Όσοι δεν το έχετε δει, δείτε το οπωσδήποτε. Η πράσινη απάτη και η χρεωκοπία της Ελλάδας από Γάλλους δημοσιογράφους

http://olympia.gr/2011/09/05/%CF%8C%CF%83%CE%BF%CE%B9-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CF%84%CE%BF-%CE%AD%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%B5-%CE%B4%CE%B5%CE%B9-%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CF%84%CE%B5-%CF%84%CE%BF-%CE%BF%CF%80%CF%89%CF%83%CE%B4%CE%AE%CF%80%CE%BF/

Ότι πρέπει, πριν από τις βόμβες που έρχονται

Καταγγελία για μαστροπεία σε βάρος γνωστού δημοσιογράφου. Εμπλοκή και πρώην υπουργού!

http://kourdistoportocali.com/default.aspx?pageid=7410

Από τον Νίκο Σεριάτο (αναγνώστη)

Καταγγελία για μαστροπεία σε βάρος γνωστού συνταξιούχου δημοσιογράφου, απειλεί να δυναμιτίσει ολόκληρο επαγγελματικό κλάδο αλλά και να προκαλέσει ακόμη και πολιτικές αναταράξεις εξαιτίας της ως τώρα συγκάλυψης της υπόθεσης και των προσώπων που εμπλέκονται σ αυτή.

Ο συνταξιούχος σήμερα δημοσιογράφος-εργάστηκε σε μεγάλη εφημερίδα- είχε μετατρέψει το αντικείμενο του ρεπορτάζ  σε βρώμικη μπίζνα εκμεταλλευόμενος τη γνώση του αντικειμένου-υπήρξε από τους πιο παλιούς ρεπόρτερς που κάλυπταν το συγκεκριμένο αντικείμενο.

Ο καλός αυτός κύριος ανέπτυξε πολύ στενή σχέση με πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ ο οποίος βρέθηκε πολύ κοντά στο περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου.

Στη διάρκεια της καριέρας του λοιπόν ο καλός αυτός λειτουργός  της 4^ης εξουσίας,  οργάνωνε συνέδρια σε συγκεκριμένο αντικείμενο-συχνά εξανάγκαζε  επαγγελματίες να δεχθούν να τους οργανώσει τα συνέδρια-αλλά παράλληλα φρόντιζε να δίνει δώρο και γυναίκες -συνοδούς σε κάποιους από τους πιο σημαντικούς συνέδρους!

Κάποια λοιπόν από τα κορίτσια άνοιξε το στόμα της, ακολούθησε και δεύτερη και τρίτη κι έτσι δημιουργήθηκε ένας καυτός φάκελος ο οποίος έφτασε ως το Μαξίμου.

Η πλάκα είναι ότι στην υπόθεση εμπλέκονται και κορυφαίοι επαγγελματίες συγκεκριμένου επιστημονικού κλάδου, οι οποίοι βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα μια και εκτός από τη Δικαιοσύνη κινδυνεύουν να τινάξουν στον αέρα και τις οικογένειές τους.

Η υπόθεση είναι καυτή και χαρακτηριστική της βρωμιάς που κρύβει η εγχώρια δημοσιογραφία-η οποία ευτυχώς πεθαίνει τουλάχιστο στην έντυπη μορφή της-αλλά και το σκοτεινό κόσμο της μεταπολίτευσης με τη ασφυκτική διαπλοκή δημοσιογράφων και πολιτικής εξουσίας.

Ο συγκεκριμένος πρώην υπουργός  πάντως φέρνει τεράστιες ευθύνες  μια και όλοι γνώριζαν τις βρώμικες μπίζνες του δημοσιογράφου-μαστροπού.

Απεργία σήμερα στο Alter

http://www.paron.gr/typologies/?p=11278

Σε απεργία σήμερα το Alter  ως το πρωί της Τρίτης διεκδικώντας την άμεση εξόφληση των οφειλόμενων. Η ΕΣΗΕΑ στην ανακοίνωσή της αναφέρει πως “είναι υποχρεωμένη να προασπίσει τα γενικότερα επαγγελματικά συμφέροντα των μελών της, οι θέσεις εργασίας των οποίων απειλούνται από την παρατεταμένη αφερεγγυότητα και τη μη τήρηση των ΣΣΕ από την πλευρά του «Alter».”

ΝΕΚΡΟΣ 21ΧΡΟΝΟΣ ΟΠΑΔΟΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΣΥΜΠΛΟΚΗ ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ

http://fimotro.blogspot.com/2011/09/21_2046.html

Τη ζωή του έχασε ένας 21χρονος οπαδός από τα Μάλια στις 3:30 τα ξημερώματα κοντά στο Παγκρήτιο Στάδιο του Ηρακλείου Κρήτης, κατά τη διάρκεια συμπλοκής μεταξύ 30 οπαδών των ομάδων ΟΦΗ και Ηρόδοτου. Σύμφωνα με εκτιμήσεις αξιωματικών...
της ΕΛ.ΑΣ. οι οπαδοί των δυο ομάδων είχαν δώσει ραντεβού στο συγκεκριμένο σημείο για να «λύσουν τις διαφορές τους». Κατά τα επεισόδια τραυματίστηκε θανάσιμα ο 21χρονος φίλαθλος, ο οποίος έφερε τραύμα από μαχαίρι στο θώρακα. Δύο ακόμη άτομα μεταφέρθηκαν με τραύματα στο «Βενιζέλειο» νοσοκομείο, ο δεύτερος πήρε εξιτήριο. Παράλληλα εχουν γίνει έξι ακόμα προσαγωγές. Η έρευνα των αστυνομικών της Ασφάλειας Ηρακλείου συνεχίζεται για τον εντοπισμό των δραστών της δολοφονίας. Αναλυτικά το Δελτίου Τύπου της ΓΑΠ Κρήτης: Από τις αστυνομικές Αρχές συνελήφθησαν σήμερα (05-09-2011) το πρωί, έξι (6) νεαροί ημεδαποί (δύο 20χρονοι, δύο 21χρονοι, ένας 18χρονος και ένας 19χρονος), γιατί την 03.30 ώρα στην Παραλιακή Λεωφόρο Ηρακλείου, συμμετείχαν σε συμπλοκή μεταξύ οπαδών, που είχε σαν αποτέλεσμα το θανάσιμο τραυματισμό ενός 21χρονου ημεδαπού και των τραυματισμό δύο ακόμη ημεδαπών ηλικίας 21 και 19 ετών, αντίστοιχα. Ειδικότερα, στη συμπλοκή έλαβαν μέρος τριάντα (30) περίπου οπαδοί ποδοσφαιρικών ομάδων, οι οποίοι είχαν καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους με κράνη και κουκούλες και χρησιμοποίησαν λοστούς, πέτρες, μαχαίρια και άλλα αντικείμενα. Αποτέλεσμα της συμπλοκής ήταν να τραυματιστεί θανάσιμα ένα 21χρονος ημεδαπός, ο οποίος φέρει τραύματα από μαχαίρι στην κοιλιακή και θωρακική χώρα. Επιπλέον, τραυματίστηκε σοβαρά άλλος ένας 21χρονος ημεδαπός, ο οποίος νοσηλεύεται εκτός κινδύνου, καθώς και ένας 19χρονος ημεδαπός, ο οποίος μετά την παροχή πρώτων βοηθειών έλαβε εξιτήριο. Οι αστυνομικές Αρχές ενημερώθηκαν για το περιστατικό την 04.05 ώρα από το «Βενιζέλειο» Νοσοκομείο Ηρακλείου. Υπήρξε άμεση κινητοποίηση, στο πλαίσιο της οποίας έχουν προσαχθεί μέχρι τώρα έξι (6) νεαροί ημεδαποί. Από τους προσαχθέντες συνελήφθησαν οι τέσσερις (4), γιατί από την αστυνομική έρευνα προέκυψε η συμμετοχή τους στη συμπλοκή. Για τον ίδιο λόγο συνελήφθησαν και οι δύο νεαροί ημεδαποί, που διεκομίστηκαν τραυματίες στο Νοσοκομείο. Επιπλέον, στο χώρο της συμπλοκής βρέθηκαν καμένες τρεις μοτοσικλέτες. Οι αστυνομικές έρευνες και η προανάκριση, που ενεργεί η Υποδιεύθυνση Ασφαλείας Ηρακλείου, βρίσκονται σε εξέλιξη προκειμένου να εντοπισθούν και να συλληφθούν και τα υπόλοιπα άτομα, που συμμετείχαν στη συμπλοκή και να προσδιοριστεί - εξατομικευτεί το είδος της εμπλοκής τους.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΣΑΛΙΚΙΔΗ

http://anergoidimosiografoi.blogspot.com/2011/09/blog-post_05.html

Tην Τετάρτη το πρωί, οι δικηγόροι της οικογένειας του Κώστα Τσαλικίδη, δίνουν συνέντευξη Τύπου στην ΕΣΗΕΑ, για την υπόθεση των Υποκλοπών και τις μυστηριώδεις συνθήκες κάτω από τις οποίες έχασε τη ζωή του το νεαρό στέλεχος της Vodafone.

Παρόν στη συνέντευξη και ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής Απόστολος Κακλαμάνης, ο οποίος γνωρίζει πολύ καλά τις λεπτομέρειες της σκοτεινής αυτής ιστορίας που στοίχισε τη ζωή στον Τσαλικίδη...

Ο Ανδρουλιδάκης θα τα κάνει όλα μόνος του στην "Εξέδρα"! Ο ΔΟΛ ΤΟΥ ΕΚΟΨΕ ΤΗΛΕΦΩΝΑ, ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΚΑΙ ΕΚΤΥΠΩΣΗ ΕΝΩ Η ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΕΚΟΨΕ ΠΡΟΣΤΙΜΟ ΜΑΜΟΥΘ

http://zoornalistas.blogspot.com/2011/09/blog-post_05.htmlΕπειδή οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους, έκοψε ο ΔΟΛ τις τηλεφωνικές συνδέσεις, το δίκτυο Ιντερνετ και την εκτύπωση στην «Εξέδρα». Πάνω λοιπόν σε αυτή τη δύσκολη ώρα, βρήκε η Επιθεώρηση Εργασίας να μπουκάρει (την περασμένη Τετάρτη) στα γραφεία της εφημερίδας, να ανακατέψει το σύμπαν, να ανακαλύψει διάφορα ενδιαφέροντα πράγματα και να κόψει ένα πρόστιμο μαμούθ. Δόθηκε ωστόσο προθεσμία 5 ημερών στην εταιρεία για να μπει σε τάξη και να αποφύγει την αφαίμαξη. Θα το καταφέρει; Δεν ξέρω, αλλά γνωρίζω ότι μετά από ένα γερό καβγά παραιτήθηκε ο art director Σπύρος Γάγγας που σχεδίαζε το υπό έκδοση (;) πολιτικό φύλλο του Μιχάλη Ανδρουλιδάκη. Ο τελευταίος είπε «δεν πειράζει» και επιμένει ότι θα καταφέρει να βγάλει το φύλλο και άνευ σχεδιαστικής βοήθειας. Στο πλαίσιο αυτής της νεωτερικής πρωτοβουλίας, η «Εξέδρα» έμεινε χωρίς υλατζήδες, καθώς αποφασίστηκε εκ των άνω να τα ρίχνουν απευθείας στη σελίδα τα κείμενα οι δημοσιογράφοι γράφοντας τίτλο και λεζάντα επί τόπου. Και έπεται συνέχεια...
-από τη στήλη Μέσα @ media του Χρ. Ξανθάκη / Κ.Ε.

Δημοσκόπηση MRB: Καθαρά μπροστά με 5,1% η Ν.Δ. Παίρνει 154 έδρες (αυτοδυναμία!) σε πεντακομματική Βουλή, 149 σε εξακομματική και 146 σε επτακομματική...

http://diaplekomenosss.blogspot.com/2011/09/51.html

Σαφές προβάδισμα της Ν.Δ. καταγράφεται στη μεγάλη δημοσκόπηση της MRB για τη Real news. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι καθαρά πρώτο κόμμα αυτή τη στιγμή, με διαφορά που φτάνει στο 5,1%...

Ταυτόχρονα, οι πολίτες τάσσονται υπέρ μιας κυβέρνησης συνεργασίας ΠΑΣΟΚ - Ν.Δ. και μάλιστα, χωρίς να προηγηθούν βουλευτικές εκλογές, θεωρώντας ότι αυτή μπορεί να αντιμετωπίσει καλύτερα την οικονομική κρίση που πλήττει τη χώρα.

Πιο συγκεκριμένα, η επιρροή του κυβερνώντος κόμματος μειώθηκε από τον περασμένο Μάιο κατά 2,9% και σήμερα βρίσκεται στο 18,6%, δείχνοντας πως είναι σε σταθερά πτωτική τροχιά.

Ακολουθώντας διαφορετική πορεία, η Ν.Δ. κέρδισε 2,2% (κυρίως από την αύξηση της συσπείρωσής της από 65,6% σε 75,1%), συγκεντρώνοντας το 23,7% των ψηφοφόρων. Σταθερό το ΚΚΕ στο 8,1%, τέταρτο κόμμα ο ΛΑ.Ο.Σ. με 5,5%, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ φτάνει στο 5,1%. Διατηρούν το 3,1% οι Οικολόγοι, στο 2,7% η Δημοκρατική Αριστερά, ενισχυμένη κατά 0,4%, στο 2,3% η Δημοκρατική Συμμαχία με άνοδο 0,3% και στο 1,3% το Άρμα Πολιτών του Γιάννη Δημαρά. Το ποσοστό της αδιευκρίνιστης ψήφου παραμένει ψηλά στο 24,9%.



Το κόμμα του Αντώνη Σαμαρά πέρασε μπροστά και στην παράσταση νίκης. Αντιστρέφοντας τα ποσοστά του περασμένου Μαΐου, η Ν.Δ. θεωρείται νικήτρια των επόμενων εκλογών από το 32,7% των ψηφοφόρων, ενώ το 20,8% εξακολουθεί να πιστεύει ότι πρώτο θα κόψει το νήμα το ΠΑΣΟΚ. Αξίζει να αναφέρουμε ότι εδώ οι «πράσινοι» ψηφοφόροι τριχοτομούνται. Το 28,1% των οπαδών του ΠΑΣΟΚ είναι αισιόδοξο και προβλέπει νίκη του κόμματός του, το 24% δίνει προβάδισμα στη Ν.Δ. και το 27,6% δεν βλέπει νικητή στην αναμέτρηση.



Από την ανάλυση της MRB και την εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος που προκύπτει προμηνύεται βραδιά - θρίλερ για την αυτοδυναμία του πρώτου κόμματος, με καθοριστικό πάντα παράγοντα τον αριθμό των κομμάτων που θα εισέλθουν στο Κοινοβούλιο. Σε πεντακομματική Βουλή, η Ν.Δ. με ποσοστό 34,6% συγκεντρώνει 154 έδρες και σχηματίζει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Σε Βουλή έξι κομμάτων, η Ν.Δ. θα έχει 149 βουλευτές. Ο αριθμός των εδρών της μειώνεται σε 146 σε επτακομματική και σε 143 σε οκτακομματική Βουλή.



«ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. κυβερνήστε μαζί»
Ηχηρό μήνυμα των οπαδών των δύο μεγάλων κομμάτων για συγκρότηση του Μεγάλου Συνασπισμού -και μάλιστα χωρίς να γίνουν εκλογές- προκύπτει από την έρευνα. Το 56,3% των «πράσινων» ψηφοφόρων υποστηρίζει συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – Ν.Δ., στο πλαίσιο της προσπάθειας για διάσωση της χώρας.



Ακριβώς την ίδια γνώμη έχει και το 56,5% των «γαλάζιων» ψηφοφόρων. Αυτό το «μέτωπο κοινής πορείας» της εκλογικής βάσης των δύο κομμάτων εξουσίας έχει αφετηρία την πεποίθηση του 52,1% των οπαδών του κυβερνώντος κόμματος και του 35,2% των νεοδημοκρατών που κανένα κόμμα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει επιτυχώς τα προβλήματα του τόπου.

Έτσι, ξεπερνώντας τις παραδοσιακές αγκυλώσεις, προτείνουν συγκυβέρνηση για να δημιουργηθεί μια ελπίδα σωτηρίας της χώρας. Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και το 53,8% των αναποφάσιστων αλλά και το 35,4% των ψηφοφόρων της Αριστεράς.
real.gr

ΠΑΣΟΚ: Το μέγα ιστορικό δίδαγμα της τραγωδίας μας…

http://olympia.gr/2011/09/05/%CF%80%CE%B1%CF%83%CE%BF%CE%BA-%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CE%AD%CE%B3%CE%B1-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%B4%CE%AF%CE%B4%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%84%CF%81%CE%B1/

 

Του Θύμιου Παπανικολάου

 

  Το πιο σάπιο κομμάτι της ελληνικής καπιταλιστικής Ελλάδας είναι το σημερινό ΠΑΣΟΚ. Ιδιαίτερα η σημερινή κυβέρνηση είναι το παρασιτικό «κατακάθι»  αυτής της σαπίλας: Μια κυβέρνηση ατόφιων ανδρεικέλων.

 

Έχει μεγάλο ενδιαφέρον να μελετήσει κανείς το «φαινόμενο ΠΑΣΟΚ» και τις μεταλλάξεις του: Σε αυτό καταγράφεται το πολιτικό μας δράμα…

Ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ της πρώτης δεκαετίας και στο μεταλλαγμένο ΠΑΣΟΚ (το ποιοτικό άλμα της μετάλλαξης είναι ο «εκσυγχρονισμός») δεν έχει ανοιχτεί μονάχα μια ιδεολογική άβυσσος, αλλά μια ολοκληρωτική κοινωνική, πνευματική και ψυχολογική ανατροπή: Μια ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ανατομική αλλοίωση…

Δεν υπήρξε πιο τραγικό ιστορικό θέαμα και σύγκαιρα πιο αποκρουστικό από την αηδιαστική αποσύνθεση αυτού του κόμματος ανάμεσα στα ερείπια των κατακτήσεών του (της πρώτης περιόδου) και όλων των ελπίδων που έθρεψε…

Όσο, όμως και αν υπάρχει μια άβυσσος ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ της πρώτης περιόδου με το μεταλλαγμένο, οι ίδιες οι κοινωνικές, ιδεολογικές και πολιτικές βάσεις αυτού του κόμματος προδιέγραφαν την πορεία του.

Από το 1975 ακόμα (ένα χρόνο μετά την ίδρυσή του) είχαμε αναλύσει και προδιαγράψει την πορεία του.

Αναδημοσιεύουμε ένα πολύ μικρό απόσπασμα από το κείμενο αυτό του 1975 (ολόκληρο περιέχεται στο βιβλίο: «ΠΑΣΟΚ: δώρο και εκδίκηση της Ιστορίας».

 

 

 

Η πολιτική συγκρότηση του ΠΑΣΟΚ

Πώς συγκροτήθηκε το ΠΑΣΟΚ, τι είναι αυτή η συγκρότηση και τι εκφράζει; Είναι εξαιρετικά χρήσιμο ν’ απαντήσουμε σ’ αυτές τις ερωτήσεις για να δούμε τι κρύβεται πίσω από τη θεωρία και την πράξη του «Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος».

Η σοσιαλιστική διαφήμιση και απάτη που με καταπληκτική τυμπανοκρουσία απλώνεται κάθε μέρα, δεν έχει άλλο σκοπό απ’ το να νοθεύσει τις σοσιαλιστικές διαθέσεις των μαζών, να τις υπνωτίσει με κάθε λογής ταχυδακτυλουργίες, λαϊκές σοσιαλιστικές επινοήσεις και ψεύτικες ελπίδες.

Για να προσανατολιστεί κανείς μέσα σ’ αυτή την κατάσταση, «δεν πρέπει –μας λέει ο Λένιν – να πιστεύει τα λόγια, μα να μελετά την πραγματική ιστορία των κομμάτων, να μελετά όχι τόσο εκείνο που τα κόμματα λένε για τον εαυτό τους, μα εκείνο που κάνουν, πώς ενεργούν στη λύση των διαφόρων πολιτικών ζητημάτων, ποια στάση κρατούν στα ζητήματα που θίγουν τα ζωτικά συμφέροντα των διαφόρων τάξεων της κοινωνίας των τσιφλικάδων, των κεφαλαιοκρατών, των αγροτών κ.λπ.» (“Τα πολιτικά κόμματα στη Ρωσία”).

Το ΠΑΣΟΚ σχηματίστηκε πολιτικά μετά την αλλαγή της 23 του Ιούλη 1974. Από την αρχή της συγκρότησής του ήταν ένα πολύχρωμο μωσαϊκό από αστούς πολιτικούς, αντιστασιακούς δημοκράτες, φιλελεύθερους, ριζοσπάστες σοσιαλίζοντες και απογοητευμένους κομμουνιστές.

Μια ατέλειωτη σειρά από γνωστούς πολιτικούς, δικηγόρους, καθηγητές της αστικής και μικροαστικής τάξης, που φιγουράρανε με το χρίσμα του αντιστασιακού, από καλοπροαίρετους και χαμένους μικροαστούς «με χάος πολιτικής σύγχυσης στο μυαλό τους», από ανθρώπους που κοιμόνταν μέσα στα χρόνια της δικτατορίας για να ξυπνήσουν ξαφνικά το 1974, από γνωστούς αποστάτες του επαναστατικού μαρξισμού, από ρεφορμιστές και αντιστασιακούς αγύρτες, εχθροί της εργατικής τάξης όλοι αυτοί, από κοινού ανέλαβαν να φτιάξουν το «Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα», να μας διδάξουν το 1974 το σοσιαλισμό και να οδηγήσουν το «λαό» στην απελευθέρωσή του!

Δεν μπορείς ούτε αηδία να νοιώσεις παρά μόνο οίκτο για τη μικροαστική κακομοιριά. Αλλά δεν υπάρχουν περιθώρια για συναισθηματολογίες.

Από την ίδρυσή του λοιπόν το ΠΑΣΟΚ αποτελεί μια πολιτική συμμαχία διαφόρων πολιτικών παραγόντων και ανεύθυνων προσωπικοτήτων με δημοκρατικά, αντιστασιακά, σοσιαλιστικά ψευδώνυμα.

Είναι ένας «Δημοκρατικός Συνασπισμός» που κατά την ίδια την διακήρυξή του είναι παλλαϊκός, δηλαδή αταξικός. ΄Ενας συνασπισμός, που απευθύνεται σε όλους τους «συνεπείς δημοκράτες» σε όλα τα κοινωνικά στρώματα, μικροαστικά, αγροτικά, εργατικά, ακόμα και αστικά, δηλαδή υπερταξικός και ακομμάτιστος. «Το ΠΑ.ΣΟ.Κ δεν είναι κόμμα αλλά κίνημα», «συμμαχία των μη προνομιούχων» μας διαβεβαιώνουν διαρκώς οι ηγέτες του.

Σκοπός τώρα του συνασπισμού αυτού είναι «η εθνική ανεξαρτησία, η λαϊκή κυριαρχία, η κοινωνική απελευθέρωση, η δημοκρατική διαδικασία».

Σκοπός του δηλαδή είναι να διασώσει και να «συμπληρώσει» την αστική δημοκρατία με σπουδαίες και ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις, να της δώσει το πραγματικό της περιεχόμενο, να την κάνει δηλαδή «καθαρή», «Λαϊκή Δημοκρατία».

 Πώς θα γίνουν αυτά; Με μια «παλλαϊκή εθνοσυνέλευση»,  που θα πραγματοποιηθεί με ελεύθερες εκλογές και με νίκη του ΠΑΣΟΚ!

(Σημείωση: τα ίδια ακριβώς που λέει σήμερα οι Μίκης και άλλοι ιδρυτές «πατριωτικών μετώπων»)!!!

Όλα τα μοτίβα της πολιτικής ζύμωσης του ΠΑΣΟΚ στηρίζονται πάνω στη θεωρία και την πράξη της συμμαχίας όλων των  «προοδευτικών δυνάμεων», «των μη προνομιούχων», πάνω στη λογική του δημοκρατικού συνασπισμού.

Δεν υπάρχει πρόγραμμα της εργατικής τάξης που επιδιώκει να κερδίσει τους ταξικούς συμμάχους της. Υπάρχει μόνο πρόγραμμα του «λαού». Δεν υπάρχει πρόγραμμα ταξικό, σοσιαλιστικού μετασχηματισμού, αλλά υπερ-ταξικό, δημοκρατικό. Δεν μπορεί εδώ να μην θυμηθούμε τα παρακάτω τόσο παραστατικά, λόγια του Μαρξ:

«Μα ο δημοκράτης, επειδή αντιπροσωπεύει τη μικροαστική τάξη, δηλαδή μια μεταβατική τάξη που μέσα σ’ αυτήν αμβλύνονται ταυτόχρονα τα συμφέροντα δύο τάξεων, φαντάζεται πως βρίσκεται πάνω από την ταξική αντίθεση, Οι δημοκράτες αναγνωρίζουν ότι απέναντί τους στέκεται μια προνομιούχα τάξη, αυτοί, όμως μαζί με το υπόλοιπο έθνος, αποτελούν το λαό. Εκείνο που αντιπροσωπεύουν είναι το δίκιο του λαού. Γι’ αυτό δεν έχουν ανάγκη σ’ έναν επικείμενο αγώνα να εξετάσουν τα συμφέροντα και τις σχέσεις των διαφόρων τάξεων. Δεν έχουν  ανάγκη να ζυγίζουν με πολλή μεγάλη λεπτολογία τα μέσα τους. Νομίζουν πως δεν έχουν παρά να δώσουν το σύνθημα και ο λαός, με όλα τα ανεξάντλητα μέσα του θα ριχτεί πάνω στους καταπιεστές”. (18^η Μπρυμαίρ).

 

 Και όμως το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να μας πείσει ότι πιστεύει στον Μαρξ. Το κακό είναι που τον υιοθετούμε δογματικά! Μα αν είναι δογματισμός το θεμέλιο της μαρξιστικής θεωρίας  (το ταξικό κριτήριο, οι σχέσεις των τάξεων, η πάλη των τάξεων) που το ΠΑΣΟΚ δεν εξετάζει ποτέ, τότε δεν υπάρχει ούτε μαρξισμός ούτε Μαρξ. ( Παραπέμπουμε πάνω σ’ αυτό το ζήτημα στην εργασία της Θάλειας Βεργή: «ΠΑΣΟΚ: ένα βήμα πίσω από τον επιστημονικό στον ουτοπικό σοσιαλισμό», περιοδικό Νέοι Στόχοι, τεύχος 9, Νοέμβριος 1975).

Πρόγραμμα: το μικροαστικό ευαγγέλιο

 

΄Ολη η ουσία του προγράμματος του ΠΑΣΟΚ, η σπονδυλική στήλη του δημοκρατικού αυτού συνασπισμού, συνοψίζεται στα παρακάτω:

 «Ανακοινώνουμε σήμερα την εκκίνηση ενός νέου πολιτικού Κινήματος που πιστεύουμε ότι εκφράζει τους πόθους και τις ανάγκες του απλού ΄Ελληνα, ενός Κινήματος που να ανήκει στον αγρότη, τον εργάτη, τον βιοτέχνη, τον μισθωτό υπάλληλο, στη θαρραλέα και φωτισμένη νεολαία μας. Τους καλούμε να πυκνώσουν τις τάξεις του. Να στελεχώσουν και να συμμετέχουν στην κατεύθυνση ενός κινήματος που θα προωθήσει ταυτόχρονα την εθνική μας ανεξαρτησία, τη λαϊκή κυριαρχία, την κοινωνική απελευθέρωση και τη δημοκρατία σ’ όλες τις φάσεις της δημόσιας ζωής…

Η σημερινή διακήρυξη των αρχών του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος αποτελεί εκκίνηση για την ίδρυση, στελέχωση και θεμελίωση ενός Κινήματος που θέλουμε να αποτελέσει τον φορέα όλων των γνήσια προοδευτικών και δημοκρατικών δυνάμεων της χώρας. Κάνουμε έκκληση αυτές οι δυνάμεις ενωμένες να προχωρήσουν στον αγώνα”. (Ιδρυτική διακήρυξη της 3^ης Σεπτεμβρίου 1974).

«Κλείνοντας θα θέλαμε να τονίσουμε ακόμα μια φορά ότι το ΠΑΣΟΚ είναι το κίνημα του εργαζόμενου ελληνικού λαού. Των εργατών, των αγροτών, διανοουμένων, των σπουδαστών, των βιοτεχνών, των επαγγελματιών, των μικρών εμπόρων. Της μεγάλης αυτής αντικαπιταλιστικής συμμαχίας ενάντια στα ξένα και ντόπια Μονοπώλια».  («Κοινωνικές τάξεις και ΠΑΣΟΚ», Μάης 1975).

Βλέπουμε λοιπόν το ΠΑΣΟΚ να προτείνει ενάντια στα ξένα και ντόπια μονοπώλια μια αντικαπιταλιστική συμμαχία των «μη προνομιούχων». Δηλαδή προτείνει ενάντια στον συνασπισμό της αστικής τάξης ένα δημοκρατικό συνασπισμό από μικροαστούς και εργάτες. Η ίδια η πολιτική του συγκρότηση βασίζεται ακριβώς σ’ αυτή την αντίληψη, που δεν είναι στην πραγματικότητα παρά η αντανάκλαση των συμφερόντων των ενδιάμεσων ταξικών στρωμάτων, των ίδιων των προβλημάτων και των ίδιων των λύσεων που αντιμετωπίζουν αυτά τα στρώματα στην πρακτική του ζωή.

 

Η οικονομική εξάρτηση, η διαρκής πτώχευση και ο τεμαχισμός αυτών των  στρωμάτων, οξύνουν τα αντανακλαστικά της αυτοσυντήρησης και της αναζήτησης μιας σανίδας σωτηρίας. Η συγκρότηση ενός συνασπισμού με το προλεταριάτο ενάντια στο μεγάλο κεφάλαιο που τα εξαφανίζει είναι η πρώτη τους επιδίωξη: Το ΠΑΣΟΚ δεν αποτελεί παρά την πολιτική έκφραση αυτής της επιδίωξης.

«Δεν είναι παρά η απόπειρα συγκρότησης ενός πολιτικού συνασπισμού από μικροαστούς και εργάτες, ενάντια στο συνασπισμό της αστικής τάξης, η απόπειρα τραβήγματος του προλεταριάτου στους κόλπους της αστικής τάξης και των επιδιώξεών της. Αυτή ακριβώς είναι η καθοριστική βάση του πολιτικού του προσδιορισμού, που βρίσκει έδαφος ανάπτυξης, γιατί το προλεταριάτο στέκεται ανήμπορο ακόμα να παρουσιαστεί σαν μια ισχυρή πολιτική δύναμη που να τραβήξει στο δικό του άρμα τους μικροαστούς. Μόνο πάνω σ’ αυτή τη βάση μπορούμε να κατανοήσουμε την εσωτερική λογική της μικροαστικής σκέψης του ΠΑΣΟΚ, τα στενά όρια αυτής της σκέψης και τη διαλεκτική σχέση που υπάρχει ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ σαν πολιτικός φορέας και στην τάξη που πραγματικά εκπροσωπεί». (ΠΑΣΟΚ: «Ένα βήμα πίσω από τον επιστημονικό στον ουτοπικό σοσιαλισμό», περιοδικό Νέοι Στόχοι, τεύχος  9).

Το υπερταξικό του πρόγραμμα, το «πρόγραμμα του λαού», που μας το παρουσιάζει ωστόσο, σαν σοσιαλιστικό, δεν είναι παρά το ευαγγέλιο εκείνο μέσα στο οποίο σμίγουν τα συμφέροντα των μικροαστών, με τους πόθους και τις προλήψεις των λαϊκών μαζών. Δεν είναι παρά η ίδια η σημερινή κοινωνία, που της έχουν όμως αφαιρεθεί τα στοιχεία που την επαναστατικοποιούν και τη διαλύουν: Οι ταξικές αντιφάσεις και διαιρέσεις, η  ιστορική πρωτοβουλία και ο ρόλος του προλεταριάτου.

΄Ολη η ουσία και θεμελίωση του προγράμματος του ΠΑ.ΣΟ.Κ., που αποτελεί και το καθοριστικό σημείο του πολιτικού του προσδιορισμού, βρίσκεται σε τούτο: Στη σύνθεση των καθαρά δημοκρατικών διεκδικήσεων του προλεταριάτου, με τη σοσιαλιστική ροπή των μικροαστών.

Με άλλα λόγια, αφαιρέθηκε από τις κοινωνικές διεκδικήσεις του προλεταριάτου η επαναστατική τους αιχμή και δόθηκε σ’ αυτές δημοκρατική κατεύθυνση και από τις δημοκρατικές διεκδικήσεις της μικροαστικής  τάξης αφαιρέθηκε η καθαρά πολιτική τους μορφή αφήνοντας να ξεπροβάλει η σοσιαλιστική τους αιχμή. ΄Ετσι δημιουργήθηκε το ΠΑΣΟΚ. Τον πυρήνα της σκέψης του τον βρίσκουμε και παλιότερα:

«Υπάρχει επομένως αντικειμενικά η ταξική βάση για μια πολιτική παράταξη, η οποία ενώνει το βασικό δημοκρατικό αίτημα με τα κοινωνικά αιτήματα των ομάδων, που συνολικά αποτελούν τις μάζες των φτωχών ανθρώπων. Μ’ αυτή την έννοια η κέντρο-αριστερά είναι κέντρο, εφόσον εκπροσωπεί πολίτες με κεντρώα φρονήματα αλλά αριστερά αιτήματα. Αλλά είναι επίσης αριστερά, εφόσον αποτελεί τον πολιτικό φορέα για μια ριζική μεταβολή στην ισορροπία των ταξικών δυνάμεων». (Νέοι Δρόμοι, Ιανουάριος 1967).

Το ΠΑΣΟΚ λοιπόν, περιλαμβάνει τα ίδια στοιχεία της «κεντροαριστεράς», αλλά σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό. Ο πυρήνας της πολιτικής του συγκρότησης έχει τη ρίζα του στην ίδια αυτή παλιά κατάσταση που μέσα στην πορεία της εξέλιξης έχει αλλάξει μαζί με την τάξη που αντιπροσωπεύει.

 Το ΠΑΚ και η Δημοκρατική ΄Αμυνα είναι οι πολιτικές μορφές που πήρε η «κεντροαριστερά», στα χρόνια της δικτατορίας. Η νευρόσπαστη πολιτική των δύο αυτών καταστάσεων στη διάρκεια της δικτατορίας (κηρύγματα ένοπλης αντίστασης, μπόμπες, ατομική τρομοκρατία, από την άλλη εκκλήσεις στο ευρωπαϊκό κεφάλαιο για την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα και άλλα παρόμοια)  είναι χαρακτηριστικό δείγμα της μικροαστικής τους φύσης, αντανάκλαση της ίδιας της απελπισίας των μεσαίων ταξικών στρωμάτων και του αδιεξόδου που τα είχε ρίξει η δικτατορία…

ΠΗΓΗ:

http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=5930

Έρχονται οι πρώτες απολύσεις εργαζομένων από το Δημόσιο!

http://www.totefteri.com/2011/09/blog-post_2822.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+blogspot%2FMdtyn+%28%CE%A4%CE%BF+%CE%A4%CE%B5%CF%86%CF%84%CE
 %AD%CF%81%CE%B9%29

Έως πρόσφατα δεν ήταν παρά ένα απλό ενδεχόμενο, το οποίο θίγονταν ακροθιγώς, σε κλειστές συσκέψεις, αποκλειστικά, από το φόβο της κοινωνικής έντασης που θα μπορούσε να προκαλέσει.

Πλέον, όμως, συνιστά ένα βασικό σενάριο, το οποίο εξετάζεται υπό το φως των προβολέων και κάτω από τη μεγάλη πίεση της τρόικας.

Ο λόγος αφορά στην προοπτική των μαζικών απομακρύνσεων υπαλλήλων του ευρύτερου δημόσιου τομέα από τις θέσεις εργασίας τους.

Το ενδεχόμενο το οποίο συζητείται αυτή τη στιγμή κάνει λόγο για έναν αριθμό πολύ μεγαλύτερο των 7.500 υπαλλήλων, που ήταν αρχικώς προγραμματισμένος να «φύγει», εξαιτίας της υλοποίησης του προγράμματος που προβλέπει συγχωνεύσεις και λουκέτα στο δημόσιο.

Για την ακρίβεια, το νέο σενάριο, κάνει λόγο για περίπου 10.000 εργαζομένους, οι οποίοι θα ενταχθούν στο καθεστώς της εργασιακής εφεδρείας.

Ωστόσο, τα τελευταία 24ωρα γίνεται λόγος ακόμα και για 50.000 υπαλλήλους, καθώς ο αριθμός των οργανισμών που θα συγχωνευθούν θα εκτιναχθεί στους 160!

Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης, ο «μπαμπούλας» της Μεσογείου και η Παγκόσμια Κυβέρνηση.

http://logioshermes.blogspot.com/2011/09/blog-post_5155.html

«Γερμανοί ενωθείτε! – Η έκκληση για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης δεν είναι πια φαντασία, αλλά η μοναδική διέξοδος από την κρίση». Αυτά ανέφερε πριν μερικές μέρες σε ανάλυσή της η γερμανική έκδοση των Financial Times (A. Theyssen): «Οι χώρες της ΕΕ χρειάζονται κοινή οικονομική, δημοσιονομική και φορολογική πολιτική για να μπορεί να λειτουργήσει σωστά το ευρώ. Αυτό το δήλωσαν πρόσφατα και οι Μέρκελ και Σαρκοζί.

«…είναι πια καιρός το ευρώ να χάσει τον ειδικό καθεστώς που έχει και να γίνει αυτό που είναι όλα τα νομίσματα στο κόσμο: η νομισματική μονάδα ενός κράτους.»

«Η ΕΕ πρέπει να εξελιχθεί σε ενιαίο κράτος, σε ένα κράτος που θα λειτουργεί σαν ομοσπονδία, όπου η Γερμανία ή το Βέλγιο θα είναι απλά ομόσπονδα κρατίδια με τη βουλή τους, την κυβέρνησή τους, τις φορολογίες τους, τους νόμους τους.

Θα υπάρχει κεντρική κυβέρνηση που θα ελέγχεται από το ευρωκοινοβούλιο, το οποίο θα έχει τουλάχιστον τα ίδια δικαιώματα, εξουσίες και δυνατότητες που έχει σήμερα η γερμανική βουλή».

Ο αναλυτής καταλήγει ότι η σύσταση ενός ευρωπαϊκού ομοσπονδιακού κράτους είναι ρεαλιστική, αρκεί να τολμήσουν οι Γερμανοί: «Η ιδέα των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης δεν είναι καινούργια, αλλά δεν είναι πια ουτοπία. Τώρα συνιστά αναγκαιότητα. Ήδη μια σειρά Γερμανών πολιτικών αρχίζουν να το συζητούν. Η κ. Μέρκελ οφείλει να τολμήσει την υλοποίηση αυτής της ιδέας… Η ευρωκρίση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μακροπρόθεσμα χωρίς τις ΗΠ της Ευρώπης. Κυρία Μέρκελ ταχθείτε επικεφαλής του κινήματος της σύστασης των ευρωπαϊκών ΗΠ. Τολμήστε και εσείς και οι Γερμανοί.»

Τα ιμπεριαλιστικά σχέδια της Γερμανίας και η σύνδεσή της με τον άξονα του κακού -όπως τον αποκάλεσε πρόσφατα το Ισραήλ αναφερόμενο στην Τουρκία και υπονοώντας καθεστώτα όπως της Συρίας, του Ιράν και της Βόρειας Κορέας- δεν αποτελούν πλέον μυστικό. Ο «άξονας» βέβαια αυτός περιλαμβάνει και άλλες δυνάμεις, οι οποίες δεν έχουν κρύψει τις διαθέσεις τους και τους στόχους τους και αυτοί δεν είναι άλλοι από τα κράτη που απαρτίζουν την επονομαζόμενη BRIC.

Το αξιοσημείωτο είναι, πως η μέχρι πρότινος υπόγεια διασύνδεση αυτών των δυνάμεων βγήκε καθαρά στην επιφάνεια, με αφορμή τον πόλεμο στην Λιβύη (βλέπε εδώ). Αυτή η κατά κάποιο τρόπο αιφνιδιαστική κίνηση από πλευράς των δυτικών δυνάμεων αποκάλυψε τους συμμάχους του «Άξονα», και τους στέρησε έτσι το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού. Αυτοί που πιάστηκαν κυριολεκτικά στον ύπνο ήταν οι Γερμανοί και ο δορυφόρος τους, η Τουρκία, διότι απέδειξαν πως κινούνται σε αντίθετη τροχιά από αυτή των δυτικών δυνάμεων. Οι εκ των υστέρων τροποποιήσεις και διπλωματικές προσαρμογές ήταν άνευ σημασίας, διότι δεν μπορούσαν πλέον να πείσουν κανέναν. Οι μάσκες είχαν πέσει οριστικά.

Ποιες είναι όμως οι συνέπειες;

Οι συνέπειες είναι, πως στερούμενες πλέον οι δυνάμεις αυτές το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού και της μυστικότητας γενικά, έπρεπε τώρα να παίξουν με ανοικτά χαρτιά και αυτό δεν είναι όμως σήμερα εφικτό. Οι διεθνείς συγκυρίες δεν επιτρέπουν λεονταρισμούς αλά Κάιζερ ή Χίτλερ, γι αυτό η στρατηγική δείχνει να άλλαξε και οι δυνάμεις αυτές φανερώνουν αδυναμίες και αμφιταλαντεύσεις. Οι εξυπνάδες της Μέρκελ για έλεγχο της Ευρωζώνης, οι προτάσεις της Ρωσίας για ένωση με την Ε.Ε και οι δονκιχοτισμοί της Τουρκίας στο Αιγαίο, είναι απλά για γέλια.

Η προσωπική μου γνώμη είναι, πως το παιχνίδι έχει χαθεί οριστικά γι αυτούς και πως οι καταστάσεις οδηγούνται σε πολύ συγκεκριμένες κατευθύνσεις, από τις οποίες δεν βλέπω να μπορεί να υπάρξει η οποιαδήποτε παρέκκλιση. Προσωπικά διακρίνω μια διεθνή συσπείρωση των δυνάμεων εξουσίας, διότι έχει διαπιστωθεί ένας κοινός εχθρικός παράγοντας, ο οποίος θέτει υπό αμφισβήτηση την κυριαρχία τους και αυτός ο παράγοντας όλο και ενισχύεται, σε διεθνές επίπεδο, και γίνεται μάλιστα όλο και ποιο απειλητικός.

Ο παράγοντας αυτός είναι: Οι λαϊκές μάζες. Ο απλός λαός!

Αντιμέτωποι οι εξουσιαστές όλων των εθνών με αυτόν τον γίγαντα που βρυχάται, δεν τους παίρνει να αναλωθούν στις μεταξύ τους αψιμαχίες. Η συσπείρωση και η κοινή αντιμετώπιση τους εχθρού είναι φυσική συνέπεια. Κάθε παρέκκλιση είναι άκρως παράλογη και επικίνδυνη και οι Γερμανοί, ο ιθύνων νους του «άξονα», που έχουν σημαία τους τον ορθολογισμό, το έχουν καταλάβει σήμερα αυτό.

Τι έχουμε άρα να περιμένουμε;

Τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από κινήσεις παραπληροφόρησης της κοινής γνώμης.

Κινήσεις αντιπερισπασμού, με τελικό στόχο την «απονεύρωση» ή το «μάντρωμα» του «θεριού»!

Δύο είναι άρα τα στρατόπεδα σήμερα: Από την μια ο λαός και από την άλλη οι διεθνής εξουσιαστές.

Όταν όμως μιλάμε για εξουσιαστές, να εξηγούμαστε. Δεν αποτελεί αυτό μια αφηρημένη έννοια η οποία ίσως αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο αυτοί να είναι κάποιοι τυχοδιώκτες, όπως είναι οι διεθνής κερδοσκόποι, οι τράπεζες ή οι Σιωνιστές. Εδώ μιλάμε για μάχη, άρα οι εξουσιαστές πρέπει να διαθέτουν συσπειρωμένες δυνάμεις καταστολής, δηλαδή στρατό.

Ποιά είναι η δύναμη αυτή, η οποία μπορεί να αντιπροσωπεύσει έναν διεθνή συνασπισμό κρατών;

Είναι η ίδια δύναμη που έδωσε την εντολή για επίθεση στην Λιβύη: Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ).

Πρόκειται για την εικονική Παγκόσμια Κυβέρνηση, που έχει γίνει αποδεκτή από όλες τις μεγάλες δυνάμεις ως παράγοντας –υποτίθεται- προώθησης της Ειρήνης και της Ασφάλειας.

Αυτή η δύναμη, με την ίδια ευκολία που πήρε την απόφαση για την ανατροπή της νόμιμης κυβέρνησης στη Λιβύη, με την ίδια ευκολία θα κηρύξει και την ανατροπή όλων των εθνικών κυβερνήσεων, προκειμένου να προχωρήσει η ανθρωπότητα σε μια ενιαία πολιτικοοικονομική διακυβέρνηση, με σκοπό την αντιμετώπιση της διεθνούς οικονομικής κρίσης.

Παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση, σημαίνει όμως αυτόματα και ενιαίο νόμισμα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Και τι θα γίνει με τους «εχθρούς»;

Αφού οι υποτιθέμενοι στόχοι θα επιδιώκουν την Ειρήνη και την Ασφάλεια, όποιος αρνηθεί την συμμόρφωση με τους διεθνής κανόνες που θα θεσπιστούν, θα θεωρείτε αυτόματα «τρομοκράτης» και θα τυχαίνει της ανάλογης «μεταχείρισης». Τα στρατόπεδα …υποδοχής, για τους αντιφρονούντες, είναι ήδη έτοιμα.

Πως ακούγεται αυτό το σενάριο;

Για όσους το …ψάχνουν κάπως ποιο βαθιά, δεν αποτελεί σενάριο, αλλά ΡΕΠΟΡΤΑΖ!

Ενδεικτικά μόνο αναφέρω, πως πριν λίγους μήνες, στο ξενοδοχείο «Mount Washington», στο Μπρέτον Γουντς του Νιου Χαμσάιρ, στον ίδιο χώρο όπου το 1944 γεννήθηκε η μεταπολεμική παγκόσμια οικονομική τάξη, διεξήχθη το δεύτερο ετήσιο συνέδριο του «Ινστιτούτου για τη Νέα Οικονομική Σκέψη». Ο τίτλος του συνεδρίου ήταν «Κρίση και ανανέωση: Η διεθνής πολιτική οικονομία σε σταυροδρόμι».

Στο συνέδριο συμμετείχαν πάνω από 200 οικονομολόγοι και ηγέτες από τον διεθνή επιχειρηματικό, χρηματοοικονομικό και κυβερνητικό χώρο. Προσκεκλημένοι ομιλητές ήταν οικονομολόγοι παγκόσμιας κλάσης (Phillipe Aghion, George Akerlof, Barry Eichengreen, Niall Ferguson, Jean-Paul Fitoussi, Richard Frydman, Carmen Reinhart, Kenneth Rogoff, Jeffrey Sachs, Robert Skidelsky, Joseph Stiglitz, Larry Summers), καθώς και κορυφαίοι οικονομικοί συντάκτες και αναλυτές των «Financial Times», της «Wall Street Journal», των «Times» του Λονδίνου, του «New Yorker» κ.ά.

Παρευρέθησαν ο πρώην διοικητής της Κεντρικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ Paul Volcker, ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Gordon Brown, ο επικεφαλής της Βρετανικής Αρχής Χρηματοπιστωτικών Υπηρεσιών Adair Turner, ο εκτελεστικός διευθυντής για τη Χρηματοπιστωτική Σταθερότητα της Τράπεζας της Αγγλίας Andy Haldane, εκπρόσωποι της Παγκόσμιας Τράπεζας και κυβερνητικοί παράγοντες από την Κίνα, την Ινδία και τη Βραζιλία.

 Πηγή

Το Πείραμα Συμμόρφωσης - The Asch Conformity Experiment

http://katohika.blogspot.com/2011/09/asch-conformity-experiment.html

Tα πειράματα "συμμόρφωσης" του Asch, ήταν μία σειρά μελετών που δημοσιεύτηκαν τη δεκαετία του '50, επιδεικνύοντας την δύναμη της συμμόρφωσης στις ομάδες. Γνωστό και ως το "Παράδειγμα του Ας". Στα πειράματα υπό τον Σολομώντα Ας, ζητούνταν από μία ομάδα να πάρει μέρος σε ένα δήθεν "οπτικό τεστ". Στην πραγματικότητα, όλοι οι συμμετέχοντες πλην ενός ήταν συνεργάτες του ερευνητή, και το αντικείμενο της μελέτης ήταν το πως αυτός ο ένας θα αντιδρούσε στην συμπεριφορά των "συννενοημένων" συμμετεχόντων.

Στις παρούσες παραλλαγές γίνεται αναφορά και στο κατά πόσο επηρεάζεται η συμπεριφορά του υποκειμένου από τους παράγοντες της ύπαρξης συνεταίρου ή δυνατότητας ανώνυμης έκφρασης.

  πηγη

Ο ρόλος του Ιράν στις εξελίξεις της Συρίας

http://www.antinews.gr/2011/09/05/120461/

Ayatollah Ali Khamenei

Οι επαναστάσεις είναι πάντα απρόβλεπτες. Το ίδιο όμως απρόβλεπτες είναι και οι μετεπαναστατικές περίοδοι, κάτι που θα φανεί αν και όταν καταρρεύσει το καθεστώς Άσαντ  στη Συρία.
Είναι πολύ πιθανό, πως όταν πέσει το καθεστώς, θα σταματήσουν οι συγκρούσεις, και ένα ενιαίο σώμα θα διαχειρίζεται τη διακυβέρνηση της χώρας μέχρι να γίνουν εκλογές. Το ίδιο όμως πιθανός είναι και ένας εμφύλιος πόλεμος, ή απλά το χάος. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, να περιμένουμε να δούμε συγκρούσεις μεταξύ της μειοψηφίας των Αλεβιτών, και της πλειοψηφίας των Σουνιτών.
Αν υπάρξει μια ομαλή μετάβαση στη δημοκρατία, ο υπέρτατος ηγέτης του Ιράν Ali Khamenei θα προσπαθήσει μάλλον να χτίσει δεσμούς με τη νέα Συρία, ίσως και πριν τη πτώση του Άσαντ, έτσι ώστε να διασφαλιστούν τα ιρανικά συμφέροντα στη Συρία. Η επιτυχία ή μη του Khamenei, θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο το νέο κυβερνητικό σχήμα της Δαμασκού θα ενδιαφερθεί για τις σχέσεις του με τη Τεχεράνη.
Τι θα γίνει όμως, αν υπάρξει εμφύλια σύρραξη; Άλλωστε, όπως γράφτηκε στην New York Times, στον αραβικό κόσμο «όταν πέφτουν οι δικτατορίες, τις νέες δημοκρατίες  υποδέχονται συνήθως η βία και η παράλυση».
Τυχόν χάος στη Συρία θα έχει γενικότερες επιπτώσεις. Ήδη, η ιρανική κυβέρνηση άρχισε να προειδοποιεί τη διεθνή κοινότητα για τη πιθανότητα ενός τέτοιου σεναρίου. Δεν γνωρίζουμε πως θα αντιδράσει το Ιράν σε αυτή τη περίπτωση, αλλά είναι σίγουρο πως δεν θα περιοριστεί στο ρόλο του θεατή. Μάλλον το αντίθετο θα συμβεί, αφού σίγουρα θα υποστηρίξει τους Αλεβίτες, προσφέροντάς τους υλική και οικονομική βοήθεια.
Οι Αλεβίτες ανήκουν στη σιιτική σέχτα του Ισλάμ, και το Ιράν, ως το μεγαλύτερο σιιτικό κράτος του κόσμου, με έναν υπέρτατο ηγέτη που θεωρείται ως ο εκπρόσωπος του Θεού από τους Σιίτες, θα τους υποστηρίξει.
Οι λόγοι όμως της ιρανικής στήριξης δεν θα είναι μόνο θρησκευτικοί. Για την ιρανική ηγεσία, οι συμμαχίες υπάρχουν μόνο και μόνο για τη προάσπιση των ιρανικών συμφερόντων, κάτι που σημαίνει πως αν η στήριξη των Σιιτών βολεύει στο Ιράν, θα το κάνει. Αν όμως με τη στήριξη αυτή υπονομεύονται τα ιρανικά συμφέροντα, η Τεχεράνη δεν θα διστάσει να αποστασιοποιηθεί. Ούτως ή άλλως, ήδη κάνει τα στραβά μάτια στις εκατοντάδες των Σιιτών που σκοτώνονται από τους Σουνίτες στο Πακιστάν, επειδή πολύ απλά δεν συμφέρει στο Ιράν να τα χαλάσει με τη κυβέρνηση του Πακιστάν.
Αν οι λόγοι δεν είναι θρησκευτικοί, τότε γιατί η Τεχεράνη να στηρίξει τους Αλεβίτες σε μια εμφύλια διαμάχη; Επειδή έτσι θα υπονομεύονταν η ασφάλεια του Ισραήλ, αλλά και τα συμφέροντα της Σ. Αραβίας.
Ένας εμφύλιος πόλεμος στη Συρία, θα αποτελούσε εφιάλτη για το Ισραήλ. Χειρότερο και από το αν η Μουσουλμανική Αδελφότητα αναλάμβανε την εξουσία στη Δαμασκό. Αν η Αδελφότητα γίνονταν κυβέρνηση, το Ισραήλ θα είχε κάποιον για να θεωρήσει υπεύθυνο σε περίπτωση που δέχονταν επίθεση μέσα από τα συριακά εδάφη. Αν όμως υπάρχει χάος και εμφύλιος πόλεμος, χωρίς κάποια κεντρική αρχή για να θεωρηθεί υπεύθυνη, εναντίον ποίου θα στρέφονταν το Τελ Αβίβ; Αν λοιπόν συνέβαινε κάτι τέτοιο, το Ιράν θα ενθάρρυνε τους συμμάχους του να επιτεθούν στο Ισραήλ.
Ένας εμφύλιος πόλεμος θα ήταν καλοδεχούμενος από το Ιράν και για άλλους λόγους, κυρίως επειδή αυτό θα έβλαπτε τη Σαουδική Αραβία, με την οποία οι σχέσεις του θυμίζουν ψυχρό πόλεμο από το 1979, οπότε και έγινε η ισλαμική επανάσταση στο Ιράν. Από τότε ανταγωνίζονται μεταξύ τους για ισχύ και επιρροή στο Ιράκ, στον Λίβανο, στην Υεμένη, και στο Μπαχρέιν (τώρα και στη Συρία).
Σύμφωνα με την Washington Post, οι Σαουδάραβες χρηματοδοτούν τους Σουνίτες μαχητές της Συρίας, ενώ το Ιράν κάνει κάτι ανάλογο με τους Αλεβίτες του συριακού καθεστώτος. Το Ιράν έχει ήδη χάσει το Μπαχρέιν στους Σαουδάραβες, δεν θέλει να κάνει το ίδιο και με τη Συρία.
Βέβαια όλα αυτά ενέχουν και ρίσκα για τη Τεχεράνη. Αν πολεμήσει για χάρη των Αλεβιτών, θα χαλάσουν οι σχέσεις του με τη Χαμάς, αφού τόσο η πλειονότητα των Παλαιστινίων της Συρίας, όσο και το κίνημα της Χαμάς ανήκουν στους Σουνίτες.
Παράλληλα θα πληγούν και οι σχέσεις με τη Χεζμπολάχ, την οποία θα χρειαστεί το Ιράν στη στήριξή του προς τους Αλεβίτες, σε περίπτωση εμφύλιου πολέμου. Η βοήθεια της Χεζμπολάχ στη καταστολή Σουνιτών στη Συρία, θα λερώσει την εικόνα της ως μια ισλαμική δύναμη αντίστασης.
Τέλος, ένα σενάριο εμπλοκής του Ιράν σε εμφύλιο πόλεμο, θα έχει επίπτωση και στις σχέσεις της Τεχεράνης με την Τουρκία, που επίσης είναι σουνιτική χώρα,  και που θέλει  σταθερότητα στη Συρία.
Βέβαια, αν  το Ιράν βρει την ευκαιρία, θα δράσει, άσχετα από τα τυχόν κόστη. Στη δική του συμφεροντολογική ανάλυση, το Ιράν έχει περισσότερα να κερδίσει υπονομεύοντας το Ισραήλ και τη Σ. Αραβία, παρά από οτιδήποτε άλλο. Με τους Σύριους διαδηλωτές να καίνε τις ιρανικές σημαίες, η Τεχεράνη μπορεί να θεωρήσει πως η ανάκαμψη των σχέσεων με τους Σουνίτες δεν αξίζει, και ίσως να είναι δύσκολη. Ένας εμφύλιος πόλεμος θα τη βόλευε περισσότερο.

The Diplomat
http://the-diplomat.com/2011/09/02/why-iran-eyes-syrian-civil-war/
Απόδοση:S.A.

Wikileaks: Ανεξέλεγκτος ο Καραμανλής!

http://olympia.gr/2011/09/05/wikileaks-%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%BE%CE%AD%CE%BB%CE%B5%CE%B3%CE%BA%CF%84%CE%BF%CF%82-%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%BB%CE%AE%CF%82/

Ο Σπέκχαρντ ενημερώνει τον Πρέσβη SCHULTE, που έρχεται για επίσκεψη στης Αθήνα στις 27 Ιουλίου 2008, για το Καραμανλή και του λέει:
Οι κινήσεις του Καραμανλή προς την Ρωσία, βλάπτουν την εικόνα της Ελλάδας στην Ουάσιγκτον. Την ίδια στιγμή οι δυνατότητες της Πρεσβείας να επηρεάσει την ελληνική θέση είναι μειωμένες λόγω διαφόρων παραγόντων, συμπεριλαμβανομένου του γεγονότος ότι…
ο Καραμανλής φαίνεται να ασκεί από μόνος του, την πολιτική προσέγγισης με τη Ρωσία, με μικρή διαβούλευση με τους υπουργούς Εξωτερικών, Αμύνης και άλλους υπουργούς ή συμβούλους, μέσω των οποίων θα μπορούσαμε να ασκήσουμε επιρροή, στην τάση του (Καραμανλή) να πιστεύει ότι η βελτίωση των σχέσεων με τη Ρωσία και η ανάδειξη της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο είναι συμφέρουσες
http://wikileaks.org/cable/2008/07/08ATHENS1043.html

Subject	Scenesetter For Ambassador Schulte’s July 27 – 29 Visit To Greece
Origin	Embassy Athens (Greece)
Cable time	Wed, 23 Jul 2008 08:28 UTC
Classification	SECRET
Source

Karamanlis, moves toward Moscow are also feeding negative views about Greece in Washington. At the same time, the Embassy’s ability to affect the Greek position is lessened by several factors, including the fact that Karamanlis appears to make policy toward Russia largely on his own with little consultation with the MFA, MOD, or other ministries or experts over whom we could exert influence, and the PM’s apparent tendency to view improving relations with Russia and boosting Greece’s role as an energy hub as legacy issues.
http://dexiextrem.blogspot.com/2011/09/wikileaks_03.html