖο ὅμως καιρὸ ὅλο καὶ πληθαίνουν αὐτοὶ ποὺ μὲ ἀπόγνωση στρέφονται στὴν Ἐκκλησία ἡ ὅπου βροῦν, καὶ ἐκλιπαροῦν γιὰ συμπαράσταση καὶ βοήθεια.
Πολλοὶ ἔχουν λυγίσει, ἔχουν οἰκονομικὰ γονατίσει. Δὲν μποροῦν νὰ θρέψουν τὰ παιδιά τους. Ἔχασαν τὸν ὕπνο τους. Ζοῦν τὴν ἀπειλὴ τοῦ παρόντος καὶ μὲ τὸν φόβο τοῦ μέλλοντος.
Ἔχουν ἰδιοκτησίες, ἀλλὰ δὲν ἔχουν χρήματα. Αὐτοὶ πῶς θὰ πληρώσουν; Ποῦ νὰ τὰ βροῦν; Θὰ τοὺς πάρουν τὸ σπίτι; Θὰ τοὺς κόψουν τὸ ρεῦμα; Εἶναι δυνατὸν νὰ βυθίσουν στὸ σκοτάδι τὴν Κερατέα ἡ τὸ Λαύριο ποῦ φιλοξενοῦν τὸ μεγαλύτερο ἐργοστάσιο τῆς ΔΕΗ στὴν πατρίδα μας;
Ὅ,τι καὶ νὰ συμβεῖ, ἀδελφοί μου, θὰ ἤθελα νὰ ξέρετε ὅτι ἡ τοπικὴ Ἐκκλησία μας θὰ δώσει τὰ πάντα γιὰ νὰ σταθεῖ στὸ πλευρό σας. Ἂν σὲ ἕναν κόψουν τὸ ρεῦμα, ἐμεῖς θὰ τὸ κόψουμε σὲ ὅλους τους ναούς.
Θὰ κάνουμε γάμους μὲ κεριὰ στὰ χέρια καὶ λειτουργίες μὲ δάκρυα στὰ μάτια. Μὲ κανέναν τρόπο δὲν θὰ δεχθοῦμε, τὴ στιγμὴ ποὺ νοικοκυριὰ εἶναι βυθισμένα στὸ σκοτάδι, οἱ ναοὶ νὰ λειτουργοῦν μὲ ἀναμμένους τοὺς πολυελαίους.
Ὅλοι μαζὶ λοιπὸν τώρα, ὀφείλουμε νὰ πιέσουμε τοὺς ἐκπροσώπους μᾶς περισσότερο ἀπὸ ὅσο τοὺς πιέζουνε οἱ δανειστές.
Γιατί ἡ ἀνάγκη μας γιὰ ἐπιβίωση ξεπερνάει τὴν ἀνάγκη τους νὰ κυριαρχήσουν πάνω μας. Γιατί ἡ ἀξιοπρέπειά μας ἀξίζει περισσότερο ἀπὸ τὰ πάσης φύσεως συμφέροντα.
Γιατί ἡ ἐθνική μας ὑπερηφάνεια στηρίζεται σὲ μία ἱστορία ποὺ ὅλοι τους ζηλεύουν. Γιατί τὴν Εὐρώπη τὴν βλέπουμε περισσότερο ὡς οἰκογένεια ποὺ κατανοεῖ τὴν δυσκολία τῶν λαῶν παρὰ ὡς θηλιὰ ποὺ ὁδηγεῖ σὲ ἀσφυξία τὶς κοινωνίες.
Δὲν μᾶς ἔμεινε τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὸ νὰ μεταμορφώσουμε ξανὰ τὴν Ἑλλάδα σὲ πατρίδα μας, τὴν ἱστορία της σὲ ταυτότητά μας, τὰ παραδείγματα τῶν προγόνων μας σὲ βιώματά μας καὶ νὰ ἐπιστρέψουμε ἀπὸ τὸν ἀσύνετο νεοπλουτισμὸ στὴν ἀξιοπρεπῆ λιτότητα καὶ ὀλιγάρκεια, ἀπὸ τὶς ὑποτελικὲς ὑποχωρήσεις στὸν ἡρωισμὸ καὶ ἀπὸ τὸν παγκόσμιο διασυρμὸ στὴν ἐθνικὴ ὑπερηφάνεια καὶ τὸν πανθομολογούμενο θαυμασμό.
Ἔτσι, ὁ Θεός, ὅπως λέγει καὶ ὁ λαός, δὲν θὰ μᾶς ἀφήσει, γιατί μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο δὲν θὰ Τὸν ἔχουμε κι ἐμεῖς ἀφήσει.
Μὲ πατρικὲς εὐχὲς καὶ τὴν ἐλπίδα τῆς ἀφύπνισης,
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικὴς ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Η Οδύσσεια της Ελλάδας στο χρηματιστηριακό κόσμο μόλις ξεκίνησε... - Γράφει ο κ. Πάνος Παναγιώτου *
*Επικεφαλής χρηματιστηριακής τεχνικής ανάλυσης -EKTA Ltd, WTAEC Ltd (press-gr)
Το διεθνές χρηματιστηριακό σύστημα είναι δαιδαλώδες, με νομοθεσίες που μπορούν να εξασφαλίσουν ακόμη και την απόλυτη ανωνυμία στην ελίτ των επενδυτικών κεφαλαίων (dark pool trading), παρέχοντας της έτσι την καλύτερη δυνατή κάλυψη όταν δραστηριοποιείται μέσα σε αυτό.
Η πολυπλοκότητα, ο διεθνής χαρακτήρας και το αχανές μέγεθος της χρηματιστηριακής οικονομίας, επιτρέπει στις διεθνείς τράπεζες και στις επενδυτικές εταιρίες να προβαίνουν σε τέτοιου είδους συμμαχίες και να δημιουργούν τέτοιας μορφής συσσωματώσεις δυνάμεων που στην πραγματική οικονομία, το πιθανότερο είναι, πως αντίστοιχες συνεργασίες θα...
θεωρούνταν καρτέλ.
Έτσι, μία τράπεζα με παγκόσμια παρουσία και επιρροή μπορεί να συνεργαστεί με μία άλλη διεθνή τράπεζα ή μία επενδυτική εταιρία δια μέσω της χρηματιστηριακής και όχι της νομικής οδού, με έναν τρόπο που μπορεί να είναι ταυτόγχρονα πολύ ουσιαστικός και ελάχιστα ή καθόλου φανερός.
Και επειδή στη χρηματιστηριακή οικονομία ο βασιλιάς είναι το ρευστό, μία προϋπόθεση που κατά κανόνα είναι απαραίτητη προκειμένου να σφραγιστεί μία χρηματιστηριακή 'φιλία' είναι η μεταφορά κεφαλαίων από τον ένα χρηματιστηριακό 'εταίρο' στον άλλο, μέσω της αγοράς ενός σημαντικού αριθμού μετοχών ή ακόμη και μέσω της ανταλλαγής κεφαλαίων έτσι ώστε ή κάθε εταιρία να έχει σημαντικό αριθμό μετοχών της άλλης. Με αυτόν τον τρόπο τράπεζες και επενδυτικές εταιρίες μπορούν να συνδέσουν τη χρηματιστηριακή τους μοίρα, να αλληλοστηριχθούν και να εξυπηρετήσουν η μία τα συμφέροντα της άλλης με ποικίλους τρόπους.
Οι κρυφές χρηματιστηριακές 'φιλίες', είναι που κάνουν δύσκολη την αναγνώριση όλων των πλευρών που λαμβάνουν μέρος σε μία επιχειρηματική συμφωνία ή σε μία επένδυση, καθώς ενώ στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων βλέπει κανείς, για παράδειγμα την BlackRock, πίσω από αυτήν είναι δυνατό να υπάρχουν διαπραγματευτές ή συμφέροντα, τα οποία δεν πρόκειται να δει ποτέ, τουλάχιστον αν δεν μπει στον κόπο να ψάξει ενδελεχώς. Έτσι, μπορεί ένα κράτος να κλείσει μία συμφωνία με μία διεθνή τράπεζα ή μία συνεργασία με μία επενδυτική εταιρία αλλά στην ουσία οι πραγματικοί εταίροι του κράτους να είναι οι βασικοί μέτοχοι της τράπεζας αλλά και όλοι αυτοί με τους οποίους τη συνδέει χρηματιστηριακή 'φιλία' και 'συνεργασία', ακόμη και μέσω δεύτερων, τρίτων κλπ 'συνεργατών' . Αυτός είναι ένας λόγος που κάθε σκέψη για συνεργασία ενός κράτους με έναν από τους μεγάλους παίκτες του διεθνούς χρηματιστηριακού συστήματος, πρέπει να γίνεται με μεγάλη προσοχή και έπειτα από πολύ έρευνα ώστε να εξασφαλιστεί η μέγιστη δυνατή διαφάνεια, δεδομένου ότι αυτό είναι ιδιαίτερα δύσκολο εξαιτίας των ίδιας της δομής του χρηματιστηριακού συστήματος.
Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι το πρώτο που τέθηκε ως ζητούμενο στον απόηχο της τραπεζικής κρίσης του 2008 ήταν η υιοθέτηση κανόνων εποπτείας του χρηματιστηριακού κόσμου καθώς η έλλειψη ελεγκτικών μηχανισμών, οι κρυφές συνεργασίες, η απληστία και η ασυδοσία με την οποία θεωρήθηκε ότι λειτούργησαν μερικές από τις μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου αναδείχτηκαν ως γενεσιουργές αιτίες της καταστροφής που τελικά προκλήθηκε. Για παράδειγμα, στην καρδιά της κρίσης στην αγορά κατοικίας και της τραπεζικής κρίσης που ακολούθησε και πήρε διεθνείς διαστάσεις, θεωρήθηκε πως βρισκόταν η χρηματιστηριακή 'σχέση' των οίκων πιστοληπτικής αξιολόγησης με κορυφαίες τράπεζες, όπως η Goldman Sachs, με τους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης να βαθμολογούν με άριστα τιτλοποιημένα ενυπόθηκα δάνεια και τις τράπεζες να τα πουλούν σε επενδυτές ως 'χρυσάφι' αυξάνοντας την πλασματική ποσότητα χρήματος στην αγορά, μόνο για να ξεκινήσει ξαφνικά η δριμεία υποβάθμιση τους, να αποδειχτεί πως ο 'χρυσός' ήταν 'σκουπίδια' και η πλασματική ρευστότητα να εξαφανιστεί από το σύστημα προκαλώντας του ασφυξία.
Η 'φιλία' οίκων αξιολόγησης και μεγάλων τραπεζών βοήθησε τις δεύτερες να κερδίσουν τόσο στην άνοδο της αγοράς κατοικίας, όσο οι οίκοι αξιολογούσαν τα τιτλοποιημένα ενυπόθηκα δάνεια με άριστα, όσο και στην κατάρρευση της όταν περισσότερο από το 95% των ενυπόθηκων τίτλων υποβαθμίστηκαν με την πλειοψηφία αυτών να καταλήγουν με βαθμολογίες C ή D. Το πόρισμα της σχετικής έρευνας που ολοκληρώθηκε από τις αμερικανικές αρχές το 2011, ανέδειξε αυτές τις κρυφές χρηματιστηριακές 'σχέσεις' και αποκάλυψε αρκετές λεπτομέρειες για τον τρόπο που η ελίτ του κεφαλαίου συνεργάστηκε άτυπα.
Έτσι, ένα μοντέρνο χρηματιστηριακό προϊόν που δημιουργήθηκε με τη συνδρομή του ιδρυτή της BlackRock, Larry Fink, δηλαδή τα τιτλοποιημένα ενυπόθηκα δάνεια, χρησιμοποιήθηκε από πανίσχυρες τράπεζες όπως η Goldman και η Deutche Bank που με τη ΄βοήθεια' των οίκων πιστοληπτικής αξιολόγησης προκάλεσαν τη φούσκα στην αμερικανική αγορά κατοικίας. Οι ίδιες οι ΗΠΑ βρέθηκαν στην αρχή να αποκομίζουν κέρδη από αυτήν την κατάσταση εξαιτίας της μεγάλης ανάπτυξης που δημιουργήθηκε σε όλους τους συνδεδεμένους με την αγορά κατοικίας κλάδους, η οποία πέρασε στην πραγματική οικονομία βοηθώντας τη χώρα να ξεπεράσει την ύφεση του 2001-2002. Στη συνέχεια, όμως, η χώρα βρέθηκε αντιμέτωπη με μία τρομακτικών διαστάσεων κρίση, αποτέλεσμα του ίδιου χρηματιστηριακού συστήματος το οποίο εμπιστεύτηκε χωρίς να μπορέσει να το εποπτεύσεισωστά και χωρίς να καταφέρει να το ελέγξει επαρκώς.
Αν, λοιπόν, κράτη όπως οι ΗΠΑ δε μπόρεσαν να εποπτεύσουν και να ελέγξουν τις διεθνείς τράπεζες και τις μεγάλες επενδυτικές εταιρίες και απέτυχαν να προστατευτούν από αυτές, επιτρέποντας τους να εκμεταλλευτούν τις αδυναμίες ενός συστήματος το οποίο γνωρίζουν καλύτερα απ' τον καθένα και τελικά να βλάψουν τόσο τους υπόλοιπους συμμετέχοντες σε αυτό όσο και τα ίδια, τότε μπορεί κανείς να υποθέσει με ασφάλεια ότι ο έλεγχος των διεθνών τραπεζών και των επενδυτικών εταιριών και η εύρεση τρόπων προστασίας από αυτές από μία χώρα όπως η Ελλάδα, αποτελεί ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα.
Έτσι, όταν η Ελλάδα αποφάσισε να 'συνεργαστεί' με την BlackRock, παρέχοντας σε μία ιδιωτική εταιρία την αποκλειστική και εξαιρετικής σημασίας αρμοδιότητα να ελέγξει τα δανειακά χαρτοφυλάκια των ελληνικών τραπεζών και επιτρέποντας της με αυτόν τον τρόπο να περάσει από 'ακτινογραφία' τις ελληνικές τράπεζες και μέσω αυτών ένα μεγάλο τμήμα της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, είναι πιθανό να μη γνώριζε τη χρηματιστηριακή της 'φιλία' με την Goldman Sachs, την εταιρία που αποτέλεσε την πέτρα του 'σκανδάλου' στην υπόθεση όπου η χώρα κατηγορήθηκε πως απέκρυψε το χρέος της και ότι 'έκλεψε' προκειμένου να πάρει μία θέση στην Ευρωζώνη, γεγονός που χρησιμοποιήθηκε στην αρχή της ελληνικής κρίσης για να τη μεγενθύνει.
Και όμως, η BlackRock είναι ο τρίτος μεγαλύτερος θεσμικός επενδυτής / μέτοχος στην Goldman Sachs κατέχοντας το 3,95% των μετοχών της μέσω της BlackRock Fund Advisors (στοιχεία από Financial Times) και έτσι η χρηματιστηριακή της 'φιλία' και οι σχέσεις της μαζί της είναι πολύ ισχυρές.
Είναι, όμως, αμφίβολο αν η Ελλάδα γνώριζε τη χρηματιστηριακή 'σχέση' με την Goldman Sachs και μίας άλλης εταιρίας, της Lazard, όταν την προσέλαβε ως σύμβουλο του κράτους στην κρισιμότερη περίοδο των τελευταίων 60 ετών. Και όμως, η Goldman Sachs είναι ο τρίτος μεγαλύτερος θεσμικός επενδυτής / μέτοχος στη Lazard, κατέχοντας το 3,83% των μετοχών της (στοιχεία από Financial Times).
Ποιους άλλους, όμως, προσκάλεσε και ποιους εξυπηρετεί, πιθανόν χωρίς να το γνωρίζει, η Ελλάδα, όταν άνοιξε διάπλατα την πόρτα στην BlackRock; Είναι άραγε γνωστό πως στους δέκα μεγαλύτερους θεσμικούς επενδυτές / μετόχους της BlackRock συμπεριλαμβάνεται η εταιρία Paulson & Co., Inc με 1,39%, ιδιοκτήτης της οποίας είναι ο δισεκατομμυριούχος κερδοσκόπος John Paulson (39ος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο: Forbes 2011), ο οποίος στις 03 Μαρτίου 2010 κατηγορήθηκε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ ότι μαζί με τους Soros, Cohen και Einhorn οργάνωσε την επίθεση στο ευρώ;
Ως μία από τις χαρακτηριστικότερες και με ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα 'φιλίες' της BlackRock μπορεί να αναφερθεί αυτή με την εταιρία Neuberger Berman LLC (ιδρυτής της ο Roy Rothschild Neuberger) η οποία είναι ο έβδομος μεγαλύτερος θεσμικός επενδυτής / μέτοχος στην BlackRock. Όπως είχε αναφερθεί σε άρθρο του Ιουνίου του 2010 (συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο “'Υπόθεση Ελληνική Κρίση – Περίεργες Συμπτώσεις” εκδόσεις Λιβάνη) η Neuberger Berman ήταν αν όχι η πρώτη, μία από τις πρώτες εταιρίες που πούλησαν μαζικά μετοχές της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας (1,7 εκατομμύρια μετοχές) στο κρίσιμο τελευταίο τρίμηνο του 2009, προκαλώντας εμμέσως την κατάρρευση του ελληνικού χρηματιστηρίου. Παράλληλα η εταιρία είναι από τους μεγαλύτερους θεσμικούς επενδυτές/ μετόχους του οίκου πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody's (ποσοστό 2,71%); Ο νυν πρόεδρος της Neuberger Berman ήταν πρώην πρόεδρος του επενδυτικού τμήματος της Lehman Brothers και πρώην συνεταίρος και πρόεδρος του επενδυτικού τμήματος της Goldman Sachs.
Και καθώς έγινε αναφορά στους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης, αξίζει να σημειωθεί πως η BlackRock είναι ο τρίτος μεγαλύτερος θεσμικός επενδυτής / μέτοχος (με 3,51% μέσω της BlackRock Fund Advisors & 2,83% μέσω της BlackRock Advisors ) στη Moody's και ο τέταρτος στην McGraw-Hill Companies, μητρικής του οίκου Standard and Poors, που με τις υποβαθμίσεις τους προκάλεσαν μία άνευ προηγουμένου βλάβη στη χώρα ενώ κατηγορήθηκαν από Έλληνες, Ευρωπαίους και Αμερικανούς αξιωματούχους για το ρόλο τους τόσο στην αμερικανική και τη διεθνή όσο, στην στην ελληνική και στην ευρωπαϊκή κρίση.
Έχει, επίσης, τη δική της ιδιαίτερη σημασία η σχέση της BlackRock με την Barclays Bank, στην οποία είναι ο μεγαλύτερος επενδυτής / μέτοχος κατέχοντας το 8% των μετοχών της τράπεζας, πρόεδρος της οποίας είναι ο Marcus Agius, πρώην πρόεδρος της Lazard (σημερινός σύμβουλος της Ελλάδας) και νυν σύζυγος της Katherine Rothschild, κόρης του τραπεζίτη Edmund De Rothschild της ίδιας τραπεζικής οικογένειας με αυτήν του Roy Rothschild της Neuberger Berman.
Ιδιαίτερη είναι η σχέση της BlackRock και με τη Norges Bank Investment Management, το επενδυτικό σχήμα της Νορβηγίας που μέχρι και το 2010 ήταν ο μεγαλύτερος θεσμικός επενδυτής / μέτοχος στο ΧΑ και επενδυτικός σύμβουλος του οποίου είναι η La Compagnie Benjamin De Rothschild S.A, της ίδιας τραπεζικής δυναστείας με αυτήν που αναφέρθηκε παραπάνω. Η Norges Bank Investment κατέχει το 7,30% των μετοχών της BlackRock και είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος μέτοχος της.
Μα και η ίδια η BlackRock είχε μεγάλη συμμετοχή στο ΧΑ, καθώς ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος επενδυτής / μέτοχος στο ελληνικό χρηματιστήριο το 2010 (ανάλυση με στοιχεία από Fianancial Times) ενώ ακόμη και σήμερα κατέχει μέσω της BlackRock Fund Advisors το 5% της ΔΕΗ και είναι μέσα στους δέκα μεγαλύτερους θεσμικούς επενδυτές / μετόχους σε ελληνικές τράπεζες όπως η Εθνική και η Eurobank (στοιχεία: Financial Times). (Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στον ελληνικό τύπο στις 08 Ιουνίου 2010 και περιλαμβάνεται στο βιβλίο “'Υπόθεση Ελληνική Κρίση – Περίεργες Συμπτώσεις” εκδόσεις Λιβάνη, είχε αναφερθεί πως: η Black Rock είναι παράλληλα: ο δεύτερος μεγαλύτερος διεθνής επενδυτής στο ΧΑ, βασικός μέτοχος στη Goldman Sachs, βασικός μέτοχος στους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody’s και S&P).
Ο αντίλογος, βέβαια, σε όλα τα παραπάνω και άλλα στοιχεία που αναδεικνύουν ένα ισχυρό πλέγμα συμφερόντων με επίκεντρο την BlackRock, μπορεί να είναι ότι όλα αυτά δεν είναι παρά συμπτώσεις άνευ σημασίας οι οποίες μπορούν να συναντηθούν μέσα στο χρηματιστηριακό κόσμο και ιδιαίτερα μεταξύ κολοσσιαίων τραπεζών και επενδυτικών εταιριών.
Ίσως αυτό να ισχύει πράγματι.
Τότε, δεν έχει καμία σημασία πως η BlackRock είναι ο πέμπτος μεγαλύτερος μέτοχος της Noble Energy, Inc, της εταιρίας που ανέλαβε τις τρέχουσες έρευνες γιατην ανεύρεση φυσικού αερίου σε περιοχή της κυπριακής Aποκλειστικής Oικονομικής Zώνης (AOZ).
Και σίγουρα τότε θα είναι συμπτωματικό ότι ο μεγαλύτερος μέτοχος της Noble Energy (κατέχει το 12,36% των μετοχών της) είναι η Fidelity Management & Research Co (υποδιευθυντής της – senior vice president - είναι ο Bill Rothschild) η οποία τυχαίνει να είναι και ο όγδοος μεγαλύτερος μέτοχος της BlackRock. Σίγουρα θα πρόκειται τότε για σύμπτωση πως η Fidelity αγόρασε 2,73 εκ, μετοχές της Noble Energy μεταξύ 31 Μαρτίου και 30 Ιουνίου του 2011.
Και φυσικά σε μία τέτοια περίπτωση είναι άνευ ουσίας και συμπτωματικά και τα επτά έγγραφα (εκ των οποίων τα έξι απόρρητα) που εστάλησαν μεταξύ Αυγούστου 2008 και Ιουλίου 2009 από την αμερικανική πρεσβεία στην Kύπρο προς το Στέιτ Nτιπάρτμεντ και που δημοσιοποιήθηκαν από τη Wikileaks, όπου αναφέρεται ότι «ο εκπρόσωπος της Noble Energy μας είπε ότι αποφάσισαν να κάνουν προσφορά (σ.σ. στον πλειοδοτικό διαγωνισμό εκμετάλλευσης της κυπριακής AOZ) μόνο την τελευταία στιγμή, κατά κύριο λόγο με παρότρυνση από τους Iσραηλινούς εταίρους τους» (δημοσιεύτηκε στην Ημερησία, 27 Αυγούστου 2011).
Όπως και να έχει, ο χρηματιστηριακός κόσμος έχει αποδείξει την επικινδυνότητα του και αν υπάρχει κάτι δεδομένο σε αυτόν είναι πως οι 'κάτοικοι' του ενδιαφέρονται πολύ περισσότερο για τα δικά τους συμφέροντα παρά για αυτά ενός η περισσότερων κρατών. Και η Ελλάδα έχει ανοίξει 'παρτίδες' με τους ισχυρότερους παίκτες αυτού του αμείλικτου κόσμου, χωρίς να έχει μακρόχρονη χρηματιστηριακή 'κουλτούρα', χωρίς την κατάλληλη τεχνογνωσία, την υποδομή, τα μέσα ή τις δυνάμεις για να αμυνθεί αν οι 'διαπραγματεύσεις' κάποια στιγμή χαλάσουν.
Έτσι, η χώρα φαίνεται να ξεκίνησε όχι ένα σύντομο ταξίδι αλλά μία Οδύσσεια μέσα στο χρηματιστηριακό κόσμο και αν δε απεξαρτηθεί σύντομα από αυτόν ή αν δε μάθει άμεσα να κινείται μέσα του με απαράμιλλη μαεστρία, κινδυνεύει να αργήσει πολύ να βρει το δρόμο της και να ταξιδεύει χαμένη για πολλά χρόνια μέσα σε αυτόν, αναζητώντας μία Ιθάκη σε λάθος κατεύθυνση, όσο οι μνηστήρες που η ίδια προσκάλεσε θα λυμαίνονται την ίδια και τους πολίτες της.
Έτσι, μία τράπεζα με παγκόσμια παρουσία και επιρροή μπορεί να συνεργαστεί με μία άλλη διεθνή τράπεζα ή μία επενδυτική εταιρία δια μέσω της χρηματιστηριακής και όχι της νομικής οδού, με έναν τρόπο που μπορεί να είναι ταυτόγχρονα πολύ ουσιαστικός και ελάχιστα ή καθόλου φανερός.
Και επειδή στη χρηματιστηριακή οικονομία ο βασιλιάς είναι το ρευστό, μία προϋπόθεση που κατά κανόνα είναι απαραίτητη προκειμένου να σφραγιστεί μία χρηματιστηριακή 'φιλία' είναι η μεταφορά κεφαλαίων από τον ένα χρηματιστηριακό 'εταίρο' στον άλλο, μέσω της αγοράς ενός σημαντικού αριθμού μετοχών ή ακόμη και μέσω της ανταλλαγής κεφαλαίων έτσι ώστε ή κάθε εταιρία να έχει σημαντικό αριθμό μετοχών της άλλης. Με αυτόν τον τρόπο τράπεζες και επενδυτικές εταιρίες μπορούν να συνδέσουν τη χρηματιστηριακή τους μοίρα, να αλληλοστηριχθούν και να εξυπηρετήσουν η μία τα συμφέροντα της άλλης με ποικίλους τρόπους.
Οι κρυφές χρηματιστηριακές 'φιλίες', είναι που κάνουν δύσκολη την αναγνώριση όλων των πλευρών που λαμβάνουν μέρος σε μία επιχειρηματική συμφωνία ή σε μία επένδυση, καθώς ενώ στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων βλέπει κανείς, για παράδειγμα την BlackRock, πίσω από αυτήν είναι δυνατό να υπάρχουν διαπραγματευτές ή συμφέροντα, τα οποία δεν πρόκειται να δει ποτέ, τουλάχιστον αν δεν μπει στον κόπο να ψάξει ενδελεχώς. Έτσι, μπορεί ένα κράτος να κλείσει μία συμφωνία με μία διεθνή τράπεζα ή μία συνεργασία με μία επενδυτική εταιρία αλλά στην ουσία οι πραγματικοί εταίροι του κράτους να είναι οι βασικοί μέτοχοι της τράπεζας αλλά και όλοι αυτοί με τους οποίους τη συνδέει χρηματιστηριακή 'φιλία' και 'συνεργασία', ακόμη και μέσω δεύτερων, τρίτων κλπ 'συνεργατών' . Αυτός είναι ένας λόγος που κάθε σκέψη για συνεργασία ενός κράτους με έναν από τους μεγάλους παίκτες του διεθνούς χρηματιστηριακού συστήματος, πρέπει να γίνεται με μεγάλη προσοχή και έπειτα από πολύ έρευνα ώστε να εξασφαλιστεί η μέγιστη δυνατή διαφάνεια, δεδομένου ότι αυτό είναι ιδιαίτερα δύσκολο εξαιτίας των ίδιας της δομής του χρηματιστηριακού συστήματος.
Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι το πρώτο που τέθηκε ως ζητούμενο στον απόηχο της τραπεζικής κρίσης του 2008 ήταν η υιοθέτηση κανόνων εποπτείας του χρηματιστηριακού κόσμου καθώς η έλλειψη ελεγκτικών μηχανισμών, οι κρυφές συνεργασίες, η απληστία και η ασυδοσία με την οποία θεωρήθηκε ότι λειτούργησαν μερικές από τις μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου αναδείχτηκαν ως γενεσιουργές αιτίες της καταστροφής που τελικά προκλήθηκε. Για παράδειγμα, στην καρδιά της κρίσης στην αγορά κατοικίας και της τραπεζικής κρίσης που ακολούθησε και πήρε διεθνείς διαστάσεις, θεωρήθηκε πως βρισκόταν η χρηματιστηριακή 'σχέση' των οίκων πιστοληπτικής αξιολόγησης με κορυφαίες τράπεζες, όπως η Goldman Sachs, με τους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης να βαθμολογούν με άριστα τιτλοποιημένα ενυπόθηκα δάνεια και τις τράπεζες να τα πουλούν σε επενδυτές ως 'χρυσάφι' αυξάνοντας την πλασματική ποσότητα χρήματος στην αγορά, μόνο για να ξεκινήσει ξαφνικά η δριμεία υποβάθμιση τους, να αποδειχτεί πως ο 'χρυσός' ήταν 'σκουπίδια' και η πλασματική ρευστότητα να εξαφανιστεί από το σύστημα προκαλώντας του ασφυξία.
Η 'φιλία' οίκων αξιολόγησης και μεγάλων τραπεζών βοήθησε τις δεύτερες να κερδίσουν τόσο στην άνοδο της αγοράς κατοικίας, όσο οι οίκοι αξιολογούσαν τα τιτλοποιημένα ενυπόθηκα δάνεια με άριστα, όσο και στην κατάρρευση της όταν περισσότερο από το 95% των ενυπόθηκων τίτλων υποβαθμίστηκαν με την πλειοψηφία αυτών να καταλήγουν με βαθμολογίες C ή D. Το πόρισμα της σχετικής έρευνας που ολοκληρώθηκε από τις αμερικανικές αρχές το 2011, ανέδειξε αυτές τις κρυφές χρηματιστηριακές 'σχέσεις' και αποκάλυψε αρκετές λεπτομέρειες για τον τρόπο που η ελίτ του κεφαλαίου συνεργάστηκε άτυπα.
Έτσι, ένα μοντέρνο χρηματιστηριακό προϊόν που δημιουργήθηκε με τη συνδρομή του ιδρυτή της BlackRock, Larry Fink, δηλαδή τα τιτλοποιημένα ενυπόθηκα δάνεια, χρησιμοποιήθηκε από πανίσχυρες τράπεζες όπως η Goldman και η Deutche Bank που με τη ΄βοήθεια' των οίκων πιστοληπτικής αξιολόγησης προκάλεσαν τη φούσκα στην αμερικανική αγορά κατοικίας. Οι ίδιες οι ΗΠΑ βρέθηκαν στην αρχή να αποκομίζουν κέρδη από αυτήν την κατάσταση εξαιτίας της μεγάλης ανάπτυξης που δημιουργήθηκε σε όλους τους συνδεδεμένους με την αγορά κατοικίας κλάδους, η οποία πέρασε στην πραγματική οικονομία βοηθώντας τη χώρα να ξεπεράσει την ύφεση του 2001-2002. Στη συνέχεια, όμως, η χώρα βρέθηκε αντιμέτωπη με μία τρομακτικών διαστάσεων κρίση, αποτέλεσμα του ίδιου χρηματιστηριακού συστήματος το οποίο εμπιστεύτηκε χωρίς να μπορέσει να το εποπτεύσεισωστά και χωρίς να καταφέρει να το ελέγξει επαρκώς.
Αν, λοιπόν, κράτη όπως οι ΗΠΑ δε μπόρεσαν να εποπτεύσουν και να ελέγξουν τις διεθνείς τράπεζες και τις μεγάλες επενδυτικές εταιρίες και απέτυχαν να προστατευτούν από αυτές, επιτρέποντας τους να εκμεταλλευτούν τις αδυναμίες ενός συστήματος το οποίο γνωρίζουν καλύτερα απ' τον καθένα και τελικά να βλάψουν τόσο τους υπόλοιπους συμμετέχοντες σε αυτό όσο και τα ίδια, τότε μπορεί κανείς να υποθέσει με ασφάλεια ότι ο έλεγχος των διεθνών τραπεζών και των επενδυτικών εταιριών και η εύρεση τρόπων προστασίας από αυτές από μία χώρα όπως η Ελλάδα, αποτελεί ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα.
Έτσι, όταν η Ελλάδα αποφάσισε να 'συνεργαστεί' με την BlackRock, παρέχοντας σε μία ιδιωτική εταιρία την αποκλειστική και εξαιρετικής σημασίας αρμοδιότητα να ελέγξει τα δανειακά χαρτοφυλάκια των ελληνικών τραπεζών και επιτρέποντας της με αυτόν τον τρόπο να περάσει από 'ακτινογραφία' τις ελληνικές τράπεζες και μέσω αυτών ένα μεγάλο τμήμα της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, είναι πιθανό να μη γνώριζε τη χρηματιστηριακή της 'φιλία' με την Goldman Sachs, την εταιρία που αποτέλεσε την πέτρα του 'σκανδάλου' στην υπόθεση όπου η χώρα κατηγορήθηκε πως απέκρυψε το χρέος της και ότι 'έκλεψε' προκειμένου να πάρει μία θέση στην Ευρωζώνη, γεγονός που χρησιμοποιήθηκε στην αρχή της ελληνικής κρίσης για να τη μεγενθύνει.
Και όμως, η BlackRock είναι ο τρίτος μεγαλύτερος θεσμικός επενδυτής / μέτοχος στην Goldman Sachs κατέχοντας το 3,95% των μετοχών της μέσω της BlackRock Fund Advisors (στοιχεία από Financial Times) και έτσι η χρηματιστηριακή της 'φιλία' και οι σχέσεις της μαζί της είναι πολύ ισχυρές.
Είναι, όμως, αμφίβολο αν η Ελλάδα γνώριζε τη χρηματιστηριακή 'σχέση' με την Goldman Sachs και μίας άλλης εταιρίας, της Lazard, όταν την προσέλαβε ως σύμβουλο του κράτους στην κρισιμότερη περίοδο των τελευταίων 60 ετών. Και όμως, η Goldman Sachs είναι ο τρίτος μεγαλύτερος θεσμικός επενδυτής / μέτοχος στη Lazard, κατέχοντας το 3,83% των μετοχών της (στοιχεία από Financial Times).
Ποιους άλλους, όμως, προσκάλεσε και ποιους εξυπηρετεί, πιθανόν χωρίς να το γνωρίζει, η Ελλάδα, όταν άνοιξε διάπλατα την πόρτα στην BlackRock; Είναι άραγε γνωστό πως στους δέκα μεγαλύτερους θεσμικούς επενδυτές / μετόχους της BlackRock συμπεριλαμβάνεται η εταιρία Paulson & Co., Inc με 1,39%, ιδιοκτήτης της οποίας είναι ο δισεκατομμυριούχος κερδοσκόπος John Paulson (39ος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο: Forbes 2011), ο οποίος στις 03 Μαρτίου 2010 κατηγορήθηκε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ ότι μαζί με τους Soros, Cohen και Einhorn οργάνωσε την επίθεση στο ευρώ;
Ως μία από τις χαρακτηριστικότερες και με ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα 'φιλίες' της BlackRock μπορεί να αναφερθεί αυτή με την εταιρία Neuberger Berman LLC (ιδρυτής της ο Roy Rothschild Neuberger) η οποία είναι ο έβδομος μεγαλύτερος θεσμικός επενδυτής / μέτοχος στην BlackRock. Όπως είχε αναφερθεί σε άρθρο του Ιουνίου του 2010 (συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο “'Υπόθεση Ελληνική Κρίση – Περίεργες Συμπτώσεις” εκδόσεις Λιβάνη) η Neuberger Berman ήταν αν όχι η πρώτη, μία από τις πρώτες εταιρίες που πούλησαν μαζικά μετοχές της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας (1,7 εκατομμύρια μετοχές) στο κρίσιμο τελευταίο τρίμηνο του 2009, προκαλώντας εμμέσως την κατάρρευση του ελληνικού χρηματιστηρίου. Παράλληλα η εταιρία είναι από τους μεγαλύτερους θεσμικούς επενδυτές/ μετόχους του οίκου πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody's (ποσοστό 2,71%); Ο νυν πρόεδρος της Neuberger Berman ήταν πρώην πρόεδρος του επενδυτικού τμήματος της Lehman Brothers και πρώην συνεταίρος και πρόεδρος του επενδυτικού τμήματος της Goldman Sachs.
Και καθώς έγινε αναφορά στους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης, αξίζει να σημειωθεί πως η BlackRock είναι ο τρίτος μεγαλύτερος θεσμικός επενδυτής / μέτοχος (με 3,51% μέσω της BlackRock Fund Advisors & 2,83% μέσω της BlackRock Advisors ) στη Moody's και ο τέταρτος στην McGraw-Hill Companies, μητρικής του οίκου Standard and Poors, που με τις υποβαθμίσεις τους προκάλεσαν μία άνευ προηγουμένου βλάβη στη χώρα ενώ κατηγορήθηκαν από Έλληνες, Ευρωπαίους και Αμερικανούς αξιωματούχους για το ρόλο τους τόσο στην αμερικανική και τη διεθνή όσο, στην στην ελληνική και στην ευρωπαϊκή κρίση.
Έχει, επίσης, τη δική της ιδιαίτερη σημασία η σχέση της BlackRock με την Barclays Bank, στην οποία είναι ο μεγαλύτερος επενδυτής / μέτοχος κατέχοντας το 8% των μετοχών της τράπεζας, πρόεδρος της οποίας είναι ο Marcus Agius, πρώην πρόεδρος της Lazard (σημερινός σύμβουλος της Ελλάδας) και νυν σύζυγος της Katherine Rothschild, κόρης του τραπεζίτη Edmund De Rothschild της ίδιας τραπεζικής οικογένειας με αυτήν του Roy Rothschild της Neuberger Berman.
Ιδιαίτερη είναι η σχέση της BlackRock και με τη Norges Bank Investment Management, το επενδυτικό σχήμα της Νορβηγίας που μέχρι και το 2010 ήταν ο μεγαλύτερος θεσμικός επενδυτής / μέτοχος στο ΧΑ και επενδυτικός σύμβουλος του οποίου είναι η La Compagnie Benjamin De Rothschild S.A, της ίδιας τραπεζικής δυναστείας με αυτήν που αναφέρθηκε παραπάνω. Η Norges Bank Investment κατέχει το 7,30% των μετοχών της BlackRock και είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος μέτοχος της.
Μα και η ίδια η BlackRock είχε μεγάλη συμμετοχή στο ΧΑ, καθώς ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος επενδυτής / μέτοχος στο ελληνικό χρηματιστήριο το 2010 (ανάλυση με στοιχεία από Fianancial Times) ενώ ακόμη και σήμερα κατέχει μέσω της BlackRock Fund Advisors το 5% της ΔΕΗ και είναι μέσα στους δέκα μεγαλύτερους θεσμικούς επενδυτές / μετόχους σε ελληνικές τράπεζες όπως η Εθνική και η Eurobank (στοιχεία: Financial Times). (Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στον ελληνικό τύπο στις 08 Ιουνίου 2010 και περιλαμβάνεται στο βιβλίο “'Υπόθεση Ελληνική Κρίση – Περίεργες Συμπτώσεις” εκδόσεις Λιβάνη, είχε αναφερθεί πως: η Black Rock είναι παράλληλα: ο δεύτερος μεγαλύτερος διεθνής επενδυτής στο ΧΑ, βασικός μέτοχος στη Goldman Sachs, βασικός μέτοχος στους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody’s και S&P).
Ο αντίλογος, βέβαια, σε όλα τα παραπάνω και άλλα στοιχεία που αναδεικνύουν ένα ισχυρό πλέγμα συμφερόντων με επίκεντρο την BlackRock, μπορεί να είναι ότι όλα αυτά δεν είναι παρά συμπτώσεις άνευ σημασίας οι οποίες μπορούν να συναντηθούν μέσα στο χρηματιστηριακό κόσμο και ιδιαίτερα μεταξύ κολοσσιαίων τραπεζών και επενδυτικών εταιριών.
Ίσως αυτό να ισχύει πράγματι.
Τότε, δεν έχει καμία σημασία πως η BlackRock είναι ο πέμπτος μεγαλύτερος μέτοχος της Noble Energy, Inc, της εταιρίας που ανέλαβε τις τρέχουσες έρευνες γιατην ανεύρεση φυσικού αερίου σε περιοχή της κυπριακής Aποκλειστικής Oικονομικής Zώνης (AOZ).
Και σίγουρα τότε θα είναι συμπτωματικό ότι ο μεγαλύτερος μέτοχος της Noble Energy (κατέχει το 12,36% των μετοχών της) είναι η Fidelity Management & Research Co (υποδιευθυντής της – senior vice president - είναι ο Bill Rothschild) η οποία τυχαίνει να είναι και ο όγδοος μεγαλύτερος μέτοχος της BlackRock. Σίγουρα θα πρόκειται τότε για σύμπτωση πως η Fidelity αγόρασε 2,73 εκ, μετοχές της Noble Energy μεταξύ 31 Μαρτίου και 30 Ιουνίου του 2011.
Και φυσικά σε μία τέτοια περίπτωση είναι άνευ ουσίας και συμπτωματικά και τα επτά έγγραφα (εκ των οποίων τα έξι απόρρητα) που εστάλησαν μεταξύ Αυγούστου 2008 και Ιουλίου 2009 από την αμερικανική πρεσβεία στην Kύπρο προς το Στέιτ Nτιπάρτμεντ και που δημοσιοποιήθηκαν από τη Wikileaks, όπου αναφέρεται ότι «ο εκπρόσωπος της Noble Energy μας είπε ότι αποφάσισαν να κάνουν προσφορά (σ.σ. στον πλειοδοτικό διαγωνισμό εκμετάλλευσης της κυπριακής AOZ) μόνο την τελευταία στιγμή, κατά κύριο λόγο με παρότρυνση από τους Iσραηλινούς εταίρους τους» (δημοσιεύτηκε στην Ημερησία, 27 Αυγούστου 2011).
Όπως και να έχει, ο χρηματιστηριακός κόσμος έχει αποδείξει την επικινδυνότητα του και αν υπάρχει κάτι δεδομένο σε αυτόν είναι πως οι 'κάτοικοι' του ενδιαφέρονται πολύ περισσότερο για τα δικά τους συμφέροντα παρά για αυτά ενός η περισσότερων κρατών. Και η Ελλάδα έχει ανοίξει 'παρτίδες' με τους ισχυρότερους παίκτες αυτού του αμείλικτου κόσμου, χωρίς να έχει μακρόχρονη χρηματιστηριακή 'κουλτούρα', χωρίς την κατάλληλη τεχνογνωσία, την υποδομή, τα μέσα ή τις δυνάμεις για να αμυνθεί αν οι 'διαπραγματεύσεις' κάποια στιγμή χαλάσουν.
Έτσι, η χώρα φαίνεται να ξεκίνησε όχι ένα σύντομο ταξίδι αλλά μία Οδύσσεια μέσα στο χρηματιστηριακό κόσμο και αν δε απεξαρτηθεί σύντομα από αυτόν ή αν δε μάθει άμεσα να κινείται μέσα του με απαράμιλλη μαεστρία, κινδυνεύει να αργήσει πολύ να βρει το δρόμο της και να ταξιδεύει χαμένη για πολλά χρόνια μέσα σε αυτόν, αναζητώντας μία Ιθάκη σε λάθος κατεύθυνση, όσο οι μνηστήρες που η ίδια προσκάλεσε θα λυμαίνονται την ίδια και τους πολίτες της.
“Ο Παπανδρέου σκέφτεται να παραιτηθεί” γράφουν οι FT Γερμανίας !!!
http://www.antinews.gr/2011/10/03/125506/
Η γερμανική έκδοση των Financial Times αναφέρει ότι σύμφωνα με πληροφορίες της ο Γιώργος Παπανδρέου σκέφτεται να παραιτηθεί. Σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας ο κ. Παπανδρέου έκανε λόγο για την παραίτηση του δύο φορές σε στενούς συνεργάτες του, τις περασμένες τρείς εβδομάδες.
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες ο κ. Παπανδρέου πιέζεται αφενός από τις αυξανόμενες διαμαρτυρίες του ελληνικού λαού κατά των μέτρων λιτότητας και αφετέρου από τις απαιτήσεις της ΕΕ και του ΔΝΤ.
“Ο Παπανδρέου αισθάνεται αδύναμος” δηλώνει στην εφημερίδα πρόσωπο του περιβάλλοντός του.
Κυβερνητικός εκπρόσωπος διέψευσε τις πληροφορίες των FT και τις χαρακτήρισε “αστείες” .
Ο πρωθυπουργός-Κασσάνδρα προανήγγειλε το μεγάλο μπαμ!
http://kourdistoportocali.com/default.aspx?pageid=7766
Στη συνάντησή του με τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ από την Κεντρική Μακεδονία ο πρωθυπουργός προσπάθησε να τους αναπτερώσει το ηθικό. Τους έδωσε συγχαρητήρια για την τόλμη που δείχνουν ψηφίζοντας δύσκολα νομοσχέδια και υποσχέθηκε ότι δε θα επιτρέψει η Ελλάδα να αποκτήσει μισθούς Κίνας και Ινδίας.
Μια θέση που από τους βουλευτές εκλήφθηκε ως… υποχώρηση, αφού η προεκλογική δέσμευση, όπως υπενθύμισε εις εκ των συμμετεχόντων ήταν να γίνουμε… η Δανία του Νότου! Το κλίμα ήταν βαρύ.
Οι βουλευτές επισήμαναν πως δεν αντέχουν για πολύ ακόμη ενώ οι αντοχές του κόσμου έχουν ήδη εξαντληθεί. Μεταξύ άλλων ο Γιώργος Παπανδρέου είπε:
• «Όλα θα πάνε καλά, εκτός κι αν γίνει κάποιο μπαμ» χωρίς να το προσδιορίσει. Δεν μίλησε για εκλογές και συγκυβέρνηση.
• «Όσον αφορά τις εργασιακές συμβάσεις δε θα γίνουμε Ινδία» τόνισε, καθώς την ώρα της συνάντησης έλαβε ένα σημείωμα με τις απαιτήσεις της τρόικας από τον υπουργό Εργασίας.
• «Δεν είμαστε ούτε νεοφιλελεύθεροι, ούτε κρατιστές, είμαστε με τον πολίτη με την αρχαιοελληνική έννοια του όρου» σημείωσε για την ιδεολογία του ΠΑΣΟΚ.
• «Κλείνουμε τις αλλαγές, να ηρεμήσει ο κόσμος και να γίνουν οι επενδύσεις».
• Για τον Κώστα Σημίτη απάντησε ότι «έχει αυτονομία ως πρώην πρωθυπουργός».
Τέλος, δέχθηκε σκληρή κριτική για τον Ηλία Μόσιαλο και τα όσα είπε για τα προνόμια των βουλευτών.
Στη συνάντησή του με τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ από την Κεντρική Μακεδονία ο πρωθυπουργός προσπάθησε να τους αναπτερώσει το ηθικό. Τους έδωσε συγχαρητήρια για την τόλμη που δείχνουν ψηφίζοντας δύσκολα νομοσχέδια και υποσχέθηκε ότι δε θα επιτρέψει η Ελλάδα να αποκτήσει μισθούς Κίνας και Ινδίας.
Μια θέση που από τους βουλευτές εκλήφθηκε ως… υποχώρηση, αφού η προεκλογική δέσμευση, όπως υπενθύμισε εις εκ των συμμετεχόντων ήταν να γίνουμε… η Δανία του Νότου! Το κλίμα ήταν βαρύ.
Οι βουλευτές επισήμαναν πως δεν αντέχουν για πολύ ακόμη ενώ οι αντοχές του κόσμου έχουν ήδη εξαντληθεί. Μεταξύ άλλων ο Γιώργος Παπανδρέου είπε:
• «Όλα θα πάνε καλά, εκτός κι αν γίνει κάποιο μπαμ» χωρίς να το προσδιορίσει. Δεν μίλησε για εκλογές και συγκυβέρνηση.
• «Όσον αφορά τις εργασιακές συμβάσεις δε θα γίνουμε Ινδία» τόνισε, καθώς την ώρα της συνάντησης έλαβε ένα σημείωμα με τις απαιτήσεις της τρόικας από τον υπουργό Εργασίας.
• «Δεν είμαστε ούτε νεοφιλελεύθεροι, ούτε κρατιστές, είμαστε με τον πολίτη με την αρχαιοελληνική έννοια του όρου» σημείωσε για την ιδεολογία του ΠΑΣΟΚ.
• «Κλείνουμε τις αλλαγές, να ηρεμήσει ο κόσμος και να γίνουν οι επενδύσεις».
• Για τον Κώστα Σημίτη απάντησε ότι «έχει αυτονομία ως πρώην πρωθυπουργός».
Τέλος, δέχθηκε σκληρή κριτική για τον Ηλία Μόσιαλο και τα όσα είπε για τα προνόμια των βουλευτών.
ΣΟΚ: Πιθανόν τον Νοέμβριο η πτώχευση της Ελλαδας λέει το Reuters! (Για να κάνουν κάποιοι ταμείο!)
http://olympia.gr/2011/10/03/%cf%83%ce%bf%ce%ba-%cf%80%ce%b9%ce%b8%ce%b1%ce%bd%cf%8c%ce%bd-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%bd%ce%bf%ce%ad%ce%bc%ce%b2%cf%81%ce%b9%ce%bf-%ce%b7-%cf%80%cf%84%cf%8e%cf%87%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%b7/
«Επί δύο χρόνια η ευρωζώνη πάσχισε να αντιμετωπίσει την κρίση χρέους ξοδεύοντας εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ και ώρες συζητήσεων τα οποία όμως δεν είχαν σχεδόν καμία επιτυχία.
Οι επόμενες εβδομάδες ίσως αποδειχθούν καθοριστικές» αναφέρει δημοσίευμα του αμερικανικού πρακτορείου Reuters το οποίο δημοσιεύτηκε την ώρα που βρίσκεται σε εξέλιξη η σύνοδος των ευρωπαίων υπουργών Οικονομικών στο Λουξεμβούργο.
Οι συντάκτες αναφέρουν ότι υπό άλλες συνθήκες η παραδοχή της ελληνικής κυβέρνησης ότι βρίσκεται εκτός δημοσιονομικών στόχων θα είχε προκαλέσει τη διακοπή της δανειοδότησης από τους δανειστές της. Όμως όπως τουλάχιστον εκτιμά το Reuters η Γαλλία και η Γερμανία, οι κάτοχοι του μεγαλύτερου μέρους του εξωτερικού χρέους της Ελλάδας, δεν είναι ακόμα έτοιμοι για την πτώχευση που θα προκαλούσε αναμφίβολα η διακοπή της χρηματοδότησης.
Ωστόσο τα δεδομένα θα αλλάξουν σύντομα καθώς πριν η ελληνική κυβέρνηση λάβει την επόμενη (έβδομη) δόση του δανείου «οι κανόνες του παιχνιδιού θα έχουν αλλάξει» αναφέρει το Reuters.
Εως τότε οι χώρες του ευρώ ίσως έχουν αποκτήσει πρόσβαση σε περισσότερα κεφάλαια από το EFSF (μέσω της αύξησης της κεφαλαιακής βάσης) κάτι που θα θωρακίσει επαρκώς τις τράπεζες Γαλλίας και Γερμανίας. Αυτό πιθανόν να αποφασιστεί μέχρι τις 29 Νοεμβρίου, ημερομηνία κατά την οποία θα πραγματοποιηθεί το επόμενο eurogroup στις Κάνες της Γαλλίας.
«Νομίζω ότι είναι πιθανό να συμβεί (η πτώχευση) από τη στιγμή που θα ισχύσει ο νέος EFSF και θα αλλάξει ο επικεφαλής της ΕΚΤ, δηλαδή από το Νοέμβριο» δηλώνει στο πρακτορείο ο αναπληρωτής διευθυντής του ινστιτούτου ερευνών Bruegel Γκούντραμ Γουλφ.
Η έλευση του ιταλού Μάριο Ντράγκι στη θέση του Ζαν Κλοντ Τρισέ εκτιμάται και από άλλους αναλυτές ως προαναγγελία μιας πιο σκληρής στάσης της ΕΚΤ έναντι της Ελλάδας. «Η απόφαση αυτή θα ληφθεί μέχρι τότε εφόσον ο ιδιωτικός τομέας έχει απαλλαχθεί από αρκετά μεγάλο μέρος του κόστους που επιβάλλεται στους πιστωτές από το δεύτερο πακέτο βοήθειας της 21ης Ιουλίου» αναφέρει το δημοσίευμα.
Πηγή: ΤΟ ΒΉΜΑ
Σεμίνα Διγενή: Γιώργο δεν ξέρεις τι σε περιμένει... ούτε οι υπόλοιποι 300 ξέρουν...
http://kostasxan.blogspot.com/2011/10/300_03.html?utm_source=BP_recent
Ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό της Κατοχής
Της Σεμίνας Διγενή
Υ.Γ. 15 Οκτωβρίου από τη Wall Street μέχρι την άλλη άκρη της γης, πολίτες του κόσμου μας καλούν να βγούμε στους δρόμους και να συνεχίσουμε τον αγώνα εναντίον του χρηματοπιστωτικού εκφοβισμού και της κρατικής βίας...
Βάζω στοίχημα -κι εύχομαι- πως ο γιός σου, Γιώργο, δεν θα χτυπηθεί ποτέ από τους σιδερολοστούς οργάνων της φασιστικής Ελληνικής Αστυνομίας, ούτε θα χάσει κάποια από τις 5 ανθρώπινες αισθήσεις...
Ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό της Κατοχής Της Σεμίνας Διγενή
Κύριε Πρωθυπουργέ,
Ίσως έχετε ακουστά από τις πανεπιστημιακές σας σπουδές στην Αμερική, την περίπτωση του Έλληνα ελεγειακού ποιητή Σόλωνα, τον οποίο οι Αθηναίοι το 600 π.Χ. λόγω επικίνδυνων στάσεων (κινημάτων) αρχαίων αγανακτισμένων πολιτών, τοποθέτησαν με έκτακτη διαδικασία εκλογής από το Δήμο της Αθήνας (κι όχι από τον Άρειο Πάγο) «άρχοντα», νομοθέτη με έκτακτες εξουσίες, για να αποκαταστήσει την κοινωνική ειρήνη και τη μεταβολή των θεσμών.
Τα εξαιρετικά τολμηρά του μέτρα προέβλεπαν ανάμεσα σε άλλα, την ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΗ του αρχαίου κοινωνικού κράτους και με μια σειρά μεταρρυθμίσεων, κατέστησε πολλούς άδικα φυλακισμένους ή υποθηκευμένους με τη ζωή τους Αθηναίους, ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ…
Ίσως έχετε ακουστά από τις πανεπιστημιακές σας σπουδές στην Αμερική, την περίπτωση του Έλληνα ελεγειακού ποιητή Σόλωνα, τον οποίο οι Αθηναίοι το 600 π.Χ. λόγω επικίνδυνων στάσεων (κινημάτων) αρχαίων αγανακτισμένων πολιτών, τοποθέτησαν με έκτακτη διαδικασία εκλογής από το Δήμο της Αθήνας (κι όχι από τον Άρειο Πάγο) «άρχοντα», νομοθέτη με έκτακτες εξουσίες, για να αποκαταστήσει την κοινωνική ειρήνη και τη μεταβολή των θεσμών.
Τα εξαιρετικά τολμηρά του μέτρα προέβλεπαν ανάμεσα σε άλλα, την ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΗ του αρχαίου κοινωνικού κράτους και με μια σειρά μεταρρυθμίσεων, κατέστησε πολλούς άδικα φυλακισμένους ή υποθηκευμένους με τη ζωή τους Αθηναίους, ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ…
Να σας πω…
Τώρα που τα ξαναγράφω αυτά, σκέφτομαι πως μάλλον δεν έχετε γνώση της αρχαίας Ιστορίας. Μάλλον διαθέτετε επιλεκτική ιστορική μνήμη κι ίσως ο αγαπημένος σας συγγραφέας να ήταν ο Αδόλφος Χίτλερ κι όλες εκείνες οι συναρπαστικές μορφές του Εθνικοσοσιαλισμού… ίσως κρυβόσασταν πολύ καλά πίσω από τα παντελόνια του πατέρας σας, όταν αγανακτούσε με την κρυφή πλευρά του ιδιότυπου αυτισμού σας…
Για να επιστρέψω όμως στο θέμα μας.
Ο δίκαιος αρχαίος νομοθέτης λοιπόν, προτού κληθεί να νομοθετήσει ΔΙΚΑΙΑ ήταν ένας ποιητής «γνωμικών» ελεγειών (δηλαδή έγραφε πολιτική φιλοσοφική ποίηση – συμβούλευε τους Αθηναίους δηλαδή πως να πολιτεύονται (να ζουν ως ελεύθεροι πολίτες δηλαδή).
Γιατί σας τα γράφω όλα αυτά;
Εδώ και δυο χρόνια, ένα ολόκληρο εκκεντρικά αμοιβόμενο πολιτικό lobby 300 Ελλήνων, έχει εκχωρήσει όλες τις νομοθετικές εξουσίες και έχει υποθηκεύσει όλες τις δημόσιες και ιδιωτικές περιουσίες των Ελλήνων σε μια ομάδα Ευρωπαίων τεχνοκρατών τους οποίους δεν είχατε την αμερικάνικη καλοσύνη που σας χαρακτηρίζει να μας τους συστήσετε διαδικτυακά... Ένα βιογραφικό τους. Ένα ποίημα τους, κάτι τι... Ποιοί είναι όλοι αυτοί; Από που έρχονται; Γιατί να μην ξέρουμε σε ποιόν χρωστάμε, ποιόν πληρώνουμε και για πόσο θα τον πληρώνουμε...
Ξέρω, εσείς εδώ και 18 μήνες έχετε βάλει τον αυτόματο, περιφέρετε το σαρκίο του εαυτού σας στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες παίρνοντας πόζες σε χειραψίες φιλίας με ομοτίτλους σας...
Ο αρχαίος ποιητής νομοθέτης Σόλων, (μια καλή ΤΡΟΙΚΑ σας να λέμε δηλαδή) για να επιστρέψω στο θέμα μας, για να αποφύγει μεταβολές της νομοθεσίας του και για να μην αναμειχθεί στην εφαρμογή της, αυτοεξορίστηκε για δέκα χρόνια.
Πάνω σε αυτή τη νομοθεσία οικοδομήθηκε η αθηναϊκή δημοκρατία, αυτή την Ελλάδα θαυμάζουν και εποφθαλμιούν οι “εταίροι” σας, για αυτή την Ελλάδα πολέμησε και καταδικάστηκε σε θάνατο ο Κολοκοτρώνης.
Σας αρέσουν περισσότερο όμως οι ιστορίες με Ινδιάνους…ε;
Σας αρέσουν γενικότερα ιστορίες καννιβαλισμού, ε;
Σας αρέσει γενικότερα η βία…ε;
Θαυμάζετε ας πούμε τα έργα της βίας… όπως ας πούμε τα έργα της κρατικής βίας, στην άδεια από ανθρώπους πλατεία Συντάγματος, στις άδειες βιτρίνες των κλειστών καταστημάτων, στους διαδρόμους των νοσοκομείων του “5 ευρω ο,τι πάρετε”, όπου εκατοντάδες συμπολίτες μου διανυκτερεύουν στις εφημερίες των ψυχιατρικών τμημάτων με κατάθλιψη και τάσεις αυτοκτονίας…
Αυτή η Ελλάδα σας αρέσει… το βλέπω στο βλέμμα σας… το ακούω στις ομιλίες που διαβάζετε… αντιγράφουν ολόκληρες παραγράφους από τη “Βίβλο” του Εθνικοσοσιαλισμού…για αυτό αγαπάτε και το μουστάκι σας… είναι το σήμα κατατεθέν…
Αυτή η Ελλάδα σας αρέσει… το βλέπω στο βλέμμα σας… το ακούω στις ομιλίες που διαβάζετε… αντιγράφουν ολόκληρες παραγράφους από τη “Βίβλο” του Εθνικοσοσιαλισμού…για αυτό αγαπάτε και το μουστάκι σας… είναι το σήμα κατατεθέν…
Ο αρχαίος ποιητής Σόλων μπορεί να σας είναι όμως γνωστός, από την περίφημη φράση που διατύπωσε όταν επισκέφθηκε τον ζάμπλουτο ηγεμόνα εξ Ανατολής, Κροίσο…
“Μηδένα προ του τέλους μακάριζε”.
“Μηδένα προ του τέλους μακάριζε”.
Γιώργο, δεν ξέρεις τι σας περιμένει… και τους 300!
Υ.Γ. 15 Οκτωβρίου από τη Wall Street μέχρι την άλλη άκρη της γης, πολίτες του κόσμου μας καλούν να βγούμε στους δρόμους και να συνεχίσουμε τον αγώνα εναντίον του χρηματοπιστωτικού εκφοβισμού και της κρατικής βίας...
ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ - του κ. Γιάνη Βαρουφάκη
http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=9178
1 εικόνα
Κάθε Κρίση (με κάπα κεφαλαίο) είναι και ένα εργαστήριο του μέλλοντος. Πριν όμως έρθει το μέλλον, κάνουν την εμφάνισή τους διάφορα σχέδια επί χάρτου που στόχο έχουν να διαμορφώσουν το μέλλον αυτό. Παρόλο που σχεδόν πάντα τα σχέδια αυτά αποτυγχάνουν, κάποιο σημάδι αφήνει το καθένα τους στον ρου της ιστορίας. Σήμερα, στο σημερινό Δελτίο, καταγράφω τα πιο σημαντικά σχέδια για το μέλλον της ευρωζώνης. Κανένα τους δεν θα εφαρμοστεί ως έχει. Όμως, αν η ευρωζώνη επιβιώσει, το μέλλον της θα αντανακλά κάποιες από τις ιδέες που σήμερα κάνουν την εμφάνισή τους σε αυτά τα σχέδια.
Ελπίζω να μου συγχωρεθεί που θα αναφερθώ πρώτα στο δικό μας σχέδιο (το από κοινού με τον Stuart Holland). Ο λόγος δεν είναι η αυταρέσκεια, όπως πολλοί σας υποψιάζεστε, αλλά επειδή είναι το πρώτο σχέδιο που κατατέθηκε στο δημόσιο διάλογο και το οποίο λάμβανε ως δεδομένο ότι η Κρίση της ευρωζώνης δεν θα μπορούσε να ξεπεραστεί παρά μόνο με ριζικές αλλαγές των θεσμών της ΕΕ. Όταν πρωτο-παρουσιάστηκε (αρχικά εδώ και αργότερα εδώ και εδώ) είχε σκανδαλίσει η βασική μας παραδοχή: Ότι το ευρωσύστημα ήταν καταδικασμένο όσο οι ηγέτες μας επέμεναν να αντιμετωπίζουν την Κρίση ως κρίση χρέους μερικών χωρών, αντί για δομική κρίση της ευρωζώνης ολόκληρης η οποία οφείλεται στην κατάρρευση του τραπεζικού τομέα (με το δημόσιο χρέος να παίζει έναν βοηθητικό και όχι κύριο ρόλο). Χρειάστηκε να περιμένουμε μέχρι την (τοξική) Συμφωνία της 21ης του περασμένου Ιουλίου που οδήγησε, από την μία, τις Ιταλία και Ισπανία και, από την άλλη, τις γαλλογερμανικές τράπεζες, στην αγκάλη της χρεοκοπίας, καταδεικνύοντας με αυτό τον τρόπο την συστημικότητα της Κρίσης και το ότι δεν αφορά μόνο μερικές υπερχρεωμένες χώρες. Από τότε έχουμε μια σειρά από σχέδια τα οποία διαφέρουν μεν από το δικό μας αλλά μοιράζονται δύο βασικές παραδοχές με αυτό: Πρώτον, η σημερινή 'Μνημονιακή' πορεία της ευρωζώνης [δηλαδή, η πολιτική (α) διμερών δανείων τύπου Μνημονίου-EFSF, (β) η προσπάθεια να αγνοείται ο πτωχευμένος τραπεζικός γαλλο-γερμανικός τομέας και (γ) η αυστηρή λιτότητα] οδηγεί στην επιδείνωση της Κρίσης και φέρνει πιο κοντά το τραγικό φινάλε του ευρώ. Και, δεύτερον, για να αποφευχθεί αυτό το φινάλε, απαιτείται βαθειά χειρουργική επέμβαση στους θεσμούς της ευρωζώνης που θα της ενισχύσουν τα σαθρά θεμέλια.
Η 'Ταπεινή Πρόταση'
Δυο λόγια μόνο για την δική μας πρόταση, καθώς οι αναγνώστες του protagon δεν χρειάζονται παρά μια μικρή περίληψη της ώστε να μπορούν να την συγκρίνουν με τις εναλλακτικές που ακολουθούν: Η κεντρική ιδέα ήταν: (α) το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) να μετατραπεί σε πανευρωπαϊκό οργανισμό επιτήρησης και επανα-κεφαλαιοποιήσης των τραπεζών (αντί να δανείζει τα πτωχευμένα κράτη), καταργώντας το ξεπερασμένο καθεστώς εθνικής εποπτείας των τραπεζών και επιβάλλοντας στους τραπεζίτες αυτό που οι κυβερνήσεις μας δεν μπορούν ή δεν θέλουν να κάνουν: Να τους επιβάλλουν να δεχθούν την επανακεφαλαιοποίηση που είναι προαπαιτούμενο ώστε οι τράπεζες να πάψουν να είναι νεκροζώντανες. (β) Η ΕΚΤ να αναλάβει την αποπληρωμή του κατά Μάαστριχτ μέρους του χρέους όλων των κρατών-μελών (με παράλληλη έκδοση ευρωομολόγων, τα οποία θα αποπληρώνουν σε βάθος χρόνου και με χαμηλό επιτόκιο τα κράτη-μέλη). Και (γ) η ενεργοποίηση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων στο πλαίσιο ενός νέου New Deal για την Ευρώπη μέσω της δυνατότητας να καλύπτεται η εθνική συγχρηματοδότηση από επί πλέον εκδόσεις ευρωομολόγων (τα οποία τα κράτη μέλη, και πάλι, θα αποπληρώνουν σε βάθος χρόνου).
Ας δούμε τώρα τα πιο πολυσυζητημένα πρόσφατα εναλλακτικά σχέδια. Εκεί που όταν μιλούσαμε πέρσι για υποχρεωτική επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών σχεδόν κανείς δεν συμφωνούσε, τώρα βλέπουμε η πρόταση αυτή να είναι σχεδόν κοινός τόπος. Δύο μικρά πρόσφατα παραδείγματα: Οι Irish Times που συμφωνούν και επαυξάνουν και ο... Ομπάμα ο οποίος (σύμφωνα με την Suddeutsche Zeitung)
κατηγορεί τους Ευρωπαίους ότι άργησαν να κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση. Για αυτό ίσως, όλα τα σχέδια για το ευρώ που διάβασα πρόσφατα μοιράζονται μαζί μας την εκτίμηση ότι η ευρωζώνη πρέπει, παράλληλα, να επανακεφαλαιοποιήσει τις τράπεζες και να αναδιαρθρώσει μέρος του δημόσιου χρέους της ευρωζώνης. Μιλάμε δηλαδή για πολιτικές που θα κοστίσουν τουλάχιστον €2 τρισεκατομμύρια την ώρα που το EFSF διαθέτει το πολύ €440 δισ. Αντίθετα με την δική μας λύση [που προτείνει έναν καταμερισμό εργασίας σύμφωνα με τον οποίο το EFSF θα επανακεφαλαιοποιήσει τις τράπεζες (με τα κονδύλια που έχει στην διάθεσή του) ενώ η αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους (που θα απαιτήσει τα μεγάλα ποσά) θα βασιστεί στον δανεισμό της EKT], οι νέες εναλλακτικές προτάσεις προβλέπουν κάτι πιο απλό: Έναν πακτωλό τυπωμένου χρήματος (είτε από την ΕΚΤ σε συνδυασμό με τον EFSF είτε από την ΕΚΤ σε συνδυασμό με ιδιώτες-τραπεζίτες) ο οποίος θα χρηματοδοτήσει τράπεζες και κράτη-μέλη.
Τρεις προτάσεις για EFSF-turbo
Στις 18 Αυγούστου δημοσιεύτηκε η πρόταση των Daniel Gros και Thomas Mayer με τίτλο Refinancing the EFSF via the ECB (Επανα-χρηματοδοτώντας το EFSF μέσω της ΕΚΤ). Η ουσία της πρότασης τους είναι απλή: Το EFSF διαθέτει μόνο €440 δισ τα οποία αντλεί από τις διεθνείς αγορές (από ιδιώτες) με την εγγύηση βασικά της Γερμανίας και της Γαλλίας - δηλαδή, ουσιαστικά, της Γερμανίας η οποία επ' ουδενί δεν θέλει να ακούσει για νέες εγγυήσεις προς το EFSF. Πως λοιπόν και θα επανακεφαλαιοποιήσει τις τράπεζες και θα 'διασώσει' την Ιταλία και την Ισπανία το EFSF όταν κάτι τέτοιο απαιτεί τουλάχιστον €3 τρις; Η απάντηση των Gros-Mayer: Να μετατραπεί το EFSF σε τράπεζα ώστε να μπορεί να δανείζεται (με κάτι πάνω από 1%) από την ΕΚΤ, όπως κάνουν όλες οι τράπεζες. Χρησιμοποιώντας ως εχέγγυο τα κεφάλαια τα οποία διαθέτει, να μπορεί να δανειστεί χρήμα που θα τυπώσει η ΕΚΤ για να σηκώσει το βάρος των τραπεζών αλλά και των κρατών.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται μία πρόταση μετατροπής του EFSF σε ασφαλιστική εταιρεία, αντί για τράπεζα. Η βασική ιδέα προέρχεται από την άλλη μεριά του Ατλαντικού και συγκεκριμένα από τον Tim Geithner, τον Αμερικανό υπουργό οικονομικών: Σήμερα, στα έγκατα της μαύρης τρύπας, οι επενδυτές φοβούνται να αγοράσουν ιταλικά, π.χ., ομόλογα επειδή φοβούνται ότι θα χάσουν ένα, π.χ., 30% της αξίας των ομολόγων αυτών σε περίπτωση που η Ιταλία δεν μπορεί να αποπληρώσει τα χρέη της. Το EFSF, σύμφωνα με την πρόταση αυτή, δεν θα δανείζει στην Ιταλία αλλά θα εγγυάται τις όποιες απώλειες θα έχει ο αγοραστής των ιταλικών ομολόγων. Έτσι, τα €440 δισ που διαθέτει, με επί πλέον εγγυήσεις χρηματοδότησης της ΕΚΤ (σε περίπτωση μεγάλων απωλειών των ομολογιούχων), θα μπορέσουν να βοηθήσουν την Ιταλία να αντιμετωπίσει το πρόβλημα επαναχρηματοδότησης όγκου χρέους πολύ μεγαλύτερου των κονδυλίων που διαθέτει το EFSF.
Μια πιο τεχνική λύση προτάθηκε από τον George Soros στην Financial Times: Όπως προτείνουμε κι εμείς πριν καιρό, συμφωνεί ότι το EFSF θα πρέπει να ασχοληθεί μόνο με την επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Για το δημόσιο χρέος όμως έχει την εξής ιδέα: Την δημιουργία ενός μηχανισμού στην ΕΚΤ που θα επιτρέπει στις χώρες-μέλη να εκδίδουν ομόλογα πολύ μικρής διάρκειας με χαμηλά επιτόκια τα οποία θα επιδοτεί η ΕΚΤ έως ότου η ευρωζώνη καταφέρει να ξαναγράψει την Συνθήκη της Λισαβόνας, μετατρεπόμενη σε Ομοσπονδία, δημιουργώντας Ομόσπονδο Υπουργείο Οικονομικών και, βέβαια, δρομολογώντας το ευρωομόλογο που θα εγγυώνται όλες οι χώρες από κοινού.
Ένα νέο CDO (στο τετράγωνο) από την ίδια την ευρωζώνη
Η πιο 'ενδιαφέρουσα' πρόταση από αυτές που διάβασα τελευταία προέρχεται από το Euronomics Group το οποίο, πολύ μπερδεμένα, κάνει μια απλή πρόταση: Την δημιουργία νέων δομημένων ομολόγων (CDO) χρησιμοποιώντας ως πρώτη ύλη τα ομόλογα των κρατών της ευρωζώνης, αυτά που σήμερα εκδίδει το EFSF για να χρηματοδοτεί τις πτωχευμένες χώρες, καθώς και νέα δάνεια ιδιωτών που θέλουν να συμμετέχουν στην δημιουργία μιας νέας σειράς δομημένων (δηλαδή τοξικών) ομολόγων σε συνεργασία αυτή την φορά με την ευρωζώνη και την ΕΚΤ. Κινητήριος δύναμη αυτής της νέας αγοράς δομημένων θα είναι, πάντα σύμφωνα με τους συγγραφείς της πρότασης, η απόφαση της ΕΚΤ να αποδέχεται τα δομημένα αυτά ομόλογα ως εχέγγυα από όποιον της τα παρουσιάζει για να ζητήσει δάνεια από την ΕΚΤ (συμπεριλαμβανομένων βεβαίως των υπό πτώχευση τραπεζών και κρατών-μελών). Τι σημαίνουν όλα αυτά; Ότι όπως η Lehman Bros έπαιρναν τα χρέη των φτωχών Αμερικανών, τα έκοβε κομματάκια, τα συνέραπτε ξανά δομώντας έτσι τοξικά παράγωγα, έτσι μας λένε ότι πρέπει να κάνει και η ευρωζώνη χτίζοντας μια νέα γιγάντια τοξική πυραμίδα στις πλάτες της ΕΚΤ με σκοπό να... λύσει το πρόβλημα της Κρίσης του ευρώ. Και δεν είναι μόνο ότι προτείνουν την δημιουργία δομημένων CDO. Ακόμα χειρότερα, αν έχω δίκιο ότι το EFSF είναι από μόνο του δομημένο ως ένα CDO, τότε οι κύριοι αυτοί προτείνουν στην ευρωζώνη και στην ΕΚΤ να δομήσουν ένα CDO πάνω σε ένα άλλο CDO. Ένα CDO στο τετράγωνο. Ωραία!
Οι φεντεραλιστές
Μέσα στον πανικό, λογικό ήταν να υψωθούν και οι φωνές εκείνων οι οποίοι κρίνουν πως η μόνη λύση, η μοναδική κίνηση που μπορεί να αποτρέψει την κατάρρευση του ευρώ, είναι η ομοσπονδοποίηση της ευρωζώνης. Π.χ. ο Guy Verhofstadt, ο οποίος προσυπογράφει και την δική μας πρόταση, σε άρθρο του στην Financial Times δηλώνει πως έχει μεγάλη σημασία να δοθεί στους ευρωπαίους πολίτες μια ελπίδα - μια νέα κατευθυντήρια γραμμή που να οδηγεί στην Ομοσπονδία το γρηγορότερο δυνατόν. Αυτό που τον ενδιαφέρει πάνω από όλα είναι οι ηγέτες του σκληρού πυρήνα να ταχθούν, έστω και στα λόγια, υπέρ της Ομοσπονδίας για να αποκτήσει εν μέσω κρίσης η ευρωζώνη, επί τέλους, ένα όραμα. Δεν εξηγεί τι θα γίνει στο μεσοδιάστημα, που μπορεί να πάρει και δεκαετίες έως ότου ολοκληρωθεί η όποια ομοσπονδοποίηση. Αυτό το κενό ήρθε να καλύψει ο George Soros με την μεσοπρόθεσμη τεχνική λύση που ήδη παρουσιάστηκε πιο πάνω.
Κριτική
Όλες οι ιδέες παραπάνω, επί του πρακτέου, δεν είναι τίποτα άλλο από τεχνάσματα (με εξαίρεση την θέση του Verhofstadt) που στόχο έχουν έναν: Πως να επιτρέψουν στην ΕΚΤ να τυπώσει το χρήμα που απαιτείται για να χρηματοδοτηθεί τόσο η μαύρη τρύπα των γαλλο-γερμανικών τραπεζών (που δεν είχαν προβλεφθεί ως υποψήφιοι 'πελάτες' του EFSF) όσο και το δημόσιο χρέος χωρών όπως η Ιταλία, η Ισπανία και το Βέλγιο (χωρών που ούτε κι αυτές είχαν προβλεφθεί ποτέ ως 'πελάτες' του EFSF). Η μετατροπή του EFSF, π.χ. σε τράπεζα, δεν είναι παρά ένα φθηνό τρυκ για να αναγκαστεί η ΕΚΤ να κόψει χρήμα που θα δοθεί στις τράπεζες και στα κράτη. Το ίδιο και η μετατροπή του σε ασφαλιστική εταιρεία - κάτι που θα καθιστούσε το EFSF στην AIG της Ευρώπης. Να το πω απλά: Οι Γερμανοί δεν θα ενδώσουν. Αρνούνται να λυθεί η Κρίση με την κοπή χρήματος από την ΕΚΤ και δεν είναι αρκετά ανόητοι να δεχθούν το ίδιο πράγμα σε διαφορετικό περιτύλιγμα, όσο απαστράπτον κι αν είναι αυτό.
Η πρόταση όμως, από τις προηγηθείσες, που βγάζει μάτι είναι εκείνη που ζητά από την ευρωζώνη να βάλει όλα τις τα αυγά σε ένα CDO, να αυτο-μετατραπεί σε ένα τοξικό παράγωγο το οποίο να εγγυηθεί η... ΕΚΤ. Μια Κρίση που ξεκίνησε από αυτά τα παράγωγα να λυθεί, λένε οι συγκεκριμένοι συγγραφείς, μετατρέποντας όλη την ευρωζώνη σε ένα γιγαντιαίο παράγωγο της ίδιας ακριβώς ένοχης αρχιτεκτονικής - για να μην πω ακόμα πιο τοξικής (καθώς πρόκειται, όπως εξήγησα, για CDO στο τετράγωνο).
Κλείνω με μια σύγκριση με την δική μας 'Ταπεινή Πρόταση'. Ποια είναι η ειδοποιός διαφορά της από τις υπόλοιπες; Είναι διττή. Πρώτον, ενώ όλες οι εναλλακτικές που προανέφερα ουσιαστικά ζητούν από την ΕΚΤ να τυπώσει χρήμα, εμείς προτείνουμε κάτι εντελώς διαφορετικό: Η ΕΚΤ να δανειστεί χρήμα από ιδιώτες για να εξυπηρετήσει ένα μέρος (το κατά Μάαστριχτ νόμιμο μέρος) του χρέους όλης της ευρωζώνης καθιστώντας υπεύθυνα για την αποπληρωμή αυτών των χρεών το κάθε κράτος-μέλος ανάλογα με τα οφέλη του από αυτήν την εξυπηρέτηση. Δεύτερον, η δημιουργία αυτού του νέου διεθνούς χρέους της ΕΚΤ, δηλαδή ομολόγων έκδοσης της ΕΚΤ, έχει μια σημαντική αναπτυξιακή διάσταση που λείπει παντελώς από τις εναλλακτικές προτάσεις: Πέραν της έκδοσης δικών της ομολόγων για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους της ευρωζώνης, η ΕΚΤ μπορεί κάλλιστα να εκδίδει επί πλέον αναπτυξιακά ομόλογα σε συνδυασμό με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων ώστε να χρηματοδοτηθεί το νέο New Deal που έχει τόσο ανάγκη ολόκληρη η Ευρωπαϊκή ήπειρος.
Τι έχουν να πουν άλλοι επί των εναλλακτικών αυτών προτάσεων
- Ο Martin Wolf κάνει μια καλή επισκόπηση των παραπάνω προτάσεων
- Η Βρετανική, συντηρητική Telegraph σχολιάζει επικριτικά την ιδέα ενός EFSF-turbo.
- Σειρά της Wall Street Journal να σχολιάσει την ίδια πρόταση
- Ο Wolfgang Munchhau είναι ακόμα πιο επικριτικός
- Η στήλη FT Alphaville είναι καταπέλτης
- Την βδομάδα που πέρασε, έκανε την εμφάνισή της μια εξοργιστικά ανόητη και προκλητική πρόταση, ονόματι Eureka, για το πως το ελληνικό χρέος μπορεί να εξαφανιστεί απλά και γρήγορα. Δεν θα ασχοληθώ με αυτήν διεξοδικά γιατί πραγματικά δεν αντέχει σοβαρής κριτικής. Όποιος θέλει μπορεί να την διαβάσει εδώ, να μελετήσει την πολύ γενναιόδωρη κριτική της Financial Times εδώ, να ξεκαρδιστεί με την γελοιοποίηση της πρότασης αυτής από το zerohedge εδώ, ή και να αναπολήσει εδώ μια δική μου κριτική στον κεντρικό άξονα της πρότασης αυτής (βλ. The Treuhandel Plan) μήνες πριν κατατεθεί. Το μόνο σχόλιο που θα κάνω αφορά κάποιους έλληνες τραπεζίτες οι οποίοι, μαθαίνω, πανηγύρισαν όταν διάβασαν την εν λόγω πρόταση. Αυτό απλώς αποδεικνύει την απώλεια κοινού νου στην οποία τους έχει οδηγήσει ο καθημερινός πανικός.
- Ένα αριστουργηματικό διάγραμμα του BBC για τα εναλλακτικά σενάρια που αντιμετωπίζει η πατρίδα μας δεδομένων των σημερινών, αδιέξοδων, ευρωπαϊκών εμμονών.
- Η Ελλάδα, όπως έχω κουραστεί να λέω, δεν θα φύγει από την ευρωζώνη - κάτι που βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν θα αυτο-καταστραφεί η ευρωζώνη. Μια ανάλογη άποψη στην Financial Times.
- Εκπομπή-ντοκυμαντέρ του Euronews για την Ελλάδα.
- Εξαιρετικό άρθρο του Landon Thomas Jr στην New York Times με το οποίο εξηγεί πως οι μόνοι κερδισμένοι από την Συμφωνία 21ης Ιουλίου, και συγκεκριμένα από την δήθεν συμμετοχή των ιδιωτών-τραπεζιτών στην αναχρηματοδότηση του ελληνικού δημοσίου, είναι τα διάφορα hedge funds που κερδίζουν εις βάρος του ελληνικού και ευρωπαϊκού δημοσίου. Κάτι που μόνο ένα μεγάλο κούρεμα των ελληνικών ομολόγων θα σταματήσει. Δείτε κι εδώ την Wall Street Journal που συμφωνεί.
- Δύο συνεντεύξεις στο κεντρικό δελτίο της Ολλανδικής τηλεόρασης (αρχίζει στο 18'30'') και στο Καναδικό Κρατικό Ραδιόφωνο CBC (αρχίζει στο 2') όπου σχολιάζω τα τελευταία μέτρα Βενιζέλου.
- Άρθρο του Gavyn Davies που επιχειρηματολογεί ότι η παγκόσμια οικονομία έχει να επιλέξει, λόγω της εφαρμογής πολιτικών λιτότητας παντού, μεταξύ την αποτελμάτωσης και της κατάρρευσης. Τόσο ωραία...
- Βιντεάκι συνέντευξης ενός νεαρού trader στο BBC που έγινε πολύ δημοφιλές στο youtube. Ο νεαρός λέει πολλές σκληρές αλήθειες. Παρόλο που τις παραλέει (γιατί οι αρνητικές του προβλέψεις έχουν στόχο στην δημιουργία πανικού από τον οποίο όχι μόνο θα κερδίσει αλλά και θα βγει επιβεβαιωθεί), θα ήταν λάθος να χάσουμε την ουσία αυτού που λέει τυφλωμένοι από τον αμοραλισμό του.
- Μην βασίζεστε στην... Markozy για την 'λύση' λέει ένας άλλος trader.
- Ποιος χρειάζεται την ΕΚΤ;
- Ο Wolfgang Munchhau αναφέρει ότι ποτέ δεν έχει δει τους Ευρωπαίους ηγέτες τόσο πανικοβλημένους.
- Η Wall Street Journal μας θυμίζει ότι ακόμα κι ένας τύραννος όπως ο Διονύσιος προτίμησε να δημιουργήσει πληθωριστικό χρήμα, με σκοπό την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους, παρά να το... κουρέψει επισήμως!
Συμπατριώτες, καλύτερα άμεση παρά ελεγχόμενη πτώχευση…
http://olympia.gr/2011/10/03/%cf%83%cf%85%ce%bc%cf%80%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%b9%cf%8e%cf%84%ce%b5%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%cf%8d%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%b1-%ce%ac%ce%bc%ce%b5%cf%83%ce%b7-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac-%ce%b5%ce%bb%ce%b5/
Η περίπτωση της μη πτώχευσης της χώρας μας δεν παίζει πλέον πουθενά. Οι πάντες οργανώνονται για την επίσημη πτώχευση της Ελλάδας. Οι πάντες, εκτός από εμάς τους ίδιους τους Έλληνες, οι οποίοι, παραδομένοι στα χέρια της κυβέρνησης Παπανδρέου και εγκαταλειμμένοι από μια φοβισμένη αντιπολίτευση (κυρίως την αξιωματική), δεν ξέρουμε τι να κάνουμε και τι μας ξημερώνει.
Οι Αμερικανοί προτείνουν στην ΕΕ να αναλάβει εκείνη το 50% του ελληνικού χρέους. Οι Γερμανοί δεν το δέχονται. Έχουν βάλει στο μάτι τον ελληνικό πλούτο και σχεδιάζουν να εξαντλήσουν μακροχρόνια τη χώρα και το λαό μας, μέσα από μια ελεγχόμενη χρεοκοπία. Δυστυχώς, σύμμαχο στα σχέδιά τους, έχουν το ελληνικό παρασιτικό, εθελόδουλο και ψοφοδεές καθεστώς, το οποίο θα παραδώσει τα πάντα,…. λαό και χώρα, αρκεί να το συντηρήσουν οι δανειστές στην κοινωνική εξουσία.
Εμείς, όλα αυτά τα χρόνια καταστρέψαμε τα πάντα. Δεν έχουμε μια παραγωγική μηχανή (είτε στον πρωτογενή είτε στον δευτερογενή τομέα) τέτοια, που θα μπορούσε τώρα να πάρει μπροστά για να ξεπεράσουμε γρήγορα την κρίση. Αντίθετα, έχουμε μια οικονομία κυρίως υπηρεσιών και αυτές ακριβές και κακής ποιότητας. Έχουμε εξαρτήσει τη ζωή μας από τα εισαγόμενα προϊόντα που αγοράζαμε με δανεικά. Όπως δείχνουν λοιπόν τα πράγματα, θα μας πάνε σε μια μακροχρόνια εξαθλίωση και αφού μας πάρουν δημόσιες και ιδιωτικές περιουσίες θα μας αφήσουν, σαν τις εγκαταλειμμένες «πόρνες». Τότε αφού θα μας έχουν πάρει τις τραπεζικές καταθέσεις μέσω των φόρων για να γλιτώσουμε τα ακίνητα, θα μας πετάξουν πίσω στη δραχμή για να μας πάρουν και τα ακίνητα για ένα κομμάτι ψωμί. Δεν το βλέπετε άραγε που μας πάνε;;
Πρέπει να αντιδράσουμε τώρα. Πρέπει κατ’ αρχήν να απελευθερωθούμε από το σάπιο και διεφθαρμένο καθεστώς. Στη συνέχεια, είναι χιλιάδες φορές προτιμότερο να πάμε σε μια άμεση και πλήρη χρεοκοπία τώρα, παρά σε μια μακροχρόνια εξαθλίωση.
Ναι είναι αλήθεια ότι στην αρχή τα πράγματα θα είναι εφιαλτικά, αλλά όμως θα έχουμε κερδίσει δύο πράγματα. Πρώτον θα έχουμε πετάξει από πάνω μας την καθεστωτική γάγγραινα και δεύτερον, ελεύθεροι πλέον, θα κτίσουμε όλοι μαζί από την αρχή νέο δημοκρατικό κράτος, νέα αυτοδύναμη παραγωγική μηχανή και νέα κοινωνία αλληλεγγύης, όπως ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία μας και στην ιστορία μας. Διαφορετικά, με ελεγχόμενη χρεοκοπία θα είμαστε δια βίου σκλάβοι.
Ναι, μπορεί η ενέργεια αυτή να διαλύσει την ευρωζώνη ή ακόμα και να οδηγήσει σε κρίση την παγκόσμια οικονομία, αλλά πλέον…Who cares???
Ο βρεγμένος τη βροχή δεν την φοβάται..
hassapis-peter
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: μετά τον Καρατζαφέρη χέρι – χέρι και με το Σημίτη!
http://www.antinews.gr/2011/10/03/125380/ 
Η άλλοτε εφημερίδα της αστικής τάξης, των νοικοκυραίων, η εφημερίδα που υπερασπιζόταν αρχές και αξίες, αρχίζει και ξετυλίγει σιγά – σιγά το σχέδιό της!
Δεν στέκομαι στην υστερική της επιχειρηματολογία για συγκυβέρνηση. Άλλωστε πάντοτε, ιστορικά, τους επιχειρηματίες και τους εκδότες συνέφερε ένα αδύναμο πολιτικό σύστημα. Με κόμματα πολυκερματισμένα, δίχως ισχυρούς ηγέτες, κυρίως δίχως λαό.
Θυμάμαι καταρχήν εκείνη την αλησμόνητη στήριξη στον Καρατζαφέρη και πάω στο κύριο άρθρο της Καθημερινής την προηγούμενη Κυριακή.
Ούτε λίγο ούτε πολύ, καλούσε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας σε συνταγματική εκτροπή. Του ζητούσε να συγκαλέσει Σύσκεψη Αρχηγών με τη συμμετοχή των τ. Πρωθυπουργών για να αποφασίσουν για το μέλλον αυτής της άμοιρης χώρας.
Θα θεωρούσα ότι αυτή η πρόταση αποτελεί άλλη μία «εξυπναδιά» της Καθημερινής, για να διαφοροποιηθεί από τους ανταγωνιστές της που ζητούν και αυτοί «συγκυβέρνηση». Όμως, δυστυχώς, τα πράγματα δεν είναι έτσι.
Αμέσως μετά αυτό το άρθρο, η Καθημερινή φιλοξένησε έναν εξ αυτών που έσπρωχνε για το νέο συμβούλιο του στέμματος. Τον Κώστα Σημίτη. Φαντάζομαι θα ακολουθήσει λίαν συντόμως και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ώστε να ολοκληρωθεί το πάζλ των φρέσκων απόψεων για την Ελλάδα του 2020.
Η εφημερίδα που επικαλείται αρχές και αξίες, προβάλλει ως παράδειγμα τον Κώστα Σημίτη.
Ποιον;
Δεν έχω σκοπό να ασχοληθώ άλλο μαζί τους, γιατί όπως, δικαίως, μου λέει ο φίλος μου ο Πάρης: «Μην είσαι απόλυτος μαζί τους. Δεν διέπραξαν δα και Ομοσπονδιακό αδίκημα, ώστε να τους κυνηγάει το FBI. Ούτε, άλλωστε, έκαναν τον ατζέντη σκουπιδιαρέων, όπως θα μπορούσαν. Την άποψή τους γράφουν. Που μπορεί να μην σου αρέσει αλλά είναι ελεύθεροι να την γράφουν».
Συμφωνώ με τον Πάρη, με μία προϋπόθεση όμως. Και εγώ είμαι ελεύθερος να μην τους αγοράζω.
Του Γ.Μπραουδάκη
Ποιος θα το περίμενε…Η άλλοτε εφημερίδα της αστικής τάξης, των νοικοκυραίων, η εφημερίδα που υπερασπιζόταν αρχές και αξίες, αρχίζει και ξετυλίγει σιγά – σιγά το σχέδιό της!
Δεν στέκομαι στην υστερική της επιχειρηματολογία για συγκυβέρνηση. Άλλωστε πάντοτε, ιστορικά, τους επιχειρηματίες και τους εκδότες συνέφερε ένα αδύναμο πολιτικό σύστημα. Με κόμματα πολυκερματισμένα, δίχως ισχυρούς ηγέτες, κυρίως δίχως λαό.
Θυμάμαι καταρχήν εκείνη την αλησμόνητη στήριξη στον Καρατζαφέρη και πάω στο κύριο άρθρο της Καθημερινής την προηγούμενη Κυριακή.
Ούτε λίγο ούτε πολύ, καλούσε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας σε συνταγματική εκτροπή. Του ζητούσε να συγκαλέσει Σύσκεψη Αρχηγών με τη συμμετοχή των τ. Πρωθυπουργών για να αποφασίσουν για το μέλλον αυτής της άμοιρης χώρας.
Θα θεωρούσα ότι αυτή η πρόταση αποτελεί άλλη μία «εξυπναδιά» της Καθημερινής, για να διαφοροποιηθεί από τους ανταγωνιστές της που ζητούν και αυτοί «συγκυβέρνηση». Όμως, δυστυχώς, τα πράγματα δεν είναι έτσι.
Αμέσως μετά αυτό το άρθρο, η Καθημερινή φιλοξένησε έναν εξ αυτών που έσπρωχνε για το νέο συμβούλιο του στέμματος. Τον Κώστα Σημίτη. Φαντάζομαι θα ακολουθήσει λίαν συντόμως και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ώστε να ολοκληρωθεί το πάζλ των φρέσκων απόψεων για την Ελλάδα του 2020.
Η εφημερίδα που επικαλείται αρχές και αξίες, προβάλλει ως παράδειγμα τον Κώστα Σημίτη.
Ποιον;
- Αυτόν που στην αυλή του, συγγνώμη στο σπίτι του, είχε ως στενότερους συνεργάτες του τους κ.κ. Τσουκάτο, Μαντέλη και Πανταγιά. Οι δύο πρώτοι κυνικά ομολόγησαν ότι χρηματίστηκαν, ο δε δεύτερος, αποκαλύφθηκε ότι μεσολαβούσε για να διαγράφονται φορολογικές υποχρεώσεις κολλητών του!!!
- Αυτόν που κυνικά μέσα στη Βουλή ευχαρίστησε τους Αμερικανούς για την κατάληψη ελληνικού εδάφους. Η Καθημερινή βέβαια, ίσως αυτό το θεωρεί διαβατήριο. Άλλωστε στελέχη της πριν γράψουν οτιδήποτε περιμένουν με τις ώρες στον προθάλαμο της πρεσβείας για να εγκριθούν και να διορθωθούν τα κείμενά τους.
- Αυτόν που σαν υπάκουος, φοβισμένος επαρχιακός χωροφύλακς, παρέδωσε στους Τούρκους τον Αμπτουλάχ Οτσαλάν για να ικανοποιήσει τους ανωτέρους του.
- Αυτόν που επέτρεψε τον βομβαρδισμό των ομόδοξων Σέρβων.
- Αυτόν που έστησε με την παρέα του (η οποία παρεμπιπτόντως είναι και οι σημερινοί τρόφιμοι της Καθημερινής) το κόλπο με τα κρυφά swaps κοροϊδεύοντας κοινωνία και Αγορές.
- Αυτόν που έστησε το μεγαλύτερο σκάνδαλο (μέχρι και την υπογραφή του Μνημονίου) αυτό του Χρηματιστηρίου, με την πιο βίαια αναδιανομή εισοδήματος στην ιστορία της μεταπολεμικής Ελλάδας.
- Αυτόν που στο Υπουργικό του Συμβούλιο καθόταν δίπλα στον Άκη Τσοχατζόπουλο, παριστάνοντας ότι δεν έχει ιδέα για το τι συμβαίνει με υποβρύχια κλπ.
- Αυτόν που επί της εποχής του μεγαλούργησε η Ζήμενς στο Δημόσιο.
- Αυτόν που έκανε Ολυμπιακούς Αγώνες με κόστος πέντε φορές μεγαλύτερο από αυτό που είχε προϋπολογιστεί.
- Αυτόν που ξερίζωσε το θρήσκευμα από την ταυτότητα του Έλληνα…
Δεν έχω σκοπό να ασχοληθώ άλλο μαζί τους, γιατί όπως, δικαίως, μου λέει ο φίλος μου ο Πάρης: «Μην είσαι απόλυτος μαζί τους. Δεν διέπραξαν δα και Ομοσπονδιακό αδίκημα, ώστε να τους κυνηγάει το FBI. Ούτε, άλλωστε, έκαναν τον ατζέντη σκουπιδιαρέων, όπως θα μπορούσαν. Την άποψή τους γράφουν. Που μπορεί να μην σου αρέσει αλλά είναι ελεύθεροι να την γράφουν».
Συμφωνώ με τον Πάρη, με μία προϋπόθεση όμως. Και εγώ είμαι ελεύθερος να μην τους αγοράζω.
Κύριε Βενιζέλο, πώς γίνεται υπάλληλος του γραφείου σας να αλ λάζει 4 μισθολογικά κλιμάκια σε 10 ημέρες ;
http://olympia.gr/2011/10/03/%ce%ba%cf%8d%cf%81%ce%b9%ce%b5-%ce%b2%ce%b5%ce%bd%ce%b9%ce%b6%ce%ad%ce%bb%ce%bf-%cf%80%cf%8e%cf%82-%ce%b3%ce%af%ce%bd%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b9-%cf%85%cf%80%ce%ac%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bb%ce%bf%cf%82/
Ο κ.Βενιζέλος με την παρακάτω απόφαση διορίζει το 2010 ως διευθύντρια Α΄με μισθό 2.600 την Κιούρκα Αδαμαντία.
Προφανώς ευχαριστημένος με την απόδοσή της το 2011 της ανανεώνει την σύμβαση.
Μετά τον ανασχηματισμό ο κ. Βενιζέλος γίνεται υπουργός Οικονομικών. Ενθουσιασμένος πια με την υπάλληλο την διορίζει στο νέο υπουργικό του γραφείο τον Ιούλιο με μισθολογικό κλιμάκιο 12.
Τον Αύγουστο είναι η σειρά της κ. Κιούρκα να ενθουσιαστεί καθώς βλέπει το μισθολογικό της κλιμάκιο να αλλάζει ,μέσα σε λίγες ημέρες, σε 8 (!!!)
Και βέβαια ο κ. Βενιζέλος ,που έχει υπογράψει τα έγγραφα, θα έχει μια πειστική εξήγηση να μας πει για το πώς γίνεται όταν για όλους τους άλλους υπάλληλους χρειάζονται οκτώ χρόνια για να αλλάξουν τέσσερα κλιμάκια, για την υπάλληλο του γραφείου του να χρειάζονται μόλις δέκα ημέρες !!!
http://kolotoubes.blogspot.com/
Προφανώς ευχαριστημένος με την απόδοσή της το 2011 της ανανεώνει την σύμβαση.
Μετά τον ανασχηματισμό ο κ. Βενιζέλος γίνεται υπουργός Οικονομικών. Ενθουσιασμένος πια με την υπάλληλο την διορίζει στο νέο υπουργικό του γραφείο τον Ιούλιο με μισθολογικό κλιμάκιο 12.
Τον Αύγουστο είναι η σειρά της κ. Κιούρκα να ενθουσιαστεί καθώς βλέπει το μισθολογικό της κλιμάκιο να αλλάζει ,μέσα σε λίγες ημέρες, σε 8 (!!!)
Και βέβαια ο κ. Βενιζέλος ,που έχει υπογράψει τα έγγραφα, θα έχει μια πειστική εξήγηση να μας πει για το πώς γίνεται όταν για όλους τους άλλους υπάλληλους χρειάζονται οκτώ χρόνια για να αλλάξουν τέσσερα κλιμάκια, για την υπάλληλο του γραφείου του να χρειάζονται μόλις δέκα ημέρες !!!
http://kolotoubes.blogspot.com/
-
- 4
-
- 3
-
- 1
-
- 2
O workaholic κ. Μουρκογιάννης και οι μπίζνες στο κουφάρι της (δολίως) χρεοκοπημένης χώρας
http://kourdistoportocali.com/default.aspx?pageid=7764
Ο Ν. Μουρκογιάννης φωτογραφίζεται στη Λυρική Σκηνή με τον υπουργό Πολιτισμού Π. Γερουλάνο
Η εταιρεία «πουλάει» ιδέες στο Δημόσιο και την τρόικα, για να πάρει δουλειές συμβούλου. Αν μάλιστα είναι τυχερή, εξασφαλίζει συμφωνίες και μετά την υλοποίηση, λαμβάνοντας θέση στο νέο status quo.
Συνήθως, οι προτάσεις των συμβούλων έχουν κάποιο αποτέλεσμα. Ετσι και οι ιδέες της Roland Berger για αξιοποίηση της ελληνικής περιουσίας εσχάτως φαίνεται να έπιασαν τόπο: Προσφάτως της ανετέθησαν από τη διυπουργική επιτροπή αποκρατικοποιήσεων και αναδιαρθρώσεων καθήκοντα τεχνικού συμβούλου στο project της αξιοποίησης των δικαιωμάτων του Δημοσίου στα κρατικά λαχεία, συμπεριλαμβανομένου του στιγμιαίου κρατικού λαχείου (Ξυστό).
Είναι η πρώτη δουλειά που παίρνει η Roland Berger στο πρόγραμμα μαμούθ των αποκρατικοποιήσεων. Η συγκρεκριμένη, μάλιστα, έχει μεγάλες πιθανότητες υλοποίησης, αφού ενδιαφέρον για την εκμετάλλευση των σχετικών δικαιωμάτων έχει δηλώσει ο -υπό κρατικό έλεγχο- ΟΠΑΠ.
Η Roland Berger δεν είναι τυχαία εταιρεία. Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες συμβούλων διεθνώς, η οποία συμβουλεύει, μεταξύ άλλων, τη γερμανική κυβέρνηση και τον σύλλογο γερμανών βιομηχάνων. Για την Ελλάδα ενδιαφέρθηκε τελευταία, μετά και την πύκνωση των επαφών ελλήνων πολιτικών με γερμανούς αξιωματούχους και βιομηχάνους.
Ο ιδρυτής της γερμανικής εταιρείας συμβούλων, καθηγητής Roland Berger, είναι ταυτόχρονα μέλος της διεθνούς συμβουλευτικής επιτροπής της εταιρείας Blackstone, του μεγαλύτερου ιδιωτικού οργανισμού διαχείρισης κεφαλαίων στον κόσμο και πρόεδρος της Blackstone Γερμανίας. «Η Blackstone έχει την οικονομική δυνατότητα να αγοράσει σχεδόν όλη την Ελλάδα» λένε διεθνείς οικονομικοί παράγοντες που γνωρίζουν τη δύναμή της.
Σύμφωνα με πηγές από το υπουργείο Οικονομικών, η Blackstone είχε δηλώσει ενδιαφέρον να αναλάβει την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών στα διάφορα project του υπουργείου το 2010.
Ιδιαίτερο ήταν το ενδιαφέρον της για τα ακίνητα, αλλά η δουλειά δεν έγινε διότι ζητούσε πολύ υψηλές αμοιβές.
Ενας από τους σημαντικούς εταίρους (partner) της γερμανικής εταιρείας, εδώ και λίγο καιρό, δεν είναι άλλος από τον Νίκο Μουρκογιάννη, ο οποίος έχει πιάσει ήδη δουλειά και αναδιαρθρώνει από κρατικούς οργανισμούς μέχρι προβληματικές ιδιωτικές εταιρείες.
Τον Νίκο Μουρκογιάννη τον γνωρίσαμε πριν από ενάμιση χρόνο, όταν εμφανίστηκε στην Ελλάδα για να αναλάβει πρόεδρος της Λυρικής Σκηνής, έπειτα από απόφαση του Παύλου Γερουλάνου. Ο ίδιος, μάλιστα, είχε δηλώσει τότε ότι η πρόταση δεν του έγινε ακριβώς από την κυβέρνηση, αλλά από τον γερμανοελβετό μέντορά του, Ιγκον Ζέντερ, του οποίου πρώην υπάλληλος ήταν και ο υπουργός Πολιτισμού.
Πριν από λίγο καιρό, στις 31 Αυγούστου, ανακοίνωσε ο ίδιος στην προσωπική του ιστοσελίδα (http://www.nikosonline. com/) ότι αναλαμβάνει καθήκοντα διευθυντή Στρατηγικών Ανασυγκροτήσεων της γερμανικής εταιρείας Roland Berger Strategy Consultants GmbH, με έδρα το Βερολίνο και την Αθήνα. Πρόκειται για εταιρεία που παρέχει υπηρεσίες στη γερμανική κυβέρνηση και απασχόλησε την επικαιρότητα την περασμένη εβδομάδα για το περίφημο σχέδιο «Εύρηκα», που κατάρτισε και το οποίο προβλέπει: συγκέντρωση περιουσιακών στοιχείων του ελληνικού Δημοσίου (ακίνητα, λιμάνια, ορυκτό πλούτο κ.ά.), που εκτιμώνται στα 125 δισ. ευρώ, σε μια εταιρεία συμμετοχών με έδρα το Λουξεμβούργο, τα οποία θα εκχωρηθούν με αντάλλαγμα μείωση του χρέους.
Στο μεταξύ ο Ν. Μουρκογιάννης πρόλαβε να γίνει, επίσης, πρόσφατα διευθύνων σύμβουλος στην Alapis, που δημιούργησε ο επιχειρηματίας Λαυρέντης Λαυρεντιάδης. Σε ερώτηση της «Κ.Ε.» για τις πολυσχιδείς δραστηριότητές του, δηλώνει ότι είναι «workaholic» (εργασιομανής) και ότι έχει μεγάλη όρεξη για δουλειά.
Παλαιοί συμφοιτητές του από τη Νομική, στα χρόνια της χούντας, τον θυμούνται ως αντικομμουνιστή, ο ίδιος, όμως, προτιμά τον όρο «αντισοβιετικός» και θεωρεί ότι ο εξυπνότερος άνθρωπος που έχει γνωρίσει είναι ο Ρόναλντ Ρέιγκαν (όπως έχει δηλώσει σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή»). Εχει εργαστεί για πολλά χρόνια στις ΗΠΑ και ως διευθυντικό στέλεχος εταιρείας εξοπλισμών, η οποία προμήθευσε την Ελλάδα με αεροσκάφη F16.
Οταν τοποθετήθηκε από τον υπουργό Πολιτισμού στη Λυρική Σκηνή (οι φήμες στην κυβέρνηση θέλουν να γνωρίζεται και με τον αδερφό του πρωθυπουργού, Αντρίκο Παπανδρέου), προκλήθηκε δυσαρέσκεια σε αρκετά, κυρίως παλαιότερα, στελέχη του ΠΑΣΟΚ, ενώ κάποιοι βουλευτές έχουν διαμαρτυρηθεί και προσωπικά στον Π. Γερουλάνο.
Στην αρχή ήταν η Goldman Sachs, μετά η Eurobank και εσχάτως η γερμανική Roland Berger που είχαν την ίδια ιδέα: τη δημιουργία μιας εταιρείας συμμετοχών, αποτελούμενη από περιουσιακά στοιχεία του ελληνικού Δημοσίου. Η εταιρεία αυτή θα έμπαινε σε κάποιο διεθνές (ή και στο ελληνικό) χρηματιστήριο και θα πουλούσε μετοχές, αντλώντας χρήματα για τη μείωση του χρέους.
Ο Ν. Μουρκογιάννης φωτογραφίζεται στη Λυρική Σκηνή με τον υπουργό Πολιτισμού Π. Γερουλάνο Οι λεπτομέρειες του project δεν έχουν τόσο σημασία.
Η εταιρεία «πουλάει» ιδέες στο Δημόσιο και την τρόικα, για να πάρει δουλειές συμβούλου. Αν μάλιστα είναι τυχερή, εξασφαλίζει συμφωνίες και μετά την υλοποίηση, λαμβάνοντας θέση στο νέο status quo.
Συνήθως, οι προτάσεις των συμβούλων έχουν κάποιο αποτέλεσμα. Ετσι και οι ιδέες της Roland Berger για αξιοποίηση της ελληνικής περιουσίας εσχάτως φαίνεται να έπιασαν τόπο: Προσφάτως της ανετέθησαν από τη διυπουργική επιτροπή αποκρατικοποιήσεων και αναδιαρθρώσεων καθήκοντα τεχνικού συμβούλου στο project της αξιοποίησης των δικαιωμάτων του Δημοσίου στα κρατικά λαχεία, συμπεριλαμβανομένου του στιγμιαίου κρατικού λαχείου (Ξυστό).
Είναι η πρώτη δουλειά που παίρνει η Roland Berger στο πρόγραμμα μαμούθ των αποκρατικοποιήσεων. Η συγκρεκριμένη, μάλιστα, έχει μεγάλες πιθανότητες υλοποίησης, αφού ενδιαφέρον για την εκμετάλλευση των σχετικών δικαιωμάτων έχει δηλώσει ο -υπό κρατικό έλεγχο- ΟΠΑΠ.
Η Roland Berger δεν είναι τυχαία εταιρεία. Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες συμβούλων διεθνώς, η οποία συμβουλεύει, μεταξύ άλλων, τη γερμανική κυβέρνηση και τον σύλλογο γερμανών βιομηχάνων. Για την Ελλάδα ενδιαφέρθηκε τελευταία, μετά και την πύκνωση των επαφών ελλήνων πολιτικών με γερμανούς αξιωματούχους και βιομηχάνους.
Ο ιδρυτής της γερμανικής εταιρείας συμβούλων, καθηγητής Roland Berger, είναι ταυτόχρονα μέλος της διεθνούς συμβουλευτικής επιτροπής της εταιρείας Blackstone, του μεγαλύτερου ιδιωτικού οργανισμού διαχείρισης κεφαλαίων στον κόσμο και πρόεδρος της Blackstone Γερμανίας. «Η Blackstone έχει την οικονομική δυνατότητα να αγοράσει σχεδόν όλη την Ελλάδα» λένε διεθνείς οικονομικοί παράγοντες που γνωρίζουν τη δύναμή της.
Σύμφωνα με πηγές από το υπουργείο Οικονομικών, η Blackstone είχε δηλώσει ενδιαφέρον να αναλάβει την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών στα διάφορα project του υπουργείου το 2010.
Ιδιαίτερο ήταν το ενδιαφέρον της για τα ακίνητα, αλλά η δουλειά δεν έγινε διότι ζητούσε πολύ υψηλές αμοιβές.
Ενας από τους σημαντικούς εταίρους (partner) της γερμανικής εταιρείας, εδώ και λίγο καιρό, δεν είναι άλλος από τον Νίκο Μουρκογιάννη, ο οποίος έχει πιάσει ήδη δουλειά και αναδιαρθρώνει από κρατικούς οργανισμούς μέχρι προβληματικές ιδιωτικές εταιρείες.
Τον Νίκο Μουρκογιάννη τον γνωρίσαμε πριν από ενάμιση χρόνο, όταν εμφανίστηκε στην Ελλάδα για να αναλάβει πρόεδρος της Λυρικής Σκηνής, έπειτα από απόφαση του Παύλου Γερουλάνου. Ο ίδιος, μάλιστα, είχε δηλώσει τότε ότι η πρόταση δεν του έγινε ακριβώς από την κυβέρνηση, αλλά από τον γερμανοελβετό μέντορά του, Ιγκον Ζέντερ, του οποίου πρώην υπάλληλος ήταν και ο υπουργός Πολιτισμού.
Πριν από λίγο καιρό, στις 31 Αυγούστου, ανακοίνωσε ο ίδιος στην προσωπική του ιστοσελίδα (http://www.nikosonline. com/) ότι αναλαμβάνει καθήκοντα διευθυντή Στρατηγικών Ανασυγκροτήσεων της γερμανικής εταιρείας Roland Berger Strategy Consultants GmbH, με έδρα το Βερολίνο και την Αθήνα. Πρόκειται για εταιρεία που παρέχει υπηρεσίες στη γερμανική κυβέρνηση και απασχόλησε την επικαιρότητα την περασμένη εβδομάδα για το περίφημο σχέδιο «Εύρηκα», που κατάρτισε και το οποίο προβλέπει: συγκέντρωση περιουσιακών στοιχείων του ελληνικού Δημοσίου (ακίνητα, λιμάνια, ορυκτό πλούτο κ.ά.), που εκτιμώνται στα 125 δισ. ευρώ, σε μια εταιρεία συμμετοχών με έδρα το Λουξεμβούργο, τα οποία θα εκχωρηθούν με αντάλλαγμα μείωση του χρέους.
Στο μεταξύ ο Ν. Μουρκογιάννης πρόλαβε να γίνει, επίσης, πρόσφατα διευθύνων σύμβουλος στην Alapis, που δημιούργησε ο επιχειρηματίας Λαυρέντης Λαυρεντιάδης. Σε ερώτηση της «Κ.Ε.» για τις πολυσχιδείς δραστηριότητές του, δηλώνει ότι είναι «workaholic» (εργασιομανής) και ότι έχει μεγάλη όρεξη για δουλειά.
Παλαιοί συμφοιτητές του από τη Νομική, στα χρόνια της χούντας, τον θυμούνται ως αντικομμουνιστή, ο ίδιος, όμως, προτιμά τον όρο «αντισοβιετικός» και θεωρεί ότι ο εξυπνότερος άνθρωπος που έχει γνωρίσει είναι ο Ρόναλντ Ρέιγκαν (όπως έχει δηλώσει σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή»). Εχει εργαστεί για πολλά χρόνια στις ΗΠΑ και ως διευθυντικό στέλεχος εταιρείας εξοπλισμών, η οποία προμήθευσε την Ελλάδα με αεροσκάφη F16.
Οταν τοποθετήθηκε από τον υπουργό Πολιτισμού στη Λυρική Σκηνή (οι φήμες στην κυβέρνηση θέλουν να γνωρίζεται και με τον αδερφό του πρωθυπουργού, Αντρίκο Παπανδρέου), προκλήθηκε δυσαρέσκεια σε αρκετά, κυρίως παλαιότερα, στελέχη του ΠΑΣΟΚ, ενώ κάποιοι βουλευτές έχουν διαμαρτυρηθεί και προσωπικά στον Π. Γερουλάνο.
Κυβέρνηση – Τρόικα πειραματίζονται για τις χιλιάδες απολύσεις που θα ακολουθήσουν
http://www.antinews.gr/2011/10/03/125362/ 
Μια πιο ψύχραιμη ματιά των ανακοινώσεων του χθεσινού … ιστορικού υπουργικού συμβουλίου μπορεί να βγάλει και ορισμένα λαβράκια για το πώς η κυβέρνηση αυτή έχει σχέδιο διάλυσης της χώρας με τη σύμπραξη της τρόικας. Διότι δε μπορεί να είναι τόσο χρήσιμοι ηλίθιοι, μάλλον βαλτοί είναι να καταστρέψουν ότι χτίστηκε τις τελευταίες δεκαετίες. Και δεν εννοούμε το κακό νεοελληνικό κράτος της μίζας, του ρουσφετιού και της λαμογιάς. Αυτά πρέπει να αλλάξουν και άμεσα μάλιστα. Εννοούμε τις κοινωνικές κατακτήσεις, τα εργασιακά δικαιώματα, την κοινωνική και φορολογική δικαιοσύνη, έννοιες που για το νέο ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχουν.
Οι ανακοινώσεις λοιπόν για εργασιακή εφεδρεία και προσχέδιο προϋπολογισμού είναι τόσο ασαφείς που χωράνε πολλές ερμηνείες, φυσικά προς το χειρότερο για τους Έλληνες.
Λέει για παράδειγμα ότι το έλλειμμα θα είναι 8,5% (σ.σ. το Reuters κάνει λόγο για 8,6%) φέτος και 6,8% του χρόνους εφόσον ανταποκριθεί ο κρατικός μηχανισμός και οι πολίτες. Κι αν ας πούμε ανταποκρίνεται ο πολίτης και σπεύδει να πληρώσει τα χαράτσια, η εφορία και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί είναι σε θέση να το κάνουν.
Κι αν δεν μπορέσουν να συγκεντρώσουν τα απαραίτητα χρήματα για να γεμίσουν τα ταμεία και δε μειωθεί το έλλειμμα, τι θα γίνει; Αυτό η κυβέρνηση μας το αφήνει για έκπληξη, αλλά να είστε σίγουροι ότι πρόκειται για μέτρα.
Πάμε στην εργασιακή εφεδρεία. Θα βγουν λοιπόν σε σύνταξη χιλιάδες υπάλληλοι που είναι κοντά στη συνταξιοδότηση αφού πρώτα μπουν σε εφεδρεία με μισθό ίσο με το 60% χωρίς τα επιδόματα. Αν κάποιος έπαιρνε 2.000 ευρώ με τα επιδόματα να είναι 500 ευρώ, δηλαδή καθαρά 1.500 ευρώ, στο εξής θα παίρνει 900 ευρώ. Όμως, τι θα γίνει με τη σύνταξη του εφέδρου καθώς αυτή υπολογίζεται με βάση τα 5 ή 10 χρόνια τελευταία χρόνια, όταν ο μισθός είναι υψηλός μετά από τόσο καιρό εργασίας. Τώρα λοιπόν θα υπολογίζεται και ο χρόνος της εργασιακής εφεδρείας; Αν είναι έτσι θα κλάψουμε με μαύρο δάκρυ, οι συντάξεις θα μειωθούν δραματικά. Κι αυτό η κυβέρνηση δεν το ξεκαθαρίζει.
Επίσης δεν ξεκαθαρίζει, ή δε θέλει να το κάνει τι θα γίνει με αυτούς τους ανθρώπους που βγαίνουν σε εφεδρεία με τόσο χαμηλό μισθό. Πώς θα ζήσουν περιμένοντας τη σύνταξη και το εφάπαξ, τους ρώτησε κανείς;
Ακόμη, τι θα γίνει με τα ασφαλιστικά ταμεία που θα φορτωθούν νωρίτερα χιλιάδες συνταξιούχους; Για παράδειγμα το ταμείο του Δημοσίου ή το ΙΚΑ είναι σε θέση να πληρώνει τόσες χιλιάδες συντάξεις επιπλέον. Την ώρα που τα ταμεία καταρρέουν η κυβέρνηση τους φορτώνει και με άλλους συνταξιούχους. Ποιος θα πληρώσει για να ενισχυθούν τα ταμεία; Σκεφτείτε ότι το ΙΚΑ ρευστοποιεί ομόλογα για να πληρώσει συντάξεις κάθε μήνα.
Η κυβέρνηση λέει ότι το όφελος το 2012 θα είναι γύρω στα 300 εκατ. ευρώ, πολύ λιγότερα δηλαδή αφού θα χαθούν και τεράστια ποσά για ασφαλιστικές εισφορές. Δηλαδή όλο αυτό το θέμα γίνεται για το 1 τοις χιλίοις του ΑΕΠ;
Μάλλον όχι, είναι σίγουρα το πείραμα για τα όσα θα ακολουθήσουν. Και, επιμένουμε, θα ακολουθήσουν χιλιάδες άλλες απολύσεις κι όχι εργασιακές εφεδρείες. Αυτό το κρύβει επιμελώς η κυβέρνηση.
Άλλωστε το είπε χθες στο υπουργικό συμβούλιο και ο κ. Βενιζέλος: «Ζούμε το προοίμιο»…
Μια πιο ψύχραιμη ματιά των ανακοινώσεων του χθεσινού … ιστορικού υπουργικού συμβουλίου μπορεί να βγάλει και ορισμένα λαβράκια για το πώς η κυβέρνηση αυτή έχει σχέδιο διάλυσης της χώρας με τη σύμπραξη της τρόικας. Διότι δε μπορεί να είναι τόσο χρήσιμοι ηλίθιοι, μάλλον βαλτοί είναι να καταστρέψουν ότι χτίστηκε τις τελευταίες δεκαετίες. Και δεν εννοούμε το κακό νεοελληνικό κράτος της μίζας, του ρουσφετιού και της λαμογιάς. Αυτά πρέπει να αλλάξουν και άμεσα μάλιστα. Εννοούμε τις κοινωνικές κατακτήσεις, τα εργασιακά δικαιώματα, την κοινωνική και φορολογική δικαιοσύνη, έννοιες που για το νέο ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχουν.
Οι ανακοινώσεις λοιπόν για εργασιακή εφεδρεία και προσχέδιο προϋπολογισμού είναι τόσο ασαφείς που χωράνε πολλές ερμηνείες, φυσικά προς το χειρότερο για τους Έλληνες.
Λέει για παράδειγμα ότι το έλλειμμα θα είναι 8,5% (σ.σ. το Reuters κάνει λόγο για 8,6%) φέτος και 6,8% του χρόνους εφόσον ανταποκριθεί ο κρατικός μηχανισμός και οι πολίτες. Κι αν ας πούμε ανταποκρίνεται ο πολίτης και σπεύδει να πληρώσει τα χαράτσια, η εφορία και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί είναι σε θέση να το κάνουν.
Κι αν δεν μπορέσουν να συγκεντρώσουν τα απαραίτητα χρήματα για να γεμίσουν τα ταμεία και δε μειωθεί το έλλειμμα, τι θα γίνει; Αυτό η κυβέρνηση μας το αφήνει για έκπληξη, αλλά να είστε σίγουροι ότι πρόκειται για μέτρα.
Πάμε στην εργασιακή εφεδρεία. Θα βγουν λοιπόν σε σύνταξη χιλιάδες υπάλληλοι που είναι κοντά στη συνταξιοδότηση αφού πρώτα μπουν σε εφεδρεία με μισθό ίσο με το 60% χωρίς τα επιδόματα. Αν κάποιος έπαιρνε 2.000 ευρώ με τα επιδόματα να είναι 500 ευρώ, δηλαδή καθαρά 1.500 ευρώ, στο εξής θα παίρνει 900 ευρώ. Όμως, τι θα γίνει με τη σύνταξη του εφέδρου καθώς αυτή υπολογίζεται με βάση τα 5 ή 10 χρόνια τελευταία χρόνια, όταν ο μισθός είναι υψηλός μετά από τόσο καιρό εργασίας. Τώρα λοιπόν θα υπολογίζεται και ο χρόνος της εργασιακής εφεδρείας; Αν είναι έτσι θα κλάψουμε με μαύρο δάκρυ, οι συντάξεις θα μειωθούν δραματικά. Κι αυτό η κυβέρνηση δεν το ξεκαθαρίζει.
Επίσης δεν ξεκαθαρίζει, ή δε θέλει να το κάνει τι θα γίνει με αυτούς τους ανθρώπους που βγαίνουν σε εφεδρεία με τόσο χαμηλό μισθό. Πώς θα ζήσουν περιμένοντας τη σύνταξη και το εφάπαξ, τους ρώτησε κανείς;
Ακόμη, τι θα γίνει με τα ασφαλιστικά ταμεία που θα φορτωθούν νωρίτερα χιλιάδες συνταξιούχους; Για παράδειγμα το ταμείο του Δημοσίου ή το ΙΚΑ είναι σε θέση να πληρώνει τόσες χιλιάδες συντάξεις επιπλέον. Την ώρα που τα ταμεία καταρρέουν η κυβέρνηση τους φορτώνει και με άλλους συνταξιούχους. Ποιος θα πληρώσει για να ενισχυθούν τα ταμεία; Σκεφτείτε ότι το ΙΚΑ ρευστοποιεί ομόλογα για να πληρώσει συντάξεις κάθε μήνα.
Η κυβέρνηση λέει ότι το όφελος το 2012 θα είναι γύρω στα 300 εκατ. ευρώ, πολύ λιγότερα δηλαδή αφού θα χαθούν και τεράστια ποσά για ασφαλιστικές εισφορές. Δηλαδή όλο αυτό το θέμα γίνεται για το 1 τοις χιλίοις του ΑΕΠ;
Μάλλον όχι, είναι σίγουρα το πείραμα για τα όσα θα ακολουθήσουν. Και, επιμένουμε, θα ακολουθήσουν χιλιάδες άλλες απολύσεις κι όχι εργασιακές εφεδρείες. Αυτό το κρύβει επιμελώς η κυβέρνηση.
Άλλωστε το είπε χθες στο υπουργικό συμβούλιο και ο κ. Βενιζέλος: «Ζούμε το προοίμιο»…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Απ' τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά, και σαν πρώτα ανδρειωμένη, χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!
