Συνολικές προβολές σελίδας


Απ' τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά, και σαν πρώτα ανδρειωμένη, χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!

Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2012

Τριμερής Επιτροπή: Μια παγκόσμια «κυβέρνηση»;

http://attikanea.blogspot.gr/2012/09/blog-post_1563.html

Συγγραφέας: Στέλιος Φωκάς

Ο ρόλος της στο παγκόσμιο πολιτικοοικονομικό γίγνεσθαι, αποτελεί το θέμα των ημερών. Οι άνθρωποί της Τριμερούς Επιτροπής βρίσκονται παντού. Εσχάτως και σε τρεις θέσεις κλειδιά της Ε.Ε., η οποία βρίσκεται σε πολιτική και οικονομική περιδίνηση. Τυχαίο;
Αντικείμενο συζήτησης από συνωμοσιολογικούς και όχι μόνο κύκλους, έχει γίνει τον τελευταίο καιρό η Τριμερής Επιτροπή καθώς τρία μέλη της ανέλαβαν καίρια πόστα στην Ευρώπη.
Νέος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ανέλαβε ο Ιταλός οικονομολόγος και τραπεζικός Μάριο Ντράγκι, ο οποίος υπήρξε αντιπρόεδρος του ευρωπαϊκού κλάδου της Goldman Sachs την περίοδο 2002 – 2005. Πρωθυπουργός της Ιταλίας ανέλαβε ο επίσης οικονομολόγος και τραπεζικός Μάριο Μόντι, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού τμήματος της Τριμερούς και σύμβουλος της Goldman Sachs. Πρωθυπουργός της Ελλάδας ανέλαβε ο Λουκάς Παπαδήμος, οικονομολόγος και αυτός με θητεία στην Αμερικανική Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Βοστώνης, στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και στην Τράπεζα της Ελλάδας.
Τρία μέλη της ίδιας οργάνωσης, αναλαμβάνουν ισάριθμες θέσεις κλειδιά για τις εξελίξεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσα σε λίγες ημέρες. Τυχαίο γεγονός; Κατά πολλούς όχι, όπως τυχαίο δεν θεωρείται και το γεγονός άλλωστε ότι πάντα υπάρχουν μέλη της Τριμερούς σε παγκόσμιες θέσεις-κλειδιά, τα οποίοι μπορούν να ελέγχουν τις σημαντικότερες πολιτικές και οικονομικές αποφάσεις προκειμένου να διασφαλίζονται τα συμφέροντα του κεφαλαίου σε όλο τον κόσμο.
Μιλάμε και πάλι για μια εξωθεσμική παγκόσμια διακυβέρνηση; Ναι και όχι τυχαία. Η ίδια η οργάνωση διατυπώνει επίσημα στα κείμενα της και στις συναντήσεις της την ανάγκη για συντονισμένες προτάσεις στα «παγκόσμια προβλήματα», προτάσεις που κάνει και η ίδια, έχοντας όμως και τα μέσα (την επιρροή) να τις επιβάλλει.
Ετσι εξετάζει ζητήματα όπως ο πυρηνικός αφοπλισμός, η ενεργειακή ασφάλεια, η μετατόπιση του..
κέντρου εξουσίας από τον «Ατλαντικό στον Ειρηνικό» (όπως είπε ο Χένρι Κίσσινγκερ σε ομιλία του στην Τριμερή το 2009), η «ανόρθωση του αμερικανικού καπιταλισμού που έχει δημιουργήσει τόσα προβλήματα τα τελευταία χρόνια», πάντα με το ίδιο πλαίσιο: ότι δηλαδή τρεις γεωγραφικές περιοχές του πλανήτη, η Ευρώπη, η Βόρειος Αμερική και η παραλιακή ζώνη της ανατολικής Ασίας έχουν «ειδική ευθύνη για τον πλανήτη» και πρέπει να συνεργασθούν ώστε να εξασφαλίσουν την ομαλή παγκόσμια εξέλιξη, αφήνοντας βέβαια ανοιχτό το ερώτημα: πως θα γίνει αυτό; Με απλές εισηγήσεις και προτάσεις προς τις δημοκρατικές (ή όχι) κυβερνήσεις των χωρών; Ή πιο αποτελεσματικά και άμεσα, μέσω πιέσεων και διαχείρισης της χρηματοπιστωτικής και εμπορικής ισχύος που έχουν τα μέλη της επιτροπής;

Ποιοι συμμετέχουν σε αυτήν;
Μια ματιά στον κατάλογο των μελών της Τριμερούς αρκεί για να συνειδητοποιήσει κανείς ότι οι άνθρωποί της είναι παντού. Στις διεθνείς και κεντρικές τράπεζες, στις πολυεθνικές επιχειρήσεις, στην διεθνή πολιτική σκηνή.
Συγκεκριμένα μέλη της είναι στελέχη στις μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου (CitiBank, UBS, Deutsche Βank, ING, Commerzebank, Chase Manhattan, First Chicagο, Goldman Sachs, HSBC, Santander, Rothschild Europe), σε εθνικές ενώσεις τραπεζών αλλά και σε πολλές κεντρικές τράπεζες (Τράπεζα της Αγγλίας, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Τράπεζα της Ελλάδος, Τράπεζα της Σλοβακίας, Τράπεζα της Ουγγαρίας, Τράπεζα της Ολλανδίας κ.α.).
Επίσης διαχρονικά, μέλη αποτελούν κορυφαία στελέχη επιχειρηματικών κολοσσών όπως οι AT&T, Xerox, Sony, Mobil, Exxon, General Electric, Coca-Cola, PepsiCo, Nissan, Mitsubishi, Toshiba, Fuji Bank, Archer Daniels Midland, BMW, Nokia, , British American Tobacco, Lazzard, Fiat, Rio Tinto, Allianz, Shell, DaimlerChrysler, Siemens, BAE, Italcementi, Havas, Pirelli, Akzo Nobel.
Ασφαλώς δεν λείπουν και οι πολιτικοί: οι πρώην πρόεδροι των ΗΠΑ Μπους (πατήρ) και Κλίντον, οι υπουργοί Κασπάρ Γουάινμπεργκερ (Άμυνας επί Ρήγκαν), Ντικ Τσένι, Γουίλιαμ Κοέν, Χένρι Κίσινγκερ, οι πρόεδροι της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ Άλαν Γκρίνσπαν και Πολ Βόλκερ, (σημερινός πρόεδρος του βορειοαμερικανικού τομέα της Τριμερούς), ο κόμης Όττο Λάμπσντορφ πρώην αρχηγός και νυν επίτιμος πρόεδρος του Γερμανικού Κόμματος των Ελεύθερων Δημοκρατών. Επίσης στελέχη διεθνούς εμβέλειας ΜΜΕ όπως η Κάθριν Γκράχαμ, πρόεδρος της Washington Post και πολλοί άλλοι.
Τελικά τι είναι η Τριμερής; Μια δεξαμενή σκέψης, μια λέσχη πολιτικού προβληματισμού ή ένα κέντρο παγκόσμιου ελέγχου; Μήπως είναι ο εκτελεστικός βραχίονας της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ, προωθώντας τους κατάλληλους ανθρώπους στις κατάλληλες θέσεις, την κατάλληλη στιγμή; Συνωμοτεί για να κυβερνήσει τον κόσμο; Σύμφωνα με μια άποψη όχι. Διότι εφόσον όλοι οι παραπάνω είναι ή υπήρξαν μέλη της, το έχει ήδη επιτύχει, δεδομένου ότι όλοι αυτοί εκπροσωπούν το 60% του παγκόσμιου πλούτου και των χρηματοοικονομικών ροών!

Η γέννηση μιας ομάδας εξουσίας
Η ιδέα για την δημιουργία της Τριμερούς Επιτροπής ξεκίνησε το 1971 ως απάντηση του κατεστημένου της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ στην νέα πολιτική της ύφεσης στις σχέσεις με τη Σοβιετική Ένωση που προωθούσε ο τότε πρόεδρος Νίξον, ο οποίος επιδίωκε και την σύσφιξη των σχέσεων με την «Κόκκινη» Κίνα. Η τακτική αυτή του Νίξον θεωρήθηκε τότε ότι έθετε σε δεύτερη μοίρα τις σχέσεις των ΗΠΑ με τους δυτικούς συμμάχους τους αποδυναμώνοντάς τις.
Ανάμεσα σε εκείνους που ανησυχούσαν εντονότερα εκείνη την περίοδο ήταν ο αμερικανοπολωνός Ζμπίγκνιεφ Μπρζεζίνσκι, επικεφαλής του Τμήματος ρωσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Κολούμπια, ο Χένρι Όουεν (απεβίωσε πριν λίγες ημέρες) διευθυντής του Τμήματος Σπουδών Εξωτερικής Πολιτικής του Ιδρύματος Μπρούκινγκς -μια δεξαμενής σκέψης με έδρα την Ουάσιγκτον- και ο Ντέιβιντ Ροκφέλερ, πρόεδρος της Chase Manhattan Bank.
Εκείνη την εποχή ο Μπρζεζίνσκι είχε γράψει ένα βιβλίο με τίτλο «Ανάμεσα σε δυο εποχές», στο οποίο και έκανε λόγο για την ανάγκη δημιουργίας μιας «κοινότητας αναπτυγμένων χωρών», σκοπός της οποίας θα ήταν «να αναχαιτίσει την παγκόσμια τάση προς το χάος, αν ο κόσμος θέλει να αντιδράσει αποτελεσματικά στην εντεινόμενη κρίση, η οποία με διαφορετικούς τρόπους απειλεί τόσο τον δυτικό όσο και τον Τρίτο κόσμο». Η λύση που πρότεινε ήταν η διαμόρφωση ενός Παγκόσμιου Οικονομικού Συστήματος, εμμέσως δηλαδή η Παγκόσμια Διακυβέρνηση.

Τρεις σφαίρες επιρροής
Στη συνέχεια ο Μπρζεζίνσκι πραγματοποίησε μια σειρά από μελέτες επάνω στον «τριμερισμό» (Trilateralism), όπως αποκαλούσε την θεωρία του, τις οποίες χρηματοδότησε το Ίδρυμα Μπρούκινγκς. Στις μελέτες αυτές έκανε λόγο για τη δημιουργία μιας κοινότητας, τα μέλη της οποίας θα προέρχονταν από τρεις διαφορετικές σφαίρες επιρροής: Τις ΗΠΑ, την Ευρώπη και την Ιαπωνία. Και αυτό γιατί «από την αμερικανική σκοπιά, οι πιο σημαντικές και ελπιδοφόρες αλλαγές που θα συντελεστούν στα χρόνια που έρχονται θα πρέπει να περιλαμβάνουν τόσο την Ευρώπη όσο και την Ιαπωνία».
Η βασική ιδέα προέβλεπε «την υιοθέτηση στενότερης συνεργασίας μεταξύ των δημοκρατικών και βιομηχανοποιημένων περιοχών του πλανήτη, που έχουν ηγετικό ρόλο και ευθύνες στο διεθνές σύστημα», με απώτερο στόχο τον επηρεασμό της εξωτερικής και κυρίως της οικονομικής πολιτικής ανά τον πλανήτη με στόχο την διασφάλιση των συμφερόντων των τριών μερών που την απαρτίζουν.

Ο ρόλος του Ροκφέλερ
Τις μελέτες αυτές ο Μπρζεζίνσκι τις παρουσίασε στον Ροκφέλερ, ο οποίος, ως παλιός στα ιδιωτικά οικονομικά φόρουμ, αντιλήφθηκε αμέσως την χρησιμότητά τους και ενθουσιάστηκε με την όλη ιδέα. Εντωμεταξύ ο αμερικανός τραπεζίτης είχε διαβάσει και το βιβλίο «Μεταξύ δυο εποχών» και είχε πάρει τις αποφάσεις του. Έθεσε το θέμα επί τάπητος στις συνεδριάσεις του διοικητικού συμβουλίου της Chase Manhattan και φρόντισε να προσκληθεί ο Μπρζεζίνσκι στην επόμενη συνάντηση της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ, που θα πραγματοποιούνταν στην μικρή Βελγική πόλη Κνόκε.
Εκεί, στις 21 Απριλίου του 1972, ο Ροκφέλερ διατύπωσε επισήμως την πρότασή του για την δημιουργία της Τριμερούς Επιτροπής, όπως θα ονομαζόταν στο εξής, η οποία έτυχε ενθουσιώδους υποδοχής από τα μέλη της Λέσχης που τον προέτρεψαν να επιταχύνει τις διαδικασίες για την πρώτη συνεδρίαση.

Όλοι οι άνθρωποι της Τριμερούς
Οι προσωπικότητες που συμμετείχαν σε εκείνη την συνάντηση του 1972 δεν ήταν καθόλου τυχαίες αν κρίνει κανείς από τις ιδιότητες και τις θέσεις που κατείχαν. Αυτή η πρώτη ομάδα προχώρησε έχοντας την οικονομική ενίσχυση του Ροκφέλερ, ενώ στη συνέχεια ενισχύθηκε οικονομικά και από άλλες πηγές, όπως το Ίδρυμα Φορντ και σταδιακά απέσπασε την εμπιστοσύνη και την υποστήριξη ευρύτερων πολιτικών και οικονομικών κύκλων, προερχόμενων από τις τρεις περιφέρειες: Βόρειος Αμερική, Ευρώπη, Ιαπωνία.
Η ουσιαστική δράση της Τριμερούς ξεκίνησε το 1973, ενώ της αποδίδεται, ως πρώτο μεγάλο επίτευγμά, η πτώση του Νίξον μέσω του σκανδάλου Γουώτεργκεϊτ και στη συνέχεια η αναρρίχηση του Τζίμι Κάρτερ στην προεδρία των ΗΠΑ. Η παρουσία του συνιδρυτή της Τριμερούς, Ζμπίγκνιεφ Μπρζεζίνσκι, στο πλευρό του Κάρτερ καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας του στον Λευκό Οίκο, αλλά και οι συναναστροφές του με κορυφαίους πολιτικούς της εποχής όπως τον Μεναχέμ Μπεγκίν, τότε πρωθυπουργού του Ισραήλ, έδινε τροφή στις συζητήσεις για το μέχρι που μπορεί να φτάσει αυτή η Επιτροπή.

Πως λειτουργεί σήμερα
Σήμερα η Τριμερής Επιτροπή χωρίζεται σε τρία τμήματα, με γεωγραφικά κριτήρια. Το πρώτο είναι το Βορειοαμερικανικό με 120 μέλη (ΗΠΑ 87, Καναδάς 20, Μεξικανοί 13), το Ευρωπαϊκό με 170 μέλη και το Ασιατικό με 117 μέλη (συμμετέχουν Ιαπωνία, Νότιος Κορέα, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία κ.α). Οι συνεδριάσεις της πραγματοποιούνται μια φορά τον χρόνο την άνοιξη και ακολουθούν το φθινόπωρο οι συνεδριάσεις των τριών μερών της που πραγματοποιούνται αντιστοίχως σε Βόρειο Αμερική, Ευρώπη και Ασία με εστίαση στο πολιτικοοικονομικό γίγνεσθαι.
Οι Έλληνες της Τριμερούς Επιτροπής
Σύμφωνα με τον επίσημο κατάλογο των μελών της οργάνωσης που είναι διαθέσιμος στην επίσημη ιστοσελίδα της Τριμερούς Επιτροπής (www.trilateral.org) η Ελλάδα εκπροσωπείται από τους:

Λουκά Παπαδήμο, οικονομολόγο, πανεπιστημιακό και νυν πρωθυπουργό της Ελλάδας.
Παναγή Βουρλούμη, στέλεχος επιχειρήσεων, τέως πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο του ΟΤΕ.
Οδυσσέα Κυριακόπουλο, επιχειρηματία, τέως πρόεδρο του ΣΕΒ.
Αλέξη Παπαχελά, δημοσιογράφο, διευθυντή της εφημερίδας Καθημερινή.Επίσης εκπροσωπείται και η Κύπρος από τον πρώην Πρόεδρο της Δημοκρατίας Γιώργο Βασιλείου

Who is Who: Ο Στέλιος Φωκάς είναι δημοσιογράφος στην εφημερίδα “Ελεύθερος Τύπος”.
Σημείωση: Το άρθρο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο εβδομαδιαίο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου, τα “Φαινόμενα”.
Πηγή

Στο ΒΗΜΑ της επόμενης Κυριακής: “Τα ούφο που δεν ήρθαν”


http://olympia.gr/2012/09/30/%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B2%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CF%80%CF%8C%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CF%84%CE%B1-%CE%BF%CF%8D%CF%86/ 

20120930-133938.jpgΣτο ΒΗΜΑ της επόμενης Κυριακής: “Τα ούφο που δεν ήρθαν”
Η έγκυρη εφημερίδα Το Βήμα συνεχίζει τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις.
Μετά την βόμβα με το “Πραξικόπημα που δεν έγινε”, την επόμενη Κυριακή ο Σταύρος Ψυχάρης ρίχνει νέα ΒΟΜΒΑ ΜΕΓΑΤΟΝΩΝ:
Αποκαλύπτει πώς απετράπη την τελευταία στιγμή εισβολή εξωγήινων 
που απειλούσαν να καταλύσουν την κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου και να εγκαθιδρύσουν
Διαγαλαξιακή Δικτατορία.
http://amantomatimou.files.wordpress.com/2012/09/giorgakis-alien-bhma.jpg

Έτοιμο και το ηλεκτρονικό φακέλωμα των φοιτητών...


http://kostasxan.blogspot.gr/2012/09/blog-post_3644.html


Ξεκινά η χορήγηση της νέας φοιτητικής ταυτότητας.
"Θα είναι απόλυτα ασφαλής", διαβεβαιώνει το υπουργείο Παιδείας
...

Νέα φοιτητική ταυτότητα θα έχουν από εφέτος οι φοιτητές και οι φοιτήτριες των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ, που θα είναι αυστηρά προσωπική και «προστατευμένη» από την πιθανότητα πλαστογραφίας. Σ΄αυτήν, εάν το επιθυμούν, θα μπορούν να περιλάβουν και προσωπικά στοιχεία (προβλήματα υγείας, ιδιότητα δωρητή οργάνων κλπ).

Το υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε ότι η υποβολή ηλεκτρονικών αιτήσεων για την δωρεάν έκδοση της νέας φοιτητικής ταυτότητας ξεκίνησε στις 24 Σεπτεμβρίου. Στην ίδια ανακοίνωση δίνονται και διαβεβαιώσεις ότι πρόκειται για ένα νέο, ηλεκτρονικό και αδιάβλητο σύστημα.

Από την Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου και μετά, οι προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί φοιτητές όλων των Πανεπιστημίων και ΤΕΙ της χώρας μπορούν να υποβάλλουν την αίτησή τους για έκδοση νέας φοιτητικής ταυτότητας, από τη διεύθυνση: http://academicid.minedu.gov.gr.

H νέου τύπου ταυτότητας σύμφωνα με το υπουργείο Παιδείας θα διαθέτει ισχυρά χαρακτηριστικά μηχανικής αντοχής, καθώς και ασφάλειας έναντι πλαστογραφίας. Έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να έχει ισχύ για όσα έτη διαρκεί η φοιτητική ιδιότητα, και να καλύπτει πολλαπλές χρήσεις, επιπλέον του φοιτητικού εισιτηρίου (Πάσο). Συνεπώς κάθε Ίδρυμα μπορεί να αξιοποιήσει τις νέου τύπου ταυτότητες για την ανάπτυξη νέων, εξειδικευμένων υπηρεσιών και εφαρμογών, με στόχο την καλύτερη εξυπηρέτηση των φοιτητών του.

Για τους πρωτοετείς φοιτητές, θα ισχύσει η παρακάτω διαδικασία:

-Η αίτηση θα υποβάλλεται έπειτα από την ολοκλήρωση της εγγραφής τους και αφού παραλάβουν τους κωδικούς πρόσβασης στις ηλεκτρονικές υπηρεσίες του οικείου ιδρύματος.

-Οι αιτήσεις θα εγκρίνονται ηλεκτρονικά από τις Γραμματείες των Τμημάτων και θα διαβιβάζονται κατόπιν στον Ανάδοχο, (που έχει επιλεγεί με Διεθνή Διαγωνισμό) για την εκτύπωση, συσκευασία και διανομή στους δικαιούχους φοιτητές.

Οι φοιτητές δεν θα επιβαρύνονται για την ταυτότητά τους, εκτός από την περίπτωση ανατύπωσης λόγω απώλειας.

Σε συνεργασία με το υπουργείο Υγείας, θα παρέχεται, επίσης στον φοιτητή - προαιρετικά - η δυνατότητα να περιλάβει στη νέα ταυτότητα επιπλέον στοιχεία, όπως είναι η αναγραφή πιθανών αλλεργιών και η δήλωση δωρητή οργάνων.

Το έργο θα υλοποιηθεί από το Εθνικό Δίκτυο Έρευνας και Τεχνολογίας της Γενικής Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας, ενώ η χρηματοδότηση του έργου από το πρόγραμμα «Ψηφιακή Σύγκλιση», με πόρους τηςΕυρωπαϊκής Ένωσης και της Ελλάδας.


Πηγή: Το Βήμα

Το μανιφέστο των εξεγερμένων της Μαδρίτης…


http://olympia.gr/2012/09/30/%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%86%CE%AD%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B5%CE%BE%CE%B5%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CF%89%CE%BD-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BC%CE%B1%CE%B4%CF%81/

Οι εξεγερμένοι της Μαδρίτης, δεν ξεσηκώθηκαν έτσι απλά και δεν πήγαν έξω από το Ισπανικό Κοινοβούλιο, όπως οι δικοί μας αγανακτισμένοι πέρυσι. Οι εξεγερμένοι της Μαδρίτης, κινούνται βάσει ενός Μανιφέστου που συνέταξαν και προφανώς δεν πρόκειται να εγκαταλείψουν τον αγώνα τους, μέχρι την τελική δικαίωση.
Φυσικά τα ελληνικά καθεστωτικά ΜΜΕ δεν είπαν λέξη για το Μανιφέστο των εξεγερμένων της Μαδρίτης. Έδωσαν στον (υπνωτισμένο από το σύστημα) ελληνικό λαό την εντύπωση ότι επρόκειτο…. για μια απλή διαδήλωση με συνδικαλιστικά αιτήματα.
Το ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ των εξεγερμένων της Μαδρίτης έχει ως εξής:
“Εμείς, καθημερινοί άνθρωποι, που δεν αντέχουμε άλλο να πληρώνουμε τις συνέπειες μιας κρίσης που δεν δημιουργήσαμε εμείς, ενωνόμαστε για να συντάξουμε αυτό το μανιφέστο και καλούμε όλους τους πολίτες του κράτους να υποστηρίξουν τις διεκδικήσεις μας που διατυπώνονται εδώ.
Θεωρούμε ότι η παρούσα κατάσταση έχει ξεπεράσει κάθε ανεκτό όριο, ότι είμαστε θύματα μιας επίθεσης χωρίς προηγούμενο, που, χρησιμοποιώντας την κρίση ως πρόφαση, καταστρέφει τις ζωές μας και ότι οι υπέυθυνοι είναι αυτοί που έχουν διαμορφώσει μια ολιγαρχία που βρίσκεται στο απυρόβλητο, με την συνενοχή όλων των πολιτικών δυνάμεων του Κοινοβουλίου, που χειραγωγεί όλες τις εξουσίες του κράτους για να διατηρήσει τα προνόμια και τον υπέρμετρο και παράνομο πλούτο της. Είναι πια ολοφάνερο ότι ζούμε σε μια γιγάντια κοινωνική απάτη, με κυβερνήσεις που ψεύδονται συστηματικά, κάνοντας ακριβώς το αντίθετο απ’ αυτό που δήλωναν προεκλογικά και ότι δεν υπάρχει κανενός είδους δικαιοσύνη για τους τραπεζίτες, τους πολιτικούς και για τους επιχειρηματίες, τους ενόχους αυτής της κατάστασης.
Απλά παρατηρούμε το πώς αυτή η κάστα δημιουργεί πολιτικές που καταστρέφουν τα δικαιώματα και τις ζωές μας και το πόσο είμαστε θύματα μιας αδικαιολόγητης καταπίεσης, όταν ζητάμε μια αλλαγή της κατάστασης αυτής. Πιστεύουμε ότι πρόκειται για ένα πρόβλημα μεγάλης ευρύτητας και πλέον η λύση του δεν περνά από τους συνηθισμένους μηχανισμούς του πολιτικού συστήματος, που αυτή η κάστα θεμελίωσε για να κάνει ό,τι νομίζει μ’ εμάς, τους πολίτες. Κατά συνέπεια, απαιτούμε:
  • Την πλήρη παραίτηση της κυβέρνησης λόγω εξαπάτησης της χώρας, με ασύλληπτο τρόπο και λόγω της καταστροφής στην αποία μας οδήγησε, καθώς και την διάλυση των Κοινοβουλίων και την άμεση προκήρυξη γενικών εκλογών.
  • Μια συνέλευση με εκλογικά δικαιώματα πρέπει να προκηρύξει αυτές τις γενικές εκλογές με σκοπό την δημιουργία ενός νέου Συντάγματος, με τη συμμετοχή όλων των πολιτικών δυνάμεων της χώρας, καθώς δεν αναγνωρίζουμε κανένα κύρος στο ισχύον Σύνταγμα, που έχει συνταχθεί από μια κλίκα, πίσω απ’ την πλάτη του λαού και προστατεύει την κυριαρχία των κληρονόμων του φρανκισμού και όσων συνεργάστηκαν μαζί τους. Πρέπει να είναι ο λαός αυτός που καθορίσει το πρότυπο του κράτους στο οποίο θέλει να ζήσει, κάτι που δεν συμβαίνει με το σημερινό, έτσι όπως το διαμόρφωσε αυτή η κλίκα και εξυπηρετεί αποκλειστικά τα συμφέροντά της.
  • Έλεγχο για το δημόσιο χρέος της Ισπανίας, με μια αναστολή εξόφλησης του χρέους, μέχρι να ορισθούν με σαφήνεια τα ποσά που η χώρα δεν πρέπει να πληρώσει και εξυπηρετούν ιδιωτικά συμφέροντα – και χρησιμοποιούν την χώρα για δικούς τους σκοπούς – και όχι το σύνολο των Ισπανών πολιτών. Επίσης, απαιτούμε τον έλεγχο όλων των ύποπτων προσώπων για τέτοια εγχειρήματα και να δεσμευτούν οι περιουσίες τους, αν βρεθούν ένοχοι.
  • Την αλλαγή του εκλογικού νόμου, με σκοπό να αντιπροσωπεύει πραγματικά την βούληση του κυρίαρχου λαού, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν συμβαίνει με τον σημερινό.
  • Την άμεση ανάκληση όλων των μεταρρυθμίσεων του Λαϊκού Κόμματος (Partido Popular), οι οποίες, δεν συνιστούν καταστροφή μόνο για τη χωρά, αλλά και για την δημοκρατική βούληση του λαού.
  • Μια δίκαιη φορολογική μεταρρύθμιση, σύμφωνα με την οποία θα πληρώνουν περισσότερο όσοι έχουν περισσότερα. Επίσης, απαιτούμε την αναστολή της φορολογικής αμνηστίας που θέσπισε η κυβέρνηση και της οποίας η αδικία είναι μια πραγματική απάτη για τους έντιμους πολίτες.
  • Την κατάργηση όλων των προνομίων όσων έχουν πολιτικές ευθύνες και την δημιουργία μηχανισμών αυστηρού ελέγχου στην εκτέλεση των καθηκόντων τους.
  • Την άμεση παύση όλων των εξώσεων και την διάθεση προς ενοικίαση, σε χαμηλή τιμή, όλων των ακινήτων που ανήκουν σε τράπεζες και ταμεία και δέχθηκαν βοήθεια από δημόσια ταμεία.
  • Την διανομή των διαθέσιμων θέσεων εργασίας σε όλους. Είναι μια μεγάλη πλάνη το ότι πρέπει να δουλεύουμε περισσότερο, πλάνη που στηρίζεται στην φιλαργυρία των μεγάλων συμφερόντων και στρέφεται κατά των απλών πολιτών.”    
  • Το πιο πάνω Μανιφέστο το είδαμε στην ιστοσελίδα της αντίστοιχης εδώ κίνησης «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή» neosyntagma
και πρωτοδημοσιεύτηκε στο eagainst
 Πέτρος Χασάπης

To «πραξικόπημα», ο γαλατάς, ο Ψυχάρης και τα παιχνίδια με τη Δημοκρατία

http://www.antinews.gr/2012/09/30/181864/
Παλιά λέγαμε φοβούμενοι πραξικοπήματα και τανκς στους δρόμους: «Αν κάποια μέρα χτυπήσει πολύ πρωί το κουδούνι δε θα είναι ο γαλατάς». Η φράση υπονοούσε ότι θα ήταν κάποιος ασφαλίτης, μιας Χούντας που θα «μάζευε» όλους τους αντιπάλους της, όπως έκανε εκείνο το ωραίο απριλιάτικο πρωί του 1967 όταν στους δρόμους της Αθήνας ακούστηκαν οι ερπύστριες.
Έπειτα από το δημοσίευμα του σημερινού Κυριακάτικου Βήματος, θα μπορούμε κάλλιστα να λέμε ότι «αν χτυπήσει το κουδούνι πολύ πρωί δε θα είναι ο γαλατάς (αφού οι γαλατάδες δεν υπάρχουν πιά, τους …πάτησε η Τρόικα) αλλά ο Ψυχάρης»
Διότι τι άλλο θα μπορούσε να πει κανείς για ένα ρεπορτάζ που μπάζει από παντού για ένα πραξικόπημα «οπερέτα» που δεν έγινε ποτέ γιατί η τότε κυβέρνηση Παπανδρέου το κατάλαβε και «θωράκισε» τη δημοκρατία.
Το πρώτο θέμα του «δημοκρατικού» Βήματος λοιπόν περιγράφει το πώς αποφύγαμε το πραξικόπημα. Το ρεπορτάζ χωρίς προς το παρόν να έχει στοιχεία αδειάσειστα, μπλέκει την υπόθεση των αποδοκιμασιών στο πρόσωπο του Κ. Παπούλια πέρυσι στη Θεσσαλονίκη στις 26 Οκτωβρίου, ένα σχέδιο Ευέλπιδων να παρελάσουν χωρίς να τους έχει δοθεί η άδεια και κάποιες πληροφορίες από αξιωματικό ακροδεξιών πεποιθήσεων για να αναλάβουν την εξουσία στρατιωτικοί οι οποίοι θα επανέφεραν την τάξη.
Μιλά για επαφές στρατιωτικών με πολιτικούς, για μια άσκηση στο Κιλκίς, για τις πληροφορίες που μετέφερε η ΕΥΠ στον Παπανδρέου, για το ρόλο του Φραγκούλη Φράγκου, τότε Α’ ΓΕΕΘΑ, και για τις ξαφνικές αποστρατείες που αποφάσισε ο τότε υπουργός Άμυνας Πάνος Μπεγλίτης την 1η Νοεμβρίου, λίγες ημέρες πριν αναλάβει ο Παπαδήμος.
Να θυμίσουμε ότι εκείνη την περίοδο είχαν πράγματι ακουστεί διάφορα σενάρια, ακόμη και από σοβαρούς πολιτικούς, αλλά και αν-εγκέφαλους θεωρητικούς της από δω πλευράς, ωστόσο, αντιμετωπίστηκαν ως γελοιότητες που δεν έχρηζαν περαιτέρω εξήγησης. Ήταν σενάρια, κάτι σαν τους Ελοχίμ του Λιακόπουλου ή τις καταγγελίες ότι μας… ψεκάζουν. Παρ’ όλα αυτά, 11 μήνες μετά η… έγκυρη εφημερίδα του… έγκυρου Ψυχάρη προκαλεί σοκ στην κοινή γνώμη με το δημοσίευμά του. Και μάλιστα σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή όπου από τη μια η οικονομία είναι στην κόψη του ξυραφιού κι από την άλλη, η σκανδαλολογία με τις λίστες έχει κάνει άνω κάτω το πολιτικό σύστημα.
Ασφαλώς ένα τέτοιο δημοσίευμα αυτή την περίοδο επιβαρύνει ακόμη περισσότερο το πολιτικό τοπίο. Αν ήταν απλά ένα ρεπορτάζ για να πουλήσει ο Ψυχάρης περισσότερα φύλλα θα το καταλαβαίναμε. Όμως σίγουρα είναι κάτι παραπάνω και χρήζει προσοχής. Γιατί μια τέτοια σκοπιμότητα αυτή τη στιγμή; Ποιους εξυπηρετεί και ποιους πλήττει;
Τα ερωτήματα είναι πολλά και ορισμένα κάνουν το ρεπορτάζ να μπάζει από παντού. Κατ’ αρχάς η αποστράτευση των κ. Φράγκου και Ελευσινιώτη αλλά κι άλλων στρατιωτικών φανταζόμαστε ότι έγινε είτε διότι μπορεί να υπήρχαν υπόνοιες εμπλοκής τους είτε επειδή κοιμούνταν ενώ κάποιοι στο στράτευμα ετοίμαζαν πραξικόπημα.
Πώς όμως οι αποστρατευμένοι αξιωματικοί λίγους μήνες μετά έγιναν υπουργοί; Πώς δηλαδή ο κ. Φράγκος έχει υπουργός Εθνικής Άμυνας και ο κ. Ελευσινιώτης υπηρεσιακός ΥΦΕΘΑ; Είναι άξιο απορίας.
Από την άλλη, οι πρωταγωνιστές του υποτιθέμενου πραξικοπήματος ζουν, ο Παπανδρέου, ο Μπεγλίτης, οι στρατιωτικοί είναι όλοι εδώ και μπορούν να μας πουν αν όντως υπάρχει σοβαρότητα στο δημοσίευμα. Ήδη, οι πρώτες αντιδράσεις είναι έντονες. «Στοιχεία περί επικείμενου πραξικοπήματος δεν είχαν περιέλθει σε γνώση του τότε πρωθυπουργού, Γιώργου Α. Παπανδρέου», υπογραμμίζεται σε ανακοίνωση από το Γραφείο του κ. Παπανδρέου και υπενθυμίζεται ότι, ανάλογες πληροφορίες είχαν δει το φως της δημοσιότητας τον Νοέμβριο του 2011 σε ευρωπαϊκά ΜΜΕ και είχαν διαψευστεί.
Στην ίδια ανακοίνωση σημειώνεται ότι «στόχος της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ ήταν η διασφάλιση της ικανότητας, της δυνατότητας και της αποτελεσματικότητας των Ενόπλων Δυνάμεων να υπερασπίζονται τη χώρα και να εμπεδώνουν το αίσθημα της ασφάλειας στον Ελληνικό λαό».
Επιπλέον, τονίζεται ότι «οι περσινές κρίσεις στις Ένοπλες Δυνάμεις, έγιναν με βάση τα προβλεπόμενα και τη νομιμότητα και διασφάλιζαν το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων στο πλαίσιο πάντα της αποστολής τους, όπως καθορίζεται από το Σύνταγμα και τους νόμους, με σεβασμό στις αρχές της αξιοκρατίας και της διαφάνειας».
Ο δε νυν υπουργός Άμυνας, Π. Παναγιωτόπουλος δήλωσε:  «Οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις ήταν, είναι και θα είναι προσηλωμένες στο καθήκον που τους έχει τάξει το Σύνταγμα της Ελληνικής Δημοκρατίας και ο Ελληνικός Λαός: να διασφαλίζουν και να κατοχυρώνουν την Εθνική Ανεξαρτησία, την Κυριαρχία και την Εθνική Ακεραιότητα της χώρας. Όλα τα άλλα είναι εκτός πραγματικότητας…».
Από την πλευρά της η ΕΥΠ διαψεύδει ότι έδωσε πληροφορία περί πραξικοπήματος στον τότε πρωθυπουργό.
Αυτά ως προς τις αντιδράσεις, όμως, θα πρέπει να τονίσουμε και ορισμένα άλλα θέματα που έχουν τη σημειολογία τους.
Κατ΄αρχάς την ίδια ημέρα που δημοσιεύονται τα περί πραξικοπήματος, το Βήμα και συγκεκριμένα το περιοδικό της εφημερίδας έχει αφιέρωμα – αγιογραφία στον Αντώνη Σαμαρά. Και είναι χαρακτηριστικό ότι τον τελευταίο καιρό το Συγκρότημα έχει κάνει μεγάλη στροφή προς τη ΝΔ και γενικά στην κυβέρνηση την οποία στηρίζει όσο δεν πάει άλλο. Τι είναι αυτό; Αυτοί που κάποτε άκουγαν Σαμαρά κι άλλαζαν δρόμο τώρα τον προσκυνάνε; Και σίγουρα δεν έχει σχέση ο γιος του κ. Ψυχάρη, Ανδρέας που είναι βουλευτής της ΝΔ. Κάτι άλλο κρύβεται πίσω από τη στροφή, ας το βρουν αυτοί που πρέπει.
Επίσης, ένα τέτοιο δημοσίευμα που έρχεται αυτή τη στιγμή ασφαλώς προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη αναταραχή στο πολιτικό σύστημα αλλά και στις ήδη σε νευρικό κλονισμό Ένοπλες Δυνάμεις. Ποιος άραγε είναι ο σκοπός της πρόκλησης αναταραχής; Ποιοι παίζουν με το πολίτευμα και τους θεσμούς;
Και είναι τυχαία άραγε όλα τα δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών και το γενικότερο κλίμα πολιτικής παρακμής;
Διαπλεκόμενα Μέσα Ενημέρωσης εμφανίζονται διαπρύσιοι κήρυκες της διαφάνειας και της κάθαρσης όταν είναι σε όλους γνωστό ότι εξυπηρετούν επιχειρηματικά συμφέροντα. Παλιά εκδοτικά τζάκια όπως το Βήμα έρχονται σε αντιπαράθεση με νέους εκδότες που θέλουν μερίδιο στην πίτα της εξουσίας αλλά και σε νέους επιχειρηματίες που βάζουν λεφτά σε καινούργια Media Group που άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους.
Και στο βάθος, η μοιρασιά της δημόσιας περιουσίας, η ενέργεια, τα δημόσια έργα, τα κρατικά ακίνητα, ο ΟΠΑΠ, τα πετρέλαια.
Σκεφτείτε μόνο: Είναι τυχαίος ο πόλεμος που άνοιξε ακόμη και μεταξύ συνεργατών όπως ο Ψυχάρης και ο Βαρδινογιάννης; Είναι τυχαίο ότι στο παρασκήνιο παίζονται πολύ ύποπτα παιχνίδια με τα οπλικά συστήματα της χώρας; Είναι τυχαίο ότι ο αμερικανικός παράγοντας στηρίζει αναφανδόν την Ελλάδα ενώ κάποιοι Ευρωπαίοι την πολεμάνε;
Δεν ξέρουμε, μπορεί όλα αυτά να είναι σενάρια, σκόρπιες εικόνες από τις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας. Και βλέπουμε ότι δεν υπάρχει καμιά σταθερά, οι εχθροί γίνανε φίλοι και οι φίλοι εχθροί. Ποιος το φανταζόταν ο Ψυχάρης να στηρίζει Σαμαρά, ο Κουρής τον Αλέξη Τσίπρα και ο Μπόμπολας ένα πολιτικό «πτώμα» όπως ο Βενιζέλος ή έναν πρόθυμο σε όλα, όπως ο Κουβέλης;
Το «πραξικόπημα» του Βήματος θα αποδειχθεί στο μέλλον τη σκοπιμότητα έχει. Όπως και θα βγουν στο φως όλα τα παιχνίδια που παίζονται στο πολιτικό προσκήνιο σε σχέση με τις σχέσεις με την δημοσιογραφική εξουσία. Ποιος δηλαδή συνομιλεί με ποιον, ποιος δίνει γραμμή και ποιος «αποκαλύπτει» ή διαρρέει σκόπιμα υποθέσεις και σκάνδαλα.
Αυτό όμως που θα πρέπει και πάλι να τονίσουμε, διότι το έχουμε ξανακάνει, είναι ότι τα παιχνίδια που παίζονται με τη Δημοκρατία είναι πολύ σοβαρά και επικίνδυνα. Κουτσή, στραβή, ημιτελής, είναι Δημοκρατία και στο χέρι των πολιτών είναι να την κάνουν καλύτερη και να τη διαφυλάξουν. Αφού πρώτα αποτρέψουν τα επικίνδυνα παιχνίδια του παρασκηνίου.
Αριστερός Ψάλτης

Ενα βιβλίο που θα γραφτεί πριν το 2020: «Πως δημιούργησα τα 120 δις ευρώ του δανείου για την Ελλάδα ... από το πουθενά χρησιμοποιώντας μόνο, την Σιωπή των Αμνών»!!!


http://stoxasmos-politikh.blogspot.gr/2012/09/2020-120.html


Tα «εργαστηριακά χρήματα του πειράματος» για την εξυπηρέτηση των δανείων της Ελλάδος 

- Σχολιάζοντας το βιβλίο του κ.Ρουμελιώτη, την Κόζα Νόστρα του Ευρώ, 
και τις πραγματικές συναλλαγές που κρύβονται πίσω από τον Πολ Τόμσεν 
και τις συναντήσεις του με τις Ελληνικές Κυβερνήσεις

Κατά τη διάρκεια της ολιγόμηνης αναστολής λειτουργίας των aegeanTimes, το 2010, είχα γράψει στο προσωπικό μου μπλοκ,adalis.gr, ένα άρθρο στο οποίο εξηγούσα ξεκάθαρα ότι η κρίση είναι τεχνητή και ότι η καθυστέρηση της διάσωσης της Ελλάδας, θα πάρει καιρό, μιας και οι ευρωπαίοι «σύμμαχοι» και οι Τράπεζες πρέπει επειγόντως να ετοιμαστούν μπροστά στο ενδεχόμενο μιας Ελληνικής χρεοκοπίας ! Να οχυρωθούν όπως είχα γράψει, σε ασφαλέστερα επίπεδα, κερδίζοντας χρόνο, με πολιτικά παιχνίδια εναντίον της Ελλάδας!

Η τότε Κυβέρνηση Παπανδρέου, ούτε καν ασχολήθηκε με τα στοιχεία που είχα παραθέσει ως οικονομολόγος, πολύ απλά, διότι στο «παιχνίδι της καθυστέρησης» έπαιζε κι ο ίδιος ο τότε Πρωθυπουργός με τον διορισμένο υπουργό των οικονομικών, που ξεκίνησε την καριέρα του ως σύμβουλος του Σημίτη σε ζητήματα της Κοινωνίας της Πληροφορίας, αλλά δεν είχε εκλεγεί -τότε- από το λαό, όταν έγινε ... 
Τσάρος της Οικονομίας!

Φυσικά δεν περίμενα να το επιβεβαιώσει κάποιος από τους εγχώριους οικονομολόγους , λάτρεις της πολιτικής του Μνημονίου, γιατί γνώριζα πολύ καλά, ότι η πολιτική αυτή των Ευρωπαίων, προαπαιτεί την «σιωπή των Αμνών» του Οικονομικού επιμελητηρίου εδώ στην Ελλάδα!

Περίμενα όμως, ότι μόλις ολοκληρωθεί το σχέδιο υποταγής της χώρας στην «κόζα νόστρα» των Βρυξελών και του Βερολίνου, ότι όλο και κάποιος από τους «παίκτες» θα μιλήσει!

Ετσι, λίγες εβδομάδες πριν, συζητώντας στην «πιάτσα» των οικονομολόγων, κάποιοι με προϊδέασαν για επερχόμενες αποκαλύψεις από τον εκπρόσωπο της Ελλάδας στο ΔΝΤ, Παναγιώτη Ρουμελιώτη!

Χτες, κυκλοφόρησε το βιβλίο του στο οποίο απ ότι πληροφορήθηκα, διότι δεν το διάβασα ακόμη, υπάρχουν φοβερές αποκαλύψεις για την ανικανότητα της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου και των Οικονομικών της Υπουργών (κυρίως του Γιώργου Παπακωνσταντίνου).

Το βιβλίο με τον τίτλο «Το άγνωστο παρασκήνιο της προσφυγής στο ΔΝΤ – Πώς και γιατί φτάσαμε στο Μνημόνιο», λέει κάποιες πικρές, αλήθειες. Αλήθειες όμως, που είχαν αναλυθεί από ελάχιστους οικονομολόγους, οι οποίοι λοιδορήθηκαν μέχρι ... εξαντλήσεως, από το σύστημα που κατέστρεψε τούτη εδώ τη χώρα!

Σε ότι αφορά στο ΔΝΤ ο κ.Ρουμελιώτης αναφέρει ότι το Ταμείο ήξερε ότι η αποτυχία του Μνημονίου ήταν προδιαγεγραμμένη!

Επίσης, η Τρόικα με τα μέτρα της κυρίως ήθελε να διασώσει τις τράπεζες και το κατάφερε με την 18μηνη καθυστέρηση του «κουρέματος» του ελληνικού χρέους που έδωσε τη χρονική ευκαιρία στις τράπεζες να απαλλαγούν από ένα μεγάλο ποσοστό ελληνικών ομολόγων.

Επανέρχομαι λοιπόν σήμερα και ερωτώ:

Στην Ελλάδα το Οικονομικό Eπιμελητήριο και οι Aκαδημαϊκοί Δάσκαλοι των Οικονομικών Πανεπιστημίων, περίμεναν τον κ.Ρουμελιώτη να γράψει το βιβλίο του για να καταλάβουν ότι η χώρα είχε παραδοθεί βορά στην «ευρωπαϊκή Κόζα Νόστρα»;

Ένα θέμα όμως που προκύπτει μετά την έκδοση του βιβλίου Ρουμελιώτη, αφορά στο ίδιο το ΔΝΤ και την σχέση του με την Ευρωπαϊκή Ενωση!

Τώρα που «παραδέχτηκαν» πλέον κι επίσημα ότι γνώριζαν ότι κανένα σχέδιο διάσωσης δεν πρόκειται να επιτύχει, μπορεί να μας απαντήσει άραγε ο κ.Ρουμελιώτης ή οποιοσδήποτε άλλος από το ΔΝΤ, γιατί αφού γνώριζαν το μέγεθος της αποτυχίας, εν τούτοις έδιναν εντολές στον Πολ Τόμσεν, να εφαρμόζει ακόμη πιο λανθασμένες πρακτικές;

Η μήπως ο Πολ Τόμσεν δεν «υπακούει» στο ΔΝΤ αλλά σε άλλο «αφεντικό» που έχει τόσο μεγάλη εμβέλεια, που ελέγχει ακόμη και το ΔΝΤ;

Γιατί ενώ ήταν να αντικατασταθεί , εν τούτοις ο άσχετος Τόμσεν παρέμεινε στην Αθήνα, ζητώντας ακόμη πιο λανθασμένα μέτρα από τις Ελληνικές Κυβερνήσεις;

Προσωπικά αντιλαμβάνομαι ότι ο κ.Ρουμελιώτης, δεν εξέδωσε το βιβλίο αυτό για να πλουτίσει από τις πωλήσεις που θα κάνει! Αισθάνομαι ότι οι κυριότεροι λόγοι που έγραψε και εξέδωσε αυτό το βιβλίο είναι δύο:

Πρώτον, 
για να αποσείσει από πάνω του τις ευθύνες που θα αποδοθούν σε όλους όσους έφεραν την χώρα στο σημείο αυτό. Από σήμερα ο κ. Ρουμελιώτης δικαιούται να λέει «εγώ σας τα’λεγα»! Kι αυτό είναι σημαντικό για τον ίδιο , μιας και γνωρίζει καλά, ότι στην Ελλάδα θα έρθει σύντομα η μέρα, όπου δεκάδες πρόσωπα θα αντικρίσουν το κελί του Κορυδαλλού. Πρόσωπα που δεν τα χωρά ο νους του μέσου Ελληνα!

Δεύτερον, 
γιατί το βιβλίο αυτό, έχει την «άδεια» του ίδιου του ΔΝΤ. Αν δεν την είχε, ο κ.Ρουμελιώτης ουδέποτε θα τολμούσε να το εκδώσει! Κι έχει την «άδεια» ή την ευλογία του ΔΝΤ αν προτιμάτε, διότι τώρα που το Ταμείο εξετέλεσε στο ακέραιο την αποστολή που έλαβε, για εξαθλίωση του ιδιωτικού τομέα και ολόκληρης της ιδιωτικής οικονομίας στην Ελλάδα, ήρθε η ώρα να εγκαταλείψει τη χώρα!

Από το 2010, φωνάζω κυριολεκτικά, ότι η Ε.Ε. δεν είχε ... έλλειμμα 30 δις ευρώ και ζήτησε την βοήθεια του ΔΝΤ! Δεν έχει το ΔΝΤ καλύτερη τεχνογνωσία από την ΕΕ, ώστε να το καλέσεις ακόμη κι ως σύμβουλο! Ενα ΔΝΤ, με απαρχαιωμένες πρακτικές και μεθόδους, με άτομα που ούτε για teller σε τράπεζα δεν επαρκούν!!! 

Δεν υπάρχει έστω και ένας που να πιστεύει ότι αντί για 90 δις ευρώ, η Ευρώπη δεν μπορούσε να «δώσει» επιπλέον τα 30 που «έδωσε» το ΔΝΤ . Στα παράγωγα του ρήματος «δίνω», βάζω εισαγωγικά, διότι ούτε όλα τα «δώσανε», αλλά ούτε και πραγματικό χρήμα έριξαν στην αγορά! 

Το χρήμα ήταν απλά, πολλαπλασιαστές κάποιων ποσών που διαθέτουν επενδυτικές τράπεζες, τα οποία «μόχλευσε» κατά το δοκούν ο «ταμίας» της ΕΕ, και την κατάλληλη στιγμή τα παρουσίασε ως «πραγματικό χρήμα» ενώ στην ουσία είναι «αέρας κοπανιστός»!

Η φύση της διαχείρισης του υποτιθέμενου κεφαλαίου των 120 δις ερώ που «δώσανε» ως δάνειο στην χώρα μας, είναι τόσο «αεριτζίδικη» που κανείς δεν τολμά να σκεφτεί ότι δεν θα αποπληρωθεί! 

Αυτός είναι κι ένας από τους κύριους λόγους που δεν δίνεται στην Ελλάδα η επιμήκυνση (αν και την έχουν τάξει επί ημερών Γ.Παπανδρέου) !

Η σύνθεση των κεφαλαίων που χρησιμοποιήθηκαν για την περίπτωση της Ελλάδος είναι τέτοια, που αν δεν καλυφθούν εγκαίρως τα ποσά, στις ημερομηνίες που πρέπει, τότε όλη αυτή η φούσκα, θα τινάξει στον αέρα, ένα γιγάντιο σύστημα σε Ευρώπη και Αμερική!

Ενώ στην Πορτογαλία, τα κεφάλαια που έχουν δωθεί είναι εντελώς διαφορετικής προέλευσης και σύνθεσης, γιατί εκεί υπήρχε η υψηλή επιστασία του Πορτογάλου βαρώνου (επιτρόπου τον ονομάζουν) Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο!!!

Η επόμενη δόση καθώς και η επιμήκυνση, θα δοθεί στην Ελλάδα, μόλις ο «ταμίας» της Ε.Ε. , καλύψει τα κενά στις σωστές ημερομηνίες, και μπορεί να παίξει ξανά «αέρα» από αυτά, μιας και στην παρούσα φάση, δεν μπορούν να αποδεσμευτούν χρονικά, όλα μαζί! 

Και η επιμήκυνση, όταν και όποτε δωθεί, δεν θα είναι πάνω από τρία έτη, γιατί τα «πραγματικά κεφάλαια» είναι ισχνά και ανεμικά!

Δεν θέλω σε καμία περίπτωση να μειώσω την αξία του βιβλίου του κ.Ρουμελιώτη, ειδικά στο σημείο που εμφανίζει τους κ.κ. Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου ως «τον ηλίθιο και τον πανηλίθιο» της Γηραιάς Ηπείρου! 

Προσωπικά θεωρώ ότι έπρεπε ήδη η Δικαιοσύνη να έχει εξετάσει τον ρόλο τους!

Ας με συγχωρήσει όμως ο κ.Ρουμελιώτης, αλλά αν πρόκειται για δύο «στόκους» όπως γράφει σήμερα κι ο Κώστας Χαρδαβέλλας στο newsbomb.gr, τότε σε όποιο δικαστήριο κι αν εμφανιστούν, θα τους απαλλάξουν λόγω βλακείας!

Εκτός κι αν εκεί βρίσκεται όλο το ζήτημα!

Να απαλλάξουμε ως ηλίθιους, ολάκερο το πολιτικό σύστημα που κυβέρνησε τη χώρα, κι ούτε γάτα ούτε ζημιά!

Κλείνοντας - για σήμερα- το θέμα του Πολ Τόμσεν και της σύνθεσης των κεφαλαίων που χρησιμοποιήθηκαν για τις δανειοδοτήσεις της Ελλάδας, να είστε σίγουροι ότι θα επανέλθω και πάλι, αμέσως μόλις βρουν τον τρόπο, να συνθέσουν τα 30 δις της δόσης, του «αέρα κοπανιστού» που θα λάβει η χώρα μας!

Οι διπλές εκλογές, χάλασαν λίγο τις ημερομηνίες που θα μπορούσαν να εμφανίσουν το ποσό αυτό και περιμένουν τώρα μια νέα καραμπόλα για να εγκρίνουν την επόμενη δόση! Σκοπός δηλαδή είναι, στο όλο κόλπο, να μην μπει ούτε ένα ευρώ, πραγματικού χρήματος, αλλά να χρησιμοποιούνται τα «εργαστηριακά χρήματα του πειράματος» για την εξυπηρέτηση των δανείων της Ελλάδος!

Θα αποδείξουμε σύντομα εδώ στους ΑεgeanTimes, πόσο αεριτζίδικη ήταν η σύνθεση αυτών των κεφαλαίων, που δεν μπορούν καν να τα τοποθετήσουν σε οτιδήποτε άλλο, παρά εκεί όπου μπορούν να σταθούν τόσο μεγάλα ποσά αέρα! Στις ΤΡάπεζες!

Φαντάζομαι ότι γνωρίζετε, ήδη ότι από όλα τα χρήματα που έχουμε λάβει με την μορφή δανείου, όλα πήγαν στην εξυπηρέτηση παλαιών δανείων και ούτε ένα ευρώ, δεν τοποθετήθηκε στην ανάπτυξη αυτής της χώρας! 

Και πως να τοποθετηθεί άλλωστε έστω ένα ευρώ, όταν αυτό δεν υπάρχει πουθενά, παρά μόνο ως άυλη και υποθετική μονάδα, μέσα σε κάποια κομπιούτερ, που μπορεί να εμφανιστεί για λίγες εβδομάδες ή για λίγους μήνες;

Σε πέντε χρόνια από σήμερα, και πάντως πριν από το 2020, όλο και κάποιος θα βρεθεί να γράψει ένα βιβλίο με τίτλο «Πως δημιούργησα 120 δις ευρώ για την Ελλάδα ... από το πουθενά»!!!

Οι AegeanTimes 

Η άνοδος και η πτώση του Ομίλου Καρούζου


Την εποχή των «παχιών αγελάδων» ο Όμιλος Ι. Καρούζου αριθμούσε δεκάδες κραταιές εταιρίες και ακίνητα-φιλέτα σε Αττική και Κρήτη.
Το 2010, όταν η κρίση είχε αρχίσει να χτυπά το Real Estate, ο Όμιλος Ι. Καρούζου κατείχε περισσότερα από 40 ακίνητα, ενώ στις εταιρίες του συγκαταλέγονταν, μεταξύ άλλων, οι Karouzos Construction, Karouzos Development, Karouzos Investment, Karouzos Kalamakiou, Karouzos Kampraki Orfeos, Karouzos Marathonos, Karouzos Plakedias, Karouzos Properties κ.λπ.
Στις περισσότερες από αυτές συμμετείχε και η σύζυγός του Ρεβέκκα Σκαφτούρα, ενώ δυναμική ήταν η παρουσία του ζεύγους για αρκετά χρόνια και στο χώρο της νύχτας, μέσα από τη λειτουργία πολυτελών μπαρ-ρέστοραν. Μεταξύ, δε, των μεγαλύτερων πελατών του Ομίλου ήταν οι όμιλοι Marks & Spencer, Intersport και Μαρινόπουλος.
Τα ιλιγγιώδη ποσά, όμως, για τα οποία μιλούσε και έβλεπε η αγορά, δεν ανταποκρίνονταν στην εικόνα που παρουσίαζαν οι ισολογισμοί των εταιριών. Είναι χαρακτηριστικό ότι, σύμφωνα με τον ισολογισμό του 2007 της Karouzos Construction, ο κύκλος εργασιών (πωλήσεις) ανερχόταν σε 5,7 εκατομμύρια ευρώ και τα κέρδη μόλις που υπέρβαιναν το 1 εκατομμύριο ευρώ. Αντίστοιχα, ο ισολογισμός της Karouzos Real Estate του 2007 είχε κύκλο εργασιών (πωλήσεις) 6,6 εκατομμύρια ευρώ και καθαρά αποτελέσματα (κέρδη) χρήσεως 945.050 ευρώ. Αρνητικά έκλεισε ο ισολογισμός του 2008 για την Karouzos Properties, αφού είχε μηδενικό κύκλο εργασιών και ζημιές χρήσεως 4.619 ευρώ.
Η πτώση του Ομίλου άρχισε με την οικονομική κρίση, όταν η φούσκα των ακριβών αγορών και των ακόμα πιο ακριβών ενοικίων άρχισε να ξεφουσκώνει. Ακολούθησε η εμπλοκή του Γιώργου Ζωγραφάκη, ο οποίος στις αρχές του 2011 απέκτησε την πλειονότητα των μετοχών του Ομίλου. Σύμφωνα, πάντως, με τον Ζωγραφάκη, ο Ομιλος, αν ακολουθείτο το σχέδιο που είχε εκπονήσει, θα είχε αξία άνω του 1 δισεκατομμυρίου. Σε ανακοίνωσή του, τον Φεβρουάριο του 2011, όταν πλέον είχε επέλθει ρήξη μεταξύ του ιδίου και του Γ. Καρούζου, υποστήριζε ότι «το ποσό που εκτιμάται ότι αξίζει η περιουσία του Ομίλου μετά την αξιοποίηση όλων των ακινήτων του ανέρχεται σε 1.020.255.164,00 ευρώ με την εκτίμηση των συνεργατών μας. Με την εκτίμηση των Ορκωτών Εκτιμητών αντίστοιχα ανέρχεται σε 824.735.762 ευρώ». Υπολόγιζε, μάλιστα, ότι το σύνολο των απαιτήσεων για να εξοφληθούν τράπεζες, πιστωτές, ΙΚΑ, εφορίες και να αποπερατωθούν τα έργα που είχε αναλάβει ανερχόταν σε 476.504.0000 ευρώ. Αρα, συνέχιζε, «περισσεύουν και 348.231.762 ευρώ».
Να σημειωθεί ότι ο Γιάννης Καρούζος είναι αδελφός του Αντώνη Καρούζου της ομώνυμης αλυσίδας ειδών ένδυσης και υπόδησης, ωστόσο, δεν είχαν και δεν έχουν καμία επιχειρηματική ή μετοχική σχέση.
 Η «σιδηρά κυρία» με το κοσμικό προφίλ
Το προφίλ της Ρεβέκκας Σκαφτούρα-Καρούζου, πριν ξεσπάσει το σκάνδαλο του ομίλου, ήταν επιεικώς πολυδιάστατο. Η κομψή 44χρονη είχε ουσιαστική συμμετοχή στις επιχειρήσεις του ομίλου, καθώς ήταν αντιπρόεδρος στις περισσότερες από αυτές. Ταυτόχρονα, ήταν η καρδιά και η ψυχή των νυχτερινών καταστημάτων -chic casual restaurants όπως θα τα χαρακτήριζε η ίδια- που έγραψαν τη δική τους ιστορία στη νυχτερινή ζωή της Γλυφάδας και όχι μόνο. «Jackson Hall Filothei», «New York New York Glyfada», «Avenue», «Baseball Appplebee’s» είναι τα διάσημα ονόματα των μπαρ-εστιατορίων, στα οποία σύχναζε η αφρόκρεμα του επιχειρηματικού, καλλιτεχνικού, δημοσιογραφικού και πολιτικού κόσμου της Αθήνας.
Γεννημένη το 1968, αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολλέγιο και σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, στο Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών. Σύμφωνα μάλιστα με αφιέρωμα του BusinessWoman, της είχε προσφερθεί και θέση σε μια ερευνητική ομάδα νέων μηχανολόγων από την Ευρωπαϊκή Ενωση για τη δημιουργία του πολεμικού Eurofighter!
Αρχικά, εργάστηκε στην οικογενειακή επιχείρηση εισαγωγών, μέχρι που το 1993 γνωρίζει τον Γιάννη Καρούζο στη Γλυφάδα. Οι δύο τους έρχονται αμέσως πολύ κοντά και το 1997 τίθεται επικεφαλής του τμήματος Marketing Research & Development στην Karouzos Constructions. Αφοσιώνεται στην ανάπτυξη των μπαρ-ρέστοραν αναλαμβάνοντας όλη την επικοινωνία, όμως σύντομα αυτό δεν είναι αρκετό. Ετσι επεκτείνεται και στο χώρο του real estate. Εν τω μεταξύ έχουν παντρευτεί με τον Γιάννη Καρούζο και έχουν αποκτήσει δύο παιδιά. Το ένα εξ αυτών βάφτισε η σύζυγος του Βαγγέλη Μεϊμαράκη, Ιωάννα Κολοκοτά.
Οι καταγγελίες Ζωγραφάκη για πλαστά τιμολόγια στα νυχτερινά κέντρα
Αν για πολλούς όμως το ζεύγος Καρούζου ήταν ένα λαμπερό, επιτυχημένο ζευγάρι, για τον Γιώργο Ζωγραφάκη, τον επιχειρηματία που υποστήριζε ότι ήθελε να σώσει τον όμιλο και πρώην συνέταιρό τους, ήταν απλά «δύο απατεώνες», ενώ εκείνη ήταν «πιο πανούργα από το σύζυγό της». Στη σκληρή εξώδικη επιστολή που έστειλε τον Απρίλιο του ’11 στον Φίλιππο Πετσάλνικο έγραφε επί λέξει:
«Πριν από δεκαοκτώ χρόνια περίπου γνωρίστηκαν δύο απατεώνες, ένας άνδρας και μια γυναίκα. Επειδή το DNA τους προδιέγραφε να μεγαλουργήσουν σαν απατεώνες, αμέσως μετά τη γνωριμία τους έγιναν ζευγάρι, αρχικά παράνομο, μεταγενέστερα νόμιμο, και αυτό το ζεύγος είναι το ζεύγος Καρούζου (…). Αμέσως μετά τη γνωριμία τους ίδρυσαν πολλά νυχτερινά καταστήματα στα οποία γινόντουσαν κάθε λογίς όργια». Σύμφωνα με τον πρώην συνέταιρό τους, το ζεύγος «αγόραζε και κατασκεύαζε πλαστά τιμολόγια πολλών εκατομμυρίων, από τα οποία άλλα χρησιμοποιούσε για να κλέβει την εφορία μέσω των νυχτερινών καταστημάτων του και άλλα μεταπουλούσε σε άλλα καταστήματα και άλλες επιχειρήσεις (…)».
Κάποια στιγμή και σύμφωνα πάντα με το εξώδικο του Ζωγραφάκη, «ξεφορτώθηκαν τα νυχτερινά μαγαζιά και άρχισαν να ιδρύουν δεκάδες ανώνυμες εταιρίες με αντικείμενο την εκμετάλλευση ακινήτων».
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και το σημείο στο οποίο σημειώνει τη ρήξη των σχέσεων ανάμεσα στο ζευγάρι, καθώς υποστηρίζει πως ο Γιάννης Καρούζος τού έλεγε «ότι είναι αθώος και ότι όλα τα είχαν κάνει η γυναίκα του και οι υπόλοιποι». Παράλληλα, επισημαίνει, ότι δύο εταιρίες, τις οποίες δεν εξαγόρασε, παραμένουν στο όνομα της Ρεβέκκας Σκαφτούρα και οι λογαριασμοί της δεν δεσμεύθηκαν ποτέ.
(Από τον Τύπο της Κυριακής)

«Αραβική Άνοιξη» ή … «Αφγανικός Χειμώνας»; - Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ


 Τι πραγματικά συμβαίνει στη Μέση Ανατολή; Γιατί οι Αμερικανοί “ξηλώνουν” τα δικά τους καθεστώτα; Τι επιδιώκουν οι ισλαμιστές στην Αθήνα; Βλέποντας κάποιος το ντόμινο των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή, απορεί με την φαινομενικά αντιφατική αμερικανική πολιτική. 

Τα καθεστώτα, τα οποία σήμερα “ξηλώνονται” με τις “ευλογίες” των Αμερικανών, δεν είναι άγνωστα ή εχθρικά προς αυτούς. Τα περισσότερα είναι “δικά” τους δημιουργήματα της “ψυχροπολεμικής” εποχής. Όπως εκ των υστέρων αποδείχθηκε με τον “επαναστάτη” Καντάφι, ο οποίος στο τέλος αποδείχθηκε “εργοδότης” του Μπλερ και γαλαντόμος χορηγός του LSE, τα πάντα ήταν ελεγχόμενα …Ένας οικονομικός μεγιστάνας ήταν και οι μεγιστάνες είναι πάντα αγαπητοί στην τραπεζική Νέα Τάξη Πραγμάτων. 


Ανάλογες λίγο-πολύ είναι και όλες οι ομοειδείς μ’ αυτόν περιπτώσεις των ανατραπέντων “σοσιαληστών” της περιοχής. Εκ των δεδομένων δεν υπήρχε πραγματική απειλή από αυτά τα καθεστώτα απέναντι στην Νέα Τάξη. Δεν την απειλούσαν οι δισεκατομμυριούχοι Καντάφηδες, Μπεν Αλήδες ή Μουμπάρακ. Όλοι τους, εκτός από “επαναστάτες”, αποδείχθηκαν και άριστοι “επενδυτές” …Καλοί επενδυτές, οι οποίοι προτιμούσαν να τοποθετούν τα δολάριά τους στις γνωστές αμερικανικές επενδυτικές εταιρείες …Άριστοι γνώστες της αγοράς, εφόσον προτιμούσαν τα ακίνητα στο Λονδίνο και την Νέα Υόρκη …Δισεκατομμυριούχοι όλοι οι “σοσιαληστές” των μουσουλμανικών χωρών …Πελάτες όλων των “ευαγών” τραπεζικών ιδρυμάτων του αμερικανικού ιμπεριαλισμού.


Την ίδια ώρα εμφανίζεται μια πανηλίθια Χίλαρι Κλίντον —”εκλεκτή” των ίδιων τραπεζικών ιδρυμάτων— να προκαλεί αναίτια —και με ασέβεια— απέναντι σε έναν νεκρό. Το αστοιχείωτο και κερατωμένο “τσόκαρο” πήγε και παρέφρασε τη διάσημη φράση του Καίσαρα, λέγοντας …”Ήρθαμε, είδαμε …πέθανε”, προκειμένου να δείξει —και να αποδείξει— τον πρωταγωνιστικό ρόλο, το οποίο έπαιξαν οι ΗΠΑ σε αυτήν την φαινομενικά ανεξήγητη ανατροπή. Εν συνεχεία η επικεφαλής του StateDepartment —μιας χώρας, η οποία έχει κηρύξει τον πόλεμο στην ισλαμική “τρομοκρατία”—, δείχνει να συνομιλεί με ό,τι πιο φανατικό υπάρχει στον χώρο του Ισλάμ. Μετά τη στήριξη των ΗΠΑ στην υπόθεση ανατροπής του Καντάφι, έρχεται σήμερα και υποστηρίζει τους φανατικούς, οι οποίοι θέλουν να ανατρέψουν και τον Άσαντ …Άλλον επίσης δισεκατομμυριούχο και επίσης παλαιό φίλο των ΗΠΑ.
 


Για κάποιους ανεξήγητους λόγους οι ΗΠΑ, ενώ φαινομενικά έχουν κηρύξει τον πόλεμο στις φανατικές τρομοκρατικές οργανώσεις του Ισλάμ, τις υποστηρίζουν με όλους τους τρόπους. Οι χριστιανικές ΗΠΑ, οι οποίες αναζητούν “ερείσματα” μέσα σε έναν “ταραγμένο” ισλαμικό χώρο, αφήνουν τους μουλάδες να σφάζουν τον χριστιανικό πληθυσμό της Συρίας. Οι φιλοϊσραηλινές ΗΠΑ “γκρεμίζουν” όλους τους σταθερούς “πυλώνες”, οι οποίοι εξασφάλιζαν στο Ισραήλ μια εύκολη διπλωματική καθημερινότητα. Οι υποτίθεται καλά ενημερωμένες ΗΠΑ αφήνουν τους φανατικούς ισλαμιστές —που σφάζουν στη Συρία— να παρουσιάζονται σαν Σύριοι, ενώ είναι μαζέματα των όπου Γης “Κοσσοβάρων” της Αλ Κάιντα.
 


Όλα αυτά τα παράδοξα δεν γίνονται εύκολα αντιληπτά, αν δεν γνωρίζει κάποιος τη “δομή” του συστήματος …Αν δεν γνωρίζει τις ανάγκες ενός συστήματος, το οποίο προσφέρει στις ΗΠΑ την πλανηταρχία. Όσο κι αν αυτό, το οποίο θα πούμε, φανεί παράξενο, το “μυστικό” τής κατανόησης τής δήθεν “Αραβικής Άνοιξης” κρύβεται στη Γιάλτα. Γιατί; Γιατί εκεί σχεδιάστηκε ο κόσμος, στον οποίο “πρωταγωνιστούν” οι ΗΠΑ. Για να καταλάβει κάποιος τι επιθυμούν οι ΗΠΑ από την πολιτική την οποία ασκούν σήμερα στη Μέση Ανατολή, θα πρέπει να γνωρίζει τι ακριβώς έχουν ανάγκη, για να διατηρηθούν στην κορυφή του συστήματος. Αν καταλάβει κάποιος τι εξασφάλισαν στη Γιάλτα και το οποίο τους έκανε πρωταγωνιστές, θα καταλάβει τι επιδιώκουν στη Μέση Ανατολή, ώστε να παραμείνουν τέτοιοι.


Χωρίς να εμβαθύνουμε ιδιαίτερα, θα πούμε το εξής: Στη Γιάλτα συμφώνησαν μεταξύ τους οι Αμερικανοί και οι Σοβιετικοί να μοιράσουν τον κόσμο σε δύο κομμάτια. Γιατί; Γιατί αυτό βόλευε καί τους δύο. “Έριξαν” τους μέχρι τότε κυρίαρχους Βρετανούς και έφτιαξαν έναν κόσμο “δικό” τους. Οι “πεθαμένοι” Σοβιετικοί, εκεί που αγωνίζονταν για την απλή επιβίωσή τους μέσα στη Ρωσία, θα γίνονταν “αυτοκράτορες”, παίρνοντας “δώρο” τη μισή Ευρώπη και τη δυνατότητα να παρεμβαίνουν σε ολόκληρο τον Πλανήτη. Αυτό το “δώρο” τούς έδωσαν οι Αμερικανοί. Γιατί; Γιατί, δημιουργώντας ένα τεχνητό “τέρας”, το οποίο ξέφευγε από τα μεγέθη των εθνικών κρατών της Ευρώπης, δημιουργούσαν ένα “φόβητρο”. Ένα “φόβητρο”, το οποίο τους επέτρεπε να “πατήσουν” “πόδι” στην Ευρώπη, παριστάνοντας τον “προστάτη” της δημοκρατίας της …Τον εκ του ασφαλούς “προστάτη” της, εφόσον το “φόβητρο” ήταν ένα κενό “ξόανο”, το οποίο το είχαν δημιουργήσει οι ίδιοι.
 


Από το 1945 μέχρι το 1989 το “δίπολο” αυτό της απάτης λειτουργούσε τέλεια …Οι Αμερικανοί έλεγχαν την Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο. Κάθε φορά που κάποιος ευρωπαϊκός λαός τολμούσε ν’ αμφισβητήσει την κυριαρχία τους, προκαλούσαν ένα “ψυχροπολεμικό” επεισόδιο, το οποίο “εγκλώβιζε” τους πάντες στην “αγκαλιά” τους. Ο αμφισβητίας αντιμετώπιζε την έχθρα των υπολοίπων συμμάχων, οι οποίοι συσπειρώνονταν, εξαιτίας του φόβου διάσπασης του αμυντικού μετώπου τους, αλλά ερχόταν και αντιμέτωπος με “επαναστατικές” τάσεις στο εσωτερικό του. Οι απειλές δηλαδή των Αμερικανών εκδηλώνονταν τόσο απ’ “έξω” όσο και από “μέσα”. Δεν ήταν μόνον η εχθρική συμπεριφορά του συνόλου των συμμάχων απέναντι σε κάποιον, ο οποίος διασπά μια ενιαία άμυνα, αλλά ήταν και η εσωτερική απειλή …Μια απειλή, την οποία η κρυφή συνεργασία των Αμερικανών με τους Σοβιετικούς την έκανε άμεση και μεγάλη.
 


Τα κομμουνιστικά κόμματα λειτουργούσαν ως παραρτήματα των Ρώσων και απειλούσαν τα αστικά κράτη κάθε φορά που αυτά αμφισβητούσαν τους “συνεταίρους” Αμερικανούς. Όλα τα κράτη της Ευρώπης την ψυχροπολεμική εποχή γνώριζαν πως, αν αμφισβητούσαν τις ΗΠΑ ή το ΝΑΤΟ, θα αντιμετώπιζαν εσωτερική απειλή από τους “αντιπροσώπους” της Μόσχας, που ήταν τα τοπικά κομμουνιστικά κόμματα …Όλα τα κομμουνιστικά κόμματα της Ευρώπης αυτήν τη δουλειά έκαναν. Προστατεύονταν από τους Αμερικανούς, ώστε να λειτουργούν ως “πέμπτη φάλαγγα” σε περίπτωση που αμφισβητούνταν η αρχική τους συμφωνία στη Γιάλτα.
 


Ο αναγνώστης καταλαβαίνει το “περίγραμμα” του σχεδιασμού αυτού, ο οποίος έδινε την πρωτοκαθεδρία στις ΗΠΑ. Υπήρχε ένας τεράστιος εχθρός, ο οποίος νομιμοποιούσε τον πατερναλιστικό ρόλο των ΗΠΑ. Ένας εχθρός, ο οποίος συσπείρωνε τα έθνη σε μια “δέσμη”, την οποία έλεγχε ο ισχυρότερος και άρα οι ΗΠΑ. Από εκεί και πέρα μέσα σε κάθε κράτος υπήρχε μια “πέμπτη φάλαγγα”, η οποία απειλούσε όποιο καθεστώς αμφισβητούσε τον σχεδιασμό αυτόν. Υπήρχε μια μόνιμη “απειλή” σε όλα τα κράτη, η οποία δικαιολογούσε την επίσης μόνιμη παρουσία των Αμερικανών σ’ αυτά. Υπήρχε δηλαδή η τεράστια κομμουνιστική Σοβιετική Ένωση απέναντι σε όλα τα κράτη και υπήρχε σε κάθε κράτος ένας “κρυφός” κομμουνιστικός κίνδυνος. Αυτό έδινε στις ΗΠΑ τη δυνατότητα να ελέγχουν τα πάντα. Έλεγχαν τους “απέναντι”, ως οι ισχυροί του συνεταιρισμού και έλεγχαν και τους “δικούς” τους ως “προστάτες”.
 

Όλα αυτά ίσχυαν μέχρι το 1989. Για σχεδόν μισό αιώνα Σοβιετικοί και Αμερικανοί “δούλευαν” ολόκληρο τον κόσμο με την “αντιπαλότητά” τους. Μέχρι και ο καραγκιόζης ο Κένεντυ —σε κάποιο διάλειμμα από τις γκομενοδουλειές του— έδωσε μια παράσταση “τρόμου”, για να εδραιώσει τη διεθνή του παρουσία ως Πρόεδρος των ΗΠΑ. Για λόγους, οι οποίοι δεν είναι του παρόντος να αναλύσουμε, οι Αμερικανοί το 1989 αποφάσισαν να εγκαταλείψουν αυτόν τον σχεδιασμό …Άφησαν τον “γίγαντα” αντίπαλο να καταρρεύσει …Έστειλαν τον πιτσαδόρο του Κρεμλίνου να παραδώσει τα “κλειδιά” του “μαγαζιού” στη Ρώμη και τον αποκατέστησαν, βάζοντάς τον να διαφημίζει πίτσες και σώβρακα.


Αλλάζοντας λοιπόν ο σχεδιασμός των Αμερικανών, τους ανάγκαζε να πάρουν ρίσκο. Καταργούσαν δοκιμασμένες και επιτυχείς πρακτικές και έπρεπε να “εφεύρουν” νέες, των οποίων την αποτελεσματικότητα δεν γνώριζαν …Πρακτικές, όμως, οι οποίες θα τους επέτρεπαν να χρησιμοποιήσουν τις γνώσεις που είχαν, αλλά και τις υποδομές που ήδη διέθεταν. Γνώριζαν, για παράδειγμα, να “τρέχουν” έναν σχεδιασμό βασισμένο σε έναν μεγάλο αντίπαλο, ο οποίος “απειλεί” μια ομάδα “ομοίων” …Έναν σχεδιασμό, ο οποίος τους ευνοούσε, εφόσον τους έδινε τον ρόλο του “κηδεμόνα” και του “προστάτη” αυτών των ομοίων. Αυτό το “σενάριο” του σχεδιασμού δεν θα άλλαζε, εφόσον το γνώριζαν. Αυτό, το οποίο θα άλλαζε, θα ήταν οι ταυτότητες των “πρωταγωνιστών” πάνω στο ίδιο έργο.
 


Αν λοιπόν στον προηγούμενο σχεδιασμό ήταν η “φοβερή” Σοβιετική Ένωση εκείνη η οποία τους έδινε την πρωτοκαθεδρία στον δυτικό κόσμο, θα έπρεπε το “τέρας” αυτό ν’ αντικατασταθεί από κάποιο άλλο επίσης “τέρας” …Επίσης “τέρας”, για να μην αλλάξει το σενάριο της απειλής, που τους βόλευε. Το “τέρας” αυτό μπορεί να άλλαζε, αλλά δεν χρειαζόταν ν’ αλλάξουν και τα “περιφερειακά” του “όργανα”. Όταν αλλάζεις για παράδειγμα “σκυλί”, μπορείς να κρατήσεις τα “παιχνίδια” του και για το επόμενο. Οι Αμερικανοί θα καταργούσαν το προηγούμενο “φόβητρο”, αλλά δεν είχαν λόγους να καταργήσουν τις υποδομές τους. Το ότι κατάργησαν για παράδειγμα τη Σοβιετική Ένωση, δεν σημαίνει ότι θα πετούσαν στα σκουπίδια τις υποδομές των “κομμουνιστικών κομμάτων”, τα οποία λειτουργούσαν μέσα στην Ευρώπη ως “πέμπτη φάλαγγα”.
 


Ανάλογες προσαρμογές γίνονταν σε όλο το “σκηνικό” του έργου. Στον μεταπολεμικό σχεδιασμό συνέφερε η διχασμένη Γερμανία. Συνέφερε να πάρει ο καθένας από τους “συνεταίρους” ένα κομμάτι της, για να εξασφαλίσουν καί οι δύο το πιο σταθερό “έρεισμα” για την παρουσία τους στην Ευρώπη. “Κατακτούσαν” τα ευρωπαϊκά κράτη, έχοντας όμως ως “μαγιά” μια πραγματική κατάκτηση στην “καρδιά” της Ευρώπης. Η πραγματικά κατακτημένη από τους Ρώσους Ανατολική Γερμανία έκανε πιο εύκολη την παραμονή τους στην ιδεολογικά “κατακτημένη” Ουγγαρία. Η πραγματικά κατακτημένη από τους Αμερικανούς Δυτική Γερμανία έκανε πιο εύκολη την παραμονή τους στην ιδεολογικά “κηδεμονευμένη” Ελλάδα.
 


Επιπλέον, εξασφαλίζοντας οι δύο εισβολείς και συνέταιροι έναν κοινό χώρο στην Ευρώπη, μπορούσαν να παίζουν ό,τι παιχνίδι ήθελαν, χωρίς να φαίνεται από πού αυτό ξεκινά. Εξασφάλιζαν ένα “κοινό” πεδίο “αντιπαλότητας”, το οποίο, κάθε φορά που ήθελαν να δημιουργήσουν ψυχροπολεμικό “κλίμα”, το χειρίζονταν όπως ήθελαν. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τον δήθεν αποκλεισμό του Βερολίνου ή την επίσκεψη του Κένεντυ σ’ αυτό; Όταν έπαψε να υπάρχει το δίπολο των συνεταίρων, η Γερμανία ενοποιήθηκε και επέστρεψε στα χέρια του ιδιοκτήτη της και άρα των Αμερικανών. Αλλάζοντας τον σχεδιασμό, αναγκαστικά θα άλλαζαν και τον ρόλο αυτής της ενιαίας πλέον Γερμανίας, προκειμένου να τους εξυπηρετεί καλύτερα …”Περιουσία” τους ήταν και ό,τι ήθελαν την έκαναν, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους.
 


Όμως, για να λειτουργήσουν όλα αυτά υπέρ των αμερικανικών συμφερόντων, θα έπρεπε να εξασφαλιστεί ένα “πλαίσιο”, το οποίο θα τους διατηρούσε στην Ευρώπη. Αν η πτώση της Σοβιετικής Ένωσης σηματοδοτούσε την “απελευθέρωση” της Ευρώπης από τους υπερατλαντικούς “προστάτες” της, το “πουλάκι” θα πετούσε και οι Αμερικανοί θα έμεναν με το “κλουβί” στο χέρι. Αντιλαμβανόμαστε ότι αυτό, το οποίο τους έλειπε, ήταν να βρουν τον “προστατευτικό” ρόλο που ήξεραν να “παίζουν” …Έναν ρόλο, ο οποίος θα ξαναέβαζε την Ευρώπη στο “κλουβί” του φόβου …Έναν ρόλο, ο οποίος θα τους επέτρεπε να συνεχίσουν τον πρωταγωνιστικό τους ρόλο και την πατερναλιστική τους παρουσία στη γηραιά ήπειρο.
 


Κάποτε “προστάτευαν” την ευρωπαϊκή “δημοκρατία” από τους μπολσεβίκους, αλλά αυτοί είχαν πλέον “τελειώσει”. Έπρεπε να βρουν νέους εχθρούς, οι οποίοι θα τρόμαζαν τα ευρωπαϊκά κράτη και τους λαούς τους. Έπρεπε να βρουν νέους εχθρούς, οι οποίοι θα απειλούσαν εκ νέου τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ στην Ευρώπη. Οι Αμερικανοί έπρεπε να βρουν νέους εχθρούς στα “μέτρα” τους, για να μπορούν να συνεχίσουν να “πουλάνε” προστασία στους ευρωπαϊκούς λαούς και να τους “δέσουν” εκ νέου στο αμερικανικό “άρμα” …Το νέο “άρμα”, το οποίο δεν ήταν πλέον στρατιωτικό, αλλά τραπεζικό. Οι Αμερικανοί της Νέας Τάξης δεν θα κρύβονταν πίσω από το ΝΑΤΟ και τους “μιλιταριστές”, αλλά πίσω από την Goldman Sachs και τις “Αγορές”.
 


Ο μόνος εχθρός, τον οποίον θα μπορούσαν να τον εμφανίσουν ως “φόβητρο” με αυτά τα χαρακτηριστικά —και ο οποίος τους βόλευε—, ήταν το Ισλάμ. Το Ισλάμ είχε το μέγεθος αλλά και τη “διαφορετικότητα” που είχε ανάγκη ο σχεδιασμός, για να τρομοκρατεί την Ευρώπη …Το γειτονικό Ισλάμ, το οποίο μπορούσε να μετακινήσει “απειλητικούς” πληθυσμούς μέσα στην Ευρώπη …Το Ισλάμ, το οποίο μπορούσε να διατηρεί τα χαρακτηριστικά του ακόμα και μέσα στην Ευρώπη, χωρίς να “ενσωματώνεται” στις κοινωνίες που το φιλοξενούν …Το Ισλάμ, το οποίο είχε το μέγεθος να εμφανίζεται ως απειλητικός εχθρός στο εξωτερικό, αλλά είχε και τη δυνατότητα να δημιουργήσει μόνιμη και αναλλοίωτη “πέμπτη φάλαγγα” στο εσωτερικό όλων των ευρωπαϊκών κρατών.
 


Όμως, το Ισλάμ είναι μια θρησκεία και οι θρησκείες δεν είναι εύκολα χειραγωγήσιμες, όπως είναι οι ιδεολογίες για παράδειγμα …Όπως είναι οι ψευδοϊδεολογίες …όπως ο κομμουνισμός — για ακόμα πιο ακριβές παράδειγμα. Αυτοί ήθελαν να χρησιμοποιήσουν το Ισλάμ, αλλά στην ακραία του μορφή. Όχι το γλυκό και ήπιο Ισλάμ των μετριοπαθών μουσουλμάνων …Των ανεκτικών, φιλόξενων και αλληλέγγυων μουσουλμάνων. Αυτοί ήθελαν το “άγριο” Ισλάμ των ενστίκτων και της Σαρία …Το δικό τους Ισλάμ, το οποίο “ντοπάρεται” από τα ναρκωδολάρια του Αφγανιστάν ή τα πετροδολάρια της Αραβίας.
 


…Το Ισλάμ της υποκρισίας …Το Ισλάμ των μοιχών πριγκίπων, που στα πορνεία της Δύσης τούς γνωρίζουν με τα μικρά τους τα ονόματα και στις πατρίδες τους λιθοβολούν τις γυναίκες, αν στον δρόμο δεν συνοδεύονται από συγγενή τους …Το Ισλάμ των δογματικών μουλάδων, οι οποίοι συνεργάζονται με όλες τις μυστικές υπηρεσίες της Δύσης και τολμούν ν’ “αλαλάζουν” υπέρ του Προφήτη …Το Ισλάμ της παράνοιας, το οποίο δεν επιτρέπει σε έναν γιατρό επιστήμονα να βλέπει “απευθείας” τα γεννητικά όργανα της ασθενούς του, αλλά ταυτόχρονα θεωρεί νόμιμη την κτηνοβασία …Το φαλλοκρατικό Ισλάμ του πόνου, το οποίο επιτρέπει να “παίρνεις” από μια γυναίκα την κλειτορίδα της, αλλά απαγορεύει να της “δώσεις” δίπλωμα οδήγησης.
 

Αυτό το Ισλάμ έφεραν στο προσκήνιο οι Αμερικανοί …Το Ισλάμ των δικών τους Μπιν Λάντεν …Το κατευθυνόμενο και βίαιο Ισλάμ, το οποίο μισεί τη Δημοκρατία …Το “φονταμενταλιστικό” Ισλάμ, το οποίο απειλεί με “ιερό πόλεμο” τους λαούς και τους τρομάζει …Το κακόβουλο Ισλάμ της Σαουδικής Αραβίας …Το άδικο Ισλάμ, το οποίο παίρνει δολάρια από το πετρέλαιο και τα κάνει ρολόγια και πολυτελή αυτοκίνητα και όχι ψωμί για τα εκατομμύρια των φτωχών πιστών του Αλλάχ …Το προκλητικό Ισλάμ, το οποίο παίρνει δολάρια από τα ναρκωτικά και δεν τα κάνει εργοστάσια, αλλά τα δίνει στους Τούρκους δουλεμπόρους, για να μεταφέρουν τα καραβάνια των προσφύγων στην Ευρώπη …Το αχάριστο Ισλάμ, το οποίο μπαίνει μέσα στις δυτικές κοινωνίες σαν φιλοξενούμενος “ικέτης” και μέσα σε λίγες ημέρες γίνεται ένας απαιτητικός “συγκάτοικος” …Το παράλογο Ισλάμ, το οποίο θέλει να τρώει από το ψωμί των χριστιανών στις πατρίδες τους, αλλά ενοχλείται όταν αυτοί γιορτάζουν τα Χριστούγεννα …Το υποκριτικό Ισλάμ, το οποίο μπορεί να κάνει τα χειρότερα εγκλήματα στην επικράτειά του, αλλά στις πατρίδες των άλλων έχει μια “ευαισθησία” πρωτοφανή …Το δολοφονικό Ισλάμ, το οποίο μπορεί να στραφεί εναντίον όποιου του υποδείξουν …ακόμα και εναντίον των δικών του ανθρώπων.


Όμως, αυτό το Ισλάμ δεν αντιπροσωπεύει τη μεγάλη μάζα των Ισλαμιστών. Αυτό είναι το Ισλάμ της οπισθοδρόμησης, του σκοταδισμού και του πάθους …Το Ισλάμ των ακραίων, των πετρελαιάδων και των εμπόρων ναρκωτικών …Το Ισλάμ της μειονότητας, το οποίο αφορά μερικά εκατομμύρια πιστών μέσα σε έναν “ωκεανό” πιστών, οι οποίοι υπερέβαιναν το ένα δισεκατομμύριο. Για να φτάσει λοιπόν το Ισλάμ στο επίπεδο εκείνο, το οποίο θα τους εξυπηρετούσε, έπρεπε να υποστεί αλλαγές στην ίδια του την επικράτεια.
 


Το Ισλάμ, το οποίο θα τους εξυπηρετούσε, θα έπρεπε να είναι μια τεράστια θρησκευτική “λεκάνη”, που οι “αναταραχές” της θα το “δονούσαν” απ’ άκρη σ’ άκρη και θα σκόρπιζαν τον φόβο στον περίγυρο …Ένα Ισλάμ νέο και “ρευστό”, το οποίο δεν είχε σχέση με το προηγούμενο “στέρεο” μόρφωμα του προηγούμενου σχεδιασμού …Ένα “μόρφωμα”, το οποίο είχε κατορθώσει —μέσω κάποιων μαρξιστοκαπιταλιστικών “πατεντών”— να βάλει τον “εθνικισμό” μέσα στον αχανή και πολιτικά άμορφο χώρο του Ισλάμ.
 


Όμως, για να το καταφέρουν αυτό, έπρεπε ν’ αλλάξουν τον επίσης δικό τους σχεδιασμό της προηγούμενης εποχής …Τον σχεδιασμό εκείνον, τον οποίο κάποτε επέβαλαν με τους συνεταίρους τους Σοβιετικούς. Αναγκαστικά θα έπρεπε να βγάλουν το Ισλάμ από τη θρησκευτική “καταστολή” του προηγούμενου σχεδιασμού, προκειμένου να το κάνουν εκ νέου “απειλητικό”. Μια “καταστολή”, την οποία στην προηγούμενη εποχή είχαν πετύχει οι Αμερικανοί σε συνεργασία με τους Σοβιετικούς “συνεταίρους” τους και βασιζόταν στα τεχνητά κράτη, που παρίσταναν τα εθνικά, ενώ ήταν τα παλιά “φέουδα” της αποικιοκρατίας.
 


Απλά πράγματα. Δεν υπάρχει στη λογική του Ισλάμ “εθνικό κράτος”. Δεν υπάρχει Συρία, γιατί δεν υπάρχει συριακό έθνος. Δεν υπάρχει Ιράκ, γιατί δεν υπάρχει ιρακινό έθνος. Ξαδέρφια μεταξύ τους βασιλιάδες ή παρατρεχάμενοι χαφιέδες των ιμπεριαλιστών ήταν όλοι αυτοί, οι οποίοι “ίδρυσαν” τα κράτη της Μέσης Ανατολής. Όπου βλέπει κάποιος στο Ισλάμ “εθνικοσοσιαλισμό”, θα πρέπει να γνωρίζει ότι αυτό είναι “έργο” των “συνεταίρων” της ψυχροπολεμικής εποχής. Από κοινού Αμερικανοί και Σοβιετικοί δημιουργούσαν εθνικοσοσιαλιστικές δικτατορίες, προκειμένου το Ισλάμ να μην τους ενοχλεί …Προκειμένου να το “διαμερισματοποιήσουνε”, για να περιορίσουν τις αντιδράσεις του με τη λογική που διαμερισματοποιούνται τα βυτία, τα οποία μεταφέρουν υγρά καύσιμα …Προκειμένου να μην αντιδρά με βάση τα συμφέροντα της θρησκείας των πιστών του και να “ρέει” το πετρέλαιο προς τους χριστιανούς “πελάτες” τους.
 


Αυτά τα εθνικοσοσιαλιστικά κράτη, επειδή ακριβώς ήταν “ασύμβατα” με τη μωαμεθανική “κοινόβια” λογική, αναγκαστικά λειτουργούσαν με φασιστικό τρόπο. Λειτουργούσαν, έχοντας τεράστιες παρακρατικές οργανώσεις, οι οποίες τρομοκρατούσαν τους πληθυσμούς. Όμως, μέσα από αυτήν τη σκληρή πραγματικότητα προέκυψε μια ιδιαιτερότητα, η οποία έκανε ιδιόμορφες τις κοινωνίες των κρατών αυτών …Απέκτησαν αστικές τάξεις δυτικού τύπου …Μορφωμένες τάξεις, οι οποίες εκπαιδεύτηκαν, για να “υποστηρίζουν” τη λειτουργία των κρατών αυτών …Μορφωμένες τάξεις, εκπαιδευμένες πάνω στα δυτικά καπιταλιστικά αλλά και μαρξιστικά πρότυπα.
 


Αυτό ήταν μια ιδιομορφία, η οποία επιδιώχθηκε από τα καθεστώτα, προκειμένου να επιβιώσουν τα ίδια. Μέσω αυτών των αστικών τάξεων επιχείρησαν —και κατάφεραν σε έναν βαθμό— να διαμορφώσουν εθνικές “συνειδήσεις” εντός μιας θρησκείας, η οποία δεν “αναγνωρίζει” τον εθνικισμό. Όμως, για να το κατορθώσουν αυτό, προϋπέθετε να συνδέσουν την τάξη αυτήν με την εξουσία και βέβαια με την οικονομική ευμάρεια. Είχαν δημιουργήσει έναν “ιδιόμορφο” πληθυσμό εντός μιας θρησκείας για την οποία ο κόσμος είναι χωρισμένος αποκλειστικά σε “πιστούς” και “απίστους” …Έναν ιδιόμορφο πληθυσμό, ο οποίος για τους απλούς πιστούς ήταν περίπου “αιρετικοί”, αν όχι εντελώς άπιστοι.
 


Αυτό το “επίτευγμα” των Αμερικανών και των Σοβιετικών ήταν ανεπιθύμητο στον νέο σχεδιασμό, γιατί έδινε “αδράνεια” το Ισλάμ. Τα “εθνικά” συμφέροντα των ισλαμικών κρατών δεν επέτρεπαν στους Αμερικανούς να το χειρίζονται σαν ενιαία αυτοκρατορία …Δεν επέτρεπε στους Αμερικανούς να χειριστούν το Ισλάμ σαν μια νέα ενιαία “Αντι”-Σοβιετική Αυτοκρατορία. Αυτό ήταν κάτι, το οποίο έπρεπε να το αλλάξουν, γιατί θα έκανε αδύνατη την “πολιορκία” της Ευρώπης από το φανατικό Ισλάμ.
 


Όπως ήταν φυσικό όλοι αυτοί οι αστίζοντες μωαμεθανοί, είτε μιλάμε για ηγέτες είτε μιλάμε για κοινωνικές τάξεις, μπήκαν στο “στόχαστρο” της Νέας Τάξης. Ήταν εχθροί της και έπρεπε να καταστραφούν. Ήταν εχθροί δικοί τους, αλλά ήταν εχθροί και των φανατικών μωαμεθανών. Το να στραφεί ακόμα και βίαια η φανατική μερίδα των μωαμεθανών εναντίον των μορφωμένων αστών ομόθρησκών τους, δεν ήταν κάτι το πρωτοφανές για τον χώρο. Είχε ξανασυμβεί και στο Αφγανιστάν και αυτό το γνώριζαν οι Αμερικανοί. Έχοντας λοιπόν ως εχθρούς του σχεδιασμού τους αυτούς τους ανθρώπους, γνώριζαν πού έπρεπε να “ποντάρουν” για τον αφανισμό τους. Όπως καταστράφηκε η οργανωμένη αστική τάξη του Αφγανιστάν από τους μουλάδες και τους πληρωμένους πράκτορες των Αμερικανών, έτσι θα καταστρεφόταν όλες οι “εθνικές” αστικές τάξεις του Ισλάμ μία-μία με τη σειρά.
 
Το αποτέλεσμα είναι αυτό το οποίο βλέπουμε …Η “Άνοιξη”. Το Ισλάμ έχασε τα σταθεροποιητικά του “ερείσματα” και έγινε “ρευστό”, όπως ήταν επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Εύκολα πλέον “κατευθύνεται” προς όποιον το προσανατολίζουν τα αφεντικά των παρακρατικών, που κυριαρχούν στην κοινωνία του. Μετά από αιώνες ξαναεμφανίστηκε απειλή θρησκευτικού πολέμου στη Δύση. Μετά από την πολιορκία της Βιέννης εμφανίστηκε και πάλι ένα επεκτατικό Ισλάμ να “πολιορκεί” την Ευρώπη …Να την πολιορκεί όμως τώρα στην παγκοσμιοποιημένη και άρα “αθωράκιστη” μορφή της και όχι στην προηγούμενη εθνική της μορφή.


Τι σημαίνει αυτό; Ότι από την αρχή οι Αμερικανοί είχαν σχεδιάσει να εμφανίσουν το Ισλάμ σαν εχθρό …όταν θα λεηλατούσαν την Ευρώπη και τους λαούς της, εξασθενώντας τα κράτη τους. Θα το εμφάνιζαν σαν εχθρό, όταν θα βύθιζαν τους λαούς της Ευρώπης σε ένα καθεστώς νεοφεουδαρχίας και όχι νωρίτερα …Όταν θα είχε νόημα να εμφανίσουν το Ισλάμ σαν απειλή των λαών. Αν δεν “άλωναν” τα κράτη, αυτό δεν μπορούσε να γίνει. Το φανατικό Ισλάμ, σαν εχθρός, δεν αντιπροσώπευε ποτέ σοβαρή απειλή για ένα οργανωμένο εθνικό κράτος …και μάλιστα για μια πανίσχυρη Ευρώπη …ένα κράτος, το οποίο φυλάγει τα σύνορά του και δεν το απειλούν οι ωρυόμενοι όχλοι, οι οποίοι καταριούνται και πετάνε παπούτσια στους εχθρούς τους.
 


Αυτοί όμως, οι οποίοι προετοίμασαν το Ισλάμ σαν εχθρό, φρόντισαν προηγουμένως να “αλλοιώσουν” τα ίδια τα χριστιανικά κράτη, τα οποία θα απειλούσαν. Την ίδια ώρα, δηλαδή, που με τους πολέμους ομογενοποιούσαν το Ισλάμ, προκειμένου να το κάνουν έναν “όχλο”, άλωναν τα χριστιανικά κράτη, πλημμυρίζοντάς τα με ισλαμιστές σε βαθμό τέτοιο, που να φοβούνται πλέον οι λαοί τους όχλους. Στο όνομα ενός δήθεν πολιτισμού και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ενθάρρυναν —και τις περισσότερες φορές χρηματοδότησαν οι ίδιοι— κύματα ισλαμιστών λαθρομεταναστών. Με τα τεράστια πλούτη, τα οποία “παρήγαγαν” για τους Αμερικανούς τα ναρκωτικά του Αφγανιστάν, μπορούσαν να πληρώνουν χιλιάδες δολάρια για τον κάθε μετανάστη σε υποψήφιους δουλεμπόρους. Γιατί; Για να τους βάλουν μέσα στα κράτη και μετά εντός των “τειχών” να τους εμφανίσουν σαν απειλή …Για να δημιουργήσουν την “πέμπτη φάλαγγα” του νέου αντιπάλου και να την “ενώσουν” με τους μηχανισμούς των “σταλινικών”, οι οποίοι ήδη υπήρχαν και ελέγχονταν από αυτούς.
 



Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Στη διαχείριση αυτών των ανθρώπινων μαζών, οι οποίες προέρχονταν από το Ισλάμ, χρησιμοποίησαν τα παλιά τους δίκτυα …Τα “υπόγεια” δίκτυα, τα οποία είχαν στήσει από κοινού με τη Σοβιετική Ένωση και περιελάμβαναν κομμουνιστικά κόμματα και παρακρατικούς μηχανισμούς …Τα δίκτυα εκείνα, τα οποία είχαν στήσει οι Αμερικανοί, για να απειλούν τα ευρωπαϊκά κράτη με κομμουνιστικές “επαναστάσεις” κάθε φορά που αντιδρούσαν στην κατοχή τους …Δίκτυο, όπως το Gladio του ΝΑΤΟ, δεν απειλούσε τώρα με “επανάσταση” προλεταρίων τα απείθαρχα κράτη, αλλά τα απειλούσε με τους φανατικούς ισλαμιστές.
 


Όλα τα κομμουνιστικά κόμματα της Ευρώπης και τα “συγγενή” δίκτυα της Σοσιαλιστικής Διεθνούς “εξυπηρετούν” αυτόν τον σχεδιασμό. Αυτά τα υπόγεια “δίκτυα” των μυστικών υπηρεσιών διοχετεύουν το “κύμα” των λαθρομεταναστών όπου βολεύει τον ιμπεριαλισμό. Προκειμένου να αποκρύπτουν τον ρόλο τους, αλληλοκαλύπτονται με τα “φανερά” δίκτυα του δήθεν ανθρωπισμού και του πολιτισμού. Όλοι οι παλιοί εχθροί της Δημοκρατίας βρήκαν άλλο “γαϊδούρι” να “καβαλήσουν”. Γιατί; Για ν’ ανατρέψουν τη Δημοκρατία; Όχι βέβαια …Για να πληρωθούν από εκείνους που την “προστατεύουν” …Για να πληρωθούν από τους Αμερικανούς. Πληρώνουν οι Αμερικανοί τους εχθρούς της Δημοκρατίας, οι οποίοι τρομάζουν τους λαούς.


Ο αναγνώστης καταλαβαίνει πως όλες οι ΜΚΟ, οι οποίες εξειδικεύονται στη “λαθρομετανάστευση”, είναι “βραχίονες” παρακρατικών οργανώσεων και πληρωμένες από τους Αμερικανούς. Μέσα από ένα δίκτυο δουλεμπόρων κατάφεραν και μετέφεραν στην Ευρώπη αυτούς, τους οποίους “έδιωχναν” από τις πατρίδες τους …Το τερπνόν μετά του ωφελίμου. Τους “ξεφορτώνονταν” από εκεί που δεν τους ήθελαν και τους “φόρτωναν” εκεί όπου θα μπορούσαν να τους γίνουν “χρήσιμοι”. Τους έδιωχναν από εκεί που τα αστικά χαρακτηριστικά τους τούς ήταν ενοχλητικά και τους έστελναν εκεί όπου τα ίδια χαρακτηριστικά τούς βόλευαν, γιατί “άνοιγαν” ευκολότερα τις ευρωπαϊκές πόρτες. Μιλάμε για τραγικές περιπτώσεις. Ανεπιθύμητοι παντού. Στις πατρίδες τους δεν “χωρούν”, στην Ευρώπη “περισσεύουν”. Δυστυχώς.
 


Με αυτόν τον τρόπο οι Αμερικανοί κατέστρεψαν ολόκληρες κοινωνικές τάξεις, χωρίς να τις έχουν καν “απέναντί” τους. Μετέτρεψαν τους εχθρούς τους σε απόλυτα εξαρτώμενους από τους ίδιους. Αυτούς, του οποίους θεωρούσαν ανεπιθύμητους στις πατρίδες τους, τους έκαναν χρήσιμους στην Ευρώπη. Σαν τους φυγάδες τροτσκιστές, που στη Ρωσία ήταν εχθροί του κομμουνισμού και στη Δύση κομμουνιστές. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και με τους αστίζοντες φυγάδες του Ισλάμ. Τα αστικά τους χαρακτηριστικά τούς έκαναν εύκολους στον χειρισμό τους και ταυτόχρονα η θρησκεία τους τούς διαφοροποιούσε μόνιμα από τους γηγενείς, ώστε να μην “ενσωματώνονται” στην κοινωνία. Τους κρατούν σε μόνιμη “ομηρία”, εκμεταλλευόμενοι τους φόβους τους απέναντι στους γηγενείς. Μια τεράστια μάζα, η οποία στην κυριολεξία ελέγχεται απόλυτα από τις “δουλεμπορικές” ΜΚΟ.
 


Μαζί μ’ αυτούς μπόρεσαν και μπήκαν στα κράτη πραγματικά ισλαμικά κτήνη …Ό,τι χειρότερο έχουν να επιδείξουν οι ισλαμικές κοινωνίες …Ό,τι χειρότερο είχαν οι παρακρατικοί μηχανισμοί των εθνικοσοσιαλιστών δικτατόρων. Τα πρωτοπαλίκαρα του Σαντάμ, του Καντάφι ή του Μπεν Άλι κάπου στην Ευρώπη βρίσκονται τώρα, παριστάνοντας τους μετανάστες. Εξασφάλισαν την ατιμωρησία για τα εγκλήματά τους στις πατρίδες τους και ανέλαβαν νέες αποστολές στο εξωτερικό. Όλοι όσοι έμεναν “άνεργοι” από τις μεγάλες αλλαγές στον ισλαμικό χώρο, στο πρόσωπο των Αμερικανών βρήκαν νέα αφεντικά. Έτοιμους εκπαιδευμένους και αδίστακτους τους βρήκαν οι Αμερικανοί. Όλοι τους με “βαριά” βιογραφικά. Δολοφονίες, παρακολουθήσεις, εκβιασμούς αντικαθεστωτικών, βιασμούς κλπ..


Μέρος του παρακράτους του Ιράκ, του Αφγανιστάν, του Πακιστάν, της Τυνησίας, του Μαρόκου είναι όλοι αυτοί, οι οποίοι σήμερα πρωτοστατούν στις προβοκάτσιες στην Ευρώπη και παριστάνουν τους φτωχούς μετανάστες. Βάζουν τους φανατικούς και τους γραφικούς μπροστά, για να βλέπουμε τις “καθυστερημένες” φάτσες τους και αυτοί κάνουν τις ομάδες περιφρούρησης …Τις σκληρές, οπλισμένες και αδίστακτες ομάδες περιφρούρησης. Ούτε ένας από αυτούς δεν έχει εργαστεί πουθενά. Οι προβοκάτσιες και οι διαμαρτυρίες ήταν η δουλειά τους. Από τον σωματότυπό τους το καταλαβαίνεις. Φαίνεται ο σωματότυπος του κουρασμένου, του φτωχού και του πεινασμένου. Τέτοιους σωματότυπους έχουν αυτοί, οι οποίοι βρίσκονται συνήθως δολοφονημένοι από τους ομοεθνείς τους. Οι υπόλοιποι είναι καρδαμωμένοι …Όπως το κτήνος της Πάρου, που κακοποίησε σε θανάσιμο βαθμό τη μικρή Μυρτώ.
 


Αυτοί όλοι αναμίχθηκαν με τα πλήθη των μεταναστών και τα ακολούθησαν στους προορισμούς τους. Πήγαιναν “πακέτο” δηλαδή οι φουκαράδες ―οι οποίοι μετακινούνταν από τη φτώχεια και τους διωγμούς των φανατικών― με τους πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών, οι οποίοι χρηματοδοτούνταν από τις ΜΚΟ των Αμερικανών. “Πακέτο” πήγαιναν τα “κοπάδια” μαζί με τους “σκύλους”, οι οποίοι τα κατεύθυναν εκεί όπου ήθελαν τα “αφεντικά”. Το κέρδος ήταν διπλό για τις δοτές ηγεσίες των ισλαμικών κρατών στα οποία ανήκαν. “Ξεφορτώνονταν” τους μορφωμένους αστίζοντες αντικαθεστωτικούς και ταυτόχρονα “εξυπηρετούσαν” επ’ αμοιβή με πράκτορές τους τον αμερικανικό σχεδιασμό.
 




Η μεθόδευση.
 
Από τον πόλεμο του Ιράκ …μέχρι τη σφαγή στη Συρία.
 
Οι δύο πόλεμοι των Μπους.
 


Όλα αυτά όμως δεν μπορούσαν να γίνουν χωρίς την απαραίτητη προετοιμασία. Δεν μπορούσαν οι Αμερικανοί, επειδή απλά τους βόλευε, να μετακινήσουν ισλαμικούς πληθυσμούς στην Ευρώπη. Δεν μπορούσαν οι Αμερικανοί να προκαλέσουν μέσα στις ισλαμικές κοινωνίες “φυγόκεντρες” τάσεις, οι οποίες θα απωθούσαν μεγάλο μέρος των πληθυσμών τους εκτός των χωρών τους. Έπρεπε να προκαλέσουν προβλήματα, τα οποία θα δημιουργούσαν με τη σειρά τους ανθρωπιστική κρίση, την οποία θα εκμεταλλεύονταν. Να προκαλέσουν εσωτερικές κοινωνικές εμφυλιοπολεμικές συγκρούσεις, οι οποίες θα ανάγκαζαν τους ανθρώπους να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, για να “πλημμυρίσουν” τη χριστιανική Δύση.
 


Δεν μπορείς δηλαδή να δημιουργήσεις “κύμα” μεταναστών, χωρίς να έχει προηγηθεί κάτι τόσο μεγάλο, που να τους “ξηλώνει” από την πατρίδα τους. Η πρακτική ήταν μία και μοναδική …Ο πόλεμος. Όπου έκαναν πόλεμο ή απλή στρατιωτική επέμβαση, δημιούργησαν εμφυλιοπολεμικές συνθήκες και “κύματα” μεταναστών. Ξεκινώντας από το Ιράκ, το Αφγανιστάν και το Πακιστάν, σήμερα έχουν γενικεύσει την αναταραχή. Χιλιάδες νέους πρόσφυγες δημιούργησαν στην Τυνησία, στη Λιβύη ή την Αίγυπτο. 200.000 πρόσφυγες περιμένουν αυτές τις ημέρες να δημιουργηθούν από το πρόβλημα με τη Συρία. Όλοι αυτοί κάπου θα πάνε, αν φύγουν από την πατρίδα τους. Πού θα πάνε; Όπου αποφασίσουν οι Αμερικανοί. Όπου τους στείλουν “πακέτο” οι ΜΚΟ και οι δουλέμποροι.
 


…Κατά κύριο λόγο στην Ευρώπη, εφόσον εκεί υπάρχει “ανάγκη” για τον αμερικανικό σχεδιασμό …Υπάρχει υποδομή να τους υποδεχθεί …Τα παλιά κομμουνιστικά κόμματα και οι “ευαίσθητοι” αριστεροί με τις μεγάλες “τσέπες”. Εκεί θα τους πάνε υπό την ποιμενική “καθοδήγηση” των παλιών παρακρατικών της Μέσης Ανατολής …Εκείνων των συνεργατών τους, που κάνουν πλέον “θητεία” και στην Ευρώπη. Αυτοί, οι οποίοι δήθεν από φανατισμό τα “σπάνε” στην Ευρώπη, είναι οι ίδιοι που στις πατρίδες τους κατηγορούνται για δωσιλογισμό υπέρ των Αμερικανών. Αυτοί, οι οποίοι για αστείους λόγους πηγαίνουν τα κράτη στα Διεθνή Δικαστήρια για παραβίαση δικαιωμάτων, είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούν στα λιντσαρίσματα και τους λιθοβολισμούς των “διαφορετικών” και των “απίστων” στις χώρες τους.
 


Αυτοί έχουν ως “εργασία” τους να παριστάνουν τους πεινασμένους κακομοίρηδες στα γκέτο των μεγάλων ευρωπαϊκών πρωτευουσών. Αυτοί έχουν ως “εργασία” τους να γίνονται οι “σύνδεσμοι” των φουκαράδων με τους μεγαλοδικηγόρους των ΜΚΟ ή τις παρακρατικές οργανώσεις που τους κηδεμονεύουν. Συγκοινωνούντα “δοχεία” είναι όλες αυτές οι παραοργανώσεις. Οι ίδιοι άνθρωποι, οι οποίοι σήμερα παριστάνουν τους φανατικούς ισλαμιστές, ήταν οι φανατικοί παρακρατικοί των κοσμικών εθνικοσοσιαλιστικών κομμάτων, που βασάνιζαν τους ισλαμιστές. Δεν είναι τυχαίο που κάποιοι τους ονομάζουν Ισλαμοναζί. Ακριβώς αυτός ο όρος είναι που τους περιγράφει. Είναι οι πρώην παρακρατικοί όλων των εθνικοσοσιαλιστών “πατερούληδων” της Μέσης Ανατολής και όχι μόνον. Απλά κάποτε τους τάιζαν οι μυστικές υπηρεσίες των κρατών τους, ενώ σήμερα τους ταίζουν οι Αμερικανοί με τα ναρκωπετρελαιοδόλαρα.
 


Για να δώσουν λοιπόν οι Αμερικανοί στο Ισλάμ τα χαρακτηριστικά που τους βόλευαν, του κήρυξαν τον πόλεμο. Έκαναν πόλεμο όχι εναντίον του πραγματικού τους στόχου, αλλά εναντίον κάποιου, ο οποίος θα τους επέτρεπε να κατακτήσουν τους πραγματικούς τους στόχους. Έκαναν πόλεμο εναντίον κάποιου όχι για να τον νικήσουν, αλλά για να τον αλλάξουν, προκειμένου η αλλαγή να τους χρησιμεύσει ως “φόβητρο”. Χτύπησαν δηλαδή κάποιον για να τον θυμώσουν και στη συνέχεια να τον εμφανίσουν ως εχθρό, ώστε να “κατακτήσουν” τους φοβισμένους. Χτύπησαν το Ισλάμ, ώστε να αντιδράσει ενστικτωδώς, για να το εκμεταλλευτούν στη Δύση. Με μια στρατιωτική “βουκέντρα” χτύπησαν το τεράστιο ισλαμικό “βόδι” στο “μπούτι” του Ιράκ, για να το κάνουν απειλητικό για όποιους βρίσκονται γύρω του.
 


Ένα τέτοιο “καθοδηγητικό” χτύπημα ήταν ο πρώτος πόλεμος εναντίον του Ιράκ, τον οποίο εξαπέλυσε ο Μπους ο πρεσβύτερος. Δεν χρειάζεται και ιδιαίτερη σοφία, για να το καταλάβει κάποιος αυτό. Οι Αμερικανοί έκαναν εκείνον τον πόλεμο για λόγους άσχετους με τους προφανείς. Ας σκεφτεί κάποιος την περίπτωση του ίδιου του Σαντάμ Χουσείν …Άνθρωπος των Αμερικανών ήταν ο Σαντάμ …Ό,τι του ζητούσαν οι ΗΠΑ, το έκανε. Οι ΗΠΑ τον προμήθευαν με όπλα. Οι ΗΠΑ τον βοήθησαν να γίνει δικτάτορας. Ο Σαντάμ δεν ήταν το πρόβλημά τους. Το πρόβλημά τους ήταν το Ιράκ και όχι ο ηγέτης του …Το εθνικοσοσιαλιστικό Ιράκ, το οποίο είχε αστικοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό από τους Σουνίτες και υπηρετώντας τα εθνικά του συμφέροντα, λειτουργούσε ως συμβατικό εθνικό κράτος.


Αυτό το συμβατικό κράτος ήθελαν να καταστρέψουν. Σε αυτό το Ιράκ κήρυξαν τον πόλεμο, προκειμένου να του αλλοιώσουν την ανεπιθύμητη κοινωνική σύνθεση. Γιατί; Γιατί δεν ήθελαν συμβατικά κράτη στον χώρο του Ισλάμ. Έκαναν αυτό, το οποίο είπαμε παραπάνω. Έπρεπε ν’ αρχίσουν το “ξήλωμα” της “δομής”, που μαζί με τους Σοβιετικούς δημιούργησαν στον χώρο της Μέσης Ανατολής και ξεκίνησαν από ένα από τα πιο χαρακτηριστικά “κοσμικά” κράτη. Ξεκίνησαν από εκεί, για να δημιουργήσουν το πρώτο μεγάλο “κύμα” μεταναστών προς τη Δύση. Ενίσχυσαν πολιτικά τους πολυπληθείς και φανατικούς Σιίτες απέναντι στους καθεστωτικούς και αστίζοντες Σουνίτες. Δημιούργησαν μια εμφυλιοπολεμική “πληγή”, που την έλεγχαν απόλυτα. Έβαλαν πρώτα τον Σαντάμ να κάνει έναν πόλεμο εναντίον του σιιτικού Ιράν, ώστε ν’ αναπτυχθεί το εσωτερικό μίσος και μετά τον έφεραν στη δυσμενή θέση να ασκεί βία εναντίον τους, προκειμένου να μην τον ανατρέψουν.
 


Η εσωτερική προβληματικότητα του Ιράκ δημιούργησε το πρώτο μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα προς την Ευρώπη. Από εκεί και πέρα οι Αμερικανοί απλά θα περίμεναν να “ωριμάσουν” οι συνθήκες. Το ενδοϊρακινό “μίσος” θα τροφοδοτούσε το μεταναστευτικό “ρεύμα” και αυτό θα “ωρίμαζε” τις κατάστασεις και θα παρέσερνε κι άλλους στη μετανάστευση. Μόνον όταν θα κατάφερναν να δημιουργήσουν την “πέμπτη φάλαγγα” στη Δύση θα ξεκινούσαν το γενικό “γκρέμισμα” των εθνικών συνόρων μέσα στο Ισλάμ …Αυτό, δηλαδή, το οποίο σήμερα ονομάζουμε “Αραβική Άνοιξη” και δεν κατανοούμε την ουσία του. Μόνον αν προλάβαιναν να δημιουργήσουν “υποδομή” στη Δύση, θα ξεκινούσαν να γκρεμίζουν τα “εθνικά” σύνορα, για να δώσουν “απειλητική” μορφή στο Ισλάμ …Να δημιουργήσουν μια “ευμετάβλητη” μάζα ισλαμιστών, η οποία θα ελεγχόταν από τις πιο φανατικές της ηγεσίες και θα τρόμαζε τη Δύση.


Εδώ πρέπει να προσέξει ο αναγνώστης, γιατί αυτό, το οποίο θα πούμε, είναι ιδιαίτερα σημαντικό και θα τον βοηθήσει στην κατανόηση του θέματος. Οι δύο πόλεμοι των Μπους, παρ’ όλο που ήταν εναντίον του ίδιου αντιπάλου, ήταν διαφορετικοί.
 



Ο πρώτος πόλεμος του πατέρα Μπους είχε ως στόχο ν’ “ανοίξει” τους διαδρόμους για τη μαζική “μετακίνηση” ισλαμιστών στην Ευρώπη …Για ν’ “ανοίξει” ο δρόμος και να δημιουργηθεί η βάση ενός μεγάλου πληθυσμού, ο οποίος θα μπορούσε —ακόμα και εν αγνοία του— να απειλεί ως θρησκευτική μειονότητα τις χριστιανικές κοινωνίες …Να υπάρχει μια βάση, η οποία θα μπορούσε να λειτουργήσει —ή τουλάχιστον να απειλεί ότι θα λειτουργήσει— ως “πέμπτη φάλαγγα”.
 

Η στόχευση αφορούσε το Ιράκ, γιατί ο δικτάτοράς του ήταν η πιο εύκολη περίπτωση για τη “δαιμονοποίησή” του και η αστική του τάξη ήταν ήδη από τις πιο οργανωμένες στο Ισλάμ και ως εκ τούτου από τις πιο ενοχλητικές. Επιπλέον, ήταν ένα πείραμα σε έναν ασφαλή χρόνο. Αν πετύχαιναν στο Ιράκ, θα μπορούσαν να πετύχουν παντού.
 


Αν, δηλαδή, προσπαθούσαμε να παραλληλίσουμε την επέμβαση του Μπους στο Ισλάμ με κάτι, το οποίο αφορά τη Σοβιετική Ένωση του προηγούμενου σχεδιασμού, θα λέγαμε ότι η επέμβαση εκείνη ήταν σαν τον πόλεμο της Ρωσίας με τους Γερμανούς, που την εξασθένισε σε βαθμό τέτοιο, που να επιτρέψει την “Οκτωβριανή Επανάσταση”. Ένας πόλεμος με εξωτερικό εχθρό, ο οποίος προκάλεσε πείνα και συνέβαλε στην έκρηξη του εμφυλίου. Αυτό ακριβώς ήταν και ο πρώτος πόλεμος εναντίον του Ιράκ …Ήταν η επέμβαση εκείνη, η οποία δημιουργούσε το πρώτο “κύτταρο” της νέας ισλαμικής πραγματικότητας. Με την επέμβαση στο Ιράκ δημιουργήθηκε εκεί ο βασικός “σπόρος” μιας κατάστασης αλληλοσπαραγμού, που θα γενικευόταν στη συνέχεια.
 


Με την επέμβαση στο Ιράκ δημιουργήθηκε το ισλαμικό “πρότυπο”, το οποίο ήθελαν οι Αμερικανοί να δημιουργήσουν. Δημιούργησαν την “εφαρμογή”, που ήθελαν να κάνουν “τυφλοσούρτη”, για να την εφαρμόσουν κάποτε και στα άλλα κράτη. Φέρνοντας τον Σαντάμ αντιμέτωπο με τον λαό του, στόχο είχαν να καταστρέψουν την αστική τάξη, η οποία τον στήριζε. Με το εξοντωτικό εμπάργκο, που επέβαλαν στο Ιράκ —και την πείνα που ακολούθησε—, αναπτύχθηκε το μίσος εναντίον της. Μίσος των φτωχών φανατικών απέναντι στους πλούσιους, οι οποίοι έβρισκαν τον τρόπο να επιβιώνουν ευκολότερα. Την συνέδεσαν αυτήν την τάξη με το καθεστώς, στοχοποιώντάς την και την έφεραν αντιμέτωπη σε εμφυλιοπολεμική ένταση με τη μεγάλη μάζα των σιϊτών “ευσεβών”. Αυτό το κοινωνικά διχασμένο Ιράκ ήταν το πραγματικό ζητούμενο του πρώτου πολέμου.
 


Ο δεύτερος πόλεμος του γιου Μπους ήταν απολύτως διαφορετικός με απολύτως διαφορετικούς στόχους. Ο δεύτερος πόλεμος του Ιράκ ήταν όμοιος με τον Πόλεμο της Κορέας. Αφού με τον πρώτο πόλεμο δημιούργησαν το “μοντέλο” μιας αυτοκρατορίας, το αμέσως επόμενο πράγμα ήταν να μεταλλάξουν ολόκληρη την επικράτειά της και να την “κλείσουν”, με στόχο να την ισχυροποιήσουν. Με εκείνον τον πόλεμο οι ΗΠΑ επισημοποιούσαν πλέον την “Ψυχροπολεμική Εποχή” μεταξύ των χριστιανών και των ισλαμιστών. Ενεργοποιούσαν ένστικτα και “μεταμόρφωναν” τους μουσουλμανικούς εχθρούς της Ευρώπης σε “δυνάμει” ύποπτους. Δημιουργούσαν μέσα στις κοινωνίες την καχυποψία και τον φόβο, ο οποίος υπήρχε πριν για τους κομμουνιστές.


…Ό,τι έγινε και στον προηγούμενο σχεδιασμό. Μόλις “φτιάχτηκαν” οι δύο “συνέταιροι” της Γιάλτας και σταθεροποιήθηκαν στους χώρους τους, έγιναν “εχθροί”. Προκάλεσαν τον πόλεμο στην Κορέα, για να “σφραγίσουν” τις αυτοκρατορίες τους. Οι συνέταιροι Τρούμαν και Στάλιν έπαιξαν μια “παράσταση”, η οποία τους επέτρεψε να γίνουν μονοκράτορες στους δικούς τους “κόσμους”. Κάτι ανάλογο έγινε με τον δεύτερο πόλεμο στο Ιράκ. Όπως η διχασμένη Κορέα έγινε η αιτία να δημιουργηθεί το “σιδηρούν παραπέτασμα”, έτσι και το διχασμένο Ιράκ έγινε η αιτία να δημιουργηθεί “τείχος” καχυποψίας και μίσους μεταξύ των δύο θρησκειών. Ο Μπους τζούνιορ κήρυξε τον πόλεμο στο νέο Ισλάμ που ο πατέρας του δημιούργησε και μέσα από αυτήν την πράξη του “έκλεισε” ο σχεδιασμός.
 


Αυτό το έκαναν οι Αμερικανοί, για να δημιουργήσουν έστω και μονομερώς το ψυχροπολεμικό κλίμα, ώστε κανένας από τη μία “στάνη” να μην επικοινωνεί με τους άλλους της απέναντι “στάνης”. Έβαλαν απέναντί τους μια δήθεν Αλ Κάιντα να παπαρολογεί και αυτή υποτίθεται αντιπροσώπευε το νέο Ισλάμ. Με τον πιο επίσημο τρόπο “ανακοινώνονταν” πλέον —πρωτίστως στους Ευρωπαίους και δευτερευόντως στους Αμερικανούς— ότι υπάρχει κίνδυνος της Δημοκρατίας από το Ισλάμ. Ένας κίνδυνος, που, λόγω της Αλ Κάιντα, δεν βρίσκεται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, αλλά βρίσκεται εντός των τειχών. Οι λαοί της Ευρώπης σε αυτήν την περίπτωση θα είχαν “ανάγκη” τις ΗΠΑ, γιατί μόνον αυτές είχαν τη δύναμη —αλλά και την τεχνογνωσία— να “δαμάσουν” τον εχθρό. Αυτές είχαν τις πληροφορίες, για να ελέγξουν την “πέμπτη φάλαγγα”, αλλά και τη δύναμη να απειλούν τη “μητέρα” τους.
 


Εδώ ακριβώς βρίσκεται και η ιδιαιτερότητα αυτού του πολέμου. Για να “αποδείξουν” στους λαούς ότι κινδυνεύουν από εχθρό εντός των τειχών, εκμεταλλεύτηκαν το γεγονός της 11ης Σεπτεμβρίου. Έδειξαν σε ολόκληρο τον κόσμο —και βέβαια και στους Ευρωπαίους— πόσο “κοντά” βρίσκεται στη μαζική “τραγωδία” με μια “πέμπτη φάλαγγα” να δρα ανεξέλεγκτα εντός των κρατών τους. Τα χτυπήματα τα οποία ακολούθησαν στο Λονδίνο ή στη Μαδρίτη ήταν απλά για να “πειστούν” ακόμα και οι πιο δύσπιστοι ότι υπάρχει “οργανωμένο” σχέδιο “ισλαμοποίησης” της Ευρώπης ακόμα και με τη βία. Όπως οι “κρυπτοκομμουνισταί” απειλούσαν την ελευθερία της Ευρώπης, έτσι θα γινόταν και με τους “κρυπτοϊσλαμιστές”.


…Νέα φάμπρικα για τους χαφιέδες και τους πράκτορες των ΗΠΑ. Όλες οι χώρες θα άνοιγαν τις υπηρεσίες τους, για να “συνεργαστούν” με τον ίδιο “προστάτη”, ο οποίος απέκτησε νέα ειδικότητα …Οι παλιοί προστάτες της ίδιας δημοκρατίας σε νέα κόλπα με νέους αντιπάλους …Μιλάμε για “δούλεμα”. Από τη στιγμή που ολοκληρώθηκε ο σχεδιασμός στο επίπεδο που ικανοποιούσε τους εμπνευστές του, τα πράγματα έπρεπε να εξελιχθούν άρδην. Το Ισλάμ έπρεπε να ομογενοποιηθεί πλήρως. Με τη “σφράγισή” του προετοιμάστηκε ο δρόμος για την “ομογενοποίησή” του. Από τη στιγμή που ο κόσμος δεν λειτουργεί σαν ομάδα κρατών και λειτουργεί ως “μπλοκ” κρατών, είναι εύκολο το κάθε “μπλοκ” ν’ ακολουθήσει τη δική του πολιτική.
 


Αυτό ακριβώς είναι το αντικείμενο της δήθεν “Αραβικής Άνοιξης” …Εκκαθαρίσεις των απίστων …Εκκαθαρίσεις των αστικών τάξεων, οι οποίες έχουν χαρακτηριστικά και συνήθειες ανεπιθύμητες στην αυτοκρατορία της “οργής”. Μιλάμε για κοινωνικό έγκλημα, το οποίο θα μπορούσε εύκολα να χαρακτηριστεί έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Αυτήν τη στιγμή στη Μέση Ανατολή γίνεται μια βίαιη κοινωνική εκκαθάριση. Γίνεται μια βίαιη επιχείρηση, η οποία μοιάζει με εθνοκάθαρση και απλά δεν έχει ως κριτήριο την εθνική καταγωγή …Μια “αστοκάθαρση”, που στόχο έχει ανθρώπους, οι οποίοι είναι διαφορετικοί από τους φανατικούς …Στόχο έχει ανθρώπους γι’ αυτά που νιώθουν, τρώνε ή φοράνε. Εχθροί έγιναν άνθρωποι γι’ αυτά που σπούδασαν, που ταξίδευσαν ή γι’ αυτά που αγάπησαν. Μια τρομερή “αποψίλωση” όλου του μορφωμένου έμψυχου δυναμικού της Μέσης Ανατολής …Όλου εκείνου του ανθρώπινου δυναμικού, το οποίο θα έδινε ηρεμία και άρα “αδράνεια” στο Ισλάμ.
 


Όπως έκανε ο Στάλιν εις βάρος των αστικών τάξεων των ευρωπαϊκών χωρών του Ανατολικού Μπλοκ …Ένα τεράστιο έγκλημα, το οποίο ξεκίνησε με τη μεγάλη σφαγή της “καρδιάς” της αστικής τάξης της Πολωνίας …Το έγκλημα του Κατύν, το οποίο άφησε πίσω του ένα κοινωνικό κενό, το οποίο ακόμα και σήμερα δεν μπορεί ν’ αναπληρώσει η Πολωνία. Στη συνέχεια ακολούθησαν και οι υπόλοιποι ευρωπαϊκοί λαοί του Ανατολικού Μπλοκ, προκειμένου να εξουδετερωθούν όλοι εκείνοι, οι οποίοι δεν έβλεπαν τον Στάλιν σαν “θεό” τους …Προκειμένου να επιβιώσουν μόνον οι κομματικοί τενεκέδες και οι αγράμματοι και φοβισμένοι προλετάριοι. Το έγκλημα του “Κατύν” ήταν ο πρώτος πόλεμος του Ιράκ και τώρα απλά γίνονται οι εκκαθαρίσεις του “Μπλοκ” …Η Λιβύη ήταν μια άλλη “Ουγγαρία” …Η Συρία είναι μια άλλη “Τσεχοσλοβακία”.
 


Στόχος των Αμερικανών είναι η “αφγανοποίηση” της Μέσης Ανατολής. Θέλουν να μεταφέρουν την “εφαρμογή” του Αφγανιστάν σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Θέλουν μια απολύτως φανατισμένη κοινωνία σε μια διαρκή εμπόλεμη εμφυλιοπολεμική ένταση, που να μην την αφήνει να ησυχάζει. Θέλουν να εξαφανίσουν τους μορφωμένους, οι οποίοι θα τους δημιουργήσουν προβλήματα. Θέλουν να τους τρομοκρατήσουν και να τους αναγκάσουν να “κρυφτούν” πίσω από μπούργκες και τις κελεμπίες, για να μην διαφοροποιούνται από τους υπόλοιπους. Στόχος τους είναι να διατηρούν την ισλαμική κοινωνία με ενεργοποιημένα τα ένστικτά της, προκειμένου να λειτουργεί σαν “φόβητρο” για τους “απέναντι”. Μια κοινωνία “φανατικών”, που δεν γνωρίζεις αν σε πλησιάζουν για να σε χαιρετήσουν ή να σε ανατινάξουν.
 


Σε αυτό το παιχνίδι συμμετέχει —είτε εκούσια είτε ακούσια— και το Ιράν. Δεν ξέρουμε δηλαδή αν οι ηγέτες του είναι “στημένοι”, αλλά το βέβαιον είναι ότι βολεύονται με το ν’ αναγορευτούν “αντίπαλοι” ολόκληρης της Δύσης …Βολεύονται με το ν’ αντιμετωπίζονται σαν οι “εκφραστές” της οργανωμένης δύναμης του Ισλάμ. Δόξα αυτοκρατορίας —έστω και χωρίς τις “επαρχίες”— απολαμβάνει το Ιράν σαν “εκφραστής” του οργανωμένου και οπλισμένου Ισλάμ. Οι απειλές πολέμου από την πλευρά των Αμερικανών ή των Ισραηλινών εναντίον του είναι μέσα στο παιχνίδι που ευνοούν καί τις δύο πλευρές. Παίρνουν “θέσεις” οι “πρωταγωνιστές”, για ν’ αρχίσει η “παράσταση”. Υποχρεωτική είναι η “παράσταση”, εφόσον χωρίς το Ιράν ένα διαλυμένο και άμορφο Ισλάμ δεν θα μπορούσε να είναι ένας “εχθρός”, ο οποίος θα συμμετείχε σε ένα παιχνίδι απειλών με την Υπερδύναμη.
 


Χωρίς το Ιράν δεν θα είχαν “νόημα” τα αεροπλάνα, οι πύραυλοι ή οι στόλοι του Ισραήλ και των ΗΠΑ. Δεν μπορείς να είσαι Υπερδύναμη και να απειλείς στρατιωτικά ανοργάνωτους όχλους, οι οποίοι ωρύονται στους δρόμους και πετάνε παπούτσια και κατάρες. Χρήσιμη ήταν η ισοπέδωση των κρατικών δομών του Ισλάμ, αλλά έπρεπε να υπάρχει έστω και ένα κρατικό σύστημα ισχυρό πολιτικά και στρατιωτικά, ώστε αυτό να αναλάβει να εκφράσει την ισλαμική απειλή …Αυτό να αναλάβει να δώσει την τρομακτική εικόνα του Ισλάμ στο παγκόσμιο κοινό …Αυτό να αναλάβει να απειλεί με τα “πυρηνικά” ολόκληρη τη Δύση, η οποία “προστατεύεται” με σιδηρά “πυγμή” από τις ΗΠΑ. Αυτόν τον ρόλο παίζει το Ιράν …Τον ρόλο του “συντονιστή” μιας αχανούς, ανοργάνωτης και απειλητικής κοινωνίας φανατικών.
 


Αυτό είναι το ζητούμενο του “Αφγανικού Χειμώνα”, που θέλει να παριστάνει την “Άνοιξη”. Θέλουν να γυρίσουν τη μωαμεθανική κοινωνία πίσω στη θρησκευτική κοινωνική διαχείριση. Εκεί όπου δεν υπάρχει κράτος δικαίου, αλλά θεοκρατία. Να γυρίσουν την οικονομία του Ισλάμ στις εποχές που αυτή λειτουργούσε με τους κανόνες του Μεσαίωνα …Μια οικονομία πρωτόγονη, όπου τις αποφάσεις θα τις παίρνουν οι “σοφοί” γέροντες …Μια Δικαιοσύνη πρωτόγονη, όπου τις αποφάσεις θα τις παίρνουν οι “φωτισμένοι” μουλάδες. Γι’ αυτόν τον λόγο μεθοδεύουν κοινωνικές εκκαθαρίσεις. Για να γίνουν όλα αυτά, θα πρέπει να καταστραφούν οι “μνήμες” των λαών …Θα πρέπει να καταστραφεί η πανισλαμική αστική τάξη, η οποία καλώς ή κακώς δημιουργήθηκε τα τελευταία πενήντα χρόνια.
 


Αυτή η αστική τάξη είναι ο στόχος τους …Η μορφωμένη με τα δυτικά πρότυπα αστική τάξη τού κάθε εθνικοσοσιαλιστικού κράτους …Η τάξη αυτή, η οποία μέχρι πριν λίγα χρόνια ζούσε σε συνθήκες όμοιες με τις ευρωπαϊκές …Η τάξη αυτή, η οποία γνωρίζει από μοντέρνα οικονομία, αλλά και από Δικαιοσύνη, που ασκείται από επαγγελματίες και όχι από “φωτισμένους” ιερείς …Η τάξη αυτή, που στέλνει τα παιδιά της σε μοντέρνα σχολεία να τα διδάξουν μορφωμένοι δάσκαλοι και όχι στους μεντρεσέδες, για να τα περιλάβουν αγράμματοι φανατικοί μουλάδες, οι οποίοι το μόνο που γνωρίζουν είναι η αποστήθιση του Κορανίου …Η τάξη αυτή, που, όταν αρρωσταίνουν τα παιδιά της, τα στέλνει στον γιατρό και όχι στον μουφτή …Η τάξη αυτή, που κάθεται σε καρέκλες και τρώει σε τραπέζια και όχι στα γόνατα σαν να είναι στη μέση της ερήμου.
 


Η τάξη αυτή ήταν ανεπιθύμητη από τους Αμερικανούς και τους φανατικούς μουλάδες. Ήταν ανεπιθύμητη από τους “εμπόρους” και τους “παραγωγούς” του θρησκευτικού μίσους. Ήταν ανεπιθύμητη, γιατί δεν “κλείνεται” μακριά από τον κόσμο, αλλά “ανοίγεται” σ’ αυτόν …Δεν μισεί τον κόσμο, αλλά τον αγαπά και θέλει να ζήσει μαζί του και να μάθει από αυτόν. Όμως, το χειρότερο ήταν ότι αυτή η τάξη δεν φανατίζεται εύκολα και δεν υπακούει στους μουλάδες. Για την τάξη αυτήν θέλουν σε πρώτη φάση την οικονομική της καταστροφή, αποσυνδέοντάς την από την εξουσία και σε δεύτερη φάση θέλουν να την υποτάξουν στα ιερατεία …Ό,τι ακριβώς έκαναν στο Αφγανιστάν, για το οποίο να σημειώσουμε ότι πριν από τη “σωτηρία” του από τους Αμερικανούς και τους Ταλιμπάν είχε την πιο ανεπτυγμένη, μορφωμένη και προοδευτική κοινωνία στο σύνολο του ισλαμικού κόσμου. Γυναίκες, που σήμερα φοράνε μπούργκα και φαίνονται μόνον τα μάτια τους, μεγάλωσαν σαν Ευρωπαίες.
 


Όταν λοιπόν οι Αμερικανοί βλέπουν τι “κατάφεραν” στο Αφγανιστάν, εύκολα νομίζουν ότι η “εφαρμογή” αυτή μπορεί να μεταφερθεί σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Εδώ θα αναρωτηθεί ο αναγνώστης για το πόσο λογικό είναι να το θεωρούν αυτό, εφόσον θεωρούμε ότι με τις πράξεις τους ωθούν τους πληθυσμούς στα χέρια των φανατικών και των μουλάδων, τους οποίους τους μισούν στην κυριολεξία. Αυτό είναι το λεπτό σημείο. Οι Αμερικανοί θα αφήσουν τους λαούς και τις κοινωνίες στα χέρια των μουλάδων, αλλά για τους εαυτούς τους θα κρατήσουν τον έλεγχο του συνόλου των στελεχών των παρακρατικών των εθνικοσοσιαλιστικών καθεστώτων.
 


…Θα τους “κληρονομήσουν”, όπως “κληρονόμησαν” τους Ναζί στη Γερμανία, τους Ουστάζι στην Κροατία ή τους βενιζελικούς εθνικοσοσιαλιστές στην Ελλάδα. Θα τους βάλουν πίσω από τους μουλάδες να κατευθύνουν τις φανατισμένες μάζες εναντίον τεχνητών εχθρών, όπως στον ελληνικό Εμφύλιο έβαλαν τους δωσίλογους πίσω από τους εθνικιστές να κυνηγάνε τους φουκαράδες …Δοκιμασμένες εφαρμογές. Με αυτούς τους εγκληματίες “συνομιλεί” η Κλίντον και αυτούς ενθαρρύνει να “ρίχνουν” τα καθεστώτα το ένα μετά το άλλο.
 


Με τη γνώση όλων αυτών μπορεί να εξηγήσει κάποιος και τα συμβαίνοντα στα ευρωπαϊκά κράτη. Μπορεί να εξηγήσει, για παράδειγμα, τα παράδοξα που αφορούν το ΚΚΕ …Να εξηγήσει το πώς αυτό εξακολουθεί να επιβιώνει, ενώ η Σοβιετική Ένωση “έπεσε” …Μπορεί να εξηγήσει τον λόγο που επιβιώνει μια “αντιπροσωπεία”, την ώρα που έχει κλείσει το “εργοστάσιο”. Προφανώς το ΚΚΕ παρίστανε την “αντιπροσωπεία” των Σοβιετικών, ενώ στην πραγματικότητα εξυπηρετούσε τους Αμερικανούς. Γι’ αυτόν τον λόγο δεν το πειράζει κανένας. Κανένας δεν ασχολείται με τα οικονομικά του και τα σκάνδαλά του.
 


Όμως, εκτός από όλα αυτά μπορεί να ερμηνεύσει και τις πολιτικές του. Γιατί σε μια τόσο απελπιστική για τον λαό κατάσταση εμφανίζεται το ΚΚΕ με τόση μεγάλη συμπάθεια υπέρ των λαθρομεταναστών; Στην εποχή που ο ελληνικός λαός μαστίζεται από μια πρωτοφανή ανεργία, πώς είναι δυνατόν το υποτίθεται κατ’ εξοχήν εργατικό κόμμα να υποστηρίζει αυτούς, οι οποίοι με την ύπαρξή τους ζημιώνουν μόνον την εργατική τάξη και κανέναν άλλο; Σε μια εποχή που ο κόσμος ολόκληρος απειλείται από τον θρησκευτικό φανατισμό, πώς είναι δυνατόν να συντάσσεται με τους φανατικούς ένα κόμμα, το οποίο επισήμως είναι άθεο; Όλα αυτά τα παράδοξα έχουν την εξήγησή τους.
 


Αν γνωρίζει κάποιος όλα αυτά, τα οποία είπαμε στο κείμενο αυτό, δεν έχει απορίες γι’ αυτά που βλέπει. Χαφιεδομάγαζο των Αμερικανών είναι το ΚΚΕ και απλά παριστάνει το “εργατικό” κόμμα, γιατί εκεί το έβαλε το “αφεντικό”. Συνεργάζεται με τους φανατικούς ισλαμιστές, γιατί έχουν κοινούς στόχους και κοινά αφεντικά. Μισούν καί οι δύο φασιστικές ομάδες την αστική τάξη και λατρεύουν τα κοινά αφεντικά, που είναι οι Αμερικανοί. Η συνεργασία τους γι’ αυτόν τον λόγο είναι τέλεια. Είναι φανατικοί φασίστες, οι οποίοι μισούν οτιδήποτε είναι διαφορετικό από αυτούς και βέβαια θίγει τα κοινά αφεντικά τους …Έμπειροι στις προβοκάτσιες και στο να αφήνουν “υπονοούμενα” για “επαναστάσεις” και “πέμπτες φάλαγγες” …Έμπειροι στους χαφιεδισμούς, τα πρακτοριλίκια και τις εκκαθαρίσεις.
 

Γι’ αυτόν τον λόγο τους βλέπουμε να πάνε “χέρι-χέρι” στην Ομόνοια. Γι’ αυτόν τον λόγο βλέπουμε άθεους σταλινικούς να παρακολουθούν με “ευλάβεια” προσευχές σε δημόσιους χώρους. Τι ζήτησαν πρόσφατα οι φανατικοί ισλαμιστές της Αθήνας; Να δώσουν την “παράσταση” μπροστά στην αυλή των αφεντικών. Να πάνε μπροστά στην αμερικανική πρεσβεία και να κάνουν “σώου”. Αυτό ποιος άλλος το κάνει; Ποιος είναι ο ειδικός αυτής της “παράστασης”; Ποιος ξέρει καλύτερα απ’ όλους τους Έλληνες τη διαδρομή από την Ομόνοια μέχρι την Αμερικανική Πρεσβεία; …Το ΚΚΕ φυσικά …Αυτό θα τους “πήγαινε” …Δεν υπήρχε πιθανότητα να χαθούν …Θα τους έπιανε από το χέρι η “αντιστασιακή” Παπαρήγα …Η μητέρα της αποφοίτου του Αμερικανικού Κολεγίου Αθηνών.


Ήδη ο σχεδιασμός έχει αρχίσει να λειτουργεί. Πίεσαν και πιέζουν για να δημιουργούνται “κύματα” μεταναστών, αλλά τα τοποθετούν εκεί όπου τους βολεύει …Στα κράτη-”στόχους” τους …Στα κράτη που σήμερα λεηλατούνται από την αμερικανική Τάξη και τα δουλικά της …Στα κράτη της Μεσογείου …Στους λαούς που πρέπει ν’ ανεχθούν την αλλαγή “ιδιοκτησίας” της πατρίδας τους και δεν πρέπει να αντιδρούν …Στα κράτη που έπρεπε να τα “στριμώξουν”, για να μπορεί η δική τους Γερμανία να τα “κατασπαράξει” για λογαριασμό τους …Στα κράτη που έπρεπε να τα “αλυσοδέσουν” με διεθνείς συμφωνίες, προκειμένου να “φορτωθούν” το πρόβλημα και να μην μπορούν ν’ αντιδράσουν.


Γι’ αυτόν τον λόγο έγινε ο κανονισμός Δουβλίνο 2. Οι λαθρομετανάστες θα φεύγουν οργανωμένα από τις πατρίδες τους και μέσω των γνωστών κυκλωμάτων δουλεμπορίου θα “καθηλώνονται” στις χώρες που τους ενδιαφέρουν …Στις χώρες που πρέπει να τρομοκρατηθούν …Στις χώρες της Μεσογείου …Στην Ελλάδα, στην Ιταλία, στην Ισπανία, στη Γαλλία και βεβαίως και στην Πορτογαλία. Σε αυτά τα κράτη “νοθεύονται” οι πληθυσμιακές τους συνθέσεις και απειλείται το μέλλον τους …Μακριά από τους δικούς τους …Την “παλιοπαρέα” των Ναζί …Την Ολλανδία, την Αυστρία, τη Γερμανία ή τη Φιλανδία.
 


…”Το Ισλάμ είναι κομμάτι της Γερμανίας”… δήλωσε το σταλινικό κτήνος με το όνομα Μέρκελ …Η παλιά χαφιές της Στάζι και συνάδερφος της Αλέκας. Γιατί το δήλωσε; Για να το ακούσουν οι απλοί Γερμανοί; Αυτούς ούτε καν που τους υπολογίζουν οι Σταλινοναζί, που κυβερνούν τη Γερμανία. Στρατιωτάκια είναι, οι οποίοι θα κάνουν ό,τι τους υποδείξουν. Αυτό το δήλωσε, για να το ακούσουν οι Έλληνες ή οι Ιταλοί ή οι Ισπανοί. Αυτοί, οι οποίοι έχουν πραγματικό πρόβλημα με τους ισλαμιστές. Η Γερμανία δεν έχει πρόβλημα με το 3 %, που αντιπροσωπεύουν οι ισλαμιστές μέσα στην επικράτειά της και τους “χρησιμοποιεί”, για να κάνει πολιτική υπέρ των συμφερόντων της. Πρόβλημα έχει η Ελλάδα, όπου οι ισλαμιστές λαθρομετανάστες αντιπροσωπεύουν το 13% και “χρησιμοποιούνται” για να κάνουν οι άλλοι πολιτική εις βάρος της. Ένα πρόβλημα, το οποίο επιβαρύνεται ακόμα περισσότερο με το “παιχνίδι” που κάποιοι παίζουν στη Θράκη.
 


Αυτή η δήλωση της Μέρκελ ήταν καθαρά για “εξαγωγή” …Για να την ακούσουν οι Έλληνες και οι άλλοι μεσογειακοί λαοί. Το δήλωσε, για να καταλάβουν ότι οι ισλαμιστές δεν είναι μόνον “κομμάτι” της Γερμανίας, αλλά και της Ελλάδας και της Ιταλίας και της Ισπανίας …Να “ξεχάσουν” οι λαοί παλιούς τρόπους και μεθόδους αντιμετώπισης αυτού του προβλήματος …Να ξεχάσουν τις “απελάσεις” και ό,τι άλλο μπορούν να σκέφτονται, προκειμένου να τους αποβάλουν από τις πατρίδες τους. Οι ισλαμιστές λαθρομετανάστες είναι “κομμάτι” του αμερικανικού ιμπεριαλισμού και στα κράτη αυτά χρησιμοποιούνται ως έποικοι …Έποικοι σκληροί, απαιτητικοί και πολλές φορές βίαιοι. Θα φτάσουμε στο σημείο να γίνονται παρελάσεις επίδειξης δύναμης και μίσους, όπως κάνουν οι κατακτητές Προτεστάντες στην κατακτημένη καθολική Βόρεια Ιρλανδία.
 


…Δοκιμασμένες τακτικές μέσα στους αιώνες. Πρέπει όλοι αυτοί οι λαοί να καθηλωθούν από τον φόβο …Να αισθάνονται ότι η “πέμπτη φάλαγγα” τους πολιορκεί …Να αισθάνονται ότι οι κοινωνικοί τους αντίπαλοι έχουν “πλάτες” μυστηριώδεις και ανίκητες …Να αισθάνονται ότι έχουν ανάγκη τη στήριξη των Αμερικανών, γιατί θα τους σφάξουν μέσα στα σπίτια τους …Να αισθάνονται ότι πρέπει να δώσουν ένα “μέρος” της Δημοκρατίας τους ή της εθνικής τους κυριαρχίας, προκειμένου να είναι ασφαλείς …Να αισθάνονται όπως τους υπέδειξε ο Γιωργάκης της σοσιαλιστικής διεθνούς, ο οποίος θα έδινε λίγο εθνικό έδαφος, προκειμένου να κοιμάται ήσυχος.
 

Γι’ αυτόν τον λόγο ενθαρρύνεται από τους ιμπεριαλιστές και η “εισαγόμενη” εγκληματικότητα. Γι’ αυτόν τον λόγο τούς πληρώνουν πανάκριβους δικηγόρους να υπερασπίζονται ακόμα και τα πιο απεχθή κτήνη. Όσο πιο θεαματικά, αιματηρά και βίαια είναι τα εγκλήματα των μεταναστών, τόσο πιο πολύ τους εξυπηρετούν στην τρομοκρατική τους προπαγάνδα. Οι γέροι, οι οποίοι γρονθοκοπούνται για μερικά ευρώ, οι γριές, οι οποίες σφάζονται στα σπίτια τους για την πενιχρή τους σύνταξη, οι μαθητές, οι οποίοι κακοποιούνται για ένα κινητό ή τα κοριτσάκια, που βιάζονται και σακατεύονται στις παραλίες, είναι “εκπαιδευτικά” παραδείγματα τρόμου. Δράστες, οι οποίοι διαφεύγουν της τιμωρίας τούς τρομάζουν ακόμα πιο πολύ …Ό,τι έκαναν οι σταλινικοί και οι Ναζί, προκειμένου να τρομοκρατήσουν τους αντιπάλους τους.
 

Αντιλαμβανόμαστε ότι δεν πρέπει να φαίνεται παράξενη η πρόσφατη έκθεση της ελληνικής αστυνομίας για την εγκληματικότητα. Η έκθεση αυτή, που θέλει το 50% της εγκληματικής δραστηριότητας στη χώρα να οφείλεται στους ξένους και άρα σε μια μειονότητα του 10 με 13%. Μια εγκληματική δραστηριότητα βαριάς μορφής, που όμοιά της δεν είχε ποτέ ένα μικρό και κλειστό εθνικό κράτος όπως η Ελλάδα. Μια δραστηριότητα, η οποία “παγώνει” τον πληθυσμό, αν σκεφτεί κανείς ότι “παράγει” διαρκώς θύματα. 34 Έλληνες έπεσαν νεκροί από επιθέσεις αλλοδαπών μέσα σε 7 μήνες. Αυτά είναι τα ζητούμενα της αμερικανικής πολιτικής. Κάθε φορά που θα ετοιμάζονται για τη λεηλασία ενός κράτους, θα πρέπει το θύμα τους να είναι καθηλωμένο στον τρόμο.
 

Είναι τυχαίο που η “προσβολή” στον Μωάμεθ έγινε την ώρα που τα μεσογειακά κράτη θα έπρεπε να πάρουν αποφάσεις που ευνοούν την Νέα Τάξη; Είναι τυχαίο που έγινε τώρα, που η Ιταλία “απειλεί” τη Γερμανία; Τώρα, που απαιτείται ηρεμία και αυτοσυγκράτηση, για να σκεφτούν και ν’ αντιδράσουν οι λαοί, βρήκαν την ώρα κάποιοι να “κοροϊδέψουν” τον Προφήτη; Είναι σύμπτωση, που την ημέρα που “κλείδωναν” οι αποφάσεις για το ελληνικό “πακέτο” των 13,5 δις βγήκαν οι ισλαμιστές να διαδηλώσουν βίαια στην Ομόνοια; Γιατί ήθελαν να πάνε στην αμερικανική πρεσβεία, ξεκινώντας από την Ομόνοια και δεν πήγαν εξ’ αρχής στον τόπο της διαμαρτυρίας, όπως κάνουν πάντα οι διαμαρτυρόμενοι; Μήπως για να έχουν την ευκαιρία να κάνουν επίδειξη δύναμης μέσω μιας παρέλασης μίσους μέσα στην ίδια την Αθήνα; Μήπως για να εκμεταλλευτούν την “τεχνογνωσία” του σταλινικού ΚΚΕ; Μήπως για να στείλουν “μήνυμα” οι ναζιστές Γερμανοί και οι δωσίλογοι στους Έλληνες “αγανακτισμένους” να καθίσουν στα σπίτια τους;

Πόσο τυχαίο είναι, που και στην Ισπανία γίνεται το ίδιο; Την ημέρα που ο προδότης Ραχόι ετοιμάζεται να πάρει εξοντωτικά μέτρα των 40 δις σε μια ταλαιπωρημένη, άνεργη και φτωχή Ισπανία, βγήκε ένα ισπανικό περιοδικό να δημοσιεύσει σατυρικά σκίτσα του Μωάμεθ; Την ημέρα που ο ισπανικός λαός πρέπει ν’ αγωνιστεί άφοβα για το μέλλον του, επιχείρησαν κάποιοι να εξοργίσουν τους ισλαμιστές; Τελείωσαν οι ημέρες, για να υπερασπιστεί το περιοδικό το δικαίωμα της ελευθερίας λόγου;
 


Είναι προφανής ο στόχος του περιοδικού. Το έκαναν την ημέρα που θα έβγαινε ο κόσμος να διαμαρτυρηθεί, για να βγάλουν και τους ωρυόμενους ισλαμιστές και να τον τρομάξουν. Είναι εύκολο να τρομάξεις τον κόσμο, όταν βάλεις απέναντί του φανατισμένους όχλους. Φοβάται ο κόσμος τις συγκρούσεις των μαζών. Φοβάται τις προβοκάτσιες των παρακρατικών, οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε “σφαγές” και εμφυλίους. Όση αυτοσυγκράτηση και να δείξει ένα τεράστιο πλήθος οργισμένων ανθρώπων, είναι αδύνατον να μην παρασυρθεί σε συγκρούσεις, αν δεχθεί προκλήσεις. Πόσο μάλλον όταν αυτές οι προκλήσεις είναι από έμπειρους προβοκάτορες σταλινικής και ναζιστικής “παραγωγής”.

Κατάλαβε ο αναγνώστης τον λόγο για τον οποίο εμφανίζονται οι ΗΠΑ να έχουν “αυτοκαταστροφικές” τάσεις, ρίχνοντας τα καθεστώτα εκείνα, τα οποία οι ίδιες στήριξαν για πάνω από μισό αιώνα; Κατάλαβε ο αναγνώστης τον λόγο για τον οποία τα κομμουνιστικά κόμματα της Ευρώπης “πανηγυρίζουν” την “Άνοιξη” και άρα την πολιτική των Αμερικανών στη Μέση Ανατολή; Καταστρέφοντας σε πρώτη φάση το Ιράκ, στην ουσία άνοιγαν τον δρόμο για τις αλλαγές που θα τους βόλευαν …Τις αλλαγές, οι οποίες ακόμα και σήμερα ολοκληρώνονται …Συνέχεια της ίδιας εφαρμογής είναι όλα αυτά. Απλά, αν δεν υπήρχε η πτώση του καθεστώτος του Ιράκ, δεν θα μπορούσε να δημιουργηθεί το “ντόμινο”, το οποίο απειλεί με πτώση όλα τα καθεστώτα του προηγούμενου σχεδιασμού …Δεν θα μπορούσε να “αφγανοποιηθεί” η αραβική Μέση Ανατολή, με πρώτο το Ιράκ.
 
 

Αυτή η αμερικανική προσπάθεια αφορά όλα τα καθεστώτα εκτός από τις ιδιοκτησίες των Αμερικανών, που είναι η Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα. Αυτά έτσι κι αλλιώς δεν έχουν τέτοια ανάγκη …Σαν το Αφγανιστάν λειτουργούν ήδη. Η Συρία σήμερα είναι απλά ο τελευταίος κρίκος της ίδιας αλυσίδας …Το τελευταίο μεγάλο εθνικοσοσιαλιστικό κράτος, το οποίο πρέπει να “φύγει” από τη μέση. Η συριακή αστική τάξη είναι ο τελευταίος τους στόχος. Γι’ αυτόν τον λόγο οι Ισλαμοναζί επιτίθενται και στη χριστιανική της κοινότητα. Οι “λάτρεις” της πολυπολιτισμικότητας στην Ευρώπη είναι μονοπολιτισμικοί στη Μέση Ανατολή. Στην πραγματικότητα, δηλαδή, δεν μιλάμε για “Αραβική Άνοιξη”, αλλά για “Αραβικό Φθινόπωρο”, που οδηγεί κατευθείαν σε “Αφγανικό Χειμώνα”.ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2012/09/blog-post_1423.html#ixzz27wx5VCfV

Agriniopestcontrol

Το κανάλι μου στο YouTube

Το κανάλι μου στο YouTube: https://www.youtube.com/channel/UCZBMrEHAv1uMF9S-7t7fMIQ

Αγιος Βάρβαρος! Ο φονιάς πειρατής που έγινε ερημίτης στην Αιτωλοακαρνανία

http://www.romfea.gr/diafora/1150-agios-barbaros-o-fonias-peiratis-pou-egine-erimitis- Του Χρήστου Γερ. Σιάσου – από την εφημερίδα Ορθόδο...