"Κώνειο" και στον ΓΑΠ!!!

Πάει και ο Σόκρατες!

http://www.prin.gr/2011/03/socratesdranktheconium.html
ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Γιουχάισμα άγριο, πολύ άγριο συνόδευσε την Τετάρτη το βράδυ την εσπευσμένη αποχώρηση του πορτογάλου πρωθυπουργού Ζοζέ Σόκρατες από το κοινοβούλιο της χώρας του. Γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι η πορτογαλική Bουλή θα απέρριπτε πανηγυρικά το νέο πακέτο μέτρων λιτότητας –το...τέταρτο(!) που έφερνε μέσα σε ένα χρόνο– ο Σόκρατες προτίμησε να μην παρακολουθήσει τις ομιλίες των εκπροσώπων των τεσσάρων κομμάτων της αντιπολίτευσης. Αυτή τη φορά η σκληρή Δεξιά που φέρει το... ψευδώνυμο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα είχε αποφασίσει να μη στηρίξει το τέταρτο πακέτο λιτότητας, όπως είχε κάνει με τα τρία προηγούμενα.

Η ψηφοφορία στη Bουλή ήταν καταλυτική. Ούτε ένας –κυριολεκτικά ούτε ένας– βουλευτής κόμματος της αντιπολίτευσης, αριστερός ή δεξιός, δεν υπερψήφισε το νέο πακέτο μέτρων λιτότητας του Σόκρατες. Επίσης ούτε ένας από τους 97 κυβερνητικούς βουλευτές (σε σύνολο 230 που έχει η πορτογαλική Bουλή) δεν διαφοροποιήθηκε από τα μέτρα αυτά, τα οποία βεβαίως δεν έχουν καμιά απολύτως σχέση με την υποτιθέμενη σοσιαλιστική ιδεολογία τους. Ο Σόκρατες σαρώθηκε κοινοβουλευτικά. Δύο ώρες αργότερα πήγε στο δεξιό πρόεδρο της Δημοκρατίας Ανίβαλ Καβάκου Σίλβα και υπέβαλε την παραίτηση της κυβέρνησής του, όπως είχε αναγγείλει πριν από την κρίσιμη ψηφοφορία. Αμέσως μετά την παραίτησή του άρχισε να παριστάνει τον οσιομάρτυρα. «Ας είμαστε καθαροί, ένας “συνασπισμός άρνησης” πολιτικών δυνάμεων επέβαλε την παραίτηση της κυβέρνησης γιατί της απέσυρε τις ελάχιστες προϋποθέσεις που απαιτούνται για να κυβερνήσει» δήλωσε ο Σόκρατες και ως νέος ...λουδοβίκος ταύτισε τον εαυτό του με τη χώρα: «Αυτό που συνέβη στο κοινοβούλιο δεν έχει να κάνει με εμένα ούτε με την κυβέρνηση. Σήμερα έχασε η χώρα. Στις οικονομικές δυσκολίες προστίθενται και οι πολιτικές δυσκολίες. Αυτή η πολιτική κρίση θα έχει πολύ βαριές συνέπειες για την εμπιστοσύνη που έχει ανάγκη η Πορτογαλία από τους θεσμούς (σ.σ. της ΕΕ) και τις χρηματοπιστωτικές αγορές» διακήρυξε μελοδραματικά, σπεύδοντας όμως να εξαγγείλει αμέσως ότι θα είναι και πάλι υποψήφιος των σοσιαλιστών μην τυχόν και του φάει κανείς τη θέση του αρχηγού!

Ο αρχηγός της Δεξιάς, ο οποίος δικαίως προαλείφεται για πρωθυπουργός στις πρόωρες εκλογές που θα γίνουν βάσει του πορτογαλικού Συντάγματος στα τέλη Μαΐου, δεν κρατιέται: «Είμαι πεπεισμένος ότι ο δρόμος που θα ακολουθήσουμε, ο φυσιολογικός δρόμος της δημοκρατίας, θα δώσει ξανά το λόγο στους Πορτογάλους για να εκλέξουν μια νέα, ισχυρότερη κυβέρνηση με περισσότερη εμπιστοσύνη για να καταπολεμήσει την κρίση» διακήρυξε πανηγυρικά ο Πέδρο Πάσους Κοέλιο, καθιστώντας σαφέστατο ότι δεν είναι διατεθειμένος να συμπράξει με τους σοσιαλιστές κατά κανένα τρόπο πριν γίνουν οι πρόωρες εκλογές που είναι βέβαιο ότι θα αναδείξουν πρώτο και με διαφορά το κόμμα του. Μετά τις εκλογές όμως τα πάντα θα είναι ανοιχτά γιατί αποκλείεται η Δεξιά να κερδίσει αυτοδυναμία. Δεν είναι καν σίγουρο ότι θα μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση σε συνασπισμό με τη φασίζουσα πορτογαλική Ακροδεξιά, οπότε δεν αποκλείεται καθόλου να επιδιώξει να συγκυβερνήσει με τους σοσιαλιστές, αλλά με πρωθυπουργό πλέον τον δεξιό Κοέλιο και όχι το σοσιαλιστή Σόκρατες. Είναι πολύ νωρίς όμως για τη συζήτηση τέτοιων σεναρίων.

Στη σημερινή πορτογαλική Βουλή των 230 βουλευτών, όπου η αυτοδυναμία απαιτεί τουλάχιστον 116, οι σοσιαλιστές έχουν 97 έδρες, οι δεξιοί 81, οι ακροδεξιοί 21, το Αριστερό μπλοκ 16 και οι κομμουνιστές 15 έδρες. Ο συσχετισμός των εδρών είναι βέβαιο πως θα υποστεί ριζικές ανακατατάξεις στις εκλογές που θα γίνουν στο τέλος της άνοιξης. Καθόλου βέβαιο όμως δεν είναι ότι θα αλλάξει η μοίρα των Πορτογάλων, αν δεν ενιχυθεί εντυπωσιακά η Αριστερά, κάτι που σήμερα δεν διαφαίνεται. Η πορτογαλική Δεξιά είναι φουλ υπέρ των μέτρων λιτότητας και θα αξιοποιήσει στο έπακρο όλα τα αντιλαϊκά μέτρα που έχει πάρει ο Σόκρατες. Με τους σοσιαλιστές όμως στην αντιπολίτευση θα έχει πολύ δυσκολότερο έργο, αν δεν κατακτήσει ιδίως κοινοβουλευτική αυτοδυναμία. Αυτό το γνωρίζουν τόσο η αστική τάξη της Πορτογαλίας όσο και οι ηγεμονικές δυνάμεις της ΕΕ με επικεφαλής τη Γερμανία. Καθώς ο θλιβερός Σόκρατες θα παραμείνει υπηρεσιακός πρωθυπουργός μέχρι τις εκλογές, άρχισε ήδη η συζήτηση μήπως ο Σόκρατες οδηγήσει πραξικοπηματικά την Πορτογαλία υπό καθεστώς Μνημονίου με την ΕΕ και το ΔΝΤ...πριν(!) από τις εκλογές του Ιουνίου. Άρχισαν μάλιστα να ασκούνται και οι σχετικές, διερευνητικές σε αυτή τη φάση, πιέσεις. Κάτι τέτοιο όμως πρέπει να θεωρηθεί μάλλον απίθανο, καθώς συνιστά πολιτική αυτοκτονία και για τον Σόκρατες προσωπικά και για τους πορτογάλου σοσιαλιστές.

Τα μέτρα λιτότητας πάντως που πήρε ο Σόκρατες και οδήγησαν στην ανατροπή της κυβέρνησής του, καταρρίπτουν το μύθο ότι αυτά που υφίστανται οι Έλληνες οφείλονται στο υψηλό δημόσιο χρέος και στο υψηλό έλλειμμα του προϋπολογισμού. Το πορτογαλικό δημόσιο χρέος εκτιμάται ότι θα είναι φέτος 80% του ΑΕΠ, την ώρα που προβλέπεται πως το μέσο χρέος των χωρών της ευρωζώνης φέτος θα είναι ...87%! Όσο για το έλλειμμα, εκτιμάται ότι θα πέσει από το 7% στο 4,6% φέτος. Πού είναι το «υπερβολικό έλλειμμα» που δήθεν καθιστά «αναγκαία» τα αντιλαϊκά μέτρα;

Με πολιτική επιλογή της ΕΕ έχουμε να κάνουμε, με τίποτε λιγότερο.

Ο ξεδιάντροπος ΟΠΑΠ της διαπλοκής, είναι έτοιμος να βασανίσει ζώα για τα πρεζάκια του τζόγου! ΑΙΣΧΟΣ!!!

http://www.kourdistoportocali.com/default.aspx?pageid=5218
http://tvxs.gr/news/%CE%BA%CF%85%CE%BD%CE%BF%CE%B4%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%AF%CE%B5%CF%82/%CE%BF%CF%80%CE%B1%CF%80-%CE%B1%CE%BA%CF%8C%CE%BC%CE%B1-%CE%BA%

Τζόγος... χωρίς όρια από τον ΟΠΑΠ, που πλέον δίνει τη δυνατότητα σε όσους ποντάρουν σε αγώνες, στους οποίους συμμετέχουν αθώα σκυλιά, να ελπίζουν σε... κέρδη!

Τα Monitor Games Races είναι παιχνίδια Κυνοδρομιών, εικονικών και πραγματικών, που ήδη ξεκίνησαν να παίζονται πιλοτικά σε πρακτορεία του ΟΠΑΠ στους νομούς Θεσσαλονίκης, Κιλκίς και Άρτας από τις 22 Μαρτίου, μαζί με άλλα τρία νέα παιχνίδια στοιχημάτων.

Καθημερινά προβάλλονται αγώνες εικονικών και ζωντανών κυνοδρομιών και ο παίκτης στοιχηματίζει στο πρακτορείο με την συμπλήρωση ενός διαθέσιμου κουπονιού. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ποντάρουν από 30 λεπτά και πάνω και καλούνται να προβλέψουν τους τρεις πρώτους νικητές.

Ο ΟΠΑΠ για να διαφημίσει το νέο του απόκτημα δεν διστάζει να επικαλεστεί «αρχαιοελληνικές ρίζες» των κυνοδρομιών, υποστηρίζοντας ότι «οι πρόγονοί μας αγάπησαν με πάθος τα λαγωνικά...». Στην επίσημη ιστοσελίδα του αναφέρει επίσης ότι οι κυνοδρομίες έχουν μεγάλη ιστορία στο εξωτερικό, τις ΗΠΑ και τη Μεγάλη Βρετανία.

Παραλείπει βέβαια να πει ότι στη Μασαχουσέτη, όπου 100 σκυλιά ζούσαν σε μικρά κλουβιά και έβγαιναν μόνο για την ημέρα του αγώνα, απαγορεύτηκαν οι κούρσες σκύλων, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το «adespoto.gr». Αποσιωπάται επιμελώς μία ακόμα βιομηχανία εκμετάλλευσης των ζώων, στο βωμό του χρήματος.

Η χρεοκοπία είναι όχι μόνο αναπόφευκτη, αλλά αποτελεί και …ιστορική παράδοση

http://www.antinews.gr/2011/03/27/93431/

(The Telegraph). Η πρόσφατη παραίτηση του Πορτογάλου πρωθυπουργού José Sócrates, θα ρίξει την ευρωζώνη σε μια κρίση από την οποία δύσκολα θα συνέλθει. Η αποτυχία του Sócrates να περάσει τη πολιτική λιτότητας στο λαό του, αποτελεί μια κρίσιμη καμπή για την ΕΕ.

Είναι η στιγμή, που οι περιφερειακές χώρες της ευρωζώνης αποφασίζουν να πάψουν να δέχονται διαταγές από το κέντρο. Στην ουσία, η Πορτογαλία υιοθετεί μια εκβιαστική οικονομική πολιτική, η οποία της είναι και αποδοτική.

Η χώρα δέχεται να διασωθεί οικονομικά από τα χάλια στα οποία βρίσκεται, αλλά με τους δικούς της μόνο όρους. Αλλιώς, έχει ένα θανατηφόρο όπλο στα χέρια της. Μπορεί να αποφασίσει να χρεοκοπήσει, κάτι που θα ήταν μια κακοπροαίρετη πράξη, θέτοντας σε κίνηση έναν νέο (δεύτερο) γύρο για την τραπεζική κρίση που ξεκίνησε το 2007.

Οι συνέπειες από μια πορτογαλική χρεοκοπία θα ήταν τρομακτικές. Θα διαλύονταν το ευρώ, θα υπήρχε μαζική ανεργία, οικονομική κατάρρευση, και κοινωνική απελπισία. Μέχρι σήμερα, οι πραγματικές συνέπειες της κρίσης της ευρωζώνης δεν έχουν γίνει πλήρως γνωστές, κι αυτό οφείλεται σε μεγάλο μέρος στον οικονομικό αναλφαβητισμό των δημοσιογράφων. Οι περισσότεροι δεν έχουν την ικανότητα να αμφισβητήσουν τα λεγόμενα των οικονομολόγων, των πολιτικών, ή να διαβάσουν ανάμεσα στις γραμμές των παραπλανητικών τραπεζικών ισολογισμών.

Ένας άλλος λόγος είναι ότι οι περισσότεροι δημοσιογράφοι μοιράζονται το ισχυρό αίσθημα για το ευρώ, που έχουν και οι Ευρωπαίοι πολιτικοί. Για παράδειγμα οι Financial Times ήταν ανέκαθεν υπέρ του κοινού νομίσματος, και ακόμη και πρόσφατα δημοσίευσαν άρθρο πως η Αγγλία θα ήταν σε πολύ καλύτερη θέση σήμερα, αν υιοθετούσε το ευρώ στην αρχή.

Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα είναι η άγνοια της ιστορίας. Εκεί βλέπουμε μια επανάληψη των γεγονότων. Για παράδειγμα, η Πορτογαλία αθέτησε το εθνικό της χρέος πέντε φορές από το 1800, η Ελλάδα επίσης πέντε φορές, η Ισπανία επτά, (και δεκατρείς φορές από το 1500).

Σε αντίθεση, τα αγγλοσαξονικά κράτη σπάνια κάνουν κάτι τέτοιο. Η Βρετανία δεν αθέτησε χρέος της εδώ και 1.000 χρόνια, αν και κόντεψε αρκετές φορές. Το ίδιο ο Καναδάς, η Αυστραλία, και οι ΗΠΑ. Πολλές ευρωπαϊκές χώρες δεν δέχονται μια αθέτηση χρέους, βάσει των πολιτισμικών τους αρχών. Η Ελλάδα όμως, έχει διανύσει τη μισή της ιστορία ως ανεξάρτητο κράτος (182 χρόνια) σε κατάσταση χρεοκοπίας, και συνεπώς σε αδυναμία να προσφύγει στις διεθνείς κεφαλαιαγορές, κάτι που μάλλον θα επαναληφθεί σύντομα.

Τα στατιστικά στοιχεία αποδεικνύουν πως η πεποίθηση των γραφειοκρατών, των σχολιαστών, και των αξιωματούχων, ότι δύσκολα θα δούμε πτώχευση σε χώρα της ευρωζώνης, είναι απλά λάθος. Ισχύει μάλλον το αντίθετο. Η παραδοσιακή φυσιολογική αντίδραση της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, της Ελλάδας, και πολλών άλλων ευρωπαϊκών κρατών σε οικονομικές κρίσεις όπως η σημερινή, είναι να κηρύξουν πτώχευση. Για αυτό, το περίεργο θα ήταν να μην αθετήσουν το χρέος τους για μια ακόμη φορά.

Όπως μας δείχνει η ιστορία, οι νομισματικές ενώσεις, όπως είναι η σημερινή ευρωζώνη, στο τέλος πάντα αποτυγχάνουν. Οι σημερινοί πολιτικοί ηγέτες δεν πιστεύουν σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο επειδή όπως λένε υπάρχει ισχυρή πολιτική βούληση υπέρ του ευρώ. Όπως άλλωστε δήλωσαν ο Σαρκοζί και η Μέρκελ, θα κάνουν τα πάντα για να στηρίξουν το ευρώ. Ναι, αλλά μάλλον ονειρεύονται. Μάχονται με δυνάμεις που δεν μπορούν να ελέγξουν, και που στο τέλος θα τους πνίξουν. Η οικονομική πραγματικότητα, και όχι η πολιτική ρητορική, είναι αυτή που θα καθορίσει το μέλλον του ευρώ.

Δυστυχώς, το πείραμα της σύγκλισης οικονομιών τόσο διαφορετικών μεταξύ τους όπως είναι της Ελλάδας και της Γερμανίας, αποδείχθηκε λάθος. Η οικονομία της Γερμανίας, ευνοημένη από μια τεχνητά χαμηλή νομισματική ισοτιμία και χαμηλά επιτόκια, ανθίζει. Οι οικονομίες όμως της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας, της Ελλάδας και άλλων, καταστρέφονται. Επιχειρήσεις κλείνουν, η ανεργία καλπάζει, και στηριζόμενες σε πακέτα διάσωσης, οι χώρες αυτές βλέπουν πως ο αυτοσεβασμός και η ανεξαρτησία τους εξαφανίζονται.

Αν οι χώρες αυτές ήταν εκτός ευρωζώνης, δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Θα επενέβαινε το ΔΝΤ, θα αναδιάρθρωνε τα χρέη τους, και θα επέτρεπε τα νομίσματα τους να βρουν την ανταγωνιστικότητα τους. Στη περίπτωση της Ελλάδας, αυτό το επίπεδο θα ήταν τουλάχιστον το μισό του σημερινού της, ως μέλος της ΟΝΕ.

Βραχυπρόθεσμα, το ίδιο θα διασωθεί και η Πορτογαλία. Οι Γερμανοί ταμίες, και η ΕΚΤ δεν έχουν άλλη επιλογή, πλην της καταστροφής τους. Όμως αυτή η διάσωση θα οδηγήσει νομοτελειακά σε μια νέα τραπεζική κρίση που θα οδηγήσει ολόκληρη την ήπειρο σε νέα ύφεση, πολύ χειρότερη από τη τρέχουσα.

S.A.

Όποιος τους ξαναψηφίσει...

http://anti-ntp.blogspot.com/2011/03/blog-post_9709.html

"MEGΑ, ΤΑ ΦΑΣΙΣΤΟΕΙΔΗ ΤΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ"...

http://fimotro.blogspot.com/2011/03/meg.html

Γράφει ο Στάθης Παναγούλης
Αν ήταν μάγκες τα ντόπερμαν της ενημέρωσης ας έκαναν μήνυση στον Στάθη και στην Ελευθεροτυπία που πολύ ωραία τους χαρακτηρίζει "ντόμπερμαν της ενημέρωσης". Όμως εκτελούν διαταγές τα φασιστοειδή της ενημέρωσης, είναι τα εκτελεστικά όργανα της Χούντας των καναλαρχών. Είμαι στο πλευρό σας, στο πλευρό όλων των ελεύθερων φωνών. Το δελτίο του Mega μου θυμίζει τους βασιλικούς επιτρόπους στην Χούντα!...

Αλλάζει η ώρα..

Τα ξημερώματα της Κυριακής ξεκινά η εφαρμογή του μέτρου της Θερινής Ώρας σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι δείκτες των ρολογιών μας στις 3 το πρωί της Κυριακής, θα πρέπει να μετακινηθούν μία ώρα μπροστά, δηλαδή θα δείχνουν 4 το πρωί. Αυτό δυστυχώς συνεπάγεται με μία ώρα λιγότερου...ύπνου..
Το μέτρο θα ισχύσει μέχρι την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου (30/10/2011).



http://www.trelokouneli.gr/2011/03/blog-post_7235.html

ΑΛΗΤΕΙΑ!!! ΚΑΤΕΘΕΣΑΝ ΑΓΩΓΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ FIMOTRO!!!

http://fimotro.blogspot.com/2011/03/fimotro_26.html

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ

OI ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΟΙ ΖΗΤΟΥΝ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΠΟ ΕΜΑΣ!

Δεν ζητάνε πολλά. Μερικά... εκατομμυριάκια ευρώ. Όλοι μαζί. Ο διευθυντής ειδήσεων Παναγιωτόπουλος (δική του ιδέα ήταν), Τρέμη, Πρετεντέρης, Τσίμας και Καψής έστειλαν αγωγή στο Fimotro και σε συγκεκριμένο δημοσιογράφο (θα τη δημοσιεύσουμε ολόκληρη τη Δευτέρα), ο οποίος κατά την γνώμη τους βρίσκεται πίσω από το... blog μας! Τι μας καταμαρτυρούν; Ότι δημοσιεύσαμε ηλεκτρονική ψηφοφορία (εδώ) με ερώτηση "ποιο από τα παρακάτω δημοσιογραφικά πρόσωπα γλύφει καλύτερα την κυβέρνηση;"! Δεν αντέχουν στην κριτική. Θα την συνηθίσουν όμως σιγά-σιγά. Παρά τους εκφοβισμούς τους...Fimotro

ΤΟ ΠΑΡΟΝ, 26-27 ΜΑΡΤΙΟΥ 2011

Frost & Sullivan: "Με την ηλεκτρονική ταυτότητα κάθε κυβέρνηση θα είναι σε θέση να παρακολουθεί τις φυσικές κινήσεις όλων των πολιτών!!!

http://anti-ntp.blogspot.com/2011/03/frost-sullivan.html

σχόλιο id-ont: Ανώτερο στέλεχος της γνωστής διεθνούς εταιρείας συμβούλων Frost & Sullivan (F&S) μας πληροφορεί:

α) Η Ρωσική Κάρτα του Πολίτη είναι η "καλύτερη" κάρτα παγκοσμίως ("τυχεροί" Ρώσοι), με την έννοια ότι θα προσφέρει τις περισσότερες ηλεκτρονικές υπηρεσίες στον κάτοχό της,
β) Για όλες τις ηλεκτρονικές ταυτότητες που εφαρμόζονται σε όλες τις χώρες του κόσμου (άρα και στην Ελλάδα) το τίμημα της εξυπηρέτησης ("σε αντάλλαγμα" λέει το δελτίο τύπου της F&S) με ένα μοναδικό κωδικό, είναι ότι η κάθε κυβέρνηση θα ....είναι σε θέση να παρακολουθεί τις φυσικές κινήσεις του κάθε πολίτη καθώς και την ηλεκτρονική του δραστηριότητα σε καθημερινή βάση.
γ) Το 2009 η F&S έχει εκπονήσει ειδική μελέτη για τις ηλεκτρονικές ταυτότητες με τον απίστευτο τίτλο: «Παγκόσμια κυβέρνηση και η Αγορά των Ταυτοτήτων-έξυπνων Καρτών» (World Government and ID Smart Cards Market). Ποιά είναι αυτή η Παγκόσμια Κυβέρνηση στην οποία αναφέρεται η F&S και γιατί αυτή ενδιαφέρεται για την εφαρμογή ηλεκτρονικών ταυτότητων; Η μελέτη αυτή είναι "κλειδωμένη" για εμάς, προφανώς έχουν πρόσβαση όσοι πελάτες πληρώσουν το αντίτιμο.
Εάν διεθνείς σύμβουλοι, όπως η Frost & Sullivan, προβάλλουν ως επιχείρημα προς τις κυβερνήσεις, για την υιοθέτηση αυτών των συστημάτων, τη δυνατότητα παρακολούθησης των πολιτών σε καθημερινή βάση, υπάρχει χρεία άλλων αποδείξεων για να καταλάβουμε ποιός είναι ο κίνδυνος από την υιοθέτηση όλων αυτών των ηλεκτρονικών καρτών "εξυπηρετήσεως" των πολιτών; (βλ. στη χώρα μας: κάρτα αγορών, κάρτα εργαζομένου, κάρτα υγείας, κάρτα δημότη, Κάρτα του Πολίτη). ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΚΑΡΤΩΝ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ ΠΛΕΟΝ ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΜΩΣ, ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ ΑΠΟ "ΣΥΜΒΟΥΛΟΥΣ", ΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ-ΔΕΛΕΑΡ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ, ΤΗΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑΣ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ! Είναι συμβατό όμως αυτό το επιχείρημα με τις ελεύθερες δημοκρατικές κοινωνίες μας; Υιοθέτηση τέτοιων πρακτικών δεν θα μεταβάλλει σταδιακά τον χαρακτήρα των κοινωνιών μας προς το ανελεύθερο;


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ F&S σε μετάφρασή μας:
Οι Εθνικές Κάρτες ταυτοποίησης (ταυτότητες) εισέρχονται στον Ψηφιακό Κόσμο με το ρωσικό σχέδιο να είναι στην πρωτοπορία, λέει Frost & Sullivan
Ημερομηνία Δημοσίευσης: 8 Μαρτίου 2011
Το συνέδριο μέσω διαδικτύου της Frost & Sullivan για τις Εθνικές Ταυτότητες και Ηλεκτρονικά Έγγραφα Ταυτοποίησης θα γίνει την Τρίτη, 15 Μαρτίου 2011 στις 15.00 GMT
Λονδίνο, 8 Μαρτίου 2011 – Οι παγκόσμιες, πολυχρηστικές κάρτες θα είναι η κυρίαρχη τάση στον τομέα της αγοράς των εγγράφων ηλεκτρονικής ταυτοποίησης (eID) για τα επόμενα χρόνια. Πολλές ευρωπαϊκές χώρες έχουν εισαγάγει νέους τρόπους συνεργασίας με τους πολίτες τους χρησιμοποιώντας αυτήν την χαμηλού κόστους στρατηγική, για τον έλεγχο της ταυτότητας των πολιτών για την πρόσβαση (σε ψηφιακές υπηρεσίες και σε κτίρια), τις πληρωμές ή ακόμη και ως ψηφιακή υπογραφή. Η Παγκόσμια Ηλεκτρονική Κάρτα (UEC) που εισήχθη πρόσφατα στη Ρωσία, είναι το πλέον σύνθετο έργο στην Ευρώπη, καλύπτοντας ένα μεγάλο αριθμό υπηρεσιών. H Frost & Sullivan, θα συζητήσει για την αγορά των Ευρωπαϊκών Ηλεκτρονικών ταυτοτήτων κατά τη διάρκεια συνεδρίου μέσω του διαδικτύου που θα διενεργηθεί στις 15 Μαρτίου 2011, στις 15.00 GMT.
Η Ευρωπαϊκή Αγορά Ηλεκτρονικών Ταυτοτήτων-Καρτών (eID cards) έχει μεγαλώσει πρόσφατα. Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της Frost & Sullivan για την περιοχή της Ευρώπης, με τίτλο «Παγκόσμια κυβέρνηση και η Αγορά των έξυπνων Καρτών», ο σωρευτικός ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης (CAGR) στην εν λόγω αγορά θα είναι 4,4% (2008-2016) με τον αριθμό των καρτών να αυξάνεται από 388 εκατομμύρια σε 451 εκατομμύρια μέχρι το τέλος της περιόδου αυτής.
«Πολλές ευρωπαϊκές χώρες έχουν ήδη εισάγει το πρόγραμμα των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων (eID program), ως τον τρόπο πρόσβασης των πολιτών σε πολλές υπηρεσίες του κράτους, με μία μόνο ηλεκτρονική κάρτα-ταυτότητα», λέει ο Jean-Noel Georges, (Παγκόσμιος Διευθυντής του προγράμματος για τις ICT – πρακτικές έξυπνων Καρτών), ο οποίος θα κάνει παρουσίαση στο διαδικτυακό συνέδριο. «Η ηλεκτρονική ταυτότητα είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή απόδειξη ταυτότητας και μέσο εξοικονόμησης χρόνου για την επαφή με τις διοικητικές αρχές. Στη Γερμανία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την πληρωμή φόρων, παρέχοντας δυνατότητα ηλεκτρονικής υπογραφής, ενώ στην Πορτογαλία, δίνει πρόσβαση στα αρχεία των πολιτών και στα αρχεία πιστοποιητικών γέννησης (δημοτολόγια) και επιτρέπει δηλώσεις κοινωνικής ασφάλισης.»
Η Ρωσία, μέσω της παραπάνω στρατηγικής, εισέρχεται στον ψηφιακό κόσμο για τη διαχείριση της ταυτότητας των πολιτών. Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα του έργου, οι Ρώσοι πολίτες θα έχουν την Παγκόσμια Ηλεκτρονική Κάρτα (UEC) το 2012. Η κάρτα θα υιοθετηθεί από περίπου 1.000 εθνικές και περιφερειακές υπηρεσίες, μαζί με περίπου 10.000 εμπορικές επιχειρήσεις. Θα χρησιμοποιείται τόσο εξεπαφής (contact) όσο και εξαποστάσεως (contactless).
Το ρωσικό σχέδιο θα επιτρέψει στους πολίτες όχι μόνο να έχουν πρόσβαση στις κρατικές υπηρεσίες, αλλά και να μπορούν να αποδείξουν την ταυτότητα τους, να την χρησιμοποιήσουν για ψηφιακή υπογραφή και να έχουν πληροφορίες ιατρικής ασφάλισης και συνταξιοδότησης. Επιπλέον, η Παγκόσμια Ηλεκτρονική Κάρτα (UEC) θα χρησιμεύσει ως κάρτα πρόσβασης στα δημόσια μέσα μεταφοράς, ως μια τυπική πιστωτική κάρτα για να πληρώσει κανείς λογαριασμούς επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας, τα εισιτήρια, τα πρόστιμα κ.λπ., μια κάρτα υγείας για καταχωρίσεις και ηλεκτρονική συνταγράφηση, αλλά και ως κάρτα εκπαίδευσης.
«Το έργο αυτό στη Ρωσία είναι το καλύτερο του είδους του στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένων όλων αυτών των υπηρεσιών», προσθέτει ο Jean-Noel Georges. «Εκτός από το γεγονός ότι αυτή η κάρτα δεν είναι ακόμη μία ηλεκτρονική κάρτα ψηφοφορίας, η UEC είναι το πιο ενδιαφέρον και με το μεγαλύτερο εύρος εφαρμογών έργο που έχει υιοθετηθεί στην Ευρώπη μέχρι στιγμής. Προηγουμένως, μόνο η Ινδία με το σχέδιο για την «Μοναδική Ταυτότητα» (UID) είχε δραστηριοποιηθεί σε ένα τόσο περίπλοκο πρόγραμμα, συμπεριλαμβανομένων των βιομετρικών δεδομένων και χαρακτηριστικών.»
«Με τις περισσότερες χώρες να σκέφτονται να δώσουν στους πολίτες μια Ταυτότητα με Μοναδικό Αριθμό για την εξυπηρέτησή τους, οι παγκόσμιες (καθολικές) πολλαπλών εφαρμογών κάρτες, θα γίνονται όλο και πιο γρήγορα πραγματικότητα», συνοψίζει ο Jean-Noel Georges. «Σύντομα θα καταστεί σύνηθες, μέσω μιας απλής κάρτας, να βεβαιώνουμε την ταυτότητά μας για την πρόσβαση (σε υπηρεσίες και κτίρια), την πληρωμή αλλά και την ψηφιακή μας υπογραφή. Σε αντάλλαγμα, με μια μοναδική ταυτότητα, η κυβέρνηση θα είναι σε θέση να παρακολουθεί τις φυσικές κινήσεις κάθε πολίτη αλλά και την ψηφιακή (ηλεκτρονική) του δραστηριότητα σε καθημερινή βάση.»
Το πιο σημαντικό σημείο για την επιτυχή προώθηση των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων είναι να υπάρξει μια λύση που είναι συμβατή με όλα τα διεθνή πρότυπα. Αυτό θα επιτρέψει σε κάθε πολίτη να χρησιμοποιεί την Ηλεκτρονική του Ταυτότητά ως Ευρωπαϊκή Κάρτα, και έτσι θα μειωθεί το κόστος για μαζική εφαρμογή. Τέλος, προκειμένου να είναι σε θέση να απευθυνθούν σε αυτή την αγορά (την αγορά των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων), οι εταιρείες που ασχολούνται με τις έξυπνες κάρτες, θα πρέπει να δημιουργήσουν συμπράξεις ή τοπικά γραφεία στη στοχευμένη χώρα. Χωρίς αυτή την αλληλεπίδραση με τις τοπικές αρχές, κανένα πρόγραμμα ηλεκτρονικών ταυτοτήτων δεν θα μπορεί να εφαρμοστεί ουσιαστικά.
Αν επιθυμείτε να μάθετε περισσότερα για την αγορά ηλεκτρονικών ταυτοτήτων ή / και να συμμετέχετε στο συνέδριο μέσω διαδικτύου, στείλτε email στο e-mail Joanna Lewandowska, Corporate Communications, στο Joanna.lewandowska@frost.com, με πλήρη στοιχεία επικοινωνίας σας. Το συνέδριο θα είναι επωφελές για τους παραγωγούς έξυπνων καρτών, εταιρείες προσωποποίησης έξυπνων καρτών και εταιρείες πληροφορικής που ειδικεύονται στον τομέα των υποδομών δικτύων για συστήματα ταυτοτήτων.


Σχετικά με την Frost & Sullivan
Η Frost & Sullivan, καθιστά τους πελάτες της ικανούς να επιταχύνουν την ανάπτυξη τους και να πετύχουν την καλύτερη θέση στην κατηγορία τους όσον αφορά την ανάπτυξη, την καινοτομία και την ηγεσία. Το Τμήμα Ανάπτυξης της εταιρείας μας παρέχει στον Διευθύνοντα Σύμβουλο του πελάτη, μελέτες και μοντέλα βέλτιστων πρακτικών για την δημιουργία, την αξιολόγηση και την εφαρμογή στρατηγικών σχεδίων ανάπτυξης. Η Frost & Sullivan αξιοποιεί τα 50 χρόνια εμπειρίας της σε συνεργασία με 1000 εταιρείες διεθνώς, τις αναδυόμενες επιχειρήσεις και την επενδυτική κοινότητα με περισσότερα από 40 γραφεία σε έξι ηπείρους. Για να αποκτήσετε εταιρική σχέση μαζί μας, παρακαλούμε επισκεφθείτε http://www.frost.com/.
http://greeknation.blogspot.com/2011/03/frost-sullivan.html

O τσολιάς του 1821!!!

http://griniarogatos.blogspot.com/2011/03/1821.html

Νέα έκδοση της 'αλεπούς' - Firefox 4 !

http://logioshermes.blogspot.com/2011/03/firefox-4.html

Δεκάδες χρήστες το δευτερόλεπτο από όλο τον κόσμο έσπευσαν να κατεβάσουν την Τρίτη τη νέα έκδοση του Firefox, του δημοφιλούς browser της Mozilla που υπόσχεται ταχύτερο και ασφαλέστερο περιβάλλον εργασίας.

Η έκδοση 4 είναι διαθέσιμη για όλα τα μεγάλα λειτουργικά: για Windows (από την έκδοση XP και πάνω), για το OS X της Apple και Linux. Είναι επίσης διαθέσιμη σε 75 διαφορετικές γλώσσες, μεταξύ τους και τα ελληνικά. Είναι ακόμα διαθέσιμη για κινητά Android και Nokia.

Οι προγραμματιστές της Mozilla έστησαν μάλιστα ένα πολύ εντυπωσιακό μετρητή των κατεβασμάτων που αυξάνονται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς:

Περιηγητής Firefox 4
κατεβάστε τον απο εδώ

Όπως αναφέρει το ίδρυμα Mozilla, ο Firefox 4 έχει νέο περιβάλλον εργασίας που δίνει στους χρήστες τη δυνατότητα να μαζεύουν και να οργανώνουν σε ομάδες τις καρτέλες που τους ενδιαφέρουν.

Οι χρήστες μπορούν ακόμη «καρφιτσώνουν» καρτέλες με σελίδες που χρησιμοποιούν συχνά, όπως το email και να τις κρατούν ανοιχτές σαν «app tabs».

Ο Firefox διαθέτει πλέον ταχύτερη μηχανή Javascript και είναι περισσότερο συνεπής με τα πρότυπα όπως το HTML5 που αν και είναι πολύ διαδεδομένο ακόμη δεν έχει εγκριθεί επίσημα.

Τέλος δίνεται η δυνατότητα συγχρονισμού ρυθμίσεων όπως οι αγαπημένες σελίδες, οι κωδικοί, το ιστορικό ανάμεσα σε διαφορετικά μηχανήματα με τρόπο ασφαλή και γρήγορο. Υπάρχει πλέον και η δυνατότητα ο χρήστης να απενεργοποιεί την κατακράτηση δεδομένων από ιστοσελίδες.

Ένα από τα πιο δυνατά σημεία του Firefox, τα χιλιάδες πρόσθετα (add-on), εξακολουθούν να λειτουργούν και όπως αναφέρεται το 70% είναι συμβατό με τη νέα έκδοση.

Οδύσσεια χωρίς Ιθάκη

http://olympia.gr/2011/03/25/%CE%BF%CE%B4%CF%8D%CF%83%CF%83%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82-%CE%B9%CE%B8%CE%AC%CE%BA%CE%B7/

ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ – ΟΜΠΑΜΑ: Σημειώσατε 1

Ο ΝΕΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΙ Η ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ – ΙΣΡΑΗΛ

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Ο νέος πόλεμος στη Μέση Ανατολή
Ευθυγράμμιση Παπανδρέου-Ισραήλ
Την περασμένη Παρασκευή, η Wall Street Journal είχε ένα μικρό δημοσίευμα, στο οποίο ελάχιστη σημασία απέδωσε ο παγκόσμιος τύπος και οι απεσταλμένοι των διεθνών ΜΜΕ΅στη Βεγγάζη. Ο αιγυπτιακός στρατός, με την έγκριση των ΗΠΑ, τροφοδοτούσε με όπλα τους εξεγερμένους της Αν. Λιβύης.

Πολύ προτού εγκριθεί η τελευταία απόφαση του ΟΗΕ, είχε ήδη εκδηλωθεί η ξένη στρατιωτική επέμβαση! Στοιχηματίζουμε ότι πολλά τέτοια, αόρατα ακόμα για τα διεθνή ΜΜΕ, που «κατασκεύασαν» το απαραίτητο κλίμα για τον πόλεμο στη Λιβύη, θα τα πληροφορηθούμε στη συνέχεια, όπως τα μάθαμε για το Ιράκ. Από την εποχή κιόλας της Αρχαίας Αθήνας, η δημοκρατία έχει δυσκολία να συμπορευθεί με τον ιμπεριαλισμό…
Χωρίς Ιθάκη είναι η Οδύσσεια που μας υπόσχονται οι στρατηγοί του «πολέμου των πολιτισμών», πραγματικοί αρχιτέκτονες του νέου μεσανατολικού πολέμου, που δεν κρατήθηκαν, αποκάλυψαν προθέσεις και μακροχρόνιο σχεδιασμό, ακόμα και στο όνομα που διάλεξαν για την επιχείρηση, «Αυγή της Οδύσσειας».
‘Οποιος πιστεύει, έστω για ένα δευτερόλεπτο, την άθλια «ανθρωπιστική» προπαγάνδα με την οποία ξεκίνησε ο πόλεμος, μπορεί να επισκεφθεί τους αθηναϊκούς κινηματογράφους, όπου, κατά τραγική σύμπτωση, παίζεται τώρα η εκπληκτική ταινία για το Ιράκ του μεγάλου Βρετανού σκηνοθέτη Κεν Λόουτς, ο «Ιρλανδικός Δρόμος». Θα διαπιστώσει ξανά, ιδίοις όμμασι, στην περίπτωση που προτίμησε να τις ξεχάσει, τις επιδόσεις «δημοκρατών» και «ανθρωπιστών», που σκοτώνουν τώρα Λίβυους αμάχους εν ονόματι της προστασίας τους, καταστρέφοντας τη χώρα τους.
Θα ήταν πολύ χρήσιμο να πάει να δει την ταινία, αμφιβάλλουμε όμως ότι θα το κάνει, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας και Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς που νοιώθει τις ΗΠΑ δεύτερη πατρίδα του και καλούσε μάλιστα, το 2004, τους συνέδρους του κόμματός του να «μην τις δαιμονοποιούν».
Στοιχειώδεις ιστορικές και πολιτικές γνώσεις επιτρέπουν να αντιληφθεί, όποιος θέλει να το αντιληφθεί, ότι η δυτική στρατιωτική επέμβαση μετατρέπει έναν εμφύλιο πόλεμο σε νεοαποικιακή επιχείρηση, προσθέτοντας νέα εκρηκτικά υλικά στην φλεγόμενη Μέση Ανατολή και Μεσόγειο. Το καθεστώς Καντάφι μόνο δημοκρατία, και μάλιστα άμεση, δεν είναι. Το να πιστεύει όμως κανείς, ή να παριστάνει ότι το πιστεύει, πως τα βομβαρδιστικά των ιμπεριαλιστικών και αποικιακών δυνάμεων, ΗΠΑ, Βρετανίας, Γαλλίας, Ιταλίας, είναι κατάλληλο μέσο για την εμπέδωση της δημοκρατίας στη Λιβύη ή οπουδήποτε, είναι να σα να προτείνεις έναν serial killer ή βιαστή, ως επικεφαλής της Αστυνομίας Ηθών!
Αφού άλλωστε είναι τόσο καταπιεστικό το καθεστώς Καντάφι, εντυπωσιάζει ότι οι εξεγερμένοι έχουν επικεφαλής τους τους πρώην Υπουργούς Δικαιοσύνης και Εσωτερικών, κατεξοχήν αρμόδιους για την .,. καταπίεση που καταγγέλλουν. Στη Λιβύη, για κάποιο λόγο, συμβαίνουν τα αντίθετα από την Αίγυπτο και την Τυνησία, όπου οι επικεφαλής των αστυνομικών δυνάμεων παραμένουν ο εχθρός αρ. 1 των εξεγερμένων.

Μία ακόμα μεγάλη απάτη

Ας υποθέσουμε ότι οι δυτικές κυβερνήσεις, που βομβαρδίζουν τώρα τη Λιβύη, αφού εξόντωσαν ένα εκατομμύριο Ιρακινούς, χρησιμοποίησαν ανείπωτα βασανιστήρια εναντίον κρατουμένων και κατέστρεψαν τη Μεσοποταμία, έπαθαν ξαφνική κρίση «ανθρωπισμού». Γιατί δεν ενδιαφέρονται να σταματήσουν τη στρατιωτική εισβολή της Σαουδικής Αραβίας στο Μπαχρέιν για να καταστείλει την επανάσταση; Γιατί δεν τους απασχολεί η αιματηρή καταστολή στην Υεμένη, το μεσαιωνικό καθεστώς των Σαουδαράβων; Γιατί ανέχονται τη μετατροπή της Γάζας σε τεράστιο, σύγχρονο «Γκέτο της Βαρσοβίας», με ενάμισυ εκατομμύριο εγκλείστους; Γιατί η Σοσιαλιστική Διεθνής, με Πρόεδρο τον κ. Παπανδρέου, διατηρούσε, μέχρι πρόσφατα, Μπεν Αλί και Μουμπάρακ στις τάξεις της χωρίς να ενοχλείται, όπως δεν ενοχλείται από το ότι αντιπρόεδρός της είναι ο Μπάρακ, άμεσος αυτουργός της δολοφονικής επίθεσης, σε διεθνή ύδατα, κατά του «στολίσκου της ελευθερίας»; Το δυτικό ενδιαφέρον για τους Λίβυους αμάχους, θα καταγραφεί ως μια ακόμα από τις μεγάλες απάτες που συνόδευσαν χίλια χρόνια μιας δυτικής αποικιοκρατίας, τις εκδηλώσεις της οποίας γνωρίσαμε καλά και διαχρονικά οι ‘Ελληνες, από τις επιδρομές των Σταυροφόρων στα χρόνια του Βυζαντίου έως τις σύγχρονες, αγγλικές και αμερικανικές επεμβάσεις στη χώρα μας και στην Κύπρο.
Πόλεμος πατήρ πάντων, κάτι που καθιστά παρακινδυνευμένη οποιαδήποτε πρόβλεψη. Η μόνη βεβαιότητα που μπορούμε να έχουμε είναι ότι η δημοκρατία στη Λιβύη δεν μπορεί να είναι ούτε στόχος, ούτε αποτέλεσμα αυτής της επιχείρησης.
Αν όντως το καθεστώς Καντάφι έχει απωλέσει κάθε λαϊκή και φυλετική υποστήριξη και αν η λιβυκή κοινωνία είναι έτοιμη να συνταχθεί με τους Ευρωπαίους αποικιοκράτες για να απαλλαγεί από τον συνταγματάρχη, τότε θα πέσει γρήγορα και ένα νέο καθεστώς, το πιθανότερο δυτικών ανδρεικέλων, θα εγκατασταθεί στη χώρα και θα παραχωρήσει την ίδια και τον μεγάλο πλούτο της στους δυτικούς. Εντούτοις, η τεράστια εμπειρία της τελευταίας δεκαετίας, με τις «ανθρωπιστικές» επεμβάσεις σε Γιουγκοσλαβία, Αφγανιστάν, Ιράκ, Λίβανο, Γάζα υποδεικνύει μάλλον προς την αντίθετη κατεύθυνση. Η επέμβαση στη Λιβύη μπορεί ίσως να εξηγηθεί από τον πετρελαϊκό ενδιαφέρον της χώρας. Αλλά ο στρατηγικός χαρακτήρας της παρέμβασης είναι ευρύτερο. Ο πόλεμος αυτός είναι πιθανότερο να μην αποβεί παρά η αρχή μιας μακρόχρονης διαδικασίας αποσταθεροποίησης του αραβικού και μεσανατολικού κόσμου, που θα επιδεινώσει τη διεθνή οικονομική κρίση, θα εντείνει τα κύματα μετανάστευσης, την απήχηση του ισλαμισμού και του εξτρεμισμού στον μουσουλμανικό κόσμο, θα αυξήσει τους κινδύνους τρομοκρατίας, θα αποτρέψει την ενότητα των Αράβων και την πρόοδο των δημοκρατικών επαναστάσεων στην Αίγυπτο και την Τυνησία, θα βαθύνει τη σύγκρουση Ισλάμ και Δύσης, κύρια έκφραση του «πολέμου των πολιτισμών», θα αυξήσει τους κινδύνους πολύ μεγαλύτερης ανάφλεξης.
Ποιος όμως έχει συμφέρον από μια τέτοια εξέλιξη; Ποιες είναι οι δυνάμεις πίσω από την Κλίντον και τον Μπάιντεν που επέβαλαν μια τέτοια πολιτική στον Ομπάμα, τον Γκέιτς, τον Μπρζεζίνσκι, τον αμερικανικό στρατό και τις μυστικές υπηρεσίες; Από πού αντλούν τη δύναμή τους και γιατί η Γερμανία επιλέγει την ουδετερότητα;

Η εκδίκηση του Νετανιάχου
Σε όποιον παρακολουθεί στενά τη διεθνή πολιτική, ιδίως στο μεσανατολικό, είναι σαφές ότι, εδώ και χρόνια, μια σοβαρότατη διαμάχη εξελίσσεται στα παρασκήνια της αυτοκρατορικής εξουσίας, ανάμεσα αφενός στον πόλο των εξτρεμιστών Ισραηλινών, με επικεφαλής τον Νετανιάχου και τους συμμάχους του στο αμερικανικό πολιτικό κατεστημένο, αφετέρου σε έναν πόλο γύρω από τον Μπρζεζίνσκι και το βαθύ κράτος των ΗΠΑ (στρατός και μυστικές υπηρεσίες), με τον οποίο έχουν συμμαχήσει και σημαντικοί παράγοντες του εβραϊσμού της διασποράς, τρομοκρατημένοι από τον τυχοδιωκτισμό των Ισραηλινών ιθυνόντων και την απειλή που συνιστά μακροχρόνια για το μέλλον του εβραϊκού λαού και τα δικά τους, διεθνή και όχι αυστηρά εντοπισμένα στο κράτος του Ισραήλ συμφέροντα (π.χ. Σόρος). Αν άμεσο αντικείμενο της διαμάχης είναι κυρίως η εκάστοτε μεσανατολική πολιτική της Ουάσιγκτων, το έμμεσο πλην ουσιαστικό διακύβευμά της δεν είναι άλλο από την παγκόσμια κυριαρχία.
Οι δύο «πόλοι» συγκρούονται για το κατά πόσον οι ΗΠΑ πρέπει να υποστηρίζουν κάθε ιδιαίτερο συμφέρον του Ισραήλ σε βάρος των γενικότερων δικών τους και για το αν είναι θεμιτή η τεράστια εβραϊκή επιρροή στην αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Πίσω από τον ένα πόλο, είναι οι δυνάμεις που πιστεύουν ότι η Δύση πρέπει να απαντήσει στη γενικευμένη αμφισβήτηση του ρόλου και της ισχύος της, από την άνοδο της παγκόσμιας περιφέρειας, με τις κλασικές μεθόδους της συντριπτικής «ισχύος» που ακόμα διαθέτει. Πίσω από τον άλλο, όσοι επιδιώκουν μια πιο «ισορροπημένη» Αυτοκρατορία, που στηρίζεται κάπως περισσότερο στη συναίνεση και κάπως λιγότερο στον διαρκή πόλεμο.
Η «σκληρή» ισραηλινή στρατηγική, όπως έχει διατυπωθεί ήδη από τις δεκαετίες του 1970 και του 1980, και επιβεβαιώθηκε ξανά μετά τη δολοφονία του Ράμπιν, είναι ο διαμελισμός των κρατών της Μέσης Ανατολής, η αποσταθεροποίηση όλης της περιοχής και η πλήρης κυριαρχία επ’ αυτής με τα «κλασικά» αυτοκρατορικά μέσα: σκληρή καταστολή, διαίρει και βασίλευε. Η ανάπτυξη του ισλαμισμού και του εξτρεμισμού διευκολύνει γιατί οδηγεί τους Δυτικούς στο πλευρό του Ισραήλ και τους εγκλωβίζει, ει δυνατόν, σε πολέμους όπως αυτός του Ιράκ. Το σχέδιο αυτού του πολέμου εκπονήθηκε από τους Αμερικανούς νεοσυντηρητικούς (Περλ και Βούλφοβιτς) κατά παραγγελία και με χρηματοδότηση του Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ήδη από το 1996. Αν από την άποψη των ΗΠΑ, ο πόλεμος ήταν καθαρή ήττα και απώλεια, από την άποψη των ιθυνόντων του Ισραήλ, και με τον τρόπο που σκέφτονται, μπορεί να θεωρηθεί επιτυχία. Γιατί κατεστράφη και σχεδόν διαμελίστηκε η ισχυρότερη αραβική χώρα.
Μετά την εμπειρία της ιρακινής καταρτροφής, το αμερικανικό κατεστημένο ανασυντάχθηκε και εμπόδισε, τουλάχιστο προσωρινά, έναν πόλεμο κατά του Ιράν, που θα μπορούσε να οδηγήσει σε παγκόσμια ανάφλεξη. Η κυβέρνηση Ομπάμα ανέχθηκε και χρησιμοποίησε τον Ερντογάν για να στριμώξει τον Νετανιάχου και ίσως αποβλέπει στις αραβικές επαναστάσεις για τον ίδιο σκοπό. ‘Όταν ξέσπασαν οι εξεγέρσεις στην Τύνιδα και το Κάιρο, οι Αμερικανοί εμπόδισαν τα καθεστώτα να προσφύγουν στην αιματηρή καταστολή, ενώ ο ισραηλινός τύπος ολοφυρόταν χαρακτηρίζοντας «προδότη» τον Ομπάμα.
Το επιτελείο όμως Νετανιάχου αντεπιτέθηκε κατά τα φαινόμενα, χρησιμοποιώντας την τεράστια επιρροή που έχει αποκτήσει στη γαλλική πολιτική τάξη, τόσο στον Πρόεδρο Σαρκοζί, όσο και στον πιθανό διάδοχό του, Ντομινίκ Στρως Καν. Με τη βοήθεια των παγκόσμιων ΜΜΕ, στα οποία είναι καθοριστική η επιρροή του δημιούργησε μια τέτοια διεθνή πολιτική ατμόσφαιρα, που κανείς, από τον Ομπάμα μέχρι τον Μεντβέντιεφ και τους Κινέζους δεν θέλησε να πει όχι στην επέμβαση. Που, όπως συνέβη και με τους Γερμανούς και τη Γιουγκοσλαβία, ξεκίνησαν μεν οι Γάλλοι, χώρα σε βαθειά και μεγάλη κρίση, που αναζητά τώρα σε πολεμικές περιπέτειες πέραν των δυνάμεών της, την ανάμνηση του μεγαλείου της, ολοκληρώνουν όμως οι Αμερικανοί, μόνοι ικανοί για τέτοιου είδους επιχειρήσεις.
Ο πόλεμος κατά της Λιβύης είναι λοιπόν και ένα ακόμη επεισόδιο της υφέρπουσας σύγκρουσης στο κέντρο της παγκόσμιας δύναμης. Επεισόδιο όμως και όχι το τέλος του πολέμου. Η μεγάλη πλειοψηφία της ανθρωπότητας, η Γερμανία, η Ρωσία, η Κίνα, η Βραζιλία δεν υπερψήφισαν την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας. Και σε αντίθεση με τη Γαλλία του Σαρκοζί, η Γερμανία της Μέρκελ συνεχίζει την πολιτική των Σρέντερ-Σιράκ το 2002, αντιτασσόμενη στις επεμβάσεις στη Μέση Ανατολή και συνεχίζοντας, σε συμπόρευση με τη Μόσχα, μια πορεία «στρατηγικής ενηλικίωσης».

Η Ελλάδα ευθυγραμμίζεται με τη γαλλο-ισραηλινή στρατηγική
Η κρίση στη Λιβύη απέδειξε, ακόμα μια φορά, ότι, σε αυτή τη συγκυρία, βαθύτατης εσωτερικής και πολλαπλών διεθνών κρίσεων, δεν υπάρχει στην Αθήνα ελληνική κυβέρνηση. Ακριβέστερα, επί πρωθυπουργίας Γιώργου Παπανδρέου, όπως στην εσωτερική, έτσι και στην εξωτερική πολιτική, η ελληνική κυβέρνηση έχει παραιτηθεί οποιασδήποτε αυτοτελούς διαδικασίας παραγωγής εθνικής πολιτικής, γενικεύοντας το «σκονάκι», την πιστή εφαρμογή δηλαδή των έξωθεν «οδηγιών». Αν στην οικονομία ακολουθεί απαρέγκλιτα και ανεξαρτήτως συνεπειών την πολιτική της «τρόικας», συμμαχίας διεθνών τραπεζών και Γερμανίας, στην αμυντική και εξωτερική πολιτική ταυτίζεται απολύτως με ΗΠΑ και Ισραήλ, και, μάλιστα, την πιο σκληροπυρηνική τάση στην ηγεσία τους (Νετανιάχου, Κλίντον, Μπάιντεν). Απειλεί να προσθέσει έτσι στο κοινωνικο-οικονομικό ολοκαύτωμα που θα προκαλέσει και μια εθνική καταστροφή.
Η συμμετοχή πολεμικών σκαφών και ιπταμένων μέσων στην επιχείρηση, καθιστά την Ελλάδα επιτιθέμενη χώρα, έστω και σε περιορισμένη κλίμακα, χωρίς μάλιστα καμιά απόφαση της Βουλής των Ελλήνων. Η άποψη ότι αυτό δεν είναι πολεμική συμμετοχή ή ότι η χώρα έχει δήθεν υποχρέωση να προσφέρει υπηρεσίες σε πολέμους του ΝΑΤΟ είναι ένα από τα συστηματικά ψέμματα που λέει σε όλα τα ζητήματα και καθημερινά η κυβέρνηση. Οι μεγαλοστομίες Υπουργών, ότι δήθεν η επιχείρηση δεν θέτει σε κίνδυνο τη χώρα είναι μια ακόμα από τις συνήθεις αστειότητες πολιτικών που δεν ξέρουν γιατί πράγμα μιλάνε. Την ασφάλεια των Ολυμπιακών δεν την κατοχύρωσε το ανύπαρκτο C41 για το οποίο «λαδώθηκαν», αλλά η εικόνα της Ελλάδας στον αραβομουσουλμανικό κόσμο. Είναι ντροπή για την κυβέρνηση Παπανδρέου να διαθέτει τα ποσά που διαθέτει για την ελληνική συμμετοχή στον πόλεμο, όταν δεν τολμάει να στείλει ούτε για εθιμοτυπικές επισκέψεις στην Κύπρο τα αεροπλάνα και τα πλοία της και καταδικάζει φτωχά Ελληνόπουλα στην αγραμματωσύνη, σταματώντας τη χρηματοδότηση της μεταφοράς μαθητών από ορεινά χωριά στα σχολεία τους!
Η ντροπή δεν περιορίζεται ασφαλώς στον Πρωθυπουργό, αλλά και σε όλους τους βουλευτές που τον στηρίζουν με την ψήφο τους. Ασφαλώς η Ελλάδα δεν έχει κανένα λόγο να γίνει υπερασπιστής του Καντάφι. ‘Άλλο αυτό, άλλο να στέλνει καράβια και ιπτάμενα μέσα εναντίον ενός καθεστώτος που στήριξε παντοιοτρόπως το ΠΑΚ και το ΠΑΣΟΚ και υποστήριξε την κυπριακή υπόθεση.
Είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα συμμετέχει τόσο ενεργά στους πολέμους κατά των Αράβων. Ακόμα και ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος αρνήθηκε να δώσει στις ΗΠΑ τις διευκολύνσεις που ήθελαν για τέτοιο σκοπό. Στο παρελθόν, ένας ‘Ελληνας επαναστάτης, ο Μιχάλης Ράπτης (Πάμπλο) οργάνωσε τον εξοπλισμό της Αλγερινής Επανάστασης, οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ ανατίναξαν βρετανικά αεροπλάνα που επετίθεντο στον Νάσερ, ο Ανδρέας Παπανδρέου κέρδισε παγκόσμιο θαυμασμό σώζοντας τον Αραφάτ και τους μαχητές του, ‘Ελληνες ξεκίνησαν την πρωτοβουλία για τη Γάζα. Η σημερινή κυβέρνηση είναι ασφαλώς στον αντίποδα – δεν υπάρχει όμως λόγος να σκορπίζει στους πέντε ανέμους το τεράστιο ελληνικό πολιτικό κεφάλαιο στον αραβομουσουλμανικό κόσμο. Ούτε συμφέρει την Ελλάδα και την Κύπρο να συσπειρώσουν όλο το Ισλάμ πίσω από την Τουρκία.
Τα μέσα που διαθέτει η Ελλάδα στην επιχείρηση είναι πολύ περιορισμένα, η πολιτική ζημιά όμως πολύ μεγάλη. Στον χάρτη των προθύμων, φιγουράρει η χώρα μας στις πρώτες θέσεις, μια χώρα που, στο κάτω-κάτω της ραφής, δεν υπήρξε ποτέ τμήμα του ευρωπαϊκού αποικιακού εγχειρήματος. Η ελληνική κυβέρνηση δεν τσακώνεται με το Βερολίνο στο ζήτημα του νεοφιλελεύθερου προγράμματος κοινωνικής καταστροφής της Ευρώπης, που έχει την Ελλάδα ως πρώτο στόχο, διαφοροποιείται όμως από τη Γερμανία στο μόνο θέμα που έχει δίκηο, στην έμμεση πλην σαφή προάσπιση της ευρωπαϊκής ανεξαρτησίας. ‘Ηδη άλλωστε, η εξωτερική πολιτική Παπανδρέου, με την ενθουσιώδη υποστήριξη της τουρκικής ένταξης, συνέβαλε από το 2009, στην εκδήλωση με μεγαλύτερη δριμύτητα της γερμανικής επίθεσης κατά της χώρας μας, από τη στιγμή που η Μέρκελ θεώρησε ότι ελέγχουν την Αθήνα δυνάμεις του αμερικανικο-ισραηλινού άξονα.
πηγή