ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΑΙΤΩΛΙΑΣ & ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ
200 ΧΡΟΝΙΑ - ΕΞΟΔΟΣ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ ΙΕΡΑ ΠΟΛΗ
Δευτέρα 26 Νοεμβρίου 2012
Πάρε την Ελλάδα στα χέρια σου πριν το τελευταίο ζειμπέκικο γίνει χορός του Ζαλόγγου!
http://www.kourdistoportocali.com/articles/16274.htm
Από τον Βασίλη Μπόνιο
Η Ελλάδα κρέμεται σε μια κλωστή την ίδια στιγμή που η ανεπάρκεια του πολιτικού προσωπικού της χτυπάει κόκκινο.
Οι ηγέτες των κομμάτων της συγκυβέρνησης αλλά και της αντιπολίτευσης έχουν αποδειχθεί παντελώς ανίκανοι να αντιμετωπίσουν το εφιαλτικό τέρας της κρίσης. Οι μεν 3 της συγκυβέρνησης είναι πολιτικοί πεπερασμένης τεχνολογίας-απομεινάρια της νοσηρής μεταπολίτευσης-ενώ ο Τσίπρας και οι υπόλοιποι με μοναδικό "προσόν" την σταδιοδρομία τους ως ανεπάγγελτοι πολιτικοί.
Η Ελλάδα απέχει ελάχιστα από το χάος και είναι θέμα εθνικής επιβίωσης η εκπόνηση ενός οραματικού σχεδίου διάσωσης μόνο που αυτό απαιτεί φωτισμένα μυαλά στο τιμόνι της.
Πρέπει εδώ και τώρα να αποτεφρωθεί το υπάρχον πολιτικό προσωπικό-αύριο θα είναι αργά.
Ήδη οι Ευρωπαίοι κάνουν λόγο για βοήθεια à la carte, ότι μπορεί ο καθένας από το υστερημά του στη "ζητιάνα" Ελλάδα.
«Βοήθεια στους Έλληνες à la carte» είναι ο τίτλος των Financial Times Deutschland που αναφέρουν: «Ο καθένας όπως μπορεί. Οι χώρες της Ευρωζώνης θα ψάξουν η καθεμία μόνη της πως μπορεί να βοηθήσει καλύτερα την Αθήνα ώστε να μειώσει το χρέος της. Από έναν κατάλογο μέτρων, η κάθε χώρα θα επιλέξει τα μέσα, τα οποία μπορεί στο εσωτερικό της να υποστηρίξει καλύτερα. Η Γερμανία θα μπορούσε να αυξήσει τις εγγυήσεις που δίνει στο μηχανισμό διάσωσης».
Αυτό πρέπει να σημάνει κόκκινο συναγερμό για όλους εμάς τους πολίτες. Εμείς θα υποφέρουμε όταν οι σημερινοί ηγέτες θα αναζητούν καταφύγια ανά τον πλανήτη.
Πάρε την Ελλάδα στα χέρια σου πριν το τελευταίο ζειμπέκικο γίνει χορός του Ζαλόγγου!
Είναι δική σου υπόθεση αν θα υπάρχει αύριο η οικογένειά σου. Όχι της ανύπαρκτης πολιτικής ηγεσίας και του κομματικού προσωπικού.
Το γεγονός βέβαια ότι οι συγκεκριμένοι κύριοι αποτελούν την “αφρόκρεμα” του πολιτικού προσωπικού της χώρας, αντανακλά και τα ποιοτικά, αξιακά, αισθητικά κριτήρια που χαρακτηρίζουν τους πολίτες-όλους μας. Εικόνα μας είναι οι πολιτικοί.
Μόνο όταν αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι, θα μπορέσουμε να επιλέξουμε ένα πιο ικανό πολιτικό προσωπικό να αναλάβει τις τύχες της χώρας. Αυτή άλλωστε είναι η μόνη οδός διαφυγής.Το να πάρουμε την ζωή και την Ελλάδα στα χέρια μας. Η αλλαγή της μοίρας της χώρας πρέπει να γίνει δημιουργικά κτήμα του καθενός μας.
Υπάρχουν 2 εκατομμύρια Έλληνες άνεργοι. Παρότι το επιχείρημα είναι κάπως απλουστευτικό ρωτάμε πόσοι ξένοι μετανάστες εργάζονται στη χώρα μας. Ποιος είναι ο αριθμός τους; Σε καμία περίπτωση δεν ισχυριζόμαστε ότι πρέπει να εκδιωχθούν οι νόμιμοι εργαζόμενοι και η αναφορά στους μετανάστες δεν έχει να κάνει με ρατσιστική εμπάθεια αλλά με τους Έλληνες νέους ανέργους που κάθονται μοιραίοι και άβουλοι στα καφενεία περιμένοντας την ρεπόρτερ του δελτίου των “8” να τους ζητήσει την γνώμη τους για την ανεργία.
Στην Μανωλάδα, εργάζονται ακόμη και Άγγλοι, Γερμανοί και Γάλλοι, την ίδια στιγμή που πολλοί νέοι της περιοχής συνωστίζονται στις καφετέριες της Κυψέλης περιμένοντας το μάνα εξ ουρανού η να τους διορίσει ο Σιούφας ηχολήπτες στο Κανάλι της Βουλής.
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει σώνει και καλά να γίνουν όλοι αγρότες-παρότι τα τυποποιημένα αγροτικά προιόντα θα αποτελέσουν σύντομα την βαριά εξαγωγική “βιομηχανία” της χώρας-αλλά καλό θα ήταν να συνειδητοποιήσουμε ότι στη ζωή μπορεί να χρειασθεί να αλλάξουμε δυο και τρεις δουλειές. Να αποτύχουμε ισάριθμες φορές για να τα καταφέρουμε -πιο έμπειροι- στο τέλος.
Αν ο καθένας από μας είχε βιώσει την επαγγελματική περιπέτεια, την περιπέτεια του επειχειρείν, είχε γευθεί ήττες και νίκες δεν θα επιλέγαμε ως πολίτες ανεπάγγελτους αλλά επαγγελματίες της πολιτικής να διαχειρισθούν τις τύχες μας.
Αν είναι μια φορά ντροπή για έναν υπουργό Οικονομικών να χάνει την λίστα Λαγκάρντ, προσβάλλοντας και την ίδια την σημερινή επικεφαλής του ΔΝΤ, σκεφθείτε πόσο ταπενωτικό είναι για μας τους ίδιους, ως πολίτες, το γεγονός ότι δώσαμε την ευκαιρία σε έναν άπειρο και άκαπνο απόφοιτο ενός φημισμένου Κολλεγίου να γίνει υπουργός Οικονομικών της χώρας σε μια εθνικά κρίσιμη συγκυρία.
Παπακωνσταντίνου, Βενιζέλος, Σαχινίδης, Ζαννιάς, Στουρνάρας, τους κατάπιε όλους το “θηρίο” ο Σόιμπλε.
Ο Γερμανός πάνω στο καροτσάκι του συμβολίζει από μόνος του το πείσμα και το πάθος για ζωή. Όπως επίσης αντανακλά τα κριτήρια με τα οποία επιλέγουν οι Γερμανοί ψηφοφόροι τους ηγέτες τους. Αλήθεια πόσες φορές στη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών ακούσαμε για κορυφαίους Γερμανούς πολιτικούς να έχουν εμπλακεί σε οικονομικά και ερωτικά σκάνδαλα σε αντίθεση με τους Γάλλους, τους Ιταλούς, τους Έλληνες συναδέλφους τους;
Όταν διαχειρίζεσαι τις τύχες ενός ολόκληρου λαού οφείλεις να αφιερώνεσαι με όλο σου το είναι.
Δυστυχώς για το εγχώριο πολιτικό προσωπικό η αντίληψη της πολιτικής είναι σχεδόν τηλεοπτική. Ανεβάζουν τις μετοχές τους ανάλογα με την συχνότητα εμφάνισής τους στα τηλεπαράθυρα.
Απαίδευτοι, ανέτοιμοι, χωρίς ενημέρωση για τις διεθνείς εξελίξεις εξαντλούνται σε ναρκισσευόμενους μονολόγους σε διαρκή συμπαιγνία με την πλειοψηφία των εργαζομένων στα ΜΜΕ οι οποίοι είναι εξίσου επιδερμικοί, επιπόλαιοι, κόλακες, μέτριοι, συχνά κρατικοδίαιτοι.
Όσο για τους εργοδότες τους μηντιάρχες, στην πλειοψηφία τους είναι δημιουργήματα θαλασσοδανείων και διαπλοκής με το κράτος.
Η έκπληξη δεν είναι η χρεοκοπία της Ελλάδας. Έκπληξη αποτελεί το γεγονός ότι καθυστέρησε τόσο να συμβεί.
Δεκαετίες ολόκληρες χορεύαμε στη Μύκονο, την ώρα που οι Γερμανοί δούλευαν στα εργοστάσια για να είναι συνεπείς στις παραγγελίες των Πόρσε για τις οποίες αδημονούσαν οι Έλληνες νεόπλουτοι πελάτες τους. Τώρα που για την πλειοψηφία σταμάτησαν κάπως βίαια οι χοροί και ακόμη και στο Κολωνάκι νυχτώνει νωρίς, μας φταίει η Μέρκελ που δεν εκταμιεύει την δόση των 40 δις για να συνεχίσουμε να ζούμε σαν Ελληνάρες.
Φταίει η Λαγκάρντ που η εγχώρια Δικαιοσύνη δεν έχει οδηγήσει στη φυλακή όλους τους πρωταγωνιστές του σκανδάλου της Siemens. Φταίει ο Σόιμπλε που οι φοροφυγάδες εξακολουθούν να κάνουν πάρτυ.
Σε κανέναν δεν αρέσει η παρουσία της Τρόικας στη χώρα μας. Πιο χυδαία όμως είναι η παρουσία του συγκεκριμένου πολιτικού προσωπικού στην ηγεσία της Ελλάδας, με το"ιδεολογικό" άλλοθι της Δεξιάς, της Αριστεράς, και άλλων ιδεοληψιών οι οποίες θα έπρεπε να έχουν αντικατασταθεί με ανθρωπιστικά και μόνο κριτήρια.
Δημοκρατία είναι ο διαρκής αγώνας για την ευτυχία και τον σεβασμό του διπλανού σου. Μια ανθρώπινη αλυσίδα ευημερίας στα πρότυπα της Πολιτείας του Πλάτωνα.
Το “Κουρδιστό Πορτοκάλι” πιστεύει -και έχουμε βαρεθεί να το επαναλαμβάνουμε- πως η Αναγέννηση της Ελλάδας περνάει μέσα από την αποτέφρωση του υπάρχοντος πολιτικού προσωπικού. Όπως όλα δείχνουν αυτό θα γίνει “βίαια” μια και οι ίδιοι δεν δείχνουν διατεθειμένοι να μας αδειάσουν την γωνιά κι εμείς δεν έχουμε χρόνο να ωριμάσουμε και να τους δείξουμε την έξοδο.
Τι θα συμβεί; Απλά θα έλθει πολύ σύντομα η ώρα να κυβερνήσει ο Δραγασάκης, ο Παπαδημούλης, ο Τατσόπουλος και οι υπόλοιποι τηλεστάρ του ΣΥΡΙΖΑ αντικαθιστώντας τις έξοχες ντιζέζ της συγκυβέρνησης που είναι σήμερα οι πρώτες φίρμες του πάλκου. Κι αφού αποτεφρωθούν και δαύτοι θα έχουμε δύο επιλογές: Eκείνη του Εμφυλίου κι εκείνη των Αξίων και Αξιών. Ειλικρινά σήμερα δεν μπορούμε να μαντέψουμε σε ποια θα ποντάρει ο λαός μας. Κι αυτό με την προυπόθεση ότι δεν θα έχουμε στο μεταξύ υποστεί έναν νέο εθνικό ακρωτηριασμό.
2012: Τα «σκοτεινά» Χριστούγεννα της Ελλάδας!
Τα φετινά Χριστούγεννα σίγουρα θα είναι τα πιο σκοτεινά των τελευταίων δεκαετιών στη χώρα μας.
Κυριολεκτικά σκοτεινά, αφού οι περισσότεροι Δήμοι της Ελλάδας δεν διαθέτουν κονδύλια για τον στολισμό των κεντρικών σημείων των πόλεων και των δρόμων.
Έτσι στην καλύτερη περίπτωση κάποια ταπεινά δέντρα και μίας περιορισμένης έκτασης εορταστικός φωτισμός θα θυμίζουν την επερχόμενη μεγάλη γιορτή που την αναμένουν κυρίως τα παιδιά. Κάντε μία σύγκριση με την επίσης δύσκολη περσινή χρονιά που τέτοιες μέρες οι περισσότεροι Δήμοι είχαν στολίσει αλλά φέτος δεν μπορούν και είχαν προειδοποιήσει για τη γενικότερη οικονομική τους ασφυξία τη συγκυβέρνηση.
Ένας πρόσθετος λόγος, που τα φετινά Χριστούγεννα, θα μοιάζουν περισσότερο με… Μεγάλη Παρασκευή είναι το γεγονός πως θα είναι τα τελευταία απομεινάρια των πάλαι ποτέ Δώρων αυτά που θα δοθούν σε μισθωτούς και συνταξιούχους.
Η αγοραστική δύναμη των καταναλωτών έχει συρρικνωθεί δραματικά και οι έμποροι, που ήδη βρίσκονται λίγο πριν το λουκέτο, να εκφράζουν φόβους για τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεών τους.
Τα απλήρωτα φορο-χαράτσια, τα τέλη κυκλοφορίας και οι προκλητικά υψηλές τιμές σε προϊόντα και υπηρεσίες δεν αφήνουν τους δοκιμαζόμενους Έλληνες να αισθανθούν το κλίμα των ημερών.
Πώς να είναι εορταστικό το κλίμα όταν από 1ης Ιανουαρίου θα έλθουν νέες τσουχτερές αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ;
Συμπεριλάβετε και το γενικότερο κλίμα εθνικής κατάθλιψης, που έλεγε κάποτε ο νυν πρωθυπουργός και τόσο γρήγορα «ξέχασε» και το σκηνικό ολοκληρώνεται.
Έκθεση: Σπάνια ντοκουμέντα από τη ζωή του Καζαντζάκη - 130 χρόνια από τη γέννησή του
http://www.left.gr/article.php?id=14599
Η έκθεση πραγματοποιείται με αφορμή τη συμπλήρωση 130 χρόνων από τη γέννηση του μεγάλου Έλληνα συγγραφέα.
Η έκθεση, που ξεκινά την 1η Δεκεμβρίου και θα διαρκέσει μέχρι το Μάϊο του 2013, παρουσιάζει τη ζωή, τα ταξίδια και το έργο του οικουμενικού συγγραφέα, μέσα από πρώτες του εκδόσεις, σπάνιο φωτογραφικό υλικό, χειρόγραφα και προσωπικά του αντικείμενα, πολλά εκ των οποίων παρουσιάζονται για πρώτη φορά.
Στόχος της έκθεσης είναι να αποδοθεί η οικουμενικότητα του Καζαντζάκη αλλά και να αποτυπωθεί στο θεατή, μέσα από τα έργα του και την παρουσίαση της ζωής του, ένα μήνυμα ελπίδας και αισιοδοξίας. Στο πλαίσιο αυτό, προβάλλονται οι σημαντικότεροι «σταθμοί» της ζωής του Καζαντζάκη, οι σχέσεις του με το Παιδί, το Θεό, τον Έρωτα και τη Φιλία και βέβαια το πλούσιο συγγραφικό του έργο.
Η έκθεση υποστηρίζεται από πλούσιο οπτικοακουστικό υλικό όπως μία προβολή-δημιουργία του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού - που παρουσιάζει 20 βασικούς σταθμούς των ταξιδιών του με προσωπικό φωτογραφικό υλικό από τα ταξίδια του, οπτικοακουστικά ντοκουμέντα από το Μουσείο Καζαντζάκη κ.ά.
Η έκθεση 30 χρόνια Νίκος Καζαντζάκης συνοδεύεται από εκπαιδευτικό πρόγραμμα για μαθητές Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου. Μέσα από τις εκπαιδευτικές βιωματικές δραστηριότητες τα παιδιά ταξιδεύουν στο έργο του Καζαντζάκη για να ανακαλύψουν το σπάνιο νου, την απαράμιλλη γραφίδα του και τα αξεπέραστα κείμενά του που στις μέρες μας ηχούν πιο επίκαιρα από ποτέ.
Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος
Πειραιώς 254, Ταύρος
Τηλ. 212 254 0100
Ώρες λειτουργίας της έκθεσης:
Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη 09.00-13.30
Παρασκευή 09.00-20.00
Σάββατο 11.00-16.00
Κυριακή 10.00-18.00
Πηγή: prismanews
«Οικονομικό θαύμα» της χούντας και άλλα παραμύθια... - του Διονύση Ελευθεράτου
http://www.aristerovima.gr/blog.php?id=3845 |
| Για να σηκώσει ψηλά τα χέρια η επιστήμη δεν χρειάζεται το περίστροφο κανενός Ντερτιλή! Αρκούν τα μυαλά των θαυμαστών του... |
(Από το «Πριν», 18 Νοεμβρίου 2012) Ο εμετικός ισχυρισμός πως η χούντα κατέστειλε την εξέγερση του Πολυτεχνείου χωρίς να... πειράξει κανέναν αποτελεί μέρος μιας «τριλογίας», η οποία βεβαίως προϋπήρχε της εισόδου της «Χρυσής Αυγής» στη Βουλή - απλώς, τώρα δυνάμωσε η ένταση. Τα άλλα δυο «σκέλη»: Το παραμύθι των «αδιάφθορων συνταγματαρχών» κι ο μύθος της «φιλολαϊκής», «πετυχημένης» οικονομικής πολιτικής της χούντας. Σε αυτόν εστιάζουμε σήμερα την προσοχή μας. Οι παραλλαγές, άφθονες: «Με τον Γεώργιο Παπαδόπουλο η Ελλάδα γνώρισε προκοπή», φώναζε ο Μιχαλολιάκος, τον Ιούνιο. «Τότε ο κόσμος έτρωγε ψωμάκι», συμπληρώνουν άλλοι. Τα σχετικά κλισέ αναπαράγονται στις τάξεις ανθρώπων που κατά τα άλλα δεν έχουν ιδεολογικές – πολιτικές «συγγένειες» με την «Εθνοσωτήριο». Οι λόγοι, πολλοί κι αλληλοσυμπληρούμενοι. Η άγνοια. Η οργή για τη σημερινή κατάσταση, η οποία εύκολα γίνεται οργή εναντίον της μεταπολιτευτικής γενιάς που κυβέρνησε και κυβερνά, ασχέτως αν - αυτό κι αν είναι τραγέλαφος- οι κυβερνώντες εδώ και αρκετό καιρό αφορίζουν τη μεταπολίτευση, μανιωδώς! Ο εξ αντανακλάσεως εξωραϊσμός της χουντικής περιόδου, εξ αιτίας του μένους του πολιτικού «μέινστριμ» εναντίον της μεταπολίτευσης. Η αφελής, κωμικοτραγική ιδέα ότι κάπως έτσι «πικάρεται» ο σύγχρονος κοινοβουλευτικός ολοκληρωτισμός. Η εξαφάνιση μιας θεμελιώδους βεβαιότητας, ευεργετικής για τις όλες τις γενιές από το 1950 κι εντεύθεν: «Όσο και να δυσκολεύομαι, το παιδί μου θα ζήσει καλύτερα από εμένα». Όπου δεν ζει ελπίδα, βασιλεύει ο παραλογισμός: Γιατί πχ να αντιδιαστέλλεται ο σημερινός εφιάλτης προς την περίοδο 1967- 74 κι όχι προς κάποια... προγενέστερη ή μεταγενέστερη; Τι υποτίθεται πως αποδεικνύουν τα άλματα στο χρόνο; «Στη χούντα ο κόσμος είχε δουλειά» επισημαίνουν ορισμένοι, παραβλέποντας ότι πολύ χαμηλά ήταν τα ποσοστά της καταγεγραμμένης ανεργίας πχ καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ’60, συν τοις άλλοις επειδή η... μισή Ελλάδα είχε μεταναστεύσει. Ναι, παρά την ουσιαστική οικονομική του κατάρρευση το ’73 –’74 (αλήθεια, δεν την πήραν ποτέ χαμπάρι οι... υμνωδοί;), το χουντικό καθεστώς «παρέδωσε» ανεργία 2%. Ε, και; Τεκμαίρει αυτό κάποια υπεροχή έναντι της μεταπολίτευσης; Το 1976, έτος κατά το οποίο οι βιομήχανοι κατηγορούσαν για «σοσιαλμανία» (!) τον Καραμανλή, η ανεργία έπεσε για πρώτη φορά κάτω από 2% και παρέμεινε έτσι, καθηλωμένη, έως το 1980 (2,7%), όταν έγιναν πλέον αισθητές κι εδώ οι συνέπειες της δεύτερης μεγάλης διεθνούς κρίσης της δεκαετίας (1979). Αρέσει –δεν αρέσει, το βιοτικό επίπεδο των εργαζόμενων στην Ελλάδα ανήλθε χάρη στο ριζοσπαστισμό της μεταπολίτευσης και τις κοινωνικές κατακτήσεις που αυτός επέβαλλε. Ας σκούζουν όσο θέλουν «λαϊκίζοντες» νοσταλγοί και «αντι- λαϊκιστές» Λοβέρδοι, υποκριτές ή αδαείς, φασιστικά ζόμπι και οικονομικά λόμπι... Μόνο που οι μισθοί είχαν αυξηθεί την περίοδο της... «αναρχίας»! Σαν θαυματουργή εκδοχή ρωσικής κούκλας τύπου «μπάμπουσκα» δείχνει το υποτιθέμενο «οικονομικό θαύμα» της χούντας (γελάς ακόμη κι όταν το «φυλακίζεις» σε εισαγωγικά!). Ως γνωστόν, μία «μπάμπουσκα» περικλείει κάποια άλλη. Ποια βλέπεις; Φυσικά τη μεγαλύτερη. Έλα όμως που ορισμένοι κατορθώνουν να βλέπουν κατ΄ ευθείαν το δήθεν «θαύμα» των συνταγματαρχών κι όχι το περίβλημά του. Να αγνοούν, δηλαδή, ότι ολόκληρη η περίοδος 1961- 1973 έχει χαρακτηριστεί - για συγκεκριμένους λόγους- ως «χρυσή εποχή» της ελληνικής οικονομίας. Φαίνεται λοιπόν πως το μυστρί του Παττακού έχει λειτουργήσει και ως τρυπάνι, ανοίγοντας ξεχωριστά οπτικά πεδία - ή απλώς- τρυπώντας μυαλά... Για να αποτιμήσει κανείς τα «θαυματουργά» στοιχεία της περιόδου μέχρι το 1971- 72 (διότι τη συνέχεια ούτε ο ... Γεωργαλάς θα τολμούσε να χαρακτηρίσει «λαμπρή»), οφείλει, πρώτον, να εξετάσει τη «μπάμπουσκα -περίβλημα» και, δεύτερον, να δει τι, πότε, προς όφελος ή σε βάρος ποιών άλλαξε στην περίοδο της στρατιωτικής - φασιστικής δικτατορίας. Σε αδρές γραμμές, τα χαρακτηριστικά της περιόδου 1961-73 ήταν ενιαία. Πρώτον, υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης- χάρη, κυρίως, στην οικοδομή και τον τουρισμό. Ρυθμοί συμβατοί προς το διεθνές αναπτυξιακό «κύμα» κι ενίοτε υψηλότεροι των αντίστοιχων ευρωπαϊκών, καθώς η εγχώρια μεταπολεμική οικονομία εκκινούσε από χαμηλότερο επίπεδο και φυσιολογικά «έπαιρνε μπόι» απότομα... Ήταν η «χρυσή εποχή» του παγκόσμιου καπιταλισμού, που εφορμούσε καθισμένος στο άρμα του αγέρωχου -ακόμη- κεϋνσιανισμού. Δεύτερο χαρακτηριστικό της περιόδου 1961- 73, στην Ελλάδα: Σημαντικότατη υστέρηση των μισθών, έναντι των αναπτυξιακών δεικτών, της εργασιακής παραγωγικότητας, των κερδών. Στη δεκαετία του ‘60 το μέσο εισόδημα μιας εργατικής οικογένειας κάλυπτε λιγότερο του 70% των ανελαστικών δαπανών για αξιοπρεπή διαβίωση. Στην προδικτατορική Ελλάδα της δεκαετίας του ΄60, οι μισθοί ακολούθησαν τις αυξητικές επιδόσεις της παραγωγικότητας μόνο κατά την τριετία 1964- 1966 (Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τόμος ΙΣΤ΄). Το 1964 τις ξεπέρασαν αρκετά, το 1965 υστέρησαν λίγο, το 1966 «νίκησαν» με «διαφορά στήθους». Το ίδιο συνέβη και στο - «φαυλοκρατικόν» μέχρι τον Απρίλιο και «εθνοσωτήριον» κατόπιν - 1967. Ήδη προκύπτει ένα συμπέρασμα που φυσικά δεν θα αρέσει στους θαυμαστές των ζόμπι του φασισμού: Πραγματική αύξηση των μισθών έγινε στην περίοδο της μεγάλης ανόδου των λαϊκών διεκδικήσεων 1964- 67. Επί «αναρχίας» και «οχλοκρατίας», όπως θα έλεγαν οι ίδιοι... Τρίτο χαρακτηριστικό: Χαμηλός πληθωρισμός- αν κι όχι μέχρι το ΄73... Τέταρτο: Χαμηλή, επισήμως καταγεγραμμένη, ανεργία- από 2% έως 5,9%. Οι εν λόγω δείκτες, βεβαίως, αφορούσαν όσους παρέμεναν στην Ελλάδα. Διότι κάποια στιγμή, στη δεκαετία του ΄60, ο μισός αντρικός πληθυσμός ηλικίας 20- 40 ετών εργαζόταν «στις φάμπρικες της Γερμανίας και στου Βελγίου τις στοές», σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, στην Αμερική, την Αυστραλία. Αυτά ήταν εν ολίγοις τα χαρακτηριστικά των... «γκλόρι ντέις» των σίξτις, που «ένωναν» τα μεγάλα έργα με τη μετανάστευση, το Μον Παρνές με τη φτώχεια, τους αναπτυξιακούς δείκτες με την αστυφιλία (η γεωργία αντιπροσώπευε το 34% του ΑΕΠ το 1950 και το 23,6% το 1967), τα υπερκέρδη των μεγαλοεργολάβων με την επέκταση του τομέα των υπηρεσιών (41% του ΑΕΠ το 1950 και 50,3% το 1967). Τι νέο έφερε ή τι αφαίρεσε η δικτατορία των συνταγματαρχών, η «μικρή μπάμπουσκα»; Προς όφελος ποιών; Οι οικονομικοί προσανατολισμοί έμειναν κατά βάση ίδιοι. Δόθηκε μεγαλύτερη έμφαση στον τουρισμό, όπως και στην οικοδομή. Τον πρώτο τον τροφοδοτούσε το καλό διεθνές οικονομικό κλίμα. Σε ότι αφορά τη δεύτερη, η περαιτέρω ανάπτυξή της, άναρχη και ισοπεδωτική (στην κυριολεξία!), δικαίωσε πλήρως τη σκωπτική λαϊκή ρήση που εκστομιζόταν –φυσικά- ψιθυριστά: «Αυτοί ψοφούν για βαριά οχήματα: Πρώτα τανκς, μετά μπουλντόζες!» Μόνο μέσα στο 1969, στην Αθήνα κατεδαφίστηκαν περισσότερα από δέκα νεοκλασικά και αρχοντικά κτήρια, όπως το παλιό (από το 1836) Ωδείο και το αρχοντικό του Κανάρη, που είχαν διασωθεί από την προηγηθείσα ... παράκρουση των δεκαετιών της αντιπαροχής. Από τον Ιανουάριο του ’68 ο ίδιος ο Παττακός είχε ανακοινώσει ανεγέρσεις πολυκατοικιών άνευ περιορισμού στο ύψος, η δε «αισθητική» των περισσότερων εξ όσων κατασκευάστηκαν καλύτερα να μην επισύρει κανένα σχολιασμό. Μεγάλοι κερδισμένοι της εποχής, βεβαίως, ήταν οι εργολάβοι, αλλά και το άλλο ζηλευτό «Ε»: Οι εφοπλιστές. Η χούντα τους «πριμοδότησε» νωρίς- νωρίς, σε βαθμό απερίγραπτο, με νόμους όπως ο 89/1967 και ο 378/68. Απλό δείγμα από το Νόμο 378/68- κρατήστε μόνο την ανάσα σας: «Πλοία υπό ξένη σημαίαν πάσης κατηγορίας πρακτορευόμενα ή διαχειριζόμενα ή καθ΄ οιονδήποτε τρόπον (... ) απαλλάσσονται του φόρου εισοδήματος, ως και παντός εν γένει τέλους, φόρου, δασμού, εισφοράς ή κρατήσεως, υφισταμένου ή επιβληθεισομένου εις το μέλλον διά το εισόδημα αυτών το κτώμενον εξ εργασιών μέσω ή διά των άνω εταιριών. Της αυτής φορολογικής απαλλαγής απολαύουσιν και οι πλοιοκτήται, εφοπλισταί ή οι καθ΄ οιονδήποτε τρόπον εκμεταλλευόμενοι τα πλοία ταύτα μέσω ή διά των ως άνω εταιριών». Όπως αντιλαμβάνεστε, οι... «αντισυστημικοί» λεβέντες της «Χρυσής Αυγής» επέδειξαν πλήρη ιστορική συνέπεια προσφάτως, στη Βουλή, όταν διαδραμάτισαν ρόλο φανατικών φορολογικών συνηγόρων των εφοπλιστών! (Αφήνουμε για επόμενο σημείωμα την ανάδειξη της «κάστας» των αξιωματικών και τα ειδικά προνόμια που απέκτησαν). Τι γινόταν όμως με τους... κοινούς θνητούς; Με εξαίρεση το 1967 και το 1968, στα χρόνια της χούντας οι μισθοί υπολείπονταν κατά πολύ του επιπέδου της παραγωγικότητας της εργασίας (Ιστορία του Ελληνικού Έθνους). Όπως υπολόγισε ο Σάκης Καράγιωργας, τα κέρδη της βιομηχανίας στην περίοδο 1967-73 αυξήθηκαν κατά 80% και οι αμοιβές των εργαζομένων κατά 46%. Το χουντικό καθεστώς, λοιπόν, μοίραζε αναλόγως ψωμί (ή «κουλούρια και λαχεία» , όπως τραγούδησε αργότερα ο Σαββόπουλος) και παντεσπάνι, με τρόπο κραυγαλέα ταξικό. Πρόσεξε βεβαίως στα πρώτα έτη να μοιράσει την πίτα με τρόπο που θα το βοηθούσε να αποκτήσει λαϊκή ανοχή ή και αποδοχή. Αντιπροσωπευτική της ρηχότητας της «κοινωνικής – αναπτυξιακής» πολιτικής του ήταν η περίφημη παραγραφή (30 Μαρτίου 1968) των αγροτικών χρεών προς την Αγροτική Τράπεζα που είχαν σωρευτεί πριν από το πραξικόπημα 1967. Συγκεκριμένα, 7,4 εκ. δρχ χρωστούσαν φυσικά πρόσωπα και άλλα 384 εκ. δρχ συνεταιριστικές οργανώσεις. Υπό τους ήχους των προπαγανδιστικών... δοξολογιών που αφιέρωνε το καθεστώς στον εαυτό του, αλλά κι αφ’ ότου άρχισαν να καταλαγιάζουν τα αυτιστικά χουντικά «ωσαννά», το κύμα της αστυφιλίας συνέχισε – ακλόνητο- να στέλνει τους «ευνοημένους» της επαρχίας στην Αθήνα. Τόσο πολύ είχε... στηριχτεί η αγροτική παραγωγή. «Έστω κι έτσι, ο κόσμος στην επαρχία ζούσε καλύτερα απ’ όσο πριν» θα πουν κάποιοι, λησμονώντας ότι επί δεκαετίες κάθε «πριν» παρέπεμπε σε χειρότερες συνθήκες διαβίωσης: Προφανώς το 1965 ο κόσμος στην επαρχία ζούσε καλύτερα από όσο το 1955 και απείρως καλύτερα εν συγκρίσει προς την εποχή των... λήσταρχων Ρετζαίων! Άλλωστε τα εμβάσματα της πρώτης γενιάς μεταναστών, τα οποία κατέφθαναν εδώ, βοηθούσαν κόσμο. Αυτός είναι ένας σημαντικός λόγος για τον οποίο από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 (δηλαδή πριν από την «εθνοσωτήριο») άρχισε να μειώνεται ο αριθμός όσων έφευγαν στο εξωτερικό για μόνιμη μετανάστευση. Στα χρόνια της δικτατορίας παρέμεινε έντονη η έμψυχη «εκροή», μόνο που πλέον υπερτερούσαν αριθμητικά όσοι αναχωρούσαν για προσωρινή μετανάστευση. Λχ το 1971 έφυγαν για μόνιμη μετανάστευση 61.000 άνθρωποι και 75.000 για προσωρινή. Οι 61.000 «μόνιμοι» συνιστούν βεβαίως σημαντική κάμψη σε σχέση με τους 117.000 του 1965. Συνολικά, όμως, το 1971 έφυγαν – κυρίως προς ευρωπαϊκές χώρες και λιγότερο προς υπερωκεάνιους προορισμούς- 136.000 άνθρωποι. Με άλλα λόγια: Το 4,20% του –τότε- οικονομικά ενεργού πληθυσμού μετανάστευσε μέσα στο 1971, δηλαδή όταν ολοκληρωνόταν το «οικονομικό θαύμα» (θα δούμε αργότερα τι συνέβη κατόπιν) της χούντας. Α, κάτι ακόμη: Μολονότι ένα από τα στοιχεία της οικονομικής... λαμπρότητας των συνταγματαρχών ήταν η χορήγηση φορολογικών κινήτρων στις βιοτεχνίες, από τους 75.000 που έφυγαν για προσωρινή μετανάστευση το 1971 οι 66.431 ήταν τεχνίτες- βιοτέχνες (στοιχεία Ιστορικού Λευκώματος εφημερίδας «Καθημερινή»). Αρκετός κόσμος θυμάται ή έμαθε ότι στα χρόνια της χούντας το χωριό του απέκτησε δρόμο, τηλέφωνο, ηλεκτρικό ρεύμα. Πόσο τεκμαίρουν αυτά κάποιο «θαύμα»; Περίπου όσο μπορεί να ανακηρυχθεί θαυματοποιός ο Χ. Τρικούπης λόγω της ηλεκτροδότησης της Αθήνας (1889) ή ο Γ. Θεοτόκης, επειδή επί των ημερών του (1908) άρχισε η ηλεκτροκίνηση των τραμ της Αθήνας, ή, ή, ή... Για να σηκώσει ψηλά τα χέρια η επιστήμη δεν χρειάζεται το περίστροφο κανενός Ντερτιλή! Αρκούν τα μυαλά των θαυμαστών του... Από το «ολιγώτερον θα φάγωμεν» στα πικρά ανέκδοτα... Τη Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 1969, δυο γεγονότα δέσποζαν στην επικαιρότητα. Το πρώτο ήταν η εκτέλεση δυο Γερμανών (στην Αίγινα και την Κέρκυρα), οι οποίοι είχαν καταδικαστεί για τους φόνους πέντε Ελλήνων. Το δεύτερο, η – μεταδοθείσα από ραδιόφωνο και τηλεόραση- «βαρυσήμαντος ομιλία» του Παπαδόπουλου. Λίγοι αντελήφθησαν ότι η ομιλία του «πρωθυπουργού» της χούντας ήταν όντως σημαντική, διότι επί της ουσίας προανήγγειλε – από νωρίς, είναι αλήθεια- μια άλλη «εκτέλεση»: Το τέλος του «ευδαιμονισμού». Έννοια που διαχρονικά, όταν εκπορεύεται από χείλη κυβερνώντων, ανακατεύει στο... μίξερ τα πάντα: Από την αξίωση καλύτερης ζωής, μέχρι τον καταναλωτισμό ενός τμήματος της κοινωνίας, που «τα βολεύει μια χαρά». Αυστηρή ήταν η «γραμμή» του δικτάτορα: «Ολιγώτερον θα φάγωμεν, κύριοι, ολιγώτερον θα απαιτήσωμεν υπέρ ημών, ολιγώτερον θα θέσωμεν εις την τράπεζαν δια την ικανοποίησιν των ιδικών μας αναγκών(...) Αντιληφθείτε το όλοι οι Έλληνες. Δεν είναι καιρός να επιδιώξωμεν την ικανοποίησιν εις ότι αφορά τον ευδαιμονισμόν». Κάποιοι ίσως να σκέφτηκαν ότι εννοούσε πχ τα σπασμένα πιάτα στα μπουζούκια. Κανείς όμως δεν φανταζόταν, στη χαραυγή της δεκαετίας του ’70, ότι τρία χρόνια αργότερα σύμπτωμα ευδαιμονισμού θα ήταν και... μια μπριζόλα στο πιάτο! «Το κρέας αποτελεί προϊόν, του οποίου το κόστος και αντιστοίχως η τιμή διαθέσεως τυγχάνουν υψηλά, διό κατά κανόνα καταναλίσκεται τούτο περισσότερον εις χώρας με υψηλόν βιοτικόν επίπεδον»! Ποιος και πότε το είπε; Ο «αντιπρόεδρος» Μακαρέζος, τον Ιανουάριο του ’73. Γιατί το είπε; Για να «εξηγήσει» την αύξηση της τιμής του κρέατος κατά 38%. Το «οικονομικό θαύμα» πλέον δεν σωζόταν ούτε... με θαύμα. Από το 1972 ο πληθωρισμός είχε ανέλθει στο 4,42% - ο μεγαλύτερος από τη χαραυγή των σίξτις με εξαίρεση το ’66 (4,8%). Τα χειρότερα, όμως, με τον πληθωρισμό δεν είχαν καταφθάσει ακόμη: Το 1973 «σκαρφάλωσε» στο 15,55% και το 1974 στο ασύλληπτο 26,9%! Η ακρίβεια κατέτρωγε τα λαϊκά εισοδήματα που δεν ήταν άλλωστε εκείνα του 1967-68, τα δε περί οικονομίας ανέκδοτα πλήθαιναν. «Γιατί ο Παπαδόπουλος θα πάρει Νόμπελ Χημείας; Γιατί κατάφερε να κάνει τη δραχμή σκ...». Το ’73 η ανάπτυξη μειώθηκε στο 8,1% από το 10,2% του ’72. Το ’74 καταβαραθρώθηκε στο – μείον 6,4%. Μήπως τουλάχιστον οι θεματοφύλακες της δημοσιονομικής πειθαρχίας μπορούν να επαινέσουν τη χούντα για κάποια διαχείριση «σύνεσης» και «εγκράτειας»; Αστεία πράγματα! Αν το κάνουν, θα θυμίσουν απλώς τους οπαδούς του... Μητσοτάκη που εξυμνούν τη «σφικτή» πολιτική της περιόδου 1990-93 και μένουν με το στόμα ανοιχτό όταν τους λες πως το «ίνδαλμά» τους εκτόξευσε το χρέος από το 80% στο 111% του ΑΕΠ! Ελλείψει ουσιαστικής, ανθεκτικής στο χρόνο, παραγωγικής συγκρότησης, τα τουριστικο- οικοδομικά (ή άλλα) χουντικά «επιτεύγματα» στηρίχτηκαν στον κολοσσιαίο δανεισμό, μεγεθύνοντας έτσι το δημόσιο χρέος σε βαθμό πολύ μεγάλο, για τα μέτρα της εποχής. Ενδεικτκά αναφέρουμε πως το σύνολο εσωτερικού και εξωτερικού δανεισμού το 1966 ήταν 3,5 δισ. δρχ και το 1972 έφθασε τα 15,8 δισεκατομμύρια. Το δημόσιο χρέος το 1966 ήταν 32,1 δισ. δρχ και αντιπροσώπευε το 19,28% του ΑΕΠ και το 1972 είχε ανέλθει σε 87,5 δισεκατομμύρια, αντιστοιχώντας στο 26,77% του ΑΕΠ (Στατιστική Επετηρίδα). Μπορεί αυτοί οι αριθμοί να μην προκαλούν την παραμικρή εντύπωση σήμερα, αλλά τότε δεν ήταν έτσι. Το δε ποσοστιαίο άλμα ήταν μεγάλο, για τη συγκεκριμένη τάξη μεγέθους. Για να είμαστε ακριβείς: Ο δανεισμός συνέχισε να «τραβά την ανηφόρα» και στα κατοπινά, μεταπολιτευτικά χρόνια, αλλά πρέπει να ληφθεί υπόψη κάτι- πέραν φυσικά της «κληροδότησης» του φαινομένου από τη δικτατορία: Στα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια κατέφθανε εδώ για τα καλά το «ωστικό κύμα» της μεγάλης παγκόσμιας κρίσης του 1973. Η εποχή εκείνη δεν είχε τα χαρακτηριστικά της «παγκοσμιοποίησης» που βιώνουμε στα νεώτερα χρόνια. Οι επιδράσεις και αλληλεπιδράσεις δεν γίνονταν με την ταχύτητα και τους «αυτοματισμούς» της σύγχρονης εποχής. Αυτή η παράμετρος είναι μια από τις πολλές που ενισχύουν το συμπέρασμα μελετητών –ερευνητών (πχ Σ. Καράγιωργας), ότι η οικονομική καθίζηση της χούντας ήταν κυρίως υπόθεση «εσωτερική» κι όχι απόρροια διεθνών, «εισαγόμενων» συγκυριών. Η εγχώρια οικονομία είχε αρχίσει να παραπαίει προτού... αγριέψει η πετρελαϊκή κρίση του ’73, δηλαδή πριν από τον Οκτώβριο του έτους (τότε έγινε η σύρραξη Ισραήλ – Αράβων). Ασφαλώς προϋπήρχε συναλλαγματική κρίση, οι δε τιμές του πετρελαίου είχαν ανέβει από τα προηγούμενα χρόνια. Όλα αυτά, όμως, δεν θα αρκούσαν για να «ξεφουσκώσει» έτσι το...θαύμα των «εθνοσωτήρων», πριν από την όξυνση της κρίσης του’73, εάν το ίδιο δεν ήταν εν πολλοίς «φούσκα». Στο κάτω- κάτω, δεν γίνεται οι υμνητές του φασισταριού της «εθνοσωτηρίου» να πιστώνουν στη χούντα την εποχή των «παχιών αγελάδων» του παγκόσμιου καπιταλισμού (διότι επί της ουσίας αυτό κάνουν), αλλά να μην αναγνωρίζουν καμία αποτυχία της, για νίλες που προηγήθηκαν κατά πολύ του Οκτωβρίου ’73. Αφήστε που ο Παπαδόπουλος είχε αναγγείλει πολύ νωρίτερα το... αδυνάτισμα των «αγελάδων». Προφανώς ως αντιστάθμισμα επήλθε η πάχυνση της τιμής του κρέατος, στη «χαραυγή» του ’73... ΥΓ: Χορτάτοι πάντως έφυγαν από την Ελλάδα ξένοι επιχειρηματίες και εταιρείες που κλήθηκαν να συμβάλουν «εις την ανάπτυξιν» ή την «προσέλκυσιν επενδύσεων». Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, «έφαγαν ένα σκασμό λεφτά» χωρίς να κάνουν απολύτως τίποτε (Πχ η αμερικανική εταιρεία «Λίτον», ο εργολάβος Ρόμπερτ Μακντόναλντ). Η «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» αποδείχθηκε «Ελλάς Καλών Σαμαρειτών» για πολλούς. Επειδή όμως οι εξωφρενικές συμβάσεις εμπίπτουν στην κατηγορία των χουντικών σκανδάλων, λέμε να αφιερώσουμε σε αυτά ένα ξεχωριστό σημείωμα. Με πράματα, θάματα και... Τάματα. |
NEA ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ PULSE: ΠΡΩΤΗ ΔΥΝΑΜΗ Ο ΣΥΡΙΖΑ (23,5% ΕΝΑΝΤΙ 19% ΤΗΣ ΝΔ, ΣΤΟ 12% Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΣΤΗΝ ΠΡΟΘΕΣΗ ΨΗΦΟΥ)
Η εφημερίδα «6 μέρες» κυκλοφορεί σήμερα Δευτέρα 26 Νοεμβρίου με πρωτοσέλιδο τίτλο «Σε ελεύθερη πτώση και οι τρεις». Η εφημερίδα δημοσιεύει δημοσκόπηση της εταιρίαςPulse RC σύμφωνα με την οποία τα κόμματα της συγκυβέρνησης εμφανίζουν εικόνα κατάρρευσης, λίγο μετά τα μέτρα.
ΠΡΟΘΕΣΗ ΨΗΦΟΥ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΓΩΓΗ
Στην πρόθεση ψήφου, χωρίς αναγωγή, προηγείται ο ΣΥΡΙΖΑ με ποσοστό 23,5%, ακολουθεί η ΝΔ με ποσοστό 19%, η Χρυσή Αυγή με ποσοστό 12%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με ποσοστό 6,5%, το ΠΑΣΟΚ με ποσοστό 6%, το ΚΚΕ με 5%, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με 1,5%, η Δημιουργία Ξανά-Δράση με 1% και οι Οικολόγοι Πράσινοι με 1%. Τέλος, άλλο κόμμα δήλωσαν ότι θα ψηφίσουν το 2%, ότι θα ψηφίσουν λευκό ή ότι θα απέχουν δήλωσε το 10,5%, ενώ αναποφάσιστοι δήλωσαν το 8,5% των συμμετεχόντων στην έρευνα.
ΠΡΟΘΕΣΗ ΨΗΦΟΥ ΜΕ ΑΝΑΓΩΓΗ
Στη δημοσκόπηση περιλαμβάνεται και πρόθεση ψήφου με αναγωγή με βάση την οποία τα ποσοστά των κομμάτων διαμορφώνονται ως εξής:
ΣΥΡΙΖΑ: 26%
ΝΔ: 21,5%
Χρυσή Αυγή: 13,5%
Ανεξάρτητοι Έλληνες: 7,5%
ΠΑΣΟΚ: 6,5%
ΚΚΕ: 5,5%
ΔΗΜΑΡ: 4%
ΑΝΤΑΡΣΥΑ: 1,5%
Δημιουργία Ξανά-Δράση: 1%
Οικολόγοι Πράσινοι: 1%
Άλλο: 2,5%
Αναποφάσιστοι/Δεν απαντούν : 9,5%
Newpost.gr> Φήμες για νέο "μικρό" Μνημόνιο 10 δις ΜΕ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ (!) που θα καλύψουν την βιωσιμότητα του χρέους!
http://www.kourdistoportocali.com/articles/16271.htm
Από τον Θέμη Δαγκλή
Ένα νέο «μικρό»μνημόνιο είναι πιθανόν να απαιτηθεί από τους Εταίρους αν υπάρξει σήμερα συμφωνία στοEurogroup για τη διευθέτηση του θέματος της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους και την εκταμίευση τηςδόσης.
Ο λόγος είναι τα 10 δισ. που «περισσεύουν» μετά τη χρήση όλων των άλλων εργαλείων που θα επιστρατευτούν ώσπου να μειωθεί το χρέος στο 124% το 2020. Αυτά τα χρήματα, όπως και αν παρουσιαστούν, θα επιβαρύνουν τους προϋπολογισμούς των εταίρων, και όποτε συμβαίνει αυτό ενεργοποιείται η διαδικασία έγκρισης των 17, η οποία πάντα συνοδεύεται από νέα μέτρα.
Συγκεκριμένα τις τελευταίες μέρες συζητούνται από τους Εταίρους οι εξής παρεμβάσεις για να γίνει «βιώσιμο» το ελληνικό χρέος: Η μερική παραίτηση της ΕΚΤ των Κεντρικών Τραπεζών των 17 από τα κέρδη τους στο χαρτοφυλάκιο των ελληνικών ομολόγων που κατέχουν, η αύξηση του θεωρητικού ορίου βιωσιμότητας από το 120% το 2020, στο 124%, η επαναγορά ομολόγων από τη δευτερογενή αγορά με δάνειο από τον EFSF και η χρονική επέκταση των λήξεων και η μείωση των επιτοκίων στα δάνεια του λεγόμενου επίσημου τομέα.
Στο σύνολο τους πάντως αυτές οι παρεμβάσεις κατεβάζουν το 2020 το χρέος στο 130% του ΑΕΠ. Υπάρχει λοιπόν σε κάθε περίπτωση ένα κενό ύψους 8 ως 10 δισ. που για να καλυφθεί, θα πρέπει να υπάρξει μορατόριουμ στα δάνεια του επίσημου τομέα για κάποιο διάστημα, δηλαδή οουσιαστικός «μηδενισμός» των επιτοκίων. Αυτό όμως είναι στην πραγματικότητα ένα έμμεσο κούρεμα, που θα ζημιώσει τους προϋπολογισμούς των 17.
Αυτό προϋποθέτει νέα απόφαση και όπως πάντα σε κάθε τέτοια περίπτωση, νέες διασφαλίσεις. Ένα νέο μίνι μνημόνιο για αυτή τη νέα απόφαση, το οποίο θα εμπεριέχει και νέα μέτρα, ώστε να βεβαιωθούν οι εταίροι ότι όλα θα πάνε κατ’ ευχή, είναι κάτι που συζητείται στις Βρυξέλλες, ειδικά μάλιστα αν σκεφτεί κανείς ότι οι ζημιές που θα μπορούσαν να προκύψουν από ένα μηδενισμό του επιτοκίου για κάποιες χώρες που δανείζονται με υψηλά επιτόκια όπως η Ισπανία και η Ιταλία είναι πολύ μεγαλύτερες από αυτές της Γερμανίας π.χ.
Το νέο αυτό μνημόνιο μάλιστα αναμένεται να δίνει έμφαση στην επιτάχυνση των αποκρατικοποιήσεων και στις αυτόματες περικοπές μισθών και συντάξεων αν η Ελλάδα δεν πετύχει τους στόχους. Ακόμα χειρότερα μάλιστα, η υπογραφή του μπορεί να είναι προϋπόθεση για την εκταμίευση της τρέχουσας δόσης, αφού αν δεν καλυφθεί το χρηματοδοτικό κενό, το ΔΝΤ δεν θα συμμετάσχει.
Τώρα αυτό είναι η χειρότερη δυνατή εξέλιξη για την κυβέρνηση. Οι κοινοβουλευτικές ομάδες των τριών κομμάτων έφτασαν στα όρια τους για να ψηφίσουν τα μέτρα του προηγούμενου μνημονίου. Αν έρθουν νέα μέτρα στη βουλή και νέο μνημόνιο, μια εξέγερση δεν θα πρέπει να αποκλείεται.
Θέμης Δαγκλής
http://newpost.gr/post/171110/fimes-gia-mikro-mnimonio-gia-ta-10-dis-poy-tha-kalupsoyn-ti-viosimotita-toy-xreoys-/
Οι συμπλεγματικοί του Αθήνα 9,84
http://zoornalistas.blogspot.gr/2012/11/984_26.html
Λογοκρισία, τρομοκρατία, εκφοβισμός
Πολύ ακριβά πληρώνει ο Αθηναίος δημότης την επιλογή του δημάρχουΓ. Καμίνη να τοποθετήσει επικεφαλής στον Δημοτικό ραδιοσταθμό "Αθήνα 9,84" τον Τάκη Καμπύλη. Κι αυτό γιατί ο κ. Καμπύλης έχει πολύ ισχυρό εγώ. Προκειμένου να ικανοποιηθεί το "εγώ" δεν διστάζει, όχι μόνο να να θέσει σε κίνδυνο το προφίλ του δημάρχου και την αξιοπιστία του σταθμού -που τελευταίως κατηγορείται επισήμως για λογοκρισία και εκδικητική διοίκηση- αλλά και τα οικονομικά του σταθμού: Πληρώνει κάτι παραπάνω αλλά η "δουλειά" γίνεται. Πληρώνει ο σταθμός, όχι από την τσέπη του ο κ. Καμπύλης.
Όπως για παράδειγμα όταν πριν από ένα χρόνο, βάλθηκε να διώξει τρεις τεχνικούς και αντιμετώπισε την αντίσταση της Ένωσης Τεχνικών (ΕΤΕΡ), η οποία έκανε συνεχείς αναφορές στην Επιθεώρηση Εργασίας. Μετά από συνεχείς ελέγχους, η Επιθεώρηση επέβαλλε πρόστιμα συνολικού ύψους..
260.000 ευρώ. Μπορεί να κόστισε κάτι παραπάνω, αλλά τους τεχνικούς τους έδιωξε.
Η απόλυση της δημοσιογράφου Λαμπρινής Θωμά επειδή δεν δέχεται τις ταπεινωτικές αξιώσεις του κ. Τάκη έχει ήδη πληγώσει σοβαρά το προφίλ του σταθμού. Πώς μπορεί να χαρακτηριστεί η αντίληψη περί διοίκησης ενός εργοδότη που απειλεί με απόλυση εργαζόμενο εάν δεν υπογράψει κείμενο "μετανοίας"; Αυταρχική; Εκφοβιστική; Εκβιαστική; Φασίζουσα; Αυτό που δεν είναι ακόμα γνωστό, είναι τι μπορεί να κοστίσει σε αποζημίωση της απολυθείσας, εάν προσφύγει με αγωγή αποζημίωσης. Αλλά, τι πειράζει; Πληρώνει ο δήμος.
Οι εργαζόμενοι του σταθμού βρίσκονται σε απεργία από την περασμένη Πέμπτη μέχρι τουλάχιστον και αύριο. Αναμένεται συνάντηση της ΕΣΗΕΑ με τον Γ. Καμίνη εντός της εβδομάδας.
Αγγέλα Νταρζάνου / Aυγή
Όταν το ΒΗΜΑ και ο κ. Ψυχάρης χάνουν την ψυχραιμία τους
Αν και πολύ έχουμε ασχοληθεί με τους κατά καιρούς «νταβατζήδες» της εγχώριας πολιτικής ζωής, τους «μεταπράτες» της δημοσιογραφίας που την έχουν καταντήσει πληρωμένο όργανο της κάθε κυβέρνησης που δίνει περισσότερα, δε μπορεί παρά να ξαναγράψουμε για τον βασικό εκπρόσωπο αυτής της λογικής, τον Σταύρο Ψυχάρη. Ο λόγος είναι ότι «απάντησε» και σ’ εμάς στο antinews και σε όλους όσοι του άσκησαν κριτική γιατί έκανε στροφή κι από ακαιφνής μνημονιακός αποφάσισε να το παίξει επαναστάτης.
Στο άρθρο του στο Βήμα της Κυριακής ο κ. Ψυχάρης μας κάνει μαθήματα δημοσιογραφίας. Μας λέει ότι το Βήμα δεν έκρυβε ποτέ τα λόγια του, ότι επειδή η μια ημέρα δεν είναι ίδια με την άλλη, μπορεί να αλλάζουν οι απόψεις, ότι η εφημερίδα προβάλλει τις ιδέες και τις απόψεις αυτών που την εκδίδουν κι ότι εν πάση περιπτώσει τιμά τους αναγνώστες της μόνιμους και ευκαιριακούς. Διαβάσετε εδώ το άρθρο του για να καταλάβετε.
Και όταν το διαβάσετε σκεφτείτε νοερά ποιος είναι αυτός που τα γράφει όλα αυτά; Ποιος κάνει μαθήματα δημοσιογραφίας, εντιμότητας, πολιτικής ανεξαρτησίας και ποιος επιτίθεται στους «κόρακες της πολιτικής ζωής», “τα κομματόσκυλα που κρώζουν”, τους “λαθρεπιβάτες του δημόσιου βίου που πάνε από το ένα αφεντικό στο άλλο”.
Να τα έγραφε αυτά κάποιος δημοσιογράφος άδολος, ανεξάρτητος να του βγάζαμε και το καπέλο. Αλλά να τα γράφει ο Ψυχάρης τότε εύκολα μπορεί κανείς να πει «κοίτα ποιος μιλάει».
Μιλά για ανεξάρτητη δημοσιογραφία ο εκδότης του Βήματος; Που αν δεν πάρει το δανειάκι του κάθε τρεις και λίγο μετατρέπεται σε επιτίθεται με συγκεκριμένους στόχους; Που αν δεν πάρει τη χορηγία από τον ΟΠΑΠ ή άλλο κρατικό φορέα αποφασίζει να ασκήσει σκληρή κριτική;
Μιλά ο Ψυχάρης που θα μείνει στην Ιστορία για την… επίσκεψη του Ερντογάν στην Ελλάδα ένα ωραίο Σαββατοκύριακο, που όμως δεν ήρθε ποτέ;
Μιλά το “Βήμα” που κάποτε το έκαιγαν οι αναγνώστες του έξω από τη Χρήστου Λαδά;
Μιλά το Βήμα που έκανε τον Γιωργάκη, Γιώργο που βγήκε με τίτλο «παραιτήσου Πρόεδρε» στην εσωκομματική κόντρα με τον Βενιζέλο αλλά που μόλις ο Παπανδρέου σάρωσε τον αντίπαλό του ξανάγινε παπανδρεϊκό κοκ ;
Είναι αυτό εφημερίδα γνώμης που αλλάζει καθώς ο κόσμος μεταβάλλεται ή μήπως είναι μια ομάδα που πάει όπου φυσάει ο άνεμος και η εξουσία;
Ας γελάσουμε: Ακλόνητος σταθερά του πολιτικού βίου το Βήμα; Για να μη μιλήσουμε για τις εργασιακές συνθήκες εντός του ΔΟΛ από τότε που ο Ψυχάρης ανέλαβε τα ηνία. Γαλέρα, εκμετάλλευση παιδιών με πάθος για τη δουλειά και στο τέλος απόλυση, περικοπές, καταστροφή ονείρων.
Είναι πολύ μικρή η Ελλάδα και όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους. Όλη η Ελλάδα ξέρει ποιος είναι ο Ψυχάρης, η παρέα του, οι διευθυντές και τα μεγαλοστελέχη του. Μην προκαλεί και κυρίως μην υποτιμά τη νοημοσύνη κανενός με τα άρθρα του. Κρείττον το σιγάν κύριε Ψυχάρη.
Όσο για το καραβάνι που προχωρεί, όπως λέτε στο τέλος του άρθρου σας, μπράβο. Αλλά ενίοτε το καραβάνι θυμίζει μπουλούκι περιφερόμενων …
ΚΥΡΙΑΚΗ 25 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ: ΜΑΣ "ΤΣΑΚΙΣΑΝ" ΣΤΟΥΣ ΑΕΡΟΨΕΚΑΣΜΟΥΣ (photo - video)
http://makeleio.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=7745:-25---qq--&catid=4:2012-02-11-12-49-59&Itemid=2 
Η απόλυτη απόδειξη για τους αεροψεκασμούς χτες πάνω από όλη την Αττική - Βίντεο
Σας παρουσιάζουμε μια σειρά φωτογραφιών αλλά και ένα βίντεο με δύο αεροπλάνα που πετάνε παράλληλα και κάνουν πλέγμα πάνω από την Αθήνα σήμερα Κυριακή 25 Νοεμβρίου 2012 !
Τουλάχιστον 10 αεροπλάνα πετούσαν πάνω από την Αθηνά ταυτόχρονα σήμερα το απόγευμα, μέχρι δύο μαζί μπορούσε να καταγράψει ο φακός μας, στο βίντεο που θα δείτε στην συνέχεια τα δύο αεροσκάφη πετούσαν παράλληλα και έτσι κανένας δεν μπορεί να πει ότι ήταν τσάρτερ .... που το ένα πάει πίσω από το άλλο με μικρή σχετικά διαφορά. Κάτι σημαντικό περιμένουν και.....σήμερα μας ψέκασαν κανονικά ..
ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΝΕΑ
ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΑΝΑΚΑΙΝΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ!!! ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΦΟΡΑ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ;
http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/2012/11/blog-post_26.html
Oı τούρκοι ξεκινούν την ανακαίνιση της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, αμέσως μετά την ανακαίνιση η οποία είχε διαρκέσει 17 ολόκληρα χρόνια!Ο αναπληρωτής διευθυντής του «Μουσείου της Αγίας Σοφίας» Χαγριουλάχ Τζενγκίζ μιλώντας στο πρακτορείο Ανατολή, ανέφερε πως πολλά σημεία θα υπάρξουν σημαντικές παρεμβάσεις «και σε Βυζαντινά σημεία αλλά και σε πολλά σημεία που είχαν προστεθεί επι Οθωμανικής Αυτοκρατορίας».
«Αυτή τη στιγμή τα σημεία τα οποία έχουν πάθει μεγάλη ζημιά είναι η βόρεια, και δυτική πλευρά. Τα σχέδια της ανακαίνισης πήραν χρόνο να ετοιμαστούν και ξεκινάμε άμεσα» δηλώνει ο Τζενγκίζ.
Ο ίδιος υποστηρίζει πως το έργο της ανακαίνισης της Αγίας Σοφίας θα διαρκέσει 600 ημέρες και θα κοστίσει περίπου 12 εκατομμύρια λίρες δηλαδή περίπου 5 εκατομμύρια Ευρώ.
«Δεν φοβόμαστε το κόστος καθώς προσπαθούμε να κρατήσουμε την Αγία Σοφία όρθια άλλα 1500 χρόνια καθώς η ιστορία της ξεκινά εδώ και 1500 χρόνια» αναφέρει ο Τζενγκίζ.
Μαρτυρία Φωτιάδη Ομήρου, π. υπαλλήλου πολιτικής διοίκησης Αγίου Όρους, Θεσσαλονίκη (ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ - ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΩΝ, σελ. 440):
Έλεγε ο πατήρ Παΐσιος ότι το Βυζάντιο έφτιαξε το Άγιον Όρος και ότι ήρθε η εποχή που θα ξεκινήσει το Άγιον Όρος να φτιάξει πάλι το Βυζάντιο. Ακόμη έλεγε : «Όταν θα δείτε οι Τούρκοι να χτίζουν τις δικές μας εκκλησίες, να ξέρετε ότι τις χτίζουν, για να πάμε εμείς μέσα».
ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΟΤΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ "ΧΤΙΖΟΥΝ" ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΤΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΚΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΗ, ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ!
Προκαλεί δε μεγάλο (και ίσως...ανεξήγητο) ενδιαφέρον η ιδιαίτερη σπουδή τους να κάνουν την Αγιά Σοφιά να διαρκέσει "για άλλα 1500 χρόνια"!
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
Απ' τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά, και σαν πρώτα ανδρειωμένη, χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!
