Τα πρωτοσέλιδα της Κυριακής (28 Σεπτεμβρίου 2014)

http://online-pressblog.blogspot.gr/2014/09/28-2014.html

ΚΑΛΥΨΗ: ο "Πρώτος Κανόνας" σε μια "Ένοπλη Συμπλοκή"

http://aegeanhawk.blogspot.gr/2014/09/blog-post_259.html

του κ ΤΣΙΑΒΑ ΔΗΜΗΤΡΗ
 
Είναι προφανές και ζωτικής σημασίας το να γνωρίζει κάποιος, που δέχεται ένοπλη επίθεση, πώς να χρησιμοποιήσει το όπλο, που τυχόν φέρει και ο ίδιος, για να αποκρούσει με επιτυχία τον επιτιθέμενο και να σώσει τη ζωή του.
Περισσότερο πολύτιμο όμως είναι να γνωρίζει ο δεχόμενος την επίθεση πώς να καλυφθεί. 

Η πρώτη επιτυχία σε μια ένοπλη (με πυροβόλα όπλα) συμπλοκή είναι να αποφύγει ο αμυνόμενος να δεχτεί κάποια βολή, η οποία μπορεί να τον αχρηστεύσει ή να αποβεί μοιραία για τη ζωή του άμεσα.
Είναι δεδομένο, ότι ο επιτιθέμενος έχει πάντοτε το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού, ενώ ο δεχόμενος την επίθεση αιφνιδιάζεται, ακόμη και αν βρίσκεται σε κάποιο υψηλό βαθμό ετοιμότητας.

Ο χρόνος αντίδρασής του, δηλαδή η αντίληψη ότι δέχεται ένοπλη επίθεση, η προσπάθειά του να ανασύρει και να προτάξει το όπλο που τυχόν φέρει, η αναγνώριση του σημείου από το οποίο δέχεται την επίθεση, καθώς και η προσπάθειά του να καλυφθεί, είναι αρκετά μεγάλος, οπότε δίνεται στον επιτιθέμενο η άνεση να χρησιμοποιήσει το όπλο του και άλλες φορές κατά του στόχου του,ο οποίος, χωρίς αμφιβολία, βρίσκεται ακόμη υπό ψυχοπνευματική σύγχυση.

Αν σκεφτεί κανείς, ότι ένας μέσος χρήστης πυροβόλου όπλου χειρός (handgun) μπορεί να εκτελέσει μια διπλή βολή μέσα σε ένα δευτερόλεπτο και να επαναλάβει στα επόμενα δευτερόλεπτα διπλές βολές, όσο αδέξιος και να είναι, αν πυροδοτήσει μέσα σε επτά (7) περίπου δευτερόλεπτα δέκα (10) περίπου φυσίγγια κάποια από τις βολίδες θα βρει το στόχο της.
Είναι σαφές λοιπόν, ότι ο δεχόμενος τέτοιου είδους επίθεση, αν δεν βληθεί με τις τρεις ή τέσσερις πρώτες βολές και εφόσον βέβαια έχει αντιδράσει ξεπερνώντας το shock της επίθεσης, θα πρέπει να λάβει τα απαραίτητα μέτρα προστασίας του.

Χωρίς αμφιβολία το σημαντικότερο μέτρο προστασίας, που επιβάλλεται να ληφθεί άμεσα, είναι η κάλυψη (cover) από τα πυρά του επιτιθέμενου (αντιπάλου).
Πρέπει λοιπόν, ο δεχόμενος την επίθεση σε αυτό το ελάχιστο χρονικό διάστημα των τριών τεσσάρων δευτερολέπτων να έχει αντιληφθεί το σημείο από το οποίο εξαπολύεται η επίθεση και ήδη να προσπαθεί να αποφύγει τα πυρά επιχειρώντας να βγει έξω από τη γραμμή τους.

Μια πρώτη αντίδραση είναι το βαθύ κάθισμα εναλλάξ στο κάθε πόδι και στη συνέχεια τρέχοντας zig zag (κάνοντας ελιγμούς) προς το μέρος που ελπίζει, ότι θα μπορέσει να καλυφθεί.
Εδώ σημειώνεται, ότι μεταξύ κάλυψης (cover) και απόκρυψης (concealment) η διαφορά είναι τεράστια.

Η κάλυψη είναι κάποιο υλικό αντικείμενο ή φυσικό κώλυμα, το οποίο θα σταματήσει ή θα επιβραδύνει δραστικά την ταχύτητα των βολίδων.
Η απόκρυψη, από την άλλη πλευρά, είναι κυρίως μια ενέργεια, η οποία δυσχεραίνει την οπτική επαφή του επιτιθέμενου προς τον αμυνόμενο.

Αν ο επιτιθέμενος γνωρίζει που περίπου έχει καταφύγει ο αμυνόμενος αργά ή γρήγορα θα τον βρει. Είναι γνωστό το παράδειγμα όπου ο αμυνόμενος καταφεύγει πίσω από ένα πυκνό θάμνο και ο επιτιθέμενος αν και δεν τον βλέπει πυροβολεί κατά του θάμνου και πλήττει τον αμυνόμενο.

Συνεπώς η κάλυψη θα πρέπει να προτιμάται της απόκρυψης.
Η απόκρυψη άλλωστε κυρίαρχο ρόλο παίζει στις επιθετικές τακτικές (ενέδρες,ελεύθεροι σκοπευτές), παρά στις αμυντικές.

Αν δεν υπάρχει κοντινό σημείο για κάλυψη, είναι προτιμότερο ο αμυνόμενος να μείνει στον ανοικτό χώρο και να προσπαθήσει να βγει από τη γραμμή των πυρών, κάνοντας διάφορους ελιγμούς και ανταποδίδοντας τα πυρά.
Δεν είναι καλή ιδέα να ξαπλώσει ο αμυνόμενος στο έδαφος.

Βέβαια, έτσι μειώνεται ο όγκος του στόχου, τον οποίο δίνει στον αντίπαλο, όμως, αν το έδαφος είναι σκληρό, οι βολίδες που θα αποστρακιστούν αμέσως μπροστά από τον αμυνόμενο, ενδέχεται να τον τραυματίσουν σοβαρά ή να τον σκοτώσουν.

Εδώ βέβαια αξίζει να σημειωθεί, ότι οι διάφοροι ελιγμοί για την αποφυγή των πυρών προϋποθέτουν και μια σχετική φυσική κατάσταση.

I.-Μέσα Κάλυψης

Εξετάζοντας διεξοδικώτερα τη λειτουργία της κάλυψης, ως σωτήριας αμυντικής τακτικής, αλλά και ως την επιλογή του πιο πρόσφορου μέσου για το σκοπό αυτό, θα πρέπει να γίνει διάκριση τακτικών και μέσων σε ανοικτό και κλειστό χώρο:

Α. Μέσα κάλυψης σε ανοικτό χώρο

1.-Αυτοκίνητο:
Στο μεγαλύτερο ποσοστό τους οι ένοπλες συμπλοκές λαμβάνουν χώρα σε αστικές περιοχές, δηλαδή σε πόλεις και μάλιστα μεγάλες.
Εκτός από τα κτίρια και τους κατοίκους, στις πόλεις υπάρχουν και μεταφορικά μέσα, τα οποία είτε κυκλοφορούν είτε είναι σταθμευμένα.

Το αυτοκίνητο είναι καλό μέσο κάλυψης ,όχι βέβαια το αποτελεσματικότερο, αλλά αυτό, που σε
Κάθε περίπτωση ένοπλης επίθεσης, αποτελεί το προσφορότερο, από πλευράς αμεσότητας, μέσο κάλυψης.
Βασικό του πλεονέκτημα, λοιπόν, είναι η ευκολία και η ταχύτητα της κάλυψης, που προσφέρει.

Και μόνο να φανταστεί κανείς, ότι σε κάθε δρόμο κάθε μεγάλης πόλης, στη μια τουλάχιστον πλευρά της οδού υπάρχει πάντα σειρά σταθμευμένων οχημάτων, που σε καμιά περίπτωση δεν απέχει το ένα από το άλλο όχημα πάνω από πέντε (5) έως έξι (6)μέτρα.
Ο πεζός, λοιπόν, που δέχεται ένοπλη επίθεση, ως προσφορότερο μέσο κάλυψης είτε συνειδητά είτε ενστικτωδώς ,επιλέγει το αυτοκίνητο. Το καλύτερο σημείο για κάλυψη πίσω από ένα αυτοκίνητο είναι το σημείο του κινητήρα, εκεί ακριβώς που βρίσκονται οι εμπρόσθιοι τροχοί (για τα περισσότερα των οχημάτων).
Το block του κινητήρα και οι σιδερένιες ζάντεςσταματούν τα πυρά του αντιπάλου. Κάλυψη σε οποιοδήποτε άλλοσημείο του αυτοκινήτου είναι επισφαλής.

Οι βολίδες των περισσότερων διαμετρημάτων μάχης (από 0,380 ACP έως και 0,45ACP) διαπερνούν με ευκολία τις λαμαρίνες ενός συμβατικού αυτοκινήτου.
Ο εποχούμενος, που δέχεται επίθεση, οφείλει κατά πρώτον να προσπαθήσει να διαφύγει με το αυτοκίνητο αναπτύσσοντας ταχύτητα και κάνοντας ελιγμούς.

Αν η επίθεση εξαπολύεται από επιβάτες μοτοσικλέτας θα πρέπει να την ανατρέψει με το όχημά του με οποιοδήποτε τρόπο.
Αν όμως ο δεχόμενος την επίθεση εγκλωβιστεί από άλλα οχήματα (π.χ. ερυθρός σηματοδότης,ανάσχεση κυκλοφορίας [μποτιλιάρισμα] κ.α.) και είναιαναγκασμένος να εμπλακεί, θα πρέπει οπωσδήποτε να εγκαταλείψει το όχημά του.

Η αποβίβαση γίνεται από την αντίθετη πλευρά, από την οποία προέρχονται πυρά.
Το ίδιο ισχύει και για τυχόν συνεπιβάτες.

Η κάλυψη και εδώ γίνεται με τον ίδιο τρόπο όπως με το σταθμευμένο αυτοκίνητο.
Εξαίρεση υπάρχει όταν τα πυρά προέρχονται από την πρόσθια πλευρά του αυτοκινήτου.

Στην περίπτωση αυτή ο οδηγός και ο συνοδηγός θα ανοίξουν τις πόρτες και θα καλυφθούν πίσω από αυτές, αλλά και πίσω από το χώρο του κινητήρα.
Τα τζάμια των παραθύρων θα πρέπει να είναι κατεβασμένα για δύο λόγους, πρώτο γιατί ενισχύουν την ανασταλτική ισχύ των θυρών και δεύτερο το ανεβασμένο τζάμι, αν πληγεί από βολίδα, θρυμματίζεται και ενδέχεται να τραυματίσει στο πρόσωπο το άτομο, που καλύπτεται πίσω από αυτό.

Κατά κανόνα βολίδα, που πλήττει λαμαρίνα αυτοκινήτου, δεν αποστρακίζεται, αλλά διαπερνά το υλικό σχετικά εύκολα.
Το μόνο σημείο, όπου μπορούν να υπάρξουν αποστρακισμοί είναι οι σιδερένιες ζάντες του αυτοκινήτου.

Κάλυψη πίσω από μοτοσικλέτα να αποφεύγεται συστηματικά, γιατί ένα μεγάλο εμφανές μέρος της,η αποθήκη καυσίμων (reservoir) αποτελεί κίνδυνο ενδεχόμενης έκρηξης με απρόβλεπτες συνέπειες για τον καλυπτόμενο, σε περίπτωση που πληγεί από βολίδα.

2.-Τοίχοι κτηρίων-τοιχία:

Ένα πολύ αποτελεσματικό μέσο κάλυψηςείναι οι τοίχοι των κτηρίων, οι οποίοι είναι αδιαπέραστοι από όλα τα συμβατικά διαμετρήματα μάχης.
Εδώ, ως τοίχοι κτηρίων,εννοούνται οι εξωτερικοί τοίχοι και οι γωνίες, που σχηματίζουν τα κτήρια, όπως π.χ. στις διασταυρώσεις.

Επίσης καλό μέσο κάλυψης αποτελούν και τα κατασκευασμένα από σκυρόδεμα (beton) τοιχία.
Τοιχία κατασκευασμένα από τούβλα ή τσιμεντόλιθους αποτελούν επισφαλή μέσα κάλυψης, γιατί τα ισχυρά διαμετρήματα τα διαπερνούν εύκολα.

Άτομα που καλύπτονται πίσω από τέτοιακαλύμματα (τοίχους κτηρίων και τοιχία beton) θα πρέπει να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη, ότι στα νώτα τους και σε ικανή απόσταση από αυτούς δεν θα πρέπει να υπάρχουν σκληρές επιφάνειες, για να αποφευχθούν τραυματισμοί από αποστρακισμούς βολίδων.

Για το λόγο αυτό πρέπει κατά το δυνατό να αποφεύγονται είσοδοι πολυκατοικιών ή κοιλώματα κτηρίων, γιατί εκεί οι αμυνόμενοι εγκλωβίζονται

3.-Κάδοι απορριμμάτων:

Οι κάδοι απορριμμάτων, εφόσον είναι μεταλλικοί, μπορούν να ανακόψουν την ταχύτητα των βολίδων και, αν είναι και γεμάτοι με απορρίμματα, να τις σταματήσουν εντελώς.
Είναι και αυτό ένα αποτελεσματικό μέσο κάλυψης, που βρίσκεται σεμεγάλη συχνότητα μέσα σε κατοικημένες περιοχές, σχεδόν σε κάθε διασταύρωση.

Πλαστικοί κάδοι να αποφεύγονται, ενώ μεταλλικοί με ρόδες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αλλαγή μέσου κάλυψης ή ακόμη και για αντεπίθεση.

4.-Δένδρα-κολώνες:

Εφόσον υπερκαλύπτουν τον όγκο του σώματος του δεχόμενου την επίθεση είναι καλά μέσα κάλυψης, τα οποία όμως θα πρέπει να εγκαταλείπονται αμέσως μόλις αυτό είναι δυνατό, γιατί σε κίνηση του επιτιθεμένου δεξιά ή αριστερά του μέσου κάλυψης δεν παρέχουν πλευρική ασφάλεια, ενώ δυσκολεύουν και την κίνηση του αμυνομένου.

Και πάλι ο καλυπτόμενος θα πρέπει να ελέγξει την ύπαρξη σκληρής επιφάνειας πίσω από το κάλυμμα για την αποφυγή αποστρακισμών.

Β. Μέσα κάλυψης σε κλειστό χώρο

1.-Οικίες:
Εδώ ο καλυπτόμενος, εφόσον βρίσκεται στο χώρο του, έχει το τακτικό πλεονέκτημα της άριστης γνώσης του χώρου και των αντικειμένων, που βρίσκονται μέσα σε αυτόν.
Καλά μέσα κάλυψης είναι οι γωνίες των τοίχων με διπλό τούβλο, μια βιβλιοθήκη γεμάτη βιβλία ή το πλυντήριο ρούχων, λόγω της  κατασκευής του κάδου του από ατσάλι.

Οι υπόλοιπες ηλεκτρικές συσκευές πρέπει να αποφεύγονται, γιατί δεν παρέχουν καμία απολύτως ασφάλεια.
Το υλικό κατασκευής τους δεν μπορεί να αναχαιτίσει ούτε τα μικρά διαμετρήματα μάχης.

Καλό μέσο κάλυψης είναι ένα massif έπιπλο από σκληρό ξύλο.
Να αποφεύγονται πόρτες και παράθυρα, ιδίως όταν έχουν τζάμια.

Προβληματική και εδώ είναι η αποφυγή των αποστρακισμών των βολίδων, κυρίως από το δάπεδο και το ταβάνι και την τοιχοποιία, όταν είναι κατασκευασμένη από beton.

2.-Καταστήματα:

Στους χώρους αυτούς η κάλυψη παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον.
Και αυτό, γιατί κανένα κατάστημα δεν είναι ίδιο με κάποιο άλλο, οπότε δεν μπορεί να γίνει λόγος για τυποποιημένη τακτική άμυνας.

Τα καταστήματα διαφέρουν, ως προς το εμβαδόν τους, το εμπόρευμα, την επίπλωση, την παρουσία άοπλου πληθυσμού, τις διόδους διαφυγής κ.α.
Επειδή όλα αυτά δεν μπορούν να κατηγοριοποιηθούν, ο δεχόμενος την επίθεση, πέραν των άλλων, θα πρέπει τάχιστα να αποφασίσει πίσω από ποιο μέσο θα καλυφθεί.

Έτσι σε ένα super market δε θα αναζητήσει κάλυμμα πίσω από το ράφι με τα φιαλίδια υγραερίου (γκαζάκια) ή σε ένα bar θα καλυφθεί πίσω από τον πάγκο (μπάρα), όπου υπάρχει και το μεταλλικό ψυγείο.

Γενικά ο αμυνόμενος πρέπει αναπτύξει μια κοινή λογική του τι είναι επικίνδυνο και τι όχι και τι θα τον προστατεύσει από τα πυρά και βέβαια να πάρει τέτοιες αποφάσεις, που θα του σώσουν τη ζωή και δεν θα προκαλέσουν παράπλευρες απώλειες τόσο από τα πυρά του αντιπάλου όσο και από τα δικά του.

3.-Άλλοι κλειστοί χώροι:

Εργοστάσια, αποθήκες, γραφεία, εκθεσιακά κέντρα, αεροδρόμια, σιδηροδρομικοί σταθμοί, λιμάνια,πλοία, τρένα.
Στους χώρους παραγωγής ενός εργοστασίου, οι οποίοι κατά κανόνα είναι μεγάλοι και έχουν οριζόντιους και κάθετους διαδρόμους, το«παιγνίδι» μπορεί να παιχτεί πιο εύκολα.

Εκεί υπάρχουν μεγάλες μεταλλικές μηχανές, οι οποίες προσφέρουν ικανοποιητική κάλυψη από τα κατ’ ευθείαν πυρά, σε αντίθεση με τους αποστρακισμούς, οι οποίοι είναι μη προβλέψιμοι και δεν μπορούν να αποφευχθούν.

Τα ίδια ισχύουν και για τους χώρους μεγάλων αποθηκών με τη διαφορά, ότι στους χώρους αυτούς οι αποστρακισμοί είναι λιγότεροι, λόγω και των υλικών συσκευασίας, που περιβάλλουν τα αποθηκευμένα προϊόντα.

Σημειώνεται ότι και στους δύο χώρους (παραγωγής και αποθήκευσης) η κάλυψη θα πρέπει να αλλάζει συνεχώς, ανάλογα με τις κινήσεις του επιτιθεμένου.

Στα γραφεία ισχύει, εν ολίγοις, ότι ισχύει και για τα σπίτια, μόνο που εδώ θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη το γεγονός, ότι υπάρχουν περισσότερες και μεγαλύτερες γυάλινες επιφάνειες και ενδέχεται σε μεγάλο βαθμό τραυματισμός από θραύσματα τζαμιών.
Γι αυτό ο καλυπτόμενος θα πρέπει να μένει μακριά από γυάλινες επιφάνειες.

Σε εκθεσιακά κέντρα ή σε εκδηλώσεις κλειστού χώρου, όπου υπάρχει συγκεντρωμένος ή κινείται πολύς κόσμος είναι δύσκολο να εκδηλωθεί επίθεση με πυροβόλο όπλο, γιατί ο επιτιθέμενος κινδυνεύει άμεσα να ακινητοποιηθεί και να αφοπλισθεί από παρισταμένους, τους οποίους δεν μπορεί να ελέγξει.

Μια τέτοια επίθεση θα γινόταν από παράφρονα ή από εκτελεστή, ο οποίος δρα από ιδεολογία, πολιτική ή θρησκευτική.
Σε μια τέτοια επίθεση ο αμυνόμενος μπορεί, χωρίς να υπολογίσει το κόστος της ζωής αθώων, να αναμιχθεί μέσα στο πλήθος και διαφύγει λάθρα.

Αν όμωςαποφασίσει να δώσει μάχη, πρώτον θα πρέπει να υπολογίσει ότι από τα δικά του πυρά ενδεχομένως βληθούν άοπλοι και να αποδεχτεί αυτό και δεύτερον θα πρέπει να αναζητήσει κάλυψη. Η κάλυψη σε τέτοιους χώρους είναι αρκετά δύσκολη υπόθεση και αυτό γιατί είναι δύσκολη η αναγνώριση του σημείου ή των σημείων, από όπου εξαπολύεται η επίθεση.

Σίγουρα κάλυψη δεν παρέχουν οι ξύλινες ή πλαστικές παροδικές κατασκευές των περιπτέρων μιας έκθεσης ή η εξέδρα και τα ηχεία μιας συναυλίας.
Ότι υπάρχει στο χώρο και είναι μόνιμη και συμπαγής κατασκευή από beton, σίδηρο ή massif ξύλο είναι ιδεώδες μέσο για κάλυψη.

Και εδώ θα πρέπει να τονισθεί ότι ο αμυνόμενος θα πρέπει να προσέξει τις γυάλινες επιφάνειες και να ελέγξει το ενδεχόμενο των αποστρακισμών.

Μεγάλα αεροδρόμια, σιδηροδρομικοί σταθμοί και μεγάλοι επιβατικοί σταθμοί πλοίων ή αυτοκινήτων συνήθως φυλάσσονται από δημόσια ή ιδιωτική ένοπλη δύναμη, οπότε ο δεχόμενος επίθεση το φρονιμότερο που έχει να κάνει είναι να αναζητήσει άμεσα ένα ασφαλές κάλυμμα, γιατί ο χώρος ενδεχόμενα θα κατακλυστεί από πυρά των δυνάμεων φύλαξης.

Δεν πρέπει καν να προτάξει όπλο,γιατί αμέσως θα στοχοποιηθεί και από τις δυνάμεις φύλαξης.
Σε περίπτωση που δεν μπορεί να αποφύγει τη χρήση του όπλου που τυχόν φέρει μαζί του, οι κινήσεις του μετά τη χρήση του όπλου θα πρέπει να είναι προσεκτικές και ήρεμες, ώστε να μην προκαλέσει νευρικές αντιδράσεις από το ένοπλο προσωπικό ασφαλείας.

Στα λεωφορεία, τα τρένα και τα κλειστά πλοία, εφόσον ο αμυνόμενος κάθεται, δεν μπορεί να κάνει πολλά πράγματα, παρά μόνο κινήσεις και ελιγμούς, για να αποφύγει μια ή δύο βολές.
Είναι πολύ δύσκολο, καθήμενος ων, να τραβήξει το όπλο του και να ανταποδώσει τα πυρά, εκτός και αν βρίσκεται συνεχώς σε ετοιμότητα σημείου μηδέν (κόκκινο συναγερμό).

Ακόμα και αν βρίσκεται όρθιος, πάλι λίγα πράγματα μπορεί να κάνει.
Είναι αρκετά επικίνδυνο για τους τυχαία παριστάμενους (bystanders) ναγίνει ανταλλαγή πυρών σε κινούμενο περιβάλλον, ειδικά μέσα σε λεωφορείο.

Σε ένα μεγάλο ανοικτό πλοίο υπάρχουν αρκετά σημεία κάλυψης, αλλά πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη οι αποστρακισμοί, λόγω των μεγάλων μεταλλικών επιφανειών.

Γενικά η χρήση του καλύμματος σε περίπτωσης ένοπλης επίθεσης μπορεί να σώσει ζωές, αλλά η επιλογή του και μάλιστα σε συντομότατο χρόνο πρέπει να είναι τέτοια, ώστε να μειώνεται στο ελάχιστο ο κίνδυνος, έστω και έμμεσων τραυματισμών.

II.-Χρήση του μέσου κάλυψης

Σε τι όμως χρησιμεύει το μέσο κάλυψης εκτός από την πρόσκαιρη αποφυγή των πυρών του επιτιθέμενου;
Από τη μια δίνει το χρόνο στον δεχόμενο την επίθεση να συνειδητοποιήσει τι του συνέβη και να αναλάβει, αν τα καταφέρει, από το shock της επίθεσης και από την άλλη να σκεφτεί πως πρέπει να διαχειριστεί το περιστατικό με σκοπό να αποτρέψει κάθε περαιτέρω κίνδυνο για τη ζωή του.

Στο βαθμό που έχει ανακτήσει κάπως την ψυχραιμία του θα πρέπει πίσω από το κάλυμμα, που έχει καταφύγει, αφενός να οργανώσει άμεσα την άμυνά του αφετέρου δε να διεξάγει μάχη.

1.- Οργάνωση άμυνας:

Μόλις αυτός που δέχεται την επίθεση κατορθώσει να βρεθεί πίσω από το κάλυμμα, το πρώτο πράγμα που είναι υποχρεωμένος να κάνει, είναι να ελέγξει τον οπλισμό και τα πυρομαχικά του.

Να προσπαθήσει να υπολογίσει πόσες φορές πυροβόλησε κατά του επιτιθέμενου κατά τη διαδικασία της κάλυψης, αν έχει συμβεί αυτό, πόσα φυσίγγια του απέμειναν, πόσες βολές εκτέλεσε ο αντίπαλος εναντίον του και να εκτιμήσει με τι τύπο όπλου βάλλεται (περίστροφο, πιστόλι, υποπολυβόλο, τυφέκιο), καθώς και πόσα ενδεχομένως φυσίγγια έχει στη διάθεσή του ο επιτιθέμενος.

Στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για πράξεις πρακτικής αριθμητικής, αλλά για μια ταχεία και συνολική διαδικασία αξιολόγησης της επιθετικής τακτικής του αντιπάλου και της σκοπευτικής του δεινότητας.
Από την άλλη πλευρά είναι υποχρεωμένος να προβεί σε εκτίμηση του περιβάλλοντος, έστω και προσωρινής ασφάλειας, που του προσφέρει το κάλυμμα.

Είναι εύκολα προσβάσιμο από τον επιτιθέμενο;
Θα προσπαθήσει αυτός να πλησιάσει το κάλυμμα από άλλες πλευρές, πρέπει να εκτεθεί σε
ανοικτό χώρο;

Έτσι λοιπόν είναι αναγκαίο ο καλυφθείς να προσπαθήσει να αναπλάσει στο μυαλό του το χώρο και το περιβάλλον, στο οποίο δέχτηκε την επίθεση.
Επίσης θα πρέπει να αποφασίσει, αν δεν θα παραμείνει πίσω από το κάλυμμα, πως θα εγκαταλείψει το κάλυμμα και προς τα πού (νέο κάλυμμα;) θα κατευθυνθεί.

Στην πραγματικότητα δεν πρόκειται γεωμετρική απεικόνιση της σκηνής της επίθεσης, αλλά για μια ταχεία και συνολική εκτίμηση αποστάσεων, προσώπων και αντικειμένων στο χώρο.
Συνεπώς κατά την οργάνωση της άμυνας δύο στοιχεία είναι κυρίαρχα για τον αμυνόμενο.

Τι οπλισμό και πυρομαχικά έχει και ποιες κινήσεις μπορεί και πρέπει να κάνει στο χώρο.

2.-Διεξαγωγή μάχης:

Αφότου λοιπόν αυτός, που δέχτηκε επίθεση με πυροβόλο όπλο, κατορθώσει και βρεθεί, χωρίς σοβαρό τραυματισμό, πίσω από ένα κάλυμμα και οργανώσει την άμυνά του όσο καλύτερα μπορεί, θα πρέπει να αρχίσει να μάχεται.
Σκοπός της μάχης είναι πρώτο να τερματίσει την εναντίον του επίθεση και να σώσει τη ζωή του και δεύτερο, εφόσον επιτύχει στο πρώτο, να εξασφαλίσει όλα εκείνα τα στοιχεία, που θα του επιτρέψουν να αποδείξει, ότι ενήργησε ευρισκόμενος σε καθεστώς νόμιμης άμυνας και να «ακινητοποιήσει καθ’ οιονδήποτε τρόπο» τον αντίπαλο, αν βεβαίως το κατορθώσει.

Το πώς μπορεί να σώσει κάποιος τη ζωή του σε μια ένοπλη συμπλοκή ανήκει στη σφαίρα της κοινής λογικής.
Υπάρχουν τρεις τρόποι να συμβεί αυτό:

α) τρέπει σε φυγή τον επιτιθέμενο,
β) ακινητοποιεί και δεσμεύει τον επιτιθέμενο και
γ) τον τραυματίζει ή τον φονεύει.

Αν ο δεχτείς επίθεση, έχει επιζήσει κατά τη λήξη της συμπλοκής, θα πρέπει να φροντίσει κάποια διαδικαστικά θέματα, προκειμένου να εξασφαλίσει το «ποινικό του μέλλον».
Σημειώνει την ώρα έναρξης της επίθεσης και λήξης της συμπλοκής, τηρεί τον τόπο ανέπαφο και αναζητεί στο χώρο που βρισκόταν ο επιτιθέμενος εγκαταλειφθέντα στοιχεία (π.χ. όπλο, κάλυκες, κηλίδες αίματοςκ.α.).

Εντοπίζει μάρτυρες που θα στηρίξουν την άποψή του (δηλαδή ότι δέχτηκε απρόκλητη επίθεση με φονική πρόθεση) και τα υποδεικνύει στην αστυνομία, την οποία φροντίζει να ειδοποιήσει ο ίδιος, αν δεν έχει φτάσει στο σημείο.
Αν υπάρχει τραυματίας ειδοποιεί ασθενοφόρο.

Των ενεργειών αυτών προηγείται βεβαίως η μάχη.
Κατά την τακτική που θα ακολουθηθεί στη μάχη ο αμυνόμενος πρέπει οπωσδήποτε να κάνει δύο ενέργειες.

Να βλέπει που είναι ή που κινείται ο επιτιθέμενος και να πυροβολεί κατ’ αυτού.
Έτσι λοιπόν η πρώτη ενέργεια είναι η κατόπτευση του επιτιθέμενου.

Αυτή γίνεται με στιγμιαίες εξόδους της κεφαλής από το κάλυμμα.
Οι έξοδοι αυτές πρέπει να είναι ταχύτατες και η επανακάλυψη άμεση, γίνονται δε πάντα από διαφορετική πλευρά.

Ποτέ δεν εμφανίζεται η κεφαλή έξω από το κάλυμμα στο ίδιο ύψος δύο συνεχόμενες φορές. Πραγματοποιώντας μερικές τέτοιες κατοπτεύσεις από διάφορες θέσεις του καλύμματος ο αμυνόμενος θα μπορέσει να διαπιστώσει επ’ ακριβώς τη θέση ή την κίνηση του βάλλοντος εναντίον του.

Εδώ σημειώνεται ότι κάλυψη, όπου στην πλάτη του καλυπτόμενου υπάρχει καθρέφτης ή τζαμαρία και ο επιτιθέμενος παρακολουθεί όλες τις κινήσεις του καλυπτομένου, είναι ολέθρια.
Η δεύτερη ενέργεια, αφότου έχει γίνει η κατόπτευση του επιτιθέμενου, είναι η πραγματοποίηση βολών εναντίον του.
Όμως για να είναι εφικτή η πραγματοποίηση αυτών των βολών θα πρέπει ο αμυνόμενος να εκθέσει ένα μέρος του σώματός του εκτός του καλύμματος.

Αυτή η έκθεση θα πρέπει να είναι η ελάχιστη δυνατή τόσο σε όγκο όσο και σε χρόνο.
Ο χρόνος θα πρέπει να είναι ο αναγκαίος μέσα στον οποίο θα βάλλονται δύο ή το πολύ τρείς ταχείες βολές.

Ο όγκος που θα προβάλλει από το κάλυμμα να είναι ο απόλυτα αναγκαίος, ώστε να μπορούν οι βολές να πραγματοποιούνται με μια σχετική αξίωση ευστοχίας.
Ευνόητο είναι, ότι δεν υφίσταται η «πολυτέλεια» πλήρως σκοπευμένης βολής.

Ποτέ δεν προβάλλει ολόκληρο το σώμα από το κάλυμμα, παρά μόνο το δεξί ή αριστερό μέρος κατά περίπτωση ή το κεφάλι και οι ώμοι, όταν εκτελείται βολή πάνω από το κάλυμμα.
Το όπλο σε καμία περίπτωση δεν στηρίζεται (ούτε ακουμπά) στο κάλυμμα.

Από όρθια θέση χρησιμοποιείται η διπλή λαβή του όπλου σε στάση Weaver ή ισοσκελούς.
Καλό θα είναι ανάλογα την πλευρά που εκτίθεται να χρησιμοποιείται και το αντίστοιχο χέρι, ως κύριο χέρι (δεξιό από δεξιά και αριστερό από αριστερά), γιατί έτσι εκτίθεται ο μικρότερος δυνατός όγκος του σώματος.

Πρόβλημα υπάρχει για τους δεξιόχειρες, που βάλλουν με ημιαυτόματο πιστόλι με το αριστερό χέρι από την αριστερή πλευρά του καλύμματος, λόγω της απόρριψης των καλύκων σχεδόν στο πρόσωπό τους.
Οι βολές είναι δυνατό να εκτελούνται και με απλή λαβή (με το ένα χέρι), ενώ το άλλο χέρι υποστηρίζει το σώμα στο κάλυμμα.

Είναι σημαντικό το όπλο να μην ακουμπά στο κάλυμμα ούτε όμως να απέχει και πολύ από αυτό. Απλή λαβή χρησιμοποιείται και σε περίπτωση τραυματισμού χεριού.
Από τα παραπάνω προκύπτει αβίαστα, ότι ο καλυφθείς αμυνόμενος περισσότερο κατοπτεύει, παρά πυροβολεί (άλλωστε πόσα φυσίγγια είναι δυνατόν να έχει μαζί του;)

Οι βολές του πρέπει να κατευθύνονται προς το σημείο, που βρίσκεται ο επιτιθέμενος.
Ανά πάσα στιγμή πρέπει να έχει την εποπτεία του χώρου και να ελέγχει άμεσα τις κινήσεις του επιτιθέμενου, ακόμα και όταν βρίσκεται στο στάδιο επαναγέμισης του όπλου του.

Γι αυτό και θα πρέπει να έχει εκπαιδευτεί, ώστε να επαναγεμίζει το όπλο του χωρίς να το βλέπει,αλλά ακόμη και να μπορεί να το επαναγεμίσει με ένα χέρι.
Το όπλο θα πρέπει να κρατιέται κοντά στο σώμα με μια κλίση 45° προς τα άνω, για να διευκολύνεται η κίνησή του προς τα δεξιά ή αριστερά και επάνω από το κάλυμμα.

Δεν πρέπει να διαφεύγει σε κανένα, ότι οι συμπλοκές, που διαρκούν πάνω από 60 δευτερόλεπτα, είναι σπάνιες.
Επίσης είναι γνωστό, ότι, όταν κάποιος με τις πρώτες βολές δεν βρίσκει το στόχο του, χάνει την ψυχραιμία του και όταν μάλιστα αντιληφθεί, ότι ο στόχος του ανταποδίδει τα πυρά, περιέρχεται σε κατάσταση πανικού.

Αυτή η ψυχολογική μετάπτωση του επιτιθέμενου μετατρέπεται σε τακτικό πλεονέκτημα για τον αμυνόμενο, ο οποίος αν ενεργήσει ψύχραιμα και σωστά, ελέγχει την κατάσταση και τελικά ίσως θα είναι αυτός, που θα επιβιώσει, όταν μάλιστα ακολουθήσει όσο το δυνατό πιο πιστά την κοινή λογική, που προσφέρει η χρήση του μέσου κάλυψης.

Όλα αυτά βέβαια με απόλυτη επίγνωση, ότι οι βολίδες των πυροβόλων όπλων, ταξιδεύουν με μεγάλες ταχύτητες και προξενούν εκτεταμένες βλάβες στο μυϊκό ιστό και τα οστά και ότι στην πορεία τους, εφόσον προσκρούσουν σε σκληρή επιφάνεια και αποστρακιστούν, δεν ακολουθούν κανένα τριγωνομετρικό κανόνα.

-Δημήτριος Στ. Τσιάβας

ΠΗΓΗ

σχετικά:

Εμπλοκή με αντίπαλο οπλισμένο με μαχαίρι, του Μιχάλη Κοσσυβάκη

Τι να αποφύγετε και τι να κάνετε σε εμπλοκή με ενόπλους: 15 Βασικοί Κανόνες

ΕΝΟΠΛΗ ΛΗΣΤΕΙΑ: Συμβουλές, Πληροφορίες και Οδηγίες Αντιμετώπισης

 

Ίδρυση Κινήματος "Ελευθερία": Πώς ανατρέπεται το «σημαδεμένο» παιχνίδι ( Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης)

http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/2014/09/blog-post_980.html

Στην Ελλάδα το πολιτικό παιχνίδι ήταν σχεδόν πάντα σημαδεμένο. Δηλαδή διεξάγονταν βάσει ενός σχεδίου που είχε πάντα και τις εναλλακτικές του προτάσεις ούτως ώστε να μην υπάρχει καμία περίπτωση ή καμία πιθανότητα να ξεφύγει η κατάσταση και το σύστημα να χάσει τον πολιτικό και συνεπώς και τον κοινωνικό και εθνικό έλεγχο. Όλο αυτό το σύστημα ελέγχονταν σχεδόν απόλυτα από εξωτερικούς παράγοντες, που ποτέ δεν έπαυσαν να θεωρούν την χώρα μας σαν προτεκτοράτο τους και σαν μια χρήσιμη, λόγω γεωστρατηγικής της θέσης, αποικία. Φυσικά αυτό το σύστημα για να εδραιώνει την εξουσία του είχε τους εγχώριους πιστούς υπηρέτες του, που στον μόνο «θεό» που πιστεύουν είναι ο «άρχοντας του κόσμου».  Κάποιες απόπειρες στο παρελθόν από κάποιους «ρομαντικούς πολιτικούς να ξεφύγουν από αυτή την κατάσταση, εκτός του ότι δεν είχαν οι ίδιοι ευλογία, αντιμετώπιζαν την άμεση επίθεση του συστήματος που εκδηλώνονταν με διάφορους τρόπους έτσι ώστε με κανένα τρόπο να μην μπορούν να καρποφορήσουν. Και οι προσπάθειες αυτές επειδή παρέμειναν μόνο στο ρομαντικό πεδίο και επειδή αυτοί που τις επιχειρούσαν ήταν ουσιαστικά δειλοί και άτολμοι, είχαν οικτρή αποτυχία. Το αποτέλεσμα ήταν η πατρίδα να βυθίζονταν ακόμα περισσότερο στην προδοσία και παράλληλα να προχωρεί ακάθεκτα η εξόντωση της εθνικής μας ταυτότητας.

Ένα παράδειγμα αυτής της κατάστασης ήταν η απόπειρα που έγινε πριν από λίγα χρόνια να προσεγγιστεί η Ρωσία, κυρίως στο ενεργειακό πεδίο με το υψίστης γεωστρατηγικής σημασίας έργο του αγωγού Μπουργάζ, (Πύργου), Αλεξανδρούπολης. Η προσπάθεια αυτή ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων από το σύστημα που εκδηλώθηκε κατ’ αρχήν με την «λαϊκή οργή» τον Δεκέμβριο του 2008 και στη συνέχεια με το καλοστημένο, από συγκεκριμένο τηλεοπτικό κανάλι σκάνδαλο του Βατοπεδίου, ένα κατασκευασμένο σκάνδαλο που εκτός των άλλων έδινε και την ευκαιρία μιας μαζικής επίθεσης κατά της Ορθοδοξίας για την πλήρη απαξίωση της στις μεγάλες λαϊκές μάζες. Στη  συνέχεια κορυφώθηκε και με την επιχείρηση δολοφονίας εκείνου του πολιτικού αρχηγού που είχε τολμήσει να παρακαθίσει με τον πρόεδρο της Ρωσίας στο ίδιο τραπέζι επί δυο ολόκληρες ώρες, συζητώντας ουσιαστικά την αλλαγή του εθνικού μας προσανατολισμού. Αυτός ο πολιτικός αρχηγός, που ανατράπηκε με τον γνωστό τρόπο, ποτέ δεν είχε το θάρρος να πει δημόσια την αλήθεια και έτσι απαξιώθηκε ο ίδιος και απομονώθηκε στην σιωπή του. Σε όλη αυτή την ιστορία ο λαός ήταν πάντα για το σύστημα το κοπάδι που το χρησιμοποιούσε με διάφορους τρόπους, με βασικά όργανα τα προδοτικά ΜΜΕ, για να επιτύχει τους στενά συμφεροντολογικούς του σκοπούς. Όσοι προσπαθούσαν να σταθούν έξω από αυτό το παιχνίδι, χαρακτηρίζονταν σαν λαϊκιστές, είναι ακραίοι, είναι «απειλή» για την σταθερότητα της χώρας κυρίως όμως για το σύστημα.

Όλα αυτά τα καλά μέχρι που μπήκαμε στην δίνη των μνημονίων. Το σύστημα διαβλέποντας ότι έρχονται ραγδαίες και ιστορικές εξελίξεις και προγραμματισμένες αλλαγές στην ευρύτερη περιοχή, έπρεπε να δέσει καλά στο άρμα του την χώρα αυτή ούτως ώστε ένα αποτελεί προγεφύρωμα της άμυνας του εναντία σε καινούργιες αναδυόμενες δυνάμεις που θα αμφισβητούσαν την κυριαρχία του. Γι’ αυτό βρέθηκαν, όπως γίνονταν πάντα, οι πρόθυμοι πολιτικοί που ξεπουλώντας την πατρίδα τους για ίδιο όφελος, συνέβαλαν έτσι ώστε σήμερα η Ελλάδα να είναι όχι μόνον το προτεκτοράτο των ξένων, αλλά μια καταστραμμένη χώρα, με μια διαλυμένη κοινωνία και ένα λαό εξουθενωμένο και αποχαυνωμένο, ανίκανο να αντιδράσει ουσιαστικά και αποτελεσματικά.

Το «παιχνίδι» προβλέπεται ότι θα συνεχιστεί και στο εγγύς μέλλον με ένα καινούργιο διπολικό «χαρτί». Θα μας πετάξουν πάλι το «χαρτί» των «δημοκρατικών» εκλογών. Εκλογές όμως με σημαδεμένα χαρτιά. Εκλογές με προεξοφλημένα όλα τα σενάρια  για τα πιθανά αποτελέσματα. Εκλογές με την ψευδαίσθηση του κυριάρχου λαού που αποφασίζει για αποφάσεις που έχουν από πριν αποφασιστεί για το μέλλον του. Από την μια ένας αδίστακτος άθεος και από την άλλη ένας άθλιος θεομπαίχτης. Το παιχνίδι του διπολισμού είναι το πιο βολικό για το σύστημα καθώς έτσι φαίνεται πως καλύπτει δημοκρατικά όλες τις πολιτικές ανησυχίες και προσδοκίες του ποιμνίου. Έτσι θα δούμε ξανά το άτιμο παιχνίδι της πόλωσης, αριστεράς και δεξιάς, να χτυπά κόκκινο συνθλίβοντας όλες τις πιθανότητες σε κάποιες άλλες πολιτικές δυνάμεις να αναδειχτούν ακόμα και να επιβιώσουν. Η Ελλάδα θα γίνει πάλι το θέατρο της πολιτικής ουτοπίας με τους θεατές να  έχουν την εντύπωση πως μετέχουν καθοριστικά, αλλά στην ουσία να είναι πρόβατα επί σφαγή.

Όμως όλο αυτό το παιχνίδι της προδοσίας έχει προκαλέσει και εδώ είναι η ύψιστη αποτυχία του, αμέτρητα αδιέξοδα. Και αυτό γιατί η απληστία είναι ο χείριστος σύμβουλος. Η ανατροπή ενός σημαδεμένου παιχνιδιού γίνεται μόνο δίνοντας τέλος σε αυτή την εθνοκτόνο και ορθοδοξοκτόνο παράσταση.  Η μεγαλύτερη και πιο πονηρή πρόφαση για να μένεις στον καναπέ και να αφήνεις τους ανάξιους, τους προδότες και τους πράκτορες των ξένων υπηρεσιών να σε κυβερνούν και να οδηγούν την χώρα μας και την Ρωμιοσύνη στην καταστροφή, είναι να λες πως όλα είναι προσχεδιασμένα και πως ότι και να κάνεις δεν γίνεται τίποτα. Με τέτοια σκεπτικά η ανθρωπότητα θα είχε μείνει στην εποχή του «χρυσού μόσχου» της αποστασίας. Εμείς δεν θεωρούμε ότι είμαστε ανδρείκελα και μαριονέτες του συστήματος. Ιδού η Ρωμιοσύνη και ιδού η πρόκληση. Η ευλογία θα είναι η μεγαλύτερη δύναμη αντίστασης μας και η πίστη μας στον Ελληνισμό και στην Ορθοδοξία, δυο παγκόσμιες, μοναδικές αξίες της Ρωμιοσύνης μας!

Σάββατο 27 Σεπτεμβρίου αρχίζει το ξεκίνημα της νέας Φιλικής Εταιρείας. Όσοι πιστοί και όσοι  παρακολούθησαν τα τελευταία χρόνια τις προσπάθειές μας, προσέλθετε και ενωθείτε μαζί μας. Θα ακολουθήσει μια πολύ μεγαλύτερη και ενωτική σε πανελλήνια έκταση κίνηση, για την σωτηρία της κατεχόμενης πατρίδας μας. Αίθουσα Αλέξανδρος απέναντι από τον Λευκό Πύργο Θεσσαλονίκης, ώρα 9.30 π.μ.

Νίκος Χειλαδάκης

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

ΕΡΡΙΚΟΣ ΝΤΥΝΑΝ: Εάν περάσει το σκάνδαλο, θα είναι η ταφόπλακα της Ελληνικής οικονομίας.

http://olympia.gr/2014/09/26/%CE%B5%CF%81%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%83-%CE%BD%CF%84%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%BD-%CE%B5%CE%AC%CE%BD-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CF%83%CE%BA%CE%AC%CE%BD%CE%B4%CE%B1%CE%BB/

ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΑΜΕΣΑ Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ.

Κάποιοι δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι το σκάνδαλο με το Ερρίκος Ντυνάν που προετοιμάστηκε προσεκτικά από την εποχή Λοβέρδου το 2010, δεν αφορά μόνο το νοσοκομείο και τα 200 εκατομμύρια που θα κάνουν φτερά.

Εάν αυτό το ανοσιούργημα υλοποιηθεί, τότε ανοίγει η κερκόπορτα για την καταστροφή της Ελληνικής οικονομίας. Όχι για το παρόν, αφού ήδη οι δείκτες κατακρημνίζονται, αλλά για το μέλλον. Για τα παιδιά μας που αύριο θα ψάχνουν για δουλειά και θα γίνονται δουλοπάροικοι των “Vulture Funds” που θα ρημάξουν κάθε οικονομική δραστηριότητα που κινήσει το ενδιαφέρον τους. Εξηγούμε:

Σε όλη την πολιτισμένη Δύση, σε κάθε κράτος με ελεύθερη οικονομία, ακόμα και στην Αλβανία, οι νομοθέτες έχουν προβλέψει τον ορισμό της “διάδοχης

επιχείρησης”. Αυτό διότι μέχρι και την δεκαετία του ’80, η πιό συνηθισμένη επιχειρηματική απάτη ήταν η πτώχευση μίας υπερχρεωμένης εταιρείας και η επαναλειτουργία της με το ίδιο αντικείμενο, στην ίδια ή παρόμοια τοποθεσία αλλά “νέα ιδιοκτησία”. Με αυτόν τον τρόπο, οι αετονύχηδες φέσωναν το δημόσιο, τους εργαζόμενους και τους προμηθευτές, συνεχίζοντας απρόσκοπτα την λειτουργία τους με μία άλλη εταιρική μορφή που η πιάτσα ονομάζει “αχυρένια”. Διότι πίσω από την νέα εταιρεία, κρύβονται τα ίδια συμφέροντα που απλώς “διαγράφουν τα χρέη τους” εξαπατώντας δημόσιο και ιδιώτες πιστωτές. Σε αυτή την περίπτωση λοιπόν, η δικαιοσύνη προστάτευε τους πιστωτές, δημόσιο, ιδιώτες και εργαζομενους, θεωρώντας την “αχυρένια” επιχείρηση ως διάδοχη και υποχρεώνοντας την να αναλάβει τα βάρη στο ακέραιο.

Αυτή ακριβώς η παγκόσμια άμυνα απέναντι στους επιχειρηματικούς απατεώνες, καταρρέει με την απίστευτη μεθόδευση Βορίδη που είδαμε χθες. Προσέξτε τώρα τον μεγάλο κίνδυνο, εάν η δικαιοσύνη δεν αντιδράσει άμεσα:

Όλες οι μεγάλες επιχειρήσεις, έχουν χρέη προς τις τράπεζες στην συντριπτική τους πλειοψηφία ενυπόθηκα με εγγύηση τις κτιριακές εγκαταστάσεις. Φανταστειτε τώρα, ένα γερμανικό επενδυτικό κεφάλαιο να βάλει στο μάτι π.χ. μία ξενοδοχειακή μονάδα. Γιατί να πληρώνει τον Έλληνα ξενοδόχο όταν μπορεί να το πάρει κοψοχρονιά και ελεύθερο από βάρη;

Έρχεται λοιπόν σε επαφή με την τράπεζα, η τράπεζα κάνει το δάνειο απαιτητό, βγάζει το κτίριο στον πλειστηριασμό και το χτυπά η ίδια με εταιρεία “άχυρο”. Όπως έγινε προχθές με την Πειραιώς. Στην συνέχεια, η εταιρεία μεταβιβάζεται στον “επενδυτή” – κοράκι, ελευθέρα βαρών! Δηλαδή, φεσώνοντας το δημόσιο, τους ιδιώτες προμηθευτές και τους εργαζομένους που χάνουν εκτός από τα δεδουλευμένα και τα δικαιώματα τους λόγω προϋπηρεσίας.

Ο Έλληνας επιχειρηματίας που βρίσκεται στο καναβάτσο γονατισμένος από δάνεια και υποχρεώσεις βλέπει τον “αετονύχη” να του παίρνει το βιος με όρους κατοχικού εισβολέα. Με ζημία για το δημόσιο, τους Έλληνες προμηθευτές, ο ορισμός της απάτης που για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες “νομιμοποιείται”. Σε μία χώρα που έχει γίνει θέατρο ανομίας με κύρια ευθύνη της κυβέρνησης.

Μόνον η δικαιοσύνη μπορεί να αποτρέψει αυτή την ολέθρια μεθόδευση που ισοδυναμεί με την έναρξη ολικής καταστροφής.

Διαβάστε επίσης: ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ! Με εταιρεια “αχυρο” χτύπησε η Πειραιώς το Ντυνάν στον …πλειστηριασμό της!

Η ΝΕΡΙΤ ΣΤΕΛΝΕΙ 26 ΑΤΟΜΑ ΓΙΑ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΜΕΡΕΣ. ΛΙΓΟΤΕΡΟΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΓΑΜΟ ΤΟΥ ΚΛΟΥΝΕΙ> Xoλυγουντιανή κάλυψη της ομιλίας Σαμαρά στην Χαλικιδική

http://kourdistoportocali.com/post/38262/nerit

 

Αποστολή μαμούθ 26 υπαλλήλων ενέκρινε η διοίκηση της ΝΕΡΙΤ για την τηλεοπτική κάλυψη της ομιλίας του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στη Χαλκιδική, στο πλαίσιο της κοινής συνεδρίασης της πολιτικής επιτροπής της Ν.Δ. και της ΟΝΝΕΔ!
Σε μια εποχή οικονομικής κρίσης και στενότητας και σε μια περίοδο που η ΝΕΡΙΤ δέχτηκε εντονότατη κριτική ακόμα κι από τα ίδια της τα στελέχη για το πρωτοφανές λογοκριτικό «κόψιμο» της ομιλίας του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Αλέξη Τσίπρα στη ΔΕΘ, η διοίκηση της ΝΕΡΙΤ ενέκρινε μια πολυμελή αποστολή 26 ατόμων για ομιλία του πρωθυπουργού!
Για να καλυφθεί δηλαδή η ομιλία του Αντώνη Σαμαρά που θα γίνει το Σάββατο, συνεργείο 26 ατόμων ταξίδεψε στη Χαλκιδική από χθες Πέμπτη! Κι είναι πραγματικά απορίας άξιον γιατί χρειαζόταν να μετακινηθούν όλοι -και οι 26- για τέσσερις ολόκληρες μέρες, για την ομιλία μιας μέρας.
Να σημειωθεί πως αυτοί οι 26 δεν είναι οι μόνοι που θα εργαστούν για την τηλεοπτική κάλυψη των εκδηλώσεων της Ν.Δ. και της ΟΝΝΕΔ. Η ΝΕΡΙΤ έχει επιπλέον νοικιάσει ένα δορυφορικό λινκ από ιδιώτη, όπως επίσης και ιδιωτικό συνεργείο με κάμερα και ηχολήπτη.
Κι όλα αυτά ενώ η ίδρυσή της πάνω στο "μαύρο" της ΕΡΤ στηρίχτηκε σε αρχές όπως ανεξαρτησία και σωστή οικονομική διαχείριση...
Δείτε τα σχετικά έγγραφα, που εγκρίνουν την αποστολή και τα αναλυτικά ποσά που αυτή θα στοιχίσει.

Πηγή

Βία στον Πόλεμο - Φόνος και Ιερωσύνη...Κληρικός που σκοτώνει στον Πόλεμο καθαιρείται. Λαϊκός απομακρύνεται της Θείας Κοινωνίας ή/και αφορίζεται... (Σχόλιο Γιώργος Ανεστόπουλος)

http://aegeanhawk.blogspot.gr/2014/09/blog-post_979.html

Σχόλιο Γιώργος Ανεστόπουλος: Δηλ. ο Λαός δεν επιτρέπεται να πιάνει τα Όπλα του για να υπερασπίσει τα Πάτρια;

Ήρωες Κληρικοί σαν τον Αθ. Διάκο απαγορεύονται;

Τουτέστιν, όχι μόνον δεν αγιοποιούνται αλλά «καθαιρούνται» κιόλας;

Και ο "Αυτοκράτωρ Άγιος Ιωάννης ο Βατάτζης" γιατί Αγιοποιήθηκε;

"Λάθος" ήταν;

Θα το πάρουν μήπως πίσω; Θα γκρεμίσουν και τον Ιερό Ναό προς Τιμήν του στο Διδυμότειχο;

Τι θέση παίρνει άραγε η (Νέα/σύγχρονη, κάποιοι τείνουν να την ονομάσουν «Μεταπατερική Προοδευτική/πολυπολιτισμική») Εκκλησία για τον Πόλεμο και την βία που καλούνται μαζικά να ασκήσουν ενίοτε (διατεταγμένα) οι Πιστοί της για να προστατέψουν τις Εστίες τους;

Καλώς άραγε παρέμειναν - κατά βάση - "απόλεμοι" οι Χριστιανοί στη Μέση Ανατολή και στην Β. Αφρική και εξανδραποδίστηκαν;

 Ο αείμνηστος κος Ν.Ψαρουδάκης αναφέρει πάντως πολύ «βαριά πράγματα» σε σχετικό βιβλίο του.

(δηλ. ο Σαμουήλ του Αρκαδίου, ο Διονύσιος Σκυλόσοφος, ο Ησαίας, ο Αθ. Διάκος και ο Παπαφλέσσας θεωρούνται ως «καθαιρεθέντες»;;; Να υποθέσουμε πως γι’ αυτό και δεν οσιοποιήθηκε κανείς τους ως Ιερομάρτυρες πεσόντες υπέρ Πίστεως και Πατρίδος;)

(Αποσπάσματα από το βιβλίο «Κράτος και Βία» του Νικολάου Ψαρουδάκη, εκδ. Μήνυμα, 1980).

Την άποψη της Εκκλησίας περί βίας, άμυνας και πολέμου μπορούμε να πληροφορηθούμε ανοίγοντας το πρώτο τυχόν εγχειρίδιο της Χριστιανικής Ηθικής. Έτσι, στον «Κώδικα της Ορθοδόξου Χριστιανικής Πίστεως» του Μητροπολίτη Πλωμαρίου Κ. Κοϊδάκη, διδασκάλου της Ορθοδόξου Χριστιανικής Θεολογίας (Μέρος Β’ σελ 571, Αθήναι 1933) διαβάζουμε τα εξής:

«Εάν ο Χριστιανός ευρεθεί εις τον κίνδυνον να φονευθεί δια τούτον ή εκείνον τον λόγον παρ’ άλλου, δεν πρέπει να υποστή αταράχως την αφαίρεσιν της ίδιας ζωής, αλλά δέον να προστατεύση και σώση αυτήν δια παντός τρόπου ή κρυπτόμενος ή φεύγων ή καλών προς βοήθειαν τους άλλους ή τούτων πραγματικώς αδυνάτων όντων αμυνόμενος και προσπαθών να καταστήσει ανίκανον τον θέλοντα να αφαιρέση την ζωήν αυτού.

Εάν όμως δεν υπάρχη παν μέσον άμυνας και απώλετο πάσα φυγή και πρόκειται να απολέση την ζωήν αυτού φονευόμενος παρά του αντιπάλου, τότε οφείλει ο Χριστιανός να διασώση την ζωήν αυτού φονεύων τον αντίπαλον, εάν δύναται, διότι δέον να θεωρή την ιδίαν ζωήν πολύτιμον ου μόνον δι’ εαυτόν, αλλά και δι’ άλλας υπάρξεις, αίτινες αναμένουσι το ζην αυτών εκ της ζωής αυτού.

Σημειωτέον όμως, ότι τούτο δέον να συμβαίνει μόνον όταν πρόκειται ο Χριστιανός να σώσει την απειλουμένην ζωήν αυτού και δεν υπάρχει άλλο μέσον αμύνης, οπότε η πράξις του φόνου δεν είναι μεν επαινετή, αλλά συγγνωστή.

Όταν όμως ο Χριστιανός γνωρίζει ότι δεν πρόκειται περί αφαιρέσεως της ζωής αυτού ούτε περί προσβολής τιμής αυτού, αλλά πρόκειται μόνον περί προσβολής της περιουσίας και αφαιρέσεως χρημάτων αυτού παρά του επιτιθέμενου και προς εκφοβισμόν επειλούντος την ζωήν, τότε οφείλει να υποστή μάλλον την απώλειαν των χρημάτων αυτού παρά του επιτιθέμενου και προς εκφοβισμόν απειλούντος την ζωήν, ή την διάσωσιν αυτών δια του φόνου του επιτιθέμενου.

Διότι, τα χρήματα είναι μεν αγαθόν αδιάφορον του βίου και συντελούσιν εις το ευ ζην, αλλ’ ως τοιαύτα οφείλει μεν να υπερασπίζηται δια παντός άλλου θεμιτού τρόπου ουχί όμως και δια φόνου, διότι η μεν ζωή ούσα το ανώτατον επίγειον αγαθόν και έχουσα υψίστην αποστολήν αφαιρουμένη δεν ανακτάται πλέον, τα χρήματα όμως αφαιρούμενα ανακτώνται δια της εργασίας.
Ο φονεύων τον ληστήν και κλέπτην μόνον δια την διάσωσιν της περιουσίας αυτού και εάν τυχόν ήθελε κριθή ανεύθυνος υπό του πολιτικού νόμου, είναι άξιος περισσοτέρων και βαρυτέρων εκκλησιαστικών επιτιμίων, αφού ο ανδροφονών προς σωτηρίαν της απειλουμένης ζωής αυτού και υπό του πολιτικού νόμου θεωρούμενος ανεύθυνος υποβάλλεται εις επιτίμια εκκλησιαστικά και θεωρείται υπόχρεος προς εξιλασμόν και κάθαρσιν (πρβλ Μ.Βασιλείου Καν.40 και την εις αυτόν ερμηνείαν του Βαλσαμώνος)»...σ.11 - 12

Σχετικά με τον πόλεμο διαβάζουμε: «Βεβαίως υπάρχουσιν εν τω κόσμω άδικοι πόλεμοι οι οποίοι ως τοιούτοι είναι τελείως ασυμβίβαστοι προς την Χριστιανικήν δικαιοσύνην και αγάπην.

Υπάρχουσιν όμως και δίκαιοι πόλεμοι τους οποίους δεν πρέπει ν’ αποφεύγει ο Χριστιανός επειδή είναι αναγκαίον κακόν εφόσον δεν εβασίλευσεν εισέτι η χριστιανική δικαιοσύνη, αγάπη και ειρήνη εν ανθρώποις και εφόσον άλλα έθνη τα τους πολέμους θέλοντα επιτίθενται αδίκως και αγρίως κατά της πατρίδος αυτού και διαφοροτρόπως καταπατώσι και αρπάζουσι τα δίκαια αυτής και φονεύουσι τους ιδίους ομοεθνείς και ομοθρήσκους αυτού.

Όπως όμως ποτ’ αν η εν καιρώ πολέμου ο Χριστιανός οφείλει να υπακούη εις την φωνήν της κινδυνευούσης πατρίδος αυτού και να προσφέρει εαυτόν προθύμως εις την στρατιωτικήν θητείαν και να αντιτάσσει το στήθος αυτού άλκιμον εν τοις πεδίοις των μαχών ενώπιον του εχθρού μη θέλων ποσώς να εξετάζη εάν και κατά πόσον ο πόλεμος δικαίως ή αδίκως εκηρύχθη» (ενθ. Ανωτ. Σελ. 577)...σ.12

Ειδικά για τον πόλεμο η Εκκλησία μιλάει για δίκαιο πόλεμο στον οποίο όχι μονάχα επιτρέπεται η συμμετοχή του Χριστιανού αλλά αποτελεί και χρέος.

Δίκαιος πόλεμος εννοείται ο αμυντικός.
(σχόλιο Γ. Ανεστόπουλος: προφανώς διαφεύγει των συγγραφέων των Κανόνων πως ενίοτε, οι αμυντικές ενέργειες πρέπει να συνοδευτούν ΠΑΡΑΥΤΑ από επιθετικές/αντεπιθετικές προς "διασφάλιση των κεκτημένων" που μπορεί να σημαίνει ολική εξολόθρευση του εχθρού μέχρι των μετόπισθέν του...κλπ...κλπ...)
Ο ΙΓ’ Κανόνας του Μ. Βασιλείου (330μΧ) ορίζει: «Τους φόνους που γίνονται στον πόλεμο οι Πατέρες μας δεν τους λογάριασαν για φόνους, γιατί κατά την γνώμη μου, έκριναν μ’ επιείκια και συγχώρεσαν αυτούς που πολεμάνε αμυνόμενοι για την αρετή και την ευσέβεια. Πάντως, καλό είναι να τους συμβουλεύουμε ν’ απέχουν τρία χρόνια, μονάχα από την Θεία Κοινωνία, γιατί τα χέρια τους δεν είναι καθαρά».

Ερμηνεύοντας τον Κανόνα αυτόν το Πηδάλιο (Έκδοση Παπαδημητρίου, Αθήναι, 1957, σελ. 599) γράφει: «Πατέρες, εδώ, ο Μ. Βασίλειος εννοεί τον Μ. Αθανάσιο (γεννήθηκε το 295 μΧ) και τους γύρω του. Γιατί αυτός στην επιστολή του στον Αμμούν, λέει, πως, να φονεύει κανείς τους εχθρούς στον πόλεμο, είναι νόμιμο και αξιέπαινο.

Κι ο Βασίλειος εξηγεί και την αιτία που οι παλαιότεροι Πατέρες τους συγχώρησαν. Κι η αιτία αυτή είναι πως αυτοί που φονεύουνε στον πόλεμο, πολεμάνε για την πίστη και την αρετή.

Γιατί αν καμιά φορά οι βάρβαροι και οι άπιστοι νικήσουνε κι επικρατήσουνε, ούτε ευσέβεια θα μείνει αφού αυτοί θα την πολεμήσουν και θα θελήσουν να επιβάλλουν την δική τους πλάνη, ούτε αρετή και τιμή με τους βιασμούς και τη διαφθορά που θ’ ακολουθήσει τους νέους και τις νέες.

Γι’ αυτό και οι Άγιος, δική του προσωπική άποψη εκφράζοντας συμβουλευτικά κι όχι Κανόνα αποφασισμένο, λέει πως κι αν αυτοί  που σκοτώνουν στον πόλεμο δεν θεωρήθηκαν από τους παλαιότερους σαν φονιάδες, όμως επειδή τα χέρια τους είναι ματωμένα και δεν είναι καθαρά, καλό θάτανε τρία χρόνια ν’ απέχουν μονάχα από τη Θεία Κοινωνία και όχι να τους βγάζουν έξω από την Εκκλησία όπως γίνεται σ’ άλλες περιπτώσεις»...σ.13

Την άποψη της Εκκλησίας την συναντούμε και σ’ άλλους Κανόνες όπως πχ ΞΣΤ’(66^ον) Αποστολικό Κανόνα που ορίζει:

«Άν κάποιος Κληρικός στη μάχη χτυπήσει κάποιον και με το χτύπημα αυτό τον σκοτώσει να καθαιρείται για την άσκεφτη πράξη του. Αν είναι λαϊκός ν’ αφορίζεται».

Επίσης, στον Η’ Κανόνα του Μ.Βασιλείου που είναι απάντηση στο ερώτημα ποιοί φόνοι είναι εκούσιοι και ποιοί ακούσιοι:

«Εκούσιος φόνος, χωρίς καμμιά αμφιβολία είναι ο φόνος που κάνουν οι ληστές κι αυτός που γίνεται στον πόλεμο. Γιατί οι ληστές σκοτώνουνε για λεφτά κι είναι ασύδοτοι. Αυτοί πάλι που σκοτώνουνε στον πόλεμο δεν το κάνουν για σωφρονιστικό και παιδαγωγικό σκοπό, αλλά φανερά κι απροκάλυπτα θέλουν να σκοτώσουν τους αντίθετούς των ...»σ. 14

Ερμηνεύοντας τον Κανόνα αυτόν το Πηδάλιο (σελ. 595) γράφει:

«Ακούσιοι φόνοι είναι, αν κάποιος πετάξει μια πέτρα σ’ ένα θηρίο ή δέντρο και η πέτρα σκοτώσει κάποιον που τυχαία περνούσε απο κει τη στιγμή εκείνη. Επίσης αν κάποιος θέλοντας να σωφρονήσει κάποιον τον χτυπήσει ελαφρά με λουρί ή ραβδί και συμβεί να πεθάνει αυτός που χτυπήθηκε.

Αντίθετα θεληματικοί είναι οι φόνοι, αν κάποιος με αξίνα που είτε κρατώντας  την είτε πετώντας την χτυπήσει τη γυναίκα του ή κάποιον άλλον πάνω στα νεύρα του και προκαλέσει το θάνατο. Το ίδιο αν μεταχειριστεί μαχαίρι ή τουφέκι ή άλλο τέτοιο όργανο για να χτυπήσει. Θεληματικά σκοτώνουν οι κλέφτες κι αυτοί που κάνουν πολέμους για οικονομικούς λόγους» σ.14

Σχετικός είναι κι ο ΜΓ’ (43^ος) Κανόνας του Μ. Βασιλείου: «Όποιος προκάλεσε θανατηφόρο τραύμα στον πλησίον του είναι φονιάς είτε αυτός άρχισε πρώτος είτε αμύνονταν». Επίσης, οι ΝΔ’, ΝΕ’,ΝΣΤ’,και ΝΖ’ Κανόνες του Ιδίου που καθορίζουν τις ποινές στις διάφορες περιπτώσεις εκούσιων και ακούσιων φόνων.

Έτσι ο ΝΕ’ (55^ος) κανόνας ορίζει τριετή στέρηση της Θείας Κοινωνίας και στους φονείς των ληστών, σύμφωνα με το: «Όποιος χρησιμοποιεί μαχαίρι για να σκοτώνει, με μαχαίρι θα σκοτωθεί»...σ.14

Παρατηρήσεις:

ο ληστρικός και κατακτητικός πόλεμος είναι το ίδιο (ηθικά/θρησκευτικά) με τον εθνικοαπελευθερωτικό;

Είναι λογική η άποψη του ΜΓ’ Κανόνα του Μ.Βασιλείου που εξισώνει τον αμυνόμενο και τον επιτιθέμενο θεωρώντας και τους δύο το ίδιο υπεύθυνους για το φόνο;

Είναι λογική η άποψη του ΝΕ’ του ιδίου που επιβάλλει την ίδια ποινή σ’ αυτόν που εξοντώνει ένα ληστή και σ’ αυτόν που σκοτώνει αδικαιολόγητα πχ σ’ έναν ληστρικό πόλεμο;

Χτυπητή είναι εξ’ άλλου η αντίθεση ανάμεσα στον Μ. Αθανάσιο και Μ. Βασίλειο σχετικά μ’ αυτούς που σκοτώνουν στον πόλεμο. Ο Μ. Αθανάσιος τους θεωρεί αξιέπαινους, ο Μ. Βασίλειος τους επιβάλλει ποινή! (Πηδάλιο σελ. 87)

Η άποψη της Εκκλησίας κρίνει το γεγονός του φόνου απομονωμένο από τα γενεσιουργά του αίτια, ως γεγονός αυτοτελές και αυτοδύναμο, ενώ είναι γεγονός παρεπόμενο και ετεροδύναμο και σαν τέτοιο δεν μπορεί να κριθεί αυτοτελώς χωρίς να οδηγήσει σε πλάνες και αδικίες.

Η Εκκλησία – εν συντομία – τιμωρεί τον στρατιώτη που σκοτώνει στον πόλεμο, η ίδια όμως ευλογεί τον Καίσαρα που κηρύττει τον πόλεμο.σ.15

 Και βεβαίως, στο «ξεπροβόδισμα» του στρατού ευλογεί και τους στρατιώτες. Για να τους καταδικάσει στην επιστροφή τους.
Και υπ’ αυτό το πρίσμα γιατί να χρησιμοποιήσει το όπλο του ο στρατιώτης στη μάχη και να μην ρίχνει στον γάμο του καραγκιόζη προκειμένου να μην σκοτώσει εχθρό;

Κι αν αυτό το στοιχείο το εκμεταλλευθεί η στρατιωτική προπαγάνδα του εχθρού; Ποιός μας λέει ότι δεν το έχουν ήδη εκμεταλλευθεί αιώνες τώρα οι ιστορικοί μας αντίπαλοι και δη με υπαρκτά αποτελέσματα; Κι όμως παραμένουν εκεί αυτοί οι «Κανόνες».  Παρ’ ότι ανακατεύονται σε θέματα Εθνικής και Δημόσιας Ασφάλειας. Και βεβαίως, έχουν επηρεάσει στο μέγιστο βαθμό τις σχετικές νομοθεσίες. Πχ το Δικαίωμα θανάσιμης αυτοάμυνας είναι ανύπαρκτο για τον απλό πολίτη. Απαγορεύεται να αμυνθεί αποτελεσματικά ακόμη και έναντι του κοινού κλέφτη που θα εισβάλλει (πιθανά) ένοπλος και με φονικές διαθέσεις στο σπίτι του. Αυτό δεν είναι τάχα «επιρροή» της «εμφανέστατα ελλειπούς (στο συγκεκριμένο θέμα» Εκκλησιαστικής/Χριστιανικής Ηθικής  στη Νομοθεσία;

Εξόχως προκλητική είναι και η «(Συνοδική») άποψη της περί τον Πατριάρχη Κωνσταντίνον τον Χλιαρινόν Συνόδου ότι δήθεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον φόνο του ληστού στην ώρα της επιθέσεως και στο φόνο του από άλλον αργότερα:

«...Εις τον καιρό του Πατριάρχου τούτου διεγνώσθη και απεφασίσθη συνοδικώς, ότι εκείνος όπου δύναται μεν να φύγη και να γλιτώσει από την ορμήν του ληστού, δεν φύγη δε, αλλά σταθή και θανατώση με μελέτην, ως φονεύς επιτιμάται περισσότερον από τρεις χρόνους.

Όποιος δε παρακαλεσθείς πολλά επήγε και εζήτησε και ηύρε τον κλέπτην και τον εθανάτωσε δια το συμφέρον το κοινόν, ο τοιούτος να αξιώνεται και βραβείου»! (Πηδάλιο σελ. 87). Η άποψη βεβαίως είναι το λιγότερο αστεία. Δεν δέχεται τον φόνο του ληστού στην ώρα της επιθέσεως και τον δέχεται ύστερα «εν ψυχρώ»!

Ή δεν πρέπει να φονευθεί ο ληστής ή αν πρέπει να φονευθεί τότε πρέπει να φονευθεί όταν κάμνει την επίθεση οπότε η κακοποιός δράση του εμποδίζεται και για τότε και για πάντα.σ. 16 – 17

Τέλος, η αβαθής θεμελίωση της απόψεως της Εκκλησίας, φαίνεται κι από την αιτιολογία της ποινής της τριετούς στερήσεως της Θείας Κοινωνίας που επιβάλλει ο ΙΓ’ Κανόνας του Μ. Βασιλείου στους «εν πολέμω ανδροφονούντας», δηλαδή «ως μη καθαρούς τας χείρας έχοντας»!

Ούτε σώζει τα πράγματα η παραπομπή στο Κεφάλαιο 31, 19-24 του Βιβλίου των Αριθμών της Π.Δ. όπου ορίζεται ο επταήμερος καθαρμός των Ισραηλιτών που φόνευσαν στον πόλεμο. Γιατί όπως είπαμε αν τα χέρια του στρατιώτη που σκότωσε δεν είναι καθαρά, την ευθύνη την φέρει ολόκληρο το Έθνος που έκαμε τον πόλεμο και πιο πολύ η Ηγεσία που με τις πράξεις ή παραλείψεις της τον προκάλεσε (ή απλά τον αποφάσισε). Ή όλο το Έθνος λοιπόν πρέπει να μπει σε Κανόνα Μετανοίας ή κανένας...σ.17

σχετικό:

Ο φόνος εν πολέμω και η παρ' ημίν Ιεροσύνη (Αρχ. Νικόδημος Μπαρούσης)

  Ναι μεν Βιομηχανία κατασκευής Αγίων, αλλά όχι για "επικίνδυνα πολεμικά πρότυπα" όπως ο Αθ. Διάκος, ο Σαμουήλ, ο Ησαΐας, ο Παπαφλέσσας...

Αθανάσιος Διάκος: Ο Άγιος της Ελληνικής Επαναστάσεως, του Χρ. Παππά

Δεν αλλάζει ο Πρόεδρος μας (από τον Όμηρο Αλεξάνδρου)

από e-mail

Σας μεταφέρω αυτούσιο το πιο κάτω κείμενο που αφορά νέο σοβαρό ολίσθημα του Προέδρου Αναστασιάδη  καθώς επίσης και δικό μου καταληκτικό σχόλιο για να αντιληφθείτε καλύτερα γιατί η Κύπρος με Πρόεδρο αυτόν τον άνθρωπο δεν μπορεί να ελπίζει σ’ ένα καλύτερο μέλλον

<<Mεγάλη αποκάλυψη έκανε ο δημοσιογράφος Στέλιος Ξιουρής γράφοντας για τηλεφώνημα που έκανε ο Νίκος Αναστασιάδης στον πρόεδρο του Δ.Σ. του ΡΙΚ Γιώργο Τσαλακό ζητώντας του να μην πειράξουν το μισθό της Αιμιλίας Κενεβέζου, αδελφής πρώην υπουργού και νυν Πρέσβη της Κύπρου στην Ελλάδα,  κάτι που ο Γιώργος Τσαλακός δεν κράτησε στις κλειστές πόρτες του καναλιού και κοινοποίησε την συνομιλία του με τον Νίκαρο και στο Δ.Σ του ΡΙΚ κατά την διάρκεια συνεδρίας του σώματος. Διαβάστε το κείμενο που δημοσίευσε σε διαδικτυακή ιστοσελίδα ο δημοσιογράφος:

«Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, παλαιότερα ονομαζόταν Νίκαρος, αλλά μάλλον τώρα έγινε Νικούι, τηλεφώνησε στον Πρόεδρο του Δ.Σ του ΡΙΚ ΓΙΩΡΓΟ ΤΣΑΛΑΚΟ, κατά τον Υπουργό Εσωτερικών ΣΩΚΡΑΤΗ ΧΑΣΙΚΟ, η Λυδία λίθος και η πανάκεια, για να σωθεί το ίδρυμα εξ ου και ο διορισμός του, για να του αναφέρει ότι θα πρέπει το σχετικό θέμα με την μείωση των απολαβών της παρουσιάστριας ειδήσεων ΑΙΜΙΛΙΑΣ ΚΕΝΕΒΕΖΟΥ, να μην προχωρήσει και να μην εξεταστεί από το Δ.Σ , λόγω επιθυμίας του να συζητήσουν για το όλο πλέγμα του ΡΙΚ. 

•Προσέξτε λοιπόν. Ο Νίκαρος μας έλυσε όλα τα προβλήματα και βρίσκει χρόνο να ασχοληθεί με την μισθοδοσία μιας παρουσιάστριας ειδήσεων , ώστε να σκεφτεί και να πάρει το τηλέφωνο για να επηρεάσει τον επικεφαλής ενός ημικρατικού οργανισμού. Ουάου ! Ε, δεν μπορεί να τον αποκαλέσει κάποιος αθκιασερό τον Νίκαρο, αφού μέχρι και για τις παρουσιάστριες βρίσκει χρόνο, οπόταν πάμε καλά, σε όλους τους τομείς. Κι αν δεν το βλέπετε ευρωττοπουζοκυπραίοι ότι όλα κυλούν ομαλά , ο λόγος είναι γιατί είστε ιδιότροποι και γκρινιάρηδες. 

•Εξάλλου δεν κάνουν το ίδιο και ο Κάμερον, η Μέρκελ, ο Πούτιν, ο Ολάντ, ο Ερντογάν και άλλοι με τις αντίστοιχες παρουσιάστριες ειδήσεων των κρατικών τους καναλιών; Μεταξύ μας ο Πρόεδρος της Μαδαγασκάρης και της Ουγκάντας ( δεν γνωρίζω τα ονόματα των κυρίων ο άσχετος) στέλνει οδηγίες στον αντίστοιχο μαύρο Τσαλακό και για τα προγράμματα που μεταδίδονται. Ενώ ο Νίκαρος δεν αναμιγνύεται σε τέτοιες λεπτομέρειες για να είμαστε δίκαιοι.

•Λοιπόν ο κ. Τσαλακός δεν τήρησε το απόρρητο των ιδιωτικών συνομιλιών και κοινοποίησε την συνομιλία του με τον Νίκαρο και στο Δ.Σ του ΡΙΚ κατά την διάρκεια συνεδρίας του σώματος. Προς τούτο καταγράφηκε και στα πρακτικά της συνεδρίας του Δ.Σ του ΡΙΚ για όσους έχουν απορίες!!! Κι φυσικά το θέμα έμεινε στάσιμο και η ζωή συνεχίζεται. 

•Α, και όσοι έχετε απορία να σας πληροφορήσουμε ότι η Κενεβέζου αμείβεται με 83 χιλιάδες Ευρώ τον χρόνο , όπερ μεθερμηνευόμενο λίγο περισσότερα απ’ όσα παίρνει ο Χάσικος από την μισθοδοσία του, ως αρμόδιος υπουργός για το κρατικό κανάλι. 

•Όσο για τις συντεχνίες του ΡΙΚ, που σκίζουν τα ιμάτια τους για όλα τα θέματα και συναινούν και σε απολύσεις ανθρώπων που αμείβονται με 1500 Ευρώ, προκειμένου να σωθεί το ίδρυμα, αυτή την περίοδο έχουν πρόβλημα λόγω του ιματισμού της , αφού φορούν στριγκάκια που τους ενοχλούν και δεν μπορούν ν’ αντιδράσουν». onlycy.com>>

Ήμουν εξ εκείνων που τόλμησε και προσπάθησε , με επιχειρήματα που σήμερα με επιβεβαιώνουν, πολύ πιο πριν εκδηλώσει την πρόθεση του να διεκδικήσει την προεδρία της Κύπρου για να πείσω όσους τότε στήριζαν τον Νίκο Αναστασιάδη ότι θα έβλαπταν τον τόπο τους με την επιλογή τους. Δυστυχώς δεν τα κατάφερα.

Γνωρίζω την προσωπικότητα και τον χαρακτήρα του Προέδρου από τότε που έκανε τα πρώτα του βήματα στην πολιτική και χωρίς να διεκδικώ το αλάθητο ένοιωθα πάντα ότι ένας τέτοιος χαρακτήρας ήταν εντελώς ακατάλληλος να ηγηθεί ενός τόπου με τόσα πολλά προβλήματα. Δυστυχώς ο Νίκος Αναστασιάδης δεν αλλάζει χαρακτήρα είτε πρόεδρος είναι είτε Πάπας. Όντας στην αντιπολίτευση ως πρόεδρος του ΔΗΣΥ, παρά τις όποιες ενδόμυχες του φιλοδοξίες σε  κάποιο στάδιο είχε πεισθεί και ο ίδιος ότι ο κυπριακός λαός δεν θα μπορούσε ποτέ να του εμπιστευτεί τις τύχες του τόπου. Ευτυχώς για τον ίδιο, δυστυχώς για αυτόν τον δύσμοιρο τόπο, τα πράγματα άλλαξαν όταν ο ανεκδιήγητος Δημήτρης Χριστόφιας, ηγέτης τότε του ΑΚΕΛ, αποφάσισε να διεκδικήσει την προεδρία, τότε ο Αναστασιάδης απέδειξε πόσο υποκριτής και ραδιούργος είναι. Συνεργαζόμενος με τον Φούλλη νυν πρόεδρο του ΔΗΣΥ, έπεισαν τον Γιαννάκη Κασουλίδη  να κατέλθει σαν υποψήφιος του κόμματος για να τον χρησιμοποιήσουν σαν αναλώσιμο και να πετύχουν την εκλογή Χριστόφια. Για κάποιους που πιθανόν να προστρέξουν να με χαρακτηρίσουν ως φαντασιόπληκτο, έχω να τους πω ότι το 2008, ο Αναστασιάδης  ήταν  68 ετών και αν ο Κασουλίδης εκλεγόταν πρόεδρος και επαναδιεκδικούσε την Προεδρία ο Αναστασιάδης θα ήταν 78 ετών και θα ήταν αδύνατο να υλοποιήσει ποτέ την φιλοδοξία του. Κατάστρωσε λοιπόν έναν ραδιούργο σχέδιο με τον Φούλλη να υποσκάψουν την υποψηφιότητα του Κασουλίδη και να κάψουν το πολιτικό του μέλλον. Το σατανικό σχέδιο του διδύμου Νίκου- Φούλλη πέτυχε, ανέδειξαν δηλαδή έναν άρρωστο κουμουνιστή άνθρωπο στην εξουσία για καταστρέψει την Κύπρο και να παρουσιαστούν αυτοί σαν σωτήρες εκμεταλλευόμενοι την ανασφάλεια και τον φόβο που διακατείχε την κυπριακή κοινωνία. Αυτά που σας γράφω δεν είναι σενάρια επιστημονικής φαντασίας αλλά διασταυρωμένα με πολλά άτομα που βρίσκονται εντός και πέριξ του ΔΗΣΥ.

Το περιστατικό με το μισθό της δημοσιογράφου δεν με ξένισε καθόλου, άλλωστε τα επιτεύγματα του Αναστασιάδη είναι ευρέως γνωστά σε ότι αφορά  άλλες παρεμβάσεις του, διαπλοκές και ρουσφέτια πριν εκλεγεί ακόμα πρόεδρος. Θα σταματήσει να ευνοεί τώρα ως πρόεδρος όλους αυτούς που τον βοήθησαν να εκλεγεί;

Ο ‘’Πρόεδρος της κρίσης’’, όντας στην αντιπολίτευση κορόιδευε και σε πολλές φορές εκβίαζε τους πάντες. Καθημερινά με την ευθυμία που του δημιουργούσαν τα ουισκάκια του αλώνιζε όλη την Κύπρο και με τις καππακοτές και το προσγέλιο (δεν έλεγε ποτέ το όνομα κάποιου χωρίς το μου στο τέλος, π.χ  Όμηρε μου, Γιάννη μου) κορόιδευε τους πάντες ότι θα σώσει τη Κύπρο. Εγώ πάντως στις λίγες φορές που κατέβαζα κανένα δύο ουισκια το μόνο συναίσθημα που μου δημιουργούσαν ήταν θολούρα στο μυαλό, ευθυμία και επιθυμία για ύπνο και σίγουρά όχι όρεξη για δουλειά, Τώρα πώς τα καταφέρνει ο πρόεδρος να έχει κριτική σκέψη και καθαρό μυαλό με το ουίσκι που καταναλώνει καθημερινά ας μας το εξηγήσουν οι ειδικοί

Γνωστή προσωπικότητα της Κύπρου που ανήκει στην δεξιά, που εξ επαγγέλματος ήταν πάντα κοντά στους πολιτικούς τις τελευταίες δεκαετίες μου περιέγραψε τον Νίκο Αναστασιάδη ως τον πλέον ανιστόρητο, αδιάβαστο και διπλοπρόσωπο πολιτικό από όλους τους πολιτικούς. Από γεωπολιτική και κυπριακό αγνοεί σημαντικές παραμέτρους γιατί ποτέ του δεν κάθισε να μελετήσει, μια ζωή πάντα πουλούσε λαϊκισμό. Είναι νομίζετε τυχαίο που διόρισε συνομιλητή στο κυπριακό;

18 μήνες μετά που έχει εκλεγεί ο Νίκος Αναστασιάδης, όχι μόνο τα έχει θαλασσώσει στο κυπριακό αλλά και στην οικονομία δεν κουνιέται φύλο. Μάζεψε γύρω του όλους τους άσχετους, γλύφτες και σφουγγοκωλάριους, που βοήθησαν στην εκλογή του και σε συνδυασμό με τις κτυπητές του αδυναμίες έχει δημιουργήσει στον λαό ένα κλίμα απόγνωσης και ανασφάλειας. Ενώ ο μέσος πολίτης στο ιδιωτικό τομέα πολεμά να βρει μισθούς των €600.00 για να επιβιώσει ο Πρόεδρος παρεμβαίνει σε ένα ανεξάρτητο θεσμό και κυνικά απαιτεί να διατηρήσει η δημοσιογράφος του χρεωκοπημένου ΡΙΚ €7000 μισθό. Μετέτρεψε την Κύπρο ο αθεόφοβος σε πειραματόζωο στο θέμα του κουρέματος των καταθέσεων, και τώρα στο θέμα των εκποιήσεων, εκτελώντας σαν άβουλα όντα μαζί με τον αχάπαρο τον Υπουργό Οικονομικών  τις οδηγίες της Τρόικας, προσπαθεί να ξεπουλήσει μισοτιμής τις περιουσίες μας στους ξένους δανειστές. Η κοινωνία βράζει και είναι έτοιμη να εκραγεί και εάν επιτέλους το πράξει εύχομαι να έχει ξεκάθαρο στόχο, μόνο έτσι θα αναγκάσει τους δοσίλογους και επίορκους να το βάλουν στα πόδια.

Όμηρος Αλεξάνδρου

http://omirosalexandrou.blogspot.com.

"Παγκόσμια Ημέρα Τουρισμού": Η φετινή 35η επέτειος ας είναι αφιερωμένη, στους «αφανείς Ήρωες» του τουρισμού.

Η φετινή 35η επέτειος ας  είναι αφιερωμένη,  στους «αφανείς Ήρωες» του τουρισμού  . 

 Κάθε χρόνο την 27η Σεπτεμβρίου  εορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Τουρισμού.

 Οι τουριστικοί προορισμοί της Ελλάδας έχουν την τιμητική τους , όπως η  Κρήτη,  η Ρόδος, η Κέρκυρα, η Κάρπαθος, η Χαλκιδική κλπ .

 Όλοι  σχεδόν οι  τουριστικοί προορισμοί της χώρας  μας έχουν δρομολογήσει μια σειρά εκδηλώσεων για να εορτάσουν την παγκόσμια ημέρα τουρισμού , καθώς όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς του κλάδου, είναι σίγουροι  ότι ο τουρισμός  μπορεί να αποτελέσει την ατμομηχανή της ανάπτυξης για την Ελλάδα.
Η αύξηση των επισκεπτών για έτος  2014 μας  τιμά, αλλά ,  ταυτόχρονα όμως, αυξάνει τις ευθύνες μας και δημιουργεί διαρκώς νέες απαιτήσεις. Οφείλουμε να κινηθούμε ανοδικά, με υπευθυνότητα .

Η αναγέννηση του ελληνικού τουρισμού δεν είναι εύκολη υπόθεση και σίγουρα κανείς από τους εμπλεκόμενους φορείς δεν περισσεύει και για αυτόν τον λόγο πιστεύω, ότι θα πρέπει λοιπόν να στηριχτούν πάνω από όλα , οι εργαζόμενοι του επισιτισμού.

Εκτός από το γεγονός της ίδρυσης σχολών τουριστικών επαγγελμάτων και την σωστή κατάρτιση των εργαζόμενων ,θεωρώ ότι οφείλει η κυβέρνηση από το πρώτο κιόλας έτος ( εργασίας) να  καταβάλει το μέγιστο δυνατόν  ώστε οι εργαζόμενοι του επισιτισμού τουριστικών περιοχών,  να εισπράττουν το ταμείο ανεργίας καθ’ολη την διάρκεια των έξι ( 6) χειμωνιάτικων μηνών. ( Για όλους όσους έχουν συμπληρώσει πάνω τα  120 ένσημα κάθε έτος .)  

 

Μην ξεχνάμε ότι αυτοί οι αφανείς «Ήρωες»,  είναι η ατμομηχανή της τουριστικής μας ανάπτυξη και θα πρέπει η κυβέρνηση  να στηρίξει αυτές τις οικογένειες , που κατά τους καλοκαιρινούς μήνες «τραβάνε 20 ώρα « ώστε  όλοι εμείς να έχουμε σωστό servis κατά τις διακοπές μας κάτω από αντίξοες συνθήκες .   

Από την άλλη μεριά η κυβέρνηση οφείλει να  προστατέψει  και τους επισκέπτες από τα φαινόμενα αισχροκέρδειας , απάτης  , κ.λ.π .

Θα πρέπει να γίνει εθνικό καθήκον και εθνικό στοίχημα ,  το μήνυμα σε «άπαντες»,  ότι  ο τουρίστας θα αισθάνεται πλέον ότι βρίσκεται πραγματικά σε μια «φιλική» ευρωπαϊκή χώρα .

Η υποχρεωτική ανάρτηση από τις τουριστικές επιχειρήσεις( παντός Φύσεως) ενός τετραψήφιου τηλεφωνικού κέντρου  σε εμφανές σημείο όπως  π.χ Γ.Γ.Κ Τηλ Κεν. ( 1520)  θα βοηθήσει κατά πολύ στην άμεση καταχώρηση  της καταγγελίας αλλά και στην άμεση επίλυση οποιουδήποτε προβλήματος προκύψει .

 Η  κυβέρνηση ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ θα πρέπει να αποφασίσει ότι ήρθε η ώρα να ασχοληθεί σοβαρά με το θέμα του τουρισμού και να επανδρώσει με εξειδικευμένα στελέχη την Γενική Γραμματεία Καταναλωτή .

Τέλος,  επειδή είναι γνωστό , εδώ και χρόνια ότι στην Ελλάδα τα πάντα είναι στον «Αέρα», η κυβέρνηση θα πρέπει να βάλει ένα τέλος στην ατιμωρησία και ασυδοσία των τουριστικών γραφείων που κάθε καλοκαίρι πνίγουν με χρέη τις τοπικές οικονομίες .

Η Ίδρυση οποιαδήποτε εταιρείας καθώς και η μεταφορά επισκεπτών μέσα στην Ελληνική επικράτεια θα πρέπει από εδώ και στο εξής να γίνεται σύμφωνα  με συγκεκριμένα standars, με συγκεκριμένους κανόνες .

Ο Κάθε επιχειρηματίας , ο  κάθε tour operation , η το  κάθε «αλλοδαπό γραφείο»  Τουρισμού  θα πρέπει να  καταβάλει «ρήτρα business” στο Υπουργείο τουρισμού για κάθε παν ενδεχόμενο , όπως π.χ το να «βαρέσει κανόνι» η «μαϊμού επιχείρηση». Αυτή η «Ρήτρα» θα επιτρέπει στους αποζημιωθέντες να παραλάβουν τα χρήματα τους πίσω άμεσα και γρήγορα , χωρίς να επιβαρυνθεί  οικονομικά το κράτος αλλά και οι τοπικές επιχειρήσεις .  

Ενόψει της  35^ης  παγκόσμιας ημέρας τουρισμού , ας αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας ,απέναντι στην μοναδική ΕΛΛΗΝΙΚΗ «βαριά βιομηχανία» , πριν να είναι πολύ αργά .

   Φώτης Αλεξόπουλος

Γραμματέας ΙΝΚΑ/ Γενική Ομοσπονδία καταναλωτών Ελλάδος

Πρ. Πρόεδρος Εργαζόμενων Επισιτισμού Δήμου Χερσονήσου

Πρόσκληση Τακτικής Ολομέλειας του Δημοβουλίου Πολιτών

Η (Άμεση) Δημοκρατία στην πράξη! Ιπποκράτους 125 www.dimopolis.gr / www.dimovoulio.gr τηλ.: 210-3648300 / fax: 210-3610882 ekad@dimopolis.gr / dimovoulio@dimovoulio.gr *************

Αγαπητοί Δημοβουλευτές, Αγαπητοί Φίλοι, Σας προσκαλούμε στην τακτική Ολομέλεια του Δημοβουλίου Πολιτών την Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου 2014 και ώρες 18:30 – 21:30 στο Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Παπάγου – Χολαργού, (στάση Μετρό Εθνική Άμυνα, στη γωνία των λεωφόρων Κύπρου και Βενιζέλου) Βλέπε Χάρτη ΕΔΩ. Η ημερήσια διάταξη της ολομέλειας αφορά: Α) Στα αποτελέσματα των ΣΤ΄ Κλεισθενείων που πραγματοποιήθηκαν με επιτυχία σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, με θέμα: «Πώς, η Ελληνική κοινωνία, μπορεί να ορθώσει ανάστημα στις δυνάμεις που την έχουν αιχμαλωτίσει ύπουλα και τη βασανίζουν». Β) Στην νέα διάρθρωση και λειτουργία του Δημοβουλίου Πολιτών, όπως αποφασίστηκε στην Ολομέλεια του Ιουνίου. Σας περιμένουμε όλους εκεί. Η ΤΡΙΜΕΛΗΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ του ΔΗΜΟΒΟΥΛΙΟΥ ΠΟΛΙΤΩΝ Γιατί το μέλλον της χώρας μας είναι στα χέρια μας!