Η μεγάλη επιστροφή

http://kourdistoportocali.com/default.aspx?pageid=7386

Η Ελλάδα και η «ευρωπαϊκή ενοποίηση»... - Του Σταύρου Δ. Μαυρουδέα

http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/2011/09/blog-post_9013.html

Η στάση απέναντι στην ΕΟΚ (παλιότερα) και στην ΕΕ (σήμερα) αποτελεί κυριολεκτικά την διαχωριστική γραμμή μεταξύ των δυνάμεων που περιορίζονται στα όρια της αστικής στρατηγικής και αυτών που επιδιώκουν να την ανατρέψουν. Το κριτήριο αυτό έχει σημαδέψει όλη την μεταπολιτευτική περίοδο και σήμερα είναι περισσότερο επίκαιρο παρά ποτέ.

Η λεγόμενη «ευρωπαϊκή ενοποίηση» – ή ακριβέστερα η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού ιμπεριαλιστικού μπλοκ – αποτελεί ένα από τα πιο φιλόδοξα αλλά και βολονταριστικά μεταπολεμικά εγχειρήματα του καπιταλισμού. Ξεκίνησε μετά τον Β΄ Παγκ. Πόλεμο, με αμερικανικές ευλογίες, για να αντιμετωπίσει τον ...

ανατολικό κίνδυνο και ταυτόχρονα να δεσμεύσει την απαραίτητη γερμανική ανασυγκρότηση έτσι ώστε να μην ξεφύγει σε μία τρίτη (μετά από αυτές των δύο παγκ. πολέμων) διεκδίκηση της παγκόσμιας ηγεμονίας. Άρχισε από ένα πυρήνα αναπτυγμένων καπιταλιστικών οικονομιών αλλά μετά από διαδοχικές διευρύνσεις κατέληξε να συμπεριλάβει και μία σειρά λιγότερο αναπτυγμένες καπιταλιστικές οικονομίες. Με αυτή την έννοια η «ευρωπαϊκή ενοποίηση» δεν αποτέλεσε ποτέ το κοινό σπίτι των λαών της Ευρώπης – αντίθετα με ότι εκ του πονηρού διάφορες «αριστερές» απόψεις πρόβαλλαν – και ούτε φυσικά μπορεί να μετεξελιχθεί σε κάτι τέτοιο.

Από τον ίδιο τον γονότυπο της είναι μία λυκοσυμμαχία μεταξύ κρατών και των εθνικών κεφαλαίων τους (που όσο και εάν διαχύθηκαν και αλληλοδιαπλέχθηκαν ποτέ δεν έχασαν την εθνική βάση τους, όπως περίτρανα αποδεικνύει η σημερινή συγκυρία). Η λυκοσυμμαχία αυτή στοχεύει να αντιμετωπίσει άλλους ιμπεριαλισμούς και να εκμεταλλευθεί άλλες χώρες. Όσο υποχωρούσε ο ανατολικός κίνδυνος, με καθοριστική στιγμή την κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ μετά το 1989, τόσο οι αυτοτελείς φιλοδοξίες ιδιαίτερα της Γερμανίας άρχισαν να αυτονομούνται από τις αμερικανικές επιταγές. Έτσι σταδιακά η «ευρωπαϊκή ενοποίηση» απέκτησε την σημερινή δομή και χαρακτήρα της. Δηλαδή, πρώτον, συγκροτήθηκε στο ένα από τους τρεις μεταπολεμικούς πυλώνες του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος (οι ΗΠΑ και η Ιαπωνία αποτελούσαν τους άλλους δύο) και άρχισε να διεκδικεί μερίδια ισχύος από τους άλλους. Δεύτερον, εκτός από την ιμπεριαλιστική οικονομική εκμετάλλευση άλλων χωρών, δημιούργησε και στο εσωτερικό της σχέσεις ιμπεριαλιστικής εκμετάλλευσης καθώς απέκτησε μία πυραμιδοειδή δομή όπου οι χώρες των ανώτερων βαθμίδων εκμεταλλεύονταν τις υπόλοιπες αλλά και όλες μαζί εκμεταλλεύονταν (φυσικά με διαφορετικούς τρόπους και βαθμούς) άλλες χώρες. Η διαδικασία αυτή ξεκίνησε με την Κοινή Αγορά και αναβαθμίσθηκε δραστικά με την ΟΝΕ.

Έχει εύστοχα χαρακτηρισθεί ως μία νέο-μερκαντιλιστική δομή όπου τα εμπορικά πλεονάσματα των ηγεμονικών χωρών αντιστοιχούν εν πολλοίς στα εμπορικά ελλείμματα των περιφερειακών χωρών της «ενοποίησης». Όμως όλο αυτό το εγχείρημα έχει σοβαρότατα δομικά προβλήματα, που τα περισσότερα πηγάζουν από δύο συναφή στοιχεία: (α) επιδιώκει να ενώσει σε μία υπερεθνική πολιτική δομή χώρες οι οποίες γεννήθηκαν με βάση το έθνος-κράτος και που οι περισσότερες από αυτές είχαν ή/και έχουν ισχυρούς αυτοτελείς ιμπεριαλιστικούς ρόλους και (β) οι οικονομίες των χωρών-μελών διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους (δηλαδή έχουν άνισα επίπεδα ανάπτυξης). Η σημερινή οικονομική κρίση – η πρώτη μεγάλη κρίση του 21ου αιώνα, η οποία δεν είναι μία απλή χρηματοπιστωτική κρίση (όπως διατείνονται οι επίσημες θεωρίες αλλά και οι ριζοσπαστικές θεωρίες περί χρηματιστικοποίησης) αλλά μία κρίση της πραγματικής καπιταλιστικής οικονομίας (βλέπε Μαυρουδέας (2009, 2011)) – έρχεται και οξύνει όλα αυτά τα προβλήματα και θέτει σε κίνδυνο την ίδια την βιωσιμότητα της ευρωπαϊκής ιμπεριαλιστικής λυκοσυμμαχίας.

Ο ελληνικός καπιταλισμός προσχωρώντας στην λυκοσυμμαχία αυτή έβαζε ουσιαστικά ένα στοίχημα προσδοκώντας οφέλη αλλά και αναλαμβάνοντας κινδύνους. Κατ’ αρχήν, διασφάλισε το σύστημα στην επικίνδυνη πρώτη μεταπολιτευτική περίοδο. Επιπλέον, διευκολύνθηκαν οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις για την αντιμετώπιση της δομικής οικονομικής κρίσης που ξέσπασε το 1973 (βλέπε Μαυρουδέας (2010, 2011)). Τέλος, και σημαντικότερο, προσδοκάται η αναβάθμιση του ελληνικού καπιταλισμού από δεύτερης γενιάς, μεσαίου βεληνεκούς καπιταλισμού με περιορισμένες ικανότητες ιμπεριαλιστικής εκμετάλλευσης άλλων χωρών σε εταίρο ενός από τα βασικά παγκόσμια ιμπεριαλιστικά μπλοκ. Δείγματα του τελευταίου δόθηκαν ιδιαίτερα με τις αυξημένες δυνατότητες ιμπεριαλιστικής εκμετάλλευσης των γειτονικών Βαλκανικών χωρών όλο το προηγούμενο διάστημα.

Όμως και οι κίνδυνοι είναι αξιοσημείωτοι. Το άνοιγμα της οικονομίας και ο ανταγωνισμός με τα πιο αναπτυγμένα δυτικο-ευρωπαϊκά κεφάλαια υποβάθμισε τα ελληνικά σε «φτωχούς συγγενείς». Επιπρόσθετα, η εκχώρηση πολιτικών και οικονομικών εξουσιών στα κέντρα της ΕΕ, που υπηρετούν τον ηγεμονικό δυτικο-ευρωπαϊκό πυρήνα της, περιόρισαν την ελευθερία του ελληνικού κεφαλαίου και υπήγαγαν τα συμφέροντα του σε αυτά των πρώτων. Τέλος, και σημαντικότερο, η σημερινή κρίση και η όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών θέτει εν κινδύνω την τρίτη προσδοκία, που αποτελεί και τον βασικό στρατηγικό στόχο του ελληνικού κεφαλαίου. Η σημερινή ελληνική κρίση και ο κίνδυνος χρεοκοπίας δεν είναι αποτέλεσμα της αβελτηρίας και της διαφθοράς των ελλήνων αλλά είναι μια βαθειά δίδυμη κρίση. Αποτελεί τον συνδυασμό (α) της δομικής κρίσης του καπιταλισμού (όπως αυτή εκδηλώνονται τόσο διεθνώς όσο και εθνικά) με (β) τα ιδιαίτερα ελληνικά διαρθρωτικά προβλήματα που το μεγαλύτερο μέρος τους προκύπτει ακριβώς από την συμμετοχή του ελληνικού καπιταλισμού στην ευρωπαϊκή ιμπεριαλιστική ενοποίηση (βλέπε Μαυρουδέας (2010, 2011).

Το ξέσπασμα της σημερινής παγκόσμιας κρίσης όξυνε τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς μεταξύ των βασικών πόλων του διεθνούς συστήματος για το ποιος θα ισχυροποιηθεί μεταφέροντας δικά του βάρη σε άλλους πόλους και φυσικά σε πιο αδύναμες χώρες. Όλες οι καπιταλιστικές οικονομίες προσέφυγαν μαζικά σε κρατικά προγράμματα για την στήριξη του κεφαλαίου με συνέπεια τα δημοσιονομικά ελλείμματα να εκτιναχθούν στα ύψη. Για να καλυφθεί το κόστος αυτών των προγραμμάτων χρειάζονται ισχυροί ρυθμοί ανάπτυξης, πράγμα απίθανο καθώς η κρίση της πραγματικής οικονομίας όχι μόνο δεν φεύγει αλλά βαθαίνει. Εναλλακτικά, πρέπει να φορτωθούν άλλοι ιμπεριαλισμοί και αδύναμες χώρες τα κόστη της κρίσης.

Για τις ηγεμονικές δυνάμεις της ΕΕ η όξυνση της κρίσης και των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών βάζει σε κίνδυνο το βασικό όχημα τους για την διεκδίκηση παγκόσμιας ηγεμονίας, το ευρώ και, εν τέλει, αυτή την ίδια την ευρωπαϊκή ιμπεριαλιστική ενοποίηση. Γι’ αυτό εσπευσμένα στήθηκε ένας μηχανισμός εκμετάλλευσης των περιφερειακών χωρών της ΕΕ που μετατρέπονται σε οικονομικά και πολιτικά προτεκτοράτα. Με αστραπιαία ταχύτητα επιβάλλονται αντιλαϊκά μέτρα και αντιδραστικές δομικές αλλαγές που τις βυθίζουν στην ύφεση και στην υπερχρέωση. Η χώρα μας είναι από τα πρώτα θύματα αυτού του βρώμικου παιχνιδιού. Η ελληνική αστική τάξη συναινεί σ’ αυτό αφενός γιατί από την μείωση των εργατικών και λαϊκών εισοδημάτων ωφελείται και η δική της κερδοφορία και αφετέρου γιατί δεν τολμά να αντιταχθεί στους ευρωπαίους ηγεμόνες. Όμως κινδυνεύει ταυτόχρονα από την στρατηγική υποβάθμιση του ελληνικού καπιταλισμού σε χώρα υπό κηδεμονία και την εξαγορά των επιχειρήσεων και των πλουτοπαραγωγικών πόρων της από ξένα κεφάλαια έναντι πενιχρού αντιτίμου.

Η ειρωνεία της ιστορίας είναι ότι ο καπιταλισμός και οι ηγεμονικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις μπλέκουν στο ίδιο το δόκανο τους. Η λεγόμενη κρίση χρέους ξεφεύγει από εργαλείο εκμετάλλευσης των αδύναμων χωρών και επιστρέφει να χτυπήσει το κέντρο του συστήματος καθώς η πραγματική βάση της οικονομικής κρίσης (η υπερσυσσώρευση του κεφαλαίου) δεν επιλύεται και οι ηγεμόνες του συστήματος στρέφονται ο ένας εναντίον του άλλου πολλές φορές με τυφλό και κυριολεκτικά αυτοκαταστροφικό τρόπο. Έτσι το ξεζούμισμα των περιφερειακών ευρωπαϊκών χωρών, σε συνδυασμό με τον αυξανόμενο ανταγωνισμό της ΕΕ με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, φέρνει στο χείλος του γκρεμού πλέον και βασικές δυνάμεις (όπως την Ιταλία) και βάζει σε κίνδυνο το ίδιο το ευρωπαϊκό ιμπεριαλιστικό μπλοκ.

Η Αριστερά και η ΕΕ

Φυσικά και έχει μία αξία να δει τι έχει πει και κάνει κάθε χώρος της ελληνικής Αριστεράς σχετικά με το ζήτημα της ΕΟΚ και της ΕΕ. Ιδιαίτερα, είναι σημαντικό να επισημαίνονται οι ευθύνες είτε της ευρώδουλης «Αριστεράς» είτε χώρων που ταλαντεύθηκαν ή και συνεχίζουν να ταλαντεύονται σε σχέση με τη στάση απέναντι της. Όμως το σημαντικότερο σήμερα είναι να δει κανείς – εφόσον αναγνωρίζει ότι η μία από τις δύο βασικές αιτίες της ελληνικής κρίσης είναι η ΕΕ – με ποια πολιτική πρόταση και ποιο πρόγραμμα θα απαντήσει στην κρίση από τη σκοπιά της υπεράσπισης των λαϊκών συμφερόντων.

Το πρώτο ζήτημα που πρέπει να ξεκαθαρισθεί είναι ότι η σημερινή κρίση – τόσο στη διεθνή όσο και στην ελληνική διάσταση της – καταδεικνύει τα ιστορικά όρια του καπιταλιστικού συστήματος. Σε μία περίοδο πλήρους κυριαρχίας του και με το εργατικό κίνημα γονατισμένο ο καπιταλισμός, δέσμιος των εγγενών αντιφάσεων του που εναργέστατα ανέλυσε ο Μαρξ, μπήκε σε μία σοβαρότατη κρίση που, παρά την χρήση των πολυάριθμων και πολυσχιδών εργαλείων διαχείρισης της, αδυνατεί να ξεπεράσει τουλάχιστον με σχετικά ομαλό τρόπο. Πλέον, η υπερσυσσώρευση του κεφαλαίου δεν αντιμετωπίζεται μόνο με την βάρβαρη υποτίμηση της αξίας της εργασιακής δύναμης αλλά απαιτεί την μαζική καταστροφή κεφαλαίων, δηλαδή να πονέσει σοβαρά και το ίδιο το σύστημα. Η απάντηση της Αριστεράς (ιδιαίτερα της κομμουνιστικής) σ’ αυτό δεν μπορεί να είναι η προσφυγή σε συμμαχίες με χειμαζόμενα τμήματα του κεφαλαίου και του συστήματος για μια δήθεν φιλάνθρωπη μεταρρύθμιση του συστήματος (με ολίγο φραστικό αντικαπιταλισμό για καρύκευμα). Οι διάφορες αντινεοφιλελεύθερες συμμαχίες που στοιχίζονται πίσω από νεο-κεϋνσιανές προτάσεις (δεξιότατες ακόμη και για τα μέτρα του ίδιου του Κέυνς) και επικλήσεις μίας τάχα μου φιλολαϊκής ΕΕ είναι είτε βαθύτατα υποκριτικές είτε εθελοτυφλούν. Η πολιτική Ομπάμα δείχνει τα αδιέξοδα της νεο-κεϋνσιανής και αντι-νεοφιλελεύθερης πολιτικής. Όσο για την μετατροπή της ΕΕ σε Ευρώπη των λαών και της αλληλεγγύης (sic!) αυτό πλέον δεν κάνει ούτε για παιδικό παραμύθι.

Η πρόταση της Αριστεράς πρέπει να ξεκινά από την αναγκαιότητα του σοσιαλισμού. Όσο και αν αυτό, σε τέτοιες συνθήκες ήττας του εργατικού κινήματος, να ακούγεται εξωπραγματικό είναι η μόνη ιστορικά βάσιμη διέξοδος στο αδιέξοδο που έχει οδηγήσει την ανθρωπότητα ο καπιταλισμός. Η Αριστερά οφείλει να προβάλει ευθαρσώς το στρατηγικό ζήτημα αυτό και να μην υποκύπτει σε κοντόθωρες οπτικές που βάζουν την τακτική μπροστά από την στρατηγική. Ταυτόχρονα όμως η μετάβαση στο σοσιαλισμό δεν είναι μία στιγμιαία πράξη, μία ηρωική έφοδος αλλά είναι μία διαδικασία με προϋποθέσεις, βήματα και καμπές. Γι’ αυτό δεν αρκεί να επικαλείται κανείς την σοσιαλιστική διέξοδο αλλά πρέπει να δείχνει με βάση ένα μεταβατικό πρόγραμμα πως θα πραγματοποιηθεί αυτή. Το μεταβατικό πρόγραμμα είναι η γέφυρα μεταξύ της στρατηγικής και τακτικής με βάση τις συγκεκριμένες ιστορικές συνθήκες, όπως υποδειγματικά έχει δείξει ο Λένιν. Και φυσικά δεν συνιστά κανένα ενδιάμεσο ιστορικό στάδιο, όπως διάφορες παιδαριώδεις αριστερίστικες αντιλήψεις υποστηρίζουν.

Ο βασικός κόμβος ενός τέτοιου μεταβατικού προγράμματος είναι η αποδέσμευση από την ΕΕ ακριβώς γιατί συμπυκνώνει στη σημερινή συγκυρία (και όχι σε κάποια ιδεατή άλλη) το σύνολο των αντιθέσεων και διαχωρίζει την αστική από την προλεταριακή στρατηγική. Η ελληνική αστική τάξη, παρόλα τα εξόφθαλμα πλέον αδιέξοδα της, είναι δεσμευμένη στην ΕΕ και, παρά και τις δικές της ζημιές, δεν τολμά να αντιπαρατεθεί στους ηγεμόνες της ΕΕ θεωρώντας ότι το κόστος θα είναι ακόμη μεγαλύτερο. Όσο και εάν μερίδες της διαμαρτύρονται και απαιτούν ακόμη και μία σκληρότερη διαπραγμάτευση, η αποδέσμευση από την ΕΕ αποτελεί την κόκκινη γραμμή που όποιος την διαβεί (πραγματικά και όχι φραστικά και για διαπραγματευτικούς λόγους) είναι αντίπαλος. Μπορεί κάποια στιγμή, αλλά όχι σήμερα, είτε η ελληνική αστική τάξη είτε οι ηγεμονικοί ευρωπαϊκή ιμπεριαλισμοί – αντιπαραθετικά ή συναινετικά – να προχωρήσουν σε κάτι τέτοιο. Και φυσικά το κόστος θα το πληρώσουν πάλι οι εργαζόμενοι. Όμως, σήμερα κάτι τέτοιο απαγορεύεται. Εάν, μετά από αδιέξοδα και καταστροφές, η αστική τάξη καταλήξει σ’ αυτήν – αλλά με άλλο μίγμα πολιτικής και επιμερισμού του κόστους – θα είναι από θέσεις πολιτικής και ταξικής αδυναμίας και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό.

Η Αριστερά οφείλει, σήμερα που είναι «απαγορευμένη», να διατυπώσει την πρόταση της με πληρότητα και σαφήνεια. Η αποδέσμευση από την ΕΕ είναι προϋπόθεση για την εκκίνηση της διαδικασίας σοσιαλιστικής μετάβασης καθώς στα πλαίσια της αλλά και για την πιο απλή απάλυνση των δεινών των εργαζομένων. Η απλή έξοδος από την ΟΝΕ, αλλά όχι από την ΕΕ, είναι ανεπαρκής και ατελέσφορη. Πρώτον, η ΕΕ δεν θα το επιτρέψει στην παρούσα συγκυρία για ευνόητους λόγους. Όμως και από την σοσιαλιστική σκοπιά αυτό δεν είναι σημαντικό καθώς θα συντηρήσει ψευδαισθήσεις. Αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι για μία σχετικά μικρή ανοικτή οικονομία σαν την Ελλάδα η ανάκτηση της συναλλαγματικής και εν μέρει της νομισματικής πολιτικής ενώ συνεχίζει να δεσμεύεται από την κοινή αγορά δεν λύνει κανένα ουσιαστικό πρόβλημα. Από την άλλη, η προβολή ως κόμβου ενός μεταβατικού προγράμματος της στάσης πληρωμών είναι ακόμη πιο αδιέξοδη γιατί το πρόβλημα του χρέους είναι παράγωγο της οικονομικής κρίσης και όχι η αιτία. Άλλωστε πλέον το ίδιο το κεφάλαιο – με καυγάδες και αντιφάσεις – την έχει θέσει επί τάπητος. Παρόμοια προβλήματα έχουν και διάφορα αμφίβολης πολιτικής και πρακτικής αξίας πυροτεχνήματα (όπως η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου).

Ένα πρόγραμμα για την αποδέσμευση της χώρας από την ΕΕ και την σοσιαλιστική μετάβαση

Η αποδέσμευση από την ΕΕ θα ξαναδώσει στη χώρα αναγκαία εργαλεία οικονομικής πολιτικής (νομισματική, δημοσιονομική, βιομηχανική, εμπορική κλπ.) που έχουν εκχωρηθεί στα κέντρα της ΕΕ. Όμως η πρόταση της Αριστεράς για την αποδέσμευση πρέπει αναγκαία να συμπληρώνεται από:

(1) Την άρνηση του εξωτερικού χρέους που θα απαλλάξει την χώρα από την δαμόκλεια σπάθη του εξωτερικού χρέους. Άλλωστε, όπως έδειξε και η περίπτωση της Αργεντινής, οι περισσότεροι ξένοι δανειστές θα τρέξουν γρήγορα να διαπραγματευθούν την διευθέτηση των χρεών.

(2) Την εισαγωγή ελέγχων στην κίνηση των κεφαλαίων έτσι ώστε να αποφευχθεί η φυγή στο εξωτερικό.

(3) Την κρατικοποίηση του τραπεζικού συστήματος (που ούτως ή άλλως στηρίζεται σκανδαλωδώς από το δημόσιο) έτσι ώστε να αποφευχθεί η κατάρρευση του και να χρησιμοποιηθεί για την χρηματοδότηση της οικονομίας.

(4) Την δημιουργία ενός πραγματικού συστήματος προοδευτικής φορολογίας έτσι ώστε να τονωθεί η ζήτηση των λαϊκών και μεσαίων στρωμάτων και να ενισχυθεί έτσι η οικονομία με το ταυτόχρονο κυνήγι της φοροδιαφυγής και ιδιαίτερα αυτής που καμία κυβέρνηση δεν αγγίζει (των μεγάλων επιχειρήσεων και των ευκατάστατων στρωμάτων) για να εξευρεθούν πόροι για την αναπτυξιακή ενίσχυση της οικονομίας.

(5) Την ελεγχόμενη διολίσθηση της ισοτιμίας του νομίσματος, έτσι ώστε να διευκολυνθεί η εμπορική ανταγωνιστικότητα σε συνδυασμό με ένα σύστημα ελέγχου των τιμών έτσι ώστε να μην υπάρξουν αδικαιολόγητες πληθωριστικές αυξήσεις ιδιαίτερα στα είδη μαζικής κατανάλωσης. Η πολιτική αυτή θα διευκολύνει επίσης την βιομηχανική και παραγωγική αναγέννηση της οικονομίας.

Το πιο κρίσιμο όμως στοιχείο της πρότασης και το επιστέγασμα ενός τέτοιου προγράμματος είναι η σχεδιασμένη παραγωγική αναδιάρθρωση της οικονομίας σε σοσιαλιστική βάση (δηλαδή με την κοινωνική ιδιοκτησία και έλεγχο τουλάχιστον των βασικών οικονομικών κλάδων). Όλα τα προηγούμενα μέτρα είναι κυρίως «αμυντικού» χαρακτήρα που διευκολύνουν αλλά δεν επιλύουν από μόνα τους τον πυρήνα του προβλήματος, την οικονομική κρίση. Για να ξαναπάρει μπροστά η ελληνική οικονομία, να ξεπερασθεί η αποβιομηχάνιση και η διάλυση της παραγωγικής δομής και για να αξιοποιηθούν οι πλουτοπαραγωγικοί πόροι προς όφελος του λαού χρειάζεται ένα συγκροτημένο σχέδιο στόχων και πολιτικών. Καμία ιδιωτική πρωτοβουλία δεν θα επωμισθεί το κόστος και τον κίνδυνο μιας τέτοιας αναδιάρθρωσης, ιδιαίτερα μέσα σε συνθήκες οξυμένης ταξικής σύγκρουσης. Μόνο ένα ρεαλιστικό σχέδιο σοσιαλιστικής οικονομικής οικοδόμησης μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο.

Επελέγη ο τρόπος κατάρρευσης των ελληνικών τραπεζών

http://www.antinews.gr/2011/09/02/120193/
Με ένα δρακόντειο νομοσχέδιο που κατέθεσε εσπευσμένα η κυβέρνηση, λόγω των ραγδαίων εξελίξεων στην οικονομία και την ασφυξία του τραπεζικού συστήματος, επιχειρεί να περισώσει ότι μπορεί και να βάλει χέρι στα εγχώρια golden boys.
Ανάμεσα στα υπόλοιπα πολύ ενδιαφέροντα άρθρα του τραπεζοκτόνου νόμου, τα οποία μπορείτε να δείτε με αρκετές λεπτομέρειες  στο διαδίκτυο, υπάρχει μια λεπτομερής αναφορά στον τρόπο που επελέγη τελικά για την επικείμενη χρεοκοπία των τραπεζών.  Μάλιστα το όλο σχέδιο δείχνει να είναι εμπνευσμένο από την επιτυχή πώληση της Ολυμπιακής επί κυβερνήσεως Ν.Δ.
Ας εξετάσουμε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα:  Υποθέστε ότι έχουμε να κάνουμε με την Fesibank, μια θηριώδη τράπεζα του ιδιωτικού τομέα, με τεράστιο ενεργητικό και ανάλογες καταθέσεις αλλά και θηριώδεις ζημιές που συσσωρεύτηκαν κατά τη διάρκεια της κρίσης.
Αφού διαγνωσθεί οριστικά η κεφαλαιακή της ανεπάρκεια από την ΤΤΕ, πάντα με τη βοήθεια της Blackrock και αφού εξαντληθούν οι διαθέσιμοι μηχανισμοί στήριξης, η αμαρτωλή τράπεζα θα μεταβιβάζει τα υγιή στοιχεία του ενεργητικού της  (συμπεριλαμβανομένων των καταθέσεων αλλά και των ήδη κουρεμένων ομολόγων), σε μια νέα τράπεζα.  Στην Fesibank θα παραμείνουν όλα τα βάρη, (κόκκινα δάνεια, ζημιές, χρέη, πλεονάζον προχωπικό κ.λπ) και θα τίθεται σε εκκαθάριση.  Η νέα τράπεζα θα είναι απόλυτα υγιής και θα στηρίζεται σε κρατικά κεφάλαια από το ΤΧΣ.  Έπειτα από δύο χρόνια, το κράτος θα εκπλειστηριάζει το ποσοστό του, προσδοκώντας και ένα σεβαστό ποσοστό κέρδους.
Αν και στο νομοσχέδιο υπάρχουν αρκετά θετικά στοιχεία, όπως η επιτέλους ουσιαστική διασφάλιση των καταθέσεων, μας αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση και αυτό γιατί ουσιαστικά εξοντώνει με συνοπτικές διαδικασίες ένα άλλοτε κραταιό σύστημα,  που υπήρξε ο βασικός πυλώνας της εθνικής μας οικονομίας, ενώ αφήνει σεβαστές υπόνοιες για δυσάρεστα επακόλουθα (haircut, ανεξέλεγκτη χρεοκοπία).
Η δυσωδία μιας επικείμενης άτακτης χρεοκοπίας αναδύεται ιδιαίτερα έντονη μέσα από το νομοσχέδιο αυτό, καθώς ήταν φανερό ότι το σημαντικότερο βαρίδιο έναντι μιας γενναίας αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, ήταν ο ξαφνικός θάνατος που αυτή θα επέφερε στις εγχώριες τράπεζες (κάτι το οποίο απεδείχθη περίτρανα κατά τη διάρκεια του roll over).  Με το νόμο αυτό, θα μπορούσε η κυβέρνηση να περικόψει έως και 70 – 80% το χρέος της και ταυτόχρονα να εξυγιάνει τις τράπεζες αλλά και να διασφαλίσει τις καταθέσεις. (Τώρα αν αυτό κοστίσει στη χώρα την έξοδο από την ευρωζώνη, δεν μπορούμε να σας απαντήσουμε) Η βίαιη διακοπή του τροϊκανού ελέγχου, αλλά και η απόγνωση του κ. Πρωθυπουργού για μια ύστατη ‘’ηρωική’’ πράξη ενόψει ΔΕΘ, ίσως να σχετίζονται με τα παραπάνω.
Το νομοσχέδιο αυτό τέλος, αποτελεί την κυνική ομολογία της κυβέρνησης για την παταγώδη αποτυχία της οικονομικής της πολιτικής, όπως αυτή εκφράστηκε με οδυνηρό τρόπο μέσω δύο υπουργών και αλλεπάλληλων γκαφών, με βασικό της άξονα την αλόγιστη και παράλογη ενίσχυση ενός κλινικά νεκρού κλάδου της οικονομίας, χωρίς καμία αναπτυξιακή διασφάλιση.
Κακοφωνίξ

“Κράξιμο” στον Πάγκαλο από ζευγάρι που συνελήφθη

http://olympia.gr/2011/09/02/%CE%BA%CF%81%CE%AC%CE%BE%CE%B9%CE%BC%CE%BF-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%80%CE%AC%CE%B3%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CE%B6%CE%B5%CF%85%CE%B3%CE%AC%CF%81%CE%B9-%CF%80%CE%BF%CF%85/

Επίθεση στον Πάγκαλο από άγνωστους

Πρωί πρωί με την αυγούλα έμελλε να βρεθεί γι ακόμα μια φορά στο στόχαστρο…
πολιτών ο Θεόδωρος Πάγκαλος. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης βρισκόταν πεζός με κατεύθυνση το γραφείο του ,με την ασφάλειά του στην πλατεία Ομονοίας όταν τον πλησίασε ένα ζευγάρι και αρχισε να τον στολιζει με διάφορα κοσμητικά επίθετα. Η ασφάλεια του Θεόδωρου Πάγκαλου κάλεσε την αστυνομία και το ζευγάρι, ένας άντρας 26 και μια γυναίκα 24 ετών,συνελήφθησαν.
Στην κατοχή τους βρέθηκαν ένα μαχαίρι και σπρέι πιπεριού και γι αυτό το λόγο κρατούνται. Ακόμα δεν εχει διευκρινηστεί εαν ο Αντιπρόεδρος σκοπεύει να κινηθεί κατά των δύο ατόμων.

Planet – Greece

Τέρενς Κουίκ> Εγώ και το "Κόντρα"... - επιστολή στο "Κουρδιστό Πορτοκάλι"

http://kourdistoportocali.com/default.aspx?pageid=7381

Από τον Τέρενς Κουίκ

Aγαπητό "Κουρδιστό Πορτοκάλι"
Στο ΚΟΝΤΡΑ έκανα την 11μηνη προσπάθειά μου με πολύ κόπο.Με μιά χούφτα νέα παιδιά,όχι παραπάνω από 8 συνολικά,που τα περισσότερα στο ξεκίνημα της καριερας τους,δούλεψαν και αυτά πολύ σκληρά,σε ένα ιδιαίτερο απαιτητικό Δελτίο.Πραγματικά αφήνω πίσω ένα δημοσιογραφικό θησαυρό, με τις άπειρες ευχαριστίες μου.
Από κει και πέρα,η ανακοίνωση αισθάνομαι ότι με αδικεί.Δεν θα κάνω άλλο σχόλιο,γιατί στη δική μου επαγγελματική πορεία δεν έδωσα δείγματα αντιπαλότητας ή συγκρουσιακών σχέσεων,που να ξεκινούν από μένα.Ούτε μπήκα στη διαδικασία δημοσίων απαντήσεων,ανταπαντήσεων και αντεγκλήσεων στο όποιο επαγγελματικό μου διαζύγιο,όπως συνέβη και με τον ΑΝΤ1 και με το ΣΤΑΡ.

Εξ άλλου τί να πω όταν όλη η πιάτσα (και κυρίως εκείνοι που έχουν δουλέψει μαζί μου)γνωρίζουν ότι απέχω πολύ μακρυά από μεθόδους σαν κι αν αυτές που μου αποδίδονται. 

Τέλος,πάντων.Ότι συνέβη,συνέβη. Κρατώ τις πολλές καλές στιγμές μου στο ΚΟΝΤΡΑ και πετάω τις ελάχιστες (αλλά πολύ σοβαρές) δυσάρεστες στιγμές του τελευταίου καιρού.Υπερασπίστηκα την αξιοπρέπειά μου και την επαγγελματική μου ιστορία και γιαυτό με δύο επιστολές μου στην ιδιοκτησία,από τις 25 Αυγούστου,δήλωσα την αποχώρησή μου.

Στην μία,μάλιστα,διατύπωσα με κάθε ειλικρίνεια τις ευχαριστίες μου που επί 11 μήνες διαμόρφωνα από πλευράς ρεπορτάζ και σχολίων μου το Κεντρικό Δελτίο του ΚΟΝΤΡΑ χωρίς την ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ εργοδοτική παρέμβαση.Μιά απόλυτη ελευθερία λόγου και επιλογών θεμάτων την οποία οφείλω να προσθέσω ότι είχα και στις εποχές του ΑΝΤ1 και στις πρωϊνές εκπομπές του ΣΤΑΡ και του ΑΛΤΕΡ και στον BlueSky και στην πρωϊνή ραδιοφωνική εκπομπή της ΝΕΤ 105,8 που παρουσίαζα με την Κατερίνα Σερέτη τη διετία 2008-10 και που φυσικά έχω και στην αρθρογραφία μου στο περιοδικό "Επίκαιρα",με το οποίο συνεργάζομαι τους τελευταίους τέσσερις μήνες.

Βλέπετε,όσο περνάει ο καιρός και φορτώνομαι χρόνια επαγγελματικά και βιολογικά στη πλάτη μου,δύσκολα μπορώ να καλουπωθώ στις όποιες εργοδοτικές απαιτήσεις από πλευράς "γραμμής",απαγορεύσεων,υπαγορεύσεων κλπ.Αν και εδώ που τα λέμε,ακόμα πιό δύσκολα και οι εργοδότες θα αναλάμβαναν τέτοιες...πρωτοβουλίες!

Αλλά,εν πάση περιπτώσει,στο ΚΟΝΤΡΑ δεν υπήρχε καν τέτοια σκέψη ή πρόθεση από πλευράς ιδιοκτησίας.Τουλάχιστον όσο ήμουνα εγώ εκεί.Και αυτό το εκτιμώ απεριόριστα.

Είναι σαφές ότι τον τελευταίο καιρό είχε γίνει δύσκολη η συνεργασία μου με τον Τάσο Παπαδόπουλο.Είναι επίσης σαφές ότι αυτό ήταν και η αιτία που οδηγήθηκα στην έξοδο του καναλιού.

Οι όποιες διαφορές,όμως,δεν με εμποδίζουν να του ευχηθώ καλή επιτυχία στη συνέχεια της δύσκολης προσπάθειάς του.

Εξ άλλου 40 χρόνια φιλίας μαζί του,ας έχουν πλέον την επιλογή μόνο της φιλίας και όχι της συνεργασίας.

Από δω και μπρος,δεν ξέρω ακριβώς και πότε, τί θα κάνω.Προς το παρόν θέλω να ξεκουραστώ δίπλα στην οικογένειά μου γεμίζοντας τις μπαταρίες μου και κρατάω τις ακροτελεύτιες ευχές της ανακοίνωσης του ΚΟΝΤΡΑ,οι οποίες και θέλω να ελπίζω ότι,αυτές τουλάχιστον,είναι ειλικρινείς.

Και πάλι ευχαριστώ για τη φιλοξενεία,

Με εκτίμηση

Τέρενς Κουίκ

Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου: Mε γκολάρα Νίνη άλωσε το Ισραήλ!

http://www.sport-fm.gr/article/498297

Τώρα, ναι!

Μπορούμε, όχι μόνο να το πούμε, αλλά και να το… φωνάξουμε:

«Πολωνία, Ουκρανία… ερχόμαστε»!

Με γκολάρα του Νίνη στο 60', η Εθνική μας ομάδα επικράτησε 1-0 του Ισραήλ στο Τελ Αβίβ και πλέον, είναι (μόνο) στο χέρι της η πρόκριση στο EURO 2012!

Στη χειρότερη περίπτωση, η Ελλάδα -που είναι πρώτη στον 6ο όμιλο, πλέον, με 17 βαθμούς, τέσσερις περισσότερους από τους Ισραηλινούς και την Κροατία, που αγωνίζεται το βράδυ στη Μάλτα- θα είναι δεύτερη, αλλά… η κορυφή της ανήκει!



Δείτε σε περιγραφή Γιώργου Χελάκη για τον NovaΣΠΟΡ FM 94,6 το γκολ της νίκης.



Η βαθμολογία του 6ου ομίλου (σε παρένθεση, ο αριθμός των ματς που έχουν δώσει)

ΕΛΛΑΔΑ 17 (7)
Κροατία 13 (6)
Ισραήλ 13 (8)
Γεωργία 9 (7)
Λετονία 4 (6)
Μάλτα 0 (6)

Η επόμενη αγωνιστική (6/9)

Κροατία-Ισραήλ
Μάλτα-Γεωργία
Λετονία-Ελλάδα



Το Ισραήλ μπήκε -λίγο- πιο δυνατά στο ματς, εκμεταλλευόμενο την απίθανη ατμόσφαιρα στο «Μπλούμφιλντ», αλλά από το 18' και μετά, μόνο οι διεθνείς μας υπήρχαν στον αγωνιστικό χώρο! Για δύο λεπτά, μέχρι το 20', οι παίκτες του Φερνάντο Σάντος έπιασαν… τρελό ρυθμό, διάστημα που αρκούσε για να αποδιοργανώσει τους Ισραηλινούς.

Όπως πήγαινε το ματς, φαινόταν πως ήταν θέμα χρόνου η πρώτη μεγάλη φάση για την Ελλάδα. Στο 24', λοιπόν, ο Σαλπιγγίδης, έπειτα από γύρισμα του Τοροσίδη, πλάσαρε, ο Αουάτ, όμως, με υπερένταση, κατάφερε να μπλοκάρει.

Οι γηπεδούχοι προσπάθησαν να αντιδράσουν, ωστόσο, έβρισκαν συνεχώς, παντού, μπροστά τους… τους Παπαδόπουλους (Αβραάμ και Κυριάκο)! Εξαιρετικός, στο ντεμπούτο του, ο Ζαραδούκας, που… εξαφάνισε κοτζάμ Μπεναγιούν! Γενικά, η αμυντική λειτουργία της Εθνικής ήταν για σεμινάριο (όπως πάντα), χωρίς αυτό να σημαίνει ότι επιθετικά δεν τα πήγαμε καλά. Το αντίθετο!

Στις καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου χάθηκαν άλλες δύο ευκαιρίες για να ανοίξουμε το σκορ, αλλά όλα έδειχναν πως κάτι τέτοιο θα συνέβαινε σύντομα.

Οι Ισραηλινοί μπήκαν -όπως και στο πρώτο- πιο δυνατά στο δεύτερο ημίχρονο και… άγχωσαν, κάπως, τους διεθνείς μας. Αφού πέρασε, όμως, το πρώτο πεντάλεπτο της επανάληψης, άμυνα και μεσαία γραμμή… (ξανα)συντονίστηκαν, με αποτέλεσμα η Εθνική να γίνει και πάλι -όπως και στο πρώτο ημίχρονο- απειλητική. Τοροσίδης και Σαμαράς συνέχισαν να είναι ορεξάτοι, ενώ ο Μάκος ήταν εξαιρετικός στη μεσαία γραμμή, αντικαθιστώντας επάξια τον Καφέ, που είχε τραυματιστεί και περάσει εκτός στο 42'.

Ο επιθετικός… οίστρος των ποδοσφαιριστών του Φερνάντο Σάντος «καρποφόρησε», επιτέλους, στο 60', όταν ο Σωτήρης Νίνης, αφού «χόρεψε» δύο αμυντικούς, με φοβερό σουτ, έστειλε την μπάλα στα δίχτυα του ανήμπορου να αντιδράσει, Αουάτ (0-1).

Στη συνέχεια, το Ισραήλ προσπάθησε να απαντήσει και πάλι, όμως, τα έβρισκε σκούρα απέναντι στην ελληνική άμυνα.

Κάπως έτσι, φτάσαμε στη λήξη του αγώνα, που βρήκε την Εθνική μας ομάδας θριαμβεύτρια στο Τελ Αβίβ και… με το ένα πόδι στο EURO 2012.

• Στο παιχνίδι με τη Λετονία, την Τρίτη (στις 21:30), δεν θα αγωνιστούν οι Κατσουράνης και Τοροσίδης, καθώς συμπλήρωσαν κάρτες.

Το φιλμ του αγώνα.



Ισραήλ (Λουίς Φερναντές): Αουάτ, Σπούνγκιν, Μπεν Χαΐμ, Γκέρσον, Καγιάλ, Αλμόγκ Κοέν (61' Νάτσο), Ραφαέλοφ, Σέχτερ (55' Νταμάρι), Μπεναγιούν, Ζάχαβι (54' Χέμεντ), Μπεν Χαρούς

Στον πάγκο: Χαΐμοφ, Νάτσο, Μπουζάγκλο, Γκολάσα, Ταμίρ

Ελλάδα (Φερνάντο Σάντος): Σηφάκης, Κ. Παπαδόπουλος, Αβραάμ Παπαδόπουλος, Τοροσίδης, Ζαραδούκας, Κατσουράνης, Καφές (42' Μάκος), Καραγκούνης, Νίνης (78' Φετφατζίδης), Σαμαράς, Σαλπιγγίδης (83' Μανιάτης)

Στον πάγκο: Τζόρβας, Πέτσος, Λυμπερόπουλος, Βύντρα

Διαιτητής: Κρεγκ Αλεξάντερ Τόμσον (Σκωτία)
Α' Βοηθός: Φράνσις Άντριους (Σκωτία)
Β' Βοηθός: Άλασντερ Ρος (Σκωτία)
4ος Διαιτητής: Στίβεν ΜακΛιν (Σκωτία)

Γήπεδο: «Μπλούμφιλντ»

Νίκος Ράλλης

Οι έμποροι των εθνών...

http://kostasxan.blogspot.com/2011/09/blog-post_1340.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+blogspot%2FvhzE+%28%CE%91%CF%82+%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AE%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5+%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%BF%CF%85%CF%82!%29

Βιασμός Νο 6... Καλό κουράγκιο!

Οι εμπόροι ήρθαν. Με τους φακέλους τους, το βλοσυρό ύφος και τη συνταγή...

Ηρθαν να πουλήσουν χρήμα. Την 6η δόση.

Χρήμα πουλούν... Ανθρώπους και Πατρίδα αγοράζουν.

Τρόϊκα και κυβέρνηση άρχισαν τα... προκαταρκτικά για τον επικείμενο 6ο Βιασμό.

Καθηγητάδες, δημοσιογράφοι, και υπουργεύοντες καρεκλοκένταυροι άρχισαν να μοιράζουν... βαζελίνη.

Σύσσωμοι όλοι διατυπώνουν "απόψεις", μεταδίδουν "πληροφορίες" και διαρροές.

Λίγες, σου λέει, οι επιχειρησιακές συμβάσεις. Αρα... "λογική" και απαραίτητη η κατάργηση των κλαδικών!

Τα έσοδα δεν αυξήθηκαν στο σχεδιαζόμενο και επιθυμητό ύψος.

Αρα, "λογική" και αναμενόμενη μιά νέα αύξηση φόρων!

Οι δημόσιες δαπάνες υστερούν των στόχων. Αρα, "λογική" και αναμενόμενη η μείωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων!

"Λογική" και αναμενόμενη η... θεσμοθέτηση Απολύσεων!

- Οι Διάκονοι του πατριωτισμού... ακονίζουν τα τσουτσούνια τους.

Καταπίνουν τα βιάγκρα του νεοφιλελευθερισμού... να ενισχύσουν τον "οργανισμό" τους... να αποδώσουν ικανοποιητικά στη διάρκεια του νέου Βιασμού... μη τυχόν και οι Ξένοι Συνεταίροι τους, τούς θεωρήσουν...ανίκανους ή μειωμένης απόδοσης!

Ξετυλίγουν τη φαντασία τους για να πετύχουν την... ενεργή συμμετοχή των θυμάτων τους στη διαδικασία Βιασμού... υποσχόμενοι πως, αν στηθούμε καλά στο Βιασμό (εφαρμόσουμε μεσοπρόθεσμο και σιωπήσουμε στο Ξεπούλημα)... μέσα σε λίγα χρόνια θα ανήκουμε στις 30 πλουσιότερες χώρες (Εφιάλτης-Γιωργάκης, στη χτεσινή συνάντηση - παραμύθι με τα λαμόγια των "κοινωνικων εταίρων").

Φρεσκάρουν τα γνωστά βάρβαρα "σοσιαλιστικά" τους επιχειρήματα, τύπου "δύσκολα,αλλά αναγκαία μέτρα" (Εφιάλτης-Γιωργάκης, χτες) ή του τύπου "παίρνουμε μέτρα με το πιστόλι της τρόϊκας στον κρόταφο" (Εφιάλτης-Βενιζέλος, χτες, στην ίδια, παρανοϊκή, μάζωξη).

Ξεδιπλώνουν τα νέα stage, δήθεν να αντιμετωπίσουν την ανεξέλεγκτη πτήση της Ανεργίας... όταν ο πρόεδρος του ΑΣΕΠ δηλώνει απερίφραστα πως "το ΑΣΕΠ δεν εγγυάται τη Διαφάνεια των προσλήψεων" των 55.000 του προγράμματος: "Εδώ Πασοκ - Εκτελούνται προσλήψεις ημετέρων"!

Εντός ολίγου θα αρχίσουν να καταφτάνουν τα... νεοφιλελεύθερα εξώδικα για την καταβολή του κεφαλικού φόρου, του τέλους επιτηδεύματος, των μειώσεων από κατάργηση φοροαπαλλαγών, των έκτακτων εισφορών από ακίνητη ιδιοκτησία και πάει λέγοντας.

Είναι ακόμα μιά "αναγκαία"συμμετοχή του Λαού στην αντιμετώπιση της Κρίσης!

Αν τα συνδυάσουμε με την "αξιοποίηση" της Εθνικής περιουσίας και με τα "αναγκαία" ανταλλάγματα για την 6η δόση... θα είμαστε μιά ωραία παρέα... Θυμάτων και Μαλάκηδων!

Οι Βιαστές δεν σταματούν με παρακάλια!

Σταματούν με Φωνές, Αλληλεγγύη και Αντίσταση.

(Και με Οδοφράγματα... Ακόμα κι αν στήνονται με τα... Κορμιά μας!).

Πηγή

Οι κουραμπιεδες με την κοκαΐνη και ο στόκος στον εγκέφαλο των μνημονιακών της δημοσιογραφίας…

http://olympia.gr/2011/09/02/%CE%BF%CE%B9-%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%B9%CE%B5%CE%B4%CE%B5%CF%82-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%90%CE%BD%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF-%CF%83%CF%84/

Ο περισσότερος κόσμος προτιμάει να ενημερώνεται από τα μεγάλα ΜΜΕ και όχι από τα διάφορα blogs ή τα κοινωνικά δίκτυα. Όπως και να το δει κανείς, ένας δημοσιογραφικός οργανισμός στελεχωμένος από επαγγελματίες δημοσιογράφους εκπέμπει κύρος και σοβαρότητα, έτσι δεν είναι;

Ας πούμε, ποιος σοβαρός… δημοσιογραφικός οργανισμός θα δημοσίευε χωρίς διασταύρωση μια είδηση που αναφέρεται σε κουραμπιέδες πασπαλισμένους με κοκαΐνη αντί για ζάχαρη άχνη (!) που μοιράστηκαν σε κηδεία (!!) κάνοντας τους ηλικιωμένους παρευρισκόμενους να χορεύουν και να τρέχουν γύρω-γύρω (!!!); Και μάλιστα, όταν η συγκεκριμένη είδηση βρίσκεται αναρτημένη εδώ και μία εβδομάδα στο χιουμοριστικό epicnews.gr, μαζί με την αποκάλυψη πως το ότι το iPhone είναι έργο εξωγήινης τεχνολογίας και μια έρευνα που σχετίζει τη στενότητα του γυναικείου κόλπου με την ανατομία του αυτιού;

Όχι το NewsIt του σοβαρού και έγκριτου δημοσιογράφου Νίκου Ευαγγελάτου, σίγουρα…

Ούτε φυσικά το news247.

Και βέβαια, ούτε λόγος να γίνεται για τον ΣΚΑΪ, που άλλωστε θα μπορούσε άνετα να διασταυρώσει την πληροφορία με ένα απλό τηλεφώνημα στη ΓΑΔΑ:

Και να ήταν μόνο αυτοί… Διάφορα άλλα “ενημερωτικά” sites (που μπορείτε να δείτε κάνοντας μια απλή αναζήτηση στο Google) έσπευσαν να αναδημοσιεύσουν την είδηση, ειδικά μετά τη σημερινή ανάρτηση του ΣΚΑΪ. Βλέπετε, η εγκυρότητα της επιχείρησης του Αλαφούζου έπεισε πολλούς πως η είδηση είναι αληθινή.

Τα συγχαρητήριά μας στα παιδιά του epicnews.gr (τα οποία να σημειωθεί πως δεν το παίζουν δημοσιογράφοι, απλά κάνουν την πλάκα τους) για το -έστω και κατά λάθος- ξεμπρόστιασμα των “σοβαρών” δημοσιογράφων.

Αυτά. Καλή σας ενημέρωση!

UPDATE: η είδηση σήμερα έπαιξε και στη ΝΕΤ, και μέσω αυτής και στο STAR. Μεγαλεία…

UPDATE 2: η είδηση εξαφανίστηκε από την ιστοσελίδα του ΣΚΑΪ (bad luck, screenshots manent) και λίγο αργότερα και από το news247. Στο τελευταίο, τουλάχιστον, οι υπεύθυνοι είχαν την ευθιξία και το θάρρος να παραδεχτούν το λάθος τους και να ζητήσουν συγγνώμη από τους αναγνώστες τους.

http://reportaznet.blogspot.com/2011/09/blog-post_01.html

http://www.salata.tv

Η εσχάτη προδοσία στο Ελληνικό και Διεθνές δίκαιο

http://logioshermes.blogspot.com/2011/09/blog-post_3839.html

ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΚΑΤΣHΡΩΔΗ

ΑΝΑΦΟΡΑ - ΑΙΤΗΣΗ

Του Δημητρίου ΑΝΤΩΝΙΟΥ, ιατρού, κατ. Χαλκίδος

Σχετ. 1) Η ΑΒΜ ΙΔ` 2010/19473/15-10-2010 ΜΗΝΥΣΗΣ μου στην Εισαγγελία Αθηνών εναντίον των μελών του Ελληνικού Κοινοβουλίου, της Κυβέρνησης και του Προέδρου της Δημοκρατίας, για Εσχάτη Προδοσία κατά της Ελλάδος
2) Το με αριθμ. Πρωτ. 171492/15-07-2011 διαβιβαστικό της εισαγγελίας πρωτοδικών Αθηνών προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου

Θέμα:
1) Παραπομπή της σχετικής δικογραφίας στην Τακτική Δικαιοσύνη, σύμφωνα με το άρθρο 97 Συντ.
2) Αίτηση για την έκδοση διαταγής από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για την άσκηση ποινικής δίωξης από τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, κατά το κατηγορητήριο
3) Κατάθεση Συμπληρωματικών Στοιχείων

Κε Εισαγγελέα

1 & 2: Η Εσχάτη Προδοσία είναι Διαρκές(*) Πολιτικό Έγκλημα(**)και ως τέτοιο εκδικάζεται αρμοδίως από τα Τακτικά Δικαστήρια, σύμφωνα με το άρθρο 97 Συντ. (κι ΟΧΙ σύμφωνα με το άρθρο 86 Συντ. και τον ν. 3126/2003 «περί ευθύνης υπουργών»).

Για τον λόγο αυτό
ΖΗΤΩ
α) Να παραπέμψετε την σχετική δικογραφία στην Τακτική Δικαιοσύνη, σύμφωνα με το άρθρο 97 Συντ.
β) Να διατάξετε την άσκηση ποινικής δίωξης από τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, κατά το κατηγορητήριο

(*) Η § 2 του άρθρου 134 που εισήχθη με το α. 2 § 2 και 3 του ν. 1366/1983, καθορίζει ως διαρκές του έγκλημα της Εσχάτης Προδοσίας, διότι οι μορφές υπο τις οποίες προβλέπεται η διάπραξη της εσχάτης προδοσίας περιλαμβάνουν και την περίπτωση που ο δράστης (ΠΚ 134 παρ.2γ): «γ) ασκεί ή άσκησε την εξουσία που ο ίδιος ή άλλος κατέλαβε με τους τρόπους και τα μέσα που προβλέπει το άρθρο αυτό».
Με τη διάταξη αυτή το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας προβλέπεται και τιμωρείται αναμφίβολα ως διαρκές έγκλημα.

(**) Η έσχατη προδοσία ονομάζεται και πολιτικό έγκλημα, επειδή στρέφεται αμέσως κατά της Πολιτείας και τείνει στην ανατροπή ή αλλοίωση της “καθεστηκυίας” τάξεως, η οποία υπάρχει σύμφωνα με το ισχύον πολίτευμα, και ως συναφές προς το πολιτικό έγκλημα θεωρείται εκείνο που τελεί σε τέτοια συνάφεια προς το πολιτικό έγκλημα , ώστε η προσβολή που επέρχεται σε κάποιο έννομο αγαθό να έχει ως άμεσο αποτέλεσμα την παρασκευή των μέσων για τη διάπραξη πολιτικού εγκλήματος υπό την προεκτεθείσα έννοια, το οποίο και προϋποθέτει ως τελεσθέν. Κάθε άλλο έγκλημα, το οποίο δεν έχει τέτοιο χαρακτήρα , δεν υπάγεται στην έννοια του πολιτικού εγκλήματος.

3) α): Το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο, σύμφωνα με το οποίο συνετάχθη (ή όφειλε να συνταχθεί) η από 08-05-2010 επίδικη Διεθνής Δανειακή Σύμβαση μεταξύ της Ελληνικής Κυβέρνησης και της Τρόικας (ΔΝΤ, ΕΚΤ, ΕΕ) (συμπεριλαμβανομένου αρρήκτως σε αυτήν και του Μνημονίου), πηγή και προυπόθεσή του έχει την Αρχή της Ανεξαρτησίας των Κρατών (*) και συνεπώς διέπεται (ή οφείλει να διέπεται) από το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο, καταλύει την Εθνική Κυριαρχία της Ελλάδος, διότι εκχωρεί παράνομα εξ ολοκλήρου την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδος σε ξένες δυνάμεις (Τρόκα), δια της παρανόμου εκχώρησης σε αυτές κυριαρχικά μας δικαιώματα (κι όχι απλά αρμοδιότητες), «θίγοντας τα δικαιώματα του ανθρώπου και χωρίς αυτό να υπαγορεύεται από σπουδαίο εθνικό συμφέρον (**) και χωρίς να τηρούνται οι αρχές της ισότητας και αμοιβαιότητας» του άρθρου 28 παρ.3 Συντ., εφόσον τα αντισυμβαλλόμενα κράτη (Τρόικα) δεν εκχωρούν στην Ελλάδα αντίστοιχο μέρος της Εθνικής των Κυριαρχίας. Κι όλα αυτά δια των συγκεκριμένων άρθρων της Σύμβασης και του Μνημονίου, τα οποία αναφέρω εκτενώς στην μήνυσή μου (βλ. και παρακάτω).

(*) ισοδύναμα: Η Εθνική Κυριαρχία του Κράτους (sovereignty) εκφράζεται ως το σύνολο των Διεθνών Σχέσεων της κάθε χώρας με τις αντίστοιχες άλλες, σύμφωνα με τον Νόμο, ήτοι το Διεθνές Δίκαιο. Οι Διεθνείς Συνθήκες (μεταξύ ισοτίμων ανεξαρτήτων κρατών) διέπονται, εκπηγάζουν κι εκφράζουν το Διεθνές Δίκαιο.

(**) Το Εθνικό Συμφέρον, νοείται υπό την διπλή του σημασία: α) ως συμφέρον του λαού στην διασφάλιση της εθνικής του ανεξαρτησίας και κυριαρχίας και β) στην εξασφάλιση της βιολογικής και ποιοτικής του επιβίωσης και ύπαρξής του, δια της κυρίαρχης και αποκλειστικής εξασφάλισης και χρήσης των βασικών προς τούτο οικονομικών του πόρων (βλ. παρακάτω παρ. 3γ). Στα πλαίσια αυτά η κάθε χώρα ευρισκόμενη σε κατάσταση εκτάκτου οικονομικής ανάγκης (η οποία μπορεί να έχει δυσμενή επίπτωση και στην εθνική της κυριαρχία), μπορεί και οφείλει να αρνηθεί να αποπληρώσει το εξωτερικό της χρέος για την εξασφάλιση της ύπαρξής της. Συνεπώς το εθνικό συμφέρον του Ελληνικού Λαού (και στις δύο εκφάνσεις του), διασφαλίζεται, σύμφωνα με το Εθνικό και Διεθνές Δημόσιο (περ. α,β) και Ιδιωτικό (περ. β)(***) Δίκαιο. Κι αυτό (το εθνικό συμφέρον) θα διασφαλίζετο δια την εξ αρχής άρνησης της Ελληνικής Κυβέρνησης στην σύναψη της συγκεκριμένης Δανειακής Συνθήκης με τους συγκεκριμένους όρους κατάλυσης της Εθνικής μας κυριαρχίας (περ. α), ταυτόχρονα βέβαια και με την άρνηση αποπληρωμής του εξωτερικού μας χρέους περ. β). Στην τελευταία αυτή περίπτωση αυτή βεβαίως, η Δανειακή Σύμβαση και το Μνημόνιο δεν είχαν λόγο ύπαρξης!

(***) βλ. παρ. 3γ παρακάτω

Η διασφάλιση και προστασία του Εθνικού Συμφέροντος (και στις δύο μορφές του) είναι εκ του νόμου (του Εθνικού και Διεθνούς) αναφαίρετο και εκούσια μη-αποποιήσιμο (μη-παραιτήσιμο) για κάθε Έλληνα. Αντίθετα, η παράβαση του Εθνικού Συμφέροντος ιδιαίτερα της πρώτης μορφής του (αυτό της Εθνικής Κυριαρχίας), αλλά υπό προυποθέσεις, και της δεύτερης μορφής του (της εκτάκτου οικονομικής ανάγκης που επιφέρει απώλεια της εθνικής κυριαρχίας), στοιχειοθετούν το έγκλημα της Εσχάτης Προδοσίας, κατά τις διατάξεις των άρθρων 134, 134Α ΠΚ. Και στην προκειμένη περίπτωση της συγκεκριμένης δικογραφίας, η Ελληνική Κυβέρνηση διάπραξε το έγκλημα της Εσχάτης Προδοσίας δια την υπογραφής της επίδικης Δανειακής Σύμβασης (και του Μνημονίου) με την Τρόικα.
Η διασφάλιση του Εθνικού Συμφέροντος (και στις δύο παραπάνω μορφές του) ανήκει στην «αποκλειστική νομοθετική κι εκτελεστική εξουσία του κάθε κράτους» (Reserved Domain of Domestic Jurisdiction) (βλ.“Sovereignty and Equality of States,p.291,on the “Principles of Public International Law, by Prof. Ian Brownlie,Clarendon Press, ed. 4th ed. 1990). 

Η συγκεκριμένη Διεθνής Δανειακή Σύμβαση (Συνθήκη) μεταξύ της Ελληνικής Κυβέρνησης και της Τρόικας, καταλύει την Εθνική Κυριαρχία της Ελλάδος (άρθρο 1 Συντ.), τόσο κατά την εφαρμογή της (κυρίως δια της υπογραφής και εφαρμογής των συγκεκριμένων άρθρων της, τα οποία εκθέτω εκτενώς στην μήνυσή μου και δια των οποίων καταλύονται και οι τρείς συνιστώσες της Λαικής Κυριαρχίας, ήτοι η Νομοθετική, Εκτελεστική και Δικαστική Εξουσία της Ελλάδος), αλλά ακόμα και μετά την ενδεχόμενη και νόμιμα δυνατή μονομερή καταγγελία της εκ μέρους της Ελλάδος, της τελευταίας επικαλούσας του αντικειμενικού στοιχείου του Εθνικού της Συμφέροντος (και υπό τις δύο μορφές του, όπως ορίστηκε παραπάνω), σύμφωνα πάντα με τις προυποθέσεις που θεσπίζει το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο και το Δίκαιο των Διεθνών Συνθηκών για τις περιπτώσεις αυτές (βλ. βιβλιογραφία Α).
Και η κατάλυση της Εθνικής Κυριαρχίας της Ελλάδος δια της Δανειακής Σύμβασης, επέρχεται –εκτός των άλλων άρθρων της – και δια του άρθρου 11 του Υποδείγματος Νομικής Γνωμοδότησης του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (της Ελλάδος), που αποτελεί άρρηκτο μέρος της Δανειακής Σύμβασης, σύμφωνα με το οποίο (άρθρο 11) σε περίπτωση αδυναμίας αποπληρωμής του δανείου από την Ελλάδα, η τελευταία παραιτείται των δικαιωμάτων της λόγω εθνικής κυριαρχίας της επί όλων των περιουσιακών στοιχείων της Ελλάδος (κατασχετών και ακατασχέτων), παρέχοντας ταυτόχρονα στην δυνατότητα και το δικαίωμα στον δανειστή (Τρόικα) να προβεί σε αναγκαστικές κατασχέσεις των περιουσιακών αυτών στοιχείων της Ελλάδος, πράξη η οποία καταλύει ουσιαστικά την εδαφική ακεραιότητα (territorial sovereignty) και κυριαρχία της Ελλάδος. Με τον τρόπο αυτό, το νομικό δικαίωμα για την αναγκαστική κατάσχεση (εκτέλεση) του δανειστή (Τρόικα) καθίσταται κυριαρχικό του δικαίωμα επί της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδος, εφόσον το δικαίωμα κατάσχεσης, αφορά εθνική γεωγραφική επικράτεια, ήτοι του σημαντικότερου στοιχείου άσκησης και των λοιπών τριών συνιστωσών της, ήτοι της Νομοθετικής, Εκτελεστικής και Δικαστικής εξουσίας. Με άλλα λόγια, η Ελληνική Κυβέρνηση, για την ασφάλιση του δανείου που συνήψε, ενέγραψε εμπράγματες (ενυπόθηκες) εγγυήσεις (ασφάλειες) και επί ακατασχέτων (εκτός συναλλαγών) περιουσιακών στοιχείων της Ελλάδος υπέρ ξένων δυνάμεων (της Τρόικας), το ιδιοκτησιακό απαραβίαστο των οποίων συνιστά την ουσία της άσκηση της Εθνικής της Κυριαρχίας, ενώ αντίθετα, η παραβίασή του συνιστά κατάλυση της Εθνικής της Κυριαρχίας και την διάπραξη Εσχάτης Προδοσίας από τους υπαιτίους, διότι μαζί με την Εδαφική Κυριαρχία ((territorial sovereignty) καταλύονται αναγκαστικά –όπως προείπα ήδη, αλλά και επαναλαμβάνων για λόγους έμφασης- και οι τρείς συνιστώσες της Λαικής Κυριαρχίας (άρθρο 1 Συντ.), ήτοι η Νομοθετική (legislative competence), Εκτελεστική (executive competence) και Δικαστική (judicial competence) Εξουσία), προυπόθεση άσκησης των οποίων είναι φυσικά η εδαφική ακεραιότητα και κυριαρχία (territorial sovereignty/integrity) της Ελλάδος.
Συνεπώς, επειδή, η από 08-05-2011 Διεθνής Δανειακή Σύμβαση μεταξύ της Ελλάδος και της Τρόικας, η οποία διέπεται (ή οφείλει να διέπεται) από το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο: α) έρχεται σε αντίθεση και παραβιάζει τόσο το Εθνικό Ελληνικό Δίκαιο και Δημόσιο Συμφέρον της Ελλάδος (όπως ορίστηκε παραπάνω), όσο και με το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο (****), λόγω της κατάλυσης δι` αυτής του Εσωτερικού Εθνικού Δικαίου της Ελλάδος και μάλιστα των θεμελειωδών άρθρων του Ελληνικού Συντάγματος 1 και 28 παρ. 3α,β (*****), τα οποία κυρίως εξασφαλίζουν την Εθνική Κυριαρχία της Ελλάδος και β) δεν έχει επικυρωθεί με κυρωτικό νόμο στην Βουλή (με πλειοψηφία τουλάχιστον των 3/5 του όλου αριθμού των βουλευτών), όπως το άρθρο 28 παρ.2 Συντ. ορίζει ρητά, είναι (η Σύμβαση) ακυρώσιμη και άκυρη, σύμφωνα με το Εθνικό και Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο

(****) ήτοι με την θεμελειώδη αρχή του για την Ανεξαρτησία των Κρατών
(*****) Η παρ. 1 του άρθρου 28 παρ.1 Συντ. ισχύει με τους περιορισμούς της παρ. 3 του άρθρου 28 Συντ.

Η ύπαρξη ενός εκάστου εκ των παραπάνω προυποθέσεων, καθιστά –σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο των Διεθνών Συνθηκών, την μονομερή καταγγελία της Σύμβασης, νόμιμη και υποχρεωτική για την Ελληνική Κυβέρνηση (βλ. παρακάτω σχετική βιβλιογραφία Α) για το Δίκαιο των Διεθνών Συνθηκών).

Συνεπώς, η Ελληνική Κυβέρνησης θα μπορούσε συνεπώς ακόμα και σήμερα, ήτοι και μετά την υπογραφή της Σύμβασης αυτής, να ζητήσει την ακύρωσή της-για τους παραπάνω λόγους- αλλά εγκληματικά δεν το πράττει. Και η παράλειψή της αυτή, συνιστά διάπραξη του εγκλήματος της Έγκλημα της Εσχάτης (ΠΚ 134, 134Α) προδοσίας και εκ παραλείψεως (ΠΚ 14.2), επιπλέον της διάπραξής του και θετικά με τους τρόπους που αναπτύσσω διεξοδικά στην μήνυσή μου.

Επειδή συνεπώς μια Διεθνής Συνθήκη που παραβιάζει τα Κυριαρχικά Δικαιώματα και την Ανεξαρτησία εκατέρου των συμβαλλομένων κρατών, είναι εγγενώς παράνομη (unlawful per se) και συνεπώς όχι μόνο ακυρώσιμη αλλά και άκυρη, η Τρόικα απαίτησε από την προδοτική ελληνική κυβέρνηση και πέτυχε, να περιληφθεί όρος στην επίδικη Δανειακή Σύμβαση, με τον οποίο η τελευταία παραιτείται των δικαιωμάτων της Εθνικής Κυριαρχίας, επί των περιουσιακών στοιχείων της Ελλάδος, σε περίπτωση αναγκαστικής εκτέλεσης επ` αυτών από την Τρόικα, στην διαδικασία εφαρμογής κι εκτέλεσης της Σύμβασης! Όλα εξηγούνται πλέον!. Φυσικά ο όρος αυτός –και όλη η Σύμβαση- είναι και για τον λόγο αυτόν, μεταξύ άλλων, νομικά άκυρη, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί τεράστιες νομικές υποχρεώσεις (******) της Ελλάδος προς την Τρόικα και το Διεθνές Δίκαιο. Και τούτο διότι, παρόλο που η Σύμβαση αυτή δεν έχει κυρωθεί με νόμο στην Βουλή κατά το άρθρο 28 παρ.2, η υπογραφή της από όλο το υπουργικό συμβούλιο, δημιουργεί νομική δέσμευση της Ελλάδος έναντι της Τρόικας, διότι η υπογραφή αυτή έχει την έννοια του estoppel (*******)(νομικά ισχυρή δέσμευση ενός κράτους με την προφορική, ή άτυπη δέσμευση του νομίμου αντιπροσώπου του). Και βέβαια ο παραπάνω προδοτικός όρος της Δανειακής Σύμβασης, στοιχειοθετεί και την εγκληματική πρόθεση (δόλο) της Κυβέρνησης και του Ελληνικού Κοινοβουλίου για την εκχώρηση της Εθνικής Κυριαρχίας της Ελλάδος σε ξένες δυνάμεις (Τρόικα) και συνεπώς και την στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της Εσχάτης Προδοσίας εκ μέρους των.

(******) The Relation of Municipal and International Law, p. 35, on the “Principles of Public International Law, by Prof. Ian Brownlie, Clarendon Press, ed. 4th ed. 1990
(*******) Εstoppel: “Principles of Public International Law, by Prof. Ian Brownlie, Clarendon Press, ed. 4th ed. 1990, p.18, 161-2, 404-5, 640-2

Λήμμα: Η εκούσια κι ελεύθερη υπογραφή μιας Διεθνούς Σύμβασης μιας χώρας και η συμμόρφωσή της στους όρους της Σύμβασης, είναι μια κυριαρχική της πράξη στα πλαίσια της έκφρασης της Εθνικής της Κυριαρχίας, αρκεί βέβαια η Σύμβαση να μη θίγει καθόλου θεμελειώδεις αρχές του Συντάγματος της χώρας, με τα οποία θεμελειώνεται η Εθνική της Κυριαρχία (Συντ. 1, 28).

β) Επειδή το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο, σύμφωνα με το οποίο συνετάχθη (ή όφειλε να συνταχθεί) η επίδικη Δανειακή Σύμβαση μεταξύ της Ελληνικής Κυβέρνησης και της Τρόικας την 08-05-2010, πηγή και προυπόθεσή του έχει την Αρχή της Ανεξαρτησίας των Κρατών, η Τρόικα είναι υπαίτια και συνεργός της Ελληνικής Κυβέρνησης, στο έγκλημα της Εσχάτης Προδοσίας κατά της Ελλάδος, κατά το Διεθνές Δίκαιο. Η υπαιτιότητα της Τρόικας συνεπώς, υπάγεται –εκτός των Διεθνών Δικαστηρίων- ισοτίμως και στην δικαιοδοσία και κρίση της Ελληνικής Ποινικής Δικαιοσύνης, δικάζουσα κατά το Διεθνές Δίκαιο.

γ) Σύμφωνα με το Διεθνές Ιδιωτικό Δίκαιο και την Αρχή της Αποκλειστικής και Μόνιμης Εθνικής Κυριαρχίας των Κρατών επί των Φυσικών των Πλουτοπαραγωγικών πηγών (*) η Ελλάδα, λόγω των αντικειμενικών της δυσμενών οικονομικών δεδομένων, μπορούσε νόμιμα κι έπρεπε να αρνηθεί να αποπληρώσει το εξωτερικό της χρέος προς τους ιδιώτες επενδυτές (ιδιωτικές τράπεζες και διάφορα ιδιωτικά funds του εξωτερικού) συνηφθέντων με ιδιωτικά συμβόλαια (contracts) (τα οποία δεν είναι διεθνείς συνθήκες) για αντικειμενικούς και αληθείς λόγους Δημοσίου Συμφέροντός της και την κατάσταση εκτάκτου ανάγκης της χώρας (βλ. παρακάτω στην σχετική βιβλιογραφία Β, για την «Αρχή της Αποκλειστικής και Μόνιμης Εθνικής Κυριαρχίας των Κρατών επί των Φυσικών των Πλουτοπαραγωγικών Πηγών», το: «Τhe General Assembly Resolution of 1962 on Permanent Sovereignty over National Resources», καθώς και στο «Παράρτημα» για την «Αρχή της Εκτάκτου Ανάγκης των Κρατών»).

(*) σε αυτά περιλαμβάνονται και τα εκ της εκμετάλλευσης αυτών κεφάλαια της κάθε χώρας (και της Ελλάδος), τα οποία –στην συγκεκριμένη υπόθεση της παρούσας δικογραφίας- χρησιμοποιούνται απαραδέκτως από την Ελληνική Κυβέρνηση- για την αποπληρωμή τοκοχρεεωλυσίων στην αποπληρωμή εξωτερικών δανείων που έχουν χορηγηθεί σε αυτήν (την Ελληνική Κυβέρνηση) δια της έκδοσης υπό της τελευταίας αντιστοίχου αριθμού και αξίας ομολόγων (bonds). Η Αρχή της Αποκλειστικής και Μόνιμης Εθνικής Κυριαρχίας των Κρατών επί των Φυσικών των Πλουτοπαραγωγικών Πηγών ανήκει κι αυτή στην «αποκλειστική νομοθετική κι εκτελεστική εξουσία του κάθε κράτους» (reserved Domain of Domestic Jurisdiction) (βλ. “Sovereignty and Equality of States, p. 291, on on the “Principles of Public International Law, by Prof. Ian Brownlie, Clarendon Press, ed. 4th ed. 1990).

Σύμφωνα με την Αρχή αυτή της παρούσας παραγράφου (3γ) τα κεφάλαια εκ των πλουτοπαραγωγικών πηγών κάθε χώρας, πρέπει να χρησιμοποιούνται αποκλειστικά και –σε κάθε περίπτωση- κατ` απόλυτη προτεραιότητα για τις ανάγκες επιβίωσης και ευμάρειας του λαού του συγκεκριμένου κράτους κι όχι για την εξόφληση κερδοσκοπικών δανείων της χώρας από ξένους τοκογλύφους, με την μορφή τοκο-χρεωλυσίων (**)Συνεπώς, σύμφωνα με την Αρχή, όταν μια Κυβέρνηση δεν μπορεί να καλύψει και να αποπληρώσει ταυτόχρονα και εσωτερικές της ανάγκες του λαού της και την εξυπηρέτηση των εξωτερικών της δανείων, οφείλει κι έχει υποχρέωση να καλύψει κατ` απόλυτη προτεραιότητα τις εσωτερικές ανάγκες του λαού της, γιατί αυτό επιβάλει το Δημόσιο Συμφέρον της χώρας, για την εξυπηρέτηση του οποίου υπάρχει και λειτουργεί η Κυβέρνηση. Και η νομιμότητα της προτεραιότητας αυτής είναι έκφραση της Εθνικής Κυριαρχίας της κάθε χώρας (Sovereignty) (Νομοθετική, Εκτελεστική και Δικαστική Κυριαρχία). Πλείστες όσες χώρας έχουν κάνει χρήση της Αρχής αυτής του Διεθνούς Δικαίου κι έχουν αρνηθεί, για λόγους Εθνικού των Συμφέροντος να αποπληρώσουν τα Δημόσια Εξωτερικά των χρέη. Η μόνη κυβέρνηση που παγκόσμια δεν εφήρμοσε την Αρχή αυτή είναι η παρούσα Ελληνική Κυβέρνηση, η οποία έπραξε ακριβώς το αντίθετο. Ήτοι προτίμησε να βασανίσει το ελληνικό λαό, κόβοντας μισθούς και τις (πενιχρές) συντάξεις των 300-400 ευρώ και να αρνηθεί να καταβάλει εσωτερικές της υποχρεώσεις ύψους 6.5 δις. ευρώ, κυρίως σε προμηθευτές νοσοκομείων, ασφαλιστικών ταμείων και δημοσίων έργων, με τις αντίστοιχες ανυπολόγιστα τραγικές κοινωνικά επιπτώσεις, για να ικανοποιήσει πλήρως τα εξωτερικά τοκογλυφικά δάνειά της!! Γι αυτό είναι μια Προδοτική Κυβέρνηση, το τίμημα και κίνητρο της Προδοσίας της θα αποκαλυφθεί σίγουρα στον χρόνο. Είναι χαρακτηριστικό της εγκληματικής προαίρεσης της Κυβέρνησης στο θέμα αυτό, το γεγονός ότι η δική της πλειοψηφία καταψήφισε στην Βουλή την πρόταση του Συνασπισμού, για την δημιουργία «Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου», η οποία να εξέταζε το τμήμα εκείνο του Δημοσίου Χρέους της Ελλάδος, το οποίο είναι «επαχθές», δηλαδή αποτέλεσμα κρατικής διαφθοράς και το οποίο συνεπώς έπρεπε νόμιμα να αφαιρεθεί από τις δανειακές μας υποχρεώσεις προς τους συνεργούς στην διαφθορά ξένους δανειστές.

(**) Διότι το χρήμα, σύμφωνα με την επιστήμη της οικονομίας, και τον νόμο, παράγεται κατ` απόλυτη προτεραιότητα από και αντιπροσωπεύει την εργασία και αποσκοπεί στην επιβίωση και την ευμάρεια του εργαζομένου ανθρώπου κι όχι στην δημιουργία περαιτέρω χρήματος (με την μορφή τόκων).

Η άρνηση αποπληρωμής του δημοσίου χρέους της Ελλάδος –για λόγους Δημοσίου Συμφέροντος και Εκτάκτου Ανάγκης της Χώρας, ισοδυναμεί νομικά με την νόμιμη διαδικασία Εθνικοποίησης (nationalization), ή expropriation ξένων επενδύσεων (αντίστοιχα, των ξένων δανειακών κεφαλαίων) στην Ελλάδα, επίσης για τους παραπάνω λόγους του Εθνικού Συμφέροντος και της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης της χώρας. Μάλιστα, η αρμοδιότητα ανήκει αποκλειστικά στα Εθνικά (Ελληνικά Δικαστήρια) τα οποία δικάζουν σύμφωνα με το Εθνικό Δίκαιο, σε σχέση (αλλά όχι αναγκαστική) και με το το Διεθνές Ιδιωτικό Δίκαιο. Η άσκηση του παραπάνω κυριαρχικού μας δικαιώματος για την μη-αποπληρωμή του εξωτερικού χρέους της Ελλάδος, καθιστούσε φυσικά την χρεία της υπογραφής της παραπάνω Διεθνούς Δανειακής Σύμβασης και του Μνημονίου περιττή και άνευ νοήματος. Αντί αυτού όμως, η Ελληνική Κυβέρνησης-και δια της εμπράκτου σιωπής και παράλειψής της και όλης της αντιπολίτευσης- δολίως μετέτρεψε μια ιδιωτική ανυπόθηκο οφειλή της Ελλάδος (το δημόσιο χρέος της), προς ιδιωτικές τράπεζες (διεπόμενο από το Διεθνές Ιδιωτικό Δίκαιο το οποίο παρέχει την δυνατότητα στην Ελλάδα να αρνηθεί νόμιμα την αποπληρωμή του υπό τις παραπάνω προυποθέσεις), σε μια ενυπόθηκη οφειλή της προς Κράτη και Διεθνείς Οργανισμούς (κράτη-μέλη της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ-μέλη της Τρόικας μαζί με την ΕΚΤ), με τους όρους της παραπάνω Διεθνούς Δανειακής Σύμβασης της 08-05-2011, η οποία διέπεται πλέον από το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο, γεγονός που δυσχεραίνει σχετικά (αλλά δεν μηδενίζει) τις προυποθέσεις της νόμιμης μονομερούς καταγγελίας της Σύμβασης από την Ελλάδα, διότι στην τελευταία αυτή περίπτωση, η νομιμότητα της μονομερούς καταγγελίας της Σύμβασης από την Ελλάδα, βασίζεται πλέον στην ασυμφωνία του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου με το εσωτερικό της εθνικό δίκαιο της Ελλάδος και στην προσβολή του Εθνικού της συμφέροντος (προυποθέσεις που σε κάθε περίπτωση πράγματι πληρούται εδώ- βλ. παραπάνω παρ. 3α).

δ) Φυσικά η παραπάνω Αρχή της Αποκλειστικής και Μόνιμης Εθνικής Κυριαρχίας των Κρατών επί των Φυσικών των Πλουτοπαραγωγικών (της παρ.3γ) και οι συνέπειές της στην νόμιμη άρνηση αποπληρωμής των εξωτερικών δανείων της Ελλάδος για λόγους Δημοσίου Συμφέροντος, ισχύει –όχι μόνο έναντι ιδιωτών δανειστών, αλλά - και έναντι δανειστών που είναι Κράτη (ΕΕ) ή/και Διεθνείς Οργανισμοί (ΔΝΤ), όπως συμβαίνει με την από 08-05-2010 επίδικη Διεθνή Δανειακή Σύμβαση της Ελλάδος με την Τρόικα.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Το Εθνικό Συμφέρον της Ελλάδος, εξασφαλίζετο και με την εξ` αρχής άρνηση αποπληρωμής του εξωτερικού της ιδιωτικού χρέους κατά το Διεθνές Δημόσιο και Ιδιωτικό Δίκαιο (με δικαιοδοσία του Εθνικού Δικαίου), για τους παραπάνω αληθείς και αντικειμενικούς λόγους των παραγράφων 3 α,β.γ κι όχι το αντίθετο, όπως ισχυρίζονταν αναισχύντως και απατηλά ενώπιον του ευπειθούς ελληνικού λαού, οι προδότες του Ελληνικού Κοινοβουλίου. 

Οι παραπάνω δυνατότητες που παρέχει το Διεθνές Δημόσιο και Ιδιωτικό Δίκαιο για την προάσπιση του Δημοσίου Συμφέροντος της Ελλάδος, τόσο για την άρνηση αποπληρωμής του εξωτερικού της δημοσίου χρέους, όσο και την μονομερή εκ μέρους της Ελλάδος, καταγγελίας της από 08-05-2010 προδοτικής Διεθνούς Δανειακής Σύμβασής της με την Τρόικα, δεν συνιστούν μόνο αναφαίρετα εκ του νόμου παρεχόμενα δικαιώματα της Ελλάδος, αλλά και νομικές (και Εθνικές) υποχρεώσεις της. Και τούτο διότι από την άσκησή των (των δικαιωμάτων) η Ελληνική Κυβέρνηση όχι μόνο δεν μπορεί εκούσια να παραιτηθεί, αλλά είναι και υποχρεωμένη να τα ασκήσει προς όφελος του Δημοσίου Συμφέροντος του παρόντος, αλλά και του μελλοντικού Ελληνικού Λαού. Για τους ίδιους λόγους, τα παραπάνω δικαιώματα δεν υπόκεινται, ούτε στην εκούσια παραίτηση όλου του παρόντος Ελληνικού Λαού, διότι τα δικαιώματα αυτά –αφορώντα την διασφάλιση της Εθνικής Κυριαρχίας του Ελληνικού Λαού- αφορούν κι έχουν επίπτωση και στην μελλοντικές γενεές των Ελλήνων, τον εθνικό τους αφανισμό των οποίων ουδείς έχει δικαίωμα να επιφέρει. 

Η παραπάνω ασυγχώρητος παράλειψης της Ελληνικής Κυβέρνησης –με την σιωπηρή αποδοχή και των λοιπών κομμάτων της βουλής- να ασκήσει τα παραπάνω εκ του νόμου (Διεθνούς και Εθνικού Δικαίου) δικαιώματά της – συνιστά, μεταξύ των άλλων- ένα ακόμα στοιχείο του δόλου της στην διάπραξη της Εσχάτης Προδοσίας κατά της Ελλάδος, το τίμημα και κίνητρο της οποίας σίγουρα θα αποκαλυφθεί στο μέλλον, αλλά –βασιζόμενος σε ιστορικά δεδομένα- μπορώ βασίμως να εικάσω, ότι είναι το παράνομο οικονομικό –σε όλες της μορφές του- όφελος των προδοτών, πάνω στο πτώμα της Ελλάδος, της Ιστορίας της, του Ελληνικού Λαού και των Μελλοντικών της Γενεών.

Παράρτημα: Η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης στο Διεθνές Δίκαιο και τον ΟΗΕ

Η έννοια «κατάσταση ανάγκης» (state of necessity) είναι μια διεθνώς
αναγνωρισμένη νομικοπολιτική δικλείδα την οποία ένα κράτος μπορεί να
επικαλεστεί για να μην εκπληρώσει τις υποχρεώσεις προς τους δανειστές του. Κι αυτό έχει γίνει πάρα πολλές φορές στο παρελθόν. Πότε μπορεί να επικαλεστεί ένα κράτος «κατάσταση ανάγκης»?
Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο όταν ένα κράτος κινδυνεύει από χρεωκοπία και καλείται να επιλέξει ανάμεσα στην εσωτερική του ομαλότητα και ασφάλεια του λαού του αφενός και αφετέρου την πληρωμή των χρεών του. Σύμφωνα με την Επιτροπή Διεθνούς Δικαίου του ΟΗΕ, «ένα κράτος δεν μπορεί να αναγκαστεί να κλείσει τα σχολεία, τα πανεπιστήμια και τα δικαστήριά του, να εγκαταλείψει τις δημόσιες υπηρεσίες του επιφέροντας το χάος και την αναρχία στην κοινωνία, μόνο και μόνο για να εξασφαλίσει τα χρήματα να πληρώσει τους ξένους ή ντόπιους δανειστές του.» (1613η Συνάντηση, 17 Ιουνίου 1980) (βλ. βιβλιογραφία Α). 

Την αρχή αυτή αναγνώρισε σχετικά πρόσφατα και το Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας όταν κλήθηκε να αποφανθεί εναντίον της άρνησης της Αργεντινής το 2003 να πληρώσει ορισμένους δανειστές της, προκειμένου να διαφυλάξει το επίπεδο διαβίωσης και παροχών του κράτους προς το λαό της. Με απόφασή του στις 8 Μαΐου 2007, το undesverfassungsgericht αποδέχτηκε τον σχετικό ισχυρισμό της Αργεντινής. Η απόφαση αυτή, πέρα από όλα τ' άλλα, αποτελεί ένα ισχυρό νομικοπολιτικό επιχείρημα για τον ελληνικό λαό ώστε να αρνηθεί να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από τη Δανειακή Σύμβαση με την Τρόικα. Αρκεί να βρει τη δύναμη να επιβάλει το συμφέρον του και μην υποταχθεί στη μοίρα που άλλοι έχουν προδιαγράψει γι' αυτόν.

Α) Βιβλιογραφία Διεθνούς Δικαίου , αφορώσα το Δίκαιο των Διεθνών Συνθηκών
1) Law of Treaties 1966 (Jus Cojens) (art. 43,50)
2) Vienna Convention (Conference) on the Law of Treaties (+Annex), 1968, 1969, (into force on 1980) (art. 42,44,46,48, 50, 51, 52, 53, 60,62)
3) Charter of the United Nations (art.2 par.4, 6, 7 and art. 81), Chapter VII, IX, XI
4) League of Nations Covenant (art. 15 par.8)
5) Treaty of Rome 1957 (art 211)
6) Γνωμάτευση Επιτροπής Διεθνούς Δικαίου του ΟΗΕ (UN) για της «κατάσταση εκτάκτου ανάγκης των κρατών» (States` State of Emergency) (1613η Συνάντηση, 17 Ιουνίου 1980)
7) Απόφαση του Permanent Court of International Justice με αρ. 78/15-06-1939 (απόφαση «Ι. Μεταξά», η οποία περιλαμβάνεται στην δικογραφία)
8) Τhe Law of Treaties. Chapter VVX, p. 603-635, on the “Principles of Public International Law, by Prof. Ian Brownlie, Clarendon Press, ed. 4th ed. 1990

Β) Βιβλιογραφία Διεθνούς Δικαίου, αφορώσα την Αρχή της Αποκλειστικής και Μόνιμης Εθνικής Κυριαρχίας των Κρατών επί των Φυσικών των Πλουτοπαραγωγικών Πηγών.
1) European Convention on Human Rights –Protocol-I
2) American Convention on Human Rights (Art. 21)
3) African Convention on Human Rights (Art. 14)
4) UN General Assembly Resolution on 21-12-1952 (for the rights of self-determination)
5) 3d Committee of the UN General Assembly, 1955 (for the rights of self-determination)
6) Works in the UN Comission on Permanent Soevereignty over Natural Resources
7) Resolution 1804 (XVII) by the UN General Assembly on 14-12-1962
8) UN General Assembly Resolution 3201 (S-VI) on 01-05-1974 (Declaration on the Establishment of a New International Economic Order)
9) UN General Assembly adopted the Charter of the Economic Rights and Duties of States, on 12-12-1974, (Art. 2)
10) “Injury to the persons and property of Alliens on state territory”, Chapter XXIII, p.518-552, on the “Principles of Public International Law, by Prof. Ian Brownlie, Clarendon Press, ed. 4th ed. 1990

Γ) α) Ελληνικό Σύνταγμ α (άρθρα 1, 28 παρ.1-3, 59-62, 86, 97)
β) Ελληνικός Ποινικός Κώδικας (άρθρα 134, 134Α, 14 παρ.2)
Δ) Ενοποιημένη Απόδοση της Συνθήκης για την Λειτουργία της Ευρωπαικής Ένωσης

(ΣΛΕΕ) (άρθρα 2-7, 126, 136, 169)

Χαλκίδα 23-08-2011 Ο μηνυτής και πολιτικός ενάγων
Δημ. Αντωνίου

 Πηγή

ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Διήμερη απαγωγή της οικογένειας Καραμανλή πριν από τις εκλογές! ΤΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ ΣΤΕΝΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΣΕ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟ

http://www.parapolitika.gr/ArticleDetails/tabid/63/ArticleID/241319/Default.aspx

Το τελευταίο διάστημα λέγονται και γράφονται πολλά και διάφορα σχετικά με τις παρακολουθήσεις του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή. Είναι αλήθεια ότι στα δημοσιογραφικά γραφεία φτάνουν πολλές πληροφορίες, που επιδέχονται περαιτέρω έρευνας. Η πληροφορία που αποκαλύπτει σήμερα το parapolitika.gr προέρχεται από αξιόπιστο συνομιλητή του Κώστα Καραμανλή.
Άνθρωπο που επί 5,5 χρόνια κατείχε νευραλγική θέση στην κρατική μηχανή. Ο εν λόγω κύριος, συνομιλώντας με υψηλόβαθμο δικαστικό λειτουργό, ανέφερε ότι λίγο πριν από την προκήρυξη των εκλογών, στο πλαίσιο των ασφυκτικών πιέσεων που ασκούσε προς τον Καραμανλή ο αμερικανικός παράγοντας, υπήρξε διήμερη απαγωγή της συζύγου και των δύο παιδιών τού πρώην πρωθυπουργού. Το γεγονός αυτό έπαιξε τον καθοριστικότερο ρόλο για την προκήρυξη των εκλογών.

Ο ΣΥΝΤΟΜΟΣ, ΑΛΛΑ ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΡΕΠΟΡΤΕΡ ΤΟΥ ΜΕΓΚΑ ΠΟΥ ΖΗΤΗΣΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ...ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ

http://hellas-orthodoxy.blogspot.com/2011/09/blog-post_01.html

Πολύς θόρυβος έγινε με την είδηση πως η αυστραλιανή κυβέρνηση "ζητάει" Έλληνες μηχανικούς και άλλες ειδικότητες, έτσι ώστε εκείνοι να εργαστούν στη μακρινή χώρα: Τα Μμε της διαπλοκής έσπευσαν να θριαμβολογήσουν, βγάζοντας μέχρι και "οδηγίες για το πώς θα μεταναστεύσετε"!

Θά'λεγε κανείς, πως κάποιοι...βιάζονται να ξεφορτωθούν τους ΗΜΕΔΑΠΟΥΣ κατοίκους της Ελλάδας: Έτσι, με πολιορκητικούς κριούς τα μιντιακά παπαγαλάκια, προπαγανδίζουν τη μετανάστευση στο εξωτερικό ως "τη μόνη λύση" απέναντι στην ανεργία και τη φτώχεια.

Με έκπληξη λοιπόν, είδαμε ένα μήνυμα που μας απέστειλε μια γνωστή ρεπόρτερ του Μέγκα (έχουμε το όνομά της, αλλά δεν χρειάζεται να το αναφέρουμε). Ούτε λίγο ούτε πολύ, μας ζητάει...βοήθεια προκειμένου να παρουσιάσουν ένα αφιέρωμα σχετικά με το θέμα! Διαβάστε τι μας έγραψε:

Oνομάζομαι.......-είμαι ρεπόρτερ στο μεγκα στην Ελλάδα. Κάνουμε ένα ρεπορτάζ για τους νέους έλληνες επιστήμονες οι οποίοι λόγω της κρίσης δεν μπορούν να βρουν δουλειά στην Ελλάδα και αναζητούν την τύχη τους στο εξωτερικό-όπως παλιά. Με αφορμή την πρόσκληση που απηύθυνε η κυβέρνηση της Αυστραλίας σε έλληνες πολιτικους μηχανικούς θα θέλαμε να ασχοληθούμε με το θέμα.Θα μπορούσατε να μας βοηθήσετε να έρθουμε σε επαφή με κάποιον από την ελληνική ομογένεια και να βρούμε κάποιον έλληνα που είτε ετοιμάζεται να μεταναστεύσει είτε το έκανε σχετικά πρόσφατα;

Και την απάντησή μας:

Όχι κυρία......, δεν μπορούμε να σας βοηθήσουμε στην έρευνά σας. Δεν γνωρίζουμε κανέναν στην ομογένεια της Αυστραλίας, ούτε πιστεύουμε πως οι νέοι Έλληνες επιστήμονες πρέπει να φεύγουν στο εξωτερικό. Και είναι απορίας άξιον (ή μήπως όχι;), γιατί το κανάλι σας μαζί με τα υπόλοιπα ΜΜΕ, αντί να προσπαθήσει να κρατήσει τους νέους στη χώρα, τους εξωθεί έμμεσα και άμεσα στη μετανάστευση.
Οι Έλληνες θα μείνουν στην Ελλάδα να δουλέψουν και να προοδεύσουν, είτε αυτό αρέσει σε κάποιους είτε όχι (δεν αναφέρομαι σ'εσάς προσωπικά). Αυτό να πείτε στους υπευθύνους του ρεπορτάζ σας.

Στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε άλλη διευκρίνηση κι ελπίζουμε να προβάλετε το θέμα αντικειμενικά.

Υ.Γ. Οι κάτοικοι χωρών (Έλληνες, Αυστραλοί) κλπ γράφονται ΜΕ ΚΕΦΑΛΑΙΑ.

Φυσικά, δεν είναι αποκλειστική ευθύνη της συγκεκριμένης ρεπόρτερ ο σχεδιασμός του ρεπορτάζ, αφού ως γνωστόν αυτά ελέγχονται από ψηλά, ως...πολύ ψηλά (θυμηθείτε την πρόσφατη αποκάλυψη πως η Αμερικανική Πρεσβεία έλεγχε μέχρι και το μοντάζ (!!!) γνωστής εκπομπής): Όμως, έπρεπε να δοθεί η δέουσα απάντηση.

Λυπούμαστε, αλλά θα σας χαλάσουμε τη...σούπα!

ΕΔΩ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ, ΕΙΤΕ ΤΟ ΘΕΛΕΤΕ ΕΙΤΕ ΟΧΙ!

Ετοιμάστε αν θέλετε εσείς βαλίτσες για Αυστραλία και όπου αλλού επιθυμείτε...η Ελλάδα πάντως, ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ!

Πλατείες και Σχολές να διώξουμε το χθες!

http://hassapis-peter.blogspot.com/2011/09/blog-post_4302.html

Από τις 3 του Σεπτέμβρη, συμβολική ημέρα δημοκρατίας για τη χώρα, οι πολίτες ξαναβγαίνουμε στις πλατείες, όχι αγανακτισμένοι αυτή τη φορά, αλλά αποφασισμένοι. Αποφασισμένοι πλέον να τερματίσουμε την αυτόνομη κρατικοδίαιτη και αυταρχική ολιγαρχία που ζει από τους κόπους μας. Αποφασισμένοι να ανοίξουμε την πραγματική Δημοκρατία στο λαό, την πραγματική οικονομία στην κοινωνία. Να αποφασίζουμε εμείς για μας και όχι....

οι γόνοι κρατικοδίαιτων πολιτικών οικογενειών και οι πάτρωνές τους, με τα δικά μας χρήματα.

Την ίδια στιγμή, οι Πανεπιστημιακές Σχολές η μια μετά την άλλη ξεσηκώνονται, ενάντια στην ίδια ολιγαρχία που απλώνει το μακρύ της χέρι στα Πανεπιστήμια.

Πιστεύουμε ότι όλοι μαζί ενωμένοι «λαός και φοιτητές θα διώξουμε το χθες».

Αυτό το Χθες που πήρε τη σκυτάλη από τη Χούντα το 1974, ονομάστηκε Μεταπολίτευση και επιδόθηκε στην εκμετάλλευση της Ελληνικής Κοινωνίας και την αρπαγή του πλούτου της μέχρι που την πτώχευσε και την παραδίδει σήμερα σιδηροδέσμια και εξευτελισμένη στους λαούς της Ευρώπης και στους μονεταριστές του ΔΝΤ, ως προϊόν προς εκμετάλλευση.

Και το χειρότερο είναι ότι αυτό το Χθες εξακολουθεί θρασύτατα να είναι εδώ παρόν και τώρα και να θέλει να εκμεταλλευτεί λέει τις ευκαιρίες που γεννά η κρίση.

Όλοι μαζί αυτή τη φορά, πλατείες και σχολές, σε έναν κοινό ειρηνικό αλλά ανένδοτο αγώνα, θα πρέπει να ξεπεράσουμε το αυτόνομο πολιτικό σύστημα και να το αφήσουμε πίσω μας, χωρίς καμία λαϊκή νομιμοποίηση, μέχρι την πλήρη κατάρρευσή του.

Η αρχή έχει γίνει και το ποτάμι της δημοκρατίας δεν γυρίζει πίσω.

1981...2011...Το ΠΑΣΟΚ του 1981 σχεδίαζε τις καλύτερες μέρες του ....2011

http://exomatiakaivlepo.blogspot.com/2011/09/19812011.html

 

Ούτε 30 χρόνια 

δεν πέρασαν... 

Λες και ήταν χθες ...

 

Πηγή