Συνολικές προβολές σελίδας


Απ' τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά, και σαν πρώτα ανδρειωμένη, χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα pemptousia. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα pemptousia. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2018

Το πάθος της υποκρισίας (Λουκ. ιγ΄10-17)

http://www.pemptousia.gr/2018/12/to-pathos-tis-ipokrisias-louk-ig10-17/

«Υποκριτά, έκαστος υμών τω σαββάτω ου λύει τον βούν αυτού;»
Πολλές φορές οι θρησκευτικοί άρχοντες του Ισραήλ κατηγόρησαν τον Ιησού πως με τα θαύματα που πραγματοποιούσε, παρέβαινε την εντολή του Σαββάτου. «Και διά τούτο εδίωκον τον Ιησούν οι Ιουδαίοι και εζήτουν αυτόν αποκτείναι, ότι ταύτα εποίει εν σαββάτω» (Ιωάν. 5,16). Είχαν πέσει στην πλάνη ως προς την ακριβή τήρηση της εντολής η «υπεκρίνοντο θεοσέβειαν», κατά την άποψη κάποιου ερμηνευτού. Το πιο πιθανό ήταν το δεύτερο, επειδή όλοι οι εχθροί του Χριστού ήταν διακατεχόμενοι από το πάθος του φθόνου εναντίον του. Στο σημερινό ανάγνωσμα βλέπουμε τον Κύριο στη συναγωγή κατά την ημέρα του Σαββάτου να θεραπεύει μία άρρωστη γυναίκα κι ο αρχισυνάγωγος να τον κατηγορεί πως παρέβη την εντολή του Σαββάτου. Τότε ο καρδιογνώστης Κύριος του αποκάλυψε το πάθος που είχε μέσα του. Τον ονόμασε υποκριτή (Λουκ. 13,15). Ας δούμε το πάθος της υποκρισίας.
Ο υποκριτής αρχισυνάγωγος
Ο Θεοφάνης ο Κεραμέας κάνει μία σπουδαία παρατήρηση πάνω στο σημερινό θαύμα του Κυρίου. Ως γνωστόν, κατά το Σάββατο αργούσαν τα πάντα και κανείς δεν έκανε καμιά δουλειά.

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2018

Το αστέρι που φώτιζε στον όσιο Ιάκωβο (Τσαλίκη) για να πάει στο Ασκητήριο!

http://www.pemptousia.gr/2018/11/to-asteri-pou-fotize-ston-osio-iakovo-tsaliki-gia-na-pai-sto-askitirio/

Όσιος Ιάκωβος (Τσαλίκης), 1921-1991.
Για να ξεπεράσει τους πειρασμούς [ο όσιος Ιάκωβος (Τσαλίκης)] μα και να τιμήσει τον όσιο Δαβίδ [τον Γέροντα, τον εν Ευβοία], αποφάσισε να προσεύχεται τις νύχτες στο Ασκητήριο [του οσίου Δαβίδ], όταν δεν βρέχει πολύ και όταν δεν έχει πολύ χιόνι.
Έκανε λοιπόν Εσπερινό στην Μονή, βράδιασε, αποσύρθηκαν οι άλλοι μοναχοί. Τα κλειδιά τα είχε ο ίδιος. Κανείς δεν επρόκειτο να βγει και κανείς να μπει.
Πήρε το ραβδάκι του, κλείδωσε τις πόρτες της Μονής και βγήκε από τη νότια.
Φανάρι-φακό, καθώς έλεγε, δεν είχε τότε… φτώχεια και των γονέων.
Περπάτησε στο μονοπάτι, δίπλα στο αυλάκι με τον νερό. Αγωνίστηκε ν’ ανέβει προς την Καστανιά.
Δεν είχε φεγγάρι και δύσκολο να βρει το μονοπάτι. Έπεφτε και σηκωνόταν. Είδε κι έπαθε. Μπήκε καμιά φορά στο μεγάλο δρόμο.
Εδώ εύκολα. Όταν μετά έστριψε δεξιά για το άλλο μονοπάτι, χάθηκε. Δεν ήξερε που πηγαίνει. Μπλέχτηκε σε βάτα, τρυπήθηκε, χτύπησε, χάθηκε στη χαράδρα.

Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2018

Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, ο επιφανής διδάσκαλος της θέωσης

http://www.pemptousia.gr/2015/11/agios-grigorios-palamas-o-epifanis-didaskalos-tis-theosis/Αλέξανδρος Χριστοδούλου, Θεολόγος 

Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς (14 Νοεμβρίου)
Ο άγιος Γρηγόριος γεννήθηκε στην Κωνσταντι­νούπολη το 1296 από γονείς αριστοκράτες που ανήκαν στην αυλή του ευσεβούς αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β’ Παλαιολόγου (1282-1328). Ο πατέρας του Κωνσταν­τίνος ήταν άνθρωπος αφοσιωμένος στον Θεό και την προσευχή και κοιμήθηκε όταν ο Γρηγόριος ήταν ακόμη νέος, αφού έγινε μοναχός. Η μητέρα του, Καλλονή, επιθυμούσε επίσης να γίνει μοναχή, αλλά περίμενε να εξασφαλίσει τη μόρφωση των επτά παιδιών της. Εμπιστεύθηκε τον Γρηγόριο, στους καλύτερους δασκάλους των θύραθεν επιστημών και εκείνος σε μερικά χρόνια απέκτησε τέλεια γνώση της φιλοσο­φικής σκέψεως. Ο Γρηγόριος όμως είχε στραμμένο το ενδιαφέρον του στα πράγματα του Θεού. Έκανε πνευματικό του πατέρα τον Θεόληπτο Φιλαδελφείας ο οποίος του δίδαξε την ιερά νήψη και τη νοερά προσευχή.

Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2018

Κινδυνεύω να μη βρω διαφορά μεταξύ ανθρώπου και θηρίου (Άγ. Ιωάννης Χρυσόστομος)

http://www.pemptousia.gr/2018/11/ag-ioannis-chrisostomos-kindinevo-na-mi-vro-diafora-metaxi-anthropou-ke-thiriou/

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος.
Όταν σε βλέπω να ζεις χωρίς φρόνηση, πώς να σε ονομάσω άνθρωπο και όχι βόδι;
Όταν σε βλέπω να αρπάζεις, πώς να σε ονομάσω άνθρωπο κι όχι λύκο;
Όταν σε βλέπω να κυλιέσαι στην αμαρτία (να πορνεύεις) πώς να σε αποκαλέσω άνθρωπο και όχι χοίρο;
Όταν σε βλέπω γεμάτον πονηριά, πώς να σε ονομάσω άνθρωπο και όχι φίδι;
Όταν σε βλέπω ανόητον πώς να σε ονομάσω άνθρωπον και όχι γαϊδούρι;
Όταν σε βλέπω ανυπάκουο, χωρίς σύνεση, πώς να σε πω άνθρωπο κι όχι πέτρα;
Γιατί όταν αναπηδάς σαν ταύρος, είσαι λαίμαργος σαν αρκούδα, είσαι μνησίκακος σαν καμήλα, κεντρίζεις σαν σκορπιός, είσαι ύπουλος σαν αλεπού, βρίσκεσαι σε πόλεμο με τ’ αδέλφια σου όπως ο πονηρός διάβολος, πώς θα μπορέσω να σε κατατάξω ανάμεσα στους ανθρώπους;
Κινδυνεύω να μη βρω καμμιά διαφορά μεταξύ του ανθρώπου και του θηρίου. Τα θηρία βέβαια ένα απ’ αυτά τα ελαττώματα έχουν, εσύ όμως αφού τα μάζεψες όλα, προχωρείς πέρα από τη δική τους ασυλογισιά.

Απόσπασμα λόγου του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, όπως δημοσιεύεται διασκευασμένο στη νεοελληνική, στο βιβλίο “Φωτογραφία ή ταυτότητα”, του Αρχιμανδρίτη, π. Θεοκλήτου Φεφέ. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Σήμαντρο.

Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2018

Πατερούλης του ουρανού: Γέροντος Ευσεβίου Βίττη Μνήμη (+4 Νοεμβρίου)


Γέροντος Ευσεβίου Βίττη Μνήμη (+4 Νοεμβρίου)
Μια εμπερίστατη νέα, η Β. αναπαυόταν πνευματικά στον Γέροντα και δεχόταν το προιόν όχι μόνο των προσευχών του, αλλά και της υλικής του στηρίξεως. Ο Γέροντας γνώριζε το δυφυές της ανθρωπίνης φύσεως και δεν έμενε σε ευχολόγια. Δεν έλεγε:
-Ύπαγε και εγώ θα προσεύχομαι για σένα.
Τι να την κάνει κανείς μόνο την ευχή, όταν το στομάχι διαμαρτύρεται; Ο Γέροντας όχι μόνο πονούσε για τους ενδεείς, τους εμπερίστατους αδελφούς μας, αλλά μεριμνούσε και για την ικανοποίηση των υλικών τους αναγκών. Ήταν πραγματικός πατέρας.

Όσιος Γεώργιος ο Καρσλίδης (1901 - 4 Νοεμβρίου 1959)

http://www.pemptousia.gr/2018/11/osios-georgios-o-karslidis/

Όσιος Γεώργιος ο Καρσλίδης [1] (4 Νοεμβρίου)
Γεννήθηκε το 1901 στην Αργυρούπολη του αγιότεκνου Πόντου [2] «Αργυρουπόλεως γόνον του Πόντου βλάστημα… »[3]. Το κοσμικό του όνομα ήταν Αθανάσιος. Από πολύ μικρός που ήταν, βρέφος ακόμη, γνωρίζει την ορφάνια. Την ανατροφή του την ανέλαβε η γιαγιά του. Ο μεγάλος αδελφός του αγίου τον έστελνε να βόσκει πρόβατα και, παρά τη θλίψη της γιαγιάς, τον μάλωνε και τον έδερνε. Με αυτή την ευλαβέστατη γιαγιά του ο Αθανάσιος επισκέπτεται για πρώτη φορά την Μονή της Παναγίας του Σουμελά. Η γιαγιά του όμως σε λίγο κοιμήθηκε όταν ήταν μόλις επτά χρονών, αφήνοντας του πολύτιμη κληρονομιά μαζί με τη θεοσέβεια και μία φιλντισένια εικόνα της Παναγίας – σε μορφή επιστήθιου εγκολπίου – την οποία έφερε πάντα πάνω του. Τότε μια γειτόνισσα πήρε υπό την προστασία της τη μικρή αδελφή του αγίου, την Άννα, και την αρραβώνιασε με τον καλό και τίμιο γιο της, με σκοπό να την παντρευτεί όταν θα γινόταν δεκατεσσάρων ετών (συνηθισμένη ηλικία γάμου των κοριτσιών για εκείνη την εποχή). Η Άννα όμως κοιμήθηκε σε μικρή ηλικία, και τρία χρόνια αργότερα, αποκαλύφθηκε ότι είναι αγία. [4] Άρχισαν να βλέπουν κάθε βράδυ ένα φως να βγαίνει από τον τάφο της. Άνοιξαν τον τάφο και είδαν ότι η καρδιά και το δεξί χέρι της μικρής Άννας ήταν άφθαρτα [5].

Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2018

Μια βρετανική συγκλονιστική μαρτυρία για το θαύμα της Παναγίας το 1940

http://www.pemptousia.gr/2018/10/mia-vretaniki-martiria-gia-to-thavma-ti/

Η υπερφυσική βοήθεια(Michael Palairet, Άγγλος πρεσβευτής στην Ελλάδα την εποχή του πολέμου του 1940) «Νο 306Από τη Βρετανική ΠρεσβείαΑΘΗΝΑΙ Δεκέμβριος 9, 1940Κύριέ μου,        Εις την επιστολήν μου Νο 293 της 23ης  Νοεμβρίου, ανέφερα την ευρέως παραδεχομένην πίστιν εδώ ότι ο ελληνικός· στρατός απολαμβάνει της ιδιαιτέρας προστασίας της Παναγίας της Τήνου και ότι οι νίκες του, οι οποίες δύνανται ασφαλώς να ονομαστούν θαυματουργικές, οφείλονται εις την επέμβασίν της.

Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2018

Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2018

Το Χριστό ή το Χριστιανισμό; (π. Ανδρέας Αγαθοκλέους)

http://www.pemptousia.gr/2018/10/to-christo-i-to-christianismo/
«Για τους πρώτους Χριστιανούς, το σώμα του Χριστού βρισκόταν πάνω στην αγία τράπεζα επειδή αυτός ήταν ανάμεσα τους. Για τους σύγχρονους Χριστιανούς, ο Χριστός βρίσκεται εδώ επειδή το σώμα του βρίσκεται πάνω στην αγία τράπεζα. Φαίνεται σαν κάτι το ανάλογο, αλλά στην πραγματικότητα υπάρχει μια ουσιώδης διαφορά ανάμεσα στους πρώτους Χριστιανούς και σε μας. Γι’ αυτούς τα πάντα βρίσκονται στη γνώση του Χριστού, στην αγάπη γι’ αυτόν. Για μας, όλα βρίσκονται στην επιθυμία μας να φωτιστούμε. Οι πρώτοι Χριστιανοί προσήρχοντο στη θεία κοινωνία για ν’ ακολουθήσουν τον Χριστό, ενώ τώρα ο Χριστός δεν είναι ο μοναδικός λόγος συμμετοχής στη θεία Κοινωνία». Η πιο πάνω διαπίστωση είναι του π. Αλέξανδρου Σμέμαν, καταγραμμένη στο Ημερολόγιό του. Φαντάζει κάπως συγχυσμένη και υπερβολική. Η προσεκτική όμως μελέτη θα δείξει πόσο ξεκάθαρη και πραγματική είναι.
Μεγαλώνουμε με την προτροπή ν’ ακολουθήσουμε κάποιες εντολές, νόμους, αξίες ή κανόνες που θα μας κάνουν να είμαστε καλοί πολίτες, ηθικοί, ή ακόμα, καλοί χριστιανοί. Οδηγούμαστε, δηλαδή, ανεπαίσθητα στην προσκόλληση σε μιας ιδεολογίας.

Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2018

«Όταν τα μικρά δεν φυλάττωμεν, πως ημπορούμεν να φυλάξωμεν τα μεγάλα;»

http://www.pemptousia.gr/2018/10/otan-ta-mikra-den-filattomen-pos-imporoumen-na-filaxomen-ta-megala/

O συναξαριστής πολλές φορές προβάλλει πρότυπα υπακοής σ’ εκείνη την πρώτη εντολή του Θεού στους πρωτοπλάστους, δηλαδή την νηστεία, μεταξύ αυτών και ένα δεκαπεντάχρονο παιδί, τον Άγιο Ιωάννη τον Μονεβασσιώτη, ο οποίος τηρώντας την νηστεία, ένα απ’ εκείνα τα «μικρά» όπως την χαρακτήρισε αξιώθηκε να γίνει ουρανοπολίτης και να βρεθεί εκ δεξιών του Δεσπότου Χριστού.

Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2018

Άγιος Πορφύριος, Βλέπει έναν άγιο που θα αποκαλυφθεί μετά 100 χρόνια!

http://www.pemptousia.gr/2018/10/agios-porfirios-vlepi-enan-agio-pou-tha-apokalifthi-meta-100-chronia/


Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.
Άλλη φορά πήγαμε με τον Άγιο [άγιο Πορφύριο Καυσοκαλυβίτη] στα μέρη της Βοιωτίας. Ήταν μαζί μας και η ανιψιά του η Ελένη. Καθίσαμε για λίγο κάπου και μετά μας έδειξε την κατεύθυνση που ήθελε να πάρουμε.
Εμείς δειλιάσαμε, γιατί το μέρος ήταν άγριο και κακοτράχαλο. Ο Άγιος στάθηκε λίγο και κοίταξε με τη Θεία Χάρη. Τελικά μας είπε πως δεν ήταν πολύ μακριά το σημείο που ήθελε, γύρω στα 750 μέτρα, οπότε πρότεινε να πάμε με τα πόδια.
Πάλι όμως αντιδράσαμε, επιμένοντας πως θα ήταν πολύ δύσκολο για τον Παππούλη να βαδίσει σ’ αυτό το δύσβατο μέρος.
– Μην ανησυχείτε, βρε για μένα. Αυτά τα μέρη μού αρέσει να τα περπατώ.
Καθώς βαδίζαμε μας είπε:
– Θέλω να πάμε, γιατί κάτι άγιο με τραβάει.
Φτάσαμε στο μέρος που ήθελε ο Γέροντας. Εγώ ήμουν δίπλα του, στ’ αριστερά του. Άρχισε να εξετάζει το μέρος, όπως κατάλαβα, με την διόραση.

Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου 2018

Η πίστη και ο Τίμιος Σταυρός ανάστησαν ένα παιδί!

http://www.pemptousia.gr/2018/10/i-pisti-ke-o-timios-stavros-anastisan-ena-pedi/

Τίμιο Ξύλο το οποίο φυλάσσεται στο σκευοφυλάκιο του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων.
Μια ηλιόλουστη μέρα, αφού τέλειωσε τις δουλειές του σπιτιού κι ετοίμασε το φαγητό μετέφερε τη μηχανή της [η Στυλιανή Χατζήνα, αργότερα Μοναχή Φιλοθέη 1897-1975] στην ταράτσα του σπιτιού για να γαζώσει.
Από κοντά είχε το αγοράκι της, τον Σταύρο που θα ήταν περίπου 20 μηνών.
Το παιδάκι έπαιζε γύρω από την καπνοδόχο, αλλά σε μια στιγμή παραπάτησε κι όπως η ταράτσα δεν είχε στηθαίο, έπεσε από ύψος τριάμισι περίπου μέτρων και χτύπησε θανάσιμα σε ένα πελέκι.
Αλλόφρων έτρεξε κοντά του η έρμη μάνα. Τι να δει; Το αγοράκι της αιμορραγούσε εκεί στο χώμα από στόμα, μύτη, αυτιά, χωρίς να αναπνέει, χωρίς σημάδια ζωής.
Άφωνη παρακολουθούσε η κ. Στυλιανή.

Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2018

Οι προσευχές των παιδιών μπορούν να κάνουν θαύματα! (Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης)

http://www.pemptousia.gr/2018/09/i-prosefches-ton-pedion-boroun-na-kanoun-thavmata/

Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης (1924-1994).
[Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης]: Με τις προσευχές των μικρών παιδιών μπορούν να γίνουν θαύματα. Ό,τι ζητούν από τον Θεό τους το δίνει, γιατί έχουν αθωότητα και ο Θεός ακούει την καθαρή προσευχή τους.
Θυμάμαι, μια φορά που οι γονείς μας είχαν πάει στο χωράφι, με είχαν αφήσει στο σπίτι με τα δύο μικρότερα αδέλφια μου. Ξαφνικά ο ουρανός μαύρισε και άρχισε καταρρακτώδης βροχή.
– Τι θα κάνουν τώρα οι γονείς μας, είπαμε. Πώς θα έρθουν στο σπίτι;
Τα δυο μικρά άρχισαν να κλαίνε.
– Ελάτε, τους είπα, θα παρακαλέσουμε τον Χριστό να σταματήσει την βροχή.
Γονατίσαμε και τα τρία μπροστά στο εικονοστάσι και προσευχηθήκαμε. Σε λίγα λεπτά η βροχή σταμάτησε.
Οι γονείς πρέπει να βοηθούν με διάκριση τα παιδιά από μικρά να πλησιάσουν τον Χριστό και να ζήσουν από μικρά τις ανώτερες χαρές, τις πνευματικές. Όταν αρχίσουν να πηγαίνουν στο σχολείο, πρέπει σιγά-σιγά να τα μάθουν να μελετούν κάποιο πνευματικό βιβλίο και να τα βοηθούν να ζουν πνευματικά.

Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2018

Παιδιά μου αυτό είναι απλό πράγμα! Θαυμαστό περιστατικό με τον Όσιο Ιάκωβο Τσαλίκη

http://www.pemptousia.gr/2018/09/pedia-mou-afto-ine-aplo-pragma/
Όσιος Ιάκωβος Τσαλίκης (1920-1991).
[Ο όσιος Ιάκωβος Τσαλίκης] έφτασε στη Μονή [Οσίου Δαβίδ του Γέροντος] κουρασμένος… []
Δεν πρόλαβε καλά-καλά να βγάλει το ράσο του και του χτύπησαν την πόρτα.
Οι γονείς ενός πεντάχρονου χαριτωμένου παιδιού. Το παιδάκι δεν μιλούσε.
Το πήγανε πρώτα στη Ρωσία και τώρα γυρίζανε από την Αμερική, χωρίς αποτέλεσμα. Τα εξήγησαν όλα στον π. Ιάκωβο και τον παρακάλεσαν.
Εκείνος χωρίς έκπληξη και στενοχώρια τους είπε:
– Παιδιά μου, αυτό είναι απλό πράγμα. Θα πάμε κάτω (στο ναό), θα κάνετε την προσευχή σας, θα προσευχηθώ και γω. Και το παιδί μιλήσει.

Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2018

Μια αρχαία συγκλονιστική μαρτυρία για την εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού

http://www.pemptousia.gr/2018/09/mia-archea-martiria-gia-tin-eorti-tis-i/
Ο επόμενος λόγος του αγίου Σωφρονίου Αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων στην Ύψωση του Τιμίου Σταυρού και στην Αγίαν Ανάσταση αποτελεί μίαν αρχαία και αυθεντική μαρτυρία περί της πρωίμου τιμής του Τιμίου Σταυρού και της εορτής της Υψώσεώς του, όταν ακόμη ο έν λόγω εορτασμός ήταν άρρηκτα ενωμένος με την επέτειο των Εγκαινίων του Ναού τής Αναστάσεως και κατ’ ουσία δεν αποτελούσε παρά μόνο τη δεύτερη ημέρα τής μεγάλης εκείνης πανηγύρεως. Το περιεχόμενο του λόγου ταιριάζει ιδιαίτερα στις 13 Σεπτεμβρίου, παραμονή της εορτής της Υψώσεως.
Η ατμόσφαιρα που εκφωνήθηκε ήταν ιδιαίτερα φορτισμένη από συγκίνηση λόγω των προηγηθέντων δραματικών γεγονότων: Πριν από είκοσι περίπου χρόνια (το 614 μ.Χ.) οι Πέρσες είχαν κυριεύσει την ιερή Πόλη επιφέροντας διπλή την καταστροφή. Κατεδάφισαν το Ναό της Αναστάσεως, ο οποίος είχε ιδρυθεί από το Μ. Κωνσταντίνο, και απήγαγαν τον Τίμιο Σταυρό. Αλλ’ ο μεν Ναός ανεγέρθηκε εκ νέου από τον άγιο Μόδεστο το 626 μ.Χ., τον δε Τίμιο Σταυρό επανέφερε ο στρατηλάτης αυτοκράτορας Ηράκλειος το 628 μ.Χ., ο οποίος και τον ύψωσε ξανά στις 14 Σεπτεμβρίου. Έτσι πήρε η εορτή νέα δόξα και με την πάροδο του χρόνου έγινε αυτοτελής και ανεξάρτητη από εκείνη της εορτής των Εγκαινίων του Ναού.
Τα επόμενα χρόνια, περί το 634 μ.Χ., εκφωνήθηκε ο παρακάτω λόγος του αγίου Σωφρονίου, γεμάτος από πηγαίο αυθορμητισμό και ευφροσύνη. Η ζωντανή αυτή μαρτυρία για τον επισημότατο εορτασμό της Υψώσεως είναι ταυτόχρονα και τραγική, εάν αναλογισθούμε ότι μετά δύο ή τρία χρόνια (το 637 μ.Χ.) τα Ιεροσόλυμα θα πέσουν και πάλιν σε βάρβαρα χέρια, αυτήν τη φοράν των Αράβων.
Ιω. μ.

Μια αρχαία συγκλονιστική μαρτυρία για την εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού

http://www.pemptousia.gr/2018/09/mia-archea-martiria-gia-tin-eorti-tis-i/
Ο επόμενος λόγος του αγίου Σωφρονίου Αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων στην Ύψωση του Τιμίου Σταυρού και στην Αγίαν Ανάσταση αποτελεί μίαν αρχαία και αυθεντική μαρτυρία περί της πρωίμου τιμής του Τιμίου Σταυρού και της εορτής της Υψώσεώς του, όταν ακόμη ο έν λόγω εορτασμός ήταν άρρηκτα ενωμένος με την επέτειο των Εγκαινίων του Ναού τής Αναστάσεως και κατ’ ουσία δεν αποτελούσε παρά μόνο τη δεύτερη ημέρα τής μεγάλης εκείνης πανηγύρεως. Το περιεχόμενο του λόγου ταιριάζει ιδιαίτερα στις 13 Σεπτεμβρίου, παραμονή της εορτής της Υψώσεως.
Η ατμόσφαιρα που εκφωνήθηκε ήταν ιδιαίτερα φορτισμένη από συγκίνηση λόγω των προηγηθέντων δραματικών γεγονότων: Πριν από είκοσι περίπου χρόνια (το 614 μ.Χ.) οι Πέρσες είχαν κυριεύσει την ιερή Πόλη επιφέροντας διπλή την καταστροφή. Κατεδάφισαν το Ναό της Αναστάσεως, ο οποίος είχε ιδρυθεί από το Μ. Κωνσταντίνο, και απήγαγαν τον Τίμιο Σταυρό. Αλλ’ ο μεν Ναός ανεγέρθηκε εκ νέου από τον άγιο Μόδεστο το 626 μ.Χ., τον δε Τίμιο Σταυρό επανέφερε ο στρατηλάτης αυτοκράτορας Ηράκλειος το 628 μ.Χ., ο οποίος και τον ύψωσε ξανά στις 14 Σεπτεμβρίου. Έτσι πήρε η εορτή νέα δόξα και με την πάροδο του χρόνου έγινε αυτοτελής και ανεξάρτητη από εκείνη της εορτής των Εγκαινίων του Ναού.
Τα επόμενα χρόνια, περί το 634 μ.Χ., εκφωνήθηκε ο παρακάτω λόγος του αγίου Σωφρονίου, γεμάτος από πηγαίο αυθορμητισμό και ευφροσύνη. Η ζωντανή αυτή μαρτυρία για τον επισημότατο εορτασμό της Υψώσεως είναι ταυτόχρονα και τραγική, εάν αναλογισθούμε ότι μετά δύο ή τρία χρόνια (το 637 μ.Χ.) τα Ιεροσόλυμα θα πέσουν και πάλιν σε βάρβαρα χέρια, αυτήν τη φοράν των Αράβων.
Ιω. μ.

Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2018

Ο πρώτος Άγιος Γέροντας του Οσίου Γερασίμου, Όσιος Θεόφιλος ο Μυροβλύτης, ο εν Καψάλα Αγίου Όρους

http://www.pemptousia.gr/2018/09/o-protos-agios-gerontas-tou-osiou-gerasimou-osios-theofilos-o-mirovlitis-o-en-kapsala-agiou-orous/

Μια άγνωστη πτυχή της ζωής του πολιούχου της Κεφαλονιάς
Σύμφωνα με τους βιογράφους του (Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο Παπαδόπουλο και Πρωτοπρεσβύτερο Κωνσταντίνο Γ. Γκέλη), ο νεαρός Νοταράς (δεν είναι γνωστό το κοσμικό του όνομα, ίσως ονομαζόταν Γεώργιος), ο μετέπειτα Όσιος Γεράσιμος Κεφαλληνίας, με την βαριά προγονική κληρονομιά του, ως συγγενής του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου από την μητέρα του και του Πρωθυπουργού Λουκά Νοταρά από τον πατέρα του, αναχώρησε από την ιδιαίτερή του πατρίδα, τα Τρίκαλα Κορινθίας, το 1527, σε ηλικία 20 ετών [1].
Μετέβη στη Ζάκυνθο όπου παρέμεινε τρία έτη. Πιθανή αιτία της μετάβασής του στη Ζάκυνθο ήταν η σχετική ελευθερία που απολάμβαναν τα Ιόνια νησιά (λόγω της Ενετοκρατίας) στην καλλιέργεια των Ελληνικών γραμμάτων και των επιστημών. Άλλη πιθανή αιτία ήταν η γνωριμία του Οσίου με τον λόγιο μοναχό και Διδάσκαλο του Γένους Παχώμιο Ρουσάνο (γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1508), συνομήλικο του Οσίου, ο οποίος στήριξε με το έργο του τον υπόδουλο Ελληνισμό να διατηρήσει ανόθευτη την ταυτότητά του [3]. Κατά πάσα πιθανότητα ο Ρουσάνος ήταν συνοδοιπόρος του Οσίου στις μετέπειτα προσκυνηματικές περιοδείες του2[2].

Λέλα Καραγιάννη 1898 – 1944

http://www.pemptousia.gr/2018/09/lela-karagianni-1898-1944/
Η Λέλα Μηνοπούλου γεννήθηκε το 1898 στη Λίμνη Ευβοίας. Ήταν πρωτότοκη κόρη του Αθανασίου Μηνόπουλου και της Σοφίας Μπούμπουλη. Το 1916 παντρεύτηκε τον φαρμακοποιό Νικόλαο Καραγιάννη, με τον οποίο απέκτησε επτά παιδιά: την Ιωάννα, τον Γεώργιο, την Ηλέκτρα, τον Βύρωνα, τον Νέλσωνα, τη Νεφέλη και την Ελένη.
Η κατάληψη της Ελλάδας υπό των Ιταλογερμανών μεταμόρφωσε την ελληνίδα νοικοκυρά σε πρωτεργάτιδα της Εθνικής Αντίστασης. Από τις πρώτες ημέρες της Κατοχής έφτιαξε μία ομάδα με πυρήνα μέλη της οικογένειάς της και άρχισε το έργο της απόκρυψης και φυγάδευσης των βρετανών στρατιωτικών που είχαν εγκλωβιστεί στην Ελλάδα. Με την πάροδο του χρόνου, η μικρή οικογενειακή ομάδα διευρύνθηκε και εξελίχθηκε στην αντιστασιακή οργάνωση «Μπουμπουλίνα», που αριθμούσε πάνω από 100 μέλη.

Agriniopestcontrol

Το κανάλι μου στο YouTube

Το κανάλι μου στο YouTube: https://www.youtube.com/channel/UCZBMrEHAv1uMF9S-7t7fMIQ

Το Δαιμονικο Φυλακτο Διπλα Στις Αγιες Εικονες

https://hellas-orthodoxy.blogspot.com/2018/12/blog-post_13.html Με κάλεσαν να αγιάσω κάποιο διαμέρισμα. Η οικοδέσποινα παραπονέθηκε για...