Αυτοί είναι οι υπουργοί που φταίνε! Οι «κόκκινες» κάρτες της τρόικας και τα νέα μέτρα που έρχονται – 35.000 προσλήψεις έγιναν μέχρι τον Αύγουστο του 2011!

http://olympia.gr/2011/10/03/%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%BF%CE%AF-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%BF%CE%AF-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CF%86%CF%84%CE%B1%CE%AF%CE%BD%CE%B5/

 

Μετά τον ανεπιτυχή χειρισμό του Ευάγγελου Βενιζέλου με την πρόθεσή του να επαναδιαπραγματευθεί με την τρόικα και τις «φάπες» που δέχθηκε από τους πιστωτές μας, που οδήγησε στο νέο μεγάλο δράμα των Ελλήνων από την φορολογική λαίλαπα, έγιναν γνωστές οι «κόκκινες» κάρτες που έβγαλαν οι δανειστές μας σε συγκεκριμένα κυβερνητικά στελέχη.

Η τρόικα κατηγορεί ευθέως και ονομαστικά εννέα υπουργούς της κυβέρνησης για τη  «μη υλοποίηση των διαρθρωτικών αλλαγών».

Στην κορυφή της λίστας που διέρρευσε από κυβερνητικά στελέχη, βρίσκονται οι  Γιάννης Ραγκούσης και Δημήτρης Ρέππας, πρώην και νυν υπουργός Δημόσιας Διοίκησης, με αφορμή τη μη υλοποίηση του ενιαίου μισθολογίου στο δημόσιο.

Ακολουθούν ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, ως υπουργός Δημόσιος Τάξης και ο αντικαταστάτης του Χρήστος Παπουτσής, επειδή δεν μείωσαν τις προσλήψεις στις αστυνομικές ακαδημίες. Για τον ίδιο λόγο «κατηγορούνται» και ο Ευάγγελος Βενιζέλος με τον αντικαταστάτη του στο υπουργείο Άμυνας Π. Μπεγλίτη, για τις προσλήψεις στον στρατό.

Η τρόικα έχει βγάλει «κόκκινη» κάρτα και στον Γιώργο Παπακωνσταντίνου, επειδή ως υπουργός Οικονομικών δεν έκοψε τις δαπάνες από αμοιβές επιτροπών και συμβουλίων, από αποζημιώσεις και μπόνους στο Δημόσιο και στις ΔΕΚΟ!

Ταυτοχρόνως, «κατηγορείται» για το παιδαριώδες λάθος της επιστροφής φόρων 1,2 δισ. ευρώ, μέσω του διάτρητου συστήματος των αποδείξεων.

Στη λίστα περιέχεται και ο Ανδρέας Λοβέρδος, καθώς δεν έχει προχωρήσει μια σειρά μέτρων που είχαν συμφωνηθεί για την αύξηση των εσόδων (π.χ. η χρέωση ανασφάλιστων και μεταναστών για ιατρικές υπηρεσίες) και τον περιορισμό των δαπανών στα νοσοκομεία.

Τέλος, στη λίστα της τρόικας συμπεριλαμβάνεται και ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης  Γ. Κουτρουμάνης, καθώς δεν προχώρησε η πλήρης εφαρμογή του συστήματος ηλεκτρονικής συνταγογράφησης αλλά ούτε η εφαρμογή ειδικής μειωμένης τιμής για τα φάρμακα που συνταγογραφούν τα Ταμεία.

Δεν τηρήθηκαν οι συμφωνίες για τις προσλήψεις!

Η τρόικα έχει ανακαλύψει ότι η κυβέρνηση δεν έχει τηρήσει τα συμφωνηθέντα για τις προσλήψεις! Δηλαδή, «μία πρόσληψη για κάθε 10 αποχωρήσεις» εφέτος και «μία πρόσληψη για κάθε πέντε αποχωρήσεις» την τετραετία 2012-2015.

Το 2011, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, έγιναν ως το τέλος Ιουλίου 8.300 προσλήψεις, εκ των οποίων 2.195 άτομα σε θέσεις τακτικού προσωπικού, 3.602 άτομα στον στρατό και στην Αστυνομία από τους αποφοίτους στρατιωτικών και άλλων παραγωγικών σχολών, ενώ υλοποιήθηκαν οι υποχρεωτικές μεταφορές 2.316 ατόμων από τις ΔΕΚΟ (από ΟΑ 445 άτομα, από ΟΣΕ – ΤΡΑΙΝΟΣΕ 1.568 άτομα, από ΓΑΙΟΣΕ – ΕΡΓΟΣΕ 32 άτομα, από όμιλο ΟΑΣΑ 271 άτομα).

Το 2011 επίσης δόθηκαν εγκρίσεις για συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου ή συμβάσεις μίσθωσης έργου στον δημόσιο τομέα για 34.851 άτομα!

Τώρα η κυβέρνηση πιέζεται να προχωρήσει στην απόλυση δημοσίων υπαλλήλων και στην… ένταξη σε καθεστώς εργασιακής εφεδρείας 30.000 ατόμων από τους ΟΤΑ και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Πού έπεσαν έξω

Πέραν αυτών, όπως αποκαλύπτεται από τον έλεγχο (monitoring) της εφαρμογής των μέτρων του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος, η κυβέρνηση έπεσε έξω στον προϋπολογισμό για όλους τους παραπάνω λόγους αλλά, το κυριότερο, γιατί απέτυχε στην αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, προσπάθεια από την οποία είχε μηδενικά έσοδα. Επίσης δεν προχώρησε στη μείωση των αμυντικών δαπανών, προσπάθεια από την οποία προβλεπόταν να εξοικονομηθούν ποσά ύψους 350 εκατ. ευρώ τον χρόνο.

Τα νέα μέτρα που έρχονται

ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ

* Κατάργηση των φοροαπαλλαγών από το 2012 – Οροφή μείωσης φόρου από απαλλαγές 300 ευρώ το 2012

* Αναθεώρηση των φορολογικών εκπτώσεων για παιδιά (tax credits)

* Αύξηση κατά 60% των τεκμηρίων διαβίωσης

* Αύξηση φορολογίας στα αυτοκίνητα και αύξηση των τελών κυκλοφορίας

* Κατάργηση αφορολογήτων ορίων για πρώτη κατοικία και περιουσίας

* Αύξηση του συντελεστή φόρου ακινήτων κατά 10% – 15% από το 2014

* Κατάργηση των αντικειμενικών αξιών από το 2015 και υπολογισμός των επιβαρύνσεων με τις τρέχουσες εμπορικές τιμές

* Αύξηση της φορολογίας καπνού με αλλαγή του τρόπου υπολογισμού

* Αύξηση ειδικών φόρων κατανάλωσης στα αλκοολούχα

* Ελάχιστη φορολογία στους ελεύθερους επαγγελματίες με αντικειμενικά  κριτήρια (πρώτο βήμα το ετήσιο τέλος των 300 ευρώ)

«ΨΑΛΙΔΙ» ΣΕ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ – ΕΦΑΠΑΞ – ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ

* Μείωση επικουρικών συντάξεων

* Ειδική εισφορά για τις επικουρικές άνω των 300 ευρώ

* Περικοπές στις παροχές (επιδόματα ενοικίου, επιτοκίων κ.λ.π.) Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας και Οργανισμού Εργατικής Εστίας (ταξίδια κ.λ.π.)

* Μείωση επιδομάτων ανεργίας κα ικατάργηση των επιδομάτων σε εποχικά απασχολούμενους

* Μείωση της βασικής σύνταξης του ΟΓΑ και των κατώτερων συντάξεων όλων των Ταμείων

* Αύξηση εισφορών για νέουςασφαλισμένους στον ΟΓΑ

* Αύξηση εισφορών στο Ταμείο των επιστημόνων και στον ΟΑΕΕ (ταμείο αυτοαπασχολουμένων)

* Αλλαγή του τρόπου υπολογισμού των εφάπαξ βοηθημάτων (μετά τις περικοπές ως 30% στο Δημόσιο και στα ευγενή Ταμεία)

* Μείωση 6% στις συντάξεις του ΝΑΤ

* Μείωση συντάξεων ΟΤΕ

ΑΥΞΗΣΗ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΒΑΡΥΝΣΕΙΣ ΣΤΑ ΤΑΜΕΙΑ

* Εφαρμογή του «χρυσού κανόνα» των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών στα Ταμεία

* Αύξηση κατά 40% της συμμετοχής των ασφαλισμένων σε φάρμακα και Ταμεία

* Ενιαίες παροχές υγείας στα Ταμεία

* Μείωση των επιδομάτων σε χρήμα προς ασφαλισμένους

* Πληρωμή επίσκεψης και εξετάσεων από ανασφάλιστους στα εξωτερικά ιατρεία νοσοκομείων

* Σύμβαση δημοσίων νοσοκομείων με ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες

* Μείωση των επιδοτήσεων σε ορεινές και μειονεκτούσες περιοχές

* Εφαρμογή του θεσμού της κάρτας εργασίας για όλους τους εργαζομένους

* Σύσταση ταμείου ανεργίας (αλληλεγγύης) για τους ασφαλισμένους στον ΟΑΕΕ (εμπόρους, βιοτέχνες, ελεύθερους επαγγελματίες)

Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος
Ε.Μ.ΠΡΟ.Σ. για Ανάπτυξη

Στον καιρό των πα(πανδρε)λαιολόγων... - Της κυρίας ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΑΔΟΥ Καθηγήτριας-Διδάκτορος Πολιτικής Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αθηνών

http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/2011/10/blog-post_6222.html

(marpolychroniadou@yahoo.gr)

Εν τω τυχόντι σχοινίω

ουκ απάγχεται

(Με τυχαίο σκοινί

δεν κρεμιέται κάποιος)

Βυζαντινή παροιμία

Ο Ανδρόνικος Β' Παλαιολόγος (1259-1332) ήταν αυτοκράτορας του Βυζαντίου (1282-1328), μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του αυτοκράτορα Μιχαήλ Η' Παλαιολόγου. Συμβασίλευσε για μία δεκαετία με τον πατέρα του (1272-1282). Ο Ανδρόνικος Β' κατείχε το θρόνο σε μία εξαιρετικά δύσκολη για τη βυζαντινή αυτοκρατορία περίοδο. Εφάρμοσε παθητική πολιτική στις σχέσεις του με τους Δυτικούς. Υπό το φως των εντονότατων οικονομικών δυσκολιών τις οποίες κληρονόμησε, προχώρησε σε δραστικές περικοπές των στρατιωτικών δαπανών. Η αδυναμία του Ανδρόνικου να αναστρέψει την καταστροφική πορεία του κράτους, η πείνα, η φορολογία, η ερήμωση της Θράκης και της Ελλαδικής χερσονήσου, αλλά και η...
ανενόχλητη προέλαση των Οθωμανών στη Μικρά Ασία, τον κατέστησαν εξαιρετικά αντιδημοφιλή.

Στο εσωτερικό του κράτους ο Ανδρόνικος κατέβαλε προσπάθειες για αναδιοργάνωσή του. Παρά τις άοκνες προσπάθειές του και τη βούλησή του για σωτηρία, ο διστακτικός και αδύναμος χαρακτήρας του, αλλά και ορισμένες τραγικά λανθασμένες αποφάσεις, σε συνδυασμό με μια σειρά από δυσμενείς εξωτερικές εξελίξεις, ανέστειλαν την όποια αμυδρή ελπίδα ανάκαμψης του κράτους είχε διαφανεί κατά τη διάρκεια της βασιλείας του πατέρα του.(1)

Στο Βυζάντιο κατά τη διάρκεια του 14ου αιώνα, οι άρχοντες απαλλαγμένοι από φορολογικές υποχρεώσεις αύξησαν την περιουσία τους ζώντας μια ζωή γεμάτη ανέσεις και προνόμια, ενώ τα αγροτικά κτήματα μειώνονταν συνεχώς, επειδή τα απορροφούσαν οι μεγάλοι γαιοκτήμονες και ο λαός ζούσε σε αθλιότητα. 

Για να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση που ξέσπασε, ο Αδρόνικος ο Β' ο Παλαιολόγος επέβαλλε νέους φόρους στο λαό και τα χρήματα που εισέπραττε χρησιμοποιήθηκαν κυρίως για να εξαγοράσει ο αυτοκράτορας την ειρήνη από τους ισχυρούς γείτονές του. 

Οπως σημείωνε με πικρή ειρωνεία ο ιστορικός Νικηφόρος Γρηγοράς, η στάση αυτή θύμιζε τους ανθρώπους εκείνους, οι οποίοι για να εξαγοράσουν τη φιλία των λύκων, κόβουν τις φλέβες τους και τους δίνουν να πιουν από το αίμα τους. Ετσι, το Βυζάντιο ήταν επόμενο να οδηγηθεί στην κατάρρευση διότι δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις που δημιούργησε ούτε να αμυνθεί για την ύπαρξή του.(2)

Στην Ελλάδα στη διάρκεια του 21ου αιώνα, η πολιτική νομενκλατούρα που κυβέρνησε τα τελευταία χρόνια τον τόπο και οδήγησε τη χώρα -μαζί με την οικονομική και τη διοικητική που την συνυπηρέτησε- στη σημερινή κατάσταση, έχοντας διασφαλισμένη την ασυλία της με νομοθετήματα που την τοποθετούν στο απυρόβλητο, συνεχίζει να απολαμβάνει των προνομίων της, ενώ μεγάλα τμήματα του λαού ζουν υπό συνθήκες φτώχειας (σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat για το έτος 2008, 2 στους 5 Ελληνες ζούσαν στο όριο της φτώχειας, ενώ ο αριθμός αυτός προβλέπεται να αυξηθεί δραματικά για το προσεχές έτος).

Τα εμπορικά καταστήματα και οι μικρές επιχειρήσεις μειώνονται συνεχώς, αφήνοντας το χώρο ελεύθερο για τις μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες και τα καρτέλ, η τεράστια εκκλησιαστική περιουσία (μεγαλύτερη και από την κρατική) που θα μπορούσε να συνεισφέρει στην ανάκαμψη του έθνους, παραμένει αναξιοποίητη, οι μεγαλο-φοροφυγάδες παραμένουν ασύλληπτοι, το υπαλληλικό προσωπικό της χώρας μετονομάζεται σε εργασιακή εφεδρεία (από αυτούς που χρόνια το διόριζαν για ψηφοθηρικούς λόγους στο Δημόσιο), το κοινωνικό κράτος κατακερματίζεται ενώ το κομματικό συνεχίζει να βασιλεύει.

Για να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση που ξέσπασε, ο Γεώργιος ο Β' Παπανδρέου επιβάλλει νέους φόρους στο λαό προκειμένου τα έσοδα που θα εισπράξει να χρησιμοποιηθούν κυρίως στην αποπληρωμή μέρους του δανείου (που είχε συνάψει η χώρα προκειμένου να απολαμβάνει η πολιτική - διοικητική - οικονομική ελίτ τα προνόμιά της έναντι των υπόλοιπων πληβείων Ελλήνων), ούτως ώστε να εξασφαλίσει ο πρωθυπουργός την επόμενη δόση του δανείου από τους ισχυρούς δανειστές του.

Παρά τις άοκνες προσπάθειες του Γεωργίου Β' Παπανδρέου για αναδιοργάνωση του κράτους και τη βούλησή του για σωτηρία, ο διστακτικός και αδύναμος χαρακτήρας του (να λάβει μέτρα όχι μόνο επί δικαίων αλλά επί αδίκων, καθαρίζοντας την κόπρο του Αυγείου, αρχής γενομένης από το κόμμα του) αλλά και ορισμένες τραγικά λανθασμένες αποφάσεις, σε συνδυασμό με μια σειρά από δυσμενείς εξωτερικές εξελίξεις, ανέστειλαν την όποια αμυδρή ελπίδα ανάκαμψης του κράτους είχε διαφανεί κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του πατέρα του. 

Ο ιστορικός του μέλλοντος ακόμη δεν έχει αποφανθεί για την τελευταία πράξη του δράματος: Εάν δηλαδή η Ελλάδα θα καταρρεύσει διότι δεν θα μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις που δημιούργησε ούτε να αμυνθεί για την ύπαρξή της. Ας ελπίσουμε ότι η ιστορία δεν θα επαναληφθεί. Ούτε ως φάρσα ούτε ως τραγωδία.

ΥΓ.: Για την τρόικα δεν επιχειρούμε κανένα παραλληλισμό. Πρώτον, διότι υπακούμε στις υποδείξεις του αντιπροεδρεύοντος πρωθυπουργού περί ευθιξίας της τρόικας και δεύτερον, διότι ως φιλόζωοι αγαπάμε τους λύκους και δεν υιοθετούμε στερεότυπα που προσβάλλουν την προσωπικότητά τους (των λύκων εννοείται).

(1) Norwich, J. J. «Byzantium», Vol. ΙΙΙ-The Decline and Fall, Vasiliev, Α. «History of the Byzantine Empire, 324-1453», Ostrogorsky, G. «History of the Byzantine State».

(2) Απόσπασμα από την Ιστορία του Μεσαιωνικού και του Νεότερου Κόσμου της Β' Λυκείου.

Από enet, μοντάζ Γρέκι

ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ:ΕΔΙΩΞΕ ΤΟ ΔΝΤ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΥΣ G20

http://www.katohika.gr/2011/10/g20.html

«Αυτή δεν είναι κρίση. Κρίση θα είναι η Αργεντινή του 2000», μας «απείλησε» πρόσφατα ο υπουργός Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος. Από πέρυσι, αφότου η Ελλάδα «σώθηκε» από την τρόικα και το ΔΝΤ πάτησε πρώτη φορά το πόδι του στην ευρωζώνη, η Αργεντινή έχει γίνει για τη χώρα μας απειλή, εφιάλτης, μέτρο σύγκρισης, αλλά και παράδειγμα προς μίμηση, σύμφωνα με ορισμένους. Αλλά, όταν μιλάμε για Αργεντινή, τι ακριβώς εννοούμε;Η Αργεντινή, μία από τις μεγαλύτερες και σήμερα πλουσιότερες χώρες όχι μόνο της Λατινικής Αμερικής, αλλά ολόκληρου του κόσμου και μέλος των G20, βγήκε από την κόλαση της χούντας το 1983 η οποία άφησε πίσω της τουλάχιστον 30.000 θύματα και από τα τέλη της δεκαετίας του '80 άρχισε να πειραματίζεται με το νεοφιλελευθερισμό, ο οποίος, μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ, έγινε ευαγγέλιο και μονόδρομος για όλες σχεδόν τις χώρες της περιοχής. Το σύστημα εγκαινιάστηκε από τον γραφικό πρόεδρο Κάρλος Μένεμ που ανήκε στο Περονικό Κόμμα και συνεχίστηκε και από τους ριζοσπάστες που τον διαδέχθηκαν.


Πέρα από τις κλασικές ιδιωτικοποιήσεις, ο Μένεμ εισήγαγε μια μοναδική εφεύρεση: την εξίσωση της τιμής του αργεντίνικου πέσο με το δολάριο προκειμένου η χώρα να καμουφλάρει τον καλπάζοντα πληθωρισμό της και να αποκτήσει ένα δήθεν ισχυρό νόμισμα. Η τεχνητή ισοτιμία εγκαινιάστηκε το 1991 και συνεχίστηκε και επί διακυβέρνησης του ριζοσπάστη Φερνάντο Δε Λα Ρούα, ο οποίος εξελέγη το 1999.


Καθ' όλη τη δεκαετία του '90, η Αργεντινή έγινε το πειραματόζωο του ΔΝΤ, το οποίο εκλήθη να τη «βοηθήσει» καθώς αντιμετώπιζε οικονομική κρίση εξαιτίας ενός ανεξέλεγκτου πληθωρισμού. Το ΔΝΤ πρότεινε τη γνωστή συνταγή της λιτότητας και των μαζικών ιδιωτικοποιήσεων, βυθίζοντας τη χώρα σε ακόμα μεγαλύτερη ύφεση και τον κόσμο σε φτώχεια.


Ο τότε υπουργός Οικονομικών Δομίνγκο Καβάγιο, ο άνθρωπος που συνδιαλλεγόταν με το ΔΝΤ, θεωρείται εκ των υστέρων υπαίτιος της χρεοκοπίας που έσκασε τον Δεκέμβριο του 2001. Το πέσο μέσα σε μία μέρα υποτιμήθηκε κατά τα δύο τρίτα έναντι του δολαρίου. Κηρύχθηκε στάση πληρωμών και οι τραπεζικές καταθέσεις δεσμεύθηκαν με το διαβόητο πλέον σύστημα του «κοραλίτο». Ο κόσμος, εξαγριωμένος, ξεχύθηκε στους δρόμους και εκτυλίχθηκαν σκηνές χάους σαν εκείνες με τις οποίες μας απειλούσε ο Θεόδωρος Πάγκαλος σε περίπτωση που δεν ψηφιζόταν το μεσοπρόθεσμο: λεηλασίες, οδομαχίες και τον στρατό να προσπαθεί να επιβάλλει την τάξη. Οσο για τον πρόεδρο Δε Λα Ρούα, απέδρασε από το προεδρικό μέγαρο με ελικόπτερο για να μην τον λιντσάρει το πλήθος. Οι πρόεδροι, στο μεταξύ, διαδέχονταν ο ένας τον άλλο με ιλιγγιώδη ταχύτητα: πέντε μέσα σε δύο εβδομάδες!


Τριάντα πέντε άνθρωποι σκοτώθηκαν στα επεισόδια, ενώ μέσα στον επόμενο χρόνο οι «παράπλευρες απώλειες» όσων πέθαναν από στρες και τις συνακόλουθες ασθένειες ή και από πείνα, ανεβάζουν τον αριθμό των θυμάτων της χρεοκοπίας στις 30.000 περίπου. Τουλάχιστον 20 εκατομμύρια άνθρωποι -πάνω από τον μισό πληθυσμό της χώρας- έγιναν φτωχοί από τη μία μέρα στην άλλη. Αυτή που τσακίστηκε κυριολεκτικά ήταν η μεσαία και κυρίως η μικρομεσαία τάξη. Χαρακτηριστική της κατάστασης ήταν η επιγραφή σε ένα πανό στην είσοδο μιας παραγκούπολης στις παρυφές του Μπουένος Αϊρες: «Καλώς ήλθατε στη μεσαία τάξη»!


Την ίδια στιγμή, όμως, το χάος και η απελπισία έδιναν τη θέση τους στην αλληλλεγγύη και την εφευρετικότητα. Ελλείψει χρήματος, πολλές γειτονιές άρχισαν να τυπώνουν κουπόνια ή δικά τους νομίσματα. Το «τρουέκε», ένα σύστημα ανταλλαγής προϊόντων και υπηρεσιών σε είδος, έγινε τρόπος ζωής. Ωσπου, το 2003, η εκλογή του περονιστή Νέστορ Κίρτσνερ στην εξουσία έμελλε να αλλάξει την πορεία της χώρας. Ο Κίρτσνερ, κυβερνήτης του μακρινού κρατιδίου της Παταγονίας, αν και προερχόταν από το περιβάλλον του Μένεμ και είχε συμμετάσχει παλιότερα στο πρόγραμμα ιδιωτικοποίησης των πετρελαίων, ήταν αυτός που έβγαλε τη χώρα από την τροχιά του ΔΝΤ. Κρίνοντας ότι το εξωτερικό χρέος της Αργεντινής (132 δισ. δολάρια) ήταν αδύνατο να εξυπηρετηθεί, αποφάσισε κούρεμα κατά 75%, το οποίο έγινε με συμμετοχή των ιδιωτών κατά τα τρία τέταρτα. Παράλληλα, στο τέλος του 2005, ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά ότι θα πληρώσει σε μία μόνο δόση το χρέος απέναντι στο ΔΝΤ, γύρω στα 10 δισ. δολάρια, και θα διακόψει κάθε επαφή μαζί του. Οπερ και εγένετο.


Ο Νέστορ Κίρτσνερ άρχισε να εφαρμόζει την ακριβώς αντίθετη πολιτική, αυξάνοντας τους μισθούς και τις συντάξεις που είχε πετσοκόψει το ΔΝΤ. Αποτέλεσμα: η χώρα εξορίστηκε μεν από τις διεθνείς αγορές, από τις οποίες δανείζεται σήμερα με επιτόκιο 7%, αλλά η πραγματική οικονομία ανάσανε. Η ανεργία και η φτώχεια άρχισαν να μειώνονται σημαντικά, ενώ η οικονομία άρχισε να παρουσιάζει δείκτες ανάπτυξης της τάξης του 9% επί πέντε συναπτά έτη, χάρη, φυσικά και στην πλούσια εγχώρια παραγωγή, για να μην ξεχνιόμαστε. Υστερα από μια σύντομη στασιμότητα το 2009 λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, η οικονομία στη συνέχεια πήρε πάλι τα πάνω της, κυρίως χάρη στις εξαγωγές της σόγιας και πέρυσι παρουσίασε ανάπτυξη 9,5%.


«Ο Κίρτσνερ μάς έδωσε πίσω τη χαμένη μας αξιοπρέπεια» έλεγαν κλαίγοντας πολλοί Αργεντίνοι στην κηδεία του τέως προέδρου τους πέρυσι το Νοέμβριο. Δεν είναι, λοιπόν, τυχαίο το γεγονός ότι η χήρα του, η Κριστίνα Φερνάντες, η οποία εξελέγη το 2007 και ακολούθησε την ίδια αναπτυξιακή και ανεξάρτητη εσωτερική και εξωτερική πολιτική που εγκαινίασε ο μακαρίτης πρόεδρος, αναμένεται να επανεκλεγεί πανηγυρικά στις 23 Οκτωβρίου με τεράστια διαφορά από όλους τους αντιπάλους της.


Αυτό δεν σημαίνει ότι η Αργεντινή έχει μεταμορφωθεί σε επίγειο παράδεισο. Εξακολουθεί να έχει σοβαρά προβλήματα φτώχειας (12% του πληθυσμού, αλλά υψηλότερη σύμφωνα με ανεπίσημες εκτιμήσεις), υποσιτισμού, ανεργίας (7,5% σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία), άνισης κατανομής του πλούτου, πληθωρισμού και διαφθοράς. Ωστόσο, τα παλεύει. Και κυρίως, απέδειξε ότι υπάρχει ζωή μετά τη χρεοκοπία και μακριά από το ΔΝΤ.


*«Η Ελλάδα δεν είναι Αργεντινή. Οι συγκρίσεις είναι απεχθείς» είπε η νέα πρόεδρος του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ. «Να μη γίνουμε Αργεντινή», μας προτρέπουν, από την άλλη, οι κυβερνώντες μας. Απορία πρώτη: όταν μας φοβίζουν με την Αργεντινή, σε ποια ακριβώς αναφέρονται; Σε εκείνη του 2001 ή του 2011; Απορία δεύτερη: οι απειλούμενοι δύνανται να επιλέξουν τη χρονολογία της αρεσκείας τους;

πηγη

Ως χασάπηδες οι εκδότες, μετατρέπουν σε σφαγεία τα μαγαζιά!

http://katalipsiesiea.blogspot.com/2011/10/blog-post_03.html

Με μια συντονισμένη κίνηση ο Μπόμπολας και ο Ψυχάρης προχωρούν σε νέο μακελειό εργαζομένων με ομαδικές απολύσεις την ίδια ώρα που διαρρέουν σενάρια για νέες ετσιθελικές μειώσεις μισθών, υπό το καθεστώς του «κεφαλοκλειδώματος».

Με την ανοιχτή απειλή νέων απολύσεων μέσα στην εβδομάδα και του μακελειού σε θέσεις εργασίας και μισθούς που είχε ήδη προηγηθεί, με μια ΕΣΗΕΑ που μετά από 4 μήνες ανυπαρξίας να αποφασίζει ότι ήρθε η ώρα να διαπραγματευτεί με τα αφεντικά τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, αυτές που πλέον δεν υπάρχουν στη συντριπτική πλειοψηφία των μαγαζιών αφού οι εργαζόμενοι αναγκάστηκαν να συρθούν ατομικά να τις καταγγείλουν με καθημερινές απειλές και κατατρομοκράτηση. Και με όσους τελικά τη γλιτώσουν, να παραμείνουν με μισό μισθό και να δουλεύουν σε συνθήκες κάτεργου.

ΠΗΓΑΣΟΣ

Το σφυροκόπημα των απολύσεων ξεκίνησε ο Φώτης Μπόμπολας στον «ΠΗΓΑΣΟ» με τις απολύσεις 15 συνολικά εργαζομένων (9 από το «Έθνος» και το «Έθνος της Κυριακής» και 6 από περιοδικά), ενώ παράλληλα έκλεισε το «TV – ΕΘΝΟΣ» το οποίο απασχολούσε 15 εργαζόμενους για τους οποίους ειπώθηκε ότι θα απορροφηθούν αλλού, πράγμα αμφίβολο. Εξάλλου, ο υπεύθυνος του ατελιέ πήρε εντολή να δώσει λίστα με 7 ονόματα εργαζομένων προς απόλυση.

Την Πέμπτη πραγματοποιήθηκε γενική συνέλευση των δημοσιογράφων στο συγκρότημα η οποία εξαιτίας τόσο της μικρής προσέλευσης των εργαζομένων (αποτέλεσμα της τρομοκρατίας που επικρατεί στη Μεταμόρφωση, καθώς και της δυσπιστίας απέναντι στο σωματείο), όσο και της απροθυμίας των παρόντων μελών της ΕΣΗΕΑ να προτείνουν αγωνιστικές κινητοποιήσεις κατέληξε άκαρπη.

Η αλήθεια είναι ότι έτριβαν τα μάτια τους οι συμμετέχοντες στη συνέλευση συνάδελφοι όταν άκουγαν τον «σύντροφο» Παναγιώτη Ράμμο, Β΄ Αντιπρόεδρο στο Δ. Σ., να λέει με στόμφο ότι η απεργία λειτουργεί διασπαστικά ανάμεσά μας και ότι αυτό που θα έπρεπε να γίνει θα ήταν οι δημοσιογράφοι να δηλώσουν στους εκδότες ότι δεν θα πληρώσουν τα χαράτσια, γιατί αυτό θα πείραζε τους τελευταίους και ότι θα ήταν πράξη αντίστασης η άρνηση συγγραφής φιλομνημονιακών ρεπορτάζ και άρθρων. Και ξεβούλωναν τα αυτιά τους όταν άκουγαν την Α΄ Αντιπρόεδρο, Νανά Νταουντάκη, να λέει ότι δεν είναι ώρα για απεργία τώρα, αλλά μια ιδέα που έχει –-και που της ήρθε εκείνη τη στιγμή - είναι να βρεθούν όλοι οι εργαζόμενοι στο κτίριο της ΕΣΗΕΑ για να ξεπεράσουν τις διαφορές τους! Κάτι σα να δώσουμε τα χέρια με τους εργοδοτικούς «συναδέλφους»…

Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε, δηλαδή, από μέλη ενός αριστερού κατά τα λοιπά διοικητικού Συμβούλιου που, επιπλέον, έκανε το ντεμπούτο του.

Προφανώς, απολαμβάνοντας την κατάσταση, ο Μπόμπολας δεν προχώρησε στην καταβολή των μισθών την Παρασκευή, απειλώντας ότι αν τυχόν εξαγγελθεί απεργία γι’ αυτό το λόγο θα απολύσει 50 άτομα, ενώ διαμήνυσε ότι οι καθυστερήσεις στην καταβολή των δεδουλευμένων πιθανότατα θα επαναληφθούν γιατί… ζορίζεται. Το τελευταίο έγινε γνωστό από «διαρροές».

ΔΟΛ

Τις απειλές που εκτόξευσε από τον Ιούλιο και αφορούσαν σχέδιο μείωσης του κόστους με απολύσεις, μειώσεις μισθών και εκ περιτροπής εργασία άρχισε να κάνει πράξη ο Σταύρος Ψυχάρης την Παρασκευή προχωρώντας σε 22 συνολικά απολύσεις, τις περισσότερες στα «Νέα», και στο «Βήμα». Ανάμεσα σε αυτές και δύο μέλη του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ και ακόμη δύο συνδικαλιστές, αλλά και ηχηρά ονόματα που, πλέον (οι κακόμοιροι), θα δουλεύουν με μπλοκάκι.

Η «εξυγίανση» της σφαγής των εργαζομένων αναμένεται να συνεχιστεί μέσα στην εβδομάδα, ανάμεσα σε άλλα και με το λουκέτο σε ένθετα, λόγος για τον οποίο η Εργασιακή Επιτροπή του ΔΟΛ καλεί σε γενική συνέλευση σήμερα Δευτέρα (3/10) στις 2.00 το μεσημέρι.

«Αγγελιοφόρος»

Σε 14 ή 15 ανέρχεται τελικά ο αριθμός των εργαζομένων που έχασαν την Παρασκευή τη δουλειά τους στη εφημερίδα «Αγγελιοφόρος». Σύμφωνα με πληροφορίες, οι μισές απολύσεις αφορούσαν το αθλητικό τμήμα, στο οποίο παρέμειναν 2 δημοσιογράφοι, ενώ οι υπόλοιπες ήταν από το δημοσιογραφικό, τη δακτυλογράφηση, τη διόρθωση και το φωτογραφικό με στόχο, όπως κυκλοφορεί, να απολυθούν συνολικά περίπου 50 άτομα, σχεδόν το 1/5 δηλαδή του εργατικού δυναμικού της εφημερίδας. Πίσω από τη σφαγή στη Θεσσαλονίκη, σύμφωνα με τον εκδότη της εφημερίδας, Αλέκο Μπακατσέλο, βρίσκονται οι συνέταιροι του, Μπόμπολας και Ψυχάρης, που θέλουν να αποσυρθούν και ο μόνος τρόπος για να σωθεί η εφημερίδα είναι να γίνει μείωση του προσωπικού.

Το έθνος ως ζήτημα ενός νέου διχασμού

http://olympia.gr/2011/10/03/1-259/

Αυτό το ζήτημα που έχει να κάνει με το έθνος, την πατρίδα, τον πατριωτισμό κλπ. είναι ένας από τους τελευταίας εσοδείας διχασμούς μας. Είναι μελετημένος διχασμός. Και έχει γίνει πολύ σοβαρή και επιστημονική εργασία τα τελευταία 20 χρόνια, ώστε να περάσει στον λαό με διάφορους τρόπους αυτός ο διχασμός.

Υπάρχουν δυο οπτικές, δυο πλευρές.

Η μια πλευρά, που απευθύνεται κυρίως σε αριστερής νοοτροπίας πολίτες, λέει πως οτιδήποτε εθνικό, όπως σημαία, σύμβολα κλπ, παραπέμπουν σε ακροδεξιά ιδεολογία, υπερ-εθνικιστική δηλαδή στάση και συμπεριφορά. Και ταυτίζει, η πλευρά αυτή, την εκδήλωση οποιουδήποτε πράγματος έχει να κάνει με έθνος και πατρίδα, περίπου με τον φασισμό. Παρουσιάζει τις ταξικές διαφορές, δηλαδή τις οικονομικές, σαν τις μόνες διαφορές που δικαιούνται να υπάρχουν και να συζητούνται. Ουσιαστικά καταποντίζει τον πατριωτισμό, το έθνος και την πατρίδα, μέσα σε μια ταξική θεώρηση των πάντων. Κατηγορώντας το εθνικό κράτος πως μυθολογεί τα εθνικά σύμβολα, τα πρόσωπα, τα γεγονότα και τα φαινόμενα και προβαίνει σε ακραία εθνική προπαγάνδα. Γενικά η πλευρά αυτή είναι γνωστή με τον χαρακτηρισμό “εθνομηδενιστική” (δεν τους αρέσει καθόλου ως “όρος”).
Η άλλη πλευρά, που απευθύνεται κυρίως σε δεξιάς νοοτροπίας πολίτες, συγκροτήθηκε τα τελευταία χρόνια σαν σετ επιχειρημάτων απέναντι στην προηγούμενη πλευρά. Είναι περίπου ετερο-καθορισμός δηλαδή. Το βασικό τους επιχείρημα είναι πως εξαιτίας του εθνομηδενιστικού κινδύνου που προωθεί η άλλη πλευρά αλλά και της σφοδρής επίθεσης που δέχονται οι έννοιες έθνος και πατρίδα από τους παγκοσμιοποιητές, καθώς και τους εθνικούς κινδύνους που διατρέχουμε, και που όλοι ξέρουμε, πρέπει να δεχθούμε οποιοδήποτε σχεδόν νόημα δίνει αυτή εδώ η πλευρά τώρα, στο έθνος και στην πατρίδα καθώς και στα εθνικά μας σύμβολα, και να συστρατευθούμε γενικώς με την στάση και τις γενικές της αντιλήψεις, αν θέλουμε να θεωρούμε τον εαυτό μας πατριώτη. Και κυρίως κυρίως να βάλουμε όλα τα άλλα προβλήματα που έχουμε πέρα από τα εθνικά, όπως τα προβλήματα τα σχετικά με την οικονομική ανισότητα και τα παρόμοια, σε δεύτερη και τρίτη μοίρα. Οι εκφραστές της πλευράς αυτής ποικίλουν σε ένταση. Δεν θα αδικούσαμε την πλευρά αυτή αν την ονομάζαμε σχεδόν εθνικιστική.
Η αλήθεια βρίσκεται ΠΟΛΥ στην μέση.

Που έχει δίκιο η πρώτη πλευρά (η “αριστερή”);

Στο ότι υπάρχουν ταξικές διαφορές και οικονομικές ανισότητες. Αδιαμφισβήτητα και από αιώνων πολλών. Στο ότι το εθνικό κράτος, όπως το ξέρουμε, είναι πέρα για πέρα ταξικό και η πραγματική πολιτική εξουσία βρίσκεται στα χέρια μιας οικονομικής ολιγαρχίας, πίσω από τις κουρτίνες. Ακόμη και η δικαιοσύνη δρα ταξικά. Και η διαφθορά το ίδιο.
Στο ότι το εθνικό κράτος, τουλάχιστον εντονώτερα παλιότερα δια της παιδείας, μεταφυσικοποίησε τα εθνικά σύμβολα και πρόσωπα, δίνοντάς τα το νόημα που πίστευε πως το εξυπηρετεί, ως εκφραστής συγκεκριμένων συμφερόντων που ήταν και συνεχίζει να είναι.

Που έχει δίκιο η δεύτερη πλευρά (η “δεξιά);

Ο εθνομηδενισμός είναι πράγματι ένας κίνδυνος και μας απειλεί ως σύνολο, αλλά όχι στον βαθμό που ισχυρίζεται η πλευρά αυτή. Οχι ακόμη τουλάχιστον, μια και δεν έχει διάδοση και ΔΕΝ είναι δυνατόν να έχει διάδοση στο λαό, για ιστορικούς και κοινωνικούς λόγους.
Το εθνικό κράτος δέχεται πράγματι σφοδρότατη επίθεση από την παγκοσμιοποίηση και την νέα τάξη που προσπαθεί να επιτύχει πολιτισμική ομογενοποίηση για λόγους πολιτικού ελέγχου και ενιαιοποίησης της αγοράς εμπορευμάτων, εργασίας και κεφαλαίων. Ουσιαστικά επίθεση δέχεται η πολιτιστική ιδιαιτερότητα του κάθε λαού, έθνους και εθνότητας, αλλά και το ίδιο το εθνικό κράτος ως οργανισμός. Οι εθνικοί κίνδυνοι υπάρχουν και είναι μάλιστα σοβαρώτατοι.

Που έχει άδικο η πρώτη πλευρά (η “αριστερή”);

Το έθνος είναι ιστορικό φαινόμενο και όχι τεχνητό. Το έθνος είναι φυσικό φαινόμενο δηλαδή. Ο πατριωτισμός του απλού ανθρώπου (και αυτά τα εξηγούν και οι θεωρητικοί τους, από τους αναρχικούς ως τους μαρξιστές), ΔΕΝ είναι δυνατόν να ακυρωθεί και να εκλείψει με τίποτε, ιδίως στους πολίτες που έχουν περιουσιακά στοιχεία, όπως οι αγρότες, δηλαδή μικρο-ιδιοκτησία, και όσο παραμένουν κάτοχοι μικρής ιδιοκτησίας. Διότι η συσσώρευση πλούτου, σημαίνει ποιοτική διαφοροποίηση, πέρασμα σε άλλη οικονομική τάξη, και εντελώς διαφορετική σχέση πλέον του ατόμου ψυχολογικά με την πατρίδα, τον πατριωτισμό και το έθνος.
Οσο αυτή η πλευρά θα μάχεται το εθνικό φαινόμενο, χωρίς να το κατανοεί, μια και δεν την ενδιαφέρει στ’ αλήθεια να το κατανοήσει, τόσο θα φθείρεται. Η πλευρά. Οχι το έθνος.
Εξάλλου η έννοια της συλλογικής αλλά και της ατομικής ελευθερίας σαν αίτημα, πηγάζει μέσα από την ταυτότητα που το ίδιο το έθνος παρέχει στο άτομο, σαν ιστορικό φαινόμενο.
Το έθνος μπορεί να εξαφανιστεί σαν έννοια, αλλά αυτό δεν θα γίνει γιατί το θέλει μια ομάδα ανθρώπων. Απομένει στην ίδια την ζωή και την ιστορική και κοινωνική κίνηση να το αποφασίσει αυτό, όπως έκανε με την φυλή και το γένος των πρωτόγονων ανθρώπων, που είναι αντίστοιχα φαινόμενα, πρόδρομοι του έθνους.
Ο πατριωτισμός και το έθνος δεν είναι κατ’ ανάγκην εχθρός με τον διεθνισμό. Μερικοί μάλιστα, και αριστεροί, υποστηρίζουν σχεδόν ακριβώς το αντίθετο.
Καλή η οικονομική και η ταξική εξήγηση όταν πρόκειται για οικονομικά φαινόμενα και οικονομικές διαδικασίες, αλλά το έθνος, η πατρίδα και τα σχετικά, δεν μπορούν να εξηγηθούν με τέτοια εργαλεία επαρκώς.
Το φυσικό πλαίσιο μέσα στο οποίο συμβαίνει η ταξική σύγκρουση, είναι ακόμη και σήμερα και μάλιστα σε πολύ μεγάλο βαθμό, το εθνικό κράτος. Με αυτή την έννοια ταξικά κέρδη ενός λαϊκού στρώματος μέσα σε ένα εθνικό κράτος (σε μισθούς, συντάξεις, κοινωνικές παροχές κλπ), ΔΕΝ μεταφέρονται αυτόματα στα αντίστοιχα λαϊκά στρώματα ούτε κοντινών εθνικών κρατών.
Το έθνος στις σημερινές συνθήκες επίθεσης της παγκοσμιοποίησης παίζει προοδευτικό ρόλο γιατί οι πολιτισμικές ιδιαιτερότητες των οποίων είναι φορέας το έθνος, είναι το ισχυρότερο ανάχωμα απέναντι στην ομογενοποίηση που επιχειρείται παγκοσμίως από την λαίλαπα της νέας τάξης πραγμάτων που ονειρεύται παγκόσμια κυριαρχία.

Που έχει άδικο η δεύτερη πλευρά (η “δεξιά);

Ο εθνομηδενισμός που πράγματι προωθούν συγκροτημένα, μεθοδικά και επιστημονικά, ίσως και με νεοταξίτικο δάκτυλο, παρά τους τεράστιους πόρους που έχουν ξοδέψει στην προπαγάνδα του, παρά την διείσδυση ακόμα και στα συστήματα παιδείας και στην ακαδημαϊκή κοινότητα, την έντονη παρουσία του στο διαδίκτυο κλπ, έχει πολύ μα πολύ μικρά αποτελέσματα. Σχεδόν μη μετρήσιμα. Περισσότερα αποτελέσματα έχει η καταναλωτική ομογενοποίηση παγκοσμίως, δηλαδή η ομογενοποίηση που γίνεται με οικονομικούς όρους και όχι ιδεολογικούς.
Συνεχίζει αυτή η πλευρά ακόμη και σήμερα την μυθολόγηση και μεταφυσικοποίηση εθνικών συμβόλων και προσώπων για το οποίο την κατηγορεί η άλλη πλευρά, εμποδίζοντας τον απλό άνθρωπο να βάλει τα ζητήματα αυτά στις πραγματικές τους διαστάσεις, και να δει χωρίς φόβο ακόμη και τα εθνικά λάθη και τα σφάλματα που διαπράχθηκαν στο ιστορικό παρελθόν.
Υπερασπίζεται δηλαδή η πλευρά αυτή, με άκριτο τρόπο, φαινόμενα και γεγονότα, που συνδέονται με την ιδιαιτερότητα μας, την οποία μας παρέχει το έθνος, όπως την ιστορική δράση διαφόρων προσώπων από την εκκλησία ως την εφοπλισμό και το εμπόριο, ερμηνεύοντας την κάθε κριτική εναντίον τους ως απειλή στην ίδια την ρίζα του έθνους και της πατρίδας, και ουσιαστικά απαγορεύοντάς την. Αγνοώντας ακόμη και το τι λένε κείμενα όπως η “Ελληνική Νομαρχία” και άλλα παρόμοια. Δεν έχουμε πάντα δίκιο ως έθνος και ενδεχομένως δεν μπορεί και να τα έχουμε κάνει όλα καλά, όταν έχουμε και μια τόσο μακραίωνη ιστορία.
Θεωρεί η πλευρά αυτή πως το έθνος, η πατρίδα και ο πατριωτισμός είναι δεξιά υπόθεση. Και έτσι ουσιαστικά στέλνει τον αριστερής νοοτροπίας πολίτη στην άλλη πλευρά. Αυτό είναι κορυφαίο λάθος.
Αρνείται επίσης να ομιλήσει για οικονομικές τάξεις μέσα σε ένα έθνος, να τις δει και να εξηγήσει την ύπαρξη, την δημιουργία ή την δράση τους με οποιονδήποτε τρόπο. Ουσιαστικά παραγνωρίζει πως υπάρχουν μεγάλα ταξικά συμφέροντα που συγκρούονται καθημερινά, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, και μάλιστα με έπαθλο τον ίδιο τον έλεγχο της εξουσίας μέσα στο εθνικό κράτος.
Βάζει, η πλευρά αυτή, πάντα σε πρώτη μοίρα τα λεγόμενα εθνικά θέματα υποβιβάζοντας μόνιμα τα προβλήματα που προκύπτουν από τις μεγάλες οικονομικές ανισότητες που υπάρχουν μέσα στο ίδιο το έθνος. Δεν δίνει απλώς προτεραιότητα στα λεγόμενα εθνικά θέματα, αλλά αποσιωπά σχεδόν εντελώς την ύπαρξη προβλημάτων που έχουν την αιτία τους στην ταξική διαστρωμάτωση και την οικονομική ανισότητα.

Που έχουν άδικο και οι δύο πλευρές;

Είναι ακραίες θεωρήσεις. Και ουσιαστικά διασπούν αντί να ενώνουν. Διχάζουν και φανατίζουν προσφέροντας την χειρότερη υπηρεσία, ιδίως στην παρούσα περίσταση.

Μια άλλη οπτική στο θέμα του έθνους.

Εθνος και πατρίδα είναι άνθρωποι που έχουν συνείδηση της κοινής τους ταυτότητας. Ανθρωποι πάντα. Και όχι μεταφυσική και μυθολογία. Τα σύμβολα είναι για να διατηρούν την κοινή μας μνήμη για το ποιοι είμαστε. Από που ερχόμαστε. Τα σύμβολα είναι υπόμνηση της κοινής μας ταυτότητας. Τα σύμβολα είναι για να θυμόμαστε και να βλέπουμε εμάς, τους ίδιους τους εαυτούς μας, ως σύνολο, τους παππούδες μας, και τους παππούδες των παππούδων μας, ως σύνολα κι εκείνους, κι εμάς ως συνέχεια εκείνων. Πρόκειται πάντα για ανθρώπους. Οι άνθρωποι είναι οι φορείς τους έθνους και της πατρίδας. Και όχι τα σύμβολα. Ανθρωποι πραγματικοί, με χαρές, με λύπες και ζόρια.
Και διαφορές. Οικονομικές. Τεράστιες.
Δεν είναι μεταξύ μας όλοι άγιοι, έντιμοι και καλοί. Εχουμε φαταούλες που δημιουργούν δυστυχία. Οπως και σε κάθε άλλο έθνος. Εμείς έχουμε τους δικούς μας. Τα άλλα έθνη έχουν τους δικούς τους.
Οκ, αυτοί οι φαταούλες έχουν εδώ και αιώνες συστήσει διεθνή. Διεθνή απληστίας και εκμετάλλευσης που παράγει δυστυχία και πόνο καθημερινά σε όλο τον πλανήτη. Ξένοι και δικοί μας φαταούλες μαζί. Εχουν διεθνοποιήσει τον πλούτο τους και την οικονομική τους λειτουργία. Και στον βαθμό που διεθνοποιούν τον πλούτο και την λειτουργία τους, τόσο ελαστική και χαλαρή γίνεται και η εθνική τους συνείδηση. Εως εξαφανίσεως ελαστική. Η συνείδηση δηλαδή του ότι ανήκουν στο ίδιο με μας σύνολο με κοινή ταυτότητα.
Ουσιαστικά οι πιο δυνατοί από αυτούς τους “φαταούλες” προσπαθούν να ελέγξουν την πολιτική εξουσία του εθνικού μας κράτους ώστε να μεγαλώσουν κι άλλο την περιουσία τους. Και να αυξήσουν κι άλλο την δυστυχία. Να αγοράσουν για ένα κομμάτι ψωμί δημόσιες επιχειρήσεις και άλλες δημόσιες πηγές πλούτου, δηλαδή τους κοινούς πόρους που ανήκουν σε όλους μας, χρησιμοποιώντας την πολιτική και οικονομική δύναμη που ελέγχουν, και έτσι ουσιαστικά να στερήσουν από μας, από τους περισσότερους, τον κοινό μας πλούτο.
Το μεγαλύτερο εθνικό πρόβλημα ήταν, είναι και παραμένει η δίκαιη κατανομή του πλούτου που παράγουμε όλοι μας, ως σύνολο. Αυτό είναι το μεγαλύτερο πατριωτικό πρόβλημα. Να μοιράσουμε σωστά και δίκαια τον πλούτο που παράγουμε και τον πλούτο που έχουμε.
Αλλά αυτή η ταξική διαμάχη, που παίζεται καθημερινά στο κάτω κάτω, δεν μπορεί να ακυρώσει ούτε την συλλογική μας ταυτότητα ως έλληνες, ούτε τους κοινούς μας δεσμούς. Ούτε την αίσθηση που έχουμε για το ποιο είναι το κοινό καλό ΟΛΩΝ μας. Παρά τις ταξικές διαφορές μας.
Το ότι μερικοί εξ ημών, σε συμμαχία και με ομοίους τους από άλλες χώρες, μας τα παίρνουν χοντρά με την μισθωτή εργασία και μας ρίχνουν στην μοιρασιά, δεν ακυρώνει την κοινή μας ταυτότητα. Αν ακυρώνει την δική τους, που το κάνει ως ένα βαθμό, κακό δικό τους. Οχι δικό μας.
Εμείς οι υπόλοιποι θα συνεχίσουμε να είμαστε αυτό που ήμασταν πάντα. Ελληνες. Διότι δεν είναι δυνατόν να ξεχάσουμε ποιοι μας γέννησαν, δηλαδή τους γονείς μας, ποιοι γέννησαν τους γονείς μας, και ποιοι είναι οι προ-παππούδες μας. Είμαστε ένας αρχαίος λαός οι έλληνες που ερχόμαστε από τα βάθη της ιστορίας. Και αυτή η μακραίωνη πορεία έχει χτίσει την κοινή μας ταυτότητα, την συνείδηση αυτής της ταυτότητάς μας. Και έχουμε μια τεράστια προσφορά στην ανθρωπότητα που την συνεχίζουμε ακόμα και σήμερα.
Εχουμε καθήκον να υπερασπίσουμε τον κοινό μας πλούτο. Τα εδάφη μας γιατί εκεί είναι τα σπίτια και τα χωράφια μας. Οι μικρές μας επιχειρήσεις. Εχουμε καθήκον να υπερασπίσουμε τον κοινό μας πλούτο από οποιονδήποτε σκέφτεται να τον βάλει στο χέρι. Είτε ξένος είναι, είτε δικός μας.
Και έχουμε και ένα ακόμα ιερό καθήκον. Να κάνουμε κάποτε δημοκρατία. Και με τη δημοκρατία μας να μοιράσουμε και αυτόν τον κοινό μας πλούτο, αλλά και τον πλούτο που παράγουμε κάθε μέρα, δικαιώτερα μεταξύ μας. Και να δώσουμε και στα δυο, και στη δημοκρατία και στη δικαιοσύνη μας, το καλό παράδειγμα και στα άλλα έθνη. Ωστε να μας μιμηθούν.
Οταν παίρνουμε λοιπόν την σημαία μας στην πλατεία των αγανακτισμένων, δεν την παίρνουμε γιατί συμβολίζει τίποτε φαντάσματα, και τίποτε μύθους. Συμβολίζει όλους εμάς. Τους γονείς μας, τα παιδιά μας, τους παππούδες μας και τους προπαππούδες μας, σαν μια γραμμή που χάνεται στον χρόνο. Συμβολίζει όλους εμάς τους έλληνες ανθρώπους που διατηρούμε στους αιώνες την κοινή μας ταυτότητα και αγωνιζόμαστε για ένα καλύτερο μέλλον για όλους μας. Και όχι μόνο για τους φαταούλες μας. Η σημαία μας συμβολίζει αυτό που είμαστε σαν σύνολο.
Η σημαία μας συμβολίζει σε αυτόν που θα ξυπνήσει αύριο το πρωί να πάει στην δουλειά του, πως δεν είναι μόνος του, πως είμαστε πολλοί. Πως είμαστε κοιν-ωνία ελλήνων.
Πως έχουμε κοινή ρίζα και κοινό προορισμό στον χρόνο. Σαν σύνολο. Σαν κοινωνία. Σαν έλληνες.
Θραξ Αναρμόδιος

ΟΙ ΑΧΡΕΙΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΡΑΚΙΑ ΤΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΝ …ΟΓΔΟΝΤΑ ΕΥΡΩ!!!

http://ellinikoforum.blogspot.com/2011/10/blog-post_4267.html

ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟ... ΣΕ ΟΓΔΟΝΤΑ ΕΥΡΩ ΑΠΟΤΙΜΑΤΑΙ Η ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΖΩΗΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ …ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ.

Αυτή τη φορά τη σκυτάλη την πήραν τα μαύρα κοράκια της «ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ»…

Συμπολίτης μας που έχει αγοράσει αυτοκίνητο με χρηματοδότηση από την «ΕΜΠΟΡΙΚΗ» τράπεζα, καταβάλει κανονικά στο ευαγές ίδρυμα τις τρέχουσες οφειλές του για την αποπληρωμή του δανείου του.

Κατά τη διάρκεια αυτής της «εμπορικής» συνεργασίας ετών, έχουν υπάρξει και κάποιες ολιγοήμερες καθυστερήσεις ως προς την ακριβή ημερομηνία καταβολής της τρέχουσας οφειλής από τον δανειολήπτη (σε συνάρτηση πάντα με την ημέρα καταβολής των επαγγελματικών του αμοιβών) αλλά πάντως οι δόσεις εξοφλούνται κανονικά και μάλιστα με την καταβολή «στρογγυλού ποσού» που υπερβαίνει κατά τι το ακριβές ποσόν της τρέχουσας δόσης.

Απόδειξη αυτού είναι η παρακάτω «επιστολή» της τράπεζας με ημερομηνία έκδοσης 30/8/2011 με την οποία του γνωστοποιεί ότι στις 30/8/2011 η ληξιπρόθεσμη οφειλή του αγγίζει το εξωφρενικό ποσόν των 20,29 (ολόκληρων) ευρώ (το οποίο δε συνιστά ακέραια οφειλή αλλά υπόλοιπο από αυθαίρετη προηγούμενη χρέωση). (ημέρες καθυστέρησης 23 που σημαίνει ότι δεν είχε εμφανιστεί ακόμη η επόμενη μηνιαία οφειλή για να εξοφληθεί συνολικά το ληξιπρόθεσμο)

Στις 6/9/2011 είναι η ημερομηνία κατά την οποία ο πελάτης πρέπει να καταβάλει στην τράπεζα την επόμενη δόση της τάξης των 380 ευρώ περίπου.

Έτσι στις 11/9/2011 η «ΕΜΠΟΡΙΚΗ» με νέα της επιστολή γνωστοποιεί στον πελάτη της ότι η ληξιπρόθεσμη οφειλή του είναι 399,91 ευρώ. (εδώ οι μέρες καθυστέρησης εμφανίζονται να είναι 35 διότι υπολογίζονται και οι 23 ημέρες των 20,29 ευρώ, ενώ στην ουσία η καθυστέρηση είναι 12 ημέρες)

Σημειώνεται ότι ακόμη και αν η οφειλή είχε καταβληθεί κανονικά στο ταχυδρομείο στις 6/9/2011, οι κρατούντες της τράπεζας δε θα είχαν προλάβει καν να ενημερωθούν ότι το ποσόν είχε ήδη εξοφληθεί όταν συνέτασσαν την εν λόγω επιστολή δηλαδή στις 11/9/2011.

Ο δανειολήπτης ωστόσο - με την «απαράδεκτη» καθυστέρηση των 17 ημερών - καταβάλει στην τράπεζα το ποσόν των 400 ευρώ, όπως προκύπτει από την απόδειξη του ταχυδρομείου, και έτσι η οφειλή του είναι και πάλι μηδενική απέναντι στο ευαγές ίδρυμα.

Καιροφυλακτούσε όμως ο «υπηρέτης του νόμου» δηλαδή η δικηγορική εταιρεία με την οποία συνεργάζεται η τράπεζα, ο οποίος φροντίζει στις 20/9/2011, δηλαδή 14 ημέρες μετά την προβλεπόμενη ημέρα καταβολής της δόσης, να «συντάξει» δια της μεθόδου της ανατύπωσης, επιστολή καταγγελίας της σύμβασης και να απαιτήσει την κατάσχεση του αυτοκινήτου, η οποία επιστολή πετάχτηκε από courier στο γραμματοκιβώτιο του δανειολήπτη την 1/10/2011 δηλαδή έντεκα ημέρες μετά την αναπαραγωγή της και επτά ημέρες μετά την πλήρη εξόφληση της τρέχουσας οφειλής. 

Και όλα αυτά χωρίς να μπει καν στον κόπο ο «λειτουργός» του νόμου να επικοινωνήσει με τον δανειολήπτη προκειμένου να μάθει τι συνέβη ή να του υπενθυμίσει έστω ότι έχει καθυστερήσει να καταβάλει την τρέχουσα οφειλή.

Γιατί συμβαίνει αυτό το πρωτοφανές πλιάτσικο της στυγνής απανθρωπιάς ατη ζωή μας???

Η απάντηση βρίσκεται στην ίδια την επιστολή της δικηγορικής εταιρείας:

Η ληξιπρόθεσμη τρέχουσα οφειλή που εμφανίζει το ενημερωτικό σημείωμα της τράπεζας είναι 399,91 ευρώ.

Η ληξιπρόθεσμη τρέχουσα οφειλή που εμφανίζει ο «λειτουργός του νόμου» είναι 479,91 ευρώ.

Η διαφορά στα ποσά ανάμεσα στο ευαγές ίδρυμα και στο «λειτουργό του νόμου» είναι 80 ευρώ.

Και αυτή η διαφορά αφορά - όπως το αναγράφει άλλωστε - την «αμοιβή του συντάξαντος την παρούσα πληρεξουσίου δικηγόρου».

Ογδόντα ευρώ λοιπόν για την ανατύπωση μιας προκάτ επιστολής…

Ογδόντα ευρώ η διαταγή εκτέλεσης ενός ακόμη συμπολίτη μας…

Ογδόντα ολόκληρα ευρώ αποτιμούν αυτοί οι κύριοι τη ζωή μας…

Τώρα ξέρετε… 

Η επόμενη αυτοκτονία συμπολίτη μας θα είναι γιατί κάποιοι δε δίστασαν να τον σπρώξουν στην απόγνωση για να βάλουν στην τσέπη τους ογδόντα ματωμένα και βρώμικα ευρώ. 

Και όλα αυτά με την ανοχή των ευαγών ιδρυμάτων και ενδεχομένως και των δικηγορικών συλλόγων που ανέχονται στις τάξεις τους κάποιους τέτοιους «λειτουργούς» του νομικού μας πολιτισμού.

Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο θα οδηγηθούν στην ανεργία το 2012

http://logia-starata.blogspot.com/2011/10/2012.html

Toυ Anatoly Miranovsky

για την εφημερίδα Pravda

Σύμφωνα με προβλέψεις εμπειρογνωμόνων του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας και του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, μέσα στο επόμενο έτος αρκετές ανεπτυγμένες και αναπτυσσόμενες χώρες αναμένεται να αντιμετωπίσουν τα φαινόμενα της μαζικής ανεργίας και της "σαρωτικής", όπως την χαρακτηρίζουν, έλλειψης θέσεων εργασίας.
Σε μια εξαιρετικά ανησυχητική έκθεση που συνέταξαν οι συγκεκριμένοι ερευνητές, παροτρύνουν τις διάφορες χώρες να λάβουν δραστικά μέτρα για την καταπολέμηση της ανεργίας.

Από την αρχή της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης το 2008, μέχρι σήμερα, έχει καταγραφεί απώλεια 20 εκατομμυρίων θέσεων εργασίας σε πολλές αναπτυσσόμενες και ανεπτυγμένες χώρες. Μέχρι το τέλος του επόμενου έτους κινδυνεύουν να χαθούν άλλες 20 εκατομμύρια θέσεις. Σύμφωνα με ειδικούς, ο αριθμός των ανέργων σε όλο τον κόσμο έχει φθάσει τα 200 εκατομμύρια. Παράλληλα, ο σημερινός ρυθμός αύξησης της απασχόλησης στις πλέον ανεπτυγμένες χώρες είναι ανεπαρκής. Στην Ομάδα των Είκοσι (G20) η αύξηση είναι περίπου 1% ετησίως, ενώ υπογραμμίζεται ότι είναι αναγκαίο ο ρυθμός αυτός να αυξηθεί τουλάχιστον στο 1,3% τα επόμενα τέσσερα χρόνια.

"Πρέπει να δράσουμε αμέσως, προκειμένου να τονωθεί η διαδικασία της αύξησης της απασχόλησης, ώστε να αντισταθμιστούν οι απώλειες. "Η σταθεροποίηση του επιπέδου απασχόλησης πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα στη μακροοικονομική πολιτική", τονίζουν οι συντάκτες της έκθεσης. Ωστόσο, η έκθεση αμφιβάλλει εάν η άυξηση στα ποσοστά αυτά είναι εφικτή, αναφέροντας ότι η αύξηση του αριθμού των θέσεων εργασίας στην Ινδία και την Κίνα είναι άμεσα συνδεδεμένη με αντίστοιχες απώλειες στις χώρες της Δύσης.

Στην Ευρώπη, ιδιαίτερα, η κατάσταση είναι εξαιρετικά κρίσιμη. Ενώ η κατάσταση στη Γερμανία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως "ικανοποιητική" όσον αφορά στην αντιμετώπιση της ανεργίας, η δεύτερη οικονομία της Ευρωζώνης, η Γαλλία, έχει προφανώς εισέλθει σε πολύ δύσκολη φάση. Στη Γαλλία, ως αποτέλεσμα της χρόνιας ανεργίας, υπάρχει μια νέα διάσταση του όρου "άνθρωποι στα αζήτητα". Στην κατηγορία αυτή ανήκουν κυρίως νέοι, οι οποίοι είναι οι πρώτοι που οδηγούνται στην ανεργία σε περιπτώσεις περικοπών προσωπικού.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι η Ιταλία, όπου ο 1 στους 2 ανέργους δεν μπορεί να βρει μια θέση εργασίας για περισσότερο από ένα χρόνο, ενώ στη Νότια Αφρική, ο αντίστοιχος αριθμός είναι 2 στους 3. Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η ανεργία των νέων αυξάνεται στις 15 από τις 20 χώρες της G20. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας, στη Ρωσία, ο αριθμός των νέων θέσεων εργασίας είναι περίπου ίσος με τον αριθμό των ανθρώπων που καταλαμβάνουν θέσεις εργασίας - περίπου 600.000 - κάτι που θεωρείται ενθαρρυντικό. Ωστόσο, το προσωπικό του κρατικού μηχανισμού και ο τομέας των δημόσιων υπηρεσιών αυξάνονται, ενώ ο αριθμός απασχολουμένων στον βιομηχανικό τομέα εξακολουθεί να μειώνεται.

Όσο για τον δείκτη των μακροπρόθεσμα ανέργων, είναι σχετικά υψηλός, και δεν παρατηρείται διαφορά μεταξύ του πληθυσμού των αστικών και των αγροτικών περιοχών. Στον αγροτικό πληθυσμό το ποσοστό των μακροπρόθεσμα ανέργων αγγίζει το 32,8%, ενώ στις αστικές περιοχές το 32,3%.

Ο παράγοντας αυτός συμβάλλει σημαντικά στην αύξηση της "μαύρης" εργασίας. Σύμφωνα με την ΔΟΕ, η άτυπη απασχόληση στη Ρωσία είναι 10% και είναι σχεδόν μιάμιση φορές το ποσοστό της ανεργίας.

"Πρέπει να δράσουμε τώρα, ώστε να σταματήσει η πτωτική τάση του δείκτη απασχόλησης και να αποκατασταθεί η απώλεια θέσεων εργασίας", δήλωσε ο γενικός διευθυντής του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας, Juan Somavia. "Η δημιουργία θέσεων εργασίας θα πρέπει να καταστεί η κύρια μακροοικονομικά προτεραιότητα".

Τέλος, οι συντάκτες της έκθεσης θεωρούν ότι είναι απαραίτητο τα κράτη-μέλη της Ομάδας των Είκοσι (G20) να βελτιώσουν το επίπεδο της κοινωνικής προστασίας των λαών τους και να δώσουν προσοχή στις δυσοίωνες προβλέψεις των οικονομολόγων, οι οποίοι μιλούν για το ενδεχόμενο ενός δεύτερου κύματος κρίσης το 2012.

Τρίτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις!!!

http://online-pressblog.blogspot.com/2011/10/blog-post_1498.html

Είναι δυνατόν; Και όμως φαίνεται ότι είναι από έγκυρες πηγές   ενημερωθήκαμε ότι στην μία από τις δύο δημοσκοπήσεις που δημοσιεύονται σήμερα σε Κυριακάτικες εφημερίδες το ΠΑΣΟΚ είναι πλέον τρίτο κόμμα στις προτιμήσεις των πολιτών. Προηγείται η Νέα Δημοκρατία και ακολουθεί το ΚΚΕ. Βέβαια η συγκεκριμένη δημοσκόπηση που έγινε από φιλοκυβερνητική εφημερίδα απέσυρε «διακριτικά» το ερώτημα της πρόθεσης ψήφου! Και το καλύτερο σας το αφήσαμε για το τέλος. Στην συγκεκριμένη δημοσκόπηση το ΠΑΣΟΚ (που φιγουράρει τρίτο με  μονοψήφιο ποσοστό) απειλείται τόσο από το τέταρτο όσο και από το πέμπτο κόμμα!
Μπράβο Γιώργο τα κατάφερες!!

Υ.Γ Στην φωτογραφία διακρίνονται κάποιοι από τους εναπομείναντες ψηφοφόρους του Πανελληνίου(και όχι μόνο)

Σοσιαληστικού Κινήματος!

BOOK NIGHT - ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΒΙΒΛΙΩΝ (ΚΑΙ) ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΕΩΝΑ ΘΗΒΑΣ

ΑΓΑΠΗΤΕΣ / ΟΙ ΦΙΛΟΙ, ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ, ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ 

ΣΑΣ ΠΡΟΩΘΩ ΤΗΝ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΟΜΟΡΦΗ ΙΔΕΑ ΚΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΒΙΒΛΙΩΝ, ΜΕΤΑΞΥ ΑΛΛΩΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΦΥΛΑΚΗ... 

ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ 

ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΕΩΝΑ ΘΗΒΑΣ

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΟΣΜΑΤΟΣ - ΕΙΔΙΚΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ / ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ 

ΠΝΕΥΜΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ - της κυρίας Ηρώς Μητρούτσικου

 

Αρχίζει να χαλάει ο καιρός, αλλά δεν θα πω «καλό χειμώνα» από τώρα. Γιατί άλλωστε; Βιαζόμαστε να μπει ο χειμώνας; Αφού ο καιρός είναι ακόμα καλοκαιρινός, τα θερινά θέατρα & τα σινεμά εν πλήρει λειτουργία & οι παραστάσεις που απολαύσαμε στην Επίδαυρο δεν έχουν τελειώσει την περιοδεία τους ανά την Ελλάδα....  Άρα για λίγες μέρες ακόμα, για όσο αντέχουμε δηλαδή, μπορούμε να λέμε «καλό υπόλοιπο καλοκαιριού»!

 Τι κάναμε αυτό το καλοκαίρι εκτός από διακοπές, βουτιές & καλαμαράκια δίπλα στο κύμα;  Δώσαμε & λίγη πνευματική τροφή στην ψυχή μας;  Κάποιοι θα πουν: καλοκαίρι ήταν∙ αλλά όχι δεν θα μου ξεφύγετε τόσο εύκολα!

Το καλοκαίρι στη χώρα μας είναι η, κατεξοχήν, εποχή που μπορείς να απολαύσεις - εκτός από τις ομορφιές της φύσης- πολύ καλό θέατρο, αντί -ή έστω πριν- να χτυπιέσαι στα κλαμπ της παραλιακής & στα μπαρ στο Γκάζι. Τα καλοκαιρινά φεστιβάλ είναι άπειρα, σχεδόν κάθε δήμος έχει το δικό του, πολλές επιτυχημένες παραστάσεις του χειμώνα πάνε μια βόλτα & στην επαρχία, η Επίδαυρος κάθε Παρασκευοσάββατο σφύζει από ζωή στην ορχήστρα αλλά & στις κερκίδες & αποτελεί την αφετηρία για το έργο που, μετά από το βάφτισμά του στο βωμό του αρχαίου θεάτρου, θα ξεκινήσει το ταξίδι του για παραστάσεις στην Αθήνα & όχι μόνο.

Αλλά & τον Ιούνιο & Ιούλιο, που η πρωτεύουσα είναι ακόμα γεμάτη κι όλος ο κόσμος είναι έξω, έχουμε ένα άλλο πολύ σπουδαίο γεγονός: το Φεστιβάλ Αθηνών. ‘Ένα φεστιβάλ το οποίο απογειώθηκε από τότε που ανέλαβε την καλλιτεχνική του διεύθυνση ο Γιώργος Λούκος!!! Μέχρι τότε ξέραμε μόνο το Ηρώδειο & ξαφνικά το φεστιβάλ ανοίγει τα φτερά του, διευρύνεται & βγαίνει έξω από τα στενά όρια των κλασσικών θεάτρων! Δημιουργούνται σκηνές σε πολλούς χώρους της Αθήνας : δρόμοι, αποθήκες, εργοστάσια, αυλές, αεροδρόμια, σχολεία & σχολές, μουσεία, ελαιουργεία, ινστιτούτα, ταράτσες, σιδηροδρομικοί σταθμοί, γκαλερί μέχρι & η κορεάτικη αγορά αλλά & ένα ferry boat  αραγμένο στο λιμάνι του Πειραιά, χρησιμοποιούνται ως θεατρικοί χώροι για παραστάσεις και περφόρμανς!  Δεν ξέρω πόσοι τα γνωρίζετε αυτά, πόσοι έχετε καταλάβει τί συμβαίνει στην καλοκαιρινή μας πόλη∙ για όσους δεν ξέρουν & θέλουν λεπτομέρειες, η ιστοσελίδα του Φεστιβάλ Αθηνών είναι  www.greekfestival.gr , αλλά όσοι δεν έχετε πάρει μυρωδιά, πραγματικά χάνετε.

Το φεστιβάλ πια δεν αφορά μόνο ελληνικές παραγωγές.  Σημαντικοί σκηνοθέτες από την Ευρώπη, αλλά & όλο τον κόσμο, προσκαλούνται στο Φεστιβάλ για  να παρουσιάσουν επιτυχημένες παραστάσεις τους, ώστε να έχει την ευκαιρία να τις απολαύσει & το Ελληνικό κοινό που δεν έχει την δυνατότητα να ταξιδέψει στο εξωτερικό μόνο & μόνο για να δει καλό θέατρο.  Ειδικά φέτος, είχαμε την ευκαιρία να δούμε δουλειές τριών, από τους πέντε ίσως σημαντικότερους σκηνοθέτες αυτή τη στιγμή σε ολόκληρη την Ευρώπη:  Βαρλικόφσκι, Μνούσκιν, Καστελούτσι, καθώς & να απολαύσουμε σημαντικούς χορογράφους  που αναβίωσαν παραστάσεις τους σταθμούς στην ιστορία του χορού.

Σίγουρα, όλοι μας -θεατρόφιλοι & μη- ακούσαμε για τον Κέβιν Σπέισι που κατέβηκε στην Επίδαυρο πρωταγωνιστώντας στον «Ριχάρδο τον Γ’» & -για πρώτη φορά στα χρονικά-  προστέθηκε & τρίτη παράσταση στο πρόγραμμα, μια & για τις δύο πρώτες προκαθορισμένες τα πιο πολλά εισιτήρια είχαν εξαντληθεί μέσα σε ένα δίωρο από τη στιγμή που ξεκίνησε η προπώληση! Αυτό δεν είχε γίνει ούτε πρόπερσι, όταν είχε κατέβει στην Επίδαυρο ο ‘Ιθαν Χοκ, πάλι με έργο του Σαίξπηρ.

Και για να μη λέτε ότι μιλάμε μόνο για τους ξένους σκηνοθέτες, στην Επίδαυρο ξεχωρίσαμε φέτος τη «Μήδεια» του Απλού Θεάτρου, σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, όπου έλαμψε η Αμαλία Μουτούση στον ομώνυμο ρόλο και ο Χρήστος Λούλης ως Ιάσονας.

Επίσης, ο Μιχαήλ Μαρμαρινός με το Εθνικό θέατρο έκανε μια παράσταση διαφορετική από ότι μας έχει συνηθίσει τα τελευταία χρόνια. Στο, ελάχιστα παιγμένο, έργο του Ευριπίδη «Ηρακλής Μαινόμενος» πρωταγωνιστούσαν οι  Ν.Καραθάνος, Κ.Καραμπέτη & Μ.Χατζησάββας, αλλά το πιο καινοτόμο σε αυτή την παράσταση (που ομολογουμένως κάποιες στιγμές έκανε κοιλιά στα διαλογικά μέρη) ήταν ο χορός, μια πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση για τα χορικά μέρη (ένα κομμάτι της τραγωδίας όπου το κοινό συνήθως βαριέται, αν και μιλά για πολύ σημαντικά διαχρονικά πράγματα).

Όσοι δεν τα καταφέρατε να δείτε τραγωδία και πιστεύετε ότι χάσατε το τρένο για φέτος, μην απελπίζεστε.  Μπορείτε, ακόμα, να απολαύσετε την «Ηλέκτρα» του Ευριπίδη από την ομάδα της Μάρθας Φριτζήλα (ναι, η τραγουδίστρια που γνωρίσαμε από τον Θανάση Παπακωνσταντίνου είναι & σκηνοθέτις) : «Δρόμος με Δέντρα». Η ομάδα επαναλαμβάνει, μέχρι τις 7/10/, την sold out παράσταση του Ιουνίου, στον δικό της χώρο (Σερβίων 8 & Λ.Αθηνών, Βοτανικός 2^ος όροφος 6983-313302) στην οποία πρωταγωνιστούν οι:  Αναστάσογλου, Κεχαγιόγλου, Φραγκούλης & ο καραγκιοζοπαίχτης Άθως Δανέλλης.

Στο επόμενο φύλλο θα έχουμε μπει στον Οκτώβρη, που θεωρείται μήνας έναρξης της θεατρικής σεζόν, άρα θα ξεκινήσουμε με προτάσεις για χειμερινά θέατρα & την πολυαναμενόμενη επανάληψη, στο Παλλάς αυτή τη φορά, της προπέρσινης sold out επιτυχίας του Εθνικού.

ΣΤΟΥΝΤΙΟ ΠΛΕΥΣΙΣ ΕΝΑΡΞΗ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ - ΣΕΜΙΝΑΡΙΩΝ

ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΧΟΡΟΣ

ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 1 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1Μ.Μ.

ΑΡΧΑΡΙΟ – ΜΕΣΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΕΤΑΡΤΗ 5 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 3Μ.Μ.

 

ΑΤΕΛΙΕ PERFORMANCE ΣΩΜΑΤΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ

ΣΑΒΒΑΤΟ 1 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 5 Μ.Μ.

 

ΤΑΙ ΤΣΙ

ΔΕΥΤΕΡΑ 3 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 6 Μ.Μ.

 

ΕΤΗΣΙΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΣΩΜΑΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ – ΜΙΜΙΚΗ

ΑΡΧΑΡΙΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΕΤΑΡΤΗ 5 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 5 Μ.Μ.

ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΔΕΥΤΕΡΑ 3 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 8 Μ.Μ.

 

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ

ΣΑΒΒΑΤΟ 22 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 5Μ.Μ.

 

 

ΚΡΙΝΕΤΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΓΝΩΡΙΜΙΑΣ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: ΔΕΥΤΕΡΑ, ΤΕΤΑΡΤΗ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 6 – 8 Μ.Μ.

ΠΛΕΥΣΙΣ

ΛΑΣΚΑΡΕΩΣ 41 ΚΑΙ ΖΩΝΑΡΑ
Εξάρχεια (Παναθήναια)

ΤΗΛ. 210-6425046 - 6947-517025

Οι αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου για την εφεδρεία

http://kafeneio-gr.blogspot.com/2011/10/blog-post_2679.html

 ΦΑΣΗ Α΄ (2011):

Δράση 1η: Όλοι οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο, και σε ΝΠΔΔ και σε ΝΠΙΔ του δημόσιου τομέα, με συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, οι οποίοι κατά τους επόμενους 12-24 μήνες αποκτούν δικαίωμα εξόδου με πλήρη σύνταξη, τίθενται σε καθεστώς εφεδρείας. Μετά το τέλος της περιόδου εφεδρείας οι εργαζόμενοι συνταξιοδοτούνται με πλήρη σύνταξη, το επίπεδο της οποίας δε θίγεται από το καθεστώς της εργασιακής εφεδρείας.

Δράση 2η: Οι υπάλληλοι του Δημοσίου και των ΝΠΔΔ με σχέση δημοσίου δικαίου, οι οποίοι κατά τους επόμενους 12-24 μήνες αποκτούν δικαίωμα εξόδου με πλήρη σύνταξη, τίθενται σε προσυνταξιοδοτικό καθεστώς, αφού προηγουμένως τερματιστεί η υπαλληλική σχέση τους μ..............
ε κατάργηση των οργανικών θέσεων που κατέχουν. Μετά την ολοκλήρωση της προσυνταξιοδοτικής περιόδου, οι παραπάνω υπάλληλοι λαμβάνουν πλήρη σύνταξη, το επίπεδο της οποίας δεν θίγεται από τη περίοδο του προσυνταξιοδοτικού καθεστώτος.

Από τις ανωτέρω δύο δράσεις εκτιμάται ότι μπορεί να συγκεντρωθεί αριθμός 18-20.000 εργαζομένων.
Δράση 3η: Οι εργαζόμενοι στους φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα που καταργούνται, και μέρος των εργαζομένων των κατηγοριών ΥΕ και ΔΕ των φορέων που απορροφώνται, συγχωνεύονται ή περιορίζονται, τίθενται σε καθεστώς εργασιακής εφεδρείας. Η διαδικασία τελεί υπό την εποπτεία του ΑΣΕΠ. Οι εργαζόμενοι που διαθέτουν τις αναγκαίες προϋποθέσεις, επαναπροσλαμβάνονται το ταχύτερο δυνατόν με βάση τα όσα προβλέπονται στο σχετικό ΠΔ. Θα δημιουργηθούν ειδικά προγράμματα επανακατάρτισης, στο πλαίσιο του ΟΑΕΔ, για όσους εργαζόμενους παραμείνουν στο καθεστώς εφεδρείας.

Από τη δράση αυτή εκτιμάται ότι μπορεί να συγκεντρωθεί αριθμός περίπου 1.000 εργαζομένων.
Δράση 4η: Τερματισμός του προνομιακού καθεστώτος που έχει δοθεί σε δημοσίους υπαλλήλους και λοιπούς εργαζομένους που έχουν ήδη δικαίωμα πλήρους σύνταξης να παραμείνουν στην ενεργό υπηρεσία, παρατείνοντας το ηλικιακό όριο υποχρεωτικής αποχώρησης (δε θα ενταχθούν σε εφεδρεία αλλά σε άμεση συνταξιοδότηση).
Δράση 5η: Προβλέπεται ταχεία διαδικασία εντοπισμού υπηρεσιακών μονάδων φορέων της κεντρικής κυβέρνησης που δεν έχουν λόγο ύπαρξης ή διαθέτουν πολύ μεγάλο ποσοστό πλεονάζοντος προσωπικού. Η αξιολόγηση θα γίνει υπό την εποπτεία του ΑΣΕΠ, με νομοθετημένα αντικειμενικά κριτήρια που εφαρμόζονται αυτόματα. Από το προσωπικό που υπηρετεί σε αυτές τις υπηρεσιακές μονάδες, θα ζητηθεί να αποδεχθεί μετάθεση σε άλλες υπηρεσίες ή, αλλιώς, να ενταχθεί σε καθεστώς εφεδρείας λόγω κατάργησης της οργανικής θέσης του.
Δράση 6η: Συνεχίζεται με εντατικό ρυθμό η αναδιάρθρωση ΝΠΙΔ και ΝΠΔΔ που καταργούνται ή συγχωνεύονται. Για τους εργαζόμενους στους φορείς αυτούς θα ισχύσουν τα προβλεπόμενα στη δράση 3.
Από τις δράσεις 5 και 6 εκτιμάται ότι μπορεί να συγκεντρωθεί αριθμός περίπου 6-7.000 εργαζομένων.
ΦΑΣΗ Β’ (2012-13):

Δράση 7η : Οργανώνεται διαδικασία αξιολόγησης της διάρθρωσης, των αρμοδιοτήτων και του προσωπικού των δημοσίων υπηρεσιών, στο πλαίσιο των ευρημάτων της πρόσφατης μελέτης του ΟΟΣΑ για την ελληνική δημόσια διοίκηση, με στόχο τη μείωση των υφιστάμενων υπηρεσιακών μονάδων (όχι των θέσεων του υπηρετούντος προσωπικού) κατά περίπου 30%. Η αξιολόγηση θα γίνει με αξιοποίηση της Τεχνικής Βοήθειας της Ε.Ε., με τη συμμετοχή εξωτερικών εμπειρογνωμόνων και του ΟΟΣΑ. Ειδικά ως προς την αξιολόγηση του προσωπικού, η διαδικασία τελεί υπό την εποπτεία του ΑΣΕΠ. Το πλεονάζον προσωπικό που θα προκύψει και δεν θα είναι δυνατόν να απορροφηθεί παραγωγικά σε άλλες θέσεις στο δημόσιο τομέα, θα ενταχθεί σε καθεστώς εφεδρείας και σε προγράμματα επανακατάρτισης και εναλλακτικής κοινωνικής απασχόλησης.
***

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΥΠΗΚΟΟΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ

http://agioritikovima.gr/2011-07-14-22-28-56/3325

Η γνωστότερη μετά την Παναγία Πορταϊτισσα και την Παναγία του Άξιον Εστί θαυματουργή εικόνα του Αγίου Όρους είναι η αρχαία τοιχογραφία της Παναγίας που βρίσκεται στην Μονή Δοχειαρίου, εξωτερικά στον ανατολικό τοίχο της τράπεζας και προς τα δεξιά της εισόδου της. Το 1646 ο τραπεζάρης μοναχός Νείλος, που περνούσε τακτικά μπροστά από την εικόνα κρατώντας στο χέρι αναμμένα δαδιά για την υπηρεσία του στην τράπεζα, άκουσε μια φωνή να του λέει τα εξής: “Να μην ξαναπεράσεις από εδώ με δαδιά καπνίζοντας την εικόνα μου”. Ο Νείλος δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία στη φωνή, η οποία όμως σύντομα ξανακούστηκε επιτιμώντας τον μοναχό και αφήνοντάς τον τυφλό. Οι αδελφοί άρχισαν να περνούν με πολύ ευλάβεια μπροστά από την εικόνα, της κρέμασαν ακοίμητο καντήλι και διέταξαν το νέο τραπεζάρη να τη θυμιάζει καθημερινά. Ο τυφλός Νείλος περνούσε όλο τον καιρό του σε ένα στασίδι μπροστά στην εικόνα παρακαλώντας την Παναγία να τον συγχωρέσει και να τον θεραπεύσει, πράγμα το οποίο και έγινε, όταν, για τρίτη πλέον φορά, ακούστηκε φωνή από την εικόνα, που πληροφορούσε τον Νείλο ότι η δέησή του εισακούστηκε και ότι στη δική Της μετά Θεόν προστασία και σκέπη θα έπρεπε στο εξής να καταφεύγουν για κάθε τους ανάγκη οι μοναχοί. Αυτή θα τους ακούει γρήγορα γιατί το όνομά της είναι “Γοργουπήκοος” (εορτή 1η Οκτωβρίου). Πολύ σύντομα το θαύμα αυτό και η υπόσχεση της Θεοτόκου έγιναν γνωστά σε όλο το Όρος και η εικόνα της αυτή έγινε παναγιορείτικο προσκύνημα. Ο διάδρομος κλείστηκε και η εικόνα συμπεριλήφθηκε σε παρεκκλήσι που κτίστηκε προς τα δεξιά της. Τα θαύματά της είναι άπειρα και ειδικός “προσμονάριος” ιερομόναχος εξυπηρετεί τις ανάγκες των πολλών προσκυνητών. Η χάρη της ενεργεί πάμπολλα θαύματα όχι μόνο στο Άγιο Όρος, αλλά και έξω από αυτό, σε πόλεις και χωριά, σε ολόκληρη την Ελλάδα, όπου υπάρχουν αντίγραφά της ιεράς εικόνος. Επίσης, στην Παναγία Γοργουπήκοο (και στον Άγιο Ελευθέριο) είναι αφιερωμένο το Παρεκκλήσι δίπλα στη Μητρόπολη Αθηνών. Η Παναγία η Γοργουπήκοος είναι πολύ θαυματουργή, ιατρεύει διάφορες ασθένειες, χαρίζει παιδιά σε άτεκνα ζευγάρια, φανερώνει απολεσθέντα αντικείμενα, προστατεύει όσους κινδυνεύουν στη θάλασσα, λυτρώνει όσους αιχμαλωτίζονται, θεραπεύει από τον πονοκέφαλο και την κόπωση, ανορθεί τους παραλύτους, χαρίζει το φως στους τυφλούς, θεραπεύει από θανατηφόρες ασθένειες, διώκει τις ακρίδες από τα χωράφια και άλλα πολλά θαυμαστά που βρίσκονται γραμμένα στη Μονή Δοχειαρίου, ως θαυματουργές επεμβάσεις της Υπεραγίας Θεοτόκου. Η Μητέρα του Κυρίου μας μεριμνά γοργά για τη σωτηρία όλων μας και αναδίδει χάρη σε όλους όσους την επικαλούνται με πίστη, ελπίδα και αγάπη.   Απολυτίκιο  ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΓΟΡΓΟΥΠΗΚΟΟΥ   Ἦχος α´. (Τῆς ἐρήμου πολίτης). Ὡς θεόβρυτον κρήνην τῶν ἀΰλων χαρίτων Σου, τὴν θαυματουργόν Σου Εἰκόνα Θεοτόκε πλουτίσαντες, ἐκ ταύτης τῶν θαυμάτων τὰς ῥοάς, ἀντλοῦμεν δαψιλῶς ὡς ἐξ Ἐδέμ· σὺ γὰρ Γοργοϋπήκοος βοηθός, πέλεις τῶν ἐκβοώντων Σοι· Δόξα τοῖς σοῖς χαρίσμασιν Ἁγνή· δόξα τῇ παρθενίᾳ Σου· δόξα τῇ πρὸς ἡμᾶς Σοῦ ἀνεκφράστῳ προνοίᾳ Ἄχραντε.