13 Αυγούστου 1968: ο ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ Αλέκος Παναγούλης αποπειράται να ανατινάξει τον Παπαδόπουλο! Μνημείο ανδρείας, ηρωισμού και αυταπάρνησης ο ΑΙΩΝΙΟΣ ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ!

http://www.adslgr.com/forum/showthread.php?t=19730

Την Τρίτη 13 Αυγούστου 1968, το πρωί, η αλεξίσφαιρη λιμουζίνα του Γεωργίου Παπαδόπουλου, συνοδεία μοτοσικλετών και αυτοκινήτων της ασφάλειας, κατευθύνεται από το Λαγονήσι στην Αθήνα. Είναι η καθημερινή, θερινή διαδρομή του δικτάτορα. Στις 7.40 ακριβώς η αυτοκινητοπομπή φτάνει σε ένα γεφυράκι στο 31ο χλμ. της οδού Αθηνών-Σουνίου, κόβοντας ταχύτητα αφού λίγο πριν υπάρχει στροφή. Μια φοβερή έκρηξη δονεί την ατμόσφαιρα. Ο Παπαδόπουλος σώζεται παρά τρίχα. Οι ασφαλίτες ξεχύνονται προς την παραλία. Μερικές ώρες αργότερα συλλαμβάνουν σε μια σπηλιά στα βράχια έναν νεαρό με μαγιό. Είναι ο Παναγούλης, που δεν κατορθώνει να φτάσει εγκαίρως στην ακτή και η βενζινάκατος που θα τον φυγάδευε, δεν τον περιμένει. Τον οδηγούν στο κολαστήριο του ΕΑΤ-ΕΣΑ. Ανακρίνεται με «χειρουργικές» μεθόδους από τους Θεοφιλογιαννάκο, Μάλλιο και Μπάμπαλη. Δεν λυγίζει στα βασανιστήρια. Αρχίζει η «Οδύσσεια».

Στις 17 Νοεμβρίου 1968 εκδίδεται η θανατική του καταδίκη και 17 Νοεμβρίου 1974 εκλέγεται βουλευτής με την Ενωση Κέντρου

Το Μάιο του '69 ο 20χρονος στρατιώτης Γιώργος Μωράκης αναλαμβάνει χρέη φρουρού του Παναγούλη. Στις 5 Ιουνίου τον πείθει και δραπετεύουν μαζί. Θα συλληφθούν 5 μέρες αργότερα σε διαμέρισμα της οδού Πάτμου 51, στα Πατήσια, έπειτα από κάρφωμα του εξαδέλφου του Παναγούλη, Δημήτρη Πατίστα και του συγκατοίκου του Παναγιώτη Περδικάρη, που εκτός από τα 500 χιλιάρικα της επικήρυξης ζητούν και παίρνουν από μια θέση στο Δημόσιο. Ο Μωράκης καταδικάζεται σε 32 χρόνια, τραβάει τα πάνδεινα και αποφυλακίζεται μετά τη μεταπολίτευση. Δεν έχει μετανιώσει όμως!

Γεννιέται στην Αθήνα στις 2 Ιουλίου 1939. Δυναμικός, τολμηρός και ατίθασος χαρακτήρας από παιδί. Στα μαθητικά και φοιτητικά του χρόνια εντάσσεται ενεργά στο κίνημα του 114. Πεθαίνει ξημερώματα Πρωτομαγιάς του '76 σε ένα «ύποπτο» τροχαίο δυστύχημα. Ενα εκατομμύριο κόσμος ακολουθεί τη σορό του, φωνάζοντας «Ζει».

Ένα σύμβολο αντίστασης…

http://www.statesmen.gr/

Ένας πολιτικός άνδρας με ήθος και όραμα, ένας θαυμαστής των θετικών επιστημών αλλά και ποιητής. Πρωτοστάτησε στον αγώνα κατά της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών (1967-1974). Συγκλόνισε ολόκληρο τον κόσμο με την ηρωική του πράξη, την απόπειρα τυραννοκτονίας του δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου(13 Αυγούστου 1968), αλλά και με την ηρωική αντοχή του στα βασανιστήρια που ακολούθησαν.
Ο Αλέξανδρος Παναγούλης γεννήθηκε στην Γλυφάδα.
Ήταν το δεύτερο παιδί της Αθηνάς και του Βασιλείου Παναγούλη (αξιωματικού του στρατού ξηράς). Ο αδερφός του Γιώργος, υπήρξε θύμα της Χούντας. Αδερφός του και ο Στάθης Παναγούλης.
Ακολούθησε σπουδές στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο στην Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών.
Από νεαρή ηλικία εκδηλώνει το ελεύθερο και δημοκρατικό του πνεύμα. Εντάσσεται ενεργά στην Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου. Για τη δράση του στην Νεολαία της Ε.ΔΗ.Ν. συλλαμβάνεται προδικτατορικά. Με τη μεταπολίτευση, επανιδρύει στις 3 Σεπτεμβρίου την Ελληνική Δημοκρατική Νεολαία (Ε.ΔΗ.Ν.) -μετέπειτα Ελληνική Σοσιαλιστική Δημοκρατική Νεολαία (Ε.Σ.ΔΗ.Ν.), και σήμερα Ε.ΔΗ.Ν.
Ασυμβίβαστος και αδογμάτιστος αγωνιστής της Δημοκρατίας, από τους πρώτους που επαναστατούν ενάντια στο καθεστώς της 21ης Απριλίου. Λιποτακτεί, ενώ υπηρετεί τη στρατιωτική του θητεία, αρνούμενος να υπηρετήσει τη Χούντα. Ιδρύει την οργάνωση Ελληνική Αντίσταση. Αυτοεξορίζεται στην Κύπρο για να καταστρώσει σχέδιο δράσης. Επανέρχεται στην Ελλάδα και μαζί με στενούς του συνεργάτες σχεδιάζει την τυραννοκτονία του δικτάτορα Παπαδόπουλου στις 13 Αυγούστου 1968 κοντά στη Βάρκιζα. Αποτυγχάνει και συλλαμβάνεται. Δικάζεται από το Στρατοδικείο στις 3 Νοεμβρίου όπου δε διστάζει, από τη θέση του κατηγορούμενου να εξαπολύσει το δικό του κατηγορητήριο στους στρατοδίκες. Καταδικάζεται σε θάνατο στις 17 Νοεμβρίου 1968. Η διεθνής κοινότητα κινητοποιείται από συναγωνιστές του κι έτσι οι Δικτάτορες δεν τολμούν ποτέ να εκτελέσουν την ποινή.
Υποβάλλεται σε φρικτά σωματικά και ψυχικά βασανιστήρια, αλλά δεν υποκύπτει στιγμή. Η στάση του τσακίζει τα νεύρα των βασανιστών του. Δραπετεύει από τις φυλακές Μπογιατίου όπου κρατείτο, στις 5 Ιουνίου 1969. Συλλαμβάνεται εκ νέου και οδηγείται προσωρινά στο στρατόπεδο Γουδή για να μεταφερθεί μετά από ένα μήνα και πάλι στις φυλακές Μπογιατίου, όπου τον περιμένει απομόνωση στο κελί «Τάφος». Επιχειρεί να δραπετεύσει αρκετές φορές και το πετυχαίνει μία από αυτές.
Αρνείται την εύνοια της γενικής αμνηστίας που έδωσε το καθεστώς των συνταγματαρχών στους πολιτικούς κρατουμένους -μετά από διεθνείς πιέσεις- και τελικά αποφυλακίζεται λίγους μήνες αργότερα, το καλοκαίρι του 1973.
Διαφεύγει στην Φλωρεντία της Ιταλίας, για να δώσει νέα πνοή στην αντίσταση.
Στη μεταπολίτευση αγωνίζεται με την Ένωση Κέντρου – Νέες Δυνάμεις (Ε.Κ. – Ν.Δ.) -μετέπειτα Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου (Ε.ΔΗ.Κ.). Στις Βουλευτικές Εκλογές του 1974 εκλέγεται βουλευτής της Β΄Αθηνών.
Επιδιώκει πλήρη κάθαρση της πολιτικής ζωής και απομόνωση των πολιτικών που συνεργάστηκαν με το δικτατορικό καθεστώς. Δεν υποστηρίζει ωστόσο τη θανατική καταδίκη των πρωταίτιων του πραξικοπήματος, γιατί πιστεύει πως η Δημοκρατία δεν εκδικείται. Αντιδρώντας στις παρεμβάσεις του κόμματος στην Νεολαία, δηλώνει ανεξάρτητος βουλευτής και παραμένει πρόεδρος της Ε.ΔΗ.Ν. Επιμένει στις καταγγελίες κι έρχεται σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τον Υπουργό Εθνικής Αμύνης, Ευάγγελο Αβέρωφ και άλλους. Δέχεται με τη σειρά του αντεπιθέσεις από το κατεστημένο.
Σκοτώνεται την Πρωτομαγιά του 1976 σε ηλικία 38 ετών σε μυστηριώδες τροχαίο ατύχημα στη λεωφόρο Βουλιαγμένης, λίγες μέρες πριν την αποκάλυψη των φακέλων σχετικά με τα όργανα ασφαλείας της Χούντας (Φάκελοι ΕΣΑ).
Ήρωας της Δημοκρατίας που συνετέλεσε στην διεθνή απομόνωση του δικτατορικού καθεστώτος, ο Αλέκος Παναγούλης τέθηκε οριστικά εκτός μάχης λόγω του δολοφονικού ατυχήματος, στερώντας έτσι τη χώρα από τις αλήθειες που γνώριζε και που πιθανόν να την οδηγούσαν σε άλλες επιλογές, σε άλλους χρόνους ανάρρωσης.
Ο Αλέκος Παναγούλης βασανίζεται καθημερινά, με τα πιο σκληρά και αποκρουστικής σύλληψης βασανιστήρια καθ΄ όλη τη διάρκεια της κράτησής του. Η αυτοκυριαρχία του, η αυτοπειθαρχία του, το πείσμα να υπερασπιστεί αυτό που πιστεύει και ο σαρκασμός απέναντι στους βασανιστές του, λειτουργούν σαν ασπίδες. Στις φυλακές Μπογιατίου γράφει τα δυνατότερα ποιήματά του, στον τοίχο του κελιού του ή σε μικροσκοπικά παλιόχαρτα χρησιμοποιώντας για μελάνι το ίδιο του το αίμα. Πολλά από τα ποιήματά του δε διασώθηκαν, αρκετά όμως από αυτά είτε κατάφερε να τα βγάλει από τη φυλακή με διάφορους τρόπους είτε να τα ξαναγράψει αργότερα. Στο Μιλάνο θα εκδώσει μετά την αποφυλάκιση του ορισμένα από αυτά στο τετράδιο με τον τίτλο Vi scrivo da un carcere in Grecia (Σου γράφω από μια φυλακή στην Ελλάδα) με εισαγωγικό σημείωμα του γνωστού Ιταλού καλλιτέχνη Πιέρ Πάολο Παζολίνι.
Το Σύμβολο
Η ζωή και το έργο του Αλέκου Παναγούλη αποτελούν πηγή έμπνευσης στους καλλιτεχνικούς κύκλους. Μεταξύ άλλων ο Μίκης Θοδωράκης μελοποίησε ποιήματά του. Ακόμη, η ποίηση και η ζωή του Α. Παναγούλη έγιναν αντικείμενο μελέτης για πολλούς ερευνητές. Όμως, αυτή που συνέβαλε και τίμησε με τον καλύτερο τρόπο τον άνθρωπο και πολιτικό Αλέκο Παναγούλη, ήταν η Ιταλίδα δημοσιογράφος και σύντροφός του Οριάνα Φαλάτσι με το έργο της Un Uomo (Ένας Άντρας).
Ο Αλέξανδρος Παναγούλης, ο παραλίγο «Τυραννοκτόνος», σφράγισε με το θάρρος και το έργο του την πολιτική και πνευματική ζωή του τόπου. Ως σύμβολο πλέον της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας εμπνέει τις νέες γενιές στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς, βρίσκοντας τη θέση του ανάμεσα στους μεγάλους που αγωνίστηκαν για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ατομικές και πολιτικές ελευθερίες.
Η Ελληνική πολιτεία, κατόπιν προτάσεων της Ε.ΔΗ.Ν., για την αναγνώριση της προσφοράς του Αλέξανδρου Παναγούλη εξέδωσε σαν ελάχιστο φόρο τιμής γραμματόσημο (Πρόσωπα – 20 Δρχ. του 1996), τηλεκάρτα (100 μονάδων του 1996) και έδωσε το όνομα του σε δημόσιους χώρους ή σταθμούς όπως ο Σταθμός Μετρό «Αλέξανδρος ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ» στον Άγιο Δημήτριο στην Αθήνα (2004).

O γραικυλισμός του πρωθυπουργού παίρνει διαστάσεις τραγωδίας για τη χώρα…

http://kostasxan.blogspot.com/2011/08/o_12.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+blogspot%2FvhzE+%28%CE%91%CF%82+%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AE%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5+%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%BF%CF%85%CF%82!%29

Ξεκινώ αυτή την ανάλυση υπενθυμίζοντας ότι οι Έλληνες, από την επαύριον της εθνικής ανεξαρτησίας και της συγκροτήσεως του κράτους, συνέστησαν τρία κόμματα με τις επωνυμίες αγγλικό, γαλλικό, ρωσικό. O γραικυλισμός, λοιπόν, είναι ενδημικό φαινόμενο της πολιτικής μας ζωής! Ωστόσο, ο γραικυλισμός αυτού του πρωθυπουργού –στους γνωστούς κύκλους υπερεθνικής εξουσίας που δυναστεύουν την πολιτική και την οικονομίας της χώρας μας– παίρνει διαστάσεις τραγωδίας…

Αν κάτι μπορεί να εξευτελίζει την Ελλάδα είναι η ανεπάρκεια που εξακολουθεί να καταλογίζει όχι μόνο στους βουλευτές, αλλά και στους υπουργούς της κυβέρνησής του ο Γιώργος Παπανδρέου. Ειδικά ο Τζόζεφ Στίγκλιτς, φίλος και σύμβουλος του πρωθυπουργού, βρίσκεται πίσω από τις κρισιμότερες διαπραγματεύσεις της χώρας. Στις διαπραγματεύσεις της πρόσφατης Συνόδου Κορυφής των Βρυξελλών, εκτός του Στίγκλιτς, παρείχαν συμβουλές οι οικονομολόγοι Τζέφρι Σακς, Ρίτσαρντ Πάρκερ και ο Τούρκος Κεμάλ Ντερβίς. Όμως ο Στίγκλιτς ήταν αυτός που καθοδήγησε τον πρωθυπουργό για το πώς θα διαπραγματευτεί. Και αναρωτιέται, δικαίως, ο λαός: «Ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο;».

Ο Τζόζεφ Στίγκλιτζ είναι ένας από τους πλέον διάσημους, κυρίως όμως από τους πλέον αμφιλεγόμενους Αμερικανούς οικονομολόγους. Λοιπόν, αυτός ο νομπελίστας (!) έπεισε τον Παπανδρέου να σύρει τη χώρα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, με το επιχείρημα πως «θα μπορούσε το Ταμείο να μας παράσχει προστασία έναντι των κερδοσκοπικών πιέσεων στα ελληνικά ομόλογα». Αντίθετα, τα ελληνικά ομόλογα μπήκαν στο στόμα του διαβόλου… ανοίγοντας την όρεξη για βίαιες επιθέσεις κατά των ομολόγων και των λοιπών ευάλωτων οικονομιών της Ευρωζώνης. Ύστερα από… 18 μήνες, η χώρα ξέπεσε σε αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους με καλυμμένη πτώχευση. Ο Παπανδρέου, υπό τις «σοφές», και πάλι, συμβουλές Στίγκλιτζ, διαπραγματεύτηκε τη ρύθμιση του ελληνικού χρέους στις Βρυξέλλες. Δεν έγινε ούτε μαζική διαγραφή χρέους ούτε δανεικά χωρίς επιστροφή ούτε προνομιακό επιτόκιο ούτε ανάληψη του εθνικού μας χρέους από την Ευρωζώνη.

Ο Τζόζεφ Στίγκλιτς έχει υπηρετήσει τους σύγχρονους δεσμοφύλακες του χρέους, την Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Όταν έλαβε το Βραβείο Νομπέλ για την Οικονομία, πριν από δέκα χρόνια, είχε αποκαλύψει στο δημοσιογράφο Γκρεγκ Πάλαστ της εφημερίδας Observer πώς γεμίζουν σήμερα οι σύγχρονες φυλακές του χρέους με ολόκληρους λαούς. «Αναλύουμε ξεχωριστά την οικονομία κάθε χρεωμένης χώρας», έλεγε τότε ο Στίγκλιτς. «Και παραδίδουμε σε κάθε υπουργό ένα πανομοιότυπο πρόγραμμα που αποτελείται από τέσσερα στάδια».

Πρώτο στάδιο: Οι ιδιωτικοποιήσεις. Ή, ακριβέστερα, το «λάδωμα». Γιατί οι ηγέτες αυτών των χωρών ξεπουλούσαν πρόθυμα τις δημόσιες υπηρεσίες των χωρών τους;

«Βλέπαμε τα μάτια τους να ανοίγουν διάπλατα», εξηγούσε ο Στίγκλιτς, μπροστά στην προοπτική να τσεπώσουν 10% προμήθεια πληρωτέα σε ελβετικό τραπεζικό λογαριασμό, μόνο και μόνο για να κάνουν σκόντο μερικά δισεκατομμύρια στο ξεπούλημα της εθνικής περιουσίας των χωρών τους.

Δεύτερο στάδιο: Η απελευθέρωση στην κυκλοφορία του κεφαλαίου. Θεωρητικά, η απελευθέρωση επιτρέπει την εισροή και την εκροή κεφαλαίων. Στην πράξη, όμως, τα κεφάλαια έφευγαν μόνο έξω. Έμπαιναν για κερδοσκοπία στην αγορά ακινήτων και έφευγαν στον πρώτο κίνδυνο. Ύστερα οι χώρες τα «καλόπιαναν» για να επιστρέψουν με αστρονομικά επιτόκια, που συνέτριβαν τις οικονομίες τους και τα δημόσια ταμεία τους.

Τρίτο στάδιο: Η προσαρμογή στις αγοραίες τιμές. Ένας ευφημισμός για αυξήσεις στις τιμές των τροφίμων, του νερού και του φυσικού αερίου. «Οι ταραχές που ακολουθούσαν ήταν μια επώδυνη φυσική συνέπεια», συνεχίζει ο Στίγκλιτς, όπως συνέβη στην Ινδονησία, όταν διακόπηκαν οι επιδοτήσεις στις τιμές των τροφίμων και των καυσίμων, στη Βολιβία όταν ακρίβυνε το νερό, στον Ισημερινό όταν «πήρε φωτιά» το φυσικό αέριο.

Τέταρτο στάδιο: Το «άνοιγμα» της οικονομίας. Ο Στίγκλιτς το παραλληλίζει με τους πολέμους του οπίου. Οι ισχυρές χώρες υποχρέωναν τις ασθενέστερες να ανοίξουν τα σύνορά τους στα προϊόντα τους, ενώ, ταυτόχρονα, προστάτευαν τις δικές τους αγορές από τα δικά τους.

Το «σενάριο Αργεντινής» ήταν πάντα προσφιλές στον Στίγκλιτς. Ήδη από τις αρχές του 2010 έλεγε τα εξής σπουδαία: «Η Αργεντινή αποτελεί ένα καλό παράδειγμα. Αφού υποτίμησε το νόμισμά της και αναδιάρθρωσε το χρέος της, πλήρωσε ένα υψηλό τίμημα. Γνώρισε, όμως, στη συνέχεια έξι χρόνια ανάπτυξης, που της επέτρεψαν να μειώσει το ποσοστό της φτώχειας από 40% σε 13%. Η ανεργία της είναι σήμερα μικρότερη από εκείνη που γνωρίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Μπορεί να μην λύθηκαν όλα τα προβλήματά της, αλλά η κατάσταση είναι σήμερα αντικειμενικά καλύτερη από ό,τι πριν. Βγαίνοντας από το ευρώ και αναδιαρθρώνοντας το χρέος τους, η Ελλάδα και η Ισπανία θα ανακτούσαν την ανταγωνιστικότητά τους. Δεν θα είχαν, βέβαια, πλέον πρόσβαση στις κεφαλαιαγορές, αλλά αυτό συμβαίνει ήδη με την Ελλάδα. Αυτό που τους συμβαίνει σήμερα είναι η χειρότερη δυνατή τιμωρία…».
Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα: 4/08/2011

Eπιστολή-φωτιά στον Παπανδρέου: Τιμή μου να υποστώ πολιτική δίωξη από εσένα!

http://harryklynn.blogspot.com/2011/08/e.html

Από το "spatalokratos"
  
Επιστολή, που έστειλε αναγνώστης στον πρωθυπουργό και την κοινοποίησε επωνύμως, η οποία, δυστυχώς, μάλλον εκφράζει πολλούς σύγχρονους «αγανακτισμένους» πολίτες. Η «prionokordela.gr» την δημοσιεύει αυτούσια, έχοντας στην διάθεση της τα στοιχεία του αποστολέα. Καλό θα είναι ο κ. πρωθυπουργός να αναμένει πολλές ακόμα παρόμοιες επιστολές...
ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΝΤΡΕΠΕΣΑΙ.
Για τον φασισμό με τον οποίο τρομοκρατείς την χώρα.
Για την φτώχεια που... προσπαθείς να επιβάλλεις στους Έλληνες.
Για την προδοσία και το ξεπούλημα σου.
ΣΕ ΚΑΤΗΓΟΡΩ ΕΥΘΕΩΣ:
ΩΣ ΠΡΟΔΟΤΗ ΤΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΩΣ ΞΕΠΟΥΛΗΜΕΝΟ ΣΤΑ ΞΕΝΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ
ΩΣ ΔΗΜΙΟ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΤΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΜΑΣ
ΩΣ ΤΟΝ ΓΚΑΟΥΛΑΙΤΕΡ ΠΟΥ, ΕΚΤΕΛΩΝΤΑΣ ΕΝΤΟΛΕΣ, ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ ΣΤΗΝ ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ
ΩΣ ΒΙΑΣΤΗ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΟΛΩΝ ΗΜΩΝ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
ΩΣ ΦΑΣΙΣΤΑ, ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΟΛΕΘΡΟ ΣΕ ΕΝΑ ΛΑΟ, ΣΕ ΕΝΑ ΚΡΑΤΟΣ, ΣΕ ΕΝΑ ΕΘΝΟΣ
ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΗΔΗ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΥΠΟΔΙΚΟΣ ΓΙΑ ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ, την ώρα που χιλιάδες άνθρωποι οδηγούνται στην φυλακή ή στην αυτοκτονία για ασήμαντα χρέη.
ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΗΔΗ ΝΑ ΕΙΧΕΣ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, την ώρα που χιλιάδες νέοι οδηγούνται στην ξενιτειά για να γλιτώσουν από τον όλεθρο της ανεργίας και της εξαθλίωσης που έφερες στην πατρίδα μας.
ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΗΔΗ ΝΑ ΦΟΡΑΣ ΜΙΑ ΤΑΜΠΕΛΑ ΠΟΥ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙ ”ΔΟΣΙΛΟΓΟΣ”, ΑΦΟΥ ΕΧΕΙΣ ΗΔΗ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.
Αλλά σε λένε Παπανδρέου και θα γλιτώνεις πάντα.
Όχι, όμως, αυτή τη φορά. Γιατί αυτή την φορά, μαζί με την υποθήκη της Ελλάδος, υπέγραψες και το πολιτικό σου τέλος.
Θα παρακαλάς να φύγεις.
Το κόμμα σου μετά βίας θα αγγίξει το 10%.
Ήδη φοβάσαι να περπατήσεις στον δρόμο και εσύ και οι βουλευτίνες σου.
Το πολιτικό σου τέλος θα είναι η διάλυση της παράταξης σου από εσένα τον ίδιο και η φυγή σου από την χώρα (Αλήθεια, έχεις δει το σύνθημα που γράφουν στους τοίχους ”Γιώργο, θα φύγεις νύχτα”;)
Η Ελλάδα θα ζήσει. Οι Έλληνες θα ζήσουν.
Ζούσαν πολύ πριν από σένα και φυσικά θα ζήσουν και πολύ μετά από εσένα.
Ο δρόμος, όμως, που βαδίζεις εσύ είναι επικίνδυνος.
ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΡΜΑ ΓΡΑΦΕΙ ”ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ”.
ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ.
ΥΓ: Αν νομίζεις ότι σε βρίζω ή σε απειλώ (που δεν κάνω κανένα από τα δυο), δώσε το e-mail μου στην αστυνομία και στους εισαγγελείς του καθεστώτος σου. Γουστάρω να υποστώ πολιτική δίωξη, ειδικά από εσένα.
ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΘΩΜΑΣ

“Remember, Remember the 5th of November”: Οι Anonymous δηλώνουν ότι θα καταστρέψουν το Facebook στις 5 Νοεμβρίου!

http://masvrikes.blogspot.com/2011/08/anonymous-facebook-5.html

 

“Remember, Remember the 5th of November”, την ίδια μέρα που ο Guy Fawkes προσπάθησε να ανατινάξει τη Βουλή της Αγγλίας το 1605, οι Anonymous απειλούν να καταστρέψουν το Facebook!

Η δημοφιλής ομάδα hackers με δελτίο τύπου μέσω YouTube αποκαλύπτει ότι σκοπεύει να δώσει τέλος στο Facebook, ιδιαίτερα ενοχλημένη από την “ύπουλη” πολιτική του που καθιστά δύσκολη τη διαγραφή των λογαριασμών των χρηστών.

Σύμφωνα με τα λεγόμενα τους, “Το Facebook παρέχει στους χρήστες μια ψευδαίσθηση ιδιωτικότητας, αποκρύπτοντας λεπτομέρειες για το δικό τους καλό τη στιγμή που κερδίζει εκατομμύρια από αυτούς. Στο τέλος, όλοι θα ευγνωμονούν τους Anonymous που σώθηκαν από το διαβολικό αυτό κοινωνικό δίκτυο!”

Πηγή: techgear

Ο Πλάτων στους σημερινούς Έλληνες: «Όχι στη μετανάστευση, κάντε Επανάσταση»!

http://www.tsantiri.gr/stephanos-mytilineos/o-platon-stous-simerinous-ellines-ochi-sti-metanastefsi-kante-epanastasi.html

Τα λόγια των αρχαίων μας σοφών είναι διαχρονικά. Οι συμβουλές και οι παροτρύνσεις τους αντηχούν στην αιωνιότητα για να καθοδηγούν εμάς, τους απογόνους τους, όπως και τους Έλληνες που θα διαδεχθούν τη δική μας γενιά, στην οδό της Πολιτικής Αρετής, της Ελευθερίας και του Μεγαλείου.
Δυστυχώς, το σάπιο και κατοχικό εκπαιδευτικό μας σύστημα φρόντισε να μη διδαχθούμε ποτέ τους φιλοσόφους μας, από το φόβο μην εμπνευστούμε από τα λόγια τους και ξεσηκωθούμε απέναντι στους τυράννους μας. Το ίδιο εκπαιδευτικό σύστημα που αναλώνει τις ώρες διδασκαλίας σε γνώσεις σχολαστικές, θεοκρατικές, στείρες και αποβλακωτικές και το οποίο τώρα, με τις μεταρρυθμίσεις της Διαμαντοπούλου, ολοκληρώνεται ως σκοταδιστικός μηχανισμός. (Αλλά αυτά είναι μια πολύ μεγάλη συζήτηση). Στο θέμα μας:
Ξεφυλλίζοντας τους «Νόμους» του Πλάτωνα, έπεσα επάνω στο ακόλουθο απόσπασμα που είναι σαν να γράφτηκε σήμερα. Το παραθέτω:
«Ακόμα κι όταν η πατρίδα κινδυνεύει να σκλαβωθεί ή να πέσει στα χέρια ανάξιων κυβερνητών, είναι προτιμότερο να επαναστατήσεις παρά να την εγκαταλείψεις και να καταφύγεις στην εξορία.
» Είναι προτιμότερο να υποφέρουμε όλες αυτές τις ταλαιπωρίες παρά να δεχτούμε αλλαγή του πολιτεύματός μας με κάποιο άλλο που θα κάνει τους ανθρώπους χειρότερους»
(Πλάτων, «Νόμοι», ΣΤ΄, 770e)
Τι μας συμβουλεύει ο Πλάτων; (ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο Πλάτων, όχι ο Μαρξ ή κάποιος άλλος «γνωστός επαναστάτης»…). Περιγράφοντας μια κατάσταση όμοια με αυτή που βιώνουμε τώρα, παροτρύνει τους Έλληνες να ξεσηκωθούν παρά να φύγουν. Ευθέως μιλά για Επανάσταση αρνούμενος σε κάθε περίπτωση τη μετανάστευση. Και επισημαίνει ότι είναι προτιμότερο να υποφέρουμε τις ταλαιπωρίες των πολιτικών αγώνων και των συγκρούσεων παρά να δεχθούμε την αλλαγή του πολιτεύματός μας.
Ας ακούσουμε τον Πλάτωνα λοιπόν και ας ξεσηκωθούμε! Ήδη έχουμε κάνει την αρχή με τις μεγαλειώδεις μας διαδηλώσεις, ας ολοκληρώσουμε ό,τι ξεκινήσαμε και ας απελευθερώσουμε την πατρίδα μας, δηλαδή τους εαυτούς μας -γιατί πατρίδα είναι οι άνθρωποι-, από τους ανάξιους κυβερνήτες που μας ξεπουλούν και υποδουλώνουν!
Υ.Γ. Κάποτε άκουσα σε μια παρέα «αριστερών» ότι ο Πλάτων ήταν… «ολιγαρχικός». Όπως αντιλαμβάνεστε εκείνοι οι «αριστεροί» δεν είχαν διαβάσει ποτέ Πλάτωνα…

Στέφανος Μυτιληναίος

Συρία: μια σύγκρουση εγκλωβισμένη στο παρελθόν

http://www.antinews.gr/2011/08/13/117690/

Η δυναστεία Άσαντ ρίζωσε στην εξουσία ύστερα  από την απόφαση των Γάλλων αποικιοκρατών να ενισχύει τους Αλαουίτες  της Συρίας μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ως αντίβαρο στην πλειοψηφία των σουνιτών στην οποία στηριζόταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία. Στα τέλη της δεκαετίας του ’60, Αλαουίτες αξιωματικοί πήραν την εξουσία ύστερα από πραξικοπήματα. Στη συνέχεια έχτισαν ένα στρατό και μια υπηρεσία πληροφοριών, με αξιοθρήνητες επιδόσεις απέναντι στο Ισραήλ αλλά θανατηφόρα αποτελεσματικούς κατά των ίδιων των Σύριων.
Ως εκ τούτου, η Συρία έχει ακολουθήσει μια πορεία εντελώς διαφορετική από εκείνη της Λιβύης και της Αιγύπτου. Ο στρατός της δεν είναι διχασμένος (όπως του Καντάφι) ή ανεξάρτητος (όπως του Μουμπάρακ). Είναι ικανός να συντρίψει τους συμπατριώτες του – και όπως δείχνουν οι τελευταίες εξελίξεις είναι έτοιμος να το κάνει.  Το 80% των στρατιωτών και των υπαλλήλων επιχειρήσεων της Συρίας είναι Αλαουίτες. Η 4η μηχανοκίνητη μεραρχία, η προεδρική φρουρά και οι υπηρεσίες-κλειδί της Πολεμικής Αεροπορίας αποτελούνται εξ ολοκλήρου από άνδρες αυτής της κοινότητας. Η Chabiha, η πολιτοφυλακή των Αλαουϊτών, είναι επίσης μια σημαντική δύναμη καταστολής.
Έτσι ο στρατός της Συρίας έχει μετατραπεί τελικά σε μια θρησκευτική πολιτοφυλακή. Για το λόγο αυτό, οι διοικητές δεν μπορούν να φανταστούν μια μετα-Άσαντ εποχή στη Συρία. Υπό αυτές τις συνθήκες, δεν εκπλήσσει καθόλου το γεγονός ότι αγωνίζονται σκληρά για την θεσμική επιβίωση τους. Η 5η Μεραρχία, με επικεφαλής τον αδελφό του Bashar al-Assad, τον Maher, χρησιμοποιήθηκε για να υποταχθεί η Deraa, στο Νότο. Οι ίδιες δυνάμεις πολιόρκησαν και την πόλη Al-Jisr Choughour στα νοτιοδυτικά της Συρίας, με αποτέλεσμα χιλιάδες κάτοικοι να διαφύγουν στην Τουρκία, ενώ χρησιμοποιούνται τώρα για να συντρίψουν τις διαδηλώσεις με αφορμή το Ραμαζάνι.
Ωστόσο, η πλειοψηφία των Σύριων είναι σουνίτες. Από την αρχή των συγκρούσεων η 5η Μεραρχία αντιμετώπισε προβλήματα με λιποταξίες σουνιτών. Άλλοι σουνίτες έστρεψαν ακόμα και τα όπλα τους εναντίον συντρόφων τους στην 4η Μεραρχία. Άλλες μονάδες, όπως η 9η Μεραρχία έχασαν δυνάμεις όταν λιποτάκτησαν κληρωτοί από φτωχές αγροτικές περιοχές που διατάχθηκαν να ανοίξουν πυρ εναντίον ομοθρήσκων τους. Το λουτρό αίματος στο Hama μπορεί να επιταχύνει τα φαινόμενα λιποταξίας. Αλλά, σε αντίθεση με το λιποταξίες που έλαβαν χώρα μαζικά στην ανατολική Λιβύη, οι αντάρτες της Συρίας είναι ακόμα διάσπαρτοι σε όλη τη χώρα και δεν μπορούν να αποτελέσουν υπολογίσιμη δύναμη. Οι αντάρτες θα πετύχουν μόνο αν υπάρξει μια συντριπτική για το καθεστώς αποστασία σουνιτών από τις ένοπλες δυνάμεις και αν η εξέγερση εξαπλωθεί προς την Δαμασκό.
Η Τουρκία, στο μεταξύ, ανησυχεί για την εισροή των προσφύγων.  Και η εσωτερική κρίση που προκλήθηκε στο καθεστώς της , μετά τις μαζικές παραιτήσεις στην στρατιωτική ηγεσία της 29ης Ιουλίου 29 μειώνουν την τουρκική απειλή προς την Συρία. Έτσι προς το παρόν οι Αλαουίτες θα συνεχίσουν την τακτική καμένης γης
courrier international

Για όλα φταίνε οι...ηλιακές καταιγίδες! Και το 'λεγα εγώ...

από e-mail

Εκτός από την ύφεση, μπορεί να φταίει και ο ...ήλιος

Τα επεισόδια στο Λονδίνο και ο πανικός στις αγορές ενδέχεται να μην οφείλονται στην παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, στην ύφεση, στην ανεργία και στην αποδόμηση του κοινωνικού κράτους αλλά στις ...ηλιακές καταιγίδες όπως αυτή που σημειώθηκε την 5η Αυγούστου.

 

Αυτό τουλάχιστον ισχυρίζονται κάποιοι πανεπιστημιακοί οι οποίοι πιστεύουν ότι γεωμαγνητικές καταιγίδες μπορεί να επηρεάσουν τους ανθρώπους, να μεταβάλουν τη διάθεσή τους και να τους οδηγήσουν σε αρνητική"συμπεριφορά αλλάζοντας τη βιοχημεία τους. Επικαλούνται μάλιστα κάποιες μελέτες που υποστηρίζουν ότι κατά τη διάρκεια γεωμαγνητικών καταιγίδων αυξάνονται οι αυτοκτονίες και η εισαγωγή στα νοσοκομεία λόγω κατάθλιψης.

Μάλιστα, μια μελέτη που έκανε το 2003 η Κεντρική Τράπεζα της Ατλάντας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τέτοιες "διαστημικές" καταιγίδες θα μπορούσαν να επηρεάσουν το... Χρηματιστήριο επειδή οι χρηματιστές είναι πιθανότερο να κάνουν "απαισιόδοξες" επιλογές. "Τα ασυνήθιστα υψηλά επίπεδα γεωμαγνητικής δραστηριότητας έχουν αρνητική, στατιστικά και οικονομικά σημαντική, επίπτωση στις αποδόσεις των μετοχών την αμέσως επόμενη εβδομάδα", ανέφεραν οι συγγραφείς της μελέτης.

Ο Ήλιος εκτοξεύει στο διάστημα φορτισμένα σωματίδια, ένα φαινόμενο που από τους επιστήμονες αποκαλείται εκτίναξη στεμματικού υλικού (CME). Τρεις μεγάλες τέτοιες εκτινάξεις υποχρέωσαν τους Αμερικανούς επιστήμονες να προειδοποιήσουν ότι οι ηλιακές καταιγίδες μπορεί να προκαλέσουν διακοπές στην ηλεκτροδότηση ενώ το βόρειο σέλας, που προκαλείται από διαταραχές στη γήινη ατμόσφαιρα, έχει γίνει ορατό σε περιοχές όπως η Αγγλία και το Κολοράντο, σύμφωνα με τη NASA.

"Το μαγνητικό πεδίο της Γης ακόμη δονείται από τη CME της 5ης Αυγούστου που προκάλεσε μια από τις ισχυρότερες γεωμαγνητικές καταιγίδες εδώ και πολλά χρόνια" ανέφερε η ιστοσελίδα SpaceWeather.

Ο τρέχων ενδεκαετής ηλιακός κύκλος αναμένεται να κορυφωθεί το 2013 και ενδέχεται τους επόμενους μήνες να πλήξουν τη Γη και άλλες γεωμαγνητικές καταιγίδες.

Διαδίκτυο: Το όπλο της παγκοσμιοποίησης στρέφεται εναντίον της;

http://olympia.gr/2011/08/12/%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B4%CE%AF%CE%BA%CF%84%CF%85%CE%BF-%CF%84%CE%BF-%CF%8C%CF%80%CE%BB%CE%BF-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83/

http://wp.me/pWOiz-ftB
Ο Άγγλος πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον σκέφτεται σοβαρά το ενδεχόμενο να “κλείσει” το facebook και το twitter σε περίπτωση που υπάρξουν νέα μεγάλα επεισόδια σε αγγλικές πόλεις, ώστε να μην μπορούν οι διαδηλωτές να συντονίζονται κι έτσι να είναι εύκολα αντιμετωπίσιμοι…
Μοιραία έρχεται στο μυαλό όλων το προηγούμενο της Τυνησίας και της Αιγύπτου, αλλά και για εμάς τους Έλληνες που ασχολούμαστε με τα ιστολόγια την βιασύνη με την οποία η δική μας κυβέρνηση θέλει “δημοκρατικά” να επιβάλλει επωνυμία και να εξαναγκάσει σε κλείσιμο (βλ. φίμωση) τα ιστολόγια όσων bloggers δεν συμμορφωθούν προς τας υποδείξεις των…
Φαίνεται ότι αυτό που ξεκίνησε ως το απόλυτο “όπλο” της παγκοσμιοποίησης, το διαδίκτυο, πλέον έχει γίνει το πιο αδύναμο σημείο του παγκόσμιου συστήματος και της Νέας Τάξης που πάει να επιβληθεί.
Δεν εξετάζω την περίπτωση των αγγλικών ταραχών, μια που η πληροφόρηση είναι πολύ “θολή” ως προς τα κίνητρα και τους στόχους των διαδηλωτών, αλλά όπως φαίνεται οι Άγγλοι πληρώνουν ακριβά την πολυπολιτισμική τους προσήλωση και η βαριά λιτότητα πυροδότησε το ήδη τεταμένο κλίμα.
Εν αναμονή των δικών μας εξελίξεων από Σεπτέμβρη, όταν όσοι δεν έχουν “πονέσει” ακόμη από την κοινωνική καταστροφή που επιβάλλει η κυβέρνηση ΓΑΠ, θα δουν μικρότερους μισθούς και πετσοκομένες συντάξεις (αν υπάρχει η δυνατότητα να πληρωθούν), τον ΦΠΑ στο 23% για τα είδη “πολυτελείας” όπως η σόδα, καταλάβουν ότι τελείωσαν οι μέρες των “παχιών” αγελάδων, αφού κι αυτές με φούσκες και δανεικά τις παχύνανε, θα δούμε την κατοχική κυβέρνηση να προσπαθεί να ελέγξει κάθε ανεξέλεγκτη για το σύστημά τους ελεύθερη φωνή που ξυπνάει τον κόσμο… Μην απορήσετε αν δείτε να εκκενώνεται και ολόκληρη η Θεσσαλονίκη για να μεταβεί ο ηγεμόνας στα εγκαίνια της ΔΕΘ…
…και πολύ φοβάμαι ότι οι μέρες που θα ακολουθήσουν θα ξεπεράσουν τις ακρότητες που έζησαν τις προηγούμενες μέρες στην Αγγλία.
αἰέν ἀριστεύειν

ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

http://www.agioritikovima.gr/2011-07-14-22-28-56/2895

Μια από τις μεγαλύτερες γιορτές της Ορθοδοξίας είναι η 15η Αυγούστου, ημέρα της Κοίμησης της Θεοτόκου. Στον ελληνικό λαό η επίκληση της Παναγίας είναι η περισσότερο καθιερωμένη. Η Παναγία διεκδικεί τα περισσότερα προσωνύμια που προέρχονται από: - τον τρόπο αγιογραφίας της Εικόνας Της (π.χ., Βρεφοκρατούσα, Γλυκοφιλούσα) - τη θεολογική ιδιότητα (π.χ., Ελεούσα, Κυρά, Μεγαλόχαρη) - την παλαιότητα του εικονίσματός Της (π.χ., Μαυριώτισσα, Γερόντισσα) - τον τρόπο εύρεσης της εικόνας Της (π.χ., Θεοσκέπαστη, Σπηλαιώτισσα, Πλατανιώτισσα, Πορταΐτισσα, Μυρτιδιώτισσα, Φανερωμένη) - τον τόπο προέλευσης της εικόνας (π.χ., Αθηνιώτισσα, Αργοκοιλιώτισσα, Βατοπεδινή, Πολίτισσα). Τέλος, απαντώνται προσωνύμια που δίνονται ανάλογα της εποχής και των εργασιών που συμπίπτει η εορτή της (π.χ., Φλεβαριανή, Μεσοσπορίτισσα, Ακαθή - εκ του Ακάθιστου ύμνου). Οι εικόνες της Παναγίας βρέθηκαν σε πολλές περιπτώσεις με θαυματουργό τρόπο και απετέλεσαν κίνητρο για τη δημιουργία Ιερών Ναών στη χάρη Της. Χιλιάδες πιστών συρρέουν κάθε χρόνο για να προσκυνήσουν την εικόνα και να παρακαλέσουν για τη βοήθειά Της. Οι εκκλησίες και τα μοναστήρια που είναι αφιερωμένα στη Θεοτόκο, υποδέχονται υπέρλαμπρα τους επισκέπτες του 15αύγουστου. Η ημέρα που είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου δεν είναι στις περισσότερες περιπτώσεις μέρα πένθους για μια αγαπημένη γυναίκα που «έφυγε», αλλά γιορτή χαράς και αγαλλίασης για το σμίξιμο της μητέρας με τον αγαπημένο της γιο, την άνθηση της φύσης, την πλημμύρα των συναισθημάτων, την επιστροφή των ανθρώπων στη γενέθλια γη τους. Σε κάθε περιοχή της Ελλάδας, υπάρχει ένα τελετουργικό που συνδέεται με την ημέρα αυτή. Ήθη και έθιμα αιώνων αναβιώνουν το 15αύγουστο με πιο χαρακτηριστικά τα εξής: Ημαθία (Καστανιά) - Παναγία Σουμελά Χιλιάδες πιστοί από όλη την Ελλάδα αλλά και το Εξωτερικό συρρέουν κάθε χρόνο και στις εκδηλώσεις που γίνονται στην Παναγία Σουμελά, την ιστορική εκκλησία που βρίσκεται στις πλαγιές του Βερμίου, κοντά στο χωριό Καστανιά. Η εκκλησία κτίστηκε το 1951 από τους πρόσφυγες του Πόντου, στη μνήμη της ιστορικής ομώνυμης Μονής, τα ερείπια της οποίας βρίσκονται στο όρος Μελά, κοντά στην Τραπεζούντα του Πόντου. Εδώ φυλάσσεται η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, που είναι φιλοτεχνημένη από τον Ευαγγελιστή Λουκά. Μετά τον μέγα εσπερινό της παραμονής γίνεται η λιτάνευση της Αγίας Εικόνας και στη συνέχεια ακολουθούν καλλιτεχνικές εκδηλώσεις με ποντιακά συγκροτήματα, ενώ ανήμερα της Παναγίας γίνεται η περιφορά της Αγίας Εικόνας, την οποία ακολουθεί πλήθος πιστών. Στο αποκορύφωμα της μεγάλης γιορτής της χριστιανοσύνης, ποντιακά συγκροτήματα από την Μακεδονία προσφέρουν μοναδικές στιγμές με παραδοσιακούς σκοπούς και πολύωρο γλέντι. Κοζάνη (Σιάτιστα) - Παναγία Μικρόκαστρου Το έθιμο των καβαλάρηδων προσκυνητών έρχεται από την τουρκοκρατία, όταν αποτελούσε μια ευκαιρία στους σκλαβωμένους να δείξουν τη λεβεντιά και τον πόθο τους για λευτεριά. Στις 14 και 15 Αυγούστου όλη η Σιάτιστα δονείται στους ρυθμούς των χάλκινων και του ασταμάτητου γλεντιού. Την παραμονή της γιορτής οι πλατείες Χώρας, Γεράνειας και η γειτονιά του Μπούνου συγκεντρώνουν τις παρέες των καβαλάρηδων, οι οποίοι παρασύρουν Σιατιστινούς και επισκέπτες στο γλέντι. Ανήμερα του Δεκαπενταύγουστου, οι καβαλάρηδες ξεκινούν το πρωί για να προσκυνήσουν την εικόνα της Παναγίας στο φερώνυμο Μοναστήρι που βρίσκεται στο Μικρόκαστρο. Το μεσημέρι οι παρέες των καβαλάρηδων με τα καταστόλιστα άλογα μπαίνουν επιβλητικά στη Σιάτιστα και στην πλατεία της Χώρας τους επισκέπτονται αρχές και λαός. Το γλέντι συνεχίζεται στις πλατείες της Χώρας και της Γεράνειας, στην πλατεία του Δημαρχείου, αλλά και στις γειτονιές της Σιάτιστας μέχρι αργά το βράδυ. Έβρος (Φέρες) - Παναγία Κοσμοσωτήρα Και στις Φέρες Έβρου, η Παναγία έχει την τιμητική της, το απόγευμα του Δεκαπενταύγουστου όταν, με επίκεντρο την εκκλησία της Παναγίας της Κοσμοσώτηρας, τελείται μέγας πανηγυρικός εσπερινός. Από το ναό ξεκινά μια από τις πιο συγκινητικές λιτανείες της ιερής εικόνας, ενώ οι εορταστικές εκδηλώσεις ξεπερνούν το στοιχείο της θρησκευτικής κατάνυξης και απογειώνονται με τα κέφια των ανθρώπων. Ιωάννινα (Ζαγοροχώρια) Ξακουστά σε ολόκληρη την Ελλάδα είναι τα πανηγύρια της Παναγίας που γίνονται τον Δεκαπενταύγουστο στα Ζαγοροχώρια. Σε χωριά όπως η Βίτσα και το Τσεπέλοβο, οι εκδηλώσεις στη μνήμη της Κοίμησης της Θεοτόκου είναι τριήμερες και προσφέρουν την ευκαιρία για ατελείωτο γλέντι με παραδοσιακούς ηπειρώτικους χορούς. Κι ενώ οι δύο πρώτες ημέρες το γλέντι είναι ανοιχτό για όλους, την τρίτη και τελευταία ημέρα της χαράς και του κεφιού, τον πρώτο λόγο έχουν οι ντόπιοι, με τοπικούς σκοπούς και ηπειρώτικους χορούς. Ιωάννινα (Παλαιόπυργος Πωγωνίου) - Κοίμηση της Θεοτόκου Στον Παλαιόπυργο, το πανηγύρι οργανώνει Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού. Το μεσημέρι, μετά το φαγητό, το οποίο γίνεται στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας, ακολουθούν τα «ντολιά», ένα έθιμο το οποίο γίνονταν και παλιά και συνεχίζεται και σήμερα. Κατά το έθιμο η εντολή ντολή -ντολιά δίνεται από τον «ντολή πασά» που ορίζεται κάποιος από τους μεγαλύτερους, και παίρνοντας το ποτήρι του με το κρασί θα το τσουγκρίσει με έναν παρευρισκόμενο (κάποιο ξένο καλεσμένο, τον παπά κ.α.). Θα πιεί τρία ποτήρια ή τρείς φορές και θα τα αφιερώσει κάθε φορά και σε διάφορους ζητώντας από τους οργανοπαίκτες να παίξουν ένα τραγούδι. Ύστερα οι υπόλοιποι με την σειρά που ορίζει ο «ντολή πασάς» αφιερώνουν τις ευχές τους όπου θέλει ο καθένας ζητώντας και από ένα τραγούδι. Ένας και από τους σκοπούς αυτού του εθίμου ήταν να διαλύονται και οι μικροπαρεξηγήσεις που είχαν δημιουργηθεί και να υπάρχει ομόνοια μεταξύ των χωριανών. Το βράδυ ακολουθεί παραδοσιακό πανηγύρι με τοπικές ενδυμασίες και Πωγωνήσιους χορούς. Το γλέντι διαρκεί μέχρι τις πρωινές ώρες. Καβάλα (Θάσος) - Παναγία Θάσου Πατάτες, ρύζι, μοσχάρι και στιφάδο περιλαμβάνει το γεύμα που παρατίθεται στο μεγάλο τραπέζι που συμμετέχουν όλοι οι πιστοί που έχουν συρρεύσει στον Ιερό Ναό της Κοίμησης της Θεοτόκου, στην Παναγία της Θάσου, στο χωριό που πήρε το όνομά του από τη Θεοτόκο. Μετά τη λιτάνευση της εικόνας, που συνοδεύεται από πολυμελή μπάντα, όλοι μαζεύονται στο προαύλιο της εκκλησίας, με σκοπό να φουντώσει το γλέντι, με χορούς από όλη την Ελλάδα, μεζέδες, κρασί. Μαγνησία (Σκιάθος) - Επιτάφιος Παναγίας Στο νησί της Σκιάθου το Δεκαπενταύγουστο, χιλιάδες προσκυνητών συρρέουν από ολόκληρο το νησί αλλά και τα γειτονικά μέρη όπου την παραμονή της γιορτής, το βράδυ, όπου γίνεται η έξοδος του επιτάφιου της Παναγίας μέσα σε μια ατμόσφαιρα μοναδικής κατάνυξης, υπό την συγκινητική μελωδία των εγκωμίων της Θεοτόκου που ψάλλουν όλοι μαζί οι Σκιαθίτες. Λέσβος (Αγιάσος) - Παναγία Αγιασώτισσα Στην ενδοχώρα της Λέσβου, στην γραφική κωμόπολη της Αγιάσου, ο Δεκαπενταύγουστος αποτελεί μια ξεχωριστή εμπειρία για όλους. Με επίκεντρο της ξακουστή εκκλησία της Παναγίας της Αγιάσου, οι πιστοί, επισκέπτες και ντόπιοι, απολαμβάνουν ένα από τα ωραιότερα πανηγύρια του ανατολικού Αιγαίου. Η ομώνυμη εικόνα είναι έργο του ευαγγελιστή Λουκά, πλασμένη με κερί και μαστίχα. Πολλοί από τους προσκυνητές, με αφετηρία την πόλη της Μυτιλήνης, περπατούν 25 χιλιόμετρα για να φθάσουν στον αυλόγυρο της εκκλησίας, όπου και διανυκτερεύουν. Την ημέρα της γιορτής της Παναγίας, ύστερα απ' τη καθιερωμένη λειτουργία, γίνεται η περιφορά της εικόνας γύρω από το ναό, ενώ οι εορταστικές εκδηλώσεις φθάνουν στο αποκορύφωμά τους με τις μουσικές και χορευτικές εκδηλώσεις στην πλατεία του χωριού. Στην Αγιάσο τον Δεκαπενταύγουστο συναντά κανείς όλα αυτά που συνθέτουν την εικόνα ενός τυπικού νησιώτικου πανηγυριού, πλανόδιους πωλητές, μουσικοχορευτικά συγκροτήματα και λαϊκές ορχήστρες, ενώ τα σκωπτικά πειράγματα δίνουν και παίρνουν, συντηρώντας μια παράδοση αιώνων. Κυκλάδες (Τήνος) - Παναγία της Τήνου Το προσκύνημα στην Παναγία της Τήνου είναι, ίσως, το μεγαλύτερο θρησκευτικό προσκύνημα του Ελληνισμού. Στο νησί που είναι απόλυτα ταυτισμένο με την Παναγιά του, συγκεντρώνονται κάθε χρόνο χιλιάδες πιστοί, όχι μόνο από την Ελλάδα, για να προσκυνήσουν την θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, στην Εκκλησία της Μεγαλόχαρης και ν' αποθέσουν τα τάματά τους. Η εικόνα των πιστών που ανεβαίνουν τα σκαλοπάτια, μέχρι την εικόνα, γονατιστοί είναι από τις πιο χαρακτηριστικές. Η περιφορά του επιταφίου της Παναγίας γίνεται όπως στον Επιτάφιο του Χριστού, τη Μεγάλη Παρασκευή, με τους χιλιάδες πιστούς να ακολουθούν με αναμμένα κεριά. Το πανηγύρι διαρκεί έως τις 23 Αυγούστου, στα εννιάμερα δηλαδή της Παναγίας, ενώ, παράλληλα με τις εκδηλώσεις για την Κοίμηση της Θεοτόκου, στο νησί γιορτάζεται και η επέτειος της βύθισης του αντιτορπιλικού Έλλη από τους Ιταλούς, που έγινε λίγο πριν ξεσπάσει ο πόλεμος με τους Ιταλούς, τον δεκαπενταύγουστο του 1940. Κυκλάδες (Πάρος) - Παναγία Εκατονταπυλιανή Από τις εντυπωσιακότερες εκκλησίες του Αιγαίου, ο παλαιοχριστιανικός ναός της Εκατονταπυλιανής, βρίσκεται στην Παροικιά, την πρωτεύουσα της Πάρου και είναι από τους αρχαιότερους και καλύτερα διατηρημένους χριστιανικούς ναούς. Σύμφωνα με την παράδοση, χτίστηκε εξαιτίας ενός τάματος της Αγίας Ελένης. Πιστοί από ολόκληρη την Ελλάδα συγκεντρώνονται εδώ τον Δεκαπενταύγουστο για να προσκυνήσουν την εικόνα της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής (17ου αιώνα) και να πάρουν μέρος στις εορταστικές εκδηλώσεις. Μετά την καθιερωμένη περιφορά του επιταφίου, ξεκινά το μεγάλο πανηγύρι των ανθρώπων, που το γλεντάνε μέχρι τις πρωινές ώρες, με παραδοσιακή μουσική, παριανό κρασί και ντόπιους μεζέδες. Την ίδια ώρα, στο λιμανάκι της Νάουσας της Πάρου η νύχτα γίνεται μέρα, όταν δεκάδες καΐκια προσεγγίζουν την προβλήτα με αναμμένα δαδιά. Οι συγκεντρωμένοι, εντυπωσιασμένοι από το θέαμα, περιμένουν την κορύφωση, με την άφιξη των «πειρατών» στο λιμάνι για την έναρξη της γιορτής με νησιώτικους χορούς, και πρώτο και καλύτερο τον Mπάλο. Κυκλάδες (Κουφονήσια) - Με τα καΐκια στην Παναγιά Τον Δεκαπενταύγουστο γιορτάζει η Παναγία στο εκκλησάκι της στο Κάτω Κουφονήσι. Μετά τη λειτουργία προσφέρεται φαγητό από τους κατοίκους και κατόπιν μεταφέρονται με τα καΐκια τα οποία κάνουν αγώνες για το ποιος θα περάσει τον άλλο στο Πάνω Κουφονήσι. Με την επιστροφή ντόπιοι και ξένοι το γλεντάνε μέχρι πρωίας στα μαγαζιά του νησιού, με μουσική, κρασί, ούζο και θαλασσινούς μεζέδες για τους οποίους έχουν φροντίσει οι ψαράδες. Δωδεκάνησα (Κάρπαθος) - Παναγία στην Όλυμπο Για τους πιο ταξιδεμένους, που έχουν αψηφήσει την απόσταση και τις δυσκολίες στην πρόσβαση, το πανηγύρι της Κοίμησης της Θεοτόκου, στην Όλυμπο της Καρπάθου είναι από τα πιο κατανυκτικά. Εδώ, στην Όλυμπο, οι λειτουργίες είναι βαθιά συνδεδεμένες με το πένθος που χαρακτηρίζει αυτή την συγκυρία για τον Χριστιανισμό και το αποκορύφωμα του παραδοσιακού εορτασμού είναι ο χορός που γίνεται στη μικρή πλατεία, μπρος στην εκκλησιά της Παναγίας, με τους οργανοπαίκτες να παίζουν τον Κάτω Χορό, αργόσυρτο και με σοβαρή διάθεση. Αρχικά, οι άντρες καθισμένοι στο τραπέζι και με ένα κομμάτι βασιλικό στο πέτο, τραγουδούν και πίνουν, με τη συνοδεία λαούτου και λίρας. Στη συνέχεια, και καθώς πέφτει το σκοτάδι, ξεκινά ο χορός, στον οποίο μπαίνουν, σιγά-σιγά, και οι γυναίκες ντυμένες με τις εκπληκτικής ομορφιάς και λαμπρότητας παραδοσιακές γιορτινές φορεσιές τους. Ο χορός αργός και πάντα με σταθερό βήμα και κατανυκτική διάθεση, κρατά για ώρες και η όλη ατμόσφαιρα είναι από τις ωραιότερες που μπορεί να βιώσει ο πιστός στα πανηγύρια του Αιγαίου. Δωδεκάνησα (Nίσυρος) - Παναγία Σπηλιανή Ένας από τους πιο πολυήμερους και ξεχωριστούς εορτασμούς της Παναγιάς πραγματοποιείται στο νησί της Νισύρου. Εδώ γιορτάζεται το Nιάμερο της Παναγίας, που ξεκινά στις 6 Aυγούστου, γιορτή της Mεταμορφώσεως του Σωτήρος. Tο έθιμο είναι αφιερωμένο στην γυναίκα, καθώς οι μαυροντυμένες Eννιαμερίτισσες (γυναίκες ταγμένες στην Παναγία) αναλαμβάνουν πρωταγωνιστικό ρόλο στη λατρευτική δράση. Eγκαθίστανται στο χώρο του μοναστηριού της Παναγίας της Σπηλιανής που βρίσκεται μέσα στο κάστρο των Iπποτών, προσκυνούν και καθαρίζουν τον χώρο και τα ιερά σκεύη. Στην πραγματικότητα, διεξάγονται δύο παράλληλες λατρευτικές τελετουργίες, η επίσημη εκκλησιαστική από τους ιερείς και η ανεπίσημη με ιέρειες τις Eννιαμερίτισσες, που ακολουθούν αυστηρή νηστεία, κάνουν 300 μετάνοιες κάθε εικοσιτετράωρο και ψάλλουν. Tην ημέρα του Δεκαπενταύγουστου, με τη λήξη της λειτουργίας, οι ιερείς λιτανεύουν την εικόνα της Παναγίας έως το χωριό για να ευλογήσει το πανηγύρι. Oι Eννιαμερίτισσες, από την άλλη πλευρά, κρατούν τους δίσκους με τα κόλλυβα και προπορεύονται, ανοίγοντας το δρόμο για την ιερή εικόνα. Το γλέντι ξεκινά τη στιγμή που η εικόνα φτάνει στο χωριό, με τον τοπικό χορό της «κούπας», τραγούδια και άφθονο κρασί, ενώ οι Εννιαμερίτισσες αποσύρονται. Δωδεκάνησα (Πάτμος) - Επιτάφιος Παναγίας Στο νησί της Πάτμου, το νησί της Ορθοδοξίας, όπου τα πάντα περιστρέφονται γύρω από το ιστορικό μοναστήρι της Αποκάλυψης, οι μοναχοί του τηρούν το έθιμο του επιταφίου της Παναγίας, ένα έθιμο με βυζαντινές καταβολές. Ο χρυσοποίκιλτος επιτάφιος της Παναγίας περιφέρεται στα σοκάκια του νησιού σε μεγαλοπρεπή πομπή, ενώ οι καμπάνες του μοναστηριού και των άλλων εκκλησιών ηχούν ασταμάτητα. Δωδεκάνησα (Κάσος) - Κοίμηση της Θεοτόκου Ένα ακόμη χωριό με το όνομα Παναγία είναι ο τόπος του μεγαλυτέρου πανηγυριού της Κάσου, κάθε Δεκαπενταύγουστο. Στην τοπική εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου τηρούνται, κάθε χρόνο, όλα τα πατροπαράδοτα έθιμα κατά τον εορτασμό του Δεκαπενταύγουστου. Εκατοντάδες Κασιώτες απ' όλη την Ελλάδα, αλλά και μετανάστες όλες τις γωνιές του κόσμου, συρρέουν στο νησί, μαζί με τους ξένους επισκέπτες, για να προσκυνήσουν στην Παναγία, να γλεντήσουν με τα πατροπαράδοτα έθιμα και να δοκιμάσουν κασιώτικα ντολμαδάκια και πιλάφι. Δωδεκάνησα (Λειψοί) - Παναγία του Χάρου Στο Μοναστήρι της Παναγίας στους Λειψούς, η Παναγία δεν κρατάει το Θείο Βρέφος αλλά τον Εσταυρωμένο Χριστό, σε μια εικόνα μοναδική στην χριστιανική παράδοση. Η Παναγία του Χάρου γιορτάζει στις 23 Αυγούστου, δηλαδή στα εννιάμερα της Παναγίας. Σύμφωνα με το έθιμο, που τηρείται από το 1943, τοποθετούνται την άνοιξη κρινάκια γύρω από την εικόνα τα οποία στη συνέχεια ξεραίνονται και ανθίζουν ξανά, τον Αύγουστο. Kεφαλονιά - Παναγία η Φιδούσα Πλήθος πιστών συγκεντρώνεται κάθε χρόνο στην αυλή της Iεράς Mονής της Παναγιάς της Φιδούς στην περιοχή Mαρκόπουλου, Kεφαλονιάς για να δουν τα «φιδάκια της Παναγίας». Kάθε 15 Aυγούστου τα μικρά φιδάκια εμφανίζονται στο καμπαναριό και η εκκλησιαστική επιτροπή τα μεταφέρει στο προαύλιο του Iερού Nαού. Σύμφωνα με την παράδοση, τα φιδάκια φέρνουν καλή τύχη στο νησί και αν δεν εμφανιστούν, ο οιωνός είναι κακός, όπως έγινε, για παράδειγμα, την χρονιά των μεγάλων σεισμών, μερικές δεκαετίες πριν. aftodioikisi.gr

Οι φλογισμένες βρετανικές πόλεις ίσως να μοιάζουν με ειδυλλιακή εικόνα το φθινόπωρο στην Ελλάδα!

http://tsak-giorgis.blogspot.com/2011/08/blog-post_3741.html

Εφιαλτικές διαστάσεις αναμένεται να πάρει η ανεργία από τον Σεπτέμβριο. Σύμφωνα με όλες τις προβλέψεις, το ποσοστό των ανέργων και των «απασχολήσιμων» το επόμενο διάστημα θα συναγωνίζεται το ποσοστό των εργαζομένων με πλήρες ωράριο.
Και οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες (νέοι, γυναίκες, άνδρες μεγαλύτερης ηλικίας) αποτελούν την πλειονότητα των ανέργων. Οι εφιαλτικές διαστάσεις της ανεργίας δείχνουν ότι η οικονομία δεν μπορεί να λειτουργήσει και έχει περιέλθει σε πλήρες αδιέξοδο. Επίσης καμία κυβέρνηση και κανένα πολιτικό σύστημα δεν λειτούργησε ποτέ, όταν αυτοί που δεν δουλεύουν είναι περισσότεροι απ' αυτούς που έχουν εξασφαλίσει το μεροκάματο. Οι φλογισμένες βρετανικές πόλεις ίσως να μοιάζουν με ειδυλλιακή εικόνα το φθινόπωρο στην Ελλάδα.

"Ελευθεροτυπία"

_______________

Πιθανόν η εκτίμηση του σχολίου της «Ελευθεροτυπίας» να μην απέχει απ’ την πραγματικότητα. Η επέλαση της καπιταλιστικής βαρβαρότητας που εξαθλιώνει τεράστιες εργατικές μάζες, το ξεπούλημα λαού και τόπου σε μια δράκα ντόπιους και ξένους πλουτοκράτες στο οποίο επιδίδεται η μνημονική κυβέρνηση του ΓΑΠ, θα δημιουργήσει εκρηκτικές καταστάσεις. Κι αυτό είναι κάτι που το εντοπίζουν πρώτοι και καλύτεροι οι αστοί αναλυτές, τα δημοσιοκαφρικά φερέφωνα των καπιταλιστών.

Είναι χαρακτηριστικό σημερινό κείμενο αρθρογράφου της φυλλάδας Αλαφούζου. Κάνοντας, αυτός, αναφορά στα πρόσφατα γεγονότα της Βρετανίας, επικρίνει τον κυβερνητικό θίασο που διαχειρίζεται την ντόπια αστική δικτατορία γιατί δεν έχει την βούληση και αποτελεσματικότητα να καταστείλει –όπως ο ίδιος θα ήθελε- κάθε πιθανή κοινωνική αντίδραση.
«Η αγγλική κυβέρνηση δεν έδειξε κανένα φόβο μήπως από τις συγκρούσεις ταραχοποιών και αστυνομίας υπάρξουν θύματα που θα την επιβαρύνουν με το λεγόμενο "πολιτικό", ουσιαστικά κομματικό, κόστος, σε αντίθεση με τα πολιτικά ήθη στην Αθήνα. Ταυτόχρονα όμως δεν υπήρξε και καμία ιδιαίτερη κατακραυγή για τις μεθόδους καταστολής της αστυνομίας. Οι λαϊκίστικες παραδόσεις στην Ελλάδα θέλουν την αστυνομία να ραίνει με άνθη όσους παραβιάζουν τον νόμο, εν ονόματι της κοινωνικής δικαιοσύνης. Ακόμη περισσότερο, στην Αγγλία τα δικαστήρια λειτούργησαν υπερωριακά αυτές τις μέρες για να κρίνουν άμεσα την ενοχή ή την αθωότητα των συλληφθέντων, κάτι που δεν συμβαίνει φυσικά εδώ», μας γράφει ανάμεσα στα άλλα στο πόνημα του.

Αρχικά να πούμε ότι ψεύδεται ασύστολα. Θα ήταν πλεονασμός να σχολιάσουμε την ανοησία του «Οι λαϊκίστικες παραδόσεις στην Ελλάδα θέλουν την αστυνομία να ραίνει με άνθη όσους παραβιάζουν τον νόμο, εν ονόματι της κοινωνικής δικαιοσύνης», ή όσα μας λέει για την λειτουργία της δικαιοσύνης. Ας ρωτήσει τον συνάδελφο του Κυπραίο τις συνέπιες που έχει το ράντισμα με άνθη απ’ την μπασκηναρία, ή τα παιδιά που παρουσίασαν ως μέλη των «Πυρήνων της Φωτιάς» και οι δικαστές τους «κέρασαν» 130 χρόνια φυλακή χρεώνοντας τους την έκρηξη από  τρεις στρακαστρούκες που δεν επέφεραν τον παραμικρό τραυματισμό, για να πληροφορηθεί την ντόπια απόδοση «δικαιοσύνης».

Εκεί που το τσιράκι του Αλαφούζου ξεπέρασε ακόμα και τον Μητσοτάκη σε επίδειξη ταξικού μίσους –να θυμίσουμε ότι ο "εφιάλτης της δημοκρατίας" ζητούσε να διαταχθούν οι μπάτσοι να ανοίξουν πυρ στους διαδηλωτές που πολιορκούσαν το κοινοβούλιο και να υπάρξουν και νεκροί!!!- είναι στο σημείο που γράφει «η αγγλική κυβέρνηση δεν έδειξε κανένα φόβο μήπως από τις συγκρούσεις ταραχοποιών και αστυνομίας υπάρξουν θύματα που θα την επιβαρύνουν με το λεγόμενο "πολιτικό", ουσιαστικά κομματικό, κόστος, σε αντίθεση με τα πολιτικά ήθη στην Αθήνα»!.

Είναι εντελώς απροκάλυπτος αυτός ο κολαούζος των καπιταλιστών (Αγγελος Στάγκος λέγεται). Το μήνυμα που περνάει, εκπροσωπώντας την τάξη που εκφράζει, στην μνημονική κυβέρνηση εντελώς ξεκάθαρο: Μιμηθείτε την αγγλική κυβέρνηση, αν προκύψουν παρόμοιες καταστάσεις Το ότι υπήρξαν μέχρι τώρα πέντε νεκροί εκεί δεν έχει καμιά σημασία. Πάνω απ’ όλα προέχει να μην διασαλευτεί στο παραμικρό η επικρατούσα «τάξη πραγμάτων».