Πιο αδίστακτο το βαθύ κράτος του Πασόκ από το βαθύ κράτος των τούρκων στρατηγών

http://www.kourdistoportocali.com/default.aspx?pageid=7218

Από τον Βασίλη Μπόνιο

Δεκαετίες ολόκληρες μιλούσαμε για το βαθύ κράτος  της Τουρκίας.

Το κράτος των Στρατηγών της  γείτονος.

Κι όμως, ο Ερντογάν δεν δίστασε να το ξεδοντιάσει. Μεθοδικά, υπομονετικά, περίτεχνα, οργανωμένα.

Στην Ελλάδα έχουμε το βαθύ σκοτεινό κράτος της μεταπολίτευσης, το οποίο αποδεικνύεται πιο αδίστακτο από το κράτος των Τούρκων Στρατηγών.

Ο Ταγίπ Ερντογάν, δεν είναι αθλητικός τύπος, δεν ομιλεί ξένες γλώσσες, δεν βρίσκεται διαρκώς σε ταξίδια ανά την υφήλιο.

Δεν κάνει τίποτε απ όλα αυτά που χαρακτηρίζουν ένα δυτικό ηγέτη, όπως ο Γιώργος Παπανδρέου.

Κι εκεί που θα περίμενε κανείς από έναν  Έλληνα πολιτικό με καινοτόμες ιδέες, ν αλλάξει την Ελλάδα σύμφωνα με το όραμά του, ο Παπανδρέου αποδεικνύεται απίστευτα δειλός απέναντι στο βαθύ κράτος της μεταπολίτευσης που σε μεγάλο βαθμό ταυτίζεται με το βαθύ κράτος του κόμματός του.

Αρνούμαι να δεχθώ  το γεγονός ότι ο Ερντογάν φοράει βραχιόλια στους αιμοβόρους καραβανάδες και τους οδηγεί στο Εξπρές του Μεσονυκτίου ενώ ο Παπανδρέου κάθεται σούζα στους Φωτόπουλους, τους Παπασπύρου, τους  Λυμπερόπουλους, τους Τσοχατζόπουλους, τους Ψωμιάδηδες,  τους Καραβέλες, τους  Χριστοφοράκους, τους  χυδαίους πολυδανεισμένους μηντιάρχες, τα λαμόγια, τους ξιπασμένους νταβατζήδες.

Αρνούμαι να δεχθώ  από τον Παπανδρέου που φώναζε από τα μπαλκόνια πως δεν χρωστάει τίποτε σε κανέναν, τέτοια μετάλλαξη, τόση ηττοπάθεια, τόση υποταγή στα σκοτεινά συμφέροντα που κρατούν αιχμάλωτη στο βάλτο την πατρίδα μας.

Κι όμως ο Παπανδρέου δεν έχει δικαίωμα στο φόβο. Ας μην γινόταν αρχηγός του ΠΑΣΟΚ αν δεν τολμούσε να συγκρουστεί με τα συμφέροντα που καταδυναστεύουν την Ανατολική Γερμανία των Βαλκανίων. Ακόμη και με κίνδυνο της ζωής του  οφείλει ν αλλάξει την Ελλάδα.

Μόνο που αυτό δεν γίνεται εάν παραιτείσαι  στον Αρχηγό της Πολιτικής Άνοιξης η αναθέτοντας την διακυβέρνηση της  χώρας στους Βενιζέλο-συντακτική ομάδα του ΔΟΛ.

Καμία αξία δεν έχει η ζωή αγαπητέ Παπανδρέου, εάν δεν ξεπεράσεις τα όρια.

Δεν νομίζω άλλωστε ότι χρειάζεται δα και σιδερένια θέληση  για να οδηγηθούν στη Δικαιοσύνη οι λεβέντες της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ για τα όργια που έχει καταγράψει το πόρισμα Ρακιντζή.

Είναι αστεία εικόνα να τρέχει ασθμαίνοντας ο Βαλυράκης να συγκεντρώσει από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ υπογραφές αθωότητας του Άκη.

Είναι αστεία εικόνα να κυνηγάει  ο κολλητός σου Γερουλάνος τα πρεζάκια των Συνδέσμων, όταν ο Ψωμιάδης ξύνει προκλητικά τα αχαμνά του και σας τα δείχνει, ενώ ο Μπιτσαξής αθωώνει μια ομάδα της οποίας τον πρόεδρο κυνηγάει η Ιντερπόλ.

Είναι ντροπή όλη αυτή η ξεφτίλα κε Παπανδρέου.

Δεν σου αξίζει. Δεν μας αξίζει.

Έχεις δύο επιλογές: Η να παραιτηθείς  η  να γίνεις Ερντογάν.

Να συνεχίσεις έτσι δεν γίνεται…

Ντελόρ: Στην άκρη του γκρεμού η Ε.Ε.

http://www.antinews.gr/2011/08/17/118178/

Στα λάθη του παρελθόντος, αλλά και στους άμεσους κινδύνους που διατρέχει η Ευρώπη αναφέρεται ο Ζακ Ντελόρ, πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ένας από τους εμπνευστές της Νομισματικής Ένωσης, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό L ’Express.

«Σήμερα βρισκόμαστε στην άκρη του γκρεμού», υποστηρίζει ο Ζακ Ντελόρ σε συνέντευξη του στο περιοδικό L ’Express. «Με το να υποσχόμαστε στις αγορές σημαντικές θεσμικές εξελίξεις, οι οποίες γνωρίζουμε καλά ότι είναι ανέφικτες, είναι σαν να βάζουμε τρικλοποδιά στον εαυτό μας».

Ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και από τους πρωτεργάτες της νομισματικής ένωσης υποστηρίζει πως τα οικονομικά μοντέλα των κρατών της ΕΕ είναι σήμερα πολύ διαφορετικά ώστε να πιστεύουμε σε μια πραγματική αλλαγή σε αυτό το θέμα. Επιπλέον «και η πρόταση θεσμοθέτησης ενός Ευρωπαίου υπουργού Οικονομικών δεν έχει νόημα», σημειώνει.

Όπως μεταδίδει το ΑΠΕ, ο Ζακ Ντελόρ υποστηρίζει πως αυτό που πρέπει να γίνει άμεσα είναι «να προχωρήσουμε σε μια μερική και προσωρινή αμοιβαιότητα των χρεών, μέσω, για παράδειγμα, της δημιουργίας ενός Ευρωπαϊκού Ταμείου Απόσβεσης, το οποίο θα ήταν σε θέση να εξυπηρετεί και να στηρίζει όλα τα κράτη και πρωτίστως όσα πλήττονται σοβαρά από την κρίση».

Κατά τον ίδιο η Νομισματική Ένωση δημιουργήθηκε, χωρίς να ακολουθήσει ο οικονομικός συντονισμός. «Το 1997 είχα προτείνει στους ηγέτες μας ένα σύμφωνο συντονισμού των οικονομικών πολιτικών. Είχα φροντίσει να μην το αποκαλέσουμε οικονομική διακυβέρνηση, για να μην θιγούν οι Γερμανοί φίλοι μας. Η έκκλησή μου, όμως, δεν έγινε αποδεκτή από την τότε γαλλική κυβέρνηση. Εκεί ακριβώς εντοπίζεται ο σπασμένος κρίκος της αλυσίδας, στην έλλειψη συνεργασίας», τονίζει.

«Σήμερα», συνεχίζει, «το ευρωπαϊκό όραμα της ενσωμάτωσης, που συμμερίζονταν οι Γερμανοί ηγέτες, όπως ο Αντενάουερ, o Σμιτ ή ο Κολ, απουσιάζει από την αντίληψη της Ανγκελα Μέρκελ. Έτσι, φάνηκε να διστάζει, καθώς επηρεάζεται εξαιρετικά από την παραμικρή μεταστροφή της γερμανικής κοινής γνώμης».

Από την άλλη πλευρά η Γαλλία, σχολιάζει ο κ. Ντελόρ, «προσπαθεί να αποφύγει το ενδεχόμενο να δει το Βερολίνο να εγκαταλείπει το σκάφος».

Σε ό,τι αφορά δε την ιδέα του «ευρωπαϊκού εξαμήνου», για το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών των κρατών και επιτήρησης των δημοσιονομικών τους ανισορροπιών, που θα ξεκινήσει το επόμενο έτος, ο Ζακ Ντελόρ εκτιμά ότι πρόκειται για μια «περίπλοκη ιδέα», η οποία δεν λαμβάνει υπόψη τις διαφορετικές εθνικές ιδιαιτερότητες. «Κάθε κράτος έχει τα δικά του δυνατά και αδύναμα σημεία και δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε το γερμανικό μοντέλο σε όλα τα κράτη-μέλη. Δεν είναι ρεαλιστικό. Η λύση έγκειται στη συνεργασία», τονίζει. «Αυτό σημαίνει ότι οφείλουμε να θέσουμε την ΕΕ σε δύο βάσεις: στην οικονομική και τη νομισματική και κάτι τέτοιο είναι κυρίως ζήτημα πολιτικής βούλησης», καταλήγει.

“Μείωση μετοχικού κεφαλαίου” στην Alpha Bank; Αυτή η είδηση γιατί περνάει στα ψιλά;

http://olympia.gr/2011/08/18/%CE%BC%CE%B5%CE%AF%CF%89%CF%83%CE%B7-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%BF%CF%87%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D-%CE%BA%CE%B5%CF%86%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-alpha-bank-%CE%B1%CF%85/

Με μία λιτή σύντομη ανακοίνωση το απόγευμα της Πέμπτης 11/8, η Alpha Bank πληροφορεί το επενδυτικό κοινό πως από 17/8 (δηλ. από αύριο) οι μετοχές της θα είναι διαπραγματεύσιμες στο Χρηματιστήριο με νέα ονομαστική αξία 0,30 ευρώ ανά μετοχή.

Όπως αναφέρει η ανακοίνωση, η δεύτερη επαναληπτική Γενική Συνέλευση της 15/7, αποφάσισε τη μείωση του μετοχικού κεφαλαίου της τράπεζας κατά 2.350.786.451,20 ευρώ, δια μείωσης της ονομαστικής αξίας των κοινών ονομαστικών μετοχών από 4,70 ευρώ σε 0,30 ευρώ εκάστη, με σχηματισμό ισόποσου ειδικού αποθεματικού. Μετά την μείωση, το μετοχικό κεφάλαιο της τράπεζας θα ανέρχεται στο ποσό των 1.100.280.894,40 ευρώ, διαιρούμενο σε 734.269.648 μετοχές, εκ των οποίων 534.269.648 κοινές ονομαστικές, μετά ψήφου, μετοχές, ονομαστικής αξίας εκάστης ίσης προς 0,30 ευρώ, και 200.000.000 προνομιούχες, άνευ ψήφου, μετοχές, τις οποίες έχει αγοράσει το Ελληνικό Δημόσιο, ονομαστικής αξίας εκάστης ίσης προς 4,70 ευρώ.

Για όποιον δεν καταλαβαίνει τη διατύπωση ή τη σημασία των ανωτέρω, θα το μεταφράσω σε απλά ελληνικά:

ΜΕΤΟΧΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Το μετοχικό κεφάλαιο της Alpha Bank αποτελείται από την αξία των μετοχών που κατέχουν οι ιδιώτες μέτοχοι (μεγαλομέτοχοι και μικροεπενδυτές), και των μετοχών που έχει αγοράσει το Κράτος για τη στήριξη-διάσωση της τράπεζας. Οι ιδιώτες μέτοχοι κατέχουν 534.269.648 κοινές μετά ψήφου μετοχές, ονομαστικής αξίας 4,70 ευρώ εκάστη, δηλ. μετοχικό κεφάλαιο 2,51 Δις ευρώ. Το Κράτος κατέχει 200.000.000 προνομιούχες άνευ ψήφου μετοχές, ονομαστικής αξίας επίσης 4,70 ευρώ εκάστη, δηλ. κεφάλαιο περίπου 0,94 Δις ευρώ.

Μετοχικό κεφάλαιο Alpha Bank, έως τις 16/8/2011

Αξίζει να επισημανθεί, με βάση αυτή τη σύνθεση, οι ιδιώτες μέτοχοι κατέχουν το 73% του μετοχικού κεφαλαίου της τράπεζας και το κράτος το 27%. Η οικογένεια Κωστόπουλου έχει κάπου 9%. Δηλ. θεωρητικά η τράπεζα έχει κρατικοποιηθεί. Πρακτικά όμως, ο έλεγχος της τράπεζας δεν βρίσκεται στον ισχυρότερο μέτοχο το Κράτος, όπως θα περίμενε κανείς, αφού το κράτος δεν έχει ψήφους για το 23% της συμμετοχής του… Έτσι ψηφίζει και αποφασίζει το 73%, του οποίου η οικογένεια Κωστόπουλου με 9% ηγείται και ελέγχει τις αποφάσεις.

Έχουμε δηλαδή το παράδοξο μιας κρατικοποιημένης επί της ουσίας τράπεζας, η ιδιοκτησία της οποίας παραμένει έχει εκχωρηθεί, άνευ αντιτίμου, στην Οικογένεια Κωστόπουλου. Και μη σας πει κανείς πως δεν είναι άνευ αντιτίμου, πως οι προνομιούχες μετοχές έχουν επιτόκιο 10% κλπ κλπ… Διότι οι τράπεζες ουδέποτε πλήρωσαν (και ούτε πρόκειται να πληρώσουν ποτέ) στο Κράτος τη συμφωνημένη απόδοση του 10%, επικαλούμενες διατάξεις του ν.2190/1920 περί ανωνύμων εταιρειών που προβλέπει τη μη διανομή μερισμάτων όταν δεν επαρκούν τα κέρδη του έτους και τα αποθέματα κερδών προηγούμενων ετών κλπ κλπ. Φιλεύσπλαχνος δωρητής διασώστης το Κράτος, αν λάβουμε υπόψη πως δανείζεται με 5,5%-6,5% από την Τρόϊκα για να χρηματοδοτεί δωρεάν τις τράπεζες χωρίς να έχει τον παραμικρό λόγο στη διοίκηση και τη λήψη των αποφάσεων…

Όλα αυτά, χωρίς να συνυπολογίζονται και τα 15 Δις κρατικών εγγυήσεων που έχει λάβει επίσης άνευ αντιτίμου η Alpha Bank (και όχι μόνο η Alpha, πολλές τράπεζες, πχ. η Εurobank έχει λάβει 20 Δις) για να δανείζονται ρευστό από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) με επιτόκια 1%-1,5%, ώστε να δανείζουν το Ελληνικό Κράτος με 4,5% στις εκδόσεις εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου… (σσ. Το σύνολο των εγγυήσεων αυτών για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα προσεγγίζει μέχρι στιγμής τα 100 Δις ευρω… Πρόκειται στην ουσία για επιπλέον 100 Δις δημοσίου χρέους, που αν και δεν καταγράφονται επισήμως στο δημόσιο χρέος της χώρας, αποτελούν εν δυνάμει δημόσιο χρέος… εκτός κι αν πιστεύει κανείς πως υπάρχει ποτέ περίπτωση οι τράπεζες να μπορέσουν να αποπληρώσουν τα λεφτά στην ΕΚΤ… μπουαχαχα ανέκδοτο).

Αλλά, ας γυρίζουμε στο προκείμενο:

ΜΕΙΩΣΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Είναι γεγονός πως οι τράπεζες θα χρειαστούν πρόσθετα κεφάλαια. Είναι επίσης γεγονός πως οι τιμές των μετοχών στο Χρηματιστήριο έχουν καταβαραθρωθεί. Για παράδειγμα η μετοχή της Alpha Bank διαπραγματεύεται αυτή την περίοδο στο Χρηματιστήριο σε τιμές πέριξ των 2,6 ευρώ. Όσοι παρακολουθούν λίγο τα χρηματιστηριακά, θα γνωρίζουν επίσης πως ο νόμος δεν επιτρέπει αύξηση κεφαλαίου σε τιμή μικρότερη της ονομαστικής. Άρα, για να μπορέσει πχ. η Alpha Bank να πάει σε αύξηση κεφαλαίου, θα πρέπει να μειώσει την ονομαστική αξία της μετοχής. Ένας εύκολος τρόπος θα ήταν να κάνει πχ. μια διάσπαση (split) της μετοχής, σε μια αναλογία πχ. 10 προς 1. Δηλ. η τράπεζα θα δεκαπλασίαζε τον αριθμό των μετοχών, υποδεκαπλασιάζοντας την ονομαστική τους αξία (από 4,70 σε 0,47 ευρώ), χωρίς επίπτωση στο κεφάλαιο των μετόχων.

Αλλά η τράπεζα δεν κάνει αυτό. Μειώνει την ονομαστική αξία της κοινής μετοχής από 4,70 σε 0,30 ευρώ, διατηρώντας τον αριθμό των μετοχών αμετάβλητο. Έτσι το μετοχικό κεφάλαιο των ιδιωτών μετόχων μειώνεται κατά (4,70€ – 0,30€ ) x 534.269.648 μετοχές = 2,35 Δις ευρώ. Δηλαδή από τα 2,51 Δις ευρώ του κεφαλαίου των ιδιωτών μετόχων, η τράπεζα υφαρπάζει τα 2,35 Δις (δηλ. το 95%!!!) για να τα πάει σε κάποιο «ειδικό αποθεματικό» χωρίς καμία εξήγηση. Η κατάσταση του μετοχικού κεφαλαίου της τράπεζας, μετά από αυτή τη μεταβολή θα διαμορφωθεί ως εξής:

Μετοχικό κεφάλαιο Alpha Bank, από τις 17/8/2011

Η εξήγηση, που επιμελώς αποφεύγει να δώσει η τράπεζα, είναι ότι με τα κεφάλαια αυτά θα καλυφθούν συσσωρευμένες ζημίες που μέχρι τώρα η τράπεζα απέκρυπτε από τους ισολογισμούς της, καθώς και ζημιές από επισφάλειες (κόκκινα δάνεια) που συστηματικά υποεκτιμούσε για να παρουσιάζεται κερδοφόρα, και, τέλος, από το rollover των Ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου. Με δυό λόγια, η περιουσία των μετόχων μεταφέρεται για εξαΰλωση σε ένα «ειδικό αποθεματικό» που θα χρησιμοποιηθεί για να καλυφθεί η τρύπα της κακοδιαχείρισης και της χρόνιας παραποίησης στοιχείων που, ούτε λίγο ούτε πολύ, μοιάζει να μας λέει η Alpha Bank πως ισούται με το 95% του μετοχικού κεφαλαίου της τράπεζας!!! Δηλ. η τράπεζα με αυτά τα δεδομένα δεν θα έπρεπε καν να επιτρέπεται να λειτουργεί τόσα χρόνια, θα έπρεπε να έχει κλείσει προ πολλού…

Εκτός κι αν έχει να μας δώσει κάποιες πειστικές εξηγήσεις για το πόθεν προκύπτουν ξαφνικά αυτά τα 2,35 Δις ευρώ που απαιτούνται, αφού επί τόσα χρόνια οι ισολογισμοί της τράπεζας παρουσίαζαν μια επιχείρηση κερδοφόρα και υγιή με πολύ καλούς δείκτες σε όλα τα επίπεδα και συγκριτικά μια από τις υγιέστερες τράπεζες της χώρας. Και μη βιαστεί να πει κανείς πως είναι για το rollover στα ομόλογα, γιατί η τράπεζα με κάπου 3,5 Δις ομόλογα και χειρότερο σενάριο ζημιάς από το rollover 20%, άντε να χρειάζεται στη χειρότερη περίπτωση 700 εκατ. ευρώ. Αλλά από τα 700 εκατ έως τα 2,35 Δις υπάρχει τεράστια απόσταση…

Αξιοσημείωτο πως, μετά τη μείωση του κεφαλαίου, η συμμετοχή του κράτους στην Alpha Bank θα διαμορφωθεί σε 85%!!!!! Μεγαλύτερη ακόμα και απ’ ότι στην Αγροτική (ΑΤΕbank) που το Κράτος συμμετέχει με 77%… Για το κουμάντο της τράπεζας όμως ούτε λόγος… Να υποθέσουμε πως θα συνεχίζει να το έχει η οικογένεια Κωστόπουλου; (η συμμετοχή της οποίας παρεμπιπτόντως, μετά τη μείωση του κεφαλαίου, θα διαμορφωθεί σε 1%… Θα πρόκειται για παγκόσμια πρωτοτυπία…)

Το χειρότερο όμως δεν είναι αυτό. Έτσι κι αλλιώς η Alpha Bank, και όχι μόνο, έχει εξαπατήσει πολλές φορές τους μετόχους της υφαρπάζοντας τα κεφάλαια που της εμπιστεύτηκαν. Στην πλέον πρόσφατη επιχείρηση εξαπάτησης πριν ενάμιση χρόνο η τράπεζα παρέσυρε τους μετόχους να εισφέρουν 1 Δις ευρώ για να επιστρέψει στο Κράτος τα λεφτά των προνομιούχων μετοχών. Τα οποία φυσικά ποτέ δεν επέστρεψε. Δεν τα επέστρεψε όμως ούτε και στους μετόχους. Τώρα καταληστεύει αυτά τα χρήματα των μετόχων μαζί με όλα τα προηγούμενα που οι μέτοχοι έχουν εισφέρει, αφήνοντας την τράπεζα στην ουσία χωρίς μετοχικό κεφάλαιο.

Προσεχώς η τράπεζα, έχοντας εξαϋλώσει τα κεφάλαια των μετόχων, θα προχωρήσει αναγκαστικά σε νέα αύξηση κεφαλαίου, προκειμένου να ξανααποκτήσει κεφάλαια. Το ποσό της αύξησης πιθανότατα θα ανέλθει σε 1-1,5 Δις. Στην αύξηση αυτή, πολλοί από τους μετόχους δεν θα ήταν διατεθειμένοι να συμμετάσχουν. Αλλά η κατά 95% πτώση της ονομαστικής αξίας των μετοχών τους, θα έχει ως αποτέλεσμα να πάρουν ψίχουλα από την πώληση των δικαιωμάτων σε περίπτωση μη συμμετοχής. Με αυτό ως δεδομένο, και με τα συνήθη τερτίπια παραπλάνησης πως πχ. μια αντίστροφη διάσπαση (reverse split) -πχ. υποδεκαπλασιασμός του αριθμού των μετοχών με δεκαπλασιασμό της ονομαστικής αξίας, ώστε η μετοχή να μοιάζει πως έχει και πάλι την ίδια αξία με πριν, η οποία αξία θα μειωθεί θα επιμεριστεί στις νέες μετοχές και στις τυχόν μετατρέψιμες ομολογιακές εκδόσεις που θα εκδοθούν σε χαμηλότερη αξία για να είναι ελκυστικές- οι μέτοχοι θα συρθούν να συμμετάσχουν στην αύξηση κεφαλαίου προκειμένου να μη χάσουν και τα υπόλοιπα λεφτά τους. Δηλαδή, δεν θα καταληστευθεί μόνο το κεφάλαιο που έχουν ήδη βάλει, θα τους αναγκάσουν, να βάλουν κι άλλα χρήματα τα οποία στη συνέχεια θα τους τα κλέψουν κι αυτά όπως τα προηγούμενα.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ

Το έργο είναι …κάντο όπως η Πειραιώς. Αλλά σε πολύ μεγαλύτερη διάσταση. Πρόκειται για καταλήστευση της περιουσίας των μετόχων της Alpha, από μία τράπεζα στην οποία δυστυχώς δεν βασιλεύει η ηθική, όπως σχεδόν σε καμία τράπεζα (πλην ίσως σε κάποιο βαθμό των κρατικών, οι οποίες όμως στο τέλος θα καταλήξουν κι αυτές να κάνουν τα ίδια προκειμένου να επιβιώσουν, είτε ως κρατικές είτε ως ιδιωτικές σε περίπτωση που ιδιωτικοποιηθούν). Είναι η περίφημη ελεύθερη λειτουργία των αγορών του Ανδριανόπουλου οι οποίες έχουν την ικανότητα να παίρνουν σωστές αποφάσεις και να αυτορυθμίζονται. Και να οδηγούν σε σωστές ενημερωμένες αποφάσεις και το επενδυτικό κοινό. Για όποιον έχει την παραμικρή αμφιβολία, προτείνω μια αναδρομή στο τι έγινε το 1999 και πόσος κόσμος καταστράφηκε από τα λαμόγια.

Οι μεγαλομέτοχοι της Alpha Bank το πιθανότερο είναι να παλέψουν να βγουν από την κρίση αλιεύοντας κεφάλαια από εκεί που υπάρχουν εν αφθονία, δηλαδή από τους ιδιώτες που θα χάνουν συνέχεια λεφτά και δεν θα καταλαβαίνουν τί έγινε. Μην ξεχνάμε ότι οι μεγαλομέτοχοι και οι managers κατευθύνουν τις εξελίξεις και οι ιδιώτες απλά ακολουθούν… Όμως, η δημιουργία ειδικού αποθεματικού, για να καλυφθούν οι ζημιές της τράπεζας που ισούνται με το 95% περίπου του μετοχικού κεφαλαίου, ουδόλως απαλλάσσει την διοίκηση από τις τυχόν ευθύνες κακοδιαχείρισης. Με δεδομένο μάλιστα το μέγεθος των ποσών, και το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος των ζημιών αυτών ήταν κρυμμένο στους παραποιημένους ισολογισμούς των προηγουμένων ετών, οι εν λόγω κύριοι/κυρίες πιθανότατα θα έπρεπε να είναι υπόλογοι εγκληματικών πράξεων που επισύρουν ποινές άνω της ισόβιας κάθειρξης…

Θα αναφερθεί άραγε κανένα οικονομικό ή άλλο μέσο ενημέρωσης σε όλα αυτά; Επί μία εβδομάδα πάντως δεν έχει ακουστεί ή γραφτεί το παραμικρό πουθενά. Θα υπάρξουν άραγε κάποιες πειστικές εξηγήσεις από την τράπεζα; Θα επέμβει μήπως κανένας εισαγγελέας να διερευνήσει ποιά η ευθύνη της διοίκησης της τράπεζας; Αλλά και των εποπτικών αρχών, ενδεχομένως; Ρητορικά τα ερωτήματα… κανείς δεν θα ελεγχθεί και δε θα πληρώσει για τίποτα, όπως δεν πλήρωσε κανείς και για το 1999.

http://mihkour1953.wordpress.com/2011/08/16/%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%BF-%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CF%80%CE%BF-%CF%84%CE%B7%CF%83-alpha-bank-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%B7%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%85/

Κάθε χρόνο γεννιώνται μόνον στη Νιγηρία, περισσότερα παιδιά, απ’ ότι σε όλη την Ευρώπη...

http://filotimia.blogspot.com/2011/08/blog-post_8827.html

Το εθνικό ινστιτούτο δημογραφικών μελετών της Γαλλίας δημοσιεύει στην ιστοσελίδα του, πολλά και ενδιαφέροντα στοιχεία για τις πληθυσμιακές μεταβολές στον πλανήτη μας. Την προσοχή μου απέσπασε η πληροφορία ότι στη Νιγηρία, κάθε χρόνο, γεννιώνται περισσότερα παιδιά, απ’ ότι σε όλη την Ευρώπη.
Η Νιγηρία βρίσκεται σήμερα στην εβδόμη θέση της πληθυσμιακής κλίμακας παγκοσμίως, και έχει 162,3 εκατομμύρια κατοίκους. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις ειδικών επιστημόνων, το 2050 θα βρίσκεται στην τρίτη θέση μετά την Ινδία και την Κίνα, με 433 εκατομμύρια κατοίκους. Αν και η Νιγηρία έχει μεγάλη παιδική θνησιμότητα, σε κάθε γυναίκα αντιστοιχούν 7 παιδιά, ενώ στην Ευρώπη 1,6 !!! Ένα ενδιαφέρον επίσης στοιχείο είναι ότι από τις προβολές που γίνονται στο μέλλον, με ορίζοντα το 2050, η Ινδία θα ξεπεράσει την Κίνα σε πληθυσμό, κατά 300 εκατομμύρια. ( Ινδία 1.692 εκατ., έναντι 1.313 εκατ. της Κίνας).
Στην εικόνα αριστερά, η εξέλιξη του πληθυσμού της γης σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του εθνικού ινστιτούτου δημογραφικών μελετών της Γαλλίας
Περισσότερα στοιχεία ΕΔΩ.
F.I.

Ψυχάρα, ΠΑΟΚΑΡΑ! 2-0 την Καρπάτι και με το 1,5 πόδι στους ομίλους!

http://www.sport-fm.gr/article/494833

Σοβαρός, μετρημένος, συγκεντρωμένος και λίγο τυχερός -όπως όλοι οι δυνατοί!

Αυτός είναι ο… Ευρωπαίος ΠΑΟΚ, που δεν υποτίμησε την Καρπάτι Λβιβ και χωρίς να πιάσει υψηλά στάνταρ απόδοσης την υποχρέωσε σε ήττα 2-0 στην φλεγόμενη Τούμπα.

Αθανασιάδης στο 15’ και Λίνο στο 56’ οι σκόρερ για την ομάδα του Λάζνο Μπόλονι, η οποία αν σκοπεύει να παρουσιάσει το ίδιο πρόσωπο στον επαναληπτικό, τότε θα πρέπει να αρχίσει ήδη να καταστρώνει πλάνο για την… πορεία της στους ομίλους του Europa League.





Αν η τύχη, όπως λένε, είναι με τους δυνατούς, τότε ο ΠΑΟΚ, σίγουρα, σε ό,τι έχει να κάνει με τη δυναμική μιας ομάδας, είναι ένα… σκαλί παραπάνω από την Καρπάτι.

Ο «Δικέφαλος του Βορρά» χωρίς να προσπαθήσει πολύ και να ιδρώσει, κατάφερε να πάρει τον δρόμο για τα αποδυτήρια έχοντας το προβάδισμα.

Οι Ουκρανοί δημιούργησαν επικίνδυνες καταστάσεις στην εστία του Κρέσιτς στο πρώτο 45λεπτο, παρ’ όλα αυτά δεν κατάφεραν να κάνουν το ουσιαστικό: να στείλουν την μπάλα στα δίχτυα.

Η πρώτη καλή στιγμή για τους φιλοξενούμενους ήρθε μόλις στο 8’ όταν ο από μηχανής Θεός Κοντρέρας έδιωξε με το κεφάλι την μπάλα πάνω στη γραμμή, από το σουτ του Χολοντιούκ. Εξίσου μεγάλη ευκαιρία να νικήσει τον Κρέσιτς είχε και ο Λούκας στο 22’, αλλά από το σουτ η μπάλα πέρασε άουτ. Ο ίδιος παίκτης, στο 39’ κατάφερε να βρει στόχο, αλλά ο διαιτητής δεν μέτρησε το γκολ της ισοφάρισης καθώς –δικαίως- θεώρησε πως ο επιθετικός της Καρπάτι κοντρόλαρε την μπάλα με το χέρι.

Από την άλλη, η ομάδα του Μπόλονι, αν και είχε πολλά προβλήματα στην αμυντική της λειτουργία όπως και πολύ κακές επιστροφές, κατάφερε να ανοίξει το σκορ με την δυνατή κεφαλιά του Αθανασιάδη στο 15’. Αυτό και μόνο αυτό ήταν αρκετό για να «ζεστάνει» την Τούμπα, η οποία ήταν μονίμως στο… πόδι.

Στο δεύτερο μέρος οι Θεσσαλονικείς παρουσιάστηκαν πιο σοβαροί, έχοντας εικόνα ομάδας που ξέρει τι θέλει αλλά και πώς να το πάρει από τον αγωνιστικό χώρο. Δεν πήρε πολλά ρίσκα, αλλά περιόρισε τους κινδύνους για την εστία του Κρέσιτς.

Το γκολ δεν άργησε να έρθει. Στο 56’, η μπάλα στρώθηκε θαυμάσια στον λίνο, ο οποίος δεν δίστασε να δοκιμάσει το σουτ και να στείλει την μπάλα… «καρφωτή» στα δίχτυα. Από εκεί κι έπειτα οι Ουκρανοί έδειξαν ότι σταμάτησαν πλέον να το πιστεύουν.

Ο ΠΑΟΚ, από την άλλη, δεν έχασε την αυτοσυγκέντρωσή του και παρέμεινε σοβαρός. Μάλιστα, θα μπορούσε να είχε πετύχει και τρίτο γκολ, αλλά όπως φάνηκε κι… αυτά του έφταναν.

Δείτε το φιλμ του αγώνα



ΠΑΟΚ (Λάζλο Μπόλονι): Κρέσιτς, Ετο, Τσιρίλο, Κοντρέρας (46' Μαλεζάς), Λίνο, Αρίας (86' Μπαλάφας), Γκαρσία, Λαζάρ (72' Γεωργιάδης), Φωτάκης, Βιεϊρίνια, Αθανασιάδης.

Στον πάγκο: Χαλκιάς, Ρομπέρ, Σνάουτσνερ, Τσουκαλάς.

Καρπάτι Λβιβ (Όλεγκ Κονόνοφ): Τλούμπακ, Οστσίπο, Γκόμεζ, Μπάλαζιτς, Φεντέτσκι, Χολόντιουκ, Κουντόμπιακ, Κριστόμπαλ (64' Βορόνκοφ), Ζένιοφ (58' Πατσέκο), Τκάτσουκ, Λούκας.

Στον πάγκο: Μπογκαντίνοφ, Γκόντγουϊν, Πετρίφσκι, Μάρτινιουκ, Κραβτσένκο.

Επιμέλεια: Κώστας Τσούγκος

AEK - Ντιναμό Τιφλίδας 1-0: Πρώτο βήμα πρόκρισης για την Ένωση

http://www.sport24.gr/football/omades/Aek/aek_-_ntinamo_tiflidas_1-0.1332889.html

Μπροστά σε περίπου 20000 θεατές η ΑΕΚ νίκησε με 1-0 την Ντιναμό Τιφλίδας με χρυσό σκόρερ τον Χοσέ Κάρλος και καλείται σε μια βδομάδα να φύγει με την πρόκριση από την Γεωργία. Καλύτεροι παίκτες της Ένωσης οι Μπέλεκ και Κάρλος.

Επιμέλεια: Βαγγέλης Κατσαΐτης

Σε έναν αγχωτικό αγώνα με αρκετό πάθος και από τις δυο ομάδες, η ΑΕΚ κατάφερε και έβαλε το γκολ που τις δίνει την μισή πρόκριση και σε μια βδομάδα από τώρα, καλείται να σφραγίσει την πολυπόθητη πρόκριση.

Στις καθυστερήσεις του αγώνα η ΑΕΚ πέτυχε και δεύτερο γκολ, με τον διαιτητή να το ακυρώνει ως οφσάιντ αλλά στο ριπλέι η φάση είναι οριακή. Πάντως ο δικέφαλος χρειάζεται ενίσχυση στην μεσαία γραμμή προκειμένου να μπορέσει να εκμεταλλευτεί την επιθετική της ποιότητα.

Γήπεδο: ΟΑΚΑ

Διαιτητής: Σίμον Λι Έβανς (Ουαλία)

Βοηθοί: Έντουαρντ Κινγκ (Ουαλία), Μαρκ Ντάισον (Ουαλία)

4ος Βοηθός: Μαρκ Στίβεν Γούιτμπι (Ουαλία)

Καιρός: Αίθριος

Οι συνθέσεις των δυο ομάδων

ΑΕΚ (Μανόλο Χιμένεθ): Κωνσταντόπουλος, Μανωλάς, Δέλλας, Καράμπελας, Γεωργέας, Μάκος, Καφές, Χοσέ Κάρλος, Γκούντγιονσεν (Λαγός 81'), Λυμπερόπουλος (Λεονάρντο 56'), Μπελέκ

Ντιναμό Τιφλίδας (Άλεξ Γκαρσία Κασάνας): Λόρια, Τομασβίλι, Κοσκάτζε, Κακελισβίλι (Κότο 60'), Μικέλ Αλβάρο, Οντικάτζε, Γιάγκουε, Ρεκβιασβίλι, Κακουμπάβα, Τσίσκο, Κβεκβεσκίρι

Σκόρερ: Κάρλος 87' (1-0)

Κίτρινη Κάρτα: Μάκος 46', Γεωργέας 66', Μανωλάς 67', Κάρλος 87' - Γιάγκουε 8', Τσίσκο 63'

Κόκκινη Κάρτα: -

Το πρώτο ημίχρονο

Ο Μανόλο Χιμένεθ ξεκίνησε με σύστημα 4-2-3-1 και την επιθετική τετράδα μπροστά (Λύμπε-Γκούντι-Μπέλεκ-Κάρλος) να εναλλάσσεται συνέχεια κατά την διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου. Απο την άλλη μεριά ο Κασάνας επέλεξε ένα 4-3-3 με αμυντικό προσανατολισμό προσπαθώντας να χτυπήσει όπως δήλωσε και στην Συνέντευξη Τύπου, στις αντεπιθέσεις.

Το πρώτο δεκάλεπτο πέρασε χωρίς να γίνει κάτι ιδιαίτερο με τις δύο ομάδες να προσπαθούν να βρούνε τα πατήματα τους. Στο 11', φάση για την ΑΕΚ από στημένο του Κάρλος, ο Λυμπερόπουλος πήρε τη μπάλα από κανονική θέση, αλλά ο διαιτητής σφύριξε οφσάιντ λανθασμένα στον Μανωλά.

Από εκείνο το σημείο η ΑΕΚ πήρε την πρωτοβουλία των κινήσεων και προσπάθησε να δημιουργήσει κινδύνους πιέζοντας την αντίπαλη άμυνα. Στο 18' ο Λυμπερόπουλος έσπασε την μπάλα αριστερά στον Γκούντγιονσεν, ο οποίος έβγαλε παράλληλη, αλλά η προβολή του Μπέλεκ πέρασε άουτ, στην πρώτη καλή ευκαιρία για την ΑΕΚ.

Για ένα δεκάλεπτο ο ρυθμός έπεσε με την ΑΕΚ να δείχνει ότι δυσκολεύεται στην τελική πάσα και με τον Μανόλο να αλλάζει συνέχεια θέση στους Έιντουρ, Λύμπε και Μπέλεκ.

Στο 30' τα σχέδια άλλαξαν του Ισπανού τεχνικού, καθώς ο Τραϊανός Δέλλας σε μια φάση που έκοψε την επίθεση της Ντιναμό, ένιωσε τράβηγμα και αμέσως ζήτησε αναγκαστική αλλαγή. Στην θέση του πέρασε ο Κάλα. Ο Τραϊανός βγήκε με φορείο γεμάτος νεύρα, όπως έδειχνε και η κάμερα.

Τελευταία καλή φάση του αγώνα στο 35' με τον Κάλα να βγάζει βαθιά μπαλιά στον Γκούντγιονσεν, ο οποίος δεν διεκδίκησε και άφησε για τον Μπέλεκ που βρισκόταν από πίσω μόνος του. Ο Καμερουνέζος πήρε την μπάλα και αφού έκανε δύο βήματα επιχείρησε το σουτ, με τον Λόρια, να διώχνει προς το κέντρο της άμυνας και από εκεί οι συμπαίκτες του έδιωξαν σε πλάγιο.

Στο τελευταίο δεκάλεπτο η απόδοση των κιτρινόμαυρων έπεσε, με την ξαφνική απουσία του Δέλλα, να δείχνει πως επηρέασε τους συμπαίκτες του. Μέχρι και το τέλος του ημιχρόνου δεν υπήρξε κάποια σημαντική ευκαιρία, με τους Γεωργιανούς να απειλούν περισσότερο με μακρινά σουτ, εκ των οποίων το ένα πέρασε κοντά από το δοκάρι του Ντίμι. Η αλήθεια είναι, πως η ομάδα του Κασάνας παίζει πολύ καλά την αντεπίθεση.

Man of the... Half

Μπέλεκ: O Καμερουνέζος τα έκανε όλα μπροστά στην επίθεση, πίεσε, εκτέλεσε αυτός τις δύο καλές ευκαιρίες του δικεφάλου και με λίγα λόγια ήταν ο κορυφαίος για την ΑΕΚ. Σαν κερασάκι, στο 45' έτρεξε στην άμυνα της ΑΕΚ προκειμένου να καλύψει το αντίπαλο μπακ, προστατεύοντας της μπάλα. Πολύ καλός.

Το δεύτερο ημίχρονο

Στην επανάληψη ο Χιμένεθ δεν έκανε κάποια αλλαγή, με την ΑΕΚ να δείχνει ποιο φορτσάτη, αλλά και πάλι να μην μπορεί να δημιουργήσει κίνδυνο. Το πρώτο δεκάλεπτο πέρασε και...

Στο 56' ο Λεονάρντο "έβγαλε" κάπως περίεργα πάσα προς τον Γκούντγιονσεν ο οποίος έπιασε απευθείας το σουτ αλλά ο Λόρια μπλόκαρε στην δεξιά του γωνία. Η πίεση της Ένωσης συνεχίστηκε και στο αμέσως επόμενο λεπτό ο Μάκος έκλεψε στο χώρο του κέντρου, προχώρησε μόνος του αλλά το σουτ που επιχείρησε πέρασε άουτ.

Η Ένωση συνέχισε την πίεση και στο 62' ο Κάρλος έκανε ωραία ενέργεια από τα δεξιά αλλά το σουτ που επιχείρησε πέρασε μόλις πάνω από το δοκάρι του Λόρια. Με την είσοδο του Λεονάρντο στη θέση του Λύμπε, η ΑΕΚ ανέβηκε σε ταχύτητα.

Στα επόμενα λεπτά δεν έγινε κάτι το ιδιαίτερο ώσπου φτάσαμε στο 78' όταν ο Κάρλος έβγαλε κάθετη μπάλα στον Μπέλεκ και ο Καμερουνέζος έφυγε μόνος του μπροστά ξεπερνώντας τον προσωπικό του αντίπαλο, αλλά την στιγμή που πλάσαρε, κόπηκε από τον Τομασβίλι με την μπάλα να καταλήγει σε κόρνερ.

Η ΑΕΚ συνέχισε να πιέζει και στο 85' είχε ακόμα μια ευκαιρία με τον Μανωλά, μετά από στημένο του Κάρλος, αλλά την κεφαλιά που επιχείρησε ο νεαρός αμυντικός, μπλόκαρε στην γραμμή ο Λόρια.

Σέντρα Φούλης, κεφαλιά Κάρλος και ΓΚΟΟΟΛ

Ο χρόνος πίεζε και η ΑΕΚ ήθελε οπωσδήποτε ένα γκολ... Στο 87' η Ένωση βγήκε από τα δεξιά, με τον Γεωργέα να βγάζει την σέντρα και ο προωθημένος Κάρλος με κεφαλιά έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα γράφοντας το 1-0 και σηκώνοντας το ΟΑΚΑ στον αέρα!

Μέχρι το τέλος του αγώνα δεν έγινε κάποια φάση, με την ΑΕΚ να προστατεύει το υπέρ της σκορ και η λήξη του ματς να την βρίσκει νικήτρια.

Μικρά - Μικρά

* Η ομάδα φωνάζει πως θέλει αμυντικά χαφ. Έναν κόφτη και έναν Μίτσελ ή έστω έναν Ντίοπ. Έχει ποιότητα η ομάδα, που με τις συγκεκριμένες απουσίες όμως δεν μπορεί να την εκμεταλλευτεί. Φυσικά δεν υποβαθμίζουμε τους Καφέ και Μάκο, αλλά με τις συγκεκριμένες απουσίες χάνουν και αυτοί τις δυνατότητες τους, κάνοντας άλλη δουλειά από αυτή που πρέπει.

* Καλός ο Κώστας στο να ανεβάζει την μπάλα από την άμυνα στο κέντρο, αλλά εκεί πρέπει να δώσει την μπάλα. Δεν γίνεται να προσπαθείς να περάσεις όλη την αντίπαλη ομάδα. Στην περίπτωση που σου κλέψουν την μπάλα, η άμυνα είναι εκτεθειμένη. Δεν γίνεται να το επαναλαμβάνεις συνέχεια. Αν το διορθώσει αυτό ο Μανωλάς θα είναι ανέβει ένα επίπεδο επάνω.

* Ο Σιαλμάς κόπηκε από την 18αδα

* Οι οπαδοί της Ντιναμό τοποθετήθηκαν στο διάζωμα, πάνω από τα δημοσιογραφικά.

ΠΑΟ: ΞΕΦΤΙΛΑ δίχως τέλος!

http://www.gazzetta.gr/article/item/217095-xephtila-dihos-telos-vids

Από ΙΣΡΑΗΛ-ΑΠΟΣΤΟΛΗ: ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΟΝΤΟΣ |

Ο θίασος Βαρδινογιάννη, Βγενόπουλου, Πατέρα, Γιαννακόπουλου διασύρθηκε και στο Τελ Αβίβ με 3-0 από τη Μακάμπι και πλέον η ρεβάνς αναμένεται... καυτή στο ΟΑΚΑ.

Ο ΚΟΡΙΟΣ Πουθενάδες μέτοχοι, ανύπαρκτη ομάδα!

Το βαρέλι του Παναθηναϊκού τελικά έχει πιο κάτω. Οι «πράσινοι» απόψε πλησίασαν στον πάτο. Οι Ισραηλινοί της Μακάμπι διέσυραν τους «πράσινους» με 3-0 και τους στέλνουν εκτός Europa League, εκτός και αν γίνει θαύμα. Αυτή η ομάδα που έχει παρατηθεί από τους πλούσιους αλλά εξαφανισμένους μετόχους της, περιφέρει το κουφάρι της στα ευρωπαϊκά γήπεδα και μετά την Οντένσε ήρθε και η Μακάμπι να ασελγήσει πάνω της!

Πλέον η ρεβάνς στο ΟΑΚΑ περισσότερο μετατρέπεται σε συλλαλητήριο κατά της άρρωστης αυτής κατάστασης από τον... τρελαμένο κόσμο που όσα βλέπει δεν μπορεί να τα πιστέψει. Δράμα...

«Ψήφο» εμπιστοσύνης σε Σιμάο

Μπορεί ο Ζεσουάλδο Φερέιρα να σκεφτόταν τον Βιτόλο για τη θέση του «κόφτη» στο 4-3-3, ωστόσο προτίμησε τον Σιμάο, ο οποίος είναι σαφώς πιο έτοιμος από τον Ισπανό μέσο. Παράλληλα, ο Πορτογάλος τεχνικός επέλεξε τον Λουκά Βύντρα για τα δεξιά της άμυνας, αφήνοντας τον Σεϊταρίδη στον πάγκο που είχε κάποιες πιθανότητες να κάνει την... έκπληξη και να ξεκινήσει.

Κάτω από τα δοκάρια ήταν ο Τζόρβας, αριστερά ο Σπυρόπουλος, δεξιά ο Βύντρα και ο Μπουμσόνγκ με τον Καντέ στο κέντρο της άμυνας. Σιμάο σε ρόλο αμυντικού χαφ, έχοντας μπροστά Νίνη και Κατσουράνη. Ο Λέτο αριστερό εξτρέμ, ο Κουίνσι δεξί και ο Τοτσέ στην κορυφή της επίθεσης.

Τα... άχαστα και ο «αεροδιάδρομος»!

Ο Φερέιρα το είχε πει ουκ ολίγες φορές στους παίκτες του. Η άμυνα της Μακάμπι παίζει συχνά με τη... φωτιά και αυτό φάνηκε ξεκάθαρα στο πρώτο ημίχρονο, όταν οι Ισραηλινοί έμπαζαν στα μετόπισθεν! Ο Παναθηναϊκός αν και είχε εκτός παιχνιδιού τόσο τον Νίνη όσο και τον Κατσουράνη, κατάφερε κυρίως χάρη στον Λέτο και τον Κουίνσι να δημιουργήσει μεγάλες ευκαιρίες αλλά δεν έστειλε την μπάλα στο πλεκτό. Κουίνσι και Τοτσέ έχασαν τα... άχαστα σε ανεπανάληπτα τετ α τετ ενώ ο Γκανέζος εξτρέμ λίγο έλειψε να πετύχει μαγικό γκολ στο φινάλε του ημιχρόνου, αλλά νικήθηκε από τον πορτιέρο των γηπεδούχων.

Οι «πράσινοι» είχαν... σπίθα στην επίθεση αλλά όχι και διάρκεια στο παιχνίδι τους. Μάλιστα, στον άξονα της μεσαίας γραμμής υπήρχε τεράστιο κενό, σαν... αεροδιάδρομος με τον Σιμάο να τρέχει μαζέψει τα ασυμμάζευτα. Ανασταλτικά η ομάδα του Φερέιρα μόνο σιγουριά δεν έβγαζε, οι χώροι που άφηνε τεράστιοι, αλλά ο Τζόρβας και η ανικανότητα των Ισραηλινών κράτησαν ανέπαφη την εστία του «τριφυλλιού»!

Κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος!

Τα... καμπανάκια χτυπούσαν από το πρώτο μέρος, αλλά ο Παναθηναϊκός δεν τα άκουσε. Και πώς να τα ακούσει όταν στην επανάληψη ούτε καν βγήκε στο γήπεδο! Τρομερή εικόνα κατάρρευσης και εγκατάλειψης του παιχνιδιού. Αναίτια οπισθοχώρηση, καμία διάθεση για το οτιδήποτε, μια ομάδα... νεκρή! Οι Ισραηλινοί με το... καλησπέρα ρίσκαραν με 4-4-2, πίεσαν την άμυνα του Τζόρβα και μέσα σε επτά λεπτά πήραν προβάδισμα πρόκρισης! Ο Φερέιρα έριξε στο ματς τον Βιτόλο για να μαζέψει ό,τι μπορεί στο κέντρο αλλά μάταια.

Στο 60' ο Κονάτε πίσω από την πλάτη του Σπυρόπουλου και στο 67' ο Ατάρ με πέναλτι ευγενική χορηγία του Καντέ έβαλαν μπροστά τους Ισραηλινούς με 2-0, σκορ απόλυτα φυσιολογικό για την εικόνα της αναμέτρησης.

Από το 75' και μετά ο Παναθηναϊκός άρχισε να ξυπνά από τον λήθαργο, ανέβασε την απόδοσή του, αλλά δεν κατάφερε να μειώσει το σκορ αν και θα μπορούσε με τον Τοτσέ στο 80'. Η Μακάμπι δεν σταμάτησε να κυνηγά ακόμη ένα γκολ και τελικά να το πετυχαίνει στο 90', διαμορφώνοντας με τον Ατάρ το τελικό 3-0 που την στέλνει με το... ενάμισι πόδι στην επόμενη φάση.

MAN OF THE MATCH: Ο Ατάρ. Ο Ισραηλινός επιθετικός έκανε άνω-κάτω την άμυνα του Παναθηναϊκού, δημιούργησε πολλά ρήγματα και ήταν ό,τι πιο επικίνδυνο διέθεταν οι Ισραηλινοί. Έφτιαξε το πρώτο και πέτυχε το δεύτερο και το τρίτο γκολ της ομάδας του.

ΣΤΟ ΥΨΟΣ ΤΟΥ: Ο έτερος φορ της επίθεσης της Μακάμπι. Ο Κονάτε, στα 19 του, απέδειξε γιατί όλοι τον θεωρούν ως ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα που παίζουν αυτή τη στιγμή στο Ισραήλ.

ΑΔΥΝΑΜΟΣ ΚΡΙΚΟΣ: Η αμυντική λειτουργία του «τριφυλλιού». Για γέλια και για κλάματα, με την ευθύνη των κεντρικών χαφ να είναι πολύ μεγαλύτερη από εκείνη των αμυντικών. Κατσουράνης και Νίνης ήταν σαν να μην υπήρχαν στο γήπεδο, ενώ τόσο ο Λέτο όσο και ο Κουίνσι δεν βοηθούσαν Σπυρόπουλο και Βύντρα που ήταν ξανά σε πολύ κακό βράδυ. Οι Ισραηλινοί, και δεν είναι υπερβολή, θα μπορούσαν πετύχουν περισσότερα γκολ. Τραγικός ο «Σπυρό» που έφαγε δύο γκολ στην πλάτη του! Κάτι που δεν γίνεται ούτε στο... playstation!

Η ΓΚΑΦΑ: Το μπασκετικό... κλέψιμο του Καντέ στη φάση του πέναλτι. Βλακώδης αντίδραση, που κόστισε στον Παναθηναϊκό, από τον διεθνή στόπερ. Να ήταν και η μοναδική όμως...

ΤΟ ΣΤΡΑΓΑΛΙ: Κανένα πρόβλημα από τον Ολλανδό διαιτητή Μπράμχαρτ, τον οποίο... κρέμασε ο δεύτερος επόπτης στη φάση με την προβολή του Τοτσέ στο 81'. Η μπάλα πέρασε τη γραμμή, αλλά ποτέ δεν κατακυρώθηκε το «πράσινο» γκολ.

ΤΟ ΤΑΜΕΙΟ ΤΟΥ GAZZETTA.GR:

Ο παρατημένος από τους μετόχους Παναθηναϊκός συνεχίζει να διασύρεται σε όλα τα επίπεδα. Μετά τον αποκλεισμό από την Οντένσε, το φιάσκο με τον Κάστρο, ήρθε και ο διασυρμός από τη Μακάμπι με 3-0. Η ομάδα του Φερέιρα ήταν τόσο τραγική που θα μπορούσε να δεχθεί και περισσότερα γκολ. Μόνο με θαύμα μπορεί να περάσει η ομάδα στην επόμενη φάση, σε ένα ΟΑΚΑ που θα «βράζει» με αυτά που βλέπει!

Η ενάρετη επιφοίτηση των ελίτ ή για την ελαφρότητα της νέας ηθικοφροσύνης

http://youpayyourcrisis.blogspot.com/2011/08/blog-post_1281.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+YouPayYourCrisis+%28You+Pay+Your+Crisis%29

Πηγή: Red Notebook Του Νικόλα Σεβαστάκη

Μέρες μετά τις «οχλοκρατικές» ταραχές στη Βρετανία, ο Ντέιβιντ Κάμερον μίλησε όπως θα μιλούσε ένας αυθεντικός Τόρυ, ένας Βρετανός συντηρητικός πολιτικός. Τα όσα είπε έχουν ειπωθεί αναρίθμητες φορές από τις πρώτες δεκαετίες του δέκατου ένατου αιώνα. Το λεξιλόγιο το οποίο χρησιμοποίησε είναι επίσης οικείο και στους Έλληνες αναγνώστες πολλών από τις επιφυλλίδες και αναλύσεις που γράφτηκαν με αφορμή τον δικό μας Δεκέμβρη του 2008. Η μεγάλη κρίση αξιών – η οποία υποτίθεται ότι τροφοδότησε τις «εγκληματικές συμμορίες» των πλιατσικολόγων- συνδέεται με μια κοινωνική κουλτούρα της ελαστικότητας απέναντι στην ανομία, με την έλλειψη πειθαρχίας και τις εύκολες ανταμοιβές. Πολλές ανταμοιβές και λίγες ποινές, υπερβολικό κανάκεμα και πλημμελείς κυρώσεις. Η λαϊκότροπη μετάφραση της άποψης αυτής είναι η εκτίμηση περί μπαχαλοποίησης ή περί της χαλάρωσης του κράτους και των μηχανισμών που θα πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στους «αληταράδες», στα μικρά καθάρματα, όπως είχε αποκαλέσει ο Νικολά Σαρκοζύ τους ταραξίες των γαλλικών προαστίων. Δεν είναι βέβαια παράδοξη αυτή η προσέγγιση στα πράγματα από μια ορισμένη δεξιά και τους θεσμικούς εκπροσώπους της. Η μετατόπιση των παθολογιών από τους θεσμούς και τις κοινωνικές πρακτικές στα ήθη ή στις ατομικές συμπεριφορές είναι, όπως είπαμε, μια πολύ παλιά ιστορία. Το ίδιο μπορούμε να πούμε και για την μετάθεση της αιτίας των κοινωνικών ρηγμάτων στο επίπεδο μιας νεφελώδους διαταραχής του πολιτισμού που εμφανίζεται μετέωρη και μυστηριώδης. «Χάσαμε την κοσμιότητα», οι «νέοι που τα θέλουν όλα και γρήγορα», η επικράτηση του «υλισμού», όλα αυτά τα θέματα μπορεί να επανέρχονται στην επικαιρότητα κατά τακτά διαστήματα. Το αξιοθαύμαστο δεν είναι η περιοδική επιστροφή της ηθικοφροσύνης στον δημόσιο λόγο και στις προσφιλείς εξηγήσεις των κρότων της επικαιρότητας. Αξιοθαύμαστο είναι ότι αυτή η ηθικοφροσύνη διαδίδεται και γιγαντώνεται εν μέσω του πολιτισμού των διαφόρων Μέρντοχ, εν μέσω της κουλτούρας των οίκων αξιολόγησης και των πιο κυνικών κερδοσκοπικών παιχνιδιών ανά την υφήλιο. Ο λόγος περί ηθικής κρίσης εκπορεύεται κυρίως από φωνές οι οποίες συμμετέχουν ευθέως στην εγκαθίδρυση ενός σύγχρονου οικονομικού δεσποτισμού ο οποίος δεν έχει προηγούμενο στο παρελθόν των φιλελεύθερων ή «κοινωνικών» καπιταλισμών. Και αυτό δεν είναι το μοναδικό θαύμα. Υπάρχει και το αξιοπερίεργο που αφορά την αβάσταχτη ελαφρότητα κάποιων που δεν είναι δεξιοί αλλά μιλούν από τη σκοπιά της προόδου και της σύγχρονης κεντροαριστεράς. Δεν υπάρχει ίσως πιο τρανή απόδειξη για την απόλυτη παρακμή αυτού του χώρου από τις αφοριστικές δηλώσεις ενός Άντονι Γκίντενς περί εξέγερσης του shopping ή από επιχειρήματα του τύπου: «αν έκλεβαν ψωμί μπορεί να τους συμπαθούσαμε, αλλά αυτοί ήθελαν τηλεοράσεις plasma και αθλητικά παπούτσια». Mε άλλα λόγια: η νοσταλγία για τους γαβριάδες και τον Γιάννη Αγιάννη ως τελευταία λέξη της φωτισμένης κοινωνικής ανάλυσης. Σε αυτή την περίπτωση, η φωνή των “προοδευτικών” δανείζεται εξολοκλήρου το πνεύμα της πιο συντηρητικής ηθικοφροσύνης. Η ανάλυση φοράει ξαφνικά το φωτοστέφανο μιας νέας νόστιμης εγκράτειας που σκανδαλίζεται από τον χυδαίο υλισμό των ταραχοποιών. Θεωρητικοί όπως ο Γκίντενς έχουν επιπλέον τεράστια προσωπική πολιτική ευθύνη για την «αριστερή» προώθηση των νεοφιλελεύθερων ιδεών και αξιών. Τώρα όμως, επειδή έχει έλθει η ώρα κάποιων αναγκαίων αναθεωρήσεων και αναπροσαρμογών, προβάλλουν το προσωπείο του επικριτή του «άγριου» καταναλωτισμού των νέων. Στην ουσία το μοναδικό στοιχείο διαφοροποίησης μεταξύ του Κάμερον και τέτοιου τύπου προοδευτικών βρίσκεται στο περίφημο μίγμα πολιτικής: περισσότερη αστυνόμευση λέει ο πρώτος, δεν αρκεί αυτό από μόνο του συμπληρώνουν οι δεύτεροι: χρειάζονται και ‘ευκαιρίες’, ‘εκπαίδευση’ , ‘ανάπτυξη’. Ποινικός κολασμός και δακρύβρεχτος παιδαγωγισμός, αστυνομική πυγμή και κενή θεραπευτική ρητορεία πορεύονται μαζί και ανταγωνίζονται για το ποιος θα είναι περισσότερο αποτελεσματικός απέναντι στην απειλή του όχλου. Επειδή δεν διανοούνται καμιά πραγματική αναδιανομή, μπορούν να σκανδαλίζονται, με όλη τους την άνεση, όταν αυτή η αναδιανομή πραγματοποιείται άτακτα και χαοτικά από κομμάτια της κοινωνίας. Επειδή δεν πιστεύουν στην ηθική αντίσταση στις κανονικότητες της «δημοκρατίας των αγορών», συνηθίζουν να μειώνουν απλώς ηθικά τους εκάστοτε εξεγερμένους ως μια απολίτιστη υπο-τάξη ή ως λούμπεν μικροαστικό κατακάθι... Το πρόβλημα φυσικά υπερβαίνει το παράδειγμα της Βρετανίας του 2011. Είναι ένας οιωνός για τη γενικότερη στάση των ελίτ απέναντι σε όλους τους κοινωνικούς σπασμούς, στις παραδοσιακές και στις «βρώμικες» μορφές αντίδρασης, στις διεκδικητικά προσανατολισμένες και στις δίχως αιτήματα κοινωνικές ταραχές. Η στάση άλλωστε είναι μία και απαράλλαχτη από χώρα σε χώρα: μετακύλιση της ηθικής ενοχής σε όλη την κοινωνία και ακόμα γενικότερα στον σύγχρονο πολιτισμό ή στους εγωιστικούς τρόπους της ζωής των μεν και των δε. Και έπειτα έρχεται η στιγμή του ιδιαίτερου στιγματισμού των αντιδρώντων ως των κατεξοχήν αντιδραστικών, των φορέων μιας ψυχοκοινωνικής παρέκκλισης η οποία χρειάζεται την κινητοποίηση των υγιών δυνάμεων. Είτε έτσι είτε αλλιώς, με ανανεωμένες ψυχολογίες του όχλου ή πρόχειρη κοινωνιολογία των “υποτάξεων”, με ανακύκλωση της βικτωριανής φιλοσοφίας περί κοινωνικής αλητείας ή με την λεπτή ειρωνεία περί shopping, ο αναλυτικός ορίζοντας των ελίτ φαίνεται να ξορκίζει τα κοινωνικά φαινόμενα: μπροστά στη σκληρότητα των καιρών η “έγκριτη γνώμη” στρέφεται σε δοκιμασμένα και μάλλον ατυχή υλικά του παρελθόντος. Περιμένοντας να εφαρμόσει ξανά και ξανά τις ίδιες λέξεις της ατίμωσης και της φτηνής διακωμώδησης σε κάθε νέα ευκαιρία…

«Ευρασιατική Ένωση» χτίζει ο Πούτιν!

http://pelekis.blogspot.com/2011/08/blog-post_4858.html

Είκοσι χρόνια μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης, ο Πούτιν έχει βαλθεί να βρει το διάδοχο της. Κινείται προς την κατεύθυνση της δημιουργίας μιας «ευρασιατικής ένωσης» κατά τα πρότυπα της Ευρωπαϊκής, με μέλη χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ.

Πριν από ένα χρόνο ξεκίνησε μια τελωνιακή ένωση μεταξύ της Ρωσίας, του Καζακστάν και της Λευκορωσίας. Στο πλαίσιο αυτό σταμάτησαν οι έλεγχοι στα τελωνεία και οι δασμοί στις εμπορικές συναλλαγές των τριών χωρών.

Από τον ερχόμενο Ιανουάριο, το σχέδιο περνά στην επόμενη φάση, σε ένα «ενιαίο οικονομικό χώρο», στον οποίο θα εξασφαλίζεται η ελεύθερη διακίνηση αγαθών και κεφαλαίων. Μια ενιαία αγορά 165 εκατ. ανθρώπων, το 60%, δηλαδή, των μελών της πρώην Σοβιετικής Ενωσης.

Οι ηγέτες των τριών χωρών, νωρίτερα αυτό το μήνα, συναντήθηκαν στη Μόσχα και έθεσαν ακόμα ποιο φιλόδοξους στόχους. Μίλησαν για τη δημιουργία μιας «Ευρασιατικής Οικονομικής Ενωσης», έως το 2013. Υπήρξαν συζητήσεις ακόμα και για την δημιουργία ενός ενιαίου νομίσματος!

Ο Πούτιν σχεδιάζει αφού προχωρήσει η δημιουργία του κοινού οικονομικού χώρου να αρχίσει διαπραγματεύσεις με την Ευρωπαϊκη Ενωση για μια συμφωνία ελεύθερου εμπορίου μεταξύ των δυο πλευρών. Σχέδιο που εναρμονίζεται με τις προθέσεις του ισχυρού άντρα της Ρωσίας για τη δημιουργία μιας κοινότητας οικονομιών που θα ξεκινά από τη Λισαβόνα και θα φτάνει μέχρι το Βλαδιβοστόκ.

Βέβαια, η Ρωσία ήδη διαπραγματεύεται επί 18 χρόνια, χωρίς ακόμα αποτέλεσμα, για την ένταξη της στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου. Ετσι, τα σχέδια αυτά φαντάζουν μακρινά.

Είναι όμως η πρώτη προσπάθεια για μιας μορφής επανένωση της πρώην Σοβιετικής Ενωσης, που προχωρά και παράγει απτά αποτελέσματα.
Πηγή

Διείσδυση της τουρκικής ΜΙΤ στα ελληνικά ΜΜΕ!

http://citypress-gr.blogspot.com/2011/08/blog-post_18.html

Τουρκική διείσδυση σε ελληνικά ΜΜΕ, ειδικά στο χώρο του διαδικτύου (blogs, sites κλπ), έχει εντοπίσει η ΕΥΠ. Η διείσδυση έχει πραγματοποιηθεί εδώ και αρκετό καιρό, αλλά μόλις πρόσφατε επιβεβαιώθηκε κα διακριβώθηκαν και οι «γραμμές» που περνάνε και έχουν ως στόχο την υποβάθμιση των τουρκικών προκλήσεων, την αποσιώπηση γεγονότων που καταδεικνύουν την προετοιμασία των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων για «θερμές» καταστάσεις. Υπάρχει άμεση σχέση με...

λιβανέζικο επιχειρηματικό όμιλο που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα, του οποίου τα στελέχη έχουν εμπλακεί με διάφορες ισλαμιστικές τρομοκρατικές ομάδες στο παρελθόν. Και όλα αυτά υπό την κάλυψη δήθεν «εθνικών» απόψεων και προσεγγίσεων.

Βασικός στόχος να «αποκοιμηθούν» οι πολίτες και να γίνει εφικτή η περίφημη «ελληνοτουρκική προσέγγιση», βασικά η δορυφοροποίηση της Ελλάδας.

Ακόμα και σε περιπτώσεις που είναι σαφές ότι υπάρχει μεγάλο θέμα, όπως αυτό της πρόσφατης άσκησης κατάληψης ελληνικού νησιού, αυτές οι ειδήσεις αποσιωπούνται ή υποβαθμίζονται χρησιμοποιώντας επιχειρήματα του τύπου «Όχι στην στρατηγική του φόβου» και «πρέπει να έχουμε στρατηγική ψυχραιμία» και "Δεν ήταν άσκηση ειδικών δυνάμεων του Στρατού, αλλά της ... Στρατοχωροφυλακής"!

Μάλιστα οι πληροφορίες είχαν φτάσει στο ΓΕΕΘΑ εδώ και ένα χρόνο περίπου, αλλά αυτό κώφευσε, όπως συνηθίζει εσχάτως, προκειμένου να μην «ανακατέψει τα νερά». Άλλωστε τελευταία έχει πέσει και σε επανειλημμένες γκάφες. Οι κινήσεις τους παρακολουθούνται πολύ στενά ειδικά εν όψει την κλιμάκωσης της έντασης που αναμένεται εντός του Σεπτεμβρίου και τα μηνύματα που εκπέμπονται "από την άλλη πλευρά του Αιγαίου". Η υπόθεση είναι πολύ σοβαρή και συλλέγουμε πληροφορίες για την ενημέρωσή σας.

http://greeknation.blogspot.com/

Ο Χ. Τσιόκας στο Twitter λίγο πριν απομακρυνθεί από τον Γ. Ραγκούση...

http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/

Από τον Αδιάκριτο (press-gr)

Γερμανία: Πεταμένα λεφτά τα εμβόλια για το Η1Ν1!!!

http://www.enet.gr/?i=news.el.ygeia&id=302302

Καπνός θα γίνουν περίπου 130 εκατ. ευρώ που είχε διαθέσει η Γερμανία για εμβόλια, υπό το καθεστώς πανικού που είχε προκαλέσει στην παγκόσμια κοινότητα η πανδημία Η1Ν1.

Το κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ, που διαχειρίζεται τα αποθέματα των αντιγριπικών εμβολίων για λογαριασμό ολόκληρης της Γερμανίας, ανακοίνωσε ότι θα αποτεφρώσει 16 εκατομμύρια δόσεις.

Η Γερμανία είχε αγοράσει συνολικά 28 εκατομμύρια δόσεις του αντιγριπικού εμβολίου προς 230 εκατομμύρια ευρώ. Όμως, μόνο το 10% του πληθυσμού δέχτηκε να εμβολιαστεί. Το Βερολίνο επιχείρησε να πουλήσει τα περισσευούμενα εμβόλια, όμως δεν βρέθηκε κανείς ενδιαφερόμενος!

Αποκτήσαμε κυβέρνηση «Αληθινών Φιλανδών»! - Γράφει η κυρία Σοφία Βούλτεψη

http://www.elzoni.gr/html/ent/617/ent.12617.asp

Δυστυχώς η επιβεβαίωση ήλθε πριν μπει ο Σεπτέμβριος. Η φινλανδική κυβέρνηση και η (αρχηγός των Σοσιαλδημοκρατών) υπουργός των Οικονομικών στη νέα πολυκομματική κυβέρνηση, Γιούτα Ουρπιλάινεν, το είπε και τόκανε:

Η Φινλανδία έγινε η πρώτη χώρα που έλαβε από την Ελλάδα εμπράγματες εγγυήσεις. Και μην μας πει κανείς ότι δεν πρόκειται για «εμπράγματες», επειδή δεν υποθηκεύουμε περιουσιακά στοιχεία του κράτους, γιατί αυτό που τελικά συνέβη, περιέχει μια σοβαρή πολιτική παράμετρο, ενώ παράλληλα υποθηκεύει το ίδιο το μέλλον των επερχομένων γενεών.

Ουσιαστικά η Ελλάδα καθίσταται όμηρος των «Αληθινών Φιλανδών», των οποίων με τη σειρά της είναι όμηρος η φινλανδική κυβέρνηση και οι οποίοι πιέζουν για απομάκρυνση της (εύθραυστης) φινλανδικής κυβέρνησης από τα πακέτα διάσωσης, αν και δεν μετέχουν σ' αυτήν.

Πιο κάτω δεν μπορούσαμε να ξεπέσουμε. Η επιβεβαίωση περί ομηρίας της Ελλάδας στον Νέο Άξονα είναι γεγονός: Γερμανοί, Αυστριακοί, Φιλανδοί, Ολλανδοί και συνεχίζουμε.

Όπως είπαμε και παλαιότερα, δεν μένει παρά να μας προκύψουν και οι Δανοί, που… παραδόθηκαν στον μοτοσικλετιστή του Χίτλερ.

Οι «Αληθινοί Φιλανδοί», δηλαδή ένα νέο είδος… αρίας φυλής, επιβάλλουν τις απόψεις τους. Και αυτό βολεύει μια χαρά τον Νέο Άξονα.

Τι άλλο υποκρύπτει η περίπλοκη ανακοίνωση του ελληνικού υπουργείου των Οικονομικών που – λαλίστατο κατά τα λοιπά – περιορίστηκε να μας εξηγήσει πως η συμφωνία με την Φινλανδία έγινε «στο πλαίσιο της απόφασης της Συνόδου Κορυφής της 21 Ιουλίου, σε ένα χρηματοδοτικό σχήμα που επιτρέπει στην κυβέρνηση και το Κοινοβούλιο της Φινλανδίας να αποφασίσουν τη συμμετοχή της χώρας τους στη νέα δέσμη βοήθειας προς την Ελλάδα, μέσω του EFSF»;

Ο Φιλανδός Πρόεδρος έχει ταχθεί υπέρ των πακέτων διάσωσης. Επομένως, στη Φινλανδία έκαναν τους λογαριασμούς τους και είδαν πως η βοήθεια προς την Ελλάδα δεν περνάει σε επίπεδο κοινοβουλίου.

Προφανώς έβαλαν στο τραπέζι όλες τις ιδέες που κατά καιρούς έχει προωθήσει το Ελσίνκι.

Με δεδομένο, όμως, ότι γνώριζαν (οι δικοί μας) πως δεν θα περνούσαν εύκολα προσημειώσεις επί συγκεκριμένων περιουσιακών στοιχείων, προτιμήθηκε η λύση του ζεστού χρήματος, καθώς ως γνωστόν το χρήμα δεν έχει οσμή.

Επίσημες ανακοινώσεις δεν έγιναν. Αλλά, όπως μάθαμε μέσω Ελσίνκι, πρόκειται για κάτι που αγγίζει τα όρια του παραλόγου: Η Ελλάδα θα καταθέσει σε τράπεζα της Φινλανδίας ποσό που θα αντιστοιχεί στα χρήματα με τα οποία η Φινλανδία θα συμμετάσχει στο πακέτο διάσωσης.

Με τα χρήματα αυτά η Φινλανδία θα αγοράσει καινούργια ελληνικά ομόλογα 30ετούς διάρκειας με πιστοληπτική διαβάθμιση ΑΑΑ που θα έχουν αντικαταστήσει σημερινούς τίτλους χαμηλής πιστοληπτικής διαβάθμισης. Αν η Ελλάδα επιστρέψει στην Φινλανδία το δάνειο εμπρόθεσμα, τότε αυτή θα μας επιστρέψει το ποσό με τόκο. Αν όχι, θα κρατήσουν οι Φιλανδοί τα ελληνικά ομόλογα – και θα μας κυνηγάνε στον αιώνα τον άπαντα!

Με λίγα λόγια, η Ελλάδα προκειμένου να δανειστεί τα 109 δις ευρώ του νέου δανείου, θα πρέπει να καταθέσει τα χρήματα που… θα δανειστεί (βρίσκοντάς τα από άλλα δάνεια)!

Προς το παρόν, αυτό γίνεται με τη Φινλανδία. Τι θα γίνει, όμως, αν εμφανιστούν και άλλοι οι οποίοι θα ζητούν πότε το ένα και πότε το άλλο; Θα δανειζόμαστε για να… ξαναδανειζόμαστε;

Και είμαστε βέβαιοι πως αυτή την στιγμή δεν γίνονται τέτοιου είδους διαπραγματεύσεις και με άλλες «δύσκολες» χώρες;

Είμαστε βέβαιοι ότι το οικονομικό επιτελείο δεν διαπραγματεύεται (λέμε τώρα) με την Αυστρία ή την Ολλανδία;

Πώς μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι ένα πρωί ξαφνικά – όπως έγινε με τους Φιλανδούς – δεν θα πληροφορηθούμε πως δώσαμε στον τάδε το δείνα και στον δείνα το τάδε;

Και επιτέλους, τι θα γίνει με εκείνη την έρημη την πολιτική αξιοπιστία;

Δεν είχαμε διαβεβαιωθεί με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι δεν θα υπάρξουν εμπράγματες εγγυήσεις;

Στις 22 Ιουλίου ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν μας είχε διαβεβαιώσει, σχετικά με τις εμπράγματες εγγυήσεις, ότι «περιλαμβάνονται γενικά στο κομμάτι για το νέο μηχανισμό στήριξης και όχι στο κεφάλαιο της απόφασης για την Ελλάδα», ενώ απάντησε αρνητικά στο ενδεχόμενο ενεργοποίησής τους;

Αλλά γιατί πάμε τόσο μακριά; Δεν υπήρξαν πληροφορίες (που ουδέποτε διαψεύστηκαν) ότι στη Σύνοδο Κορυφής της 21ης Ιουλίου, ο πρωθυπουργός «στύλωσε τα πόδια του» όταν κάποιοι στο τραπέζι επέμειναν για τις εμπράγματες εγγυήσεις;

Δεν πληροφορηθήκαμε ότι τους είπε «τι θέλετε να κάνω για να πεισθείτε; Μήπως να βάλω ενέχυρο τα νησιά μας ή να πουλήσουμε την Πελοπόννησο; Αυτά τα πράγματα δεν γίνονται και το ξέρετε»;

Μήπως τότε ετέθη το θέμα να τους δίνουμε τα χρήματα που… θα μας δάνειζαν;

Μα και ο ίδιος ο υπουργός των Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος, σε συνέντευξή του στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» (31 Ιουλίου), δεν είχε ξεκαθαρίσει ότι ΔΕΝ έχει τεθεί θέμα εμπράγματων εγγυήσεων;

Τι εννοούσε; Ότι δεν θα βάλουμε ενέχυρο τα νησιά, αλλά θα υποθηκεύσουμε με δάνεια επί δανείων το μέλλον τριών γενεών;

Μπορεί κανείς να υποστηρίξει – χωρίς να κοκκινίσει – ότι δεν βρισκόμαστε μπροστά στην πλήρη εφαρμογή της περίφημης δήλωσης Σόιμπλε (28 Ιουλίου) περί παραχώρησης μέρους της κρατικής κυριαρχίας;

Μα όταν δίνουμε χρήμα που θα δανειστούμε, τι κάνουμε;

Διερωτώμαι: Οι υπουργοί που χειροκροτούσαν τον πρωθυπουργό κατά την επιστροφή του από τη Σύνοδο της 21ης Ιουλίου και τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας που ο κ. Παπανδρέου ενημέρωσε λίγες μέρες αργότερα, δεν έχουν κανένα πρόβλημα;

Εξασφάλισαν (λέμε τώρα) το νέο δάνειο – και τις καρέκλες τους – και αδιαφορούν για το ποιοι θα πληρώσουν και τι;

Θα μας πουν ότι δεν είχαν διαβάσει τα «ψιλά γράμματα» της συμφωνίας;

Μα ούτε αυτό μπορούν να το ισχυριστούν. Διότι στις 12 Ιουλίου, κατά την περίφημη συνέντευξη Τύπου – όταν προσπάθησε να απενοχοποιήσει την επιλεκτική χρεοκοπία - μετά την συνεδρίαση του Eurogroup, όπου ετέθη θέμα εμπράγματων εγγυήσεων, ο κ. Βενιζέλος γνώριζε, αλλά παραπληροφορούσε.

Και δήλωνε πως ο όρος «εμπράγματες εγγυήσεις» στο επίσημο ανακοινωθέν του Eurogroup, «δεν αφορά την Ελλάδα, αλλά την επίθεση στο ευρώ». Και πρόσθετε, για να είναι καλυμμένος, πως το θέμα των εμπράγματων εγγυήσεων «είναι καλό να υπάρχει στο τραπέζι», καθώς «αν αντιμετωπίσουμε θέματα εγγυητικών μηχανισμών, πρέπει να το κάνουμε».

Νωρίτερα, στις 19 Ιουνίου, κατά την ομιλία του στη συζήτηση για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης, ο πρωθυπουργός είχε πει:

«Τέλος, αγαπητοί συνάδελφοι, ένα ευαίσθητο για όλους μας θέμα στο οποίο δεν έχω σηκώσει τους τόνους - επειδή θέλω να πιστεύω ότι, με τους εταίρους μας, μπορούμε να το λύσουμε - είναι το ζήτημα των εμπράγματων εγγυήσεων για το νέο δάνειο. Θεωρώ ότι και εδώ πρέπει να υπάρχει εθνική συνεννόηση και σύμπνοια, ως προς το ότι δεν μπορούμε να αποδεχθούμε όρους υποτιμητικούς για τη χώρα, αλλιώς, μπορεί να φθάσουμε σε αδιέξοδο, με ό,τι αυτό σημαίνει για όλους μας».

Πάλι η γνωστή «γλώσσα με κόκαλα» για να μην καταλάβουμε τίποτε και να μην δώσουμε την πρέπουσα σημασία.

Θα μας πουν τώρα πως οι όροι δεν είναι υποτιμητικοί για τη χώρα. Θα τους δώσουμε τα λεφτά που θα μας δανείσουν.

Προφανώς. Δεν υποτιμάται η χώρα, αλλά η νοημοσύνη μας.